مهدی منفرد
215 subscribers
20 photos
8 videos
3 files
591 links
شعرها و یادداشت‌های کوتاه
Download Telegram
ای سهم من از بازی خیر و شر دنیا
از خوب و بد، از آتش و خاکستر دنیا

بی رویش لبخند تو آوار خزان ها ست
تکرار بهاران ملال آور دنیا

تعبیری از آنگونه جلیلی که نگنجد
بشکوهی رویای تو در باور دنیا

آنجا که تویی منظره در منظره خورشید
اینجا که منم یک شب بی پنجره دنیا

بگذار به الهام تو شاعر بنویسد
یک دشت غزل - خاطره در دفتر دنیا

شرح تو دهد با قلم هر چه درخت است
آنقدر که تا خشک شود جوهر دنیا

تاوان زمان باختنم فاصله ای شد
از مأمن آغوش تو تا این سر دنیا

ای مرهمی از معجزه نگذار بماند
بر گرده ی من خاطره ی خنجر دنیا

در فرصتی از خلوت بی دغدغه ی عشق
یک وصل بمان با من تا آخر دنیا

https://telegram.me/mfmonfared
شبیه خویش نیستم، دگر نمی شناسیم
عجیب نیست آشنا، اگر نمی شناسیم


کبوترت نشسته در حوالیت ولی نیا
به جستجو، بدون بال و پر نمی شناسیم

غریبه جان! تو هم دگر تو نیستی، به چشم تو
نگاه می کنم چه بی ثمر، نمی شناسیم

مرا ز یاد برده ای، ولی ز دل نمی روی
شگفت نیست از دلم، مگر نمی شناسیم

همان منم، رفیق روز و روزگار عاشقی
به من گمان دیگری مبر نمی شناسیم

همیشه با تو همسفر، همیشه با تو بوده ام
رفیق نیمه راه این سفر نمی شناسیم

خلاصه ای شدم از آن کسی که دیده بودیش
خلاصه ی کلام،مختصر نمی شناسیم

https://telegram.me/mfmonfared
می خواست اینگونه باشد، تلفیقی از زخم و مرهم
معجونی از نفرت و عشق، آمیزه ی جشن و ماتم

همراز شیطان و آدم، گفتی مگر کومه ای داشت
در نقطه ی صفر مرزی، بین بهشت و جهنم

مثل نفس گاه نزدیک، گاهی مثال خیالی
یک شوق شیرین شفاف، یک حس مرموز مبهم

فصلی که او‌خوش نمی داشت، دوری زهم، دست در دست
وصلی که می خواست این بود: در بی همی، مردن از هم

می گفت حتی خدا هم کار درستی نکرده است:
پیوند بی فرصت عشق، مانند حوا و آدم

هم وصل را دست رد زد، هم تاب دوری ندارد
می خواست اینگونه باشد، می خواست اینگونه باشم

https://telegram.me/mfmonfared
امشب بیا نقاشیم کن: طرح یک انسان
بگذار تا بر بوم رویایت بگیرم جان

این طرح را آغاز کن با چشم های من
تا من تماشایت کنم تا لحظه ی پایان

ترسیم کن آرامشی را در نگاه من
آرامشی بی انتها، بیگانه با طوفان

پیشانیم را پرکن از بخت بلند عشق
با گونه هایی خیس از شوق تو، از باران

لب های بیتاب مرا ترسیم کن، بگذار
گاهی بدزدد از لبانت بوسه ای عریان

لبخندکی بگذار بر روی لبانم تا
در چشم های من ببینی شادی پنهان

دستان من این است: طرحی از نوازش ها
با سایه هایی محو از بی مهری دوران

اینک منم مهمان تو، تصویری از یک مرد
تلفیقی از دو روح ناهمگون: خدا _ شیطان

https://telegram.me/mfmonfared
من دوست دارم در نگاهت، حرف هایش را
حتی یقین دارم که می بینم صدایش را

حتی اگر دوری، دلت را خوب می فهمم
وقتی تصور می کنم حال و هوایش را

گل می کند آیینه پیش باغ لبخندت
چون می شکوفاند تمام غنچه هایش را

من خوب می دانم که می داند جناب عشق
چشم تو حتی بی هوا، دارد هوایش را

حتی اگر با من نباشی عشق نامیراست
در من نمی گیرد کسی بعد از تو جایش را

ما رستگارانیم وقتی دست های عشق
می گسترد بر شانه های ما ردایش را

شهد لبت گر شوکران یا نوشدارو، من
سقراط یا سهراب، می خواهم شفایش را

در عشق جاویدان شدن سنگین بهایی داشت
فرهادها دادند شیرین خون بهایش را
https://telegram.me/mfmonfared
تو باران بودی، آن باران که من می خواستم دیروزترهایش
و در رویای آن هر شب پرستوی دلم می شست پرهایش

تو باریدی، زمین و آسمان خندید و شهر بیقرار من
به روی رهگذاران خیالت باز بود آن روز درهایش

تو خندیدی، جهان ایمان به پایان خزان دیرپا آورد
درخت زندگی گسترد در هر شاخ بی جان برگ و برهایش

تو تابیدی و بختم، بخت سنگین خواب من بیدار شد، گفتی که پایان یافت بازی، بازی خواب آور اما اگرهایش

تو با من، من کنارت، خویشتن را دست در دست تو می دیدم
به هم تبریک می گفتند ما را رهگذار و رهگذر هایش

تو ترکم کرده ای، من مانده ام چون جنگلی رو سوی ویرانی
تمام خواب هایم پر شده است از مرگ و کابوس تبرهایش

https://telegram.me/mfmonfared
می خواهمت مثل هستی، ای دوست، ای جانم از تو
گر زانکه باشی نصیبم، ورزانکه می مانم از تو

در سینه عشق تو جاری است، زان رو هوایم بهاری است
رنگین کمانی ترینم، خورشید و بارانم از تو

ای قهر و مهر تو تنها معنای اندوه و شادی
هم اشک پوشیده من، هم شوق عریانم از تو

تنها همین می توانم، درد تو از خویش دانم
چشمان گریانت از من، لبهای خندانم از تو

دردی است بر جانم از عشق، آباد و ویرانم از عشق
حس خوش لحظه هایم، حال پریشانم از تو

بیتابم اما غمی نیست، چون درد تو مرهمی نیست
آباد خواهم شد از عشق، هرچند ویرانم از تو
https://telegram.me/mfmonfared
ظهر تابستان
گاریچی بد صدا
فریاد می زند
پیاز دارم ... پیاز انباری
من بد خلق شده ام
زن ها زنبیل به دست به کوچه می دوند
دختر همسایه
روزی نیم ساعت
پیاز می خرد
https://telegram.me/mfmonfared
ظهر تابستان
پیر زن
با سبد خریدش از راه می رسد
پسران شیطان کوچه
برای کمک کردن
با هم رقابت می کنند
دلشان غنج می رود
شاید نوه ی زیبا
در را باز کند
https://telegram.me/mfmonfared
ظهر تابستان
از دست ما کسی آرامش ندارد
در کوچه فحش می خوریم
در خانه کتک
توپ سالم شوت می کنیم
توپ پاره تحویل می گیریم
https://telegram.me/mfmonfared
ظهر تابستان
بازی آرام درون خانه
عروسک بازی با دختر همسایه
که همیشه
برای گرفتن خرجی بیشتر
دعوا می کرد
خوب بود
تکه کاغذها تمامی نداشت
https://telegram.me/mfmonfared
ظهر تابستان
بازی گل کوچک
روی آسفالت داغ
غرقه در عرق و زخم
https://telegram.me/mfmonfared
در کودکی
زمین که می خوردم
بلند می شدم
زخمم را کسی نمی دید
زخمم را کسی نمی بست
تنها مرهم زخم ها
بزرگ شدن بود
و فراموشی
حالا که زمین می خورم
همه آن زخم ها تداعی می شود
من بزرگ شده ام
جای زخم ها نمانده است
فراموششان هم نکرده ام
https://telegram.me/mfmonfared
مفرد بعضی واژه ها
از جمعشان دلپذیرتر است
مثل قسط
که سالیان پیش
واژه جادویی مقدسی بود
و حالا که جمع شده است
کابوسی دلهره آور است
https://telegram.me/mfmonfared
نه فقط سربازان وطن
همه چیز
همه کس
نه فقط در زمان جنگ
در زمان صلح
همه وقت
روی مین می روند
در میدان مینی به گستردگی وطن
میدان مین بی کفایتی
https://telegram.me/mfmonfared
آنکه گفت
سنگ مفت
گنجشگ مفت
سنگی بود
که قدر گنجشک ها را نمی دانست
این روزها
حتی
حرفی به این مفتی هم
مفت نیست
https://telegram.me/mfmonfared
برای شکارچی
شکار مهم است
فرقی ندارد
آخرین بازمانده
از نسل حیوانی کمیاب
یا آخرین شکاربان

هدف را نشانه بگیر
مثل همیشه
به ستون فقراتش شلیک کن
شکاری اگر نمانده نباشد
شکاربانی هست
https://telegram.me/mfmonfared
دهانی باید باشد
برای گفتن
که هست
و گوشی برای شنیدن
که نیست

چه فرقی دارد
کجا باشند؟
در تبعید
در حصر خانگی
در سلول انفرادی
یا در برابر جوخه ی اعدام
چه فرقی دارد
کجا
باشند
وقتی مخالفان
می توانند حرف خود را بزنند
https://telegram.me/mfmonfared
‌چقدر دور شدیم از هم، آه ... ما...افسوس ‌‌‌‌‌‌‌‌
هزار جنگل و‌ دریا و کوه و اقیانوس

من و تو در حرکت در دو جاده، در دو مسیر
دو راه یک طرفه، با دو مقصد معکوس

چگونه می گذرانی شبانه روزت را؟
چگونه می گذرانم؟ به بغض یا کابوس

تو ذات عشق، تو معیار عاشقی بودی
تو را گرفت ز من سرنوشت بی ناموس

جواب ساعت دیواریم: سکوت، سؤال:
چرا نمی گذرد لحظه های زشت عبوس

من و تو هر دو به غار غرور کوچیدیم
به شوق خواب، همان خواب عهد دقیانوس

مگر نگاه تو روشن کند مرا، ورنه
امید نیست به این روزهای بی فانوس

شبیه یک نخ سیگار نیمه خاموشم
مرا دوباره بگیران، مرا دوباره ببوس

https://telegram.me/mfmonfared
در روزگار ناامن
آدم ها
در هر کجای خاک
فرو می ریزند
از همه چیزی که دوستش دارند
به آغوش غربتی امن
به ناهرکجایی نادلخواسته

شاید
در قاموسی دیگر
” کوچ دل ها ”
جامع تر باشد از
”فرار مغزها”
https://telegram.me/mfmonfared