با خوبی هم میشود بدی کرد؟
در فیلم چارلی و کارخانه شکلات‌سازی یکی از پنج بچه‌ای که موفق به یافتن بلیت طلایی می‌شوند، دخترکی است که پدر متولی دارد و با خرید صدها کارتن شکلات و اجیر کردن صدها کارگر موفق به یافتن بلیت طلایی میشود.
پسرک که این اتفاق را در تلویزیون می‌بیند، می‌گوید منصفانه نیست، او که خودش این را پیدا نکرده.
پدربزرگش می‌گوید: «نگران نباش. او دارد دخترش را نابود می‌کند. هیچ راهی به بدی این راه برای نابودی یک بچه نیست.»
خوبی اگر قاعده نداشته باشد، از هزار جور بدی کردن هم می‌تواند مخرب‌تر باشد.
@morteza_mehraad
mehraad.com
در فیلم چارلی و کارخانه شکلات‌سازی یکی از پنج بچه‌ای که موفق به یافتن بلیت طلایی می‌شوند، دخترکی است که پدر متولی دارد و با خرید صدها کارتن شکلات و اجیر کردن صدها کارگر موفق به یافتن بلیت طلایی میشود.
پسرک که این اتفاق را در تلویزیون می‌بیند، می‌گوید منصفانه نیست، او که خودش این را پیدا نکرده.
پدربزرگش می‌گوید: «نگران نباش. او دارد دخترش را نابود می‌کند. هیچ راهی به بدی این راه برای نابودی یک بچه نیست.»
خوبی اگر قاعده نداشته باشد، از هزار جور بدی کردن هم می‌تواند مخرب‌تر باشد.
@morteza_mehraad
mehraad.com
👏3
انسان
نمی‌تواند به پرواز درآید
مگر آن‌که ابتدا به لبه‌ی پرتگاه برسد
نیکوس کازانتزاکیس
@morteza_mehraad
mehraad.com
نمی‌تواند به پرواز درآید
مگر آن‌که ابتدا به لبه‌ی پرتگاه برسد
نیکوس کازانتزاکیس
@morteza_mehraad
mehraad.com
🔥2
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
هر کس به اندازه‌ی
ضربه‌هایی که خورده،
تنهایی‌اش را محکم‌تر بغل کرده.
آلبر کامو
📍یک نگاه:
آدم از رها شدن بیشتر از تنها بودن می‌ترسد.
علیرضا قاسمیان می‌سراید:
هر که را دوست بدارم
یک جای خالی دیگر
به روزهای بعد
اضافه خواهد شد
@morteza_mehraad
mehraad.com
ضربه‌هایی که خورده،
تنهایی‌اش را محکم‌تر بغل کرده.
آلبر کامو
📍یک نگاه:
آدم از رها شدن بیشتر از تنها بودن می‌ترسد.
علیرضا قاسمیان می‌سراید:
هر که را دوست بدارم
یک جای خالی دیگر
به روزهای بعد
اضافه خواهد شد
@morteza_mehraad
mehraad.com
❤3
فرهادِ سرنوشت
«آمور فاتی» یعنی مجنون‌وار سرنوشتت را دوست بدار.
نیچه باور دارد راز زندگی خوب و در آرامش همین است؛ رازش نه این است که آدم زندگی‌اش را صرفا تحمل کند، بلکه باید عاشق ذره‌ذره‌ی دردها و محنت‌ها و رنج‌هایش باشد.
این عاشقی هم ارتباطی به تلاش برای تغییر زندگی ندارد. ممکن است انتخاب کنی با مشکلی به همزیستی برسی.
مرتضی مهراد
@morteza_mehraad
mehraad.com
«آمور فاتی» یعنی مجنون‌وار سرنوشتت را دوست بدار.
نیچه باور دارد راز زندگی خوب و در آرامش همین است؛ رازش نه این است که آدم زندگی‌اش را صرفا تحمل کند، بلکه باید عاشق ذره‌ذره‌ی دردها و محنت‌ها و رنج‌هایش باشد.
این عاشقی هم ارتباطی به تلاش برای تغییر زندگی ندارد. ممکن است انتخاب کنی با مشکلی به همزیستی برسی.
مرتضی مهراد
@morteza_mehraad
mehraad.com
❤3👍2
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
خودآگاهی، انسانِ برآمده از طبیعت را از طبیعت جدا کرد.
انسان چیزی دارد که هیچ موجود دیگری ندارد؛ و آن هم آگاهی از «بودن» است.
آدم می‌داند که هست و هیچ‌چیز شگفت‌انگیزتر و عذاب‌آورتر از این نیست.
بنیاد فلسفه‌ی اگزیستانسیالیسیم همین است؛ این‌که نباید برویم سراغ قضاوت و تعیین خوبی و بدی این وجود.
بلکه باید غرق زیبایی این وجود اعجازانگیز باشیم. انسان موهبتی نیست که هر موجودی داشته باشد. اگر چه این موهبت بهشت تام هم نیست، هزینه دارد و هزینه‌اش رنج انسانی است.
به قول سهراب سپهری:
کار ما نیست شناسایی راز گل سرخ
کار ما شاید این است
که در افسون گل سرخ شناور باشیم
مرتضی مهراد
@morteza_mehraad
mehraad.com
انسان چیزی دارد که هیچ موجود دیگری ندارد؛ و آن هم آگاهی از «بودن» است.
آدم می‌داند که هست و هیچ‌چیز شگفت‌انگیزتر و عذاب‌آورتر از این نیست.
بنیاد فلسفه‌ی اگزیستانسیالیسیم همین است؛ این‌که نباید برویم سراغ قضاوت و تعیین خوبی و بدی این وجود.
بلکه باید غرق زیبایی این وجود اعجازانگیز باشیم. انسان موهبتی نیست که هر موجودی داشته باشد. اگر چه این موهبت بهشت تام هم نیست، هزینه دارد و هزینه‌اش رنج انسانی است.
به قول سهراب سپهری:
کار ما نیست شناسایی راز گل سرخ
کار ما شاید این است
که در افسون گل سرخ شناور باشیم
مرتضی مهراد
@morteza_mehraad
mehraad.com
❤2👍2
آرزوهای گمشده
آرزوهایی که از گذشته داریم، ردایی است که بر تن حقایق امروز یا تنگ میشود یا زار می‌زند و چیزی جز عذاب و آینه‌ی دق نخواهد بود. مکرر این فکر مثل پشه به دیوار سرت خواهد کوبید که این چیزی که داری لذت‌بخش نیست. آن آرزوی گذشته‌ام اگر برآورده می‌شد حتما خوشحال‌تر می‌شدم.
واقعا خوشحال‌تر می‌شدی؟
و آیا کوپن خوشحالی‌ات تا ابد سوخته؟
مرتضی مهراد
@morteza_mehraad
mehraad.com
آرزوهایی که از گذشته داریم، ردایی است که بر تن حقایق امروز یا تنگ میشود یا زار می‌زند و چیزی جز عذاب و آینه‌ی دق نخواهد بود. مکرر این فکر مثل پشه به دیوار سرت خواهد کوبید که این چیزی که داری لذت‌بخش نیست. آن آرزوی گذشته‌ام اگر برآورده می‌شد حتما خوشحال‌تر می‌شدم.
واقعا خوشحال‌تر می‌شدی؟
و آیا کوپن خوشحالی‌ات تا ابد سوخته؟
مرتضی مهراد
@morteza_mehraad
mehraad.com
👍3❤1
در اوج غم
همیشه یک پنجره باز است
پنجره‌ای روشن
پل اِلوار
📍 در پاسخ یک دوست:
پرسید:
پس باید دنبال این پنجره بگردیم تا نجات پیدا کنیم.
گفتم:
غم همیشه هست.
پس پنجره هم همیشه هست.
این پنجره هوا و نور ماست تا همچنان شاداب بمونیم و انسان.
مورد عجیب جستجو:
انسان بودن یه جستجوی بی‌پایانه برای یافتن.
همیشه باید در جستجوی پنجره‌ای روشن بود تا نجات یافت.
و این پنجره هرگز از ما دور نیست، کافیه خوب نگاه کنیم و آرام باشیم، پنجره خودش رو نشون می‌ده.
@morteza_mehraad
mehraad.com
همیشه یک پنجره باز است
پنجره‌ای روشن
پل اِلوار
📍 در پاسخ یک دوست:
پرسید:
پس باید دنبال این پنجره بگردیم تا نجات پیدا کنیم.
گفتم:
غم همیشه هست.
پس پنجره هم همیشه هست.
این پنجره هوا و نور ماست تا همچنان شاداب بمونیم و انسان.
مورد عجیب جستجو:
انسان بودن یه جستجوی بی‌پایانه برای یافتن.
همیشه باید در جستجوی پنجره‌ای روشن بود تا نجات یافت.
و این پنجره هرگز از ما دور نیست، کافیه خوب نگاه کنیم و آرام باشیم، پنجره خودش رو نشون می‌ده.
@morteza_mehraad
mehraad.com
❤1👍1
شعر گفتن که سهل است
فهمیدنِ شعر هم
نیاز به الهام دارد
زمانی که تمام هستی
هیچ نیست
جز شعر
مرتضی مهراد
@morteza_mehraad
mehraad.com
فهمیدنِ شعر هم
نیاز به الهام دارد
زمانی که تمام هستی
هیچ نیست
جز شعر
مرتضی مهراد
@morteza_mehraad
mehraad.com
👍1🔥1
Valse
Evgeny Grinko
👍3❤2
گم کردن دنیا
یافتن خود است
رها کن، هر چیزی غیر از خودت را کن!
یک چیز زندگی من ثابت است و آن هم برگشت به حافظ است.
این پست را آماده می‌کردم که بی‌هوا این بیتِ خواجه روشنم کرد:
غلامِ همتِ آنم که زیرِ چرخِ کبود
ز هر چه رنگِ تعلق پذیرد آزادست
روزی که آدم در آدم‌های اطراف یا دارایی‌هایش «حل شود»، روز مرگ اوست. شکی نیست که ما به دنیای پیرامون‌مان نیاز داریم و بقا انسان در تعامل است، اما مسئله همین است: تعامل، نه بردگی و خودفروختگی.
گم کردن دنیا اتفاق سخت، ولی شیرینی است که برای همه آرزومندم. گم کردن دنیا یعنی دیگر با هنجارها و ارزش‌ها و افکار دیگران زندگی نمی‌کنم. شاید در ابتدا دچار پریشان‌حالی و استیصال شوی، ولی در بلندمدت از زیستنِ خودِ اصیل و واقعی‌ات اندازه‌ی یک کهشکان کیف میکنی.
خودِ اصیل تنها چیزِ زندگی است که ارزش جنگیدن دارد.
مرتضی مهراد
@morteza_mehraad
mehraad.com
یافتن خود است
رها کن، هر چیزی غیر از خودت را کن!
یک چیز زندگی من ثابت است و آن هم برگشت به حافظ است.
این پست را آماده می‌کردم که بی‌هوا این بیتِ خواجه روشنم کرد:
غلامِ همتِ آنم که زیرِ چرخِ کبود
ز هر چه رنگِ تعلق پذیرد آزادست
روزی که آدم در آدم‌های اطراف یا دارایی‌هایش «حل شود»، روز مرگ اوست. شکی نیست که ما به دنیای پیرامون‌مان نیاز داریم و بقا انسان در تعامل است، اما مسئله همین است: تعامل، نه بردگی و خودفروختگی.
گم کردن دنیا اتفاق سخت، ولی شیرینی است که برای همه آرزومندم. گم کردن دنیا یعنی دیگر با هنجارها و ارزش‌ها و افکار دیگران زندگی نمی‌کنم. شاید در ابتدا دچار پریشان‌حالی و استیصال شوی، ولی در بلندمدت از زیستنِ خودِ اصیل و واقعی‌ات اندازه‌ی یک کهشکان کیف میکنی.
خودِ اصیل تنها چیزِ زندگی است که ارزش جنگیدن دارد.
مرتضی مهراد
@morteza_mehraad
mehraad.com
👍2
«هنگامی که مرگ بال‌هایت را می‌کند، تخته شیرجه‌ی نوشتن را عمل کن.»
ری برادبری
📍نگاه نو:
آیا ما افکارمان هستیم؟
در روانشناسی اکت (ACT) مفهوم جالبی وجود دارد به نام فیوژن به معنی «یکی شدن با افکار». کسی که با افکارش یکی شده باشد، در خطر است.
کدام یک از ما حداقل یک بار تجربه نکرده که فکرش کریه‌ترین و خطرناک‌ترین چیزها را بهش بگوید؛ مثلاً بگوید: بی‌عرضه‌ای، بگوید تو لایق مرگی. آیا واقعا ما لایق مرگ بوده‌ایم؟!
استقلال از افکار و مسئله‌ی نوشتن
نوشتن یکی از بهترین ابزارها برای جدا کردن خود از افکار است. هنگام نوشتن ما بزرگ‌تر از فکرمان می‌شویم. لنز دوربین را عقب می‌کشیم و از نمایی بسیار دور به خودمان می‌نگریم.
در این افق، فکر دیگر تمامِ ما نیست، بلکه جزئی بسیار کوچک از ماست. اینجاست که به خودمان می‌گوییم این جزء کوچک چطور می‌تواند برای تمام این کل تصمیم‌گیری کند؟! اصلا برداشت این جزء کوچک از واقعیت درست است؟
وقتی مدت قابل‌توجهی بنویسیم (مثلا یک ماه هر روز نیم ساعت)، آرام آرام اعجاز نوشتن را درمی‌یابیم.
اینجا می‌فهمیم آن جزء کوچکی که ما را متهم به مرگ می‌کرد، تنها بخش کوچکی از ماجرا را می‌دیده و طبیعی بوده که به آن نتیجه برسد.
ولی حالا که دیگر بخش‌ها هم به واسطه‌ی نوشتن کنار هم جمع شده‌اند، تصویر کلی بسیار زیباست، تصویری که می‌گوید تو بزرگ‌تر از هر چیزی هستی که به تو می‌گوید چه کسی هستی. هیچ‌چیز نمی‌تواند تو را تعریف کند یا چیزی بهت دیکته کند، تو تنها باید آزاد و رها زندگی کنی.
مرتضی مهراد
@morteza_mehraad
mehraad.com
ری برادبری
📍نگاه نو:
آیا ما افکارمان هستیم؟
در روانشناسی اکت (ACT) مفهوم جالبی وجود دارد به نام فیوژن به معنی «یکی شدن با افکار». کسی که با افکارش یکی شده باشد، در خطر است.
کدام یک از ما حداقل یک بار تجربه نکرده که فکرش کریه‌ترین و خطرناک‌ترین چیزها را بهش بگوید؛ مثلاً بگوید: بی‌عرضه‌ای، بگوید تو لایق مرگی. آیا واقعا ما لایق مرگ بوده‌ایم؟!
استقلال از افکار و مسئله‌ی نوشتن
نوشتن یکی از بهترین ابزارها برای جدا کردن خود از افکار است. هنگام نوشتن ما بزرگ‌تر از فکرمان می‌شویم. لنز دوربین را عقب می‌کشیم و از نمایی بسیار دور به خودمان می‌نگریم.
در این افق، فکر دیگر تمامِ ما نیست، بلکه جزئی بسیار کوچک از ماست. اینجاست که به خودمان می‌گوییم این جزء کوچک چطور می‌تواند برای تمام این کل تصمیم‌گیری کند؟! اصلا برداشت این جزء کوچک از واقعیت درست است؟
وقتی مدت قابل‌توجهی بنویسیم (مثلا یک ماه هر روز نیم ساعت)، آرام آرام اعجاز نوشتن را درمی‌یابیم.
اینجا می‌فهمیم آن جزء کوچکی که ما را متهم به مرگ می‌کرد، تنها بخش کوچکی از ماجرا را می‌دیده و طبیعی بوده که به آن نتیجه برسد.
ولی حالا که دیگر بخش‌ها هم به واسطه‌ی نوشتن کنار هم جمع شده‌اند، تصویر کلی بسیار زیباست، تصویری که می‌گوید تو بزرگ‌تر از هر چیزی هستی که به تو می‌گوید چه کسی هستی. هیچ‌چیز نمی‌تواند تو را تعریف کند یا چیزی بهت دیکته کند، تو تنها باید آزاد و رها زندگی کنی.
مرتضی مهراد
@morteza_mehraad
mehraad.com
👍3
آن چیزی که لائوتسو می‌گوید خرد عمیقی است و در تک‌تک ساحت‌های زندگی، از کوچک تا بزرگ، کاربرد دارد.
@morteza_mehraad
mehraad.com
@morteza_mehraad
mehraad.com
👍4