چگونه نيك باشيم؟. بايد هركسي نخست بخود پردازد و خود را از بديها بپيرايد.
👇👇👇👇👇👇
👇👇👇👇👇👇
باید معنی درست مشروطه [=دموکراسی] را فهمید و بدیگران هم فهمانید.
👇👇👇👇👇👇
👇👇👇👇👇👇
روزبه یکم آذرماه. یادمان بیرون آمدن شماره‌ی نخست ماهنامه‌ی پیمان. که باید گفت : راه ما (پاکدینی) از آنروز آغازیده. بر همه‌ی یاران خجسته‌باد.
خدا با ماست.
✅ @pakdini
خدا با ماست.
✅ @pakdini
پیمان : نام ماهنامه‌ایست كه كسروی در 1312 بنیاد گزارد و تا خرداد 1321 منتشر می‌گشت.
پیکره‌اي از سعید مرتضوي در فضاي مجازي منتشر شده که نشان مي‌دهد به کربلا رفته و در سان زیارت است.
یکی چنین نوشته : «میگویند سعید مرتضوي رفته‌اند زیارت کربلا ! فقط وقتی برگشتند در فرودگاه امام یه نگاهی به سمت چپشان بیندازند!
ثواب داره! آنجا دقیقا کهریزک است!»
این به زیارت کربلا رفتن سعید مرتضوی ، ما را بیاد این سخنان کسروی در کتاب «داوری» مي‌اندازد :
« این نکته را میتوان با زبان دیگري نیز باز نمود. چنانکه میدانیم آدمي داراي دو گوهر است : یکي گوهر جان که خواهان بدیهاست ، و دیگري گوهر روان که خواهان نیکیهاست. در بسیاري از مردم گوهر جان بسیار چیره باشد و اینست ایشان خودداري از بدیها نتوانند لیکن در همانحال روانشان بیکار نمانده آنانرا نکوهش کند و فرجادشان (وجدانشان) همیشه ناآسوده باشد.
چنين کساني همانکه بشنوند اگر کسي به امام‌حسين گريست يا به زيارت رفت گناهانش آمرزيده شود ، همچون تشنه‌اي که به آب رسد با خشنودي و شادماني پذيرند ، و اين را يک پاسخي به نکوهشهاي فرجاد گرفته خود را آسوده گردانند.
به گفته‌ي عاميان : « کور از خدا چه خواهد؟! دو چشم!». يک آدمکش ، يک انباردار ، يک دزد ، يک زن بدکاره ، يک آخوند فريبکار به چه نيازمند است؟... يک دستگاه آنچناني که بي‌رنج و کوشش گناهان خود را بيامرزاند.
از همينجاست که شما مي‌بينيد تيمورلنگ با آن خونخواري و تيره‌دلي که در اسپهان در يکروز هفتاد هزار آدم کُشت و در بغداد از سرهاي کُشتِگان مناره‌ها برافراشت ، هميشه در جستجوي پيران صوفي مي‌بوده و چون يکي را مي‌يافته دست به دامنش مي‌يازيده.
مي‌بينيد صمدخان با آن پليديش که افزار سياست نکولا گرديد و کسان بسياري از آزاديخواهان غيرتمند را کُشت ، روضه ميخوانانيده و هرساله چهارصد تومان پول شمع به کربلا ميفرستاده. اينها رازش همانست که باز نموديم....»
✅ @pakdini
یکی چنین نوشته : «میگویند سعید مرتضوي رفته‌اند زیارت کربلا ! فقط وقتی برگشتند در فرودگاه امام یه نگاهی به سمت چپشان بیندازند!
ثواب داره! آنجا دقیقا کهریزک است!»
این به زیارت کربلا رفتن سعید مرتضوی ، ما را بیاد این سخنان کسروی در کتاب «داوری» مي‌اندازد :
« این نکته را میتوان با زبان دیگري نیز باز نمود. چنانکه میدانیم آدمي داراي دو گوهر است : یکي گوهر جان که خواهان بدیهاست ، و دیگري گوهر روان که خواهان نیکیهاست. در بسیاري از مردم گوهر جان بسیار چیره باشد و اینست ایشان خودداري از بدیها نتوانند لیکن در همانحال روانشان بیکار نمانده آنانرا نکوهش کند و فرجادشان (وجدانشان) همیشه ناآسوده باشد.
چنين کساني همانکه بشنوند اگر کسي به امام‌حسين گريست يا به زيارت رفت گناهانش آمرزيده شود ، همچون تشنه‌اي که به آب رسد با خشنودي و شادماني پذيرند ، و اين را يک پاسخي به نکوهشهاي فرجاد گرفته خود را آسوده گردانند.
به گفته‌ي عاميان : « کور از خدا چه خواهد؟! دو چشم!». يک آدمکش ، يک انباردار ، يک دزد ، يک زن بدکاره ، يک آخوند فريبکار به چه نيازمند است؟... يک دستگاه آنچناني که بي‌رنج و کوشش گناهان خود را بيامرزاند.
از همينجاست که شما مي‌بينيد تيمورلنگ با آن خونخواري و تيره‌دلي که در اسپهان در يکروز هفتاد هزار آدم کُشت و در بغداد از سرهاي کُشتِگان مناره‌ها برافراشت ، هميشه در جستجوي پيران صوفي مي‌بوده و چون يکي را مي‌يافته دست به دامنش مي‌يازيده.
مي‌بينيد صمدخان با آن پليديش که افزار سياست نکولا گرديد و کسان بسياري از آزاديخواهان غيرتمند را کُشت ، روضه ميخوانانيده و هرساله چهارصد تومان پول شمع به کربلا ميفرستاده. اينها رازش همانست که باز نموديم....»
✅ @pakdini