سال 1396 - بخش پنجم
« پراکندگی مرگ است.» اینکه در ایران مردان و زنان آزادیخواه در زندانها بسر می‌برند یا بیصدا سر به نیست میشوند و مسئولانِ چنان دُژکرداریهای ننگینی شناخته نمی‌شوند ، آیا این نشان از زبونی یک مردمی نیست؟! مگر مردم سنگ و درختند یا که عروسکهای خیمه شب بازی که آنها را بیکبار بیکاره و افزار دست دولت نشان دهند؟!.
هستند کسانی که بدروغ مردم را بی‌اختیار وامی‌نمایند. این کسان با چنان سخنی می‌خواهند موضوع مسئولیت مردم را از ریشه انکار کنند. آن را می‌گویند زیرا نمی‌خواهند خونسردی و بیدردی ایشان به آشکار افتد. می‌خواهند در زندگی تنها در اندیشه‌ی خود باشند. این را «زیرکی» و بهترین راه زندگی دانسته و زیانهایش را نمی‌دانند.....
👇👇👇👇👇👇
« پراکندگی مرگ است.» اینکه در ایران مردان و زنان آزادیخواه در زندانها بسر می‌برند یا بیصدا سر به نیست میشوند و مسئولانِ چنان دُژکرداریهای ننگینی شناخته نمی‌شوند ، آیا این نشان از زبونی یک مردمی نیست؟! مگر مردم سنگ و درختند یا که عروسکهای خیمه شب بازی که آنها را بیکبار بیکاره و افزار دست دولت نشان دهند؟!.
هستند کسانی که بدروغ مردم را بی‌اختیار وامی‌نمایند. این کسان با چنان سخنی می‌خواهند موضوع مسئولیت مردم را از ریشه انکار کنند. آن را می‌گویند زیرا نمی‌خواهند خونسردی و بیدردی ایشان به آشکار افتد. می‌خواهند در زندگی تنها در اندیشه‌ی خود باشند. این را «زیرکی» و بهترین راه زندگی دانسته و زیانهایش را نمی‌دانند.....
👇👇👇👇👇👇
خويهاي پاك ـ 8
در اين گفتارها « راستي » بمعني حقيقت و « داد » بمعني حق است.
پیمان
2 ـ سود و زيان خويهاي نيك و بد را شناختن : بيشتر مردم زيان خويهاي ناستوده را ـ چندانكه هست ـ نمي‌دانند. هر يكي چيزهايي را شنيده‌اند و بر زبان ميدارند ولي از راستي بسيار دورند. گام دوم در راه نيرومندي روانها اينست كه آنان را از زيان خويهاي ناستوده نيك آگاه گردانند.
گرفتاريهاي آدميان بيش از همه از رهگذر خويهاي ناستوده است. آنچه آدميان را بجان همديگر انداخته خودخواهي و خشم و كينه و رشك است ، آنچه زندگي را پر از پستيها و بلنديهاي بي‌اندازه گردانيده آز است. آنچه ستم و دغلكاري را پيشرفت داده دروغ و دوروييست. همچنين ديگر خويها كه هر كدام سختيهاي ديگري را در زندگي پديد آورده. من يكي از نتيجه‌هايي را كه از ستودگي خويها توان برداشت در اينجا باز مي‌نمايم : ......
👇👇👇👇👇👇
در اين گفتارها « راستي » بمعني حقيقت و « داد » بمعني حق است.
پیمان
2 ـ سود و زيان خويهاي نيك و بد را شناختن : بيشتر مردم زيان خويهاي ناستوده را ـ چندانكه هست ـ نمي‌دانند. هر يكي چيزهايي را شنيده‌اند و بر زبان ميدارند ولي از راستي بسيار دورند. گام دوم در راه نيرومندي روانها اينست كه آنان را از زيان خويهاي ناستوده نيك آگاه گردانند.
گرفتاريهاي آدميان بيش از همه از رهگذر خويهاي ناستوده است. آنچه آدميان را بجان همديگر انداخته خودخواهي و خشم و كينه و رشك است ، آنچه زندگي را پر از پستيها و بلنديهاي بي‌اندازه گردانيده آز است. آنچه ستم و دغلكاري را پيشرفت داده دروغ و دوروييست. همچنين ديگر خويها كه هر كدام سختيهاي ديگري را در زندگي پديد آورده. من يكي از نتيجه‌هايي را كه از ستودگي خويها توان برداشت در اينجا باز مي‌نمايم : ......
👇👇👇👇👇👇
ما را با موسيقي دشمني نيست
چند سال پيش كه ما از شعر سخن رانديم و به بيهوده گويي شعرا ايراد گرفتيم كساني گفتند : "با موسيقي هم دشمنست ، ميخواهد شعر و موسيقي و صنايع مستظرفه نباشد" و چون چند روز پيش دوباره در پرچم گفتارهايي در همان زمينه نوشتيم باز كساني آن سخن را بميان آوردند. ما نميدانيم چه ملازمه ميانه‌ی موسيقي و بيهوده‌گويي مي‌باشد كه ما از آن نكوهش مي‌كنيم و كساني بياد اين مي‌افتند. موسيقي كجا و اين بيهوده‌گويي كجاست؟!.. آري شعر را با موسيقي نسبتي هست. ولي ما كه با خود شعر دشمني ننموديم. بلكه از اينكه شعر را يك چيز جداگانه شمارند و بي‌هيچ نيازي بنشينند و قصيده يا غزل سرايند نكوهش كرديم.....
👇👇👇👇👇👇
چند سال پيش كه ما از شعر سخن رانديم و به بيهوده گويي شعرا ايراد گرفتيم كساني گفتند : "با موسيقي هم دشمنست ، ميخواهد شعر و موسيقي و صنايع مستظرفه نباشد" و چون چند روز پيش دوباره در پرچم گفتارهايي در همان زمينه نوشتيم باز كساني آن سخن را بميان آوردند. ما نميدانيم چه ملازمه ميانه‌ی موسيقي و بيهوده‌گويي مي‌باشد كه ما از آن نكوهش مي‌كنيم و كساني بياد اين مي‌افتند. موسيقي كجا و اين بيهوده‌گويي كجاست؟!.. آري شعر را با موسيقي نسبتي هست. ولي ما كه با خود شعر دشمني ننموديم. بلكه از اينكه شعر را يك چيز جداگانه شمارند و بي‌هيچ نيازي بنشينند و قصيده يا غزل سرايند نكوهش كرديم.....
👇👇👇👇👇👇
خويهاي پاك ـ 9
در اين گفتارها « راستي » بمعني حقيقت و « داد » بمعني حق است.
پیمان
در شماره‌ي گذشته سخن را بآنجا رسانيديم كه براي نيكي خويها بايد روان را نيرومند گردانيد و براي نيرومندي روان چيزهايي مي‌بايد كه يكي از آنها سود و زيان خويهاي نيك و بد را چنانكه هست شناختن است و در اين باره سخناني رانده و دنباله‌ی آنرا باين شماره نگه داشتيم.
براي نيكخوييها و اثر آن در پيشرفت يك توده گواهي بس نيكي در تاريخ قرنهاي نزديك ايران هست كه ما روا نمي‌شماريم آن را در اينجا ياد نكنيم.
هر كسي نام نادرشاه را شنيده و بسيار كساني تاريخ او را خوانده‌اند. ولي آنانكه او را نيك شناخته‌اند كم ميباشند. اين مرد بزرگتر از آنست كه مردم مي‌شناسند و آنچه ما ميدانيم هميشه كساني از بيگانگان خواسته‌اند او را خُرد نشان دهند و از ارجش نزد ايرانيان كاهند. اين را هميشه بسود خود دانسته‌اند......
👇👇👇👇👇👇
در اين گفتارها « راستي » بمعني حقيقت و « داد » بمعني حق است.
پیمان
در شماره‌ي گذشته سخن را بآنجا رسانيديم كه براي نيكي خويها بايد روان را نيرومند گردانيد و براي نيرومندي روان چيزهايي مي‌بايد كه يكي از آنها سود و زيان خويهاي نيك و بد را چنانكه هست شناختن است و در اين باره سخناني رانده و دنباله‌ی آنرا باين شماره نگه داشتيم.
براي نيكخوييها و اثر آن در پيشرفت يك توده گواهي بس نيكي در تاريخ قرنهاي نزديك ايران هست كه ما روا نمي‌شماريم آن را در اينجا ياد نكنيم.
هر كسي نام نادرشاه را شنيده و بسيار كساني تاريخ او را خوانده‌اند. ولي آنانكه او را نيك شناخته‌اند كم ميباشند. اين مرد بزرگتر از آنست كه مردم مي‌شناسند و آنچه ما ميدانيم هميشه كساني از بيگانگان خواسته‌اند او را خُرد نشان دهند و از ارجش نزد ايرانيان كاهند. اين را هميشه بسود خود دانسته‌اند......
👇👇👇👇👇👇
سرچشمه‌ی درماندگيهاي ايران
در اين سه ماه كه پرچم را پراكنده مي‌كنيم يك نتيجه‌اي بدست آمده و آن اينكه روزنامه‌ی ما يكدسته خوانندگان خاص پيدا كرده ـ يكدسته خوانندگان پيدا كرده كه پرچم را نه سرسري و از راه هوس ، بلكه با دقت و از روي فهم ميخوانند و بمطالب آن علاقه‌مند ميباشند. اين نتيجه مغتنم است و ما اميدمنديم اين خوانندگان روزبروز فزونتر گردند و بالاخره يكدسته‌اي كه رستگاري و رهايي اين كشور با دست آنان خواهد بود پديد آيد.
پرچم يكروزنامه‌اي كه تنها مقصودش پركردن ستونها باشد و هرچه بدستش افتاد يا بانديشه‌ی نويسندگانش رسيد بچاپ رساند نيست. اين روزنامه مقصدي را دنبال ميكند و راه آن را از پيش در انديشه گرفته و ميخواهد گام بگام به پيشرفت پردازد.
ما تاكنون چند گامي را پيش رفته‌ايم و اينك ميخواهيم در اينجا يك گام برجسته و بزرگي را برداريم كه راه را تا مسافت درازي براي ما آسانتر گرداند و ما را بمقصود هرچه نزديكتر سازد. ميخواهيم در سه چهار شماره بيك موضوع بزرگتر و مهمتري پردازيم :
همه ميدانيم كه ما در زندگي پس مانده‌ايم. امروز شما با هر كسي از ايرانيان كه بهره از فهم و غيرت دارد گفتگو كنيد از حال توده و كشور دلتنگ و گله‌مند است. اين دلتنگي و گله‌مندي بيجا نيست. ايران يك كشور بزرگي بوده و از دويست سال پيش در نتيجه‌ی حوادث كوچك گرديده. از آنسوي زندگاني در اين كشور از هر باره افسوس‌آور مي‌باشد و چيزيكه خوشدلي‌آور است كمتر پديدار است.....
👇👇👇👇👇👇
در اين سه ماه كه پرچم را پراكنده مي‌كنيم يك نتيجه‌اي بدست آمده و آن اينكه روزنامه‌ی ما يكدسته خوانندگان خاص پيدا كرده ـ يكدسته خوانندگان پيدا كرده كه پرچم را نه سرسري و از راه هوس ، بلكه با دقت و از روي فهم ميخوانند و بمطالب آن علاقه‌مند ميباشند. اين نتيجه مغتنم است و ما اميدمنديم اين خوانندگان روزبروز فزونتر گردند و بالاخره يكدسته‌اي كه رستگاري و رهايي اين كشور با دست آنان خواهد بود پديد آيد.
پرچم يكروزنامه‌اي كه تنها مقصودش پركردن ستونها باشد و هرچه بدستش افتاد يا بانديشه‌ی نويسندگانش رسيد بچاپ رساند نيست. اين روزنامه مقصدي را دنبال ميكند و راه آن را از پيش در انديشه گرفته و ميخواهد گام بگام به پيشرفت پردازد.
ما تاكنون چند گامي را پيش رفته‌ايم و اينك ميخواهيم در اينجا يك گام برجسته و بزرگي را برداريم كه راه را تا مسافت درازي براي ما آسانتر گرداند و ما را بمقصود هرچه نزديكتر سازد. ميخواهيم در سه چهار شماره بيك موضوع بزرگتر و مهمتري پردازيم :
همه ميدانيم كه ما در زندگي پس مانده‌ايم. امروز شما با هر كسي از ايرانيان كه بهره از فهم و غيرت دارد گفتگو كنيد از حال توده و كشور دلتنگ و گله‌مند است. اين دلتنگي و گله‌مندي بيجا نيست. ايران يك كشور بزرگي بوده و از دويست سال پيش در نتيجه‌ی حوادث كوچك گرديده. از آنسوي زندگاني در اين كشور از هر باره افسوس‌آور مي‌باشد و چيزيكه خوشدلي‌آور است كمتر پديدار است.....
👇👇👇👇👇👇
خويهاي پاك ـ 10
در اين گفتارها « راستي » بمعني حقيقت و « داد » بمعني حق است.
پیمان
درباره‌ی نادر نيز كسان انبوهي بجاي آنكه از فيروزيهاي گرانبهاي او خشنود گردند و ياري و همراهي دريغ نگويند رشكبرانه سخت دلگير مي‌شدند و كارهاي بزرگ او را برنمي‌تافتند. هنگامي كه افغانان به اسپهان درآمدند و آن آشفتگي در ايران پديدار شد هزاران مردان بنام هر يكي خود را بگوشه‌اي كشيدند و زبون و درمانده خاموش نشستند ، و چون نادر بكوشش برخاست تا زمان رنج و تلاش مي‌بود همچنان خاموش ماندند و تكاني از خود نشان ندادند. ولي چون آن زمان سپري شد و هنگام شكوه و برخورداري رسيد اين زمان بيرون آمدند و به نادر و نزديكان او رشك برده به زباندرازي پرداختند و مردم را بَرو شورانيدند.....
👇👇👇👇👇👇
در اين گفتارها « راستي » بمعني حقيقت و « داد » بمعني حق است.
پیمان
درباره‌ی نادر نيز كسان انبوهي بجاي آنكه از فيروزيهاي گرانبهاي او خشنود گردند و ياري و همراهي دريغ نگويند رشكبرانه سخت دلگير مي‌شدند و كارهاي بزرگ او را برنمي‌تافتند. هنگامي كه افغانان به اسپهان درآمدند و آن آشفتگي در ايران پديدار شد هزاران مردان بنام هر يكي خود را بگوشه‌اي كشيدند و زبون و درمانده خاموش نشستند ، و چون نادر بكوشش برخاست تا زمان رنج و تلاش مي‌بود همچنان خاموش ماندند و تكاني از خود نشان ندادند. ولي چون آن زمان سپري شد و هنگام شكوه و برخورداري رسيد اين زمان بيرون آمدند و به نادر و نزديكان او رشك برده به زباندرازي پرداختند و مردم را بَرو شورانيدند.....
👇👇👇👇👇👇
از بس مردم در این سالهای اخیر بیدینی و ریا از ملایان دیدند دانستند که شورانیدن ملایان مردم را علیه حکومت شاه به بهانه‌ی « دین» و «دینداری» ، برای بدست آوردن حکومت بود که دهها بلکه صدها سال انتظارش را میکشیدند. اینست نیک دانستند که داستان بر سر دین و دینداری و از سر نیکخواهی مردم نیست بلکه داستان لحاف ملانصرالدین بوده است و این را در این سالها چندان گفته‌اند که به گوش « حاج‌آقا» هم رسیده.
اکنون حاج آقا چون آش چندان شور شده که آشپز هم جای انکار نمی‌بیند ، برای آنکه این داغ ننگ را از خود و همکارانش دور کند نعل وارونه میزند. همان لحاف ملانصرالدین را برای « سیاسیون» بکار می‌برد. میخواهد با یک تیر دو نشان بزند : یکی آنکه ما هم مانند شما مردم از این وضع دل چرکینیم ، دیگری آنکه سیاسیون از ما نیستند. ما از ایشان جداییم. آنهایند که به گفته‌ی فردوسی :
زیان کسان از پس سود خویش بجویند و دین اندر آرند پیش
ولی ما پاکیم و مانند شما مردم ، به ایشان اعتراض داریم. ولی اینها همه ریا و شگردهای نخ‌نماست. داستان دزدیست که چون صدا برخاسته و اهل کوی به صدای «دزد آمده ، دزد آمده» از خواب بیدار شده‌اند برای آنکه به او شک نکنند در کوچه‌ها می‌دوید و فریاد میزد : « آی دزد! بگیریدش! ، آی دزد!».
اگر این مرد راست میگفت می‌بایست زیانهای همکاران خویش را نیز بیرون می‌افکند. ما هم میگوییم : آنگاه که از فریبکاری و بیدینی و سودجویی و مفتخوری همکارانت بیپرده سخن راندی ، آنگاه که رخت ملایی از تن بیرون کردی و نان از راه حلال خوردی و پشیمانی نمودی که تاکنون « استئکال بدینه» میکرده‌ای و آن حرام بوده ، آنهنگام میتوانیم سخنت را برخاسته از پاکی و راستی بدانیم وگرنه تو هم دزدی هستی همچون دیگران.
همه دزدند به غیر از این ملاها؟! باید پرسید تو و مانندگان تو از کجا زندگی می گذرانید؟ آیا بافنده‌اید؟ ریسنده‌اید؟ سازنده‌اید؟ کارنده‌اید؟
همه سر مردم کلاه گزاشتند به جز ما ملاها؟!
باید پرسید شما چه گره‌ای باز کرده‌اید؟ مگر شماها نیستید که مردم را به حج وامیدارید؟ تشویق می‌کنید اندک سرمایه‌ای که اندوخته‌اند یا به گورهای مردگان و گنبدهای درون کشور واریزند یا به کربلا و نجف و کاظمین و دمشق و عربستان برده آنجا خرج کنند و سالانه چهار پنج میلیارد دلار ارز کشور بدینسان بباد می‌رود :
(http://economy91pgu.blogfa.com/post/86)
جوانان را تشویق کرده تا مانند خودتان بجای آنکه کار و پیشه‌ای آموزند ، به ملایی و مداحی و روضه‌خوانی و قرآن‌خوانی سر گورها و مانند این مفتخوریها پردازند؟ و نه تنها گره‌ای از گرفتاریها باز نمی‌کنید که گرهی تازه بر گره‌های کهن می‌زنید.
در کشوری که شما ملاها پیشوا باشید نه جای شگفتست که مردم چنین نادان و گمراه گردند. این نتیجه‌ی فرمانروایی شما مردان شوم است که مردم چنین پست مانده‌اند که هر که از راه می‌رسد فریبش را خورده و از اینهمه فریبخواری خود درسی هم نمی‌گیرند.
براستی باید پرسید اینهمه دارایی و پول این کشور به کجا می‌رود؟ آنهمه پول و سرمایه‌ی کشور بجای آنکه راهی عراق و افغانستان و سوریه و لبنان و فلسطین و دیگران شود و آنهمه پولی که به شکم شما ملاهای مفتخور و همپالگیها و دارودسته‌های شما می‌رود صرف آبادانی میشد این گفته‌ات راست درمی‌آمد : « این وضع مملکت ما نبود ، این اقتصاد ما نبود ، این زندانهای ما نبود ، این آمار طلاق ما نبود.»
« دين در نزد اينها مانند رخت است كه دو دسـت از آن دارنـد : یکی كهنه و چرك‌آلود و ناپاك كه بتن خود ميكنند و با آن زندگی بسر می‌برند ، ديگـری تـازه و پـاكيزه كه در بقچه نگه ميدارند و بميهمانان و بيگانگان نشان ميدهند.» (از کتاب پرسش و پاسخ)
انقلاب این ملاها هم مانند رخت است : یکی همینست که تا کنون دیده‌اید : سی و هفت هشت سال دعوا و اختلاف سر لحاف ملانصرالدین ، سی و هفت هشت سال دعوا و اختلاف بر سر قدرت. سی و هفت هشت سال دزدی و اختلاس و حقوقهای نجومی و هدر دادن دارایی‌ها و پولهای کشور. سی و هفت هشت سال زندان و شکنجه و جنایت و اعدام آزادیخواهان. سی و هفت هشت سال هوچیگری و بی‌همه‌چیزی‌گری... که این همان رخت کهنه شده و چرک‌آلود و ناپاک است یک انقلابی هم مانند رختی تـازه و پـاكيزه كه در بقچه نگه ميدارند و بميهمانان و بيگانگان نشان ميدهند.
« بر جد و آباد ضد انقلاب لعنت و بر جد و آباد دروغگو هم لعنت ، بر جد و آباد سیاسی بی‌دین هم لعنت ، ...»
این هم اندازه‌ی فهم و فرهنگ ملایانست. جد و آباد دروغگو و ضدانقلاب... چه گناهی کرده روشن نیست. این ملایان که شومترین و بیهوده‌ترین مردمانند به جد و آباد این و آن لعنت و دشنام می‌فرستند. این مردان شوم که با امید و دین مردم بازی کرده‌اند و دست بردار هم نیستند بدینسان می‌خواهند شوری و ناپختگی آشی که خود برای این مملکت و مردم پخته‌‌اند را به گردن دیگری اندازند.
#کانال_پاکدینی
✅ @pakdini
اکنون حاج آقا چون آش چندان شور شده که آشپز هم جای انکار نمی‌بیند ، برای آنکه این داغ ننگ را از خود و همکارانش دور کند نعل وارونه میزند. همان لحاف ملانصرالدین را برای « سیاسیون» بکار می‌برد. میخواهد با یک تیر دو نشان بزند : یکی آنکه ما هم مانند شما مردم از این وضع دل چرکینیم ، دیگری آنکه سیاسیون از ما نیستند. ما از ایشان جداییم. آنهایند که به گفته‌ی فردوسی :
زیان کسان از پس سود خویش بجویند و دین اندر آرند پیش
ولی ما پاکیم و مانند شما مردم ، به ایشان اعتراض داریم. ولی اینها همه ریا و شگردهای نخ‌نماست. داستان دزدیست که چون صدا برخاسته و اهل کوی به صدای «دزد آمده ، دزد آمده» از خواب بیدار شده‌اند برای آنکه به او شک نکنند در کوچه‌ها می‌دوید و فریاد میزد : « آی دزد! بگیریدش! ، آی دزد!».
اگر این مرد راست میگفت می‌بایست زیانهای همکاران خویش را نیز بیرون می‌افکند. ما هم میگوییم : آنگاه که از فریبکاری و بیدینی و سودجویی و مفتخوری همکارانت بیپرده سخن راندی ، آنگاه که رخت ملایی از تن بیرون کردی و نان از راه حلال خوردی و پشیمانی نمودی که تاکنون « استئکال بدینه» میکرده‌ای و آن حرام بوده ، آنهنگام میتوانیم سخنت را برخاسته از پاکی و راستی بدانیم وگرنه تو هم دزدی هستی همچون دیگران.
همه دزدند به غیر از این ملاها؟! باید پرسید تو و مانندگان تو از کجا زندگی می گذرانید؟ آیا بافنده‌اید؟ ریسنده‌اید؟ سازنده‌اید؟ کارنده‌اید؟
همه سر مردم کلاه گزاشتند به جز ما ملاها؟!
باید پرسید شما چه گره‌ای باز کرده‌اید؟ مگر شماها نیستید که مردم را به حج وامیدارید؟ تشویق می‌کنید اندک سرمایه‌ای که اندوخته‌اند یا به گورهای مردگان و گنبدهای درون کشور واریزند یا به کربلا و نجف و کاظمین و دمشق و عربستان برده آنجا خرج کنند و سالانه چهار پنج میلیارد دلار ارز کشور بدینسان بباد می‌رود :
(http://economy91pgu.blogfa.com/post/86)
جوانان را تشویق کرده تا مانند خودتان بجای آنکه کار و پیشه‌ای آموزند ، به ملایی و مداحی و روضه‌خوانی و قرآن‌خوانی سر گورها و مانند این مفتخوریها پردازند؟ و نه تنها گره‌ای از گرفتاریها باز نمی‌کنید که گرهی تازه بر گره‌های کهن می‌زنید.
در کشوری که شما ملاها پیشوا باشید نه جای شگفتست که مردم چنین نادان و گمراه گردند. این نتیجه‌ی فرمانروایی شما مردان شوم است که مردم چنین پست مانده‌اند که هر که از راه می‌رسد فریبش را خورده و از اینهمه فریبخواری خود درسی هم نمی‌گیرند.
براستی باید پرسید اینهمه دارایی و پول این کشور به کجا می‌رود؟ آنهمه پول و سرمایه‌ی کشور بجای آنکه راهی عراق و افغانستان و سوریه و لبنان و فلسطین و دیگران شود و آنهمه پولی که به شکم شما ملاهای مفتخور و همپالگیها و دارودسته‌های شما می‌رود صرف آبادانی میشد این گفته‌ات راست درمی‌آمد : « این وضع مملکت ما نبود ، این اقتصاد ما نبود ، این زندانهای ما نبود ، این آمار طلاق ما نبود.»
« دين در نزد اينها مانند رخت است كه دو دسـت از آن دارنـد : یکی كهنه و چرك‌آلود و ناپاك كه بتن خود ميكنند و با آن زندگی بسر می‌برند ، ديگـری تـازه و پـاكيزه كه در بقچه نگه ميدارند و بميهمانان و بيگانگان نشان ميدهند.» (از کتاب پرسش و پاسخ)
انقلاب این ملاها هم مانند رخت است : یکی همینست که تا کنون دیده‌اید : سی و هفت هشت سال دعوا و اختلاف سر لحاف ملانصرالدین ، سی و هفت هشت سال دعوا و اختلاف بر سر قدرت. سی و هفت هشت سال دزدی و اختلاس و حقوقهای نجومی و هدر دادن دارایی‌ها و پولهای کشور. سی و هفت هشت سال زندان و شکنجه و جنایت و اعدام آزادیخواهان. سی و هفت هشت سال هوچیگری و بی‌همه‌چیزی‌گری... که این همان رخت کهنه شده و چرک‌آلود و ناپاک است یک انقلابی هم مانند رختی تـازه و پـاكيزه كه در بقچه نگه ميدارند و بميهمانان و بيگانگان نشان ميدهند.
« بر جد و آباد ضد انقلاب لعنت و بر جد و آباد دروغگو هم لعنت ، بر جد و آباد سیاسی بی‌دین هم لعنت ، ...»
این هم اندازه‌ی فهم و فرهنگ ملایانست. جد و آباد دروغگو و ضدانقلاب... چه گناهی کرده روشن نیست. این ملایان که شومترین و بیهوده‌ترین مردمانند به جد و آباد این و آن لعنت و دشنام می‌فرستند. این مردان شوم که با امید و دین مردم بازی کرده‌اند و دست بردار هم نیستند بدینسان می‌خواهند شوری و ناپختگی آشی که خود برای این مملکت و مردم پخته‌‌اند را به گردن دیگری اندازند.
#کانال_پاکدینی
✅ @pakdini