بسم الله الرحمن الرحیم و به نستعین
يا قَيُّومُ؛ أَيِّدْنا بِالنُّورِ وَثَبِّتْنا عَلَی النُّورِ وَاحْشُرْنا إِلَی النُّورِ، وَاجْعَلْ مُنْتَهی مَطالِبِنا رِضاکَ وَأَقْصَی مَقاصِدِنا مَا يُعِدُّنا لِأَنْ نَلْقاک، ظَلَمْنا أَنفُسَنا، لَسْتَ عَلَی الْفَيضِ بِضَنِينٍ، أُسَارَی الظُّلُماتِ بِالْبابِ قُيّامٌ يَنْتَظِرُونَ الرَّحْمَةَ وَ يَرْجُونَ الْخَيْرَ وَ فَکَّ الْأَسير، اَلْخَيْرُ دَأبُکَ اللهُمَّ وَ الشَّرُّ قَضاؤُکَ، أَنْتَ مُتَّصِفٌ بِالْمَجْدِ السَّنیِّ و أبناءُ النَّواسيتِ لَيسُوا بِمَراتِبِ الاِنتِقامِ، بارِک فی الذِّكرِ وَ ادْفَعِ السُّوءَ وَ وَفِّقِ الْمُحْسِنينَ، وَ صَلِّ عَلَی الْمُصْطَفَی وَ آلِهِ أَجْمَعينَ.
- دیباچهی هیاکل النور
- شیخِ شهید شهابالدین سهروردی
@noorolanwar
يا قَيُّومُ؛ أَيِّدْنا بِالنُّورِ وَثَبِّتْنا عَلَی النُّورِ وَاحْشُرْنا إِلَی النُّورِ، وَاجْعَلْ مُنْتَهی مَطالِبِنا رِضاکَ وَأَقْصَی مَقاصِدِنا مَا يُعِدُّنا لِأَنْ نَلْقاک، ظَلَمْنا أَنفُسَنا، لَسْتَ عَلَی الْفَيضِ بِضَنِينٍ، أُسَارَی الظُّلُماتِ بِالْبابِ قُيّامٌ يَنْتَظِرُونَ الرَّحْمَةَ وَ يَرْجُونَ الْخَيْرَ وَ فَکَّ الْأَسير، اَلْخَيْرُ دَأبُکَ اللهُمَّ وَ الشَّرُّ قَضاؤُکَ، أَنْتَ مُتَّصِفٌ بِالْمَجْدِ السَّنیِّ و أبناءُ النَّواسيتِ لَيسُوا بِمَراتِبِ الاِنتِقامِ، بارِک فی الذِّكرِ وَ ادْفَعِ السُّوءَ وَ وَفِّقِ الْمُحْسِنينَ، وَ صَلِّ عَلَی الْمُصْطَفَی وَ آلِهِ أَجْمَعينَ.
- دیباچهی هیاکل النور
- شیخِ شهید شهابالدین سهروردی
@noorolanwar
هو
إخوانُ التَّجرید، با مراقبه و ریاضت به مقامی نایل می آیند که در آن مقام قادر به ایجاد و ادراک مُثُل مُعَلّقهیِ قائم به ذات اند. این مقام را در کتاب الهی "مقام کُن" نامیده اند. کسی که به این مقام نایل شود، به وجود عالم نوری یقین حاصل می کند. اصوات و نغمات عجیب و زیبا می شوند و نقوش شگفت و دلانگیز میبیند که قادر به محاکات آنها در این عالم نباشد. چون نفس قوی شود، در حالت سُستی قوا و تعطیلِ حواس، در طبقات و مراتب عالمِ مثال سیر کند و طبقات این عالم را به ترتیب در نَوردَد و پس از وصول به طبقهیِ اعلایِ عالمِ مثال، به عالم نور صعود کند و در آن عالم نیز در مراتبِ طبقاتِ نورانیِ آن از زیر به اعلا صعود نماید و مشاهدهیِ نورالأنوار نایل شود که این معراج سید کاینات صلیاللهعلیهوآله و مقام آن حضرت است.
- شیخِ شهید شهابالدین سهروردی
- حکمة الإشراق
@noorolanwar
إخوانُ التَّجرید، با مراقبه و ریاضت به مقامی نایل می آیند که در آن مقام قادر به ایجاد و ادراک مُثُل مُعَلّقهیِ قائم به ذات اند. این مقام را در کتاب الهی "مقام کُن" نامیده اند. کسی که به این مقام نایل شود، به وجود عالم نوری یقین حاصل می کند. اصوات و نغمات عجیب و زیبا می شوند و نقوش شگفت و دلانگیز میبیند که قادر به محاکات آنها در این عالم نباشد. چون نفس قوی شود، در حالت سُستی قوا و تعطیلِ حواس، در طبقات و مراتب عالمِ مثال سیر کند و طبقات این عالم را به ترتیب در نَوردَد و پس از وصول به طبقهیِ اعلایِ عالمِ مثال، به عالم نور صعود کند و در آن عالم نیز در مراتبِ طبقاتِ نورانیِ آن از زیر به اعلا صعود نماید و مشاهدهیِ نورالأنوار نایل شود که این معراج سید کاینات صلیاللهعلیهوآله و مقام آن حضرت است.
- شیخِ شهید شهابالدین سهروردی
- حکمة الإشراق
@noorolanwar
هو
چهار فرقه از مردم در صدد معرفت بر آمدند، و این چهار فرقه از سایر مردم ممتاز شدند به اینکه حقایق اشیاء را به فکر جستجو میکنند و این وجه امتیاز آنها است. و آن چهار فرقه عبارتند از: حکیم، متکلم ،صوفی، عارف. اینان خواستند بفهمند که آیا این عالم خود به خود به وجود آمده یا علتی و یا صانع و خالقی دارد؟ آیا مردم پس از مردن معاد و حشری خواهند داشت یا نه؟ این اشخاص جویای حقایق اشیاء بودند:
حکیم آن کسی است که میخواهد از راه دلیل و برهان حقایق اشیاء را بفهمد چه مطابق با شرع باشد یا نباشد، مثلاً میخواهد با برهان بفهمد که خدا موجود است یا نه؟ خلأ باطل است یا نه؟ عالم صانع و خالق دارد یا نه؟ تسلسل باطل است یا نه؟ و نظر ندارد که دلیلش همیشه موافق یا مخالف شرع باشد و قصد مخالفت با شرع را هم ندارد. نهایت آنکه هر چه مطابق عقل و برهان باشد، شرع هم مخالف نیست "ما حكم به العقل حكم به الشرع".
متکلم کسی است که حقایق اشیاء را از روی دلیل و برهان با ملاحظه و مطابقه با شرع درک میکند، مثلاً از ظواهر شرع رسیده است که در قبر از انسان سؤال خواهد شد، متكلم همین ظاهر را گرفته و تحقیق و تأمل میکند و هر برهانی که راجع به آن پیدا کرده، باید با شرع مطابقت کند.
صوفی کسی است که با ملاحظه و مطابقه با شرع ریاضت میکشد تا حقایق اشیاء را کشف کند.
عارف کسی است که بدون نظر از مطابقه با شرع ریاضت میکشد. پس صوفی در این طریقه مثل متکلم، و عارف به منزله حکیم است. و این دو طایفه به وسیلهٔ ریاضت و تزکیه و تصفیه نفس، حقایق اشیاء را در میآبند.
- حکمت قدیم
- علامه فاضل تونی
https://t.me/noorolanwar/89
@noorolanwar
چهار فرقه از مردم در صدد معرفت بر آمدند، و این چهار فرقه از سایر مردم ممتاز شدند به اینکه حقایق اشیاء را به فکر جستجو میکنند و این وجه امتیاز آنها است. و آن چهار فرقه عبارتند از: حکیم، متکلم ،صوفی، عارف. اینان خواستند بفهمند که آیا این عالم خود به خود به وجود آمده یا علتی و یا صانع و خالقی دارد؟ آیا مردم پس از مردن معاد و حشری خواهند داشت یا نه؟ این اشخاص جویای حقایق اشیاء بودند:
حکیم آن کسی است که میخواهد از راه دلیل و برهان حقایق اشیاء را بفهمد چه مطابق با شرع باشد یا نباشد، مثلاً میخواهد با برهان بفهمد که خدا موجود است یا نه؟ خلأ باطل است یا نه؟ عالم صانع و خالق دارد یا نه؟ تسلسل باطل است یا نه؟ و نظر ندارد که دلیلش همیشه موافق یا مخالف شرع باشد و قصد مخالفت با شرع را هم ندارد. نهایت آنکه هر چه مطابق عقل و برهان باشد، شرع هم مخالف نیست "ما حكم به العقل حكم به الشرع".
متکلم کسی است که حقایق اشیاء را از روی دلیل و برهان با ملاحظه و مطابقه با شرع درک میکند، مثلاً از ظواهر شرع رسیده است که در قبر از انسان سؤال خواهد شد، متكلم همین ظاهر را گرفته و تحقیق و تأمل میکند و هر برهانی که راجع به آن پیدا کرده، باید با شرع مطابقت کند.
صوفی کسی است که با ملاحظه و مطابقه با شرع ریاضت میکشد تا حقایق اشیاء را کشف کند.
عارف کسی است که بدون نظر از مطابقه با شرع ریاضت میکشد. پس صوفی در این طریقه مثل متکلم، و عارف به منزله حکیم است. و این دو طایفه به وسیلهٔ ریاضت و تزکیه و تصفیه نفس، حقایق اشیاء را در میآبند.
- حکمت قدیم
- علامه فاضل تونی
https://t.me/noorolanwar/89
@noorolanwar
Telegram
• نورالأنوار •
الدَّارِسُ یغلبُ الفارِس
@noorolanwar
@noorolanwar