يكي از انديشه‌هاي خام
يك سخن شگفتي كه از سالها درميان ايرانيان ميگردد آنست كه كساني ميگويند : « بايد مردم را باسواد گردانيد. چاره‌ی دردها اينست » يا ميگويند : « بايد بمعارف تعميم داد ». اينسخنها پس از مشروطه بزبانها افتاده. زيرا پيش از مشروطه همه‌ی كسان بافهم درد ايران را استبداد و بيقانوني مي‌دانستند و اين بود سالها كوشيدند تا بمشروطه جريان دادند. ولي در آنميان موانع بسياري در جلو پيشرفت ديدند و همان مشروطه كه براي ايران لازمترين چيزي بود ، از مردم درباره‌ی آن بي‌پرواييها ، بلكه دشمنيها و كارشكنيها ديدند ، در اين هنگام بود كه پي بردند در اين توده يكدردي هست ، و چون آن را نمي‌شناختند و علت و چاره‌اش را نميدانستند گمانشان به بيسوادي رفته آن را سرچشمه‌ی درماندگيها و بدبختي‌ها شماردند و اين بود مي‌گفتند : « بايد مردم را باسواد گردانيد » ، و دبستانها را « كارخانه‌ی آدمسازي » ناميده اميدها و آرزوهاي بسياري بآنها مي‌بستند ...
👇👇👇👇👇👇
يك سخن شگفتي كه از سالها درميان ايرانيان ميگردد آنست كه كساني ميگويند : « بايد مردم را باسواد گردانيد. چاره‌ی دردها اينست » يا ميگويند : « بايد بمعارف تعميم داد ». اينسخنها پس از مشروطه بزبانها افتاده. زيرا پيش از مشروطه همه‌ی كسان بافهم درد ايران را استبداد و بيقانوني مي‌دانستند و اين بود سالها كوشيدند تا بمشروطه جريان دادند. ولي در آنميان موانع بسياري در جلو پيشرفت ديدند و همان مشروطه كه براي ايران لازمترين چيزي بود ، از مردم درباره‌ی آن بي‌پرواييها ، بلكه دشمنيها و كارشكنيها ديدند ، در اين هنگام بود كه پي بردند در اين توده يكدردي هست ، و چون آن را نمي‌شناختند و علت و چاره‌اش را نميدانستند گمانشان به بيسوادي رفته آن را سرچشمه‌ی درماندگيها و بدبختي‌ها شماردند و اين بود مي‌گفتند : « بايد مردم را باسواد گردانيد » ، و دبستانها را « كارخانه‌ی آدمسازي » ناميده اميدها و آرزوهاي بسياري بآنها مي‌بستند ...
👇👇👇👇👇👇
چهار پايه‌ي نيك و بد
بخش سوم
گروه ديگري آنانند كه پندآموزي و راهنمايي را راه روزي گرفته‌اند و بهتر است ما حال ايشان را بسنجيم. همه مي‌دانيم كه اينان با دعوي پندآموزي و راهنمايي چون در كردار و گفتار آزاد نبوده‌اند ناگزير بوده‌اند كه در بند خشنودي مردم باشند و كسي را از خود نرنجانند تا بتوانند بهره از دهش ايشان جويند از اينرو هميشه راستي را فداي سود خود كرده‌اند. خدا ميداند كه از همين راه چه گزندي بتوده‌ها رسانيده‌اند.
گذشته‌ها گذشته ـ شما همين سي و اند سال دوره‌ي مشروطه را بگيريد و رفتار اين گروه را بياد آوريد. در اين دوره كه صدها چيزهاي كهن برافتاده و صدها چيزهاي نو پديد آمده هميشه اينان پيرو مردم بوده‌اند. بدينسان كه يك چيزي تا تازه بوده و بيشتر مردم از آن ميرميده‌اند اينان از در ايستادگي درآمده‌اند. ولي همانكه اندك پيشرفتي رو داده و بيشتر مردم آنرا پذيرفته‌اند اينان نيز پذيرفته و آنرا سرمايه‌ي ديگري براي خود ساخته‌اند. هنوز فراموش نكرده‌ايم كه در سي و اند سال پيش كه گفتگوي كره بودن زمين و گرديدن آن بگرد آفتاب و پديد آمدن باران از بخار و اينگونه سخنان تازه رواج مييافت و انبوه مردم از آنها ميرميدند اينان ـ اين پيشوايان ـ بجاي آنكه مردم را بجاي خود نشانند باد بآتش ناداني ايشان ميزدند و خود به پيروي از آنان هياهو برمي‌انگيختند و آشكاره شاگردان دبستانها را بيدين خوانده مردم عامي را بآزار و گزند آنان واميداشتند. ليكن چون كم‌كم دانشها رواج بيشتر يافت و هركسي آشنا به آنها گرديد و اين زمان بيشتر مردم خواهان و خريدار گفتگو از آنها شدند اينان نيز رنگ سخن را ديگر كرده و گفتگو از آنها بميان آوردند و بلكه چنين گفتند كه امامانشان از اين دانشها آگاهي داده بوده‌اند ...
👇👇👇👇👇👇
بخش سوم
گروه ديگري آنانند كه پندآموزي و راهنمايي را راه روزي گرفته‌اند و بهتر است ما حال ايشان را بسنجيم. همه مي‌دانيم كه اينان با دعوي پندآموزي و راهنمايي چون در كردار و گفتار آزاد نبوده‌اند ناگزير بوده‌اند كه در بند خشنودي مردم باشند و كسي را از خود نرنجانند تا بتوانند بهره از دهش ايشان جويند از اينرو هميشه راستي را فداي سود خود كرده‌اند. خدا ميداند كه از همين راه چه گزندي بتوده‌ها رسانيده‌اند.
گذشته‌ها گذشته ـ شما همين سي و اند سال دوره‌ي مشروطه را بگيريد و رفتار اين گروه را بياد آوريد. در اين دوره كه صدها چيزهاي كهن برافتاده و صدها چيزهاي نو پديد آمده هميشه اينان پيرو مردم بوده‌اند. بدينسان كه يك چيزي تا تازه بوده و بيشتر مردم از آن ميرميده‌اند اينان از در ايستادگي درآمده‌اند. ولي همانكه اندك پيشرفتي رو داده و بيشتر مردم آنرا پذيرفته‌اند اينان نيز پذيرفته و آنرا سرمايه‌ي ديگري براي خود ساخته‌اند. هنوز فراموش نكرده‌ايم كه در سي و اند سال پيش كه گفتگوي كره بودن زمين و گرديدن آن بگرد آفتاب و پديد آمدن باران از بخار و اينگونه سخنان تازه رواج مييافت و انبوه مردم از آنها ميرميدند اينان ـ اين پيشوايان ـ بجاي آنكه مردم را بجاي خود نشانند باد بآتش ناداني ايشان ميزدند و خود به پيروي از آنان هياهو برمي‌انگيختند و آشكاره شاگردان دبستانها را بيدين خوانده مردم عامي را بآزار و گزند آنان واميداشتند. ليكن چون كم‌كم دانشها رواج بيشتر يافت و هركسي آشنا به آنها گرديد و اين زمان بيشتر مردم خواهان و خريدار گفتگو از آنها شدند اينان نيز رنگ سخن را ديگر كرده و گفتگو از آنها بميان آوردند و بلكه چنين گفتند كه امامانشان از اين دانشها آگاهي داده بوده‌اند ...
👇👇👇👇👇👇
c^h^r p^yeye niko bad - 3.pdf
125.4 KB
چهار پایه‌ی نیک و بد
بخش سوم
#احمد_کسروی
#پیمان
✅ @pakdini
همبستگی با ما :
✅ farhixt@gmail.com
✅ @ahmad_kasravi
بخش سوم
#احمد_کسروی
#پیمان
✅ @pakdini
همبستگی با ما :
✅ farhixt@gmail.com
✅ @ahmad_kasravi
چرا بجاي سود زيان مي‌بينيم؟..
بخش یکم
از سال 1305[قمري] كه حاجي ميرزاحسن رشديه نخستين دبستان (يا مدرسه‌ی جديد) را در تبريز بنياد نهاد ، تا امروز كه پنجاه و شش سال مي‌گذرد در ايران در راه معارف ( يا فرهنگ ) كوششهاي بسياري رفته است. از همان هنگام عقيده‌ی علاقه‌مندان بكشور و توده اين بوده كه بايد مردم را باسواد گردانيد ، و اينست هر يكي باندازه‌ی تواناييش در اين راه مي‌كوشيده.
يكي از پيشگامان در اينراه شادروان امين الدوله بوده. زيرا چون در همان زمانها بواليگري تبريز آمد ، حاجي ميرزا حسن از دست ملايان و طلبه‌ها آزار بسياری ديده و پس از چند سال كوشش دبستان را رها كرده بمصر رفته بود ، امين الدوله با تلگراف او را به تبريز خواست و دوباره با دست او دبستانی بنياد نهاد كه بشاگردان رخت و نهار نيز داده ميشد. سپس چون ناصرالدينشاه كشته شد و پسرش مظفرالدينشاه بجاي او نشست و پس از چند ماهي امين الدوله را براي صدراعظمي بتهران خواست امين الدوله حاجي ميرزاحسن را با خود همراه آورد و در تهران نيز يك دبستان بزرگي كه با پول او اداره ميشد بنياد گزاشت ...
👇👇👇👇👇👇
بخش یکم
از سال 1305[قمري] كه حاجي ميرزاحسن رشديه نخستين دبستان (يا مدرسه‌ی جديد) را در تبريز بنياد نهاد ، تا امروز كه پنجاه و شش سال مي‌گذرد در ايران در راه معارف ( يا فرهنگ ) كوششهاي بسياري رفته است. از همان هنگام عقيده‌ی علاقه‌مندان بكشور و توده اين بوده كه بايد مردم را باسواد گردانيد ، و اينست هر يكي باندازه‌ی تواناييش در اين راه مي‌كوشيده.
يكي از پيشگامان در اينراه شادروان امين الدوله بوده. زيرا چون در همان زمانها بواليگري تبريز آمد ، حاجي ميرزا حسن از دست ملايان و طلبه‌ها آزار بسياری ديده و پس از چند سال كوشش دبستان را رها كرده بمصر رفته بود ، امين الدوله با تلگراف او را به تبريز خواست و دوباره با دست او دبستانی بنياد نهاد كه بشاگردان رخت و نهار نيز داده ميشد. سپس چون ناصرالدينشاه كشته شد و پسرش مظفرالدينشاه بجاي او نشست و پس از چند ماهي امين الدوله را براي صدراعظمي بتهران خواست امين الدوله حاجي ميرزاحسن را با خود همراه آورد و در تهران نيز يك دبستان بزرگي كه با پول او اداره ميشد بنياد گزاشت ...
👇👇👇👇👇👇
cer^ bej^ye sud zi^n mibinim - 1.pdf
115.8 KB
چرا بجای سود زیان می‌بینیم؟..
بخش یکم
#احمد_کسروی
#پرچم
✅ @pakdini
همبستگی با ما :
✅ farhixt@gmail.com
✅ @ahmad_kasravi
بخش یکم
#احمد_کسروی
#پرچم
✅ @pakdini
همبستگی با ما :
✅ farhixt@gmail.com
✅ @ahmad_kasravi
چهار پايه‌ي نيك و بد
بخش چهارم
كنون بديهايي را از ديده‌ي پايداري و سرفرازي توده شمارم : همه ميدانند گرانمايه‌ترين چيز يك توده آزادي ايشانست كه در كشور خود آزاد و وارسته زيند و راهي بهيچ بيگانه ندهند. دوباره ميگويم اين گرانمايه‌ترين چيز يك توده ميباشد. زيرا يك توده تا آزاد و وارسته نباشد نتواند دربند سود خود باشد و در راه آسايش و گردنفرازي خود بكوشد و از دارايي كشور خود بهره‌مند گردد. مردمي كه وارستگي را از دست دادند بايد يوغ بندگي را بگردن گيرند و هميشه از بهر ديگران زيسته و بسود ديگران باشند. بايد بسيار كوشند و از خوشيهاي زندگي جز بهره‌ي كمي ندارند. يك توده كه از آزادي بي‌بهره گرديد و رشته‌ي كارهايش بدست بيگانگان افتاد براي آنكه ديگر سر نفرازد و بانديشه‌ي آزادي نيفتد از هر راهي كوشند و آنان را از پا اندازند. دستهاي بدخواهي بميانشان دراز شده تخم دشمني و پراكندگي كارند ، و بمردان كاردان و غيرتمند ميدان نداده و از پا اندازند و بكسان پست نهاد پرورش دهند و بدينسان ريشه‌ي غيرت و گردنفرازي و خويهاي ستوده را از ميان ايشان براندازند. يك كلمه گويم: بهر بهايي بسر آيد راه نابودي را بروي آنان باز دارند. من اگر بخواهم بزرگي و ارجمندي آزادي و وارستگي را روشن گردانم بايد صد صفحه را سياه سازم ...
👇👇👇👇👇👇
بخش چهارم
كنون بديهايي را از ديده‌ي پايداري و سرفرازي توده شمارم : همه ميدانند گرانمايه‌ترين چيز يك توده آزادي ايشانست كه در كشور خود آزاد و وارسته زيند و راهي بهيچ بيگانه ندهند. دوباره ميگويم اين گرانمايه‌ترين چيز يك توده ميباشد. زيرا يك توده تا آزاد و وارسته نباشد نتواند دربند سود خود باشد و در راه آسايش و گردنفرازي خود بكوشد و از دارايي كشور خود بهره‌مند گردد. مردمي كه وارستگي را از دست دادند بايد يوغ بندگي را بگردن گيرند و هميشه از بهر ديگران زيسته و بسود ديگران باشند. بايد بسيار كوشند و از خوشيهاي زندگي جز بهره‌ي كمي ندارند. يك توده كه از آزادي بي‌بهره گرديد و رشته‌ي كارهايش بدست بيگانگان افتاد براي آنكه ديگر سر نفرازد و بانديشه‌ي آزادي نيفتد از هر راهي كوشند و آنان را از پا اندازند. دستهاي بدخواهي بميانشان دراز شده تخم دشمني و پراكندگي كارند ، و بمردان كاردان و غيرتمند ميدان نداده و از پا اندازند و بكسان پست نهاد پرورش دهند و بدينسان ريشه‌ي غيرت و گردنفرازي و خويهاي ستوده را از ميان ايشان براندازند. يك كلمه گويم: بهر بهايي بسر آيد راه نابودي را بروي آنان باز دارند. من اگر بخواهم بزرگي و ارجمندي آزادي و وارستگي را روشن گردانم بايد صد صفحه را سياه سازم ...
👇👇👇👇👇👇
c^h^r p^yeye niko bad - 4.pdf
122.1 KB
چهار پایه‌ی نیک و بد
بخش چهارم
#احمد_کسروی
#پیمان
✅ @pakdini
همبستگی با ما :
✅ farhixt@gmail.com
✅ @ahmad_kasravi
بخش چهارم
#احمد_کسروی
#پیمان
✅ @pakdini
همبستگی با ما :
✅ farhixt@gmail.com
✅ @ahmad_kasravi
چرا بجاي سود زيان مي‌بينيم؟..
بخش دوم
چرا معارف بجاي سود زيان رسانيده؟.. چرا جوانان را سست‌عزم و بي‌اراده مي‌گرداند؟.. پيداست كه بايد علت را از كتابهاي درسي و ديگر كتابهايي كه در دسترس شاگردانست جستجو كرد. بايد در آن زمينه بيك دقت و توجه پرداخت. در اين باره خوانندگان بآساني داوري توانند كرد. زيرا بيشتر آنان كسانيند كه دبيرستان و دانشكده ديده‌اند و درسهاييكه در آنها خوانده ميشود از يادشان نرفته است. با اين حال من نيز براي روشني موضوع بيك داستاني مي پردازم :
چند سال پيش بيكي از دانشكده‌ها رفتم با رئيس آن كار داشتم. ديدم از اطاق آوازي شنيده ميشود دو سه تن باهم مباحثه مي‌كنند. چون درآمدم ديدم سه تن از استادانند درباره‌ی يكرساله‌اي گفتگو دارند. چگونگي اين بوده كه يكي از شاگردان كه درسهاي خود را بپايان رسانيده و رساله‌اي بنام « ختم تحصيل» بعنوان « تأثير استيلاي مغول در ادبيات ايران » تأليف كرده كه اين گفتگو در پيرامون آنست ...
👇👇👇👇👇👇
بخش دوم
چرا معارف بجاي سود زيان رسانيده؟.. چرا جوانان را سست‌عزم و بي‌اراده مي‌گرداند؟.. پيداست كه بايد علت را از كتابهاي درسي و ديگر كتابهايي كه در دسترس شاگردانست جستجو كرد. بايد در آن زمينه بيك دقت و توجه پرداخت. در اين باره خوانندگان بآساني داوري توانند كرد. زيرا بيشتر آنان كسانيند كه دبيرستان و دانشكده ديده‌اند و درسهاييكه در آنها خوانده ميشود از يادشان نرفته است. با اين حال من نيز براي روشني موضوع بيك داستاني مي پردازم :
چند سال پيش بيكي از دانشكده‌ها رفتم با رئيس آن كار داشتم. ديدم از اطاق آوازي شنيده ميشود دو سه تن باهم مباحثه مي‌كنند. چون درآمدم ديدم سه تن از استادانند درباره‌ی يكرساله‌اي گفتگو دارند. چگونگي اين بوده كه يكي از شاگردان كه درسهاي خود را بپايان رسانيده و رساله‌اي بنام « ختم تحصيل» بعنوان « تأثير استيلاي مغول در ادبيات ايران » تأليف كرده كه اين گفتگو در پيرامون آنست ...
👇👇👇👇👇👇
cer^ bej^ye sud zi^n mibinim - 2 .pdf
115.7 KB
چرا بجای سود زیان می‌بینیم؟..
بخش دوم
#احمد_کسروی
#پرچم
✅ @pakdini
همبستگی با ما :
✅ farhixt@gmail.com
✅ @ahmad_kasravi
بخش دوم
#احمد_کسروی
#پرچم
✅ @pakdini
همبستگی با ما :
✅ farhixt@gmail.com
✅ @ahmad_kasravi
فلسفه‌ی روزه
بخش یکم
مقدمه
ماه صيام است ، مساجد و معابد شب و روز از اجتماع مسلمين و روزه‌داران رونق گرفته ، عالِم و عامي اين ماهِ بخصوص را ماه عبادت ميدانند و سعي دارند آيين اسلامي را هرچه بيشتر رواج دهند و به ثواب جزيل نايل شوند.
واعظين بوعظ خود و روضه‌خوانان به روضه‌خواني خود و پيشنمازان بنماز جماعت خود توجه و علاقه‌ی بيشتري بخرج مي‌دهند ، عامه‌ی ناس خصوصاً بازرگانان و بازاريان جهد بليغ دارند در اين ماه مبارك كه بهترين فرصت براي تحصيل ثواب ميباشد دستورات ديني خود را انجام دهند و با گرفتن روزه و خواندن نماز و دعا و شب زنده‌داري اجر اخروي بدست آرند.
با تمام اين احوال بايد اذعان و اعتراف نمود كه بازار روزه كاسد و رونق مسلماني كم شده است و با جرأت مي‌توان گفت از صد نفر بيش از ده نفر روزه نمي‌گيرند و چه بسا اشخاص متظاهر كه بزير منبر وعاظ مي‌نشينند و در دعاخواني و شب زنده‌داري شركت مي‌كنند و حتا سحري هم مي‌خورند و روزه نمي‌گيرند ...
👇👇👇👇👇👇
بخش یکم
مقدمه
ماه صيام است ، مساجد و معابد شب و روز از اجتماع مسلمين و روزه‌داران رونق گرفته ، عالِم و عامي اين ماهِ بخصوص را ماه عبادت ميدانند و سعي دارند آيين اسلامي را هرچه بيشتر رواج دهند و به ثواب جزيل نايل شوند.
واعظين بوعظ خود و روضه‌خوانان به روضه‌خواني خود و پيشنمازان بنماز جماعت خود توجه و علاقه‌ی بيشتري بخرج مي‌دهند ، عامه‌ی ناس خصوصاً بازرگانان و بازاريان جهد بليغ دارند در اين ماه مبارك كه بهترين فرصت براي تحصيل ثواب ميباشد دستورات ديني خود را انجام دهند و با گرفتن روزه و خواندن نماز و دعا و شب زنده‌داري اجر اخروي بدست آرند.
با تمام اين احوال بايد اذعان و اعتراف نمود كه بازار روزه كاسد و رونق مسلماني كم شده است و با جرأت مي‌توان گفت از صد نفر بيش از ده نفر روزه نمي‌گيرند و چه بسا اشخاص متظاهر كه بزير منبر وعاظ مي‌نشينند و در دعاخواني و شب زنده‌داري شركت مي‌كنند و حتا سحري هم مي‌خورند و روزه نمي‌گيرند ...
👇👇👇👇👇👇
falsafeye ruze - 1.pdf
178.4 KB
فلسفه‌ی روزه
بخش یکم
#احمد_کسروی
#کانال_پاکدینی
✅ @pakdini
همبستگی با ما :
✅ farhixt@gmail.com
✅ @ahmad_kasravi
بخش یکم
#احمد_کسروی
#کانال_پاکدینی
✅ @pakdini
همبستگی با ما :
✅ farhixt@gmail.com
✅ @ahmad_kasravi
فلسفه‌ی روزه
بخش دوم
اين گفتاري بوده كه سالها پيش در دفتري بهمين نام چاپ شده و چون همچنان تازه و امروزيست و با زبان دلسوزانه‌اي ايرادهاي روزه را بزبان آورده ، ما در اينجا و بمناسبت فرارسيدن ماه رمضان آورديم.
سخنان پرمغز گفتار فلسفه‌ی روزه جاي تأمل بسيار دارد. ما از خوانندگان خواستاريم اين گفتار ۱۰ صفحه‌اي را پيوست «ايميل و تلگرام» هاشان كنند تا با نشر بيشتر به تأثير آن بيفزايند.
امروز از يك سو دستهاي از مردم بي‌آنكه از سود و زيانهاي (بهداشتي ، اجتماعي ، اقتصادي) روزه آگاه باشند ، تنها بهوس شركت در مراسم يا ثواب بردن و گناه پاك كردن روزه مي‌گيرند و از سوي ديگر از گوشه و كنار بزبان علمي مي‌شنويم كه چه خطراتي با اين عبادت توأم است. اين خود مشكل كوچكي نيست زيرا در برخي از پيآمدهاي بهداشتي روزه ، سخن از نقصهاي « بازگشت ناپذير» تندرستي مي‌رود. اينجاست كه دانستن سود و زيان آن وظيفه‌ی يكايك ما ميگردد ولي آنچه مشكل را دو چندان كرده آنست كه در سالهاي اخير كساني از «كارشناسان تغذيه» يا «پزشكان» مسلمان برخاسته و با شمردن سودهاي بهداشتي چندي براي روزه ، آن را نه تنها بيخطر بلكه بسيار سودمند نيز نشان داده‌اند. رسانه‌هاي « جمهوري اسلامي» پا را فراتر گذارده از اينكه برخي مربيان جلوي روزه گرفتن بازيكنانشان را مي‌گيرند انتقاد كرده‌اند.
از اينرو نياز به آن مي‌افتد كه ما سخن هر دو سو را بشنويم. اينك ما اين در را در اين پايگاه باز مي‌گذاريم تا هر دو سو بتوانند يافته‌هاي خود را در اين زمينه بفرستند تا نشر گردد و خوانندگان بتوانند از رويهمرفته‌ی گفته‌ها ، خودشان نتيجه‌ی لازم را بگيرند ...
👇👇👇👇👇👇
بخش دوم
اين گفتاري بوده كه سالها پيش در دفتري بهمين نام چاپ شده و چون همچنان تازه و امروزيست و با زبان دلسوزانه‌اي ايرادهاي روزه را بزبان آورده ، ما در اينجا و بمناسبت فرارسيدن ماه رمضان آورديم.
سخنان پرمغز گفتار فلسفه‌ی روزه جاي تأمل بسيار دارد. ما از خوانندگان خواستاريم اين گفتار ۱۰ صفحه‌اي را پيوست «ايميل و تلگرام» هاشان كنند تا با نشر بيشتر به تأثير آن بيفزايند.
امروز از يك سو دستهاي از مردم بي‌آنكه از سود و زيانهاي (بهداشتي ، اجتماعي ، اقتصادي) روزه آگاه باشند ، تنها بهوس شركت در مراسم يا ثواب بردن و گناه پاك كردن روزه مي‌گيرند و از سوي ديگر از گوشه و كنار بزبان علمي مي‌شنويم كه چه خطراتي با اين عبادت توأم است. اين خود مشكل كوچكي نيست زيرا در برخي از پيآمدهاي بهداشتي روزه ، سخن از نقصهاي « بازگشت ناپذير» تندرستي مي‌رود. اينجاست كه دانستن سود و زيان آن وظيفه‌ی يكايك ما ميگردد ولي آنچه مشكل را دو چندان كرده آنست كه در سالهاي اخير كساني از «كارشناسان تغذيه» يا «پزشكان» مسلمان برخاسته و با شمردن سودهاي بهداشتي چندي براي روزه ، آن را نه تنها بيخطر بلكه بسيار سودمند نيز نشان داده‌اند. رسانه‌هاي « جمهوري اسلامي» پا را فراتر گذارده از اينكه برخي مربيان جلوي روزه گرفتن بازيكنانشان را مي‌گيرند انتقاد كرده‌اند.
از اينرو نياز به آن مي‌افتد كه ما سخن هر دو سو را بشنويم. اينك ما اين در را در اين پايگاه باز مي‌گذاريم تا هر دو سو بتوانند يافته‌هاي خود را در اين زمينه بفرستند تا نشر گردد و خوانندگان بتوانند از رويهمرفته‌ی گفته‌ها ، خودشان نتيجه‌ی لازم را بگيرند ...
👇👇👇👇👇👇
دین شناختن معنی جهان و زندگانی و زیستن بآیین خرد است
دین آنست که امروز ایرانیان بدانند که این سرزمینی که خدا بایشان داده چگونه آباد گردانند و از آن سود جویند و همگی باهم آسوده زیند و خاندانهایی به بینوایی نیفتند و کسانی گرسنه نمانند و دیهی ویرانه نماند و زمینی بی‌بهره نباشد.
دین آنست که امروز توانگران ایران سرمایه‌های خود را در راه کشیدن جویها و پدید آوردن چشمه‌ها و آباد گردانیدن دیه‌ها بکار اندازند که هم این ویرانیها از میان برخیزد و هم هزاران و صد هزاران خاندانهای گرسنه و بینوا از بدبختی رها گردند. دین اینست. از اینست که خدا خشنود خواهد بود.
گفتگو از کشاکش علی و ابوبکر چیست که خدا أن را خوش دارد و بکسی باین نام مزدی دهد؟!.. اینها را میگوییم تا این آقایان نیز بدانند و معنی درست دین را دریابند....
( کتاب داوری )
دین باین معنی از آنچه دیگران میگویند بسیار جداست. دین باین معنی نچیزیست که یک خردمند نپذیرد ، نچیزیست که نیکخواهان جهان از آن رو گردانند. دین باین معنی خواسته‌ی نیکخواهانست و هر کسی از آنان بیگمان هوادار و پشتیبان این خواهد بود...
یکی از دشواریها در زمینه‌ی دین ناسازگاری آن با دانشها می‌بود. دین باین معنی نه تنها با دانشها ناسازگار نیست خود همدوش و همگام دانشهاست. دین که یک پایه‌ی بزرگش شناختن جهان و دانستن آمیغهای زندگانیست باید از دانشها سود جوید و هرچه را دانشمندان (از راه آزمایش و جستجو) پیدا کرده‌اند بپذیرد ، و خود پشتیبان دانشها و دانشمندان باشد.
بارها دیده‌ام کسانی بنزد من آمده میگویند : اگر خواست شما اینهاست ، پس چرا نامش را «دین» می‌گزارید؟!.. می‌گویم : ما نامش را دین نگزارده‌ایم. از نخست نامش همین می‌بوده. یا بهتر گویم : دین از نخست همینها می‌بوده و همه‌ی دینها اینها را خواسته‌اند. از این گذشته ، ما در راه نیکخواهی جهان نباید دربند نام باشیم.
خواست ما آنست که در جهان یک راهی از روی دانستن و فهمیدن و پیروی از خرد کردن باز باشد و زندگانی از روی فهم و بینش راه افتد ، و همان پروایی را که امروز مردمان درباره‌ی تندرستی و پزشکی میدارند درباره‌ی نیکی زندگانی و آسایش توده‌ها نیز کنند و نبردی را که با بیماریها می‌نمایند ماننده‌اش را با گمراهیها و بدیها آغازند. اگر پزشکی دانش تندرست زیستن و توانا گردیدنست دین نیز دانش آسوده زیستن و پاک و ستوده بودن و از معنی جهان و زندگانی آگاهی بسزا داشتنست. اگرچه معنی دین از اینکه گفتیم والاتر میباشد و این در زمینه‌ی سنجش با دانشهاست که ما این جمله‌ها را میگوییم.
(پرچم هفتگی شماره‌ی هفتم ، پنجم اردی‌بهشت ۱۳۲۳)
خواست ما از خدا و از دین یک چیز است ، و آن اینکه زندگانی از روی خرد باشد.
زندگانی آدمیان به دو گونه تواند بود : یکی آنکه مردمان معنی جهان و زندگانی را ندانند و هرکسی تنها سود خود خواهد. یکه‌ها باهم در نبرد و توده‌ها با یکدیگر در جنگ باشند. دیگری آنکه مردمان معنی جهان و زندگی را بفهمند و هرکسی در کارها و کوششهای خود دربند دیگران باشد. چه توده‌ها و چه یکه‌ها باهم همدستی نمایند و در میانه آیینی باشد.
این دو زندگانی یکی نیست و از هم بسیار جداست. آن یکی زندگانی جانورانه از روی خودخواهیست و این یکی زندگانی آدمیانه از راه خرد میباشد. ما خواهای این زندگانی آدمیانه‌ایم و این کوششها همه در آن راهست. اینکه دین میگوییم و نام خدا می‌بریم جز این نتیجه را نمیخواهیم.
ما میگوییم : باید چشم باز کرد و به جهان با دیده‌ی بیناتری نگریست. میگوییم دانشها افزارهایی بدست آدمیان داده و آنان را به سپهر چیره گردانیده. ولی این تنها بس نیست ، و راهی نیز باید بود که آدمیان به خود چیره گردند و جلو بدیهای خود را گیرند و چنین راهیست که دین مینامیم....
(کتاب دین و جهان)
#احمد_کسروی
#کانال_پاکدینی
✅ @pakdini
📧 farhixt@gmail.com
🆔 @ahmad_kasravi
دین آنست که امروز ایرانیان بدانند که این سرزمینی که خدا بایشان داده چگونه آباد گردانند و از آن سود جویند و همگی باهم آسوده زیند و خاندانهایی به بینوایی نیفتند و کسانی گرسنه نمانند و دیهی ویرانه نماند و زمینی بی‌بهره نباشد.
دین آنست که امروز توانگران ایران سرمایه‌های خود را در راه کشیدن جویها و پدید آوردن چشمه‌ها و آباد گردانیدن دیه‌ها بکار اندازند که هم این ویرانیها از میان برخیزد و هم هزاران و صد هزاران خاندانهای گرسنه و بینوا از بدبختی رها گردند. دین اینست. از اینست که خدا خشنود خواهد بود.
گفتگو از کشاکش علی و ابوبکر چیست که خدا أن را خوش دارد و بکسی باین نام مزدی دهد؟!.. اینها را میگوییم تا این آقایان نیز بدانند و معنی درست دین را دریابند....
( کتاب داوری )
دین باین معنی از آنچه دیگران میگویند بسیار جداست. دین باین معنی نچیزیست که یک خردمند نپذیرد ، نچیزیست که نیکخواهان جهان از آن رو گردانند. دین باین معنی خواسته‌ی نیکخواهانست و هر کسی از آنان بیگمان هوادار و پشتیبان این خواهد بود...
یکی از دشواریها در زمینه‌ی دین ناسازگاری آن با دانشها می‌بود. دین باین معنی نه تنها با دانشها ناسازگار نیست خود همدوش و همگام دانشهاست. دین که یک پایه‌ی بزرگش شناختن جهان و دانستن آمیغهای زندگانیست باید از دانشها سود جوید و هرچه را دانشمندان (از راه آزمایش و جستجو) پیدا کرده‌اند بپذیرد ، و خود پشتیبان دانشها و دانشمندان باشد.
بارها دیده‌ام کسانی بنزد من آمده میگویند : اگر خواست شما اینهاست ، پس چرا نامش را «دین» می‌گزارید؟!.. می‌گویم : ما نامش را دین نگزارده‌ایم. از نخست نامش همین می‌بوده. یا بهتر گویم : دین از نخست همینها می‌بوده و همه‌ی دینها اینها را خواسته‌اند. از این گذشته ، ما در راه نیکخواهی جهان نباید دربند نام باشیم.
خواست ما آنست که در جهان یک راهی از روی دانستن و فهمیدن و پیروی از خرد کردن باز باشد و زندگانی از روی فهم و بینش راه افتد ، و همان پروایی را که امروز مردمان درباره‌ی تندرستی و پزشکی میدارند درباره‌ی نیکی زندگانی و آسایش توده‌ها نیز کنند و نبردی را که با بیماریها می‌نمایند ماننده‌اش را با گمراهیها و بدیها آغازند. اگر پزشکی دانش تندرست زیستن و توانا گردیدنست دین نیز دانش آسوده زیستن و پاک و ستوده بودن و از معنی جهان و زندگانی آگاهی بسزا داشتنست. اگرچه معنی دین از اینکه گفتیم والاتر میباشد و این در زمینه‌ی سنجش با دانشهاست که ما این جمله‌ها را میگوییم.
(پرچم هفتگی شماره‌ی هفتم ، پنجم اردی‌بهشت ۱۳۲۳)
خواست ما از خدا و از دین یک چیز است ، و آن اینکه زندگانی از روی خرد باشد.
زندگانی آدمیان به دو گونه تواند بود : یکی آنکه مردمان معنی جهان و زندگانی را ندانند و هرکسی تنها سود خود خواهد. یکه‌ها باهم در نبرد و توده‌ها با یکدیگر در جنگ باشند. دیگری آنکه مردمان معنی جهان و زندگی را بفهمند و هرکسی در کارها و کوششهای خود دربند دیگران باشد. چه توده‌ها و چه یکه‌ها باهم همدستی نمایند و در میانه آیینی باشد.
این دو زندگانی یکی نیست و از هم بسیار جداست. آن یکی زندگانی جانورانه از روی خودخواهیست و این یکی زندگانی آدمیانه از راه خرد میباشد. ما خواهای این زندگانی آدمیانه‌ایم و این کوششها همه در آن راهست. اینکه دین میگوییم و نام خدا می‌بریم جز این نتیجه را نمیخواهیم.
ما میگوییم : باید چشم باز کرد و به جهان با دیده‌ی بیناتری نگریست. میگوییم دانشها افزارهایی بدست آدمیان داده و آنان را به سپهر چیره گردانیده. ولی این تنها بس نیست ، و راهی نیز باید بود که آدمیان به خود چیره گردند و جلو بدیهای خود را گیرند و چنین راهیست که دین مینامیم....
(کتاب دین و جهان)
#احمد_کسروی
#کانال_پاکدینی
✅ @pakdini
📧 farhixt@gmail.com
🆔 @ahmad_kasravi
خودسري
بخش یکم
ما در شماره‌هاي امسال پيمان زير عنوان « بيماريها» از بدخويي‌هايي كه گريبانگير مردم است سخن ميرانديم ، ولي چون بپاسخ خرده‌گيري‌هاي حقيقتگو پرداختيم ناگزير آن را ناانجام گزارديم و اميدواريم در شماره‌هاي سال ديگر آن را بپايان رسانيم ، و در اينجا براي آنكه گفته‌هامان در دلها جايگيرتر گردد برخي از آن بيماريها را كه يكسره از پريشاني كار دين پديد آمده و نتيجه‌ي آلودگي كيشهاست ياد مي‌نماييم و براي آنكه زمينه نيك روشن باشد بسخناني در پيشرو آن مي‌پردازيم ، و اين جستاريست از تاريخ سي سال ايران و از كارگر افتادن آن در انديشه‌ها و باورهاي ايرانيان و خود چيزهاييست كه ما امروز مي‌دانيم و مي‌توانيم نوشت. ولي در آينده كساني اين را نخواهند دانست و در داوري[ای] كه در تاريخ خواهند كرد باين نگارش ما نياز خواهند داشت:
جنبش مشروطه در ايران از بزرگترين پیش‌آمدهاي تاريخي اين كشور ميباشد ، و اين جنبش با آنكه ناانجام ماند نتيجه‌هاي بسياري را از بد و نيك ـ بيرون داد و در حال كنوني ايران بيش از همه چيز ، آن جنبش كارگر است. پيش از مشروطه انبوه مردم ايران ديندار میبودند و در انديشه و در همه چيز پيروي از كيش خود مي‌نمودندي و كمتر كسي خودسرانه مي‌زيستي. آري در آن زمان نيز ـ همچون اكنون ـ بيش از ده كيش جداگانه در اين كشور رواج مي‌داشت و مردم بيش از ده بخش مي‌بودند و دشمني در ميانه بيش از اكنون مي‌بود. هرچه هست در آنهنگام پراكندگي باندازه‌ي امروز نمي‌بود و باري پيروان يك كيش انديشه و باور يكي مي‌داشتند و باهم یکدل و يكزبان مي‌بودند ...
👇👇👇👇👇👇
بخش یکم
ما در شماره‌هاي امسال پيمان زير عنوان « بيماريها» از بدخويي‌هايي كه گريبانگير مردم است سخن ميرانديم ، ولي چون بپاسخ خرده‌گيري‌هاي حقيقتگو پرداختيم ناگزير آن را ناانجام گزارديم و اميدواريم در شماره‌هاي سال ديگر آن را بپايان رسانيم ، و در اينجا براي آنكه گفته‌هامان در دلها جايگيرتر گردد برخي از آن بيماريها را كه يكسره از پريشاني كار دين پديد آمده و نتيجه‌ي آلودگي كيشهاست ياد مي‌نماييم و براي آنكه زمينه نيك روشن باشد بسخناني در پيشرو آن مي‌پردازيم ، و اين جستاريست از تاريخ سي سال ايران و از كارگر افتادن آن در انديشه‌ها و باورهاي ايرانيان و خود چيزهاييست كه ما امروز مي‌دانيم و مي‌توانيم نوشت. ولي در آينده كساني اين را نخواهند دانست و در داوري[ای] كه در تاريخ خواهند كرد باين نگارش ما نياز خواهند داشت:
جنبش مشروطه در ايران از بزرگترين پیش‌آمدهاي تاريخي اين كشور ميباشد ، و اين جنبش با آنكه ناانجام ماند نتيجه‌هاي بسياري را از بد و نيك ـ بيرون داد و در حال كنوني ايران بيش از همه چيز ، آن جنبش كارگر است. پيش از مشروطه انبوه مردم ايران ديندار میبودند و در انديشه و در همه چيز پيروي از كيش خود مي‌نمودندي و كمتر كسي خودسرانه مي‌زيستي. آري در آن زمان نيز ـ همچون اكنون ـ بيش از ده كيش جداگانه در اين كشور رواج مي‌داشت و مردم بيش از ده بخش مي‌بودند و دشمني در ميانه بيش از اكنون مي‌بود. هرچه هست در آنهنگام پراكندگي باندازه‌ي امروز نمي‌بود و باري پيروان يك كيش انديشه و باور يكي مي‌داشتند و باهم یکدل و يكزبان مي‌بودند ...
👇👇👇👇👇👇