Hayotdagi eng katta tajriba - hech qanday shartlarsiz, hech qanday umidlarsiz, hatto oddiy "rahmat"siz ham sevgi berishdir. Aksincha, haqiqiy, chinakam oshiq sevgisini qabul qilgan kishiga minnatdorchilik his qiladi. Axir, u rad etishi mumkin edi.

@Paruk_Pilo

Hayot nima?

Hayotni biror ta’rif bilan cheklash mumkin emas, chunki hayotning o‘zi chegarasizdir. Hayot — bu bitta narsa emas, yagona hodisa ham emas.

Yer yuzidagi har bir insonning hayoti bor, va har bir hayot o‘ziga xos. Sen yashayotgan hayot boshqaniki bilan bir xil emas. Daraxtning hayoti daryo hayotiga o‘xshamaydi, inson hayoti qush hayotidan farq qiladi. Hayot — bu bir butunlik emas, balki cheksiz xilma-xillik.

Shunday ekan, qanday qilib uni birgina ta’rif bilan ifodalash mumkin? Hech qanday ta’rif hayotning mohiyatini to‘liq ochib bera olmaydi.

Hayotni faqat yashash, his qilish, kechirish mumkin — lekin uni so‘z bilan tushuntirib bo‘lmaydi. Sen bergan har qanday ta’rif faqatgina sening hayotga bo‘lgan qarashingni aks ettiradi. U hayotning o‘ziga emas, balki faqatgina sening tajribangga ishora qiladi.

Hayotni ta’riflashga urinish — uni cheklashdir. Aslida esa hayot sirli va ulug‘vor bir haqiqatdir. Agar uni tushunmoqchi bo‘lsang, avvalo uni shundayligicha qabul qilgin — ta’riflar, chegaralar qo‘ymasdan, shunchaki his qilgin.


@Paruk_Pilo

Agar siz insonni sevsangiz, unga bera oladigan yagona qimmatbaho sovg'a bu tushunishdir.

@Paruk_Pilo

Din degani:
Hayratga soladigan yurakning ochilishi

Din degani:
Bizni o'rab turgan sirli dunyoni qabul qilish

@Paruk_Pilo

Nega men doim boshqalarning fikridan qo‘rqaman?

Chunki sen hali o‘zing bo‘lganing yo‘q. Sen hali shaxs sifatida shakllanmagansan.
Sen o‘zingni kim deb bilasan?
Agar kimdir "sen chiroylisan" desa – sen chiroylisan.
Agar boshqa biri "sen xunuksan" desa – sen xunuksan.
Agar kimdir "sen ajoyib insonsan" desa – sen shunday bo‘lasan.
Ammo kimdir "men bunchalik yomon odamni ko‘rmaganman" desa – sen o‘zingni yomon deb his qilasan.

Odamlar gapirishda davom etishadi,
sen esa ularning fikrlarini yig‘ib borasan.
Natijada, o‘zing haqingdagi tasavvuring chalkash va noaniq bo‘lib qoladi.
Sen o‘zingni aniq tushunmaysan, chunki ichingda har xil qarama-qarshi fikrlar to‘planib ketgan.

Sen o‘zingni faqat ijobiy fikrlar orqali shakllantirishni xohlaysan,
ammo salbiy fikrlarni ham unutib bo‘lmaydi – ular ham senga yopishib qoladi.
Shu sababli, sening ichki dunyoying aniq emas, noaniq va chalkash.
Sen mustaqil emas, o‘ziga xoslikka ega emassan.
Sen shunchaki, odamlarning fikrlari yig‘ilib qolgan axlat qutisiga o‘xshaysan.

Shuning uchun sen qo‘rqasan.
Chunki agar odamlarning sen haqingdagi fikri o‘zgarsa,
sen ham o‘zgarib ketasan.
Ular seni boshqarishadi, sen ularning qo‘lidasan.

Bu jamiyatning eng katta hiylasi – odamlarni boshqalarning fikrlariga qaram qilib qo‘yish.

Xalos bo‘lishning yagona yo‘li – o‘zingni anglash va mustaqil shaxs bo‘lish. O‘zing bo‘lish!

@Paruk_Pilo

Qadimgi bir gap bor: to‘siqning narigi tomonidagi o‘t siznikidan ko‘ra yashilroq ko‘rinadi. Bu masofa effekti.

@Paruk_Pilo

Agar aql ichga qarasa, u O‘zlik (ya’ni haqiqiy mohiyat) bilan birlashadi.
Agar aql tashqariga yo‘nalsа, u ego (nafs) va butun dunyo bo‘lib ko‘rinadi.
Buni tushunish uchun u ikkita o‘xshatish keltiradi:
1. Paxta va kiyimlar
Har xil turdagi kiyimlar (ko‘ylak, shim, yubka, futbolka...) bor. Lekin ularning hammasi aslida paxtadan yasalgan. Faqatgina shakl va nomlari farq qiladi.

2. Oltin va taqinchoqlar
Har xil turdagi zargarlik buyumlari (tilla uzuk, bilaguzuk, marjon...) mavjud. Ammo ularning asli bir—oltin.

Bu misollar shunga ishora qiladiki, haqiqatda yagona bir narsa bor—O‘zlik.
Aql esa uning turli shakllardagi ifodasidir.

Shuning uchun, aql—o‘zlikdan ayro emas. Uning mustaqil mavjudligi yo‘q.
O‘zlik aqlsiz ham mavjud bo‘lishi mumkin, ammo aql hech qachon o‘zliksiz mavjud bo‘lolmaydi.

Bu hikmat insonga o‘zining asl mohiyatini unutish va tashqi dunyoga ortiqcha yopishib olishning oqibatlarini anglatadi. Agar aql tashqi dunyoga ortiqcha bog‘lansa, u egoga aylanadi va inson o‘z haqiqiy mohiyatini unutadi. Ammo, agar aql ichkaridan qarasa, ya’ni o‘zini anglashga va mohiyatini idrok qilishga intilsa, u o‘zlik bilan birlashadi.

@Paruk_Pilo

Farzandlaringiz sizga tegishli degan fikr,
Bu butunlay noto'g'ri.
Ular siz orqali tug'ilgan.
Lekin ular sizga tegishli emas.
O'tmishing bor,
Ammo ular faqat kelajakka ega.
Ular sizning xohishingizga ko'ra yashamaydilar.
O'z fikringizga ko'ra yashash, hech qachon yashamaslik bilan deyarli tengdir .

Ular o'z g'oyalariga ko'ra, erkinlik va mas'uliyat, xavf va qiyinchiliklarda yashashlari kerak.
Shunday qilib odam kuchli bo'ladi .

@Paruk_Pilo

O'zingizdan qochishga urinmang, siz boshqa hech kim bo'lolmaysiz. Sizda aniq maqsad va individuallik bor.

@Paruk_Pilo

Har safar nimagadir baho berayotganingda, kichik bir tajriba o'tkazib ko'r - xuddi shu g'oyani senga kim berganini topishga harakat qil. Agar chuqur ildizigacha bora olsang, hayron qolasan: onang shu narsani aytayotganini eshitasan, yoki otangning ovozini eshitasan; yoki maktabdagi o'qituvching gapirayotganini eshitasan.

Ularning ovozlari hali-hanuz xotirangda aks-sado berib takrorlanmoqda. Ammo u sening ovozing emas.

Seniki bo'lmagan hamma narsa xunukdir. Seniki bo'lgan hamma narsa esa go'zaldir, unda nafislik bor."


@Paruk_Pilo

Hayot va tajriba. Ichki va tashqi mohiyat.

@Paruk_Pilo

Baxt - maqsad, onglilik - unga olib boradigan yo'l.

@Paruk_Pilo

Tasavvufda:
Shariatdagi insonni Obid
Tariqatdagi insonni Zohid,
Marifatdagi insonni Orif,
Haqiqatdagi insonni Oshiq deydilar.

@Paruk_Pilo

Xoja Ahmad Yassaviy aytadi:

Zohid bo‘lma, obid bo‘lma, oshiq bo‘lg‘il,
Ishq bezog‘i boshtan o‘tgan, oshiq bo‘lg‘il.
Mehnat tortib ishq yo‘lida sodiq bo‘lg‘il,
Nafsni tepib, dargohiga loyiq bo‘lg‘il.

Ishq yo‘lida ko‘p qiynoqqa sabr qilgil,
Har baloga rozi bo‘lgin, shukr qilgil.
Dardu jabr-u ranj ichinda sabr qilgil,
Ishqsizlarni imoni yo‘q, ham joni yo‘q.

@Paruk_Pilo

Inson oʼzi boʼlib yashamagani va tashqariga asl oʼzligini koʼrsatmagani uchun har doim oʼziga togʻri kelmaydigan insonlarga duch keladi.

@Paruk_Pilo

Mexanik hayotdan ozod bo‘lish.

Ko‘p odamlar o‘z hayotini avtomatik rejimda yashaydi – odat, shartli reflekslar, jamiyat tomonidan singdirilgan me’yorlar asosida harakat qiladi. Ongli bo‘lish esa bu mexaniklikdan ozod bo‘lishni va har bir harakatni ongli ravishda bajarishni anglatadi.
Ongli bo‘lish – bu shunchaki falsafa emas, balki hayot tarzi. U insonni avtomatik va ongsiz hayotdan ozod qilib, har bir lahzada to‘liq hushyor bo‘lish sari yetaklaydi. Haqiqiy ozodlik va uyg‘onish faqat ongli bo‘lish orqali ro‘y beradi.

@Paruk_Pilo

Uyg‘ongan Ayol
U endi jim emas.
U endi bosh egmaydi, ammo urushmaydi ham.
U endi boshqalarning istagini bajaruvchi emas — balki o‘z haqiqatining izdoshi.
Uyg‘ongan ayol — bu ruhiy inqilob. U tashqi ko‘rinishidagi joziba orqali emas, ichki sezgisi orqali hayotni go‘zallashtiradi. U muhabbatni talab qilmaydi, muhabbatni taratadi. U yomonlikdan qochmaydi — uni o‘z nurida eritadi.
Avvallari u "ayol qanday bo‘lishi kerak" degan qoliplar bilan yashagan edi: itoatkor, kamtar, orqada yuruvchi. Endi u qolipdan chiqdi. U o‘z tanasini, o‘z his-tuyg‘ularini va o‘z yo‘lini hurmat qiladi. Endi u erkakning soyasida emas — yonida turadi. Va bu — haqiqiy muvozanatning boshlanishi.
Uyg‘ongan ayol quyidagi fazilatlar bilan ajralib turadi:
U tanlagan sevgini yashaydi, majburiyat emas.
U jim bo‘lmaydi, yuragida nima bor — shuni ifodalaydi.
U o‘z hayotining ijodkori, qurbon emas.
U erkakni kuchsiz qilmaydi, aksincha, uni o‘z ichki kuchiga uyg‘otadi.
Uyg‘ongan ayol erkakka qarshi emas. U erkak bilan raqobatda emas. U erkakni o‘zini tanish yo‘lida ilhomlantiradi. Ayol o‘zini anglab, o‘z yuragini sevishga o‘rganganida, u butun jamiyatni shifo qiladi. Chunki ayol uyg‘onsa — hayot uyg‘onadi.

@Paruk_Pilo

Uyg‘ongan Erkak
U endi hukmron bo‘lishni istamaydi.
U endi qo‘rqmasdan yuragini ochadi.
U endi kuchini nazorat qilishda emas, tushunishda topadi.
Uyg‘ongan erkak — bu yurak bilan yashovchi jangchi. U zo‘ravon emas, ammo qat’iy. U ayoldan ustun bo‘lishni emas, birga yuksalishni tanlaydi. U sevgi haqida kitoblardan emas, yuragining chuqurligidan biladi. Uning nigohi ayolga mulk sifatida emas, mavjudot sifatida qaraydi — erkin, ilhomli va teng.
Uyg‘ongan erkak quyidagicha namoyon bo‘ladi:
U quvvatini ayolni bo‘ysundirishga emas, uni eshitishga sarflaydi.
U kuchli bo‘lishni tanlaydi — lekin yuraksiz emas.
U o‘z zaifligini yashirmaydi, balki uni quvvat manbai deb tan oladi.
U muhabbatni nazorat emas, o‘zaro o‘sish deb tushunadi.
U ayol uyg‘onganini ko‘rsa, cho‘chib ketmaydi. U undan qochmaydi, balki u bilan birga uyg‘onadi. Chunki u biladi — uyg‘ongan ayol o‘yin emas, o‘yinchi emas, u hayotning o‘zidir. Va bu hayot uni yangilaydi, tozalaydi, erkaklik mohiyatini uyg‘otadi.
Uyg‘ongan erkak o‘z ayolini egallashga emas, uni tushunishga intiladi. U munosabatni jang maydoni emas, yurak makoni sifatida ko‘radi. Bu makonda hech kim ustun emas, hech kim past emas. Bu — o‘zlikka sodiq, yurak bilan bog‘langan ikki mavjudotning sayohati.

@Paruk_Pilo

Zulmat - yorug'likning yo'qligi. Ego - bu Onglilikning yo'qligi.

@Paruk_Pilo