... Döyüşdən əvvəl sərkərdə orduya müraciət etdi: “Gəmilərimizdən çıxan tüstünü görürsünüzmü? Bu, o deməkdir ki, qələbə qazanmasaq, bu sahillərdən sağ qurtula bilməyəcəyik. Bir seçimimiz var: qələbə çalmaq, ya da həlak olmaq”. Və onlar qələbə çaldılar! Qələbə çalmaq istəyən arxasınca bütün körpüləri yandırmalı, geri çəkilmək üçün bütün yolları kəsməlidir. Yalnız bu zaman uğur üçün çox vacib olan çılğın qələbə arzusunu qoruyub saxlamaq olar.


#ArxadakıKörpüləriYandırın

Bax, açarmış payızda da yasəmənlər...

Sabahınız xeyir, dəyərli üzvlərimiz 🩷

Sarılmak neden güzeldir bilir misin?
Çünkü sağ tarafta kalp yoktur, ve orası hep boştur.
Sarılınca, sağ yanını onun kalbi doldurur...”

Aziz Nesin .

Uraqan kimdir? Gəlin bir az yaxından tanlyaq.

https://www.bioqrafiya.com/2024/06/uraqan-emin-abdullayev.html?m=1

Sənsiz bu şəhərdə qəribdim, qərib,
Mənə bu şəhəri sən vətən etdin.
Şeir: Ramiz Rövşən

🌌 Göyün Sehrli Rəqsi: Şimal Şıltıları 🌠
Şimal işıqları (Aurora Borealis) — qütb bölgələrində səmanı yaşıl, bənövşəyi və çəhrayı rənglərlə bəzəyən möhtəşəm bir təbiət möcüzəsidir. 🌈
Günəşdən gələn yüklü zərrəciklər Yer kürəsinin maqnit sahəsi ilə toqquşaraq atmosferdə sehrli işıq dalğaları yaradır. ⚡
Bu möhtəşəm səma rəqsini ən çox Norveç, Finlandiya, İslandiya, Kanada və Alyaskada izləmək mümkündür. ❄️
Bir dəfə görən insan, bu göylərin sehrini heç vaxt unuda bilmir... ✨

Gecənin sonuna yaxınlaşırıq... 💫
Bəlkə də bu axşam biz də öz içimizdə bir “şimal işığı” yandırarıq — ümidin, sakitliyin və gözəlliyin işığını. 🌙
Gecəniz xeyrə qalsın, dəyərli üzvlərimiz. 🌌💤

🌞 Sabahınız xeyir, dəyərli üzvlərimiz! ☕✨
Yeni bir gün doğdu — bəlkə də dünən yarım qalan arzuların tamamlanması üçün bir fürsət gətirir. 💫
Sakitcə bir fincan çayın buxarına bax, dərin nəfəs al… və unutma: hər səhər bir başlanğıcdır, hər gün bir ümiddir. 🌿💛
Bu gün də gülümsə, çünki bəzən sadəcə bir gülümsəmə ilə həyat gözəlləşir. 🌸

Cəlil Məmmədquluzadənin “Ölülər” əsəri, zamanının sükutuna atılmış bir hayqırışdır. Yazıçı bu pyesdə xalqın cəhalət içində boğulduğu bir dövrü satira ilə göz önünə sərir. Qəbristanlıqda baş verən hadisələr bir kəndin yox, bütöv bir cəmiyyətin “mənəvi ölüm” hekayəsidir.
Bu əsər oxucunu düşündürür:
“Bəs biz doğrudanmı diriyik, yoxsa sadəcə nəfəs alan ölülərik?"

Biraz Tebessüm 😊

Bir avukat, bir kuyuya sahipti ve bu kuyuyu bir öğretmene sattı.
İki gün sonra avukat, öğretmenin yanına geldi ve şöyle dedi:
“Efendim, ben size kuyuyu sattım ama içindeki suyu değil. Suyu kullanmak isterseniz, ek ücret ödemeniz gerekir.”

Öğretmen gülümsedi ve şöyle cevap verdi:
“Evet, ben de tam sana gelmek üzereydim. Sana diyecektim ki: Suyunu kuyumdan al, yoksa yarından itibaren kira ödemeye başlarsın.”

Bunu duyunca avukat afalladı ve şöyle dedi:
“Ah, ben sadece şaka yapıyordum!”

Öğretmen gülerek yanıtladı:
“İşte sizler, bizim gibi öğretmenlerin yanında okuyarak böyle avukat oluyorsunuz.”

Öğretmenlere selam olsun!

Murad Niyazlı📝 . . .

Nə gözəl demiş Özdemir Asaf;

Bana surat asma, hayat, misafirim sonuçta, kalkar giderim...🖤)

Təsəvvür edin: seçki günü gəlir, xalq sandıq başına toplaşır, amma heç kim heç kəsə səs vermir. Bütün səs vərəqələri boş qayıdır. Bu, sadəcə etiraz deyil - bu, sistemin özünə verilən ən güclü mesajdır.

Dənizlə əhatə olunmuş kiçik bir adada bu qeyri-adi hadisə baş verir. Hökumət çaşqınlığa düşür, qanunlar mənasını itirir, pul dəyərsizləşir, hakimiyyət orqanları iflic olur. Hamı xaos gözləyir, amma...

İkimiz birden sevinebiliriz, göğe bakalım." 

Əsər neçənci ildə qələmə alınıb
Oxudunuzmu bu əsəri😍📚

“ Gələcək keçmişə təsir göstərə bilərmi?”

Gərginlik romanlarının ustadı Dan Brown uzun fasilədən sonra yenidən oxucularla görüşür!

Məşhur semiotika professoru Robert Langdon, noetik alim Katherine Solomonun insan şüurunun sirrlərindən bəhs edən konfransına qatılmaq üçün Praqaya gedir. Lakin gözlənilmədən baş verən amansız bir qətl və Katherine-in sirli şəkildə yoxa çıxması, hadisələri kabus kimi bir oyuna çevirir.
Praqanın qədim mifləri, elmin sərt həqiqətləri və gizli təşkilatların kölgəsində Langdon cavab axtarır:

✨ _Həqiqət nədir və harada gizlənib_ ?https://mir.az/index.php?do=download&id=33914

Hayat, çatlak bardaktaki suya benzer; içsen de tükenir, içmesen de…
Demir nemden, insan gamdan çürür demiş eskiler. Bu yüzden hayattan tat almaya bak; çünkü yaşasan da bitecek, yaşamasan da. Söz Neyzen Tevfik’e ait denir ama resmi kayıtlarda doğruluğu yoktur. O yüzden videoya ismini yazmadım.

Bir gün son dəfə baxacağıq aynaya, Son dəfə bağlayacağıq qapını arxamızdan. Heç fərqinə varmadan – o “son dəfə” olduğunu bilmədən... Geyindiyimiz köynək, içdiyimiz çay, atdığımız addım – hər biri sonuncu olacaq o gün. Bəlkə də kiminsə əlini son dəfə sıxacağıq, Bəlkə son dəfə sevdiyimiz bir mahnı çalacaq. Amma biz… elə biləcək, hələ çox vaxtımız var. Halbuki, həyat xəbər vermir axı — gizlincə aparır adamı sükutla… sakitcə…
Ona görə, yaşa elə bu günü ki — elə bil sonuncudur, sözlərini yarımçıq qoyma, bağışla, sevin, söylə sevdiyini…
Çünki bir gün — həqiqətən sonuncu dəfə çıxacağıq evdən...