در کوچهخوابهایم پرسه زنان
در دستی
زنبیل ریحان و خاطره
در دست دیگرت
بقچهای از نان داغ و دلتنگی
در کوچهخوابهای آذینبسته
زنها
با دستهای حنابسته کِل میکشند
مردها
بر سر طبق دانههای انار و آرزو میبرند
بچهها
آفتاب-مهتاب بازی میکنند
*
در کوچهخوابهایت اگر هستم
پشت کدام پنجره،
پشت کدام خاطره پنهانم؟
https://telegram.me/mfmonfared
در دستی
زنبیل ریحان و خاطره
در دست دیگرت
بقچهای از نان داغ و دلتنگی
در کوچهخوابهای آذینبسته
زنها
با دستهای حنابسته کِل میکشند
مردها
بر سر طبق دانههای انار و آرزو میبرند
بچهها
آفتاب-مهتاب بازی میکنند
*
در کوچهخوابهایت اگر هستم
پشت کدام پنجره،
پشت کدام خاطره پنهانم؟
https://telegram.me/mfmonfared
Telegram
مهدی منفرد
شعرها و یادداشتهای کوتاه
صدای دلنشین سیامک معطری عزیز
https://telegram.me/mfmonfared
https://telegram.me/mfmonfared
Telegram
مهدی منفرد
شعرها و یادداشتهای کوتاه
در پاسخ به ترکمانچای چینی:
این خانه، این تالار، این ایوان فروشی نیست
این کوچه، این بازار، این میدان فروشی نیست
آب و هوای چار فصلش را نمیبخشیم
این آفتاب، این برف، این باران فروشی نیست
این ملک مرغوب است، خاکش حکم زر دارد
هرچند مانده در کف دیوان، فروشی نیست
ما با مغول، با صولت تاتارها گفتیم
این خاک اگر مغلوب، اگر ویران فروشی نیست
ای تیز کرده چنگ بر تاراج این اورنگ
آزرم دار، اینجا مده جولان، فروشی نیست
جان جوانان را بها دادیم، یک تاریخ
یک ذرهاش، از کیش تا گیلان فروشی نیست
بیسرزمینان، این وطن مأوای شیران است
سامان خود گیرید، این سامان فروشی نیست
بیگوهران، سوی دیار خویش برگردید
ایران من، این گوهر رخشان فروشی نیست
این خاک رستمخیز را آسان مگیر ای شیخ!
این ملک، با دستار یا دستان فروشی نیست
این چای زهرآلود را پیش از تو نوشیدند
باز این زمین با ترکمانستان فروشی نیست
ای از تبار و تیرهی تاتار، شرمت باد
برچین بساط بذل را، ایران فروشی نیست
https://telegram.me/mfmonfared
این خانه، این تالار، این ایوان فروشی نیست
این کوچه، این بازار، این میدان فروشی نیست
آب و هوای چار فصلش را نمیبخشیم
این آفتاب، این برف، این باران فروشی نیست
این ملک مرغوب است، خاکش حکم زر دارد
هرچند مانده در کف دیوان، فروشی نیست
ما با مغول، با صولت تاتارها گفتیم
این خاک اگر مغلوب، اگر ویران فروشی نیست
ای تیز کرده چنگ بر تاراج این اورنگ
آزرم دار، اینجا مده جولان، فروشی نیست
جان جوانان را بها دادیم، یک تاریخ
یک ذرهاش، از کیش تا گیلان فروشی نیست
بیسرزمینان، این وطن مأوای شیران است
سامان خود گیرید، این سامان فروشی نیست
بیگوهران، سوی دیار خویش برگردید
ایران من، این گوهر رخشان فروشی نیست
این خاک رستمخیز را آسان مگیر ای شیخ!
این ملک، با دستار یا دستان فروشی نیست
این چای زهرآلود را پیش از تو نوشیدند
باز این زمین با ترکمانستان فروشی نیست
ای از تبار و تیرهی تاتار، شرمت باد
برچین بساط بذل را، ایران فروشی نیست
https://telegram.me/mfmonfared
Telegram
مهدی منفرد
شعرها و یادداشتهای کوتاه
مهدی منفرد pinned «از سر مهر، دیدگاههایتان را دربارهی مطالب و شعرها، طریق شناسهی تلگرامی زیر با من در میان بگذارید. @mehdifmonfared اگر دوست دارید شعری را دکلمه کنید یا به آواز بخوانید، از مهرتان سپاسگزارم و صدایتان را با افتخار در کانال قرار خواهم داد. https://telegram.me/mfmonfared»
آزار آمد از پس آزار بعد از تو
هر سقف شد تنپوشی از آوار بعد از تو
یک لحظهاش خالی نبود از وحشت و کابوس
بیداریام، این خواب نکبتبار بعد از تو
ماندند و لم دادند روی زخمهای من
این روزهای تنبل کشدار بعد از تو
رفتی و بیپرواترین لبخند من حتا
در قاب هر تصویر میزد زار بعد از تو
دیگر کدامین «باز من دیوانهام، مستم»؟
دیگر کدامین «لحظهی دیدار» بعد از تو؟
از خنده مأیوساند، از شادی گریزاناند
آیینههای سوگوار انگار بعد از تو
در آینه، نقش کراواتم چه دهشتزاست،
تصویر معکوس طناب دار بعد از تو
بارانیام را در نیاوردم که میبارد
هرلحظه شعری تازه چون رگبار بعد از تو
بگذار بیتو دفتری دیوانه بنویسم
بگذار شاعرتر شوم، بگذار بعد از تو…
https://telegram.me/mfmonfared
هر سقف شد تنپوشی از آوار بعد از تو
یک لحظهاش خالی نبود از وحشت و کابوس
بیداریام، این خواب نکبتبار بعد از تو
ماندند و لم دادند روی زخمهای من
این روزهای تنبل کشدار بعد از تو
رفتی و بیپرواترین لبخند من حتا
در قاب هر تصویر میزد زار بعد از تو
دیگر کدامین «باز من دیوانهام، مستم»؟
دیگر کدامین «لحظهی دیدار» بعد از تو؟
از خنده مأیوساند، از شادی گریزاناند
آیینههای سوگوار انگار بعد از تو
در آینه، نقش کراواتم چه دهشتزاست،
تصویر معکوس طناب دار بعد از تو
بارانیام را در نیاوردم که میبارد
هرلحظه شعری تازه چون رگبار بعد از تو
بگذار بیتو دفتری دیوانه بنویسم
بگذار شاعرتر شوم، بگذار بعد از تو…
https://telegram.me/mfmonfared
Telegram
مهدی منفرد
شعرها و یادداشتهای کوتاه
بر من بتاز، کار دلم را تمام کن
من لشکرم شکسته، مرا قتل عام کن
با توست دست عشق، نترس از نهایتش
بر ضد حاکمیت عقلم، قیام کن
خون مرا به تیغ نظرکردنی بریز
نذری برای عشق، علیهالسلام کن
شعر مرا محاصره کن، فتح ازان توست
یک قصه در حوالی من ازدحام کن
از تو لبان زخم مرا مرهمی خوش است
یک بوسه صرف معجزهی التیام کن
https://telegram.me/mfmonfared
من لشکرم شکسته، مرا قتل عام کن
با توست دست عشق، نترس از نهایتش
بر ضد حاکمیت عقلم، قیام کن
خون مرا به تیغ نظرکردنی بریز
نذری برای عشق، علیهالسلام کن
شعر مرا محاصره کن، فتح ازان توست
یک قصه در حوالی من ازدحام کن
از تو لبان زخم مرا مرهمی خوش است
یک بوسه صرف معجزهی التیام کن
https://telegram.me/mfmonfared
Telegram
مهدی منفرد
شعرها و یادداشتهای کوتاه
این عکس را امروز گرفتم، در پیادهروی روزانه با پارسای جان
درخت که تو باشی
حصار را به زندان میکشی
کمند را به بند
در کشاکش روییدن
درخت که تو باشی
زخمهایت را بغل میکنی
تیغهایت را در آغوش میکشی
#
برای زیستن
در درختی که تویی
حصار نه
بهار باید بود
https://telegram.me/mfmonfared
درخت که تو باشی
حصار را به زندان میکشی
کمند را به بند
در کشاکش روییدن
درخت که تو باشی
زخمهایت را بغل میکنی
تیغهایت را در آغوش میکشی
#
برای زیستن
در درختی که تویی
حصار نه
بهار باید بود
https://telegram.me/mfmonfared
Telegram
مهدی منفرد
شعرها و یادداشتهای کوتاه
میرود با نفرتی دیگر، سری بالای دار
بیپناه افتادهی، بییاوری بالای دار
سایهی سرخ شفق، خون گلوی آسمان
رفته شاید آفتاب دیگری بالای دار
«پوستینی ژنده دارم»، دیده بسیاران، به چشم
بامدادان، رقص گرم پیکری بالای دار
آنچنان مستانه میرقصد تنش، گفتی مگر
سر کشیده، پایکوبان، ساغری بالای دار
شوشتر تا بلخ، هر منزل، دمادم میرود
مسگری شوریده یا آهنگری بالای دار
پایکاران سیم میبخشند «مشتی رند را»
تا بیاندازند سنگی بر سری بالای دار
پرچمی نو مینهی در دست قومی داغدار
میکشی هر بار چون نامآوری بالای دار
چون طناب دار خود را گردنی میخواستی
پس، کشیدی روشنان باوری بالای دار
کار بازی نیست خونریزی، درنگی، پای دار
آخرین امید را چون میبری بالای دار؟
https://telegram.me/mfmonfared
بیپناه افتادهی، بییاوری بالای دار
سایهی سرخ شفق، خون گلوی آسمان
رفته شاید آفتاب دیگری بالای دار
«پوستینی ژنده دارم»، دیده بسیاران، به چشم
بامدادان، رقص گرم پیکری بالای دار
آنچنان مستانه میرقصد تنش، گفتی مگر
سر کشیده، پایکوبان، ساغری بالای دار
شوشتر تا بلخ، هر منزل، دمادم میرود
مسگری شوریده یا آهنگری بالای دار
پایکاران سیم میبخشند «مشتی رند را»
تا بیاندازند سنگی بر سری بالای دار
پرچمی نو مینهی در دست قومی داغدار
میکشی هر بار چون نامآوری بالای دار
چون طناب دار خود را گردنی میخواستی
پس، کشیدی روشنان باوری بالای دار
کار بازی نیست خونریزی، درنگی، پای دار
آخرین امید را چون میبری بالای دار؟
https://telegram.me/mfmonfared
Telegram
مهدی منفرد
شعرها و یادداشتهای کوتاه
