Forwarded from حسن مجیدیان (حا.میم)
خدایا!
بگذار که عشق من به تو
به نفع انسانیت تمام شود
کتاب نیایش‌ها
شهید دکتر مصطفی چمران
https://t.me/ha_mim1377
بگذار که عشق من به تو
به نفع انسانیت تمام شود
کتاب نیایش‌ها
شهید دکتر مصطفی چمران
https://t.me/ha_mim1377
خاك بر سرت! اگه اون آدمه، تو چي هستي؟
سايت خاطره نگاري به مناسبت روز قلم خاطره اي از شهيد آويني را از قول محمدعلی فارسی از همکاران شهید براي اولين بار منتشر كرده است؛
www.khaterenegari.com
من در روایت فتح رفیقی داشتم که از دوران بعد از انقلاب که در سمعی بصری ورامین بودم، میشناختمش. در ورامین فیلم نمایش می دادم. ایشان دبیر عربی بود ولی به این کارها هم خیلی علاقه داشت. از آنجا باهم رفیق شده بودیم. بعدها که من به تهران آمدم و در روایت فتح رفتم شنیدم که این هم آمده تهران ولی معتاد شده. از آن معتادهای تیر. این بنده خدا جای من را پیدا کرده بود هر چند وقت یکبار به روایت می آمد. با چنان قیافه زاری می آمد که معلوم بود چه می خواهد. یک روز که آمد اساسی بهش توپیدم. بهش گفتم «فلانی من نشستم مونتاژ می زنم وقتی تو میای من دیگه حال کار کردن ندارم جون اون کسی که دوست داری دیگه نیا … محض رضای خدا نیا … این کارو نکن. دیگه هم بهت پول نمیدم». تا توانستم طرف را با تهدید و التماس طرد کردم. دیگر هم نیامد.
بعد از شهادت آوینی دورادور شنیده بودم که دیگر ترک کرده و خوب شده است. افتاده تو فاز فیلمنامه نویسی و اصلا زندگی اش عوض شده است. یک روز دیدمش و بهش گفتم: «چی شد که تو دیگه ترک کردی؟ سر اون حرفایی که من بهت زدم بود؟»
گفت: «نه بابا من اینقد شبیه تو باهام برخورد کرده بودن. تو بودی، زنم بود، مادرم بود، برادرم بود همه همینجور باهام برخورد کردن»
آدم معتاد اصلا هیچ چیز برایش مهم نیست فقط میخواهد مواد بهش برسد.
می گفت فهمیدم که تو رفیق آوینی هستی و این آوینی هم رئیس سوره است یک روز دیدم که از ساختمان سوره رفت بالا من هم پشت سرش رفتم. بهش گفتم «آقای فارسی سلام رسوند گفتن اگه دارید یه کمکی به من بکنید!»
آوینی هم گفته بود «اصا نیاز نداره که آشنایی بدی من خودم باهات رفیقم». پولی بهش داده و گفته بود «هروقت نیاز داشتی بیا بگیر».
هرچند وقت یکبار میرفت پیش آوینی. یکبار خیلی طولانی مدت پشت در اتاق جلسات نشسته بوده که آوینی از اتاق بیرون می آید تا به اتاق بغلی برود میبیند این بنده خدا هم نشسته منتظر. کلی ازش عذرخواهی میکند و میگوید «ببین دفعه بعد اومدی دیدی من تو جلسم یه یادداشت بده با (فلان) کد رمزی که من بفهمم شمایی و سریع بیام کارت رو راه بندازم … من عذر میخوام که معطل شدی».
طرف می گفت همینطور میرفتم پیش آوینی بدون اینکه ازم بخواهد که تو کی هستی و یا حتی ذره ای نصیحتم بکند، از این حرفها اصلا نبود.
حتی در این مدت اصلا و ابدا یک بار هم با من چک نکرد که «فارسی این بنده خدا کیه میاد از من پول میگیره؟». وظیفه خودش می دانست انگار طلبکاری آمده پیشش و طلبش را می خواهد.
رفیق ما می گفت آوینی با کلی عذرخواهی طلبم را یواشکی می داد و من هم می رفتم. یکبار که رفتم پولی در جیب نداشت و کلی عذرخواهی کرد. در خیابان سمیه (خیابانی که دفتر حوزه هنری، محل کار آوینی در آن واقع بود) بانکی قرار داشت. از در سوره پایین آمدیم و رفتیم بانک. آوینی دفترچه بانکی اش را گذاشت روی پیشخوان بانک. من هم داشتم نگاه می کردم. باجه دار نگاهی کرد و به آوینی گفت «میخوای دفترچه رو ببندی؟»
آوینی گفت چطور؟
– چون 2هزار تومن بیشتر توش نیست.
– آره آره میخوام ببندم
حساب را بست و به من گفت «خداروشکر روزی امروزمون هم رسید. هزارش برای من و هزارش هم برای تو».
از در بانک که بیرون آمدم تا در خانه گریه کردم که «خاک بر سرت اگر اون آدمه پس تو چی هستی؟»
خودم خودم را سرزنش می کردم. آمدم خانه و افتادم به دست و پای مادرم. همان زمان 3 تا بچه هم داشتم. به مادرم گفتم «دست و پای من رو با چادرت ببند به تخت».
و برای همیشه ترک کرد. هرگز هم سراغ آوینی نرفت تا وقتی فهمید آوینی شهید شده است.
https://telegram.me/morzaeri
نوشته ها و انتخابهاي محمدرضا زائرى
اگر قابل دانستيد نگاهي بيندازيد و به دوستانتان نيز معرفي فرماييد!
سايت خاطره نگاري به مناسبت روز قلم خاطره اي از شهيد آويني را از قول محمدعلی فارسی از همکاران شهید براي اولين بار منتشر كرده است؛
www.khaterenegari.com
من در روایت فتح رفیقی داشتم که از دوران بعد از انقلاب که در سمعی بصری ورامین بودم، میشناختمش. در ورامین فیلم نمایش می دادم. ایشان دبیر عربی بود ولی به این کارها هم خیلی علاقه داشت. از آنجا باهم رفیق شده بودیم. بعدها که من به تهران آمدم و در روایت فتح رفتم شنیدم که این هم آمده تهران ولی معتاد شده. از آن معتادهای تیر. این بنده خدا جای من را پیدا کرده بود هر چند وقت یکبار به روایت می آمد. با چنان قیافه زاری می آمد که معلوم بود چه می خواهد. یک روز که آمد اساسی بهش توپیدم. بهش گفتم «فلانی من نشستم مونتاژ می زنم وقتی تو میای من دیگه حال کار کردن ندارم جون اون کسی که دوست داری دیگه نیا … محض رضای خدا نیا … این کارو نکن. دیگه هم بهت پول نمیدم». تا توانستم طرف را با تهدید و التماس طرد کردم. دیگر هم نیامد.
بعد از شهادت آوینی دورادور شنیده بودم که دیگر ترک کرده و خوب شده است. افتاده تو فاز فیلمنامه نویسی و اصلا زندگی اش عوض شده است. یک روز دیدمش و بهش گفتم: «چی شد که تو دیگه ترک کردی؟ سر اون حرفایی که من بهت زدم بود؟»
گفت: «نه بابا من اینقد شبیه تو باهام برخورد کرده بودن. تو بودی، زنم بود، مادرم بود، برادرم بود همه همینجور باهام برخورد کردن»
آدم معتاد اصلا هیچ چیز برایش مهم نیست فقط میخواهد مواد بهش برسد.
می گفت فهمیدم که تو رفیق آوینی هستی و این آوینی هم رئیس سوره است یک روز دیدم که از ساختمان سوره رفت بالا من هم پشت سرش رفتم. بهش گفتم «آقای فارسی سلام رسوند گفتن اگه دارید یه کمکی به من بکنید!»
آوینی هم گفته بود «اصا نیاز نداره که آشنایی بدی من خودم باهات رفیقم». پولی بهش داده و گفته بود «هروقت نیاز داشتی بیا بگیر».
هرچند وقت یکبار میرفت پیش آوینی. یکبار خیلی طولانی مدت پشت در اتاق جلسات نشسته بوده که آوینی از اتاق بیرون می آید تا به اتاق بغلی برود میبیند این بنده خدا هم نشسته منتظر. کلی ازش عذرخواهی میکند و میگوید «ببین دفعه بعد اومدی دیدی من تو جلسم یه یادداشت بده با (فلان) کد رمزی که من بفهمم شمایی و سریع بیام کارت رو راه بندازم … من عذر میخوام که معطل شدی».
طرف می گفت همینطور میرفتم پیش آوینی بدون اینکه ازم بخواهد که تو کی هستی و یا حتی ذره ای نصیحتم بکند، از این حرفها اصلا نبود.
حتی در این مدت اصلا و ابدا یک بار هم با من چک نکرد که «فارسی این بنده خدا کیه میاد از من پول میگیره؟». وظیفه خودش می دانست انگار طلبکاری آمده پیشش و طلبش را می خواهد.
رفیق ما می گفت آوینی با کلی عذرخواهی طلبم را یواشکی می داد و من هم می رفتم. یکبار که رفتم پولی در جیب نداشت و کلی عذرخواهی کرد. در خیابان سمیه (خیابانی که دفتر حوزه هنری، محل کار آوینی در آن واقع بود) بانکی قرار داشت. از در سوره پایین آمدیم و رفتیم بانک. آوینی دفترچه بانکی اش را گذاشت روی پیشخوان بانک. من هم داشتم نگاه می کردم. باجه دار نگاهی کرد و به آوینی گفت «میخوای دفترچه رو ببندی؟»
آوینی گفت چطور؟
– چون 2هزار تومن بیشتر توش نیست.
– آره آره میخوام ببندم
حساب را بست و به من گفت «خداروشکر روزی امروزمون هم رسید. هزارش برای من و هزارش هم برای تو».
از در بانک که بیرون آمدم تا در خانه گریه کردم که «خاک بر سرت اگر اون آدمه پس تو چی هستی؟»
خودم خودم را سرزنش می کردم. آمدم خانه و افتادم به دست و پای مادرم. همان زمان 3 تا بچه هم داشتم. به مادرم گفتم «دست و پای من رو با چادرت ببند به تخت».
و برای همیشه ترک کرد. هرگز هم سراغ آوینی نرفت تا وقتی فهمید آوینی شهید شده است.
https://telegram.me/morzaeri
نوشته ها و انتخابهاي محمدرضا زائرى
اگر قابل دانستيد نگاهي بيندازيد و به دوستانتان نيز معرفي فرماييد!
Forwarded from حسن مجیدیان (حا.میم)
💠 ایمان ناشعورانه
🔹چرا ما کار فرهنگیمان آن طور که انتظار داریم جواب نمی‌دهد؟ چرا در روش ما آدم مستقل و خالی از تعصبی که بتواند حق‌گو و عادل و عدالت‌خواه باشد کم‌تر ایجاد میشود و اگر هم ایجاد شود گاها بر علیه ما میشود؟
علت این است که ما #اصل_آزادی انسانِ اسلام را در مدل‌ریزی فرهنگی لحاظ نمیکنیم و دنبال مرید هستیم تا انسان مستقل!
مریدی که در پارادایم فکری ما حرکت کند و چون و چرا هم نداشته باشد.
🔹"این یک حقیقت مسلم است در اسلام که ایمان ارزشمند، ایمان آگاهانه است، ایمان توأم با درک و شعور، ایمانی که از روی بصیرت، با چشم باز، بدون ترس از اشکال، بوجود آمده باشد. آن ایمانی که فلان‌مرد مسلمان(یا عضو تشکیلات یا هیاتی یا مسجدی یا فلان مجموعه فرهنگی یا فلان حوزه علمیه یا دانشگاه و...) دارد و برای نگه داشتنش باید بگوییم روزنامه نخواند، فلان کتاب را نخواند، در کوچه و بازار راه نرود، با فلان کس حرف نزند، سرما و گرما نخورد، آفتاب و مهتاب نبیند، تا بماند این ایمان متاسفانه نخواهد ماند."(١)
🔹چرا؟ روشن است چون این مدل ایمان که او بدست می‌آورد ایمان آگاهانه نیست ایمان تحت فشار جو است، ایمان تقلیدیست و جالب اینجاست که به همان سرعتی و آسانی‌ای که ایجاد میشود زائل هم میشود لذا در چنین مجموعه‌هایی نباید دلخوش بود به کثرت آدم‌ها.
🔹لکن" اگر ایمان از روی درک، از روی فکر، با محاسبه‌های صحیح وقتی انجام گرفت، آن وقت لازم نیست ما این ایمان را در پارچه و... بگذاریم که مبادا گرما و سرما و گرد و خاک و غبار به آن آسیب برساند، آسیبی به آن نمی‌رسد. این ایمان ناشعورانه است که آدم مدام دل‌دل دارد، دغدغه دارد، مبادا مبادا مبادا"(٢)
🔹پس چاره‌ی کار برای تربیت نیروی انقلاب برخلاف تصور برّه بار آوردن، مطیع بار آوردن، که بطور تقلیدی و تحت فشار ایمانی بیاورد و تا وقتی در این جو و فشار است این ایمان بماند و به محض رها شدن همه آن را رها کند نیست.
🔹"بنابراین اگر بخواهیم ایمانها استوار بماند باید دائما آگاهی بدهیم به آن کسانی که می‌خواهیم مومن باشند و از آگاه شدنشان واهمه نکنیم، از چشم و گوش بسته ماندن اینها لذت نبریم." (٣)
متاسفانه بارها شاهد این بوده‌ایم که این روش چه نیروهایی را هدر داده و چه جوانانی را فراری داده است
📎منابع
١)کتاب طرح کلی اندیشه اسلامی در قرآن صفحه ٨۶
٢)همان صفحه ٨٧
٣)همان صفحه ٨۷
✍حجت الاسلام افشار
https://t.me/ha_mim1377
🔹چرا ما کار فرهنگیمان آن طور که انتظار داریم جواب نمی‌دهد؟ چرا در روش ما آدم مستقل و خالی از تعصبی که بتواند حق‌گو و عادل و عدالت‌خواه باشد کم‌تر ایجاد میشود و اگر هم ایجاد شود گاها بر علیه ما میشود؟
علت این است که ما #اصل_آزادی انسانِ اسلام را در مدل‌ریزی فرهنگی لحاظ نمیکنیم و دنبال مرید هستیم تا انسان مستقل!
مریدی که در پارادایم فکری ما حرکت کند و چون و چرا هم نداشته باشد.
🔹"این یک حقیقت مسلم است در اسلام که ایمان ارزشمند، ایمان آگاهانه است، ایمان توأم با درک و شعور، ایمانی که از روی بصیرت، با چشم باز، بدون ترس از اشکال، بوجود آمده باشد. آن ایمانی که فلان‌مرد مسلمان(یا عضو تشکیلات یا هیاتی یا مسجدی یا فلان مجموعه فرهنگی یا فلان حوزه علمیه یا دانشگاه و...) دارد و برای نگه داشتنش باید بگوییم روزنامه نخواند، فلان کتاب را نخواند، در کوچه و بازار راه نرود، با فلان کس حرف نزند، سرما و گرما نخورد، آفتاب و مهتاب نبیند، تا بماند این ایمان متاسفانه نخواهد ماند."(١)
🔹چرا؟ روشن است چون این مدل ایمان که او بدست می‌آورد ایمان آگاهانه نیست ایمان تحت فشار جو است، ایمان تقلیدیست و جالب اینجاست که به همان سرعتی و آسانی‌ای که ایجاد میشود زائل هم میشود لذا در چنین مجموعه‌هایی نباید دلخوش بود به کثرت آدم‌ها.
🔹لکن" اگر ایمان از روی درک، از روی فکر، با محاسبه‌های صحیح وقتی انجام گرفت، آن وقت لازم نیست ما این ایمان را در پارچه و... بگذاریم که مبادا گرما و سرما و گرد و خاک و غبار به آن آسیب برساند، آسیبی به آن نمی‌رسد. این ایمان ناشعورانه است که آدم مدام دل‌دل دارد، دغدغه دارد، مبادا مبادا مبادا"(٢)
🔹پس چاره‌ی کار برای تربیت نیروی انقلاب برخلاف تصور برّه بار آوردن، مطیع بار آوردن، که بطور تقلیدی و تحت فشار ایمانی بیاورد و تا وقتی در این جو و فشار است این ایمان بماند و به محض رها شدن همه آن را رها کند نیست.
🔹"بنابراین اگر بخواهیم ایمانها استوار بماند باید دائما آگاهی بدهیم به آن کسانی که می‌خواهیم مومن باشند و از آگاه شدنشان واهمه نکنیم، از چشم و گوش بسته ماندن اینها لذت نبریم." (٣)
متاسفانه بارها شاهد این بوده‌ایم که این روش چه نیروهایی را هدر داده و چه جوانانی را فراری داده است
📎منابع
١)کتاب طرح کلی اندیشه اسلامی در قرآن صفحه ٨۶
٢)همان صفحه ٨٧
٣)همان صفحه ٨۷
✍حجت الاسلام افشار
https://t.me/ha_mim1377
Telegram
حسن مجیدیان
یادداشت ها و انتخاب های حسن مجیدیان
ارتباط از طریق :
@hamim1361
ارتباط از طریق :
@hamim1361
Forwarded from کانال مهدی نصیری
♦️خستگی دینی!
✍محمود مقدسی
اسمش را شاید بشود گذاشت خستگی یا خشمِ دینی؛ اینکه آدم دیگر دلش نخواهد به دین و هر چیزی مرتبط با آن فکر کند یا وقتی حرف این امور به میان آمد درونش پر بشود از خشم. این را آدم‌هایی تجربه می‌کنند که از دینداران و دین‌خویی‌شان آسیبی عینی یا عاطفی دیده‌اند. این خسته‌ها، پر از احساس و تداعی منفی‌اند. یعنی تا پای دین به میان می‌آید، زخم‌هایشان را به یاد می‌آورند و تا سخن از باید و نبایدهای دینی میشود، ملال و خشمی عمیق به جانشان می‌افتد.
اینکه برای این آدم‌ها استدلال بیاورید در دفاع از خدا و دین، مثل این است که به فردی زخمی و خونی، از مزایای باندپیچی و قرص بگویید اما مرهمی برایش نداشته باشید. اگر در پیِ کمک به او و نه ارضای خودشیفتگی خودتان هستید، با او دوستی کنید و به او عشق بورزید. اگر بنا باشد گذارش دوباره به دینداری بیفتد، جز از راه محبت و مراقبت نخواهد بود؛ از راه اینکه ببیند دین می‌تواند آدم‌های مهربان و انسان‌دوست تربیت کند و نه آدم‌هایی که همه چیز را (حتی حقوق انسانی را) مشروط می‌کنند به باور و عمل دینی.
اگر هم گذارش دوباره به نوعی دین یا دینداری نیفتاد، به قول حافظ شیرازی: طبیب عشق مسیحا دم است و مشفق لیک/چو درد در تو نبیند که را دوا بکند. لابد دردش از آن جنس نیست که دین چاره‌اش باشد، یا از آن جنس نیست که دینِ شما کاری برای آن بکند. او می‌گردد و چاره معنویِ خودش را بالاخره در جایی پیدا میکند.
مختصر اینکه خستگی دینی را جدی باید گرفت. در این گوشه از دنیا که نان را به نام دین بند آورده‌اند، آدم خسته نشود، خیلی جان‌سخت است.
📚@nasiri42
✍محمود مقدسی
اسمش را شاید بشود گذاشت خستگی یا خشمِ دینی؛ اینکه آدم دیگر دلش نخواهد به دین و هر چیزی مرتبط با آن فکر کند یا وقتی حرف این امور به میان آمد درونش پر بشود از خشم. این را آدم‌هایی تجربه می‌کنند که از دینداران و دین‌خویی‌شان آسیبی عینی یا عاطفی دیده‌اند. این خسته‌ها، پر از احساس و تداعی منفی‌اند. یعنی تا پای دین به میان می‌آید، زخم‌هایشان را به یاد می‌آورند و تا سخن از باید و نبایدهای دینی میشود، ملال و خشمی عمیق به جانشان می‌افتد.
اینکه برای این آدم‌ها استدلال بیاورید در دفاع از خدا و دین، مثل این است که به فردی زخمی و خونی، از مزایای باندپیچی و قرص بگویید اما مرهمی برایش نداشته باشید. اگر در پیِ کمک به او و نه ارضای خودشیفتگی خودتان هستید، با او دوستی کنید و به او عشق بورزید. اگر بنا باشد گذارش دوباره به دینداری بیفتد، جز از راه محبت و مراقبت نخواهد بود؛ از راه اینکه ببیند دین می‌تواند آدم‌های مهربان و انسان‌دوست تربیت کند و نه آدم‌هایی که همه چیز را (حتی حقوق انسانی را) مشروط می‌کنند به باور و عمل دینی.
اگر هم گذارش دوباره به نوعی دین یا دینداری نیفتاد، به قول حافظ شیرازی: طبیب عشق مسیحا دم است و مشفق لیک/چو درد در تو نبیند که را دوا بکند. لابد دردش از آن جنس نیست که دین چاره‌اش باشد، یا از آن جنس نیست که دینِ شما کاری برای آن بکند. او می‌گردد و چاره معنویِ خودش را بالاخره در جایی پیدا میکند.
مختصر اینکه خستگی دینی را جدی باید گرفت. در این گوشه از دنیا که نان را به نام دین بند آورده‌اند، آدم خسته نشود، خیلی جان‌سخت است.
📚@nasiri42
Forwarded from کانال رسمی حرم مطهر امام رضا علیه السلام
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
خودت بگو حقت چیه⁉️
💠سخنرانی حجت الاسلام قرائتی، ایام ماه رمضان در حرم رضوی
#گزیده_مراسم_حرم
🌙 #رنگ_رمضان
❣️همراه کانال رسمی حرم مطهر امام رضا(ع) باشید👇
🆔 @razavi_aqr_ir
💠سخنرانی حجت الاسلام قرائتی، ایام ماه رمضان در حرم رضوی
#گزیده_مراسم_حرم
🌙 #رنگ_رمضان
❣️همراه کانال رسمی حرم مطهر امام رضا(ع) باشید👇
🆔 @razavi_aqr_ir
يك ترجمه و ده كتاب
براي خواندن در ماه مبارك رمضان
.
اولويت مطالعه و قرائت در اين بهار قرآن و ماه مهماني نور و رحمت ترجمه قرآن است و بهترين ترجمه اي كه براي فهم بهتر آيات قرآن به مخاطب عمومي ميشود توصيه كرد ترجمه آقاي علي ملكي است كه با عنوان ترجمه تفسيري قرآن منتشر شده و همه مخاطبان و بزرگسالان حتى كساني كه مطالعات و دانش خوب و قابل قبول دارند ميتوانند از آن استفاده كنند.
بعد از اين ترجمه خواندني و خوب هم ده اثر قرآني ديگر در حوزه تفسير و شناخت و فهم قرآن كريم معرفي ميكنم كه براي مطالعه عمومي مناسب هستند. طبيعتا در تفسير قرآن آثار ارزشمند و قابل معرفي زيادست كه چه مانند تفسير الميزان علامه طباطبايي براي مخاطب تخصصي و جدي و چه مانند تفسير نمونه (آيت الله مكارم) يا تفسير نور (آقاي قرائتي) يا تفسير راهنماي مرحوم رفسنجاني بعنوان يك كتاب مرجع قابل معرفي هستند كه البته الان بيشتر ميخواهم كتابهايي كم حجم و عمومي تر را براي فهم بهتر قرآن كريم براي مخاطب عمومي فارسي زبان امروز معرفي كنم؛
١-كتاب "طرح كلي انديشه اسلامي در قرآن" از رهبر انقلاب. اين كتاب جامعيت و شمولي دارد كه بسيار راهگشا و مهم است و در سالهاي اخير با تفصيل و تكميل به صورت بسيار خوبي تجديد چاپ شده و البته من همان نسخه قديم را كه كم حجم تر و ساده تر بود بيشتر ميپسندم و خاطره هاي شيريني از خواندن آن در دوران نوجواني دارم.
٢-تفسير" پرتوي از قرآن" از مرحوم آيت الله طالقاني كه هر چند همه سوره هاي قرآن كريم را در بر نميگيرد اما خيلي قابل استفاده و خواندني است. خوشبختانه در سالهاي اخير استاد دكتر جعفري كه خود با مرحوم طالقاني انس و ارتباط نزديك داشتند و چاپ اوليه اين اثر هم با همت ايشان بود به بازنشر اين كتاب با تجديد نظر و تكميل همت كردند. خوشبختانه اخيرا نسخه خلاصه تر آن هم براي جوانان منتشر شده است.
٣-كتاب "جامعه سازي قرآني" از مرحوم علامه محمدرضا حكيمي كه طبعا با احاطه گسترده شان به قرآن و روايات صلاحيت لازم براي تبيين رويكرد اجتماعي قرآن كريم را داشته اند و كتاب كم حجم و خوشخواني است.
٤-كتاب "سنتهاي تاريخي در قرآن كريم" از شهيد محمد باقر صدر كه هم موضوع آن و هم رويكرد متفاوت و خاص شهيد صدر بر اهميت اين كتاب افزوده است. اصولا نوع نگاه شهيد صدر كه دانشمندي نابغه و بي نظير بود در حوزه برداشتهاي قرآني خيلي اهميت دارد.
٥-كتاب "آشنايي با قرآن" از شهيد مطهري كه براي ورود ابتدايي به مطالعات قرآني مناسب است. البته ايشان كتابهاي ديگري در تفسير قرآن دارند كه ميتوان مطالعه و استفاده كرد.
٦-كتاب "حديث سحرگاهان" از امام موسى صدر كه شامل برخي مباحث تفسيري ايشان است و از زبان عربي ترجمه شده و با شكل و كيفيت بسيار خوبي به زبان فارسي به چاپ رسيده. اساسا نوع برداشتهاي ديني امام موسى صدر به دلايل گوناگون از اهميت و تازگي و جذابيت فوق العاده برخوردار بوده و مهمترين خصوصيت آن تطبيق دنيايي و مادي ملموس و محسوس مفاهيم قرآن است. شايد نتوانيم نمونه اي مثل ايشان پيدا كنيم كه توانسته باشد معارف ديني را براي مخاطب جهاني به زبان روز بيان كند، زيرا كمتر كسي از علماي مسلمان فرصت حضور در عرصه هاي بين المللي و ارتباط با مخاطب گسترده جهاني را مثل ايشان يافته. از طرف ديگر ذوق سليم و فهم عميق ايشان از هدف رسالت و غايت دين نتيجه اي بسيار متفاوت و خاص به همراه داشته.
٧- كتاب "حق و باطل از ديدگاه قرآن" از شهيد دكتر بهشتي كه به مهمترين و محوري ترين مساله دين يعني معيار "حق" پرداخته. شهيد بهشتي هم مثل امام موسى صدر از حلقه شاگردان مرحوم علامه طباطبايي و فارغ التحصيل مكتب تربيتي آن بزرگوار بودند و فهم قرآني و ديني ايشان بسيار ممتاز و قابل توجه است.
٨-كتاب "رشد" از مرحوم آيت الله شيخ علي صفايي حائري معروف به عين، صاد كه با عنوان فرعي "ديداري تازه با سوره عصر" منتشر شده. ايشان از نفايس حوزه علميه و داراي بينش عميق ديني و دستگاه منظم و منسجم معرفتي بود كه آثار متنوع او همه قابل استفاده است و شاگردان فراواني در مكتب او تربيت شده اند كه در عرصه هاي گوناگون فرهنگي و اجتماعي مصدر خير هستند.
٩-كتاب "قرآن شناخت" از استاد بهاء الدين خرمشاهي كه با عنوان فرعي "مباحثي در فرهنگ و فرهنگ آفريني قرآن" منتشر شده. اين كتاب علاوه بر تنوع و جذابيت عناوينش، احاطه عمومي براي شناخت كلي قرآن و علوم قرآني براي مخاطب به وجود مي آورد و بسيار خوشخوان و شيرين بوده و اصلا خسته كننده و ملال آور نيست.
١٠-كتاب "آشنايي با سوره ها" از جناب حجت الاسلام والمسلمين جواد محدثي كه هرچند كتابي ساده و كم حجم است اما به خوبي مخاطب را با سوره هاي مختلف قرآن كريم و خصوصيات هر كدام آشنا ميسازد.
https://telegram.me/morzaeri
نوشته ها و انتخابهاي محمدرضا زائرى
اگر قابل دانستيد نگاهي بيندازيد و به دوستانتان نيز معرفي فرماييد!
براي خواندن در ماه مبارك رمضان
.
اولويت مطالعه و قرائت در اين بهار قرآن و ماه مهماني نور و رحمت ترجمه قرآن است و بهترين ترجمه اي كه براي فهم بهتر آيات قرآن به مخاطب عمومي ميشود توصيه كرد ترجمه آقاي علي ملكي است كه با عنوان ترجمه تفسيري قرآن منتشر شده و همه مخاطبان و بزرگسالان حتى كساني كه مطالعات و دانش خوب و قابل قبول دارند ميتوانند از آن استفاده كنند.
بعد از اين ترجمه خواندني و خوب هم ده اثر قرآني ديگر در حوزه تفسير و شناخت و فهم قرآن كريم معرفي ميكنم كه براي مطالعه عمومي مناسب هستند. طبيعتا در تفسير قرآن آثار ارزشمند و قابل معرفي زيادست كه چه مانند تفسير الميزان علامه طباطبايي براي مخاطب تخصصي و جدي و چه مانند تفسير نمونه (آيت الله مكارم) يا تفسير نور (آقاي قرائتي) يا تفسير راهنماي مرحوم رفسنجاني بعنوان يك كتاب مرجع قابل معرفي هستند كه البته الان بيشتر ميخواهم كتابهايي كم حجم و عمومي تر را براي فهم بهتر قرآن كريم براي مخاطب عمومي فارسي زبان امروز معرفي كنم؛
١-كتاب "طرح كلي انديشه اسلامي در قرآن" از رهبر انقلاب. اين كتاب جامعيت و شمولي دارد كه بسيار راهگشا و مهم است و در سالهاي اخير با تفصيل و تكميل به صورت بسيار خوبي تجديد چاپ شده و البته من همان نسخه قديم را كه كم حجم تر و ساده تر بود بيشتر ميپسندم و خاطره هاي شيريني از خواندن آن در دوران نوجواني دارم.
٢-تفسير" پرتوي از قرآن" از مرحوم آيت الله طالقاني كه هر چند همه سوره هاي قرآن كريم را در بر نميگيرد اما خيلي قابل استفاده و خواندني است. خوشبختانه در سالهاي اخير استاد دكتر جعفري كه خود با مرحوم طالقاني انس و ارتباط نزديك داشتند و چاپ اوليه اين اثر هم با همت ايشان بود به بازنشر اين كتاب با تجديد نظر و تكميل همت كردند. خوشبختانه اخيرا نسخه خلاصه تر آن هم براي جوانان منتشر شده است.
٣-كتاب "جامعه سازي قرآني" از مرحوم علامه محمدرضا حكيمي كه طبعا با احاطه گسترده شان به قرآن و روايات صلاحيت لازم براي تبيين رويكرد اجتماعي قرآن كريم را داشته اند و كتاب كم حجم و خوشخواني است.
٤-كتاب "سنتهاي تاريخي در قرآن كريم" از شهيد محمد باقر صدر كه هم موضوع آن و هم رويكرد متفاوت و خاص شهيد صدر بر اهميت اين كتاب افزوده است. اصولا نوع نگاه شهيد صدر كه دانشمندي نابغه و بي نظير بود در حوزه برداشتهاي قرآني خيلي اهميت دارد.
٥-كتاب "آشنايي با قرآن" از شهيد مطهري كه براي ورود ابتدايي به مطالعات قرآني مناسب است. البته ايشان كتابهاي ديگري در تفسير قرآن دارند كه ميتوان مطالعه و استفاده كرد.
٦-كتاب "حديث سحرگاهان" از امام موسى صدر كه شامل برخي مباحث تفسيري ايشان است و از زبان عربي ترجمه شده و با شكل و كيفيت بسيار خوبي به زبان فارسي به چاپ رسيده. اساسا نوع برداشتهاي ديني امام موسى صدر به دلايل گوناگون از اهميت و تازگي و جذابيت فوق العاده برخوردار بوده و مهمترين خصوصيت آن تطبيق دنيايي و مادي ملموس و محسوس مفاهيم قرآن است. شايد نتوانيم نمونه اي مثل ايشان پيدا كنيم كه توانسته باشد معارف ديني را براي مخاطب جهاني به زبان روز بيان كند، زيرا كمتر كسي از علماي مسلمان فرصت حضور در عرصه هاي بين المللي و ارتباط با مخاطب گسترده جهاني را مثل ايشان يافته. از طرف ديگر ذوق سليم و فهم عميق ايشان از هدف رسالت و غايت دين نتيجه اي بسيار متفاوت و خاص به همراه داشته.
٧- كتاب "حق و باطل از ديدگاه قرآن" از شهيد دكتر بهشتي كه به مهمترين و محوري ترين مساله دين يعني معيار "حق" پرداخته. شهيد بهشتي هم مثل امام موسى صدر از حلقه شاگردان مرحوم علامه طباطبايي و فارغ التحصيل مكتب تربيتي آن بزرگوار بودند و فهم قرآني و ديني ايشان بسيار ممتاز و قابل توجه است.
٨-كتاب "رشد" از مرحوم آيت الله شيخ علي صفايي حائري معروف به عين، صاد كه با عنوان فرعي "ديداري تازه با سوره عصر" منتشر شده. ايشان از نفايس حوزه علميه و داراي بينش عميق ديني و دستگاه منظم و منسجم معرفتي بود كه آثار متنوع او همه قابل استفاده است و شاگردان فراواني در مكتب او تربيت شده اند كه در عرصه هاي گوناگون فرهنگي و اجتماعي مصدر خير هستند.
٩-كتاب "قرآن شناخت" از استاد بهاء الدين خرمشاهي كه با عنوان فرعي "مباحثي در فرهنگ و فرهنگ آفريني قرآن" منتشر شده. اين كتاب علاوه بر تنوع و جذابيت عناوينش، احاطه عمومي براي شناخت كلي قرآن و علوم قرآني براي مخاطب به وجود مي آورد و بسيار خوشخوان و شيرين بوده و اصلا خسته كننده و ملال آور نيست.
١٠-كتاب "آشنايي با سوره ها" از جناب حجت الاسلام والمسلمين جواد محدثي كه هرچند كتابي ساده و كم حجم است اما به خوبي مخاطب را با سوره هاي مختلف قرآن كريم و خصوصيات هر كدام آشنا ميسازد.
https://telegram.me/morzaeri
نوشته ها و انتخابهاي محمدرضا زائرى
اگر قابل دانستيد نگاهي بيندازيد و به دوستانتان نيز معرفي فرماييد!
Forwarded from اخلاق در حوزه اجتماع (Ameneh Salimi)
🔹 دینی که با گذشته ازدواج کند، در جهان جدید بیوه خواهد ماند.
✅ "معنویّت‌های نوپدید"، "ادیان بدیل"، "جنبش‌های نوپدید دینی"، و یا به قول بعضی‌ها و البته به‌نادرست، "عرفان‌های کاذب" در جهان جدید به موضوعی نگران‌کننده برای نهادها و سازمان‌های ادیان سنتی تبدیل شده‌اند. کلیسای مسیحی و جهان مسیحیّت، برابر انتظار، بسیار زودتر از ما مسلمانان با این پدیده درگیر شده و نسبت به آن واکنش نشان داد. افزون بر کلیسا، اندیشمندان علوم انسانی، به‌ویژه جامعه‌شناسان و روان‌شناسان نیز این جنبش‌ها را موضوعی مناسب برای مطالعه یافته و نظریه‌هایی در این باب ارائه کرده‌اند.
✅ مروری بر ادبیات علمی و الاهیاتی تولید شده در این زمینه برای ما می‌تواند درس‌آموز و تا اندازه‌ای راهگشا باشد. این ادبیات حکایت از آن دارد که کلیسای کاتولیک، معنویت‌های نوپدید را بهانه کرد تا در منطق و زبان تعالیم خویش بازاندیشی کند. الاهیات‌دان‌های مسیحی بیش از آن‌که ادیان و عرفان‌های بدیل را دسیسه‌ی دشمنان و بدخواهان بدانند، آن‌ها را یک واقعیّت اجتماعی قلم‌داد کردند که ممکن است نشانه‌ی ضعف کلیسا در دفاع از سنّت و تعالیم سنّتی خود باشند، و یا به قول پاپ فرانسیس، شاید آن‌ها فروشنده‌ی کالایی هستند که در جهان جدید مشتری ندارد.
✅ در ایران اما ماجرا فرق میکند. علوم انسانی به هزار دلیل موجّه و ناموجّه در حد بیان همان نظریه‌های جامعه‌شناسان، مردم‌شناسان، و روان‌شناسانِ غربی باقی مانده‌اند و کم‌تر به بررسی این پدیده‌ها در ایران پرداخته‌اند. تازه اگر هم می‌پرداختند کسی گوشش به علم و دانشگاه بده‌کار نبود. در حوزه‌های علمیّه هم اگر به این موضوع توجّه کرده باشند، بیشتر با دید نقد و بررسیِ محتوایی و ارزیابی مدّعی‌های به قول خودشان "عرفان‌های کاذب" است. حوزویان کم‌تر حاضر شده‌اند به این بیاندیشند که ممکن است گُسست ادراکی موجود میانِ جامعه و تعالیم حوزه سبب پیدایش این معنویّت‌ها شده باشد. گسستی که ممکن است ریشه در ناتوانی مبلّغان دین در توضیح و توجیه آن برای جهان جدید باشد. باز هم به قول پاپ فرانسیس، دینی که با گذشته ازدواج کند، در دنیای جدید بیوه خواهد ماند! دلبسته‌گی عمیق به گذشته و تلاش برای نگه‌داشتن آن و اصرار بر محتواها و روش‌های آموزشی کُهَن به پیدایش دگراندیشی‌های دینی و معنوی خواهد انجامید و به معنویّت‌های جدید امکان ظهور می‌دهد. معنویّت‌هایی که بیش از آن‌که به اصالت و پیشینه‌ی خود افتخار کنند و ببالند، به مسکّن بودن خود تکیه می‌کنند.
مهراب صادق‌نیا
۱۴۰۱/۱/۲۱
@sadeghniamehrab
https://t.me/sadeghniamehrab
✅ "معنویّت‌های نوپدید"، "ادیان بدیل"، "جنبش‌های نوپدید دینی"، و یا به قول بعضی‌ها و البته به‌نادرست، "عرفان‌های کاذب" در جهان جدید به موضوعی نگران‌کننده برای نهادها و سازمان‌های ادیان سنتی تبدیل شده‌اند. کلیسای مسیحی و جهان مسیحیّت، برابر انتظار، بسیار زودتر از ما مسلمانان با این پدیده درگیر شده و نسبت به آن واکنش نشان داد. افزون بر کلیسا، اندیشمندان علوم انسانی، به‌ویژه جامعه‌شناسان و روان‌شناسان نیز این جنبش‌ها را موضوعی مناسب برای مطالعه یافته و نظریه‌هایی در این باب ارائه کرده‌اند.
✅ مروری بر ادبیات علمی و الاهیاتی تولید شده در این زمینه برای ما می‌تواند درس‌آموز و تا اندازه‌ای راهگشا باشد. این ادبیات حکایت از آن دارد که کلیسای کاتولیک، معنویت‌های نوپدید را بهانه کرد تا در منطق و زبان تعالیم خویش بازاندیشی کند. الاهیات‌دان‌های مسیحی بیش از آن‌که ادیان و عرفان‌های بدیل را دسیسه‌ی دشمنان و بدخواهان بدانند، آن‌ها را یک واقعیّت اجتماعی قلم‌داد کردند که ممکن است نشانه‌ی ضعف کلیسا در دفاع از سنّت و تعالیم سنّتی خود باشند، و یا به قول پاپ فرانسیس، شاید آن‌ها فروشنده‌ی کالایی هستند که در جهان جدید مشتری ندارد.
✅ در ایران اما ماجرا فرق میکند. علوم انسانی به هزار دلیل موجّه و ناموجّه در حد بیان همان نظریه‌های جامعه‌شناسان، مردم‌شناسان، و روان‌شناسانِ غربی باقی مانده‌اند و کم‌تر به بررسی این پدیده‌ها در ایران پرداخته‌اند. تازه اگر هم می‌پرداختند کسی گوشش به علم و دانشگاه بده‌کار نبود. در حوزه‌های علمیّه هم اگر به این موضوع توجّه کرده باشند، بیشتر با دید نقد و بررسیِ محتوایی و ارزیابی مدّعی‌های به قول خودشان "عرفان‌های کاذب" است. حوزویان کم‌تر حاضر شده‌اند به این بیاندیشند که ممکن است گُسست ادراکی موجود میانِ جامعه و تعالیم حوزه سبب پیدایش این معنویّت‌ها شده باشد. گسستی که ممکن است ریشه در ناتوانی مبلّغان دین در توضیح و توجیه آن برای جهان جدید باشد. باز هم به قول پاپ فرانسیس، دینی که با گذشته ازدواج کند، در دنیای جدید بیوه خواهد ماند! دلبسته‌گی عمیق به گذشته و تلاش برای نگه‌داشتن آن و اصرار بر محتواها و روش‌های آموزشی کُهَن به پیدایش دگراندیشی‌های دینی و معنوی خواهد انجامید و به معنویّت‌های جدید امکان ظهور می‌دهد. معنویّت‌هایی که بیش از آن‌که به اصالت و پیشینه‌ی خود افتخار کنند و ببالند، به مسکّن بودن خود تکیه می‌کنند.
مهراب صادق‌نیا
۱۴۰۱/۱/۲۱
@sadeghniamehrab
https://t.me/sadeghniamehrab
Telegram
اخلاق در حوزه اجتماع
دین و اخلاق در جامعه ایران.
در این‌جا روزنوشت‌های این‌جانب درباره‌ی دین و اخلاق در جامعه‌ی ایران به اشتراک گذاشته میشود.
مهراب صادق‌نیا
برای ارتباط با مدیر روی پیوند زیر کلیک کنید:
@DrMsadegh
در این‌جا روزنوشت‌های این‌جانب درباره‌ی دین و اخلاق در جامعه‌ی ایران به اشتراک گذاشته میشود.
مهراب صادق‌نیا
برای ارتباط با مدیر روی پیوند زیر کلیک کنید:
@DrMsadegh
Forwarded from حسن مجیدیان (حا.میم)
💠از "روزیِ"خلق نپرسیدی، از "روزه"شان چه می‌پرسی؟
وقتی دینداریِ‌خلق را به حساب خود می‌ریزی، بی‌اخلاقی‌های مردم را نیز به گردن بگیر! اگر مسئول هدایت خلقی، از گمراهی‌همان خلق نیز شرمنده باش!
"روزه‌داریِ"مردم را به‌پای خود می‌گذاری و "روزه خواری" آن‌ها را به پای دیگران؟ یالَلعجب! در طول یازده ماه یکبار از همسایه‌ات نپرسیده‌ای "روزی" داری یا نه؟ اکنون با چه رویی می‌پرسی "روزه" داری یانه؟
اگر صف‌های نماز رمضان را مِلک طِلق خود بشماری، ترسم که خلق، تنها از لجِ بازارِ تو، دست از همه خوبی‌ها بشُوید!
✍سید زین‌العابدین صفوی
https://t.me/ha_mim1377
وقتی دینداریِ‌خلق را به حساب خود می‌ریزی، بی‌اخلاقی‌های مردم را نیز به گردن بگیر! اگر مسئول هدایت خلقی، از گمراهی‌همان خلق نیز شرمنده باش!
"روزه‌داریِ"مردم را به‌پای خود می‌گذاری و "روزه خواری" آن‌ها را به پای دیگران؟ یالَلعجب! در طول یازده ماه یکبار از همسایه‌ات نپرسیده‌ای "روزی" داری یا نه؟ اکنون با چه رویی می‌پرسی "روزه" داری یانه؟
اگر صف‌های نماز رمضان را مِلک طِلق خود بشماری، ترسم که خلق، تنها از لجِ بازارِ تو، دست از همه خوبی‌ها بشُوید!
✍سید زین‌العابدین صفوی
https://t.me/ha_mim1377
Telegram
حسن مجیدیان
یادداشت ها و انتخاب های حسن مجیدیان
ارتباط از طریق :
@hamim1361
ارتباط از طریق :
@hamim1361
Forwarded from 🇮🇷🇵🇸 مکشوفات
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🔸بخشی از پیام آیت الله جوادی آملی برای همایش ملی شمس تبریزی:
🔹 مراقب باشید که دیگران بزرگانی را که شناسنامه #ایران زمین اند به نام خود ثبت نکنند. بلخ و بخارا را از ایران گرفتند خراسان شرقی را از ما گرفتند. ایران را اربا اربا کردند!
@maktubaat
🔹 مراقب باشید که دیگران بزرگانی را که شناسنامه #ایران زمین اند به نام خود ثبت نکنند. بلخ و بخارا را از ایران گرفتند خراسان شرقی را از ما گرفتند. ایران را اربا اربا کردند!
@maktubaat
Forwarded from Saamentv | شبکه جهانی ثامن
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
تنها گريه كافي نيست!
بخشي از سخنان آيت الله جوادي آملي در باره ضرورت توجه به ادبيات حماسي
https://telegram.me/morzaeri
نوشته ها و انتخابهاي محمدرضا زائرى
اگر قابل دانستيد نگاهي بيندازيد و به دوستانتان نيز معرفي فرماييد!
بخشي از سخنان آيت الله جوادي آملي در باره ضرورت توجه به ادبيات حماسي
https://telegram.me/morzaeri
نوشته ها و انتخابهاي محمدرضا زائرى
اگر قابل دانستيد نگاهي بيندازيد و به دوستانتان نيز معرفي فرماييد!