از بس مردم در این سالهای اخیر بیدینی و ریا از ملایان دیدند دانستند که شورانیدن ملایان مردم را علیه حکومت شاه به بهانه‌ی « دین» و «دینداری» ، برای بدست آوردن حکومت بود که دهها بلکه صدها سال انتظارش را میکشیدند. اینست نیک دانستند که داستان بر سر دین و دینداری و از سر نیکخواهی مردم نیست بلکه داستان لحاف ملانصرالدین بوده است و این را در این سالها چندان گفته‌اند که به گوش « حاج‌آقا» هم رسیده.
اکنون حاج آقا چون آش چندان شور شده که آشپز هم جای انکار نمی‌بیند ، برای آنکه این داغ ننگ را از خود و همکارانش دور کند نعل وارونه میزند. همان لحاف ملانصرالدین را برای « سیاسیون» بکار می‌برد. میخواهد با یک تیر دو نشان بزند : یکی آنکه ما هم مانند شما مردم از این وضع دل چرکینیم ، دیگری آنکه سیاسیون از ما نیستند. ما از ایشان جداییم. آنهایند که به گفته‌ی فردوسی :
زیان کسان از پس سود خویش بجویند و دین اندر آرند پیش
ولی ما پاکیم و مانند شما مردم ، به ایشان اعتراض داریم. ولی اینها همه ریا و شگردهای نخ‌نماست. داستان دزدیست که چون صدا برخاسته و اهل کوی به صدای «دزد آمده ، دزد آمده» از خواب بیدار شده‌اند برای آنکه به او شک نکنند در کوچه‌ها می‌دوید و فریاد میزد : « آی دزد! بگیریدش! ، آی دزد!».
اگر این مرد راست میگفت می‌بایست زیانهای همکاران خویش را نیز بیرون می‌افکند. ما هم میگوییم : آنگاه که از فریبکاری و بیدینی و سودجویی و مفتخوری همکارانت بیپرده سخن راندی ، آنگاه که رخت ملایی از تن بیرون کردی و نان از راه حلال خوردی و پشیمانی نمودی که تاکنون « استئکال بدینه» میکرده‌ای و آن حرام بوده ، آنهنگام میتوانیم سخنت را برخاسته از پاکی و راستی بدانیم وگرنه تو هم دزدی هستی همچون دیگران.
همه دزدند به غیر از این ملاها؟! باید پرسید تو و مانندگان تو از کجا زندگی می گذرانید؟ آیا بافنده‌اید؟ ریسنده‌اید؟ سازنده‌اید؟ کارنده‌اید؟
همه سر مردم کلاه گزاشتند به جز ما ملاها؟!
باید پرسید شما چه گره‌ای باز کرده‌اید؟ مگر شماها نیستید که مردم را به حج وامیدارید؟ تشویق می‌کنید اندک سرمایه‌ای که اندوخته‌اند یا به گورهای مردگان و گنبدهای درون کشور واریزند یا به کربلا و نجف و کاظمین و دمشق و عربستان برده آنجا خرج کنند و سالانه چهار پنج میلیارد دلار ارز کشور بدینسان بباد می‌رود :
(http://economy91pgu.blogfa.com/post/86)
جوانان را تشویق کرده تا مانند خودتان بجای آنکه کار و پیشه‌ای آموزند ، به ملایی و مداحی و روضه‌خوانی و قرآن‌خوانی سر گورها و مانند این مفتخوریها پردازند؟ و نه تنها گره‌ای از گرفتاریها باز نمی‌کنید که گرهی تازه بر گره‌های کهن می‌زنید.
در کشوری که شما ملاها پیشوا باشید نه جای شگفتست که مردم چنین نادان و گمراه گردند. این نتیجه‌ی فرمانروایی شما مردان شوم است که مردم چنین پست مانده‌اند که هر که از راه می‌رسد فریبش را خورده و از اینهمه فریبخواری خود درسی هم نمی‌گیرند.
براستی باید پرسید اینهمه دارایی و پول این کشور به کجا می‌رود؟ آنهمه پول و سرمایه‌ی کشور بجای آنکه راهی عراق و افغانستان و سوریه و لبنان و فلسطین و دیگران شود و آنهمه پولی که به شکم شما ملاهای مفتخور و همپالگیها و دارودسته‌های شما می‌رود صرف آبادانی میشد این گفته‌ات راست درمی‌آمد : « این وضع مملکت ما نبود ، این اقتصاد ما نبود ، این زندانهای ما نبود ، این آمار طلاق ما نبود.»
« دين در نزد اينها مانند رخت است كه دو دسـت از آن دارنـد : یکی كهنه و چرك‌آلود و ناپاك كه بتن خود ميكنند و با آن زندگی بسر می‌برند ، ديگـری تـازه و پـاكيزه كه در بقچه نگه ميدارند و بميهمانان و بيگانگان نشان ميدهند.» (از کتاب پرسش و پاسخ)
انقلاب این ملاها هم مانند رخت است : یکی همینست که تا کنون دیده‌اید : سی و هفت هشت سال دعوا و اختلاف سر لحاف ملانصرالدین ، سی و هفت هشت سال دعوا و اختلاف بر سر قدرت. سی و هفت هشت سال دزدی و اختلاس و حقوقهای نجومی و هدر دادن دارایی‌ها و پولهای کشور. سی و هفت هشت سال زندان و شکنجه و جنایت و اعدام آزادیخواهان. سی و هفت هشت سال هوچیگری و بی‌همه‌چیزی‌گری... که این همان رخت کهنه شده و چرک‌آلود و ناپاک است یک انقلابی هم مانند رختی تـازه و پـاكيزه كه در بقچه نگه ميدارند و بميهمانان و بيگانگان نشان ميدهند.
« بر جد و آباد ضد انقلاب لعنت و بر جد و آباد دروغگو هم لعنت ، بر جد و آباد سیاسی بی‌دین هم لعنت ، ...»
این هم اندازه‌ی فهم و فرهنگ ملایانست. جد و آباد دروغگو و ضدانقلاب... چه گناهی کرده روشن نیست. این ملایان که شومترین و بیهوده‌ترین مردمانند به جد و آباد این و آن لعنت و دشنام می‌فرستند. این مردان شوم که با امید و دین مردم بازی کرده‌اند و دست بردار هم نیستند بدینسان می‌خواهند شوری و ناپختگی آشی که خود برای این مملکت و مردم پخته‌‌اند را به گردن دیگری اندازند.
#کانال_پاکدینی
✅ @pakdini
اکنون حاج آقا چون آش چندان شور شده که آشپز هم جای انکار نمی‌بیند ، برای آنکه این داغ ننگ را از خود و همکارانش دور کند نعل وارونه میزند. همان لحاف ملانصرالدین را برای « سیاسیون» بکار می‌برد. میخواهد با یک تیر دو نشان بزند : یکی آنکه ما هم مانند شما مردم از این وضع دل چرکینیم ، دیگری آنکه سیاسیون از ما نیستند. ما از ایشان جداییم. آنهایند که به گفته‌ی فردوسی :
زیان کسان از پس سود خویش بجویند و دین اندر آرند پیش
ولی ما پاکیم و مانند شما مردم ، به ایشان اعتراض داریم. ولی اینها همه ریا و شگردهای نخ‌نماست. داستان دزدیست که چون صدا برخاسته و اهل کوی به صدای «دزد آمده ، دزد آمده» از خواب بیدار شده‌اند برای آنکه به او شک نکنند در کوچه‌ها می‌دوید و فریاد میزد : « آی دزد! بگیریدش! ، آی دزد!».
اگر این مرد راست میگفت می‌بایست زیانهای همکاران خویش را نیز بیرون می‌افکند. ما هم میگوییم : آنگاه که از فریبکاری و بیدینی و سودجویی و مفتخوری همکارانت بیپرده سخن راندی ، آنگاه که رخت ملایی از تن بیرون کردی و نان از راه حلال خوردی و پشیمانی نمودی که تاکنون « استئکال بدینه» میکرده‌ای و آن حرام بوده ، آنهنگام میتوانیم سخنت را برخاسته از پاکی و راستی بدانیم وگرنه تو هم دزدی هستی همچون دیگران.
همه دزدند به غیر از این ملاها؟! باید پرسید تو و مانندگان تو از کجا زندگی می گذرانید؟ آیا بافنده‌اید؟ ریسنده‌اید؟ سازنده‌اید؟ کارنده‌اید؟
همه سر مردم کلاه گزاشتند به جز ما ملاها؟!
باید پرسید شما چه گره‌ای باز کرده‌اید؟ مگر شماها نیستید که مردم را به حج وامیدارید؟ تشویق می‌کنید اندک سرمایه‌ای که اندوخته‌اند یا به گورهای مردگان و گنبدهای درون کشور واریزند یا به کربلا و نجف و کاظمین و دمشق و عربستان برده آنجا خرج کنند و سالانه چهار پنج میلیارد دلار ارز کشور بدینسان بباد می‌رود :
(http://economy91pgu.blogfa.com/post/86)
جوانان را تشویق کرده تا مانند خودتان بجای آنکه کار و پیشه‌ای آموزند ، به ملایی و مداحی و روضه‌خوانی و قرآن‌خوانی سر گورها و مانند این مفتخوریها پردازند؟ و نه تنها گره‌ای از گرفتاریها باز نمی‌کنید که گرهی تازه بر گره‌های کهن می‌زنید.
در کشوری که شما ملاها پیشوا باشید نه جای شگفتست که مردم چنین نادان و گمراه گردند. این نتیجه‌ی فرمانروایی شما مردان شوم است که مردم چنین پست مانده‌اند که هر که از راه می‌رسد فریبش را خورده و از اینهمه فریبخواری خود درسی هم نمی‌گیرند.
براستی باید پرسید اینهمه دارایی و پول این کشور به کجا می‌رود؟ آنهمه پول و سرمایه‌ی کشور بجای آنکه راهی عراق و افغانستان و سوریه و لبنان و فلسطین و دیگران شود و آنهمه پولی که به شکم شما ملاهای مفتخور و همپالگیها و دارودسته‌های شما می‌رود صرف آبادانی میشد این گفته‌ات راست درمی‌آمد : « این وضع مملکت ما نبود ، این اقتصاد ما نبود ، این زندانهای ما نبود ، این آمار طلاق ما نبود.»
« دين در نزد اينها مانند رخت است كه دو دسـت از آن دارنـد : یکی كهنه و چرك‌آلود و ناپاك كه بتن خود ميكنند و با آن زندگی بسر می‌برند ، ديگـری تـازه و پـاكيزه كه در بقچه نگه ميدارند و بميهمانان و بيگانگان نشان ميدهند.» (از کتاب پرسش و پاسخ)
انقلاب این ملاها هم مانند رخت است : یکی همینست که تا کنون دیده‌اید : سی و هفت هشت سال دعوا و اختلاف سر لحاف ملانصرالدین ، سی و هفت هشت سال دعوا و اختلاف بر سر قدرت. سی و هفت هشت سال دزدی و اختلاس و حقوقهای نجومی و هدر دادن دارایی‌ها و پولهای کشور. سی و هفت هشت سال زندان و شکنجه و جنایت و اعدام آزادیخواهان. سی و هفت هشت سال هوچیگری و بی‌همه‌چیزی‌گری... که این همان رخت کهنه شده و چرک‌آلود و ناپاک است یک انقلابی هم مانند رختی تـازه و پـاكيزه كه در بقچه نگه ميدارند و بميهمانان و بيگانگان نشان ميدهند.
« بر جد و آباد ضد انقلاب لعنت و بر جد و آباد دروغگو هم لعنت ، بر جد و آباد سیاسی بی‌دین هم لعنت ، ...»
این هم اندازه‌ی فهم و فرهنگ ملایانست. جد و آباد دروغگو و ضدانقلاب... چه گناهی کرده روشن نیست. این ملایان که شومترین و بیهوده‌ترین مردمانند به جد و آباد این و آن لعنت و دشنام می‌فرستند. این مردان شوم که با امید و دین مردم بازی کرده‌اند و دست بردار هم نیستند بدینسان می‌خواهند شوری و ناپختگی آشی که خود برای این مملکت و مردم پخته‌‌اند را به گردن دیگری اندازند.
#کانال_پاکدینی
✅ @pakdini
يك نمونه از انديشه‌هاي پراكنده
بخش یکم
شما هر رشته از كارهاي زندگاني را بگيريد در ايران درباره‌ی آن عقيده‌هاي متضاد گوناگون هست. من نخواهم توانست در اينجا از يكايك رشته‌ها سخن رانم و اختلافات را درباره‌ی هركدام جداگانه شرح دهم. براي اينكار يك كتاب بزرگي ميبايد. براي روشني موضوع تنها بيك مثل بس ميكنم :
حكومت يا سررشته‌داري يكي از كارهاي اساسي زندگانيست. چنانكه گفته‌ايم در جاييكه بيست مليون يا بيشتر يا كمتر در يكجا زندگي مينمايند و يك كشوري را براي خود جايگاه گرفته‌اند يك نيرويي ميبايد كه در آن كشور ايمني را برپا گرداند و از بيگانگان جلوگيرد و باختلافات و دعاوي رسيدگي نمايد و بپاكيزگي و تندرستي كوشد و اينگونه كارها بعهده‌ی او باشد. اين نيرو حكومت يا سررشته‌داري ناميده ميشود و چنانكه گفتيم يكي از كارهاي اساسي زندگانيست.....
👇👇👇👇👇👇
بخش یکم
شما هر رشته از كارهاي زندگاني را بگيريد در ايران درباره‌ی آن عقيده‌هاي متضاد گوناگون هست. من نخواهم توانست در اينجا از يكايك رشته‌ها سخن رانم و اختلافات را درباره‌ی هركدام جداگانه شرح دهم. براي اينكار يك كتاب بزرگي ميبايد. براي روشني موضوع تنها بيك مثل بس ميكنم :
حكومت يا سررشته‌داري يكي از كارهاي اساسي زندگانيست. چنانكه گفته‌ايم در جاييكه بيست مليون يا بيشتر يا كمتر در يكجا زندگي مينمايند و يك كشوري را براي خود جايگاه گرفته‌اند يك نيرويي ميبايد كه در آن كشور ايمني را برپا گرداند و از بيگانگان جلوگيرد و باختلافات و دعاوي رسيدگي نمايد و بپاكيزگي و تندرستي كوشد و اينگونه كارها بعهده‌ی او باشد. اين نيرو حكومت يا سررشته‌داري ناميده ميشود و چنانكه گفتيم يكي از كارهاي اساسي زندگانيست.....
👇👇👇👇👇👇
yek nemune az andiweh^ye par^kande - 1 .pdf
114.6 KB
یک نمونه از اندیشه‌هاي پراکنده
بخش یکم
#احمد_کسروی
#پرچم
#کانال_پاکدینی
@pakdini
همبستگی با ما
farhixt@gmail.com
بخش یکم
#احمد_کسروی
#پرچم
#کانال_پاکدینی
@pakdini
همبستگی با ما
farhixt@gmail.com
خويهاي پاك ـ 11
در اين گفتارها « راستي » بمعني حقيقت و « داد » بمعني حق است.
پیمان
در شماره‌هاي گذشته سخن را تا اينجا پیش آمديم كه براي نيكي خويها بايد روانها را نيرومند گردانيد ، و براي نيرومندي روانها چيزهايي بايد كه يكي از آنها معني جهان و زندگي را شناختن و ديگري سود و زيان خويهاي نيك و بد را چنانكه هست دانستن است و دنباله‌ي سخن را در اين شماره مي‌آوريم.
3 ـ تكيه‌گاهي داشتن : كساني نخواهند دانست از « تكيه‌گاه» در اينجا چه مي‌خواهيم و چگونه براي نيكي خويها تكيه‌گاهي دربايست مي‌شماريم. ميبايد آن را نيك روشن گردانيم :
چنانكه گفتيم خويهاي بد ـ از خشم و كينه و ستم و آز و رشک و دغلكاري و دروغگويي و مانند اينها در نهاد آدمي نهاده و از درخواستهاي سرشت تني مي‌باشد. اگر چه روان از آنها بيزار است و هميشه آدمي را به دوري از آنها خواند ، ليكن درباره‌ی انبوه مردم تنها پندآموزي روان و خرد بس نباشد ، و براي دوري از بدخوييها بياور ديگري نياز دارند.....
👇👇👇👇👇👇
در اين گفتارها « راستي » بمعني حقيقت و « داد » بمعني حق است.
پیمان
در شماره‌هاي گذشته سخن را تا اينجا پیش آمديم كه براي نيكي خويها بايد روانها را نيرومند گردانيد ، و براي نيرومندي روانها چيزهايي بايد كه يكي از آنها معني جهان و زندگي را شناختن و ديگري سود و زيان خويهاي نيك و بد را چنانكه هست دانستن است و دنباله‌ي سخن را در اين شماره مي‌آوريم.
3 ـ تكيه‌گاهي داشتن : كساني نخواهند دانست از « تكيه‌گاه» در اينجا چه مي‌خواهيم و چگونه براي نيكي خويها تكيه‌گاهي دربايست مي‌شماريم. ميبايد آن را نيك روشن گردانيم :
چنانكه گفتيم خويهاي بد ـ از خشم و كينه و ستم و آز و رشک و دغلكاري و دروغگويي و مانند اينها در نهاد آدمي نهاده و از درخواستهاي سرشت تني مي‌باشد. اگر چه روان از آنها بيزار است و هميشه آدمي را به دوري از آنها خواند ، ليكن درباره‌ی انبوه مردم تنها پندآموزي روان و خرد بس نباشد ، و براي دوري از بدخوييها بياور ديگري نياز دارند.....
👇👇👇👇👇👇
يك نمونه از انديشه‌هاي پراكنده
بخش دوم
يك روزي در ايران معمول بوده كه شاعران شعرسرايي را پيشه‌ی خود گرفته پي كاري يا داد و ستدي نميرفته‌اند ، و كساني از آنان خود را بدربار يك پادشاهي يا يك حكمراني بسته با ستايشگري ازو صله و انعام گرفته و از اين راه زندگي ميكرده‌اند.
اينان براي آنكه احساسات خودخواهانه‌ی ممدوح را راضي گردانند از هيچ گزافه‌اي بازنمي‌ايستاده‌اند و براي آنكه در ستايشگري بالا دست پيشينيان را گيرند ، حقايق را با پندارها و با بافندگيهاي شاعرانه‌ی خود بهم آميخته يك مضمون‌ها ـ يا بهتر گويم يك معجونهاي غريبي پديد مي‌آورده‌اند. بگفته‌ی خودشان نه كرسي فلك را زير پاي قزل ارسلان ميگزارده‌اند تا يك صله و انعام بزرگي ازو دريافت كنند.
پيداست كه سخنان اينها بسيار سست و بيپايه بوده و اين بسيار غبن است كه امروز مردمي در كارهاي زندگاني بگفته‌ی اينها استناد كنند و از آنها پيروي نمايند.....
👇👇👇👇👇👇
بخش دوم
يك روزي در ايران معمول بوده كه شاعران شعرسرايي را پيشه‌ی خود گرفته پي كاري يا داد و ستدي نميرفته‌اند ، و كساني از آنان خود را بدربار يك پادشاهي يا يك حكمراني بسته با ستايشگري ازو صله و انعام گرفته و از اين راه زندگي ميكرده‌اند.
اينان براي آنكه احساسات خودخواهانه‌ی ممدوح را راضي گردانند از هيچ گزافه‌اي بازنمي‌ايستاده‌اند و براي آنكه در ستايشگري بالا دست پيشينيان را گيرند ، حقايق را با پندارها و با بافندگيهاي شاعرانه‌ی خود بهم آميخته يك مضمون‌ها ـ يا بهتر گويم يك معجونهاي غريبي پديد مي‌آورده‌اند. بگفته‌ی خودشان نه كرسي فلك را زير پاي قزل ارسلان ميگزارده‌اند تا يك صله و انعام بزرگي ازو دريافت كنند.
پيداست كه سخنان اينها بسيار سست و بيپايه بوده و اين بسيار غبن است كه امروز مردمي در كارهاي زندگاني بگفته‌ی اينها استناد كنند و از آنها پيروي نمايند.....
👇👇👇👇👇👇
yek nemune az andiweh^ye par^kande - 2 .pdf
108.3 KB
یک نمونه از اندیشه‌هاي پراکنده
بخش دوم
#احمد_کسروی
#پرچم
#کانال_پاکدینی
@pakdini
همبستگی با ما
farhixt@gmail.com
بخش دوم
#احمد_کسروی
#پرچم
#کانال_پاکدینی
@pakdini
همبستگی با ما
farhixt@gmail.com
گفتگو یا خودنمایی
« به چندین دروغ برخیزند تا یک راستی را نپذیرند.»
بخش یکم
دو گفتاری که با سرسخن «خرد آزاد» در شماره‌های پیش آوردیم نمی‌خواستیم در آن باره بگفتار دیگری برخیزیم. لیکن پیشامدی ما را وا می‌دارد که بار دیگر آن زمینه را دنبال کنیم و یک رشته سخنان دیگری بنگاریم. گرانمایه‌ترین چیزی که آدمی راست خرد است و بسیار سزاست که ما تا میتوانیم بدرستی و نیرومندی آن کوشیم و راه را بروی آن هموار گردانیم. خنک مردمی که خرد درست دارند!
از رفتارهای ناستوده که بسیاری از مردم دارند در گفت و شنید پیکار کردن است. چون دو تن باهم نشینند و بسخن پردازند یکی گوید و دیگری خرده گیرد. آن پاسخ دهد و این بَرو بازگرداند. آن گوید و این گوید و هریکی کوشد سخن خود را پیش برد و چون در جايی فروماند آن را گزارده بزمینه‌ي دیگری رود و به هر دلیل نارسایی دست اندازد. « به چندین دروغ برخیزد تا یک راستی را نپذیرد». این شیوه‌ایست که بسیاری از مردمان می‌دارند و زشتی آن را در نمی‌یابند.
از چنین گفتگویی نه تنها نتیجه‌ي درستی درنیاید و هرگز نهانی آشکار یا تاریکی روشن نگردد ، زیانها نیز از آن پدید آید. زیرا خرد تیرگی گیرد و فهم کجتر گردد. دوباره می‌گویم خرد تیرگی گیرد و فهم كجتر گردد. گذشته از آنكه گاهي گفتگو به درشتگويي انجامد و كار بنادانيها كشد.....
👇👇👇👇👇👇
« به چندین دروغ برخیزند تا یک راستی را نپذیرند.»
بخش یکم
دو گفتاری که با سرسخن «خرد آزاد» در شماره‌های پیش آوردیم نمی‌خواستیم در آن باره بگفتار دیگری برخیزیم. لیکن پیشامدی ما را وا می‌دارد که بار دیگر آن زمینه را دنبال کنیم و یک رشته سخنان دیگری بنگاریم. گرانمایه‌ترین چیزی که آدمی راست خرد است و بسیار سزاست که ما تا میتوانیم بدرستی و نیرومندی آن کوشیم و راه را بروی آن هموار گردانیم. خنک مردمی که خرد درست دارند!
از رفتارهای ناستوده که بسیاری از مردم دارند در گفت و شنید پیکار کردن است. چون دو تن باهم نشینند و بسخن پردازند یکی گوید و دیگری خرده گیرد. آن پاسخ دهد و این بَرو بازگرداند. آن گوید و این گوید و هریکی کوشد سخن خود را پیش برد و چون در جايی فروماند آن را گزارده بزمینه‌ي دیگری رود و به هر دلیل نارسایی دست اندازد. « به چندین دروغ برخیزد تا یک راستی را نپذیرد». این شیوه‌ایست که بسیاری از مردمان می‌دارند و زشتی آن را در نمی‌یابند.
از چنین گفتگویی نه تنها نتیجه‌ي درستی درنیاید و هرگز نهانی آشکار یا تاریکی روشن نگردد ، زیانها نیز از آن پدید آید. زیرا خرد تیرگی گیرد و فهم کجتر گردد. دوباره می‌گویم خرد تیرگی گیرد و فهم كجتر گردد. گذشته از آنكه گاهي گفتگو به درشتگويي انجامد و كار بنادانيها كشد.....
👇👇👇👇👇👇
goftegu y^ xodnam^i - 1.pdf
113.3 KB
گفتگو یا خودنمایی
« به چندین دروغ برخیزند تا یک راستی را نپذیرند.»
بخش یکم
#احمد_کسروی
#پیمان
#کانال_پاکدینی
@pakdini
همبستگی با ما
farhixt@gmail.com
« به چندین دروغ برخیزند تا یک راستی را نپذیرند.»
بخش یکم
#احمد_کسروی
#پیمان
#کانال_پاکدینی
@pakdini
همبستگی با ما
farhixt@gmail.com
گفتگو یا خودنمایی
« به چندین دروغ برخیزند تا یک راستی را نپذیرند.»
بخش دوم
مثل دیگری یاد می‌کنیم : بارها در نشستها سخن از فرهیخت (تربیت) و کارگر افتادن و نیفتادن آن بمیان آید و دوسخنی برخیزد. یکدسته برآن باشند آدمی را فرهنگ باید تا پیراسته و آراسته گردد. دسته‌ي دیگری بر این باشند که فرهیخت را کاری نتواند بود و هرکسی آنچه از گوهر خود دارد همانست و بس. هر دسته‌ای دلیلهایی شمارد و گفته‌هایی را از پیوسته و پراکنده از گفته‌های این شاعر و نوشته‌ي آن فیلسوف بگواهی آورد. کار بجایی کشد که آدمی را بپای جانوران برند و فرهنگ ناپذیری خرس و پلنگ را گواه گفته‌ي خود گیرند یا مثل بیاورند که « زنگی بشستن سفید نشود».
این دوسخنی از کجا برخاسته؟.. نه اینست که چون پایه‌ای در میان نیست هرکسی از پندار خود چیزی بیرون می‌ریزد؟.. چه بسا یک کسی در اینجا سخن از سودمندی فرهیخت راند و در جای دیگری آن را بیهوده شمارد. چون پایه‌ای نیست هر زمان بپندار دیگری گراید. هر زمان سخنان رنگین دیگری بقالب زند. از اینگونه صد مثل توان شماردن ...
👇👇👇👇👇👇
« به چندین دروغ برخیزند تا یک راستی را نپذیرند.»
بخش دوم
مثل دیگری یاد می‌کنیم : بارها در نشستها سخن از فرهیخت (تربیت) و کارگر افتادن و نیفتادن آن بمیان آید و دوسخنی برخیزد. یکدسته برآن باشند آدمی را فرهنگ باید تا پیراسته و آراسته گردد. دسته‌ي دیگری بر این باشند که فرهیخت را کاری نتواند بود و هرکسی آنچه از گوهر خود دارد همانست و بس. هر دسته‌ای دلیلهایی شمارد و گفته‌هایی را از پیوسته و پراکنده از گفته‌های این شاعر و نوشته‌ي آن فیلسوف بگواهی آورد. کار بجایی کشد که آدمی را بپای جانوران برند و فرهنگ ناپذیری خرس و پلنگ را گواه گفته‌ي خود گیرند یا مثل بیاورند که « زنگی بشستن سفید نشود».
این دوسخنی از کجا برخاسته؟.. نه اینست که چون پایه‌ای در میان نیست هرکسی از پندار خود چیزی بیرون می‌ریزد؟.. چه بسا یک کسی در اینجا سخن از سودمندی فرهیخت راند و در جای دیگری آن را بیهوده شمارد. چون پایه‌ای نیست هر زمان بپندار دیگری گراید. هر زمان سخنان رنگین دیگری بقالب زند. از اینگونه صد مثل توان شماردن ...
👇👇👇👇👇👇
goftegu y^ xodnam^i - 2_encryped.pdf
112.9 KB
گفتگو یا خودنمایی
« به چندین دروغ برخیزند تا یک راستی را نپذیرند.»
بخش دوم
#احمد_کسروی
#پیمان
#کانال_پاکدینی
@pakdini
همبستگی با ما
farhixt@gmail.com
« به چندین دروغ برخیزند تا یک راستی را نپذیرند.»
بخش دوم
#احمد_کسروی
#پیمان
#کانال_پاکدینی
@pakdini
همبستگی با ما
farhixt@gmail.com