نتیجه مسابقه یادداشت‌های فیلم آنورا

۱. سپاس از همه کسانی‌ که در مسابقه شرکت کردند و ما برخلاف پیش‌بینی اولیه با تعداد قابل توجهی از یادداشت‌های‌ باکیفیت مواجه شدیم که فرآیند داوری متن‌ها را سخت کرد.

۲. تکیه و خوشبینی ما بر دموکراسی برای مشخص شدن برنده، با خطای محاسباتی اولیه مواجه شد و به نوشته‌های باکیفیتی برخورد کردیم که نگارنده متن، بخاطر لایک‌های زیادی که نگرفته بود، نوشته‌اش رو پاک می‌کرد و از طرف دیگر با لایک‌های غیرارگانیک برای نوشته‌هایی مواجه شدیم که بصورت خوشبینانه افراد لایک‌کننده‌ای بودند که نه در کانال عضویت داشتند و نه در گروه، و صرفا بخاطر آشنایی/توصیه شخص مولف، نوشته‌ را لایک کرده بودند.
ما تصمیم گرفتیم این افراد را حذف نکنیم و تمامی آثار را فارغ از میزان لایک یادداشت، مورد داوری قرار دهیم.

۳. نوشته‌های زیر با اینکه به عنوان برنده برگزیده نشدند ولی ما به علت کیفیت قابل ملاحظه متن‌هایشان، در اختیار ماهنامه فیلم امروز قرار می‌دهیم تا در صورت صلاحدید در رسانه‌های ماهنامه، با اسم نگارنده متن منتشر شوند:

یادداشت اول

یادداشت دوم

یادداشت سوم

یادداشت چهارم

۴. یادداشت برگزیده مسابقه، در پست بعدی کانال گذاشته می‌شود و جدا از جایزه یک میلیونی تومانی که به فرد برنده اختصاص می‌یابد در اختیار ماهنامه فیلم امروز قرار می‌گیرد تا در صورت تایید کیفیت متن در تحریریه، با اسم شخص نگارنده یادداشت انتشار یابد.

@Video_Archives
©️Cinephilia
🎗@Cinephilian

نقدم رو فیلم «آنورا»، تو مسابقه‌ی نقد فیلم سینه‌فیلیا، بین چهار نقد برتر قرار گرفت. ☺️
تو «یادداشت چهارم» می‌تونید بخونید.

و نسخه‌ی کامل روی سایت:
آنورا | لذت، گریه، بلوغ، کات!

@morteza_mehraad
mehraad.com

مانیفستِ وبینارهایِ «لذتِ کشف»

🌐 وبینار چیست؟
وبینار، سمینارِ در بستر وب است؛ یک دورهمی آنلاین.
جهت سهولت، وبینارمان را «لذتِ کشف» صدا می‌زنیم.

🤔 موضوعش چیست؟
یک
اغلب کارمان نقد و بررسی فیلم است.

دو
برخی اوقات جُستار خلاقانه و داستان کوتاه می‌خوانیم و نقد می‌کنیم.

سه
گاه‌به‌گاه درباره‌ی نظریه‌های ادبی و فلسفه‌ی هنر (و زندگی) حرف می‌زنیم.

چهار
بساط پرسش و پاسخ و گپ‌وگفت هم همیشه برپاست.

😉 چرا باید در «لذتِ کشف» شرکت کنیم؟
زیرا تلاش می‌کنم نقدهایم نه خشک و رسمی و فنی باشند و نه کاملا سلیقه‌ای.

🎥 روند نقد فیلم من این‌گونه است:
تنها از فیلمی که لذت برده باشم، حرف می‌زنم،
و بر اساس نظریه‌های زیبایی‌شناختی و فلسفی، و تجربه‌ی زیسته‌ «استدلال» می‌کنم چرا فیلم خوب است و ازش لذت بردم.

(و در شکل نوشتاری نقد، که پس از وبینار در سایت منتشر می‌شود، تلاش می‌کنم یادداشتم مستقلا خواندنی، خلاقانه و لذت‌بخش باشد.)


🪐 کِی و کجا وعده‌ی دیدار ما؟
وبینار ما در گوگل‌ میت برگزار می‌شود
هر پنج‌شنبه، ساعت شش عصر

هزینه؟
🍉 حضور برای همه آزاد و رایگان است.

گوگل‌ میت چیست؟ و مسائل فنی
🎱 گوگل میت نرم‌افزار مخصوص وبینار و تماس تصویری است.

🎱 گوگل میت روی اغلب گوشی‌های اندروید به‌صورت پیش‌فرض نصب است.
(بنابراین نیاز به نصب چیزی نیست. ولی اگر احیانا نداشتید، فایل نصبی را این پایین گذاشته‌ام. از پلی‌استور هم قابل‌دریافت است).

🎱 دوستان آیفون‎دار باید از اَپ‌استور دانلود کنند.

🎱 گوگل میت فیلتر نیست. و باید فیلترشکن خاموش باشد تا صدا و تصویر را با کیفیت بالاتری دریافت کنید.

🎱 پس از کلیک روی لینک ورود، ممکن است چند ثانیه طول بکشد تا اتصال برقرار شود—کمی صبر کنید!

🎱 در صورت استفاده از کامپیوتر، نیازی به نرم‌افزار نیست و در خودِ مرورگر (کروم، فایرفاکس و ...) وبینار پخش می‌شود.

🎱 اگر با اینترنت خانگی کم‌کیفیت بود، با اینترنت دیتا اغلب باکیفیت است.

🎱 اگر در ثبت‌نام و استفاده از گوگل میت مشکل داشتید به من پیام بدهید (از جمله نداشتن ایمیل و موارد مشابه).

@mi_mehrad

📲 چطور وارد وبینار شویم؟
برای حضور در وبینار، کافی‌ست روی لینک زیر کلیک کنید:
https://meet.google.com/fjs-yqcg-wrg

یا وارد گوگل میت شده و کد زیر را وارد کنید:
fjs-yqcg-wrg


تو لذتِ کشف می‌بینم‌تون. ❤️🍀

@morteza_mehraad
mehraad.com

فایل نصبی گوگل میت
@morteza_mehraad
mehraad.com

هویتت ارثی‌ست یا کوبیدی؟

قطعه‌ای کوتاه بخوانیم از مجموعه‌جستارِ نقشه‌هایی برای گم شدن:

برخی از بدو تولد حسی از خود بهشان رسیده که براشان کافی است یا دست‌کم بی‌چون‌چرا پذیرفتنی‌ست و برخی دیگر، برای زنده ماندن یا رضایت، تصمیم می‌گیرند خودشان را از نو بسازند و به دوردست‌ها سفر کنند.

برخی ارزش‌ها و کردارهایشان را مثل خانه‌ای که در آن زندگی می‌کنند به ارث می‌برند؛ برخی دیگر مجبورند آن خانه را با خاک یکسان کنند، زمین خودشان را بیابند، همه‌چیز را از نوبسازند، حتی شده به‌شکل یک دگردیسیِ روانی. اما گذار به مثابه‌ی درگردیسیِ فرهنگی بسیار پرماجراتر است.

از آنجا که مرگ تدریجی رویا را تاب نمی‌آورم، همیشه کمر می‌بندم به خوداِنهدامی.

اگرچه طبیعی‌ست که در زیست یک کوبنده جابه‌جا ویرانی و خودآگاهی از درد به چشم بیاید، اما اگر سر بلند کنیم، آبادی‌هایی در دوردست سوسو می‌زنند، حتی اگر جوهر‌ه‌ی غالبِ آدم ویرانی و سیاهی باشد.

محمد طلوعی در جستار ویرانه‌های من این مفهوم را خوب جمع‌وجور کرده:

جای این‌که با ویرانی مبارزه کنم، سعی می‌کنم ویرانه‌ای زیبا باشم.

@morteza_mehraad
mehraad.com

وبینار نقد فیلم «۲۰۰۱: ادیسه فضایی»

چرا باید فیلم را ببینیم؟
۲۰۰۱: ادیسه فضایی کاوشِ تکامل بشر است؛ از ماجرای نخستین اندیشه تا (خود)آگاهی کیهانی. تجربه‌ای که انسان را با سِرشت و سرنوشتش روبه‌رو می‌کند.

🔝در هفته‌ی هجدهم
♾️ پنج‌شنبه‌ (۰۴ اردی‌بهشت)
⏰ ساعت ۱۸، دور هم جمع می‌شویم برای نقد و بررسی فیلم.
🌐 این دورهمی آنلاین و در نرم‌افزار گوگل‌میت خواهد بود.

🍉 حضور برای همه آزاد و رایگان است.

👓 لینک دانلود رایگان فیلم

اگر در دانلود فیلم مشکل داشتید، به من پیام بدهید.
@mi_mehrad

⚙️ نکات فنی وبینار و گوگل میت:

وبینار رایگان هفتگی (دورهمی آنلاین)
لذتِ کشف
کاری از مرتضی مهراد

@morteza_mehraad
mehraad.com

آلبر کاموی زمانه‌ات را بشناس 😁

البته که این عنوان شوخی است. دلیل خوشحالی‌ام بودن در مسیر نوشتن است، به‌ویژه روشن‌گرانه و جستجوگرانه نوشتن.
نوشتن به‌مثابه سفری ادیسه‌وار برای قدم گذاشتن در تاریکی‌ها و کشف آرمان‌شهرها.

به زبان مارینا تسوِتایوا: «کلمه آخرین پاره‌ابرِ واپسینِ آسمانِ» (بشریت) است.

خوشحالم از داشتن این گوشه‌ی دنج برای خلوت‌گزینی و معاشقه با کلمه‌ها و اندیشه‌ها. خرسندم که شریکیم این آرمان‌شهر را.

و چه خوب که نوشتن، برخلاف رسانه‌های دیگر، پرهیاهو و سطحی نیست. نوشتن آرام است و متین، و سرتاسر اراده.

هدف از نوشتنْ گذر از اسم‌ها و رسیدن به خودهاست، چرا که اگر قرار بر «تغییر» باشد، تنها پیشوایانش کلمه‌هایند و نوشتن.

@morteza_mehraad
mehraad.com

تماشای این فیلم به کیا پیشنهاد می‌شه؟

@morteza_mehraad
mehraad.com

وبینار نقد فیلم «سرزمین خانه‌به‌دوش‌ها» (Nomadland)

چرا باید ببینیم؟‌

سرزمین خانه‌به‌دوش‌ها منزل‌گاه کسی‌ست که «وارستگی» را در تار و پود لحظه‌هایش می‌تند. او که روی لبه‌ی باریکِ میان فیزیکِ سختِ واقعیت و شیمیِ رنگ‌به‌رنگ‌شونده‌ی روان گام برمی‌دارد، تعادلی از جنس شهود و پذیرش را نه با تردید، بلکه با یقینِ بندبازان می‌آفریند.

♾️ در هفته‌ی نوزدهم
🍺 پنج‌شنبه‌ (۱۱ اردی‌بهشت)
⏱️ ساعت ۱۸، دور هم جمع می‌شویم برای نقد و بررسی فیلم.
🌐 این دورهمی آنلاین و در نرم‌افزار گوگل‌میت خواهد بود.

🍉 حضور برای همه آزاد و رایگان است.

👓 لینک دانلود رایگان فیلم

اگر در دانلود فیلم مشکل داشتید، به من پیام بدهید.
@mi_mehrad

⚙️ نکات فنی وبینار و گوگل میت:

🥂🍓 تو «لذتِ کشف» می‌بینم‌تون

@morteza_mehraad
mehraad.com

یکی از اضطراب‌هایم این است که موسیقی مورد علاقه‌ام را آن‌قدر زیاد گوش کنم که ازش زده شوم.

«گذشتن و رفتن پیوسته» از آن‌هایی‌ست که در دُز پایین و دیربه‌دیر مصرف می‌کنم تا پسَم نزد. تا بتوانم «دلتنگش بمانم».

@morteza_mehraad
mehraad.com

یک معنی، دو زبان

«گذشتن و رفتن پیوسته» بیان موسیقایی «زیباییِ حسرت و دلتنگی» بود.

امروز بیانِ جستاری‌اش را به قلم ربکا سولْنیت می‌خوانیم که نامه‌ای‌ست به حسرت‌های زیبایمان در دوردست‌های آبی:

ما میل و اشتیاق را مسئله‌ای می‌دانیم که باید حلش کنیم. عوض این‌که بر ماهیت و حس اشتیاق تمرکز کنیم، دنبال این هستیم که ببینیم مشتاق چه شده‌ایم و متمرکز می‌شویم بر آن چیز و نحوه‌ی به‌دست آوردنش.

گاهی از خودم می‌پرسم می‌شود با کمی تغییر دیدگاه این را هم همچون حسی مستقل پاس داشت یا نه، چون این حسرت همان‌قدر ذاتیِ وضعیت انسان است که آبیْ ذاتیِ دوردست‌ها.

می‌توانی به دوردست نگاه کنی و نخواهی نزدیک‌تر بیاوری‌اش؟ می‌توانی همان‌طور که زیباییِ آن آبیِ تصاحب‌ناشدنی را از آن خود می‌کنی، حسرتت را هم از آنِ خود کنی؟

چون چیزی از این حسرت، مثل آبیِ دوردست، با حصول و رسیدن فروکش نمی‌کند، فقط جابه‌جا می‌شود، درست مثل کوه‌هایی که وقتی بهشان می‌رسی دیگر آبی نیستند و رنگ آبیْ دوردستِ دیگری را در برگرفته.

پی‌نوشت:
«سرزمین خانه‌به‌دوش‌ها» هم بیان سینمایی حسرت‌های دوست‌داشتنی است.

@morteza_mehraad
mehraad.com

شکارچیِ خیال در واقعیت

مکنزی: مامانم می‌گه تو بی‌خانمانی؟
فِرن: نه. من فقط خونه ندارم.

شگفتی بزرگ فیلمِ سرزمین خانه‌به‌دوش‌ها این است که بر اساس «زندگی واقعی» ساخته شده و داستانِ کسانی را روایت می‌کند که تصمیم گرفته‌اند در ناکجاها منزل کنند؛ در جایی که واقعیتِ روزمره برایشان سورئال می‌شود و رؤیایی.

شگفتی‌اش برای تماشاگر همین تجربه‌ی هم‌زمان واقعیت و پروازِ خیال در یک قاب است.

🍺🥜 در «نشستِ آنلاینِ پنج‌شنبه»، همراه دوستانِ مشتاق و علاقه‌مند، نقد و بررسی پرجزئیاتی درباره‌اش خواهیم داشت.

جزئیات نشست و دانلود فیلم، در این لینک.

@morteza_mehraad
mehraad.com

معرفی سریال سامورایی چشم آبی

سرگرم‌کنندگی سامورایی چشم آبی آن‌قدر تراش‌خورده است که می‌شود به اشتباه یک اکشن سطحی قلمدادش کرد. اما بخشی از عمق معنایی سریال از همین اکشن‌های استادانه می‌آید.

چشم‌آبی فقط مبارزه نمی‌کند، بلکه می‌شود احساس و نگاهش به زندگی را در تک‌تک ضربه‌های شمشیرش تجربه کرد. شیوه‌ی مبارزه‌ی چشم‌آبی ادامه‌ی روان اوست، مثل یک اعتراف ناخواسته. و چنین جایی‌ست که فرم می‌شود همان محتوا.

این سریال روایت کسانی‌ست که نمی‌توانند بار هستی را بی‌معنی و بی‌آرمان به دوش بکشند. اما واقعیت این است «معنی» اغلب دیکته‌ی جبر است، نه اختیار کامل بشر. میزو باید رَونده‌ی راهِ ابلیس باشد یا انسانی شریف؟ روان‌زخمی مثل طرد شدن تبدیل می‌شود به آتشیِ شعله‌ور از خشم و نفرت؛ آتشی که می‌شود دلیل زنده ماندن کسی مثل چشم‌آبی.

پی‌نوشت:
تماشایش کنید. پشیمان نمی‌شوید!
دانلود رایگان
نقد و بررسی کامل سریال روی وبلاگ:
نقد سریال سامورایی چشم آبی

@morteza_mehraad
mehraad.com

چند تا؟

شخصیت اول: یه سوال غریب؟
شخصیت دوم: بپرس.
شخصیت اول: تا حالا چند نفر از کنارم رد شدن؟ چند تا رهگذر، چند تا آدمِ بی‌نام، چند تا چهره که دیگه یادم نمی‌آن؟
شخصیت دوم: وا...
شخصیت اول: عدد بده.
شخصیت دوم: شاید هزار، شاید میلیون... چی رو می‌شمری؟
شخصیت اول: تنهایی‌م رو.

مرتضی مهراد

@morteza_mehraad
mehraad.com

تنها سرمایه‌ی واقعی تو این دنیای ورشکسته، وقتیه که خودت رو با یکی دیگه سهیم می‌شی.

برشی از فیلم تقریبا مشهور


🍺🥜 در «نشستِ آنلاینِ پنج‌شنبه»، همراه دوستانِ مشتاق و علاقه‌مند، نقد و بررسی پرجزئیاتی درباره‌اش خواهیم داشت.

جزئیات نشست و دانلود فیلم، در این لینک.

@morteza_mehraad
mehraad.com

دوستان ارجمند
از پنج‌شنبه‌ی هفته‌ی پیش که ویروسی شدم، مدام حالی‌به‌حالی می‌شم.
دیشب بد بودم،
صبح بهتر شدم،
و الان دوباره تب و درد افتاده به جونم.
برای همین، بنابر احتیاط واجب، وبینار رو موکول می‌کنیم به هفته‌ی آتی.
پوزش و ارادت‌مند 🍀

@morteza_mehraad
mehraad.com

دلداده‌ی موسیقی و ترانه‌ی این آهنگم.
برا همین، ترجمه‌ش کردم تا یه شکل دیگه هم ازش لذت ببریم. 🍸

We're sailing on a strange boat
Heading for a strange shore
(II)
Carrying the strangest cargo
That was ever hauled aboard

سوار بر قایقی عجیب
رهسپار ساحلی عجیب
با عجیب‌ترین بارِ هستی

We're sailing on a strange sea
Blown by a strange wind
(II)
Carrying the strangest crew
That ever sinned

بر دریایی عجیب
در برابر بادی عجیب
با خدمه‌ای عجیب
که گناهکارترینان‌اند

We're riding in a strange car
We're followin' a strange star
We're climbing on the strangest ladder
That was ever there to climb

سوار بر ماشینی عجیب
در پی ستاره‌ای عجیب
بالا می‌رویم
از عجیب‌ترین نردبانِ هستی

We're living in a strange time
Working for a strange goal
(II)
We're turning flesh and body
Into soul

در زمانه‌ای عجیب زندگی می‌کنیم
برای هدفی عجیب تکاپو می‌کنیم

ما جسم و تن را
به روح تبدیل می‌کنیم

@morteza_mehraad
mehraad.com

بی‌عینک زیستن

اشیاء، بی‌میانجی پیش رویِ چشمان ما حضور دارند. هیچ حجابی آن‌ها را نپوشانده است. همین جاست که دین و هنر از هم جدا می‌شوند.

ویتگنشتاین
فرهنگ و ارزش

می‌گوید به‌نظرش پیرمرد بازنشسته زندگی ملال‌انگیزی دارد. توافق می‌کنیم که پیر است و بازنشسته، اما ملال از کجا آمد؟

تفسیر ما از رویدادها و آدم‌ها، اغلب بازتاب ذهنیت خودمان است، نه لزوما ماهیت آن‌ها.

فروید می‌گفت «هیچ‌چیز آن‌طور که به نظر می‌رسد نیست.» در این معنی، می‌توانیم باورهایمان درباره‌ی «دیگری» را دریچه‌ای ببینیم برای شناخت «خود».

نگاه ویتگنشتاین به هنر همین است: چیزی که سبب می‌شود خودِ عینکی که از پشتش زندگی را می‌بینیم، ببینیم؛ عینکی که معنی دست‌مالی‌شده، نخ‌نما و سوگیرانه روی اشیاء می‌اندازد.

هنرْ زندگیِ «بدون عینک» است، زندگی‌ای که هر چیزی (تا جای ممکن) رنگ خودش را دارد، نه رنگ بازتابِ کج‌ومعوج درون ما را.

جستارهای مرتبط:
• هنر چیست و چه هدفی دارد؟
• ادبیات چیست و چه کاربردی دارد؟
• هنر چیست؟ زندگی چیست؟
• نظریه و نقد فیلم چیست؟
• فهم ادبیات و اسطوره
• آمور فاتی یا عشق به سرنوشت
• سبک‌ زندگی نویسنده‌

@morteza_mehraad
mehraad.com

وبینار نقد فیلم «تقریبا مشهور» (Almost Famous)

چرا باید ببینیم؟‌

تقریبا مشهور درباره‌ی نوشتن، روایتِ حقیقت، و جستجوی هویت است. از این رو، «کشفِ خود» تنها یکی از پرشمار موهبت‌های فیلم است.
ضمنا فیلم شوخ‌وشنگ و مفرحی‌ست.

♾️ در هفته‌ی بیستم‌ویکم
🍺 پنج‌شنبه‌ (۲۵ اردی‌بهشت)
⏱️ ساعت ۱۸، دور هم جمع می‌شویم برای نقد و بررسی فیلم.
🌐 این دورهمی آنلاین و در نرم‌افزار گوگل‌میت خواهد بود.

🍉 حضور برای همه آزاد و رایگان است.

👓 لینک دانلود رایگان فیلم

اگر در دانلود فیلم مشکل داشتید، به من پیام بدهید.
@mi_mehrad

⚙️ نکات فنی وبینار و گوگل میت:

«لذتِ کشف»: وبینار نقد فیلم
کاری از مرتضی مهراد

🥂🍓 می‌بینم‌تون!

@morteza_mehraad
mehraad.com

معنی، فرهنگ و چند چیز بی‌معنیِ دیگر

راحت لمیده‌ بودم روی نیمکت و سیگار دود می‌کردم که با مو و ریش جوگندمیِ پریشانش نزدیکم شد. اول نگاه خیره‌اش به سیگارم جلب توجه کرد و بعد لبخند معذبش. وقتی کنارم نشست و سلام داد، معنی نگاه و لبخندش دستم آمد. پارک شلوغ بود و نیمکت‌ها همه پر.

لحظه‌ای بعد، دو بانوی جوانِ شیک‌پوش با سر و وضع امروزی در افق دید ما ظاهر شدند. نزدیک‌تر که آمدند، جوگندمی گفت:

«اینام شلوار پاره و کوتاه رو واسه خودشون کردن فرهنگ.»

بیش از هر چیز، از شنیدن کلمه‌ی «فرهنگ» جا خوردم. جنس این پارک نبود. خودم را جمع‌وجور کردم و گفتم:

«آدم‌ها فرق کردن. باید پذیرفت.»

«آخه چی رو پذیرفت؟! این تیپ‌ها معنی نداره که.»

این بار، هم از شنیدن کلمه‌ی «معنی» یکه خوردم و هم از مواجهه با فرهنگِ عقبش.
جواب دادم:
«شاید واسه اون‌ها معنی داره.»

دخترها رفته بودند. نگاهم ماسیده روی چراغ زردِ دورست، گوشم به باد میان شاخه‌ها بود. جوگندمی دیگر حرف نمی‌زد.

@morteza_mehraad
mehraad.com