مهدی منفرد
215 subscribers
20 photos
8 videos
3 files
591 links
شعرها و یادداشت‌های کوتاه
Download Telegram
نگاهم که می‌کنی
واویلاوی می شوم از عشق
تاب نمی‌آورم
که طاقت می‌برد از من
آن چشم‌های لاومذهب
نگاهم که می‌کنی
از پیشانیم بالا می‌رود
تب
روی حنجره‌ام می‌نشیند
هذیان
سنگین می‌شوم از پریشانی
نگاهم کن
محتاجم
به تسلّاو چشم‌هایت
https://telegram.me/mfmonfared
قهرمان
می‌گیرد
ازین بازی‌ها
قهرمان سازی‌ها
برندهای بازنده
پهلوان‌های یک بار مصرف
بیرون آمده از لپ لپ

بازی را
باخته‌ایم از پیش
آنان
تباهی‌بارگان
حرامیان
پا پس کشیده‌اند
از بیم قهرمان
و دریغا دریغ
مایان
باور از کف دادگان
دست روی دست
نشسته ایم
چشم انتظار قهرمان
https://telegram.me/mfmonfared
خوب که بروی در بحرش
این
دریا
فرق
دارد
با
همه‌ی دریاها
قطره‌ای
هفت موج
موجی
هفت طوفان
(عشق را نمی‌گویم)

خوب که بروی در بحرش
غرقگی
ساحل
این دریاست
رنگش
آبی
التهابی است
لاجوردی
طوفان‌فام
رفیع‌تر از خیالات گرداب
وسیع‌تر از دشت‌های وهم
عمیق‌تر
از عشق
(مرگ را نمی‌گویم)

درست وسط گرداب
ذوق‌زده
می‌شوی
با
موج‌های سنگین
می‌رقصی
فانوس
سرگشتگی
امیدت
می‌دهد به پایاب
کورسویی
به رهایی

در
این دریا
خوب
که بروی در بحرش
آرام
آرام غرق می‌شوی
و
آب از آب تکان نمی‌خورد
https://telegram.me/mfmonfared
با هر صبح تازه
جنگی آغاز می‌شود
با سنگی
سنگ را بر پشت می‌گیرم
با طناب دغدغه‌هایم
از پلکان دقایق بالا می‌برم
در چاه شب پرت می‌کنم
و از خستگی به خواب می‌روم
با هر صبح تازه
حکایت سنگی دیگر است
و جنگی دیگر
https://telegram.me/mfmonfared
چوبگری را دوست ندارم
نه بریدن درخت را
نه ساختن تنه‌ی برنو را

چوبگر اگر بودم
به‌جای قنداق تفنگ،
گهواره
و به‌جای دسته‌ی تبر،
میز مذاکره می‌ساختم
https://telegram.me/mfmonfared
دل باخته‌ام
به دشمن‌بانویی
در سنگر روبرو
آن سوی مرز

یک چشمش را بسته بود
و نشانه رفته بود
پیشانی‌ام را
درست وسط ابروهایم را

نمی‌دانم
دلش لرزید
یا دستش
که تیر خطا رفته‌اش
درست به هدف نشست
و دلم را متلاشی کرد
https://telegram.me/mfmonfared
Channel name was changed to «مهدی منفرد»
Channel photo updated
چه فرق دارد
چه کسی
کجا کشته شود
کودک من در خاک تو
یا مادر تو در سرزمین من

چه فرق دارد
جوان بلند بالا
در سیاهچالی در تهران بهشتی شود
در کازرون به خاک افتد
یا در مرز غزه بغلتد به خون
چه فرق دارد
بمبی از پای درآورد
مرا
یا کامیونی از روی تو رد شود

در این دشت های تفته
که سینه های ماست
هر روز هزار هودج سوگ می گذرد
تابوت های ما
بر شانه های هم
تشییع می شود
پرچم های سیاه را برافرازید
به سوگواری انسان
نوحه سر دهید
https://telegram.me/mfmonfared
در من بیتوته کن، سامانت می‌شوم
در خاکم ریشه کن، گلدانت می‌شوم

هر سویی می‌دوم، آن‌سو پیداتری
مبهوتم می‌کنی، حیرانت می‌شوم

شطی از واژه ها، شعری بی‌انتها
جاری شو در تنم، دیوانت می‌شوم

دل را می گسترم، چون چتری بر سرت
می‌بارم بی‌هوا، بارانت می‌شوم

در جانم شوق تو، در جانت راز من
پیدایم می‌کنی، پنهانت می‌شوم

با هر خندیدنت، با هر ابری شدن
آبادم می‌کنی، ویرانت می‌شوم
https://telegram.me/mfmonfared
جهان سر آشتی ندارد
برافراز
پرچم سفید پیراهنت را
به باد بسپار
خوشه‌های زیتون گیسوانت را
و باز کن
مرزهای آغوشت را
به روی مهاجری که منم
که برگزیده‌ام
لبهایت را
از سرخی‌های دنیا
و گیسوانت را
از همه ی سیاهی‌ها

جهان سر آشتی ندارد
کودکان بی‌پناهی
آوارگان آغوش تو‌اند
پناه می خواهند
بر خرمن‌های یاس
در مزارع سبز پیراهنت

به دنیا بگو
جای کودکان
آغوش گرم مادران است
میزهای مدرسه
زمین‌های بازی
نه قفس
نه کمپ های مهاجران

جهان سر آشتی ندارد
آشیانه‌های دوستی
کلبه‌های مهریاری
شایای ماست
که تنها راهبرمان عشق است
تنها ارتشمان صلح
تنها سلاحمان مهربانی
و آرزوی بلندمان
شلیک بوسه و گل
از تمام تفنگ‌های دنیا
https://telegram.me/mfmonfared
به سرزمین من حمله نکنید
مردمان سرزمین من
شایسته‌ی آرامشند
شایسته‌ی آزادی
و عدالت
و بمب‌های شما
آرامش و آزادی نمی‌آورد
هر چند به عدالت ویران می کند
بمب‌های شما
با عدالتی کور
تبعیض قائل نمی شود
میان یک مدرسه
و یک پادگان

به سرزمین من حمله نکنید
برای کودکان سرزمین من
نه بمب پرتاب کنید نه عروسک
بمب ها اگر عمل نکنند
عروسک ها منفجر می شود
در آغوش کودکان

به سرزمین من حمله نکنید
در سرزمین من
هر روز در کلاس درسی
یک مریم میرزاخانی مسئله‌های فردا را حل می‌کند
بر بام خانه های فقیر
فیروزهای نادری کوچک
در تاریکی شب
ستاره‌های روشن فردا را رصد می‌کنند

آزادی بدون صلح
مردم هیچ سرزمینی را خوشبخت نمی‌کند
صلح را از ما نگیرید
ما خود آزادی را خواهیم یافت
https://telegram.me/mfmonfared
یک عمر چشم انتظاریم، تا مردی از در بیاید
تا درد پایان پذیرد، شب خستگی سر بیاید

باور نداریم شاید، دنیا همین چار فصل است
بیهوده چشم انتظاریم، یک فصل دیگر بیاید

انگار تقدیرمان در دستان یک قهرمان است
حتی اگر کاوه ای نیست، باید سکندر بیاید*

از سر برون کرد باید، سودای فرمان و قیصر
فرمان هم از دستمان رفت، بی آنکه قیصر بیاید

سیمرغ افسانه ماییم، سی مرغ وامانده از هم
با هم بخواهیم شاید، روز مقدر
بیاید

* کاوه ای پیدا نخواهد شد، امید
کاشکی اسکندری پیدا شود
مهدی اخوان ثالث
https://telegram.me/mfmonfared

تنها شده ایم
تنها
فرزندمان امید
در جبهه های نجنگیدن
مفقودالاثر است
دوست سالیان دورمان را
آرزو را می گویم
با دست های خود
در خاک گذاشتیم

برای چیدن
میوه ای بر شاخه نداریم
برای سبز شدن
نهالی در خاک
زنجموره ها
زنجیر مویه ها
بر دست ها داریم
دست روی دست گذاشته ایم
به دیروز تلخ می نگریم
به فردای شرم
ای کاش در ما
چیزی مثل ترس
چیزی مثل درد
چیزی مثل جنگ
تمام می شد
و امید به خانه بر می گشت
https://telegram.me/mfmonfared
سر می‌رسی با کوله‌باری از ترانه
می‌خوانیم تا خویشتن ناباورانه

زیر لبانم می‌شناسم سرخی‌اش را
لب‌های تو گیلاس‌های نوبرانه

این تک‌درخت پیر را سبزی بپوشان
با بازوان نازکت نیلوفرانه

ای شهد ناب روزهای شوکرانی
خوشاب‌های خنده‌هایت شکّرانه

ایمان به طعم بوسه‌هایت خواهم آورد
مبعوث وقتی می‌شوی پیغمبرانه
https://telegram.me/mfmonfared
باز هم آرش

دیدم آرش را
قهرمان
ساده ی معصوم
با کمانش
خرد و خسته
با دلش
پر خون
فارغ از اندیشه ی جیحون
بازمی گشت از خزر مغموم
https://telegram.me/mfmonfared
Channel photo updated
عاشورای من
در سوگ مظلومان همین روزها

عاشورای من اینجاست
در سیاهی چشمانی
که سحرگاهان به میدان می‌رود
که بازنگردد
نه سیاهی شولای تیرگی پوشان
در اردوگاه مقابل جولان می دهند

عاشورای من
در امتداد تیری هزار شعبه است
که هر سحرگاه پرتاب می‌شود
از شعبه‌های بی‌دادگاه
و بر گلوی تو می‌نشیند
که خیمه‌های تنت می‌سوزد
در انفرادی‌ترین زخم‌ها

کربلای من
در سلولی است که در آن
تو آب نمی‌نوشی
نه به نام حسین
نه به کام یزید
به میدان می‌روی
تشنه
در هم شکسته
تکیده
و با اسب و بی‌اسب
حتی تن بی تپش تو از زندان باز نمی‌گردد

چگونه بر دوش بکوبم
زنجیری را که بر دست و پای تو است
چگونه بکوبم
بر طبل بی‌عاری
در هیاهوی گوشخراش تشت بی‌خردی
که از بام سیاست سقوط می کند
چگونه نوحه بخوانم
بر شهیدان دور و دیر
که پیش چشمانم
خنجرهای پر زرق و برق
در رفت و آمد است
میان حنجره و کتف
و تو در صحاری سوگ و بلا
عطشان و بیمار
به مسلخ می روی
در هر اذان ظهر

عاشورای من اینجاست
همین جا که هنوز
هیچکس به یاری شتاب ندارد
و خیل عزاداران
خیل سیاه پوشان
در اردوگاه مقابل
جولان می دهند
https://telegram.me/mfmonfared