مهدی منفرد
215 subscribers
20 photos
8 videos
3 files
591 links
شعرها و یادداشت‌های کوتاه
Download Telegram
چشم‌ می‌گذارم
بر همه‌ی دیوارهای بی‌تو
یک‌ نفس
تا بی‌نهایت
عددها را فریاد می‌زنم
تو پنهان شده‌ای در جای جای جهان
و من هرگز
به جستجوی تو
سر از دیوار برنمی‌دارم
https://telegram.me/mfmonfared
Channel photo updated
سر می‌رسد در هیأت پاییز
زیبا و جذاب و غرورانگیز

شوریده‌ای از وادی ابراز
مستوره‌ای از خطه‌ی پرهیز

از اشتیاقی آتشین سرشار
از امتناعی دلنشین لبریز

جانش، نگاهش، شور رفتارش
بی‌تاب و سرمست و جنون‌آمیز

در خنده‌ها، زیبایی یک‌بند
در چشم‌ها، گیرایی یک‌ریز

سر می‌رسد، وقتی که محصورم
من در زمستانی‌ترین دهلیز
https://telegram.me/mfmonfared
من درد تو را ز دست آسان ندهم
مولانا

من درد تو را ز دست آسان دادم
دل برکندم ز دوست، تاوان دادم

از دوست به یادگار زخمی خوردم
زان زخم، به هر چه عشق پایان دادم
https://telegram.me/mfmonfared
برای رقص مانا زیر باران

حس تو، شوق من، زیر باران
ذوق عاشق شدن زیر باران

فارغ از آفت چتر و تن‌پوش
شستن جان و تن زیر باران

باز کن موی را تا بپیچد
عطر مطبوع زن زیر باران

ای صدایت غزل زیر آواز
بی‌محابا، بزن، زیر باران

از طراوت بگو، یک تماشا
ها، بخوان یک دهن زیر باران

ای‌خوش از آسمان خرقه‌پوشی
بی‌تن و پیرهن زیر باران

شاد و شفاف و رقصان و چرخان
تا ابد زیستن زیر باران
https://telegram.me/mfmonfared
این رنگ‌ها
چقدر بوی تو را دارد
از ابتدای خاکی خاموش
تا انتهای نیلی دلتنگی

ای سرخ
ای شرابی سرمست
یک زرد جمعه بود که رفتی
یک عصر کهربایی وهم‌آلود
بی‌رنگ‌های بودن تو
اندوه
رنگ طلوع
رنگ کبوترها
افسوس
رنگ بود و نبود است

ای سرخ
ای شرابی سرمست
هر هفت روز هفته‌ی من بی‌تو
از ازدحام جمعه کبود است
https://telegram.me/mfmonfared
بر پیشانی‌ام حفره‌ای است
یادگار نخستین زخم
یادمان نخستین تیغ
از قابیل تا چنگیز

از میان‌ دو ابرویم
راه می‌گشایند اسب‌های کهر
جنگ‌آوران اسکندر
نیزه‌‌داران عرب و ترک
فاتحان مغول

از میانه‌ی پیشانی‌ام
بالا می‌رود
دیوار چین
و خلنگ‌زاری دهان باز می‌کند
که نیست‌گاه تهمتن‌‌هاست
و فروبرنده‌ی یوسف‌ها
و کام‌زار برادران اهریمن‌

آی ناکامان سرزمین من
فانوس‌ها را برآورید
به جستجوی سرنوشت برآیید
در معبر مغاک پیشانی من
از هفت اقلیم دروغ بگذرید
از هفتاد واحه‌ی فریب
از هزار باروی شکیبایی
به افق‌های دور چشم بدوزید
ایمان بیاورید
به رستگاری انسان
https://telegram.me/mfmonfared
از سر مهر، دیدگاه‌هایتان را درباره‌ی مطالب و شعرها، طریق شناسه‌ی تلگرامی زیر با من در میان بگذارید.
@mehdifmonfared

اگر
دوست دارید شعری را دکلمه کنید یا به آواز بخوانید، از مهرتان سپاسگزارم و صدایتان را با افتخار در کانال قرار خواهم داد.
https://telegram.me/mfmonfared
مهدی منفرد pinned «از سر مهر، دیدگاه‌هایتان را درباره‌ی مطالب و شعرها، طریق شناسه‌ی تلگرامی زیر با من در میان بگذارید. @mehdifmonfared اگر دوست دارید شعری را دکلمه کنید یا به آواز بخوانید، از مهرتان سپاسگزارم و صدایتان را با افتخار در کانال قرار خواهم داد. https://telegram.me/mfmonfared»
اتفاق‌های بزرگ
همیشه روی نخواهد داد
بیرون از من
و در برابر چشمت
مثل مرگ
مثل خداحافظی

گاهی
هفتاد پاره می‌شوم
در درون
مثل مردی
در چهار راه بعدی
وقتی حواسش
به خداحافظی است
به تو
به عشق

دیوانه‌ای مست ترمز نمی‌زند
روی هوا
دست به دست می‌شود مرد
میان سپر و چرخ و سقف ماشین‌ها
از پلی سقوط می‌کند
میان اتوبان
در شلوغ‌ترین وقت روز

اتفاق‌ها
گاهی
بی‌آنکه ببینی
رخ می‌دهد
در درون من
در درون مرد
مثل عشق
مثل مرگ
https://telegram.me/mfmonfared
دوست دور
دوست همجوار
دوستت ندارم
وقتی دیگران را در آغوش می‌کشی
و به بستر می‌بری
آن دیگران را
که دوستشان دارم

دوست من
مرگ عزیز
به‌جای آن دیگران
شبی
وقتی فراموشت کرده‌ام
و به فردای بی‌تو فکر می‌کنم
به اتاقم بیا
در آغوشم بگیر
و آنان را که دوستشان دارم
به فردا برسان
بگذار آن دیگران
دوستت نداشته باشند
https://telegram.me/mfmonfared
در میانه‌ی اقیانوس
خم شده‌ام
بر آب
و یاخته‌هایم را
-بی‌غلط-
استفراق می‌کنم

خاطره‌ها را تف می‌کنم
یکایک
ریشه‌ها را بالا می‌آورم
از لباس‌هایم
عریان می‌شوم
و کتاب‌هایم را غرق می‌کنم
«هویت»
«ریشه‌ها»
«بار دیگر شهری که دوست می‌داشتم»
«جزیره‌ی سرگردانی»
و «صد سال تنهایی»

ناخدا می‌گوید:
تا غرقگی مدام
راه زیادی نیست
مریض‌ها را به دریا می‌ریزیم
دریازده‌ها را
من یاخته‌هایم را استفراق می‌کنم
و تهی می‌شوم
https://telegram.me/mfmonfared
امروز بیدار شدم و این مطلب کوتاه را در وبسایتم نوشتم. اگر دوست داشتید آن را در وبسایتم ببینید به این نشانی بروید (fmonfared.com)
مدت‌هاست که دیگر در آن نمی‌نویسم، ولی هنوز هست و مثل یک دوست رها شده، گاهی فقط بی‌صدا به حال و هوایش سرک می‌کشم.

صبح خیلی زود بی‌خواب شدم. از جا بلند شدم و رفتم سراغ گوشی تلفن و تلگرام. مثل سال‌هایی که اولین کار روزم آمدن به سراغ همین وبسایت بود و سال‌های بعد که اولین کارم چک کردن خبرهای بالاترین شد. دیدم اول مهر است. دوباره یاد همین وبسایت افتادم و سال‌هایی که برای اول مهر چیزی می‌نوشتم، روزهای آخر شهریور. دلم بدجوری تنگ شد برای مهر. برای مهری که دیگر حال و هوایش‌را ندارم. دیگر آمدنش با شور و شوق شروع درس و کلاس همراه نیست. برای مهری که دیگر مهر نیست.
سخت است که سال‌های سال، این روز برایت مهم‌ترین اتفاق سال باشد و ناگهان معنای خود را از دست بدهد. سخت است که سال‌های سال این روز دلت را چنگ بزند. از همان روزهای دوری که برای رفتن یا نرفتن به مدرسه گریه می‌کردم، تا روزهایی که شوق دیدن دوستان و همکلاسی‌ها مهر مهربان را رنگ و بوی دیگری می‌داد. از روزهایی که از روز و شب قبل برای رفتن به مدرسه و کلاس آماده می‌شدیم. دفتر و کتاب و لباس می‌خریدم. یقه به کت می‌دوختم. ناخن می‌گرفتم و لباس اتو می‌کردم. تا روزهایی که برنامه‌ی کلاس‌ها را تنظیم می‌کردم. طرح درس می‌نوشتم. به کارهای بچه‌ها و جلسات درس و کتاب‌ها و مباحث کلاسی فکر می‌کردم. تا روزهایی که در همین برگه‌ی مجازی برای آمدن مهر دلتنگی می‌کردم و به استقبال آمدنش می‌رفتم.
حالا چندین سال است که سال تحصیلی برای من از اوایل شهریور آغاز می‌شود. شور و حال آغاز یک سال تحصیلی تازه را ندارد. حال و هوای آن، حال و هوای آن روزهای دیر و دور نیست. برای دیدن چهره‌ی تازه، یا دوباره دیدن چهره‌های آشنا در محیط دانشگاه و دانشکده و کلاس بی‌تابی نمی‌کنم. حالا چندین سال است که برایم مهر دیگر تنها روز اول پاییز است.
https://telegram.me/mfmonfared
بر دار می‌روم
به‌هر کجای جهان
در بلخ
بر «کران بازار عاشقان»
به نشابور
در «محله‌ی شادی آباد»

نماز می‌برم
به داری که برآورده‌ای
از عشق
در هوای من
که «قرمطی» شده‌ام به گیسوانت
که چهره می‌گشایی
در خیال
«با تنی چون سیم سپید»
«و رویی چون صد هزار نگار»

بیمی نیست
از حکایت «سیم» و «سنگ»
به دار می‌روم
روزی هزار بار
به‌هر کجای جهان
«بر کران بازار عاشقان»
و کیست که نداند
که عشق
عاقبت کار آدمی است
نه مرگ

«جهان خوردم و کام‌ها راندم و عاقبت کار آدمی مرگ است.» این و سایر پاره‌های میان گیومه‌، از تاریخ بیهقی است، داستان بر دار کردن حسنک وزیر.
https://telegram.me/mfmonfared
مهدی منفرد pinned «بر دار می‌روم به‌هر کجای جهان در بلخ بر «کران بازار عاشقان» به نشابور در «محله‌ی شادی آباد» نماز می‌برم به داری که برآورده‌ای از عشق در هوای من که «قرمطی» شده‌ام به گیسوانت که چهره می‌گشایی در خیال «با تنی چون سیم سپید» «و رویی چون صد هزار نگار» بیمی نیست…»
برای تو می‌نویسم
با واژگان زخم
با بیت‌های آوار
با قلم آغشته به رنج
باژگونه‌ات بنویسم
که درک شوی
که درک نمی‌شوی
فریاد می‌برم
به‌چاه زخم
به آسمان آوار
به جدار جرزها
فریاد می‌برم
از حنجره‌ی زخم

دعایی را پرواز نمی‌دهد
دست‌ کودکان
که به آسمان بال می‌کشد
از ترکش انفجار
بچه‌ها دیگر
بازی را دوست ندارند
بچه‌های جنگ
از عروسک‌ها می‌ترسند
از عروسک‌های کوچک
از عروسک‌های بزرگ
از توپ‌هایی فقط سرخ
که به زمین می‌خورد
و پدرانشان را به آسمان می‌برد

خانه‌ بر دوش
در ویرانی سفر می‌کنی
در آوار
در آوارگی
آتش‌ها بس نمی‌کنند
آن‌ها به دوربین‌ها لبخند می‌زنند
و تو قربانی می‌شوی
https://telegram.me/mfmonfared
کتاب می‌خوانم
و بی مقدمه
برای تو دلتنگ می‌شوم
https://telegram.me/mfmonfared