مهدی منفرد
215 subscribers
20 photos
8 videos
3 files
591 links
شعرها و یادداشت‌های کوتاه
Download Telegram
آغشته شده ام
به راز جهان
آغاز آفرینش
اسطوره ها دروغ می گویند
و علم خیال بافی می کند
حوا
به جستجوی آدم
از بهشت گریخت
و جهان
با تپش های عاشقانه قلبش
آفریده شد
انفجار بزرگ
عشق بود

https://telegram.me/mfmonfared
برایت غزلی می بارم
قافیه اش عسل است
و چندین هزار بار بغل
تکرار جنون آمیز قافیه
آرزوهایم را حدس بزن!
https://telegram.me/mfmonfared
به کتف هایم نگاه کن
به گرده ام
به ژرفای زخم های بی التیام
چه کسی باور می کند
این همه نشان افتخار را
از دوستانم
به یادگار داشته باشم؟
https://telegram.me/mfmonfared
شعر خوانی در سومین سالگشت گروه شاهنامه خوانی بوستون
https://telegram.me/mfmonfared
هر صبح
جنازه روز قبل را
که به دیوار آویخته
از تقویم بیرون می کشم
پرده ها یکایک کنار می رود
و هیچکس نمی بیند
مرد پشت پرده
هر روز تکیده تر می شود
رنگ پریده تر
باید پرده ها را با هم کنار بزنم
همه برگ را بریزانم
و برف ها را آب کنم

هر روز
جنازه هایی که از دیوار پایین می آورم
برایم بلبل زبانی می کنند
برگ های انتهایی تقویم
باید باور کنند
که صبوری من حدی دارد
https://telegram.me/mfmonfared
بر هودج خیال، در آفاق دیدمت
چون شعری از جنون و عطش آفریدمت

بخشیدمت به حنجره ها و به سازها
آواز و بغض زمزمه کردی، شنیدمت

مثل عروسکی شدی از جنس پرنیان
از خواب و خاطرات پری ها، خریدمت

شعری شدی، چنان که غزل های منزوی
از ”شوکران و شکر” او برگزیدمت

تو زورق رهای برآورده بادبان
من تا به سوی خویش برانم، وزیدمت

دریا شدی و ”قسمت یک روزه” بس نبود
در جان کوزه ریختم و سرکشیدمت

حوا نبود و وسوسه او نبود و چون
سیب بهشت از سر هر شاخه چیدمت

گسترده بود دشت تنت در سپید و سبز
من آهوانه در تو دویدم، چریدمت

در هول یک حقیقت وارونه زیستم
در خواب دل سپردی و من دل بریدمت

خطی کشید تیغ سحر روی صورتم
من گم شدم بدون تو، دیگر ندیدمت
https://telegram.me/mfmonfared
در کدام فرودگاه جهان
به انتظار نشسته ای
که با اولین پرواز
به وطنت بازگردی؟
چند هزاره می گذرد
در کدام فرودگاه جهان
برای بازگشت به کدام وطن؟
هواپیمای بعدی
یک هزاره تأخیر دارد
در هر فرودگاهی که به انتظاری
به دنیا بیا
ازدواج کن
وطن دیگری بساز
هیچ هواپیمایی در راه نیست
فرودگاه بعدی
باید وطن دیگری باشد
https://telegram.me/mfmonfared
درست وسط پیشانیش
بین دو چشمش
میان ابروانش را نشانه رفته ام
با برنوی زمان
با فشنگ تصمیم های سربی ام

اگر هنوز زنده ام
برای آنست
که نشانه گیری بلد نیست
هرگز نمی تواند
درست به هدف شلیک کند
https://telegram.me/mfmonfared
همه فراموش شده اند
کسی را
حتی فرزندانم را
به یاد نمی آورم
به تجویز دکتر
برایم از خاطرات تو می گویند
کنار پنجره
برایمان صبحانه می آورند
دو فنجان چای داغ سبز
برای به یاد آوردن چشم هایت
آلبوم عکس هایت
لباس هایت
می خواهند به یادت بیاورم
مگر فراموشت کرده ام؟
هر روز چای ات سرد می شود
اصلا عوض نمی شوی
شعر می خوانی
با لبخند همیشگی
ولی چرا
نمی توانم بغلت کنم؟
ببوسمت؟
شاید از عوارض بیماری تو باشد
کسی دوست ندارد
در گوشی با تو حرف بزنم
یا تو را به مهمان ها معرفی کنم
فردا به کوچه می رویم
با هم
گم نمی شویم
با تو
همه جا را بلدم
ما دیگر به خانه ای برنمی گردیم
که فراموشمان کرده اند
https://telegram.me/mfmonfared
به تو نگاه می کنم
و می ترسم
هفته پیش آوردندش
ابزار قتل آغوش بوده است
دخترک بیچاره را در آغوش فشرده بود
گزارش پزشکی جنون آنی را تأیید می کند
خودش به آنی بودنش اعتراض دارد
https://telegram.me/mfmonfared
از شعرهای ناسروده پرم
حس سرودن بیداد می کند
اگر بی مهری واژه ها نبود
و بی حوصلگی دفتر ها
و نامردی قلم
که عمری را بیراهه رفت تا به تو نرسد
من امروز
می توانستم شاعر باشم
و جاده های تا تو را
از شقایق و شعر پر کنم
https://telegram.me/mfmonfared
هنوز از دست نرفته ام
هنوز می توان امید داشت به بازگشتنم
با اولین پرواز بیا
بر بال کبوترها
سوار بر امواج
از ملتقای ابرها و رویاها
بر بال های بازیگوش خیال
اگر از پا نیافتاده ای
هنوز از دست نرفته ام
هنوز امیدی هست
https://telegram.me/mfmonfared
هنوز تا دیر نشده
باید رازهایم را
بکارم در گلدانی
کنار پنجره
در برابر آفتاب
که منتشر شود
در وزش نسیم های در راه
رازهایم
جوانه می زند
شکوفه می دهد
سبز می شود
و به خاک و خورشید می رسد
رازهایم را
در تنهایی
تکثیر می کنم
https://telegram.me/mfmonfared
آسمان گرفت
ابرها سیاه شد
یک نفر گریخت
یک علامت تعجب بزرگ
شهر را فراگرفت
گوش کن
هنوز من
با شما
هیچ از دلم نگفته ام
https://telegram.me/mfmonfared
موج ها بر ساحل می نشیند
دریا ورق می خورد
چه کسی کتاب می خواند؟
https://telegram.me/mfmonfared
در انبوه کارها
مثل بچه ها
برمی آشوبد
چنگ می زند
به دل و دفترم
خیالم را می دزدد
حسم را خط می زند
می نویسمش
آرام می گیریم
لبخند می زنیم
https://telegram.me/mfmonfared
اولین کارم در محیط دانشگاه، کار ساعتی در کتابخانه دانشکده ادبیات دانشگاه فردوسی مشهد بود. واقعا یادم نیست ساعتی چند تومان می گرفتم، ولی هر چه بود دوستش داشتم. کمی کتابداری یاد گرفتم. روزی یکی از بچه های سال بالایی به نام عرب تیموری آمد و کتابی خواست. یکی دوبار گشتم و کتاب را پیدا نکردم. برگشتم و گفتم نیست. به خانم کتابداری که از کارمندان تمام وقت کتابخانه بود گفت می خواهم دوستمان را امتحان کنم. شما کتاب را برایم بیاورید و برگه جستجوی کتاب را به او داد. او هم رفت و آمد و گفت کتاب نبود. دوست ما که حسابی سنگ روی یخ شده بود گفت فلانی از امتحان سربلند بیرون آمد و من هم اضطرابم تمام شد. بعد رفتنش خانم کتابدار مرا به میان قفسه ها برد و کتاب را به من نشان داد و گفت باید از روی شماره دنبال کتاب بگردم نه نام کتاب. من حسابی خجالت کشیدم و سعی کردم کار را بهتر یاد بگیرم، هر چند آن کار دوامی نیاورد و سال بعد رئیس وقت دانشکده، دکتر خواجویان عزیز آن را به دانشجوی دیگری داد.
https://telegram.me/mfmonfared
کنار آب می ایستیم
شانه به شانه آتش
به آب می زنیم
و به آتش
آنکه پیشتر رود
عاشق تر است
آنکه غرق تر است
عاشق ترین
غرقه ترین است
سوخته ترین
https://telegram.me/mfmonfared
این روزها
مرگ را مشق می کنم
نه چون کودکی
در شامگاه سیزدهمین روز فروردین
نه چون تارآموزی تازه کار
شرمگین از ناموزونی صداها
مرگ را
چون استادی خوشنویس
مشق می کنم
برای دلم می نویسم
و از رقص قلم روی کاغذ زندگی
سرخوش می شوم
https://telegram.me/mfmonfared