*'स्व'भाव वैशिष्ठ्य...✍️*
*'स्वभाव'* ही प्रत्येकाची वैयक्तिक ओळख असते...
*'स्वभाव'* बदलता येत नसतो,
अथवा देता-घेता येत नसतो...
आपली समज वाढत असताना,
जे आपल्या मनाला जास्त आवडत गेलं, त्याचा परिणाम म्हणजे *'आपला स्वभाव'* असतो...
लोकांना *'न आवडणारा स्वभाव'* हे आपलं *'न फिटणारं कर्ज'* असतं...
आणि
सर्वांना *'खूप आवडणारा स्वभाव'* ही आपली *'अनमोल ठेव'* असते...
*'स्वभाव'* ही प्रत्येकाची वैयक्तिक ओळख असते...
*'स्वभाव'* बदलता येत नसतो,
अथवा देता-घेता येत नसतो...
आपली समज वाढत असताना,
जे आपल्या मनाला जास्त आवडत गेलं, त्याचा परिणाम म्हणजे *'आपला स्वभाव'* असतो...
लोकांना *'न आवडणारा स्वभाव'* हे आपलं *'न फिटणारं कर्ज'* असतं...
आणि
सर्वांना *'खूप आवडणारा स्वभाव'* ही आपली *'अनमोल ठेव'* असते...
👌10👍3
माणूस एकदा बाजूला पडला की पार उतरला. मग स्पष्टवक्तेपणाला ’फटकळपणा’ म्हटला जातो. मोकळ्या वृत्तीला ’वाह्यात’ विशेषणाचा आहेर मिळतो. व्यवहाराला चोख असलेल्या माणसावर ’बिलंदरपणाचा’ शिक्का मारला जातो. थोडक्यात, उपजत असलेल्या गुणांची शंका घेतली जाते, सावळेपणाला काळेपणा म्हटलं जातं.
~ वपु काळे | वलय
~ वपु काळे | वलय
👍8👏2🎉2❤1
माणसाचं जीवन अतिशय मोहक सुंदर व नाजूक धाग्यांनी परमेश्वराने विणलेलं असतं.
ते आपण फार काळजीपुर्वक जपावं लागतं. त्यातला एक धागा जरी उसवला तरी तो तितक्याच कुशलतेने विणला जात नाही.
उलट त्याच्या आसपासचे धागेच नकळत उसवले जातात आणि मग पडणारं छिद्र मनाला, हद्याला फार मोठ्ठी जखम करतं.
आयुष्यातली सारी गोडीच निघुन जाते नि मग वाटतं मनाची ही पोकळी भरून कशी (निघणार) काढणार ?
~✍🏻 वपु
ते आपण फार काळजीपुर्वक जपावं लागतं. त्यातला एक धागा जरी उसवला तरी तो तितक्याच कुशलतेने विणला जात नाही.
उलट त्याच्या आसपासचे धागेच नकळत उसवले जातात आणि मग पडणारं छिद्र मनाला, हद्याला फार मोठ्ठी जखम करतं.
आयुष्यातली सारी गोडीच निघुन जाते नि मग वाटतं मनाची ही पोकळी भरून कशी (निघणार) काढणार ?
~✍🏻 वपु
👍9👌5
चांगुलपणाच्या कृतीचं,
कृती संपताक्षणीच
विस्मरण व्हावं.
कापूर जळतो,
तशा त्या आठवणी जळुन
जाव्यात....
कापूर जळला की,
राखेच्या रुपाने ही त्याचं
अस्तित्व रहात नाही.
त्याप्रमाने सत्कृत्याच्या
आठवणीचं पुढच्याच
क्षणी विस्मरण व्हावं.
- ✍🏻 वपु.....❣️
कृती संपताक्षणीच
विस्मरण व्हावं.
कापूर जळतो,
तशा त्या आठवणी जळुन
जाव्यात....
कापूर जळला की,
राखेच्या रुपाने ही त्याचं
अस्तित्व रहात नाही.
त्याप्रमाने सत्कृत्याच्या
आठवणीचं पुढच्याच
क्षणी विस्मरण व्हावं.
- ✍🏻 वपु.....❣️
👍5👌5
@natemanache
*आमचं फार पटतं, WE ARE VERY CL0SE.....*
जवळपास ही वाक्यं बऱ्यापैकी खोटारडी आहेत !
माणसाचं दुःख कमी होण्यासाठी
हल्लीच्या तकलादू RELATI0NS चा काहीही उपयोग नाही..
उपयोग का नाही ?
कारण मित्र किंवा नातेवाईक कितीही CL0SE असोत,,,
हल्ली फक्त GET T0GETHER करतात,
शेक हॅन्ड करतात,
आपलं यश सांगतात,
त्याचं आवर्जून प्रदर्शन करतात, पण कोणीही कुणाला आपलं दुःख सांगत नाही,
त्यात मात्र कमीपणा मानतात, स्वत:चं अपयश समजतात..!
खाणे-पिणे, हसणे-खिदळणे
किंवा एखाद्या रेकॉर्डेड गाण्यावर
सर्वांनी मिळून डान्स करणे
हे सुख नाही, हा फक्त सुखाचा आभास निर्माण करण्याचा प्रयास आहे..
याचा अर्थ या गोष्टी करू नयेत असा नाही.
परंतु..
जोपर्यंत माणसं खरं दुःख एकमेकाला सांगणार नाहीत, मनमोकळं रडणार नाहीत,
तोपर्यंत आपल्याला कधीही हलकं वाटणार नाही..!
आजूबाजूला काय दिसतंय.?
चेहरे चिंताग्रस्त आहेत
मुखवटे मात्र हसत असतात.
म्हणून आजकाल माणसं
खूप दुःखी दिसतात.
मग यावर उपाय.. ?
उपाय नक्कीच आहे !
आपल्या दुःखाला कुणी हसणार नाही, माघारी टिंगल टवाळी करणार नाही हा विश्वास आपल्याला निर्माण करावा लागेल.
तरंच आपल्या भेटण्याला काही तरी अर्थ असेल !
हसणे आणि रडणे या क्रिया जोपर्यंत खळखळून होणार नाहीत तोपर्यंत आनंदी किंवा FRESH चेहरे कधीही दिसणार नाहीत !
मनातल्या मनात दुःख कोंडल्यामुळे किंवा भावभावनांचा निचरा न झाल्यामुऴेच रक्त वाहिन्या मध्ये ब्लॉकेजेस होतात,
आणि दिवसेंदिवस आपल्याशी मनापासुन गोड बोलणाऱ्यांची संख्या कमी होत चालली आहे.
*एक लक्षात घ्या -*
*ब्युटी पार्लरमधे गेल्यामुळे चेहरे तेजस्वी होत नसतात..*
*मसाज केल्यामुळे वेदनाही कमी होत नसतात ..*
*चार फोटो काढल्याने सौंदर्य वाढत नाही..*
*इतरांविषयी पाठीमागे वाईट बोलण्याने आपण चारित्र्यसंपन्न असल्याचे सिध्द होत नाही, उलट आपलं खरं रुप बाहेर पडतं...*
पूर्वी आपण एकाद्याकडे पाहुणे होऊन जायचो, जे देतील ते आनंदाने खायचो..
ओसरीवर, बैठकीत, एकत्र झोपायचो..
खळखळून हसायचो..
एकमेकाला दुःख सांगून
गळा काढून मग मन मोकळे रडायचोही..
हुंदक्यांमागे हुंदके यायचे
आणि AUT0MATIC कपालभाती होवून जायची..
कुणीतरी जवळ घ्यायचं,
पाठीवरून हात फिरवायचं,
रडू नको म्हणत म्हणत
घट्ट कवटाळून धरायचं..
खूप मोठा आधार वाटायचा..
हत्तीचं बळ यायचं.
माझ्याबरोबर सगळे आहेत
असं मनापासून वाटायचं..
काळवंडलेले चेहरे
एकदम खुलून जायचे.
चेहरे एकदम FRESH आनंदी
दिसायचे..
मित्रहो
आपल्यालाही तेच करावं लागेल
दुसरं काहीही नाही,
नाहीतर नुसते खोटारडे सुखी चेहरे घेऊन केलेल्या दिखाऊ
Good morning
G00D DAY
ना काहीही अर्थ नाही.
✨व पु काळे.✨
*आमचं फार पटतं, WE ARE VERY CL0SE.....*
जवळपास ही वाक्यं बऱ्यापैकी खोटारडी आहेत !
माणसाचं दुःख कमी होण्यासाठी
हल्लीच्या तकलादू RELATI0NS चा काहीही उपयोग नाही..
उपयोग का नाही ?
कारण मित्र किंवा नातेवाईक कितीही CL0SE असोत,,,
हल्ली फक्त GET T0GETHER करतात,
शेक हॅन्ड करतात,
आपलं यश सांगतात,
त्याचं आवर्जून प्रदर्शन करतात, पण कोणीही कुणाला आपलं दुःख सांगत नाही,
त्यात मात्र कमीपणा मानतात, स्वत:चं अपयश समजतात..!
खाणे-पिणे, हसणे-खिदळणे
किंवा एखाद्या रेकॉर्डेड गाण्यावर
सर्वांनी मिळून डान्स करणे
हे सुख नाही, हा फक्त सुखाचा आभास निर्माण करण्याचा प्रयास आहे..
याचा अर्थ या गोष्टी करू नयेत असा नाही.
परंतु..
जोपर्यंत माणसं खरं दुःख एकमेकाला सांगणार नाहीत, मनमोकळं रडणार नाहीत,
तोपर्यंत आपल्याला कधीही हलकं वाटणार नाही..!
आजूबाजूला काय दिसतंय.?
चेहरे चिंताग्रस्त आहेत
मुखवटे मात्र हसत असतात.
म्हणून आजकाल माणसं
खूप दुःखी दिसतात.
मग यावर उपाय.. ?
उपाय नक्कीच आहे !
आपल्या दुःखाला कुणी हसणार नाही, माघारी टिंगल टवाळी करणार नाही हा विश्वास आपल्याला निर्माण करावा लागेल.
तरंच आपल्या भेटण्याला काही तरी अर्थ असेल !
हसणे आणि रडणे या क्रिया जोपर्यंत खळखळून होणार नाहीत तोपर्यंत आनंदी किंवा FRESH चेहरे कधीही दिसणार नाहीत !
मनातल्या मनात दुःख कोंडल्यामुळे किंवा भावभावनांचा निचरा न झाल्यामुऴेच रक्त वाहिन्या मध्ये ब्लॉकेजेस होतात,
आणि दिवसेंदिवस आपल्याशी मनापासुन गोड बोलणाऱ्यांची संख्या कमी होत चालली आहे.
*एक लक्षात घ्या -*
*ब्युटी पार्लरमधे गेल्यामुळे चेहरे तेजस्वी होत नसतात..*
*मसाज केल्यामुळे वेदनाही कमी होत नसतात ..*
*चार फोटो काढल्याने सौंदर्य वाढत नाही..*
*इतरांविषयी पाठीमागे वाईट बोलण्याने आपण चारित्र्यसंपन्न असल्याचे सिध्द होत नाही, उलट आपलं खरं रुप बाहेर पडतं...*
पूर्वी आपण एकाद्याकडे पाहुणे होऊन जायचो, जे देतील ते आनंदाने खायचो..
ओसरीवर, बैठकीत, एकत्र झोपायचो..
खळखळून हसायचो..
एकमेकाला दुःख सांगून
गळा काढून मग मन मोकळे रडायचोही..
हुंदक्यांमागे हुंदके यायचे
आणि AUT0MATIC कपालभाती होवून जायची..
कुणीतरी जवळ घ्यायचं,
पाठीवरून हात फिरवायचं,
रडू नको म्हणत म्हणत
घट्ट कवटाळून धरायचं..
खूप मोठा आधार वाटायचा..
हत्तीचं बळ यायचं.
माझ्याबरोबर सगळे आहेत
असं मनापासून वाटायचं..
काळवंडलेले चेहरे
एकदम खुलून जायचे.
चेहरे एकदम FRESH आनंदी
दिसायचे..
मित्रहो
आपल्यालाही तेच करावं लागेल
दुसरं काहीही नाही,
नाहीतर नुसते खोटारडे सुखी चेहरे घेऊन केलेल्या दिखाऊ
Good morning
G00D DAY
ना काहीही अर्थ नाही.
✨व पु काळे.✨
👍17👏6
आपल्याला अपंगत्व येणे किंवा आपण अपंग म्हणून जन्म घेणे ही गोष्ट आपल्या हातात नसतेचं मात्र वस्तुस्थिती स्वीकाररून पुढे चालत राहणं आपल्या हातामध्ये असतं
होय मी शरीराने जरूर अपंग असलो तरी पण मी अभिमानाने सांगू शकतो की ज्ञानाने विचारांणे व मनाने मी कधीच अपंग होऊ शकतं नाही
अपंग व्यक्तीकडे पाहण्याचा लोकांचा दृष्टीकोन फार वेगळा असतो म्हणजे आईवडील आहेत तो पर्यंत ठीक आहे पुढे यांचं कस होईल वगैरे वगैरे
👆🏻या आपल्या विचाराने त्या व्यक्तीचा मनाला किती वेदना होत असतील हे कोणी समजून घेत नाही
होत नसेल तर कुठलीच मदत त्यांना करू नका मात्र त्या व्यक्तीला मानसिक त्रास देऊ नका
ते पण माणसं आहेत त्यांना पण भावना आसतात कृपा करून त्यांच्या भावना दुखाऊ नका
होय मी शरीराने जरूर अपंग असलो तरी पण मी अभिमानाने सांगू शकतो की ज्ञानाने विचारांणे व मनाने मी कधीच अपंग होऊ शकतं नाही
अपंग व्यक्तीकडे पाहण्याचा लोकांचा दृष्टीकोन फार वेगळा असतो म्हणजे आईवडील आहेत तो पर्यंत ठीक आहे पुढे यांचं कस होईल वगैरे वगैरे
👆🏻या आपल्या विचाराने त्या व्यक्तीचा मनाला किती वेदना होत असतील हे कोणी समजून घेत नाही
होत नसेल तर कुठलीच मदत त्यांना करू नका मात्र त्या व्यक्तीला मानसिक त्रास देऊ नका
ते पण माणसं आहेत त्यांना पण भावना आसतात कृपा करून त्यांच्या भावना दुखाऊ नका
👌9
परमेश्वराने माणसाला दोन गोष्टी बहाल केल्या. दोन हात आणि एक मन. माणसाने बेदम कष्ट करावेत आणि उदंड प्रेम करावं. उदंड प्रेम करणारी माणसं कशाचीच गँरंटी मागत नाहीत. माणसाने हे प्रेम करायची शक्ती घालविली म्हणुन आता नियतीसुध्दा कसलीच गँरंटी देत नाही. संतांच उदंड प्रेम परमेश्वरावर असतं. म्हणुन संत कसलीच हमी मागत नाहीत. ते निर्भय असतात.
- वपु काळे
- वपु काळे
👍11❤1
आयुष्य खुप साधे असतं. कधीकधी खुप रटाळ असतं. आयुष्याच महोत्सव करता आला पाहिजे. श्वास घेणं आणि सोडण. ह्याला जगणं म्हणत नाहीत. प्रत्येक श्वास घेताना आसमंतातल्या सुगंधाचा प्रत्येय आला पाहीजे.
- वपु काळे
- वपु काळे
👍13❤5
Forwarded from मराठी चॅनेल्स लिस्ट - Marathi channels list
🗓️ रविवार, १६ जुलै
Maharashtra Times यांच्या सौजन्याने,
━━━━━━━━━ ༺༻ ━━━━━━━━━━
टेलिग्रामवरील सर्वाधिक लोकप्रिय मराठी चॅनेल्स
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
🔥️ समाजकल्याण अधिकारी परीक्षा 2023
🔥️ नाते मनाचे - मराठी मोटिवेशनल
🔥️ मराठी सामान्य ज्ञान
🔥️ हिंदी जोक्स Hindi jokes
🔥️ 🏆ऑनलाईन टेस्ट आणि सर्व 'स्पर्धा परीक्षा उपयुक्त माहीती'🏆
🔥️ MARATHI MOTIVATION STUTAS
🔥️ 亗⃝𝙘𝙖𝙥𝙩𝙞𝙤𝙣👑⃟⃖⃗🔏亗⃝ 𝙎𝙩𝙖𝙩𝙪𝙨
🔥️ 🚨लोकसत्ता - चालू घडामोडी🚨
🔥️ धार्मिक पुस्तके RELIGIOUS BOOKS
🔥️ लैंगिक शिक्षण Sex Education
🔥️ Maharashtra Times
═════════════════════════
अधिक चॅनेल्ससाठी : मराठी चॅनेल्स लिस्ट
Powered By : @Marathi_Promotion_bot
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
▀▄▀▄▀▄▀ᴍᴀʀᴀᴛʜɪ ᴀᴅᴍɪɴꜱ▀▄▀▄▀▄▀
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
Maharashtra Times 👇
Maharashtra Times यांच्या सौजन्याने,
━━━━━━━━━ ༺༻ ━━━━━━━━━━
टेलिग्रामवरील सर्वाधिक लोकप्रिय मराठी चॅनेल्स
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
🔥️ समाजकल्याण अधिकारी परीक्षा 2023
🔥️ नाते मनाचे - मराठी मोटिवेशनल
🔥️ मराठी सामान्य ज्ञान
🔥️ हिंदी जोक्स Hindi jokes
🔥️ 🏆ऑनलाईन टेस्ट आणि सर्व 'स्पर्धा परीक्षा उपयुक्त माहीती'🏆
🔥️ MARATHI MOTIVATION STUTAS
🔥️ 亗⃝𝙘𝙖𝙥𝙩𝙞𝙤𝙣👑⃟⃖⃗🔏亗⃝ 𝙎𝙩𝙖𝙩𝙪𝙨
🔥️ 🚨लोकसत्ता - चालू घडामोडी🚨
🔥️ धार्मिक पुस्तके RELIGIOUS BOOKS
🔥️ लैंगिक शिक्षण Sex Education
🔥️ Maharashtra Times
═════════════════════════
अधिक चॅनेल्ससाठी : मराठी चॅनेल्स लिस्ट
Powered By : @Marathi_Promotion_bot
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
▀▄▀▄▀▄▀ᴍᴀʀᴀᴛʜɪ ᴀᴅᴍɪɴꜱ▀▄▀▄▀▄▀
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
Maharashtra Times 👇
Telegram
महाराष्ट्र टाइम्स - MaharashtraTimes | मराठी बातम्या | Marathi News | India | Maharashtra
#Marathi #News #Maharashtra
लवकरच हे टेलिग्राम चॅनेल प्रायव्हेट होणार आहे.
Direct message to Admin:
t.me/Maharashtra_Times?direct
To advertise on this channel :
https://adsly.me/@maharashtra_times
लवकरच हे टेलिग्राम चॅनेल प्रायव्हेट होणार आहे.
Direct message to Admin:
t.me/Maharashtra_Times?direct
To advertise on this channel :
https://adsly.me/@maharashtra_times
❤1👍1
मनात भरून राहिलेल्या
गोष्टी आज
सांडायच
ठरवल
.
काहीही झाल तरी आज
नियतीशी
भांडायचं ठरवल
.
माझ्याच सावलीने आज
साथ
सोडायचं
ठरवल
.
मग का उगाच मी माझंच
मन
तोडायचं
ठरवल
.
हळुवार जपलेल्या आठवणींना
आज
विसरायचं
ठरवल
.
खोलवर रुतलेल्या काट्यांना
आज
काढायचं
ठरवल
.
रक्ताळलेल्या जखमांना आज
बांधायचं
ठरवल
.
हळुवार फुंकर घालून त्यांना
शांत
करायचं
ठरवल
.
मनाला होणाऱ्या भासांना
आज
संपवायचं
ठरवल
.
अंधारात स्वतःलाच
शोधायचं
ठरवलं
.
उगवणाऱ्या प्रत्येक दिवसाला
आपलंस
करायचं
ठरवलं
.
हरवलेल्या गोष्टींना आज
विसरायचं
ठरवल......!
Credit goes to writer🙏
#Copied
गोष्टी आज
सांडायच
ठरवल
.
काहीही झाल तरी आज
नियतीशी
भांडायचं ठरवल
.
माझ्याच सावलीने आज
साथ
सोडायचं
ठरवल
.
मग का उगाच मी माझंच
मन
तोडायचं
ठरवल
.
हळुवार जपलेल्या आठवणींना
आज
विसरायचं
ठरवल
.
खोलवर रुतलेल्या काट्यांना
आज
काढायचं
ठरवल
.
रक्ताळलेल्या जखमांना आज
बांधायचं
ठरवल
.
हळुवार फुंकर घालून त्यांना
शांत
करायचं
ठरवल
.
मनाला होणाऱ्या भासांना
आज
संपवायचं
ठरवल
.
अंधारात स्वतःलाच
शोधायचं
ठरवलं
.
उगवणाऱ्या प्रत्येक दिवसाला
आपलंस
करायचं
ठरवलं
.
हरवलेल्या गोष्टींना आज
विसरायचं
ठरवल......!
Credit goes to writer🙏
#Copied
👍9❤3👌3🔥2
👍 तुम्ही सोळाचे असा नाही तर ,साठीचे असा तुम्हाला तुमच्या त्या काळात घेऊन जाणारी,
व. पु. काळ्यांची ही एक भन्नाट कविता एकदा वाचाच.
🤔🤔🤔🤔🤔🤔🤔🤔
👇🏻👇🏻👇🏻👇🏻👇🏻👇🏻👇🏻👇🏻
माझं घर तसं तीन खोल्यांचेच होतं
आजोबांपासून नातवापर्यंत भरलेल होत,
पोपट, कुत्रा, मांजरांनाही मुक्तद्वार होतं
घरादाराला कधीही ’लॉक' नव्हतं..
तरीही माझ जीवन सुखाचं होतं१
आजोबांच स्थान घरात सर्वोच्च होतं
स्वयंपाकघर आजीच्या ताब्यात होत,
पाहुण्यांचे येणे-जाणे नित्याचेच होतं
आई-बाबांना एकमेकांशी बोलताही येत नव्हतं..
तरीही माझं जीवन सुखाचं होतं२
घरासमोर छोटंसं अंगण होतं
तुळस, प्राजक्ताला तिथे फुलता येत होतं,
दारात रांगोळी काढणे अनिर्वाय होतं
विहिरीवरून पाणी भरण कष्टाचं होतं,
तरीही माझं जीवन सुखाचं होतं ३
आंघोळीला लाईफ़बॉय साबण असायचा,
माणसापासून म्हशीपर्यंत सगळ्यांनाच चालायचा,
दात घासायला कडुलिंबाचा फ़ाटा लागायचा-
दगडाने अंग घासणं फ़ारसं सुसह्य नव्हतं
तरीही माझं जीवन सुखाचं होतं|| ४ ॥
पायात चप्पल असणं सक्तीच नव्हतं
अंडरपॅट बनियनवर फ़िरणं जगन्मान्य होतं
शाळेसाठी मैलभर चालण्याचं अप्रूप नव्हतं
मोठ्यांना सायकलशिवाय दुसरं वाहन नव्हतं..
तरीही माझं जीवन सुखाचं होतं || ५ ॥
शाळेत गुरुजनांप्रती आदर होता
घोकंपट्टीला दुसरा पर्यायच नव्हता,
पाढे पाठांतराचा आग्रह सर्वत्र होता
छडी हे शिक्षकाचं लाडकं शस्त्र होतं.
तरीही माझं जीवन सुखाचं होतं || ६ ॥
शाळेत गरीब श्रीमंत हा भेदभाव नव्हता,
नादारी सांगण्यात काही संकोच नव्हता,
अंगणात येवून शिकणाराही एक वर्ग होता
कलांना "भिकेचे डोहाळे" असंच नाव होतं,
तरीही माझं जीवन सुखाचं होतं|| ७ ॥
नव्या कपड्यांचा लाभ लग्न-मुंजीतच व्हायचा
पाटाखालच्या इस्त्रीला पर्याय नसायचा,
शाळेचा युनिफोर्म थोरल्याकडूनच मिळायचा
तिन्हीसांजेला घरी परतणं सक्तीच होतं,
तरीही माझं जीवन सुखाचं होतं ८
वळचणीत चिमण्यांच्या पिढ्या नांदायाच्या
पोपटांचा थवा झाडावर विसावायचा,
कुत्रा, मांजर, डुकरानी गाव भरलेला असायचा
उंदीर, डास, ढेकुण यांचे सार्वभौम्य राज्य होतं..
तरीही माझं जीवन सुखाचं होतं ९
पुस्तकातले प्राणी अचानक रानात दिसायचे
घाबरगुंडी उडाली तरी ते आपलेच वाटायचे,
उरलेले प्राणी नंतर पेशवेपार्कात भेटायचे,
नॉनवेज खाणं हे तर माहितीच नव्हतं,
तरीही माझं जीवन सुखाचं होतं १०
शाळेत अभ्यासाला खूप महत्व होतं
नंबरावर बक्षीस/छड्या यांचं प्रमाण ठरत असतं,
कॉपी, गाईड, क्लासेसना स्थानही नव्हतं
वशिल्याने पास होणं माहितीच नव्हतं,
तरीही माझं जीवन सुखाचं होतं ११
गावची जत्रा हीच एक करमणूक असायची -
चक्र-पाळण्यात फिरण्यात मजा मिळायची,
बुढ्ढीके बाल, गाठीशेवेची तोंडलावणी व्हायची
विमानातला फोटो काढणं चमत्कारिक होतं,
तरीही माझं जीवन सुखाचं होतं १२
गावाबाहेरच जग हिरवागार असायचं
सगळ्या नद्यांचे पाणी स्वच्छच असायचं,
पावसाळ्यात ढगांनी आकाश भरायचं,
प्रदूषण, पर्यावरण वगैरे माहितीच नव्हतं,
तरीही माझं जीवन सुखाचं होतं १३
हुतुतू आट्यापाट्याचा खेळ गल्लीत चालायचा
क्रिकेटच्या मॅचेस चाळीत व्हायच्या,
बापू नाडकर्णी, चंदू बोर्डेच्या गोष्टी रंगायच्या
डे-नाईट, ट्वेंटी- २० चं नावही नव्हतं,
तरीही माझं जीवन सुखाचं होतं १४
प्रवास झालाच तर एस्टीनेच व्हायचा
गचके, ठेचकाळणे याला अंत नसायचा,
हॅन्डल सोबत फिरकीचा तांब्याही लागायचा
लक्झरी, फर्स्टक्लास एसीचं नावही नव्हतं,
तरीही माझं जीवन सुखाचं होतं १५
दिवाळी खऱ्या अर्थाने दिवाळी होती
चमनचिडी, पानपट्टी, भुईनळ्या यांची रात्र होती,
रंगीत तेल, उटणे, मोती साबणाची ऐश होती
लाडू, चकल्या, करंज्या यांचे दर्शन वार्षिकच होतं..
तरीही माझं जीवन सुखाचं होतं १६
जुनाट रेडिओतून आकाशवाणी बरसायाची
बिनाका गीतामालेने बुधवारची रात्र सजायची,
रेडीओ सिलोनने तारुण्याची लज्जत वाढायची
ताई, नाना हरबा यांच्या इतकाच बालोद्यान असायचा,
तरीही माझं जीवन सुखाचं होतं १७
खाण्याच्या बाबतीत भेदभाव केला जायचा
दादाच्या ताटात जास्त शिरा पडायचा,
पानात टाकणाऱ्याच्या पाठीत रट्टा बसायचा
हॉटेलात जाणं तर पूर्ण निषिद्ध होतं,
तरीही माझं जीवन सुखाचं होतं १८
मामाच्या गावाला कधी जाणं-येण होतं
धिंगामस्ती करायला नैशनल परमिट होतं,
विहिरीत पोहायला तिथेच मिळत होतं,
भाऊबिजेला आईच्या ताटात फारस पडत नव्हतं,l
तरीही माझं जीवन सुखाचं होतं १९
घरातले पुरुष कर्तेसवरते असायचे
बायांना दुपारी झोपणे माहिती नसायचे,
पोराबाळाना गोडधोड सणावारीच मिळायचं
प्रायव्हसीला तिथे काडीचंही स्थान नव्हतं,
तरीही माझं जीवन सुखाचं होतं २०
पाव्हणे रावळे इ.चा घरात राबता असायचा
सख्खा, चुलत, मावस असा भेदभाव नसायचा,
गाववाल्यानाही पंक्तीत सन्मान असायचा
पंक्तीत श्लोक म्हणणं मात्र सक्तीचं होतं,
तरीही माझं जीवन सुखाचं होतं २१
व. पु. काळ्यांची ही एक भन्नाट कविता एकदा वाचाच.
🤔🤔🤔🤔🤔🤔🤔🤔
👇🏻👇🏻👇🏻👇🏻👇🏻👇🏻👇🏻👇🏻
माझं घर तसं तीन खोल्यांचेच होतं
आजोबांपासून नातवापर्यंत भरलेल होत,
पोपट, कुत्रा, मांजरांनाही मुक्तद्वार होतं
घरादाराला कधीही ’लॉक' नव्हतं..
तरीही माझ जीवन सुखाचं होतं
आजोबांच स्थान घरात सर्वोच्च होतं
स्वयंपाकघर आजीच्या ताब्यात होत,
पाहुण्यांचे येणे-जाणे नित्याचेच होतं
आई-बाबांना एकमेकांशी बोलताही येत नव्हतं..
तरीही माझं जीवन सुखाचं होतं
घरासमोर छोटंसं अंगण होतं
तुळस, प्राजक्ताला तिथे फुलता येत होतं,
दारात रांगोळी काढणे अनिर्वाय होतं
विहिरीवरून पाणी भरण कष्टाचं होतं,
तरीही माझं जीवन सुखाचं होतं
आंघोळीला लाईफ़बॉय साबण असायचा,
माणसापासून म्हशीपर्यंत सगळ्यांनाच चालायचा,
दात घासायला कडुलिंबाचा फ़ाटा लागायचा-
दगडाने अंग घासणं फ़ारसं सुसह्य नव्हतं
तरीही माझं जीवन सुखाचं होतं|| ४ ॥
पायात चप्पल असणं सक्तीच नव्हतं
अंडरपॅट बनियनवर फ़िरणं जगन्मान्य होतं
शाळेसाठी मैलभर चालण्याचं अप्रूप नव्हतं
मोठ्यांना सायकलशिवाय दुसरं वाहन नव्हतं..
तरीही माझं जीवन सुखाचं होतं || ५ ॥
शाळेत गुरुजनांप्रती आदर होता
घोकंपट्टीला दुसरा पर्यायच नव्हता,
पाढे पाठांतराचा आग्रह सर्वत्र होता
छडी हे शिक्षकाचं लाडकं शस्त्र होतं.
तरीही माझं जीवन सुखाचं होतं || ६ ॥
शाळेत गरीब श्रीमंत हा भेदभाव नव्हता,
नादारी सांगण्यात काही संकोच नव्हता,
अंगणात येवून शिकणाराही एक वर्ग होता
कलांना "भिकेचे डोहाळे" असंच नाव होतं,
तरीही माझं जीवन सुखाचं होतं|| ७ ॥
नव्या कपड्यांचा लाभ लग्न-मुंजीतच व्हायचा
पाटाखालच्या इस्त्रीला पर्याय नसायचा,
शाळेचा युनिफोर्म थोरल्याकडूनच मिळायचा
तिन्हीसांजेला घरी परतणं सक्तीच होतं,
तरीही माझं जीवन सुखाचं होतं
वळचणीत चिमण्यांच्या पिढ्या नांदायाच्या
पोपटांचा थवा झाडावर विसावायचा,
कुत्रा, मांजर, डुकरानी गाव भरलेला असायचा
उंदीर, डास, ढेकुण यांचे सार्वभौम्य राज्य होतं..
तरीही माझं जीवन सुखाचं होतं
पुस्तकातले प्राणी अचानक रानात दिसायचे
घाबरगुंडी उडाली तरी ते आपलेच वाटायचे,
उरलेले प्राणी नंतर पेशवेपार्कात भेटायचे,
नॉनवेज खाणं हे तर माहितीच नव्हतं,
तरीही माझं जीवन सुखाचं होतं
शाळेत अभ्यासाला खूप महत्व होतं
नंबरावर बक्षीस/छड्या यांचं प्रमाण ठरत असतं,
कॉपी, गाईड, क्लासेसना स्थानही नव्हतं
वशिल्याने पास होणं माहितीच नव्हतं,
तरीही माझं जीवन सुखाचं होतं
गावची जत्रा हीच एक करमणूक असायची -
चक्र-पाळण्यात फिरण्यात मजा मिळायची,
बुढ्ढीके बाल, गाठीशेवेची तोंडलावणी व्हायची
विमानातला फोटो काढणं चमत्कारिक होतं,
तरीही माझं जीवन सुखाचं होतं
गावाबाहेरच जग हिरवागार असायचं
सगळ्या नद्यांचे पाणी स्वच्छच असायचं,
पावसाळ्यात ढगांनी आकाश भरायचं,
प्रदूषण, पर्यावरण वगैरे माहितीच नव्हतं,
तरीही माझं जीवन सुखाचं होतं
हुतुतू आट्यापाट्याचा खेळ गल्लीत चालायचा
क्रिकेटच्या मॅचेस चाळीत व्हायच्या,
बापू नाडकर्णी, चंदू बोर्डेच्या गोष्टी रंगायच्या
डे-नाईट, ट्वेंटी- २० चं नावही नव्हतं,
तरीही माझं जीवन सुखाचं होतं
प्रवास झालाच तर एस्टीनेच व्हायचा
गचके, ठेचकाळणे याला अंत नसायचा,
हॅन्डल सोबत फिरकीचा तांब्याही लागायचा
लक्झरी, फर्स्टक्लास एसीचं नावही नव्हतं,
तरीही माझं जीवन सुखाचं होतं
दिवाळी खऱ्या अर्थाने दिवाळी होती
चमनचिडी, पानपट्टी, भुईनळ्या यांची रात्र होती,
रंगीत तेल, उटणे, मोती साबणाची ऐश होती
लाडू, चकल्या, करंज्या यांचे दर्शन वार्षिकच होतं..
तरीही माझं जीवन सुखाचं होतं
जुनाट रेडिओतून आकाशवाणी बरसायाची
बिनाका गीतामालेने बुधवारची रात्र सजायची,
रेडीओ सिलोनने तारुण्याची लज्जत वाढायची
ताई, नाना हरबा यांच्या इतकाच बालोद्यान असायचा,
तरीही माझं जीवन सुखाचं होतं
खाण्याच्या बाबतीत भेदभाव केला जायचा
दादाच्या ताटात जास्त शिरा पडायचा,
पानात टाकणाऱ्याच्या पाठीत रट्टा बसायचा
हॉटेलात जाणं तर पूर्ण निषिद्ध होतं,
तरीही माझं जीवन सुखाचं होतं
मामाच्या गावाला कधी जाणं-येण होतं
धिंगामस्ती करायला नैशनल परमिट होतं,
विहिरीत पोहायला तिथेच मिळत होतं,
भाऊबिजेला आईच्या ताटात फारस पडत नव्हतं,l
तरीही माझं जीवन सुखाचं होतं
घरातले पुरुष कर्तेसवरते असायचे
बायांना दुपारी झोपणे माहिती नसायचे,
पोराबाळाना गोडधोड सणावारीच मिळायचं
प्रायव्हसीला तिथे काडीचंही स्थान नव्हतं,
तरीही माझं जीवन सुखाचं होतं
पाव्हणे रावळे इ.चा घरात राबता असायचा
सख्खा, चुलत, मावस असा भेदभाव नसायचा,
गाववाल्यानाही पंक्तीत सन्मान असायचा
पंक्तीत श्लोक म्हणणं मात्र सक्तीचं होतं,
तरीही माझं जीवन सुखाचं होतं २१
👍9👏6❤3😢1
स्वतःला शहाणं समजणाऱ्या
माणसांची ह्या जगात एवढी
गर्दी झाली आहे की,
तुम्हाला शहाणं म्हणून मिरवायचं
असेल, तर शहाण्यांनी
मान्य केलेलं वेडेपण
पांघराव लागेल;_
पण तुम्हाला जर विक्षिप्त ठरायचं असेल,तर स्वतःचा वेगळा
मार्ग शोधावा लागेल,
आणि तो मार्ग साहजिकच
समाजमान्य मार्गापेक्षा
वेगळा असायला लागेल;
आणि हा मार्ग शोधण्याची वेळ आता आली आहे.
✍🏻 वपुं 📒 प्रेममयी
माणसांची ह्या जगात एवढी
गर्दी झाली आहे की,
तुम्हाला शहाणं म्हणून मिरवायचं
असेल, तर शहाण्यांनी
मान्य केलेलं वेडेपण
पांघराव लागेल;_
पण तुम्हाला जर विक्षिप्त ठरायचं असेल,तर स्वतःचा वेगळा
मार्ग शोधावा लागेल,
आणि तो मार्ग साहजिकच
समाजमान्य मार्गापेक्षा
वेगळा असायला लागेल;
आणि हा मार्ग शोधण्याची वेळ आता आली आहे.
✍🏻 वपुं 📒 प्रेममयी
👍4❤2
🌼🌼🌼🌼🌼🌼
*............हात............*
हातात हात घेतला
तर मैत्री होते
दोन्ही हात जोडले
तर भक्ती होते.
हातावर हात आपटला
तर टाळी होते
कुणाला हात दिला
तर मदत होते.
कुणाला हात दाखवला
तर धमकी होते
हात वर केले
तर असहाय्यता दिसते
हातावर हात ठेवले
तर निष्क्रियता दिसते
हात पुढे केला
तर मदत दिसते
हात पसरले
तर मागणी होते
हातांचं महत्व इतकं
अनेक हात पुढे आले
तर अशक्य ते शक्य होते.
अनिल जोशी.॥.
स्रोत: मुद्रा ग्रंथ
🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼
*............हात............*
हातात हात घेतला
तर मैत्री होते
दोन्ही हात जोडले
तर भक्ती होते.
हातावर हात आपटला
तर टाळी होते
कुणाला हात दिला
तर मदत होते.
कुणाला हात दाखवला
तर धमकी होते
हात वर केले
तर असहाय्यता दिसते
हातावर हात ठेवले
तर निष्क्रियता दिसते
हात पुढे केला
तर मदत दिसते
हात पसरले
तर मागणी होते
हातांचं महत्व इतकं
अनेक हात पुढे आले
तर अशक्य ते शक्य होते.
अनिल जोशी.॥.
स्रोत: मुद्रा ग्रंथ
🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼
❤8👍6👏2