امروز سه شنبه
۳۰ تیر ۱۴۰۵
#ــــــــــــــــــــــــــــ
نگران آینده نباش ....
فقط اجازه نده تصور منفی در ذهنت قرار بگیرد ،
برنامه ریزی کن
و به خدا توکل کن.
در طول تاریخ بشریت ، نگرانی به هیچ کس خدمتی نکرده است.
هر آنچه که قرار است رخ دهد ،
عملی می شود.
کاری هم ازدست تو بر نمی آید.
در اصل هر آنچه را که تو از بابت آن نگران هستی ، در اکثر مواقع روی نمی دهد.
پس چرا انرژی ات را روی نگرانی هدر می دهی؟
هر نوع نگرانی باعث می شود درونت را پر از انرژی منفی کنی که به راحتی سلامتی تو را به خطر می اندازد.
کافی است عاقلانه برنامه ریزی کنی ، با امید و باور مثبت جلو بروی و بعدش هم به خدا توکل کنی.
#سلام_دوستان_عزیز_صبحتون_بخیر
#آموزشگاه_فنی_و_حرفه_ای_پیشگامان_الوند_سبز
www.parsianesabz.com
۳۰ تیر ۱۴۰۵
#ــــــــــــــــــــــــــــ
نگران آینده نباش ....
فقط اجازه نده تصور منفی در ذهنت قرار بگیرد ،
برنامه ریزی کن
و به خدا توکل کن.
در طول تاریخ بشریت ، نگرانی به هیچ کس خدمتی نکرده است.
هر آنچه که قرار است رخ دهد ،
عملی می شود.
کاری هم ازدست تو بر نمی آید.
در اصل هر آنچه را که تو از بابت آن نگران هستی ، در اکثر مواقع روی نمی دهد.
پس چرا انرژی ات را روی نگرانی هدر می دهی؟
هر نوع نگرانی باعث می شود درونت را پر از انرژی منفی کنی که به راحتی سلامتی تو را به خطر می اندازد.
کافی است عاقلانه برنامه ریزی کنی ، با امید و باور مثبت جلو بروی و بعدش هم به خدا توکل کنی.
#سلام_دوستان_عزیز_صبحتون_بخیر
#آموزشگاه_فنی_و_حرفه_ای_پیشگامان_الوند_سبز
www.parsianesabz.com
امروز چهار شنبه
۳۱ تیر ۱۴۰۵
#ــــــــــــــــــــــــــــ
هر لحظه از زندگی‌ات را صرف کارهای مربوط به همان لحظه کن!
اگر از من بپرسی یکی از بدترین کارهایی که یک انسان می‌تواند انجام دهد چیست؟
من می‌گویم:
سوگواری!
سوگواری یعنی برای آنچه از دست رفته و دیگر در دسترس نیست عزا بگیریم و غم بخوریم.
هر لحظه‌ای که در زندگی به ما هدیه داده می‌شود، برای این نیست که صرف یادآوری و نشخوار خاطرات قدیمی و غصه خوردن چیزهای از دست رفته در زمان‌های گذشته شود.
اتفاقات تلخ در زمان مربوط به خودشان رخ داده‌اند و سهم خودشان را از زمان گرفتند و رفتند.
آنها حق ندارند دوباره در لحظات اکنون و آینده‌های ما زنده شوند و سهم اتفاقات تلخ و شیرین جدیدی که می‌توانستند رخ دهند را از آنها بگیرند.
اگر عمر ما آدم‌ها صد سال باشد و از ساعات بیداری این صد سال بیست سال آن را به پرسه‌زنی در خاطرات گذشته هدر دهیم و بیست سالش را به خیال بافی و شناوری در اوهام آینده ، به نظرت عمر واقعی ما چقدر خواهد بود؟
تفاوت آدم‌های موفق و شکست خورده در همین استفاده موثر از زمان های بیداری برای شکار فرصت‌هایی است که در هر لحظه زندگی‌شان مقابلشان ظاهر می‌شود.
👤دکتر احمد حلت
بهتـرین هدیه زندگی
عشــق و محبت است
دسته گلی بــه نام عشـــق تقــدیم شمــامهـربانان
#سلام_دوستان_عزیز_صبحتون_بخیر
#آموزشگاه_فنی_و_حرفه_ای_پیشگامان_الوند_سبز
www.parsianesabz.com
۳۱ تیر ۱۴۰۵
#ــــــــــــــــــــــــــــ
هر لحظه از زندگی‌ات را صرف کارهای مربوط به همان لحظه کن!
اگر از من بپرسی یکی از بدترین کارهایی که یک انسان می‌تواند انجام دهد چیست؟
من می‌گویم:
سوگواری!
سوگواری یعنی برای آنچه از دست رفته و دیگر در دسترس نیست عزا بگیریم و غم بخوریم.
هر لحظه‌ای که در زندگی به ما هدیه داده می‌شود، برای این نیست که صرف یادآوری و نشخوار خاطرات قدیمی و غصه خوردن چیزهای از دست رفته در زمان‌های گذشته شود.
اتفاقات تلخ در زمان مربوط به خودشان رخ داده‌اند و سهم خودشان را از زمان گرفتند و رفتند.
آنها حق ندارند دوباره در لحظات اکنون و آینده‌های ما زنده شوند و سهم اتفاقات تلخ و شیرین جدیدی که می‌توانستند رخ دهند را از آنها بگیرند.
اگر عمر ما آدم‌ها صد سال باشد و از ساعات بیداری این صد سال بیست سال آن را به پرسه‌زنی در خاطرات گذشته هدر دهیم و بیست سالش را به خیال بافی و شناوری در اوهام آینده ، به نظرت عمر واقعی ما چقدر خواهد بود؟
تفاوت آدم‌های موفق و شکست خورده در همین استفاده موثر از زمان های بیداری برای شکار فرصت‌هایی است که در هر لحظه زندگی‌شان مقابلشان ظاهر می‌شود.
👤دکتر احمد حلت
بهتـرین هدیه زندگی
عشــق و محبت است
دسته گلی بــه نام عشـــق تقــدیم شمــامهـربانان
#سلام_دوستان_عزیز_صبحتون_بخیر
#آموزشگاه_فنی_و_حرفه_ای_پیشگامان_الوند_سبز
www.parsianesabz.com
امروز پنجشنبه
۰۱ مرداد ۱۴۰۵
#ــــــــــــــــــــــــــــ
۵ ﺭﻭﺵ ﻣﺆﺛﺮ ﺑﺮﺍﯼ ﺑﯽ ﺧﯿﺎﻝ ﺷﺪﻥ
ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺣﺮﻑ ﻣﺮﺩﻡ:
۱ - ﯾﺎﺩﺗﺎﻥ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺧﯿﻠﯽ ﺍﺯ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺍﺻﻼًﺣﻮﺍﺳﺸﺎﻥ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﻧﯿﺴﺖ
“. ﺧﯿﻠﯽ ﺍﺯ ﻣﺎ ﺁﻧﻘﺪﺭ ﻧﮕﺮﺍﻥ ﻧﻮﻉ ﻧﮕﺎﻩ ﺩﯾﮕﺮﺍﻥﻫﺴﺘﯿﻢ ﮐﻪ ﯾﺎﺩﻣﺎﻥ ﺭﻓﺘﻪ ﺁﻥﻫﺎ ﺍﺻﻼً ﻭﻗﺖ ﺍﯾﻦﮐﺎﺭ ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ ”!
. ﺍﯾﻦ ﺷﻤﺎ ﻫﺴﺘﯿﺪ ﮐﻪ ﺧﻮﺩﺗﺎﻥ ﺭﺍ ﻗﻀﺎﻭﺕ
ﻣﯽﮐﻨﯿﺪ . ﻣﺸﮑﻞ ﺍﯾﻨﺠﺎﺳﺖ !.
. ۲ - ﺗﺄﯾﯿﺪ ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ ﻓﻘﻂ ﯾﮏ ﺍﺗﻔﺎﻕ ﺍﺳﺖ .
. ﻫﯿﭻﻭﻗﺖ ﺍﺟﺎﺯﻩ ﻧﺪﻫﯿﺪ ﻧﻈﺮ ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ
ﺷﻤﺎ ﺑﻪ ﻭﺍﻗﻌﯿﺘﺘﺎﻥ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﺷﻮﺩ . ﺧﻮﺩﺗﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ
ﺧﺎﻃﺮ ﺧﻮﺵﺁﯾﻨﺪ ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ ﺗﻐﯿﯿﺮ ﻧﺪﻫﯿﺪ . ﺑﺎ ﺗﻤﺎﻡ
ﻭﺟﻮﺩ ﺁﻧﭽﻪ ﮐﻪ ﻫﺴﺘﯿﺪ ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺑﺪﺍﺭﯾﺪ ﻭ
ﺑﺪﺍﻧﯿﺪ ﮐﻪ ﻫﯿﭻﮐﺲ ﻧﻤﯽﺗﻮﺍﻧﺪ ﺷﻤﺎﺭﺍ ﺧﺮﺩ ﮐﻨﺪ
ﻣﮕﺮ ﺧﻮﺩﺗﺎﻥ ﺍﺟﺎﺯﻩ ﺑﺪﻫﯿﺪ .
. ۳ - ﺩﻧﺒﺎﻝ ﺍﯾﻦ ﻧﺒﺎﺷﯿﺪ ﺑﺪﺍﻧﯿﺪ ﻓﻼﻧﯽ ﭼﻪ ﻧﻈﺮﯼ
ﺭﺍﺟﻊ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﺩﺍﺭﺩ .
. ﺭﻭﺯﯼ ﭼﻨﺪ ﺑﺎﺭ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺎ ﺧﻮﺩﺗﺎﻥ ﺗﮑﺮﺍﺭ ﮐﻨﯿﺪ ﺍﯾﻦ
ﺍﺳﺖ : “ ﺍﯾﻦ ﺯﻧﺪﮔﯽ، ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ، ﺍﺷﺘﺒﺎﻩ ﻭ ﺩﺭﺱ ﻣﻦ
ﺍﺳﺖ ﻭ ﺗﺎ ﺯﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﮐﺴﯽ ﺁﺳﯿﺐ ﻧﺮﺳﺎﻧﺪﻡ
ﻻﺯﻡ ﻧﯿﺴﺖ ﻧﮕﺮﺍﻥ ﻗﻀﺎﻭﺕ ﺁﻥﻫﺎ ﺑﺎﺷﻢ ”
. ۴ - ﺭﻭﯼ ﭼﯿﺰﻫﺎﯼ ﻣﻬﻢ ﺗﻤﺮﮐﺰ ﮐﻨﯿﺪ .
ﺍﺯ ﻗﺪﯾﻢ ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ ﺩﺭ ﺩﺭﻭﺍﺯﻩ ﺭﻭ ﻣﯿﺸﻪ ﺑﺴﺖ ﻭﻟﯽ
ﺩﻫﺎﻥ ﻣﺮﺩﻡ ﺭﺍ ﻧﻪ .
. ﺗﻨﻬﺎ ﭼﯿﺰﯼ ﮐﻪ ﻣﻬﻢ ﺍﺳﺖ ﻧﮕﺎﻩ ﺷﻤﺎ ﺑﻪ ﺧﻮﺩﺗﺎﻥ
ﺍﺳﺖ . ﺑﻪ ﻋﻘﺎﯾﺪ ﻭ ﺍﺭﺯﺵﻫﺎﯾﺘﺎﻥ ﻭﻓﺎﺩﺍﺭ ﺑﻤﺎﻧﯿﺪ ﻭ
ﺍﺯ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺁﻧﭽﻪ ﮐﻪ ﻓﮑﺮ ﻣﯽﮐﻨﯿﺪ ﺩﺭﺳﺖ ﺍست خجالت نکشید .
. ۵ - ﻧﮕﺮﺍﻥ ﺗﺮﺱﻫﺎﯾﺘﺎﻥ ﻧﺒﺎﺷﯿﺪ
. ﺍﺣﺴﺎﺳﺎﺕ ﻣﺎ ﺭﺍ ﻣﺘﻘﺎﻋﺪ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ ﮐﻪ ﻫﺮ ﻧﺘﯿﺠﻪ
ﻧﺎﺧﻮﺍﺳﺘﻪﺍﯼ ﻣﺴﺎﻭﯼ ﺑﺎ ﻧﺎﺑﻮﺩﯼ ﺍﺳﺖ .
. ﺍﮔﺮ ﺍﺯ ﻣﻦ ﺧﻮﺷﺶ ﻧﯿﺎﯾﺪ ﭼﻪ؟
. ﺍﮔﺮ ﻣﻦ ﺭﺍ ﻧﭙﺬﯾﺮﻧﺪ ﭼﻪ؟
. ﺍﮔﺮ ﺩﺭ ﻣﻬﻤﺎﻧﯽ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻤﺎﻧﻢ ﭼﻪ؟
. ﺑﺎ ﻫﯿﭻﮐﺪﺍﻡ ﺍﺯ ﺍﺗﻔﺎﻗﺎﺕ ﺑﺎﻻ ﺩﻧﯿﺎ ﺑﻪ ﺁﺧﺮ
ﻧﻤﯽﺭﺳﺪ . ﺍﻣﺎ ﺍﮔﺮ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﺍﺣﺴﺎﺳﺎﺕ ﺗﻦ ﺩﻫﯿﻢ ﺩﺭ
ﺣﻘﯿﻘﺖ ﺑﻪ ﺗﺮﺱﻫﺎﯾﻤﺎﻥ ﺍﺟﺎﺯﻩ ﺩﺍﺩﯾﻢ ﮐﻪ ﺑﺮ ﻣﺎ
ﻏﺎﻟﺐ ﺷﻮﻧﺪ . ﻭﺍﻗﻌﯿﺖ ﺍﯾﻦ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺎ ﺍﻧﺴﺎﻥﻫﺎ
ﺩﺭ ﭘﯿﺶﺑﯿﻨﯽ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺍﺗﻔﺎﻗﺎﺕ ﺑﺪ ﭼﻪ ﺗﺄﺛﯿﺮﯼ ﺑﺮ
ﺍﺣﺴﺎﺳﺎﺕ ﻣﺎ ﻣﯽﮔﺬﺍﺭﻧﺪ ﺁﻥﻗﺪﺭﻫﺎ ﻣﻮﻓﻖ ﻧﯿﺴﺘﯿﻢ .
.
. ﺳﻌﯽ ﮐﻨﯿﺪ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩ ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ ﭘﯿﺶﺑﯿﻨﯽ ﮐﻨﯿﺪ
ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﻓﮑﺮ ﮐﻨﯿﺪ ﮐﻪ ﻋﻮﺍﻗﺐ ﻃﺮﺩ ﺷﺪﻥ ﺍﺯ ﻃﺮﻑ
ﺁﻥﻫﺎ ﭼﯿﺴﺖ ﻭ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﻓﮑﺮ ﮐﻨﯿﺪ ﮐﻪ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻃﺮﺩ
ﺷﺪﻥ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﭼﻪ ﺧﻮﺍﻫﯿﺪ ﮐﺮﺩ؟ ﺑﺎ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻫﻤﯿﻦ ﺗﻤﺮﯾﻦ ﺳﺎﺩﻩ، ﮐﻢﮐﻢ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻣﻴﺸﻮﯾﺪ
ﮐﻪ ﻭﺍﻗﻌﺎً ﻣﻬﻢ ﻧﯿﺴﺖ ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ ﭼﯽ ﻓﮑﺮ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ .
ﺭﺍﻩﺣﻞ :
. ﻫﻤﯿﻨﯽ ﮐﻪ ﻫﺴﺘﯿﺪ ﮐﺎﻓﯽ ﺍﺳﺖ . ﻻﺯﻡ ﻧﯿﺴﺖ
ﺩﺳﺘﻪﻫﺎﯼ ﺍﺳﮑﻨﺎﺱ ﺍﺯ ﺟﯿﺒﺘﺎﻥ ﺁﻭﯾﺰﺍﻥ ﺑﺎﺷﺪ ﻭ
ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ ﺑﻪ ﺍﻓﺘﺨﺎﺭﺗﺎﻥ ﮐﻒ ﺑﺰﻧﻨﺪ ﺗﺎ ﭘﺬﯾﺮﻓﺘﻪ
ﺷﻮﻳﺪ . ﺍﻣﯿﺪﻭﺍﺭﻡ ﺣﮑﺎﯾﺖ ﺳﺎﻝﻫﺎ ﺩﻝ ﻃﻠﺐ ﺟﺎﻡ
ﺟﻢ ﺍﺯ ﻣﺎ ﻣﯽﮐﺮﺩ، ﺁﻧﭽﻪ ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺷﺖ ﺯ ﺑﯿﮕﺎﻧﻪ
ﺗﻤﻨﺎ ﻣﯽﮐﺮﺩ ﻧﺸﻮﺩ
. ﺁﯾﺎ ﺷﻤﺎ ﻫﻢ ﺑﺎ ﺷﺮﺍﯾﻂ ﻣﺸﺎﺑﻪ ﺭﻭﺑﻪﺭﻭ ﺷﺪﻩﺍﯾﺪ؟
ﭼﻄﻮﺭ ﺍﺯ ﭘﺲ ﺷﺮﺍﯾﻂ ﺑﺮﺁﻣﺪﯾﺪ؟ ﻧﻈﺮ ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ ﭼﻪ
ﺗﺄﺛﯿﺮ ﺩﺭ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺷﻤﺎ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ
#سلام_دوستان_عزیز_صبحتون_بخیر
#آموزشگاه_فنی_و_حرفه_ای_پیشگامان_الوند_سبز
www.parsianesabz.com
۰۱ مرداد ۱۴۰۵
#ــــــــــــــــــــــــــــ
۵ ﺭﻭﺵ ﻣﺆﺛﺮ ﺑﺮﺍﯼ ﺑﯽ ﺧﯿﺎﻝ ﺷﺪﻥ
ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺣﺮﻑ ﻣﺮﺩﻡ:
۱ - ﯾﺎﺩﺗﺎﻥ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺧﯿﻠﯽ ﺍﺯ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺍﺻﻼًﺣﻮﺍﺳﺸﺎﻥ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﻧﯿﺴﺖ
“. ﺧﯿﻠﯽ ﺍﺯ ﻣﺎ ﺁﻧﻘﺪﺭ ﻧﮕﺮﺍﻥ ﻧﻮﻉ ﻧﮕﺎﻩ ﺩﯾﮕﺮﺍﻥﻫﺴﺘﯿﻢ ﮐﻪ ﯾﺎﺩﻣﺎﻥ ﺭﻓﺘﻪ ﺁﻥﻫﺎ ﺍﺻﻼً ﻭﻗﺖ ﺍﯾﻦﮐﺎﺭ ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ ”!
. ﺍﯾﻦ ﺷﻤﺎ ﻫﺴﺘﯿﺪ ﮐﻪ ﺧﻮﺩﺗﺎﻥ ﺭﺍ ﻗﻀﺎﻭﺕ
ﻣﯽﮐﻨﯿﺪ . ﻣﺸﮑﻞ ﺍﯾﻨﺠﺎﺳﺖ !.
. ۲ - ﺗﺄﯾﯿﺪ ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ ﻓﻘﻂ ﯾﮏ ﺍﺗﻔﺎﻕ ﺍﺳﺖ .
. ﻫﯿﭻﻭﻗﺖ ﺍﺟﺎﺯﻩ ﻧﺪﻫﯿﺪ ﻧﻈﺮ ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ
ﺷﻤﺎ ﺑﻪ ﻭﺍﻗﻌﯿﺘﺘﺎﻥ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﺷﻮﺩ . ﺧﻮﺩﺗﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ
ﺧﺎﻃﺮ ﺧﻮﺵﺁﯾﻨﺪ ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ ﺗﻐﯿﯿﺮ ﻧﺪﻫﯿﺪ . ﺑﺎ ﺗﻤﺎﻡ
ﻭﺟﻮﺩ ﺁﻧﭽﻪ ﮐﻪ ﻫﺴﺘﯿﺪ ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺑﺪﺍﺭﯾﺪ ﻭ
ﺑﺪﺍﻧﯿﺪ ﮐﻪ ﻫﯿﭻﮐﺲ ﻧﻤﯽﺗﻮﺍﻧﺪ ﺷﻤﺎﺭﺍ ﺧﺮﺩ ﮐﻨﺪ
ﻣﮕﺮ ﺧﻮﺩﺗﺎﻥ ﺍﺟﺎﺯﻩ ﺑﺪﻫﯿﺪ .
. ۳ - ﺩﻧﺒﺎﻝ ﺍﯾﻦ ﻧﺒﺎﺷﯿﺪ ﺑﺪﺍﻧﯿﺪ ﻓﻼﻧﯽ ﭼﻪ ﻧﻈﺮﯼ
ﺭﺍﺟﻊ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﺩﺍﺭﺩ .
. ﺭﻭﺯﯼ ﭼﻨﺪ ﺑﺎﺭ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺎ ﺧﻮﺩﺗﺎﻥ ﺗﮑﺮﺍﺭ ﮐﻨﯿﺪ ﺍﯾﻦ
ﺍﺳﺖ : “ ﺍﯾﻦ ﺯﻧﺪﮔﯽ، ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ، ﺍﺷﺘﺒﺎﻩ ﻭ ﺩﺭﺱ ﻣﻦ
ﺍﺳﺖ ﻭ ﺗﺎ ﺯﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﮐﺴﯽ ﺁﺳﯿﺐ ﻧﺮﺳﺎﻧﺪﻡ
ﻻﺯﻡ ﻧﯿﺴﺖ ﻧﮕﺮﺍﻥ ﻗﻀﺎﻭﺕ ﺁﻥﻫﺎ ﺑﺎﺷﻢ ”
. ۴ - ﺭﻭﯼ ﭼﯿﺰﻫﺎﯼ ﻣﻬﻢ ﺗﻤﺮﮐﺰ ﮐﻨﯿﺪ .
ﺍﺯ ﻗﺪﯾﻢ ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ ﺩﺭ ﺩﺭﻭﺍﺯﻩ ﺭﻭ ﻣﯿﺸﻪ ﺑﺴﺖ ﻭﻟﯽ
ﺩﻫﺎﻥ ﻣﺮﺩﻡ ﺭﺍ ﻧﻪ .
. ﺗﻨﻬﺎ ﭼﯿﺰﯼ ﮐﻪ ﻣﻬﻢ ﺍﺳﺖ ﻧﮕﺎﻩ ﺷﻤﺎ ﺑﻪ ﺧﻮﺩﺗﺎﻥ
ﺍﺳﺖ . ﺑﻪ ﻋﻘﺎﯾﺪ ﻭ ﺍﺭﺯﺵﻫﺎﯾﺘﺎﻥ ﻭﻓﺎﺩﺍﺭ ﺑﻤﺎﻧﯿﺪ ﻭ
ﺍﺯ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺁﻧﭽﻪ ﮐﻪ ﻓﮑﺮ ﻣﯽﮐﻨﯿﺪ ﺩﺭﺳﺖ ﺍست خجالت نکشید .
. ۵ - ﻧﮕﺮﺍﻥ ﺗﺮﺱﻫﺎﯾﺘﺎﻥ ﻧﺒﺎﺷﯿﺪ
. ﺍﺣﺴﺎﺳﺎﺕ ﻣﺎ ﺭﺍ ﻣﺘﻘﺎﻋﺪ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ ﮐﻪ ﻫﺮ ﻧﺘﯿﺠﻪ
ﻧﺎﺧﻮﺍﺳﺘﻪﺍﯼ ﻣﺴﺎﻭﯼ ﺑﺎ ﻧﺎﺑﻮﺩﯼ ﺍﺳﺖ .
. ﺍﮔﺮ ﺍﺯ ﻣﻦ ﺧﻮﺷﺶ ﻧﯿﺎﯾﺪ ﭼﻪ؟
. ﺍﮔﺮ ﻣﻦ ﺭﺍ ﻧﭙﺬﯾﺮﻧﺪ ﭼﻪ؟
. ﺍﮔﺮ ﺩﺭ ﻣﻬﻤﺎﻧﯽ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻤﺎﻧﻢ ﭼﻪ؟
. ﺑﺎ ﻫﯿﭻﮐﺪﺍﻡ ﺍﺯ ﺍﺗﻔﺎﻗﺎﺕ ﺑﺎﻻ ﺩﻧﯿﺎ ﺑﻪ ﺁﺧﺮ
ﻧﻤﯽﺭﺳﺪ . ﺍﻣﺎ ﺍﮔﺮ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﺍﺣﺴﺎﺳﺎﺕ ﺗﻦ ﺩﻫﯿﻢ ﺩﺭ
ﺣﻘﯿﻘﺖ ﺑﻪ ﺗﺮﺱﻫﺎﯾﻤﺎﻥ ﺍﺟﺎﺯﻩ ﺩﺍﺩﯾﻢ ﮐﻪ ﺑﺮ ﻣﺎ
ﻏﺎﻟﺐ ﺷﻮﻧﺪ . ﻭﺍﻗﻌﯿﺖ ﺍﯾﻦ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺎ ﺍﻧﺴﺎﻥﻫﺎ
ﺩﺭ ﭘﯿﺶﺑﯿﻨﯽ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺍﺗﻔﺎﻗﺎﺕ ﺑﺪ ﭼﻪ ﺗﺄﺛﯿﺮﯼ ﺑﺮ
ﺍﺣﺴﺎﺳﺎﺕ ﻣﺎ ﻣﯽﮔﺬﺍﺭﻧﺪ ﺁﻥﻗﺪﺭﻫﺎ ﻣﻮﻓﻖ ﻧﯿﺴﺘﯿﻢ .
.
. ﺳﻌﯽ ﮐﻨﯿﺪ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩ ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ ﭘﯿﺶﺑﯿﻨﯽ ﮐﻨﯿﺪ
ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﻓﮑﺮ ﮐﻨﯿﺪ ﮐﻪ ﻋﻮﺍﻗﺐ ﻃﺮﺩ ﺷﺪﻥ ﺍﺯ ﻃﺮﻑ
ﺁﻥﻫﺎ ﭼﯿﺴﺖ ﻭ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﻓﮑﺮ ﮐﻨﯿﺪ ﮐﻪ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻃﺮﺩ
ﺷﺪﻥ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﭼﻪ ﺧﻮﺍﻫﯿﺪ ﮐﺮﺩ؟ ﺑﺎ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻫﻤﯿﻦ ﺗﻤﺮﯾﻦ ﺳﺎﺩﻩ، ﮐﻢﮐﻢ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻣﻴﺸﻮﯾﺪ
ﮐﻪ ﻭﺍﻗﻌﺎً ﻣﻬﻢ ﻧﯿﺴﺖ ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ ﭼﯽ ﻓﮑﺮ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ .
ﺭﺍﻩﺣﻞ :
. ﻫﻤﯿﻨﯽ ﮐﻪ ﻫﺴﺘﯿﺪ ﮐﺎﻓﯽ ﺍﺳﺖ . ﻻﺯﻡ ﻧﯿﺴﺖ
ﺩﺳﺘﻪﻫﺎﯼ ﺍﺳﮑﻨﺎﺱ ﺍﺯ ﺟﯿﺒﺘﺎﻥ ﺁﻭﯾﺰﺍﻥ ﺑﺎﺷﺪ ﻭ
ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ ﺑﻪ ﺍﻓﺘﺨﺎﺭﺗﺎﻥ ﮐﻒ ﺑﺰﻧﻨﺪ ﺗﺎ ﭘﺬﯾﺮﻓﺘﻪ
ﺷﻮﻳﺪ . ﺍﻣﯿﺪﻭﺍﺭﻡ ﺣﮑﺎﯾﺖ ﺳﺎﻝﻫﺎ ﺩﻝ ﻃﻠﺐ ﺟﺎﻡ
ﺟﻢ ﺍﺯ ﻣﺎ ﻣﯽﮐﺮﺩ، ﺁﻧﭽﻪ ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺷﺖ ﺯ ﺑﯿﮕﺎﻧﻪ
ﺗﻤﻨﺎ ﻣﯽﮐﺮﺩ ﻧﺸﻮﺩ
. ﺁﯾﺎ ﺷﻤﺎ ﻫﻢ ﺑﺎ ﺷﺮﺍﯾﻂ ﻣﺸﺎﺑﻪ ﺭﻭﺑﻪﺭﻭ ﺷﺪﻩﺍﯾﺪ؟
ﭼﻄﻮﺭ ﺍﺯ ﭘﺲ ﺷﺮﺍﯾﻂ ﺑﺮﺁﻣﺪﯾﺪ؟ ﻧﻈﺮ ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ ﭼﻪ
ﺗﺄﺛﯿﺮ ﺩﺭ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺷﻤﺎ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ
#سلام_دوستان_عزیز_صبحتون_بخیر
#آموزشگاه_فنی_و_حرفه_ای_پیشگامان_الوند_سبز
www.parsianesabz.com
امروز جمعه
۰۲ مرداد ۱۴۰۵
#ــــــــــــــــــــــــــــ
چرا نمی توانیم تصمیمات مان را عملی کنیم؟ روش "عدد یک" به ما کمک می کند
بارها تصمیم گرفته ایم که:
- صبح ها نرمش کنیم
- زبان انگلیسی یاد بگیریم
- کمتر غذا بخوریم تا به وزن دلخواه برسیم
- هر روز کمی پیاده روی کنیم
- کتاب خواندن را شروع کنیم
اما هر بار یکی از این دو اتفاق برایمان افتاده است:
- یا اصلاً شروع نکرده ایم
- یا اندکی بعد از شروع، ادامه اش نداده ایم
دو راه برای حل این مشکل فراگیر وجود دارد:
1 - مشکل ما، نداشتن اراده نیست. پس به خودمان انگ بی ارادگی نزنیم. اگر بی اراده بودیم، تمام کارهای بزرگی که در زندگی انجام دادیم - مانند تحصیل، ازدواج، راه اندازی یک کار و کسب و ... - را نمی توانستیم محقق کنیم.
"دارن هاردی"، نویسنده کتاب "اثر مرکب" می گوید که مشکل ما در عملی نکردن تصمیمات مان، به این برمی گردد که "انگیزه کافی" نداریم.
اگر قرار باشد یک سال دیگر به یک کشور انگلیسی زبان مهاجرت کنیم، به احتمال قوی، خواهیم توانست ظرف 12 ماه آینده، زبان انگلیسی را یاد بگیریم، کاری که در 12 سال گذشته نتوانستیم؛ چرا؟ چون قبلاً موتور محرکه ای به نام "انگیزه" نداشتیم ولی الان داریم چون می دانیم سال آینده همین موقع، برای سوار شدن به تاکسی هم نیازمند زبان انگلیسی خواهیم بود.
بنابر این، در بطن هر تصمیمی، باید انگیزه ای قوی نیز تعریف شود
2 - بعد از تعریف انگیزه، پیشنهاد مشخص من استفاده از روشی است که آن را "روش عدد یک" نامیده ام.
هر کاری را از کوچک ترین واحد آن که "یک" هست، شروع کنیم. مثلاً از همان روز اولی که تصمیم به نرمش صبحگاهی گرفتیم، نیازی نیست نیم ساعت نرمش کنیم بلکه کافی است روز اول، فقط "یک دقیقه" نرمش کنیم؛ بله، فقط یک دقیقه.
اگر می خواهیم زبان خارجی یاد بگیریم، نیازی نیست از همان اول کار، خودمان را درگیر انواع کلاس ها و کتاب ها بکنیم. کافی است تصمیم بگیریم هر روز "یک واحد" لغت یاد بگیریم. منظور از "یک واحد" کمترین تعداد لغتی است که می توانیم در یک روز بخوانیم. این یک واحد می تواند حتی یک کلمه باشد (در اینجا کاری با این که حفظ لغت روش خوبی برای یادگیری زبان هست یا نه ندارم).
اگر می خواهیم از حجم غذایمان بکاهیم، نیازی نیست فوراً درگیر یک رژیم غذایی سختگیرانه شویم. کافی است روز اول، تنها یک قاشق از غذای مان را کم کنیم.
اگر می خواهیم پیاده روی کنیم، روز اول به اندازه "یک واحد" پیاده روی کنیم. یک واحد من می تواند فقط 100 متر باشد و یک واحد شخص دیگری 200 متر. مهم این است که از عددی شروع کنیم که به هیچ عنوان - تأکید می کنم به هیچ عنوان - فشار و سختی بر ما تحمیل نکند.
بعد از این که کارمان را با یک واحد شروع کردیم، کافی است بسته به نوع تصمیم و مقتضیات آن یکی از این دو کار را انجام دهیم:
الف) همان یک واحد را در روزهای بعد نیز ادامه دهیم؛ مثلاً هر روز فقط 5 لغت حفظ کنیم. هر روز دو بیت شعر بخوانیم و ...
ب) آرام آرام و بعد از تثبیت واقعی در مرحله اول، کمی بر آن یک واحد اولیه، بیفزاییم؛ مثلاً اگر روزهای اول، تنها یک صفحه کتاب می خواندیم، در هفته بعد روزانه 7 صفحه و چند روز بعد روزانه 12 صفحه بخوانیم و همین طور الی آخر.
یا اگر روزهای اول، روزی 100 قدم پیاده روی می کردیم، رفته رفته بر آن بیفزاییم و روزانه 200 متر و 300 متر و 500 متر و ... پیاده روی کنیم تا به سقف مورد نظرمان که روزی 2 کیلومتر است برسیم و همان را تثبیت کنیم.
یا اگر می خواهیم مصرف برنج مان را به نصف کاهش دهیم، روزهای اول، قبل از شروع به غذا خوردن، یک قاشق برنج از بشقاب مان را برداریم و بیرون بگذاریم. بعد از آن که یک قاشق کمتر برایمان عادی شد، دو قاشق کم کنیم، بعد از چند روز 4 قاشق کم کنیم تا این که مثلاً در یک ماه به نصف بشقاب برسیم.
اگر کسی نمی تواند تصمیمات اش را با کمترین واحد آن شروع کند،
مثلاً نمی تواند روزی یک دقیقه نرمش کند یا فقط یک لغت حفظ کند، من هیچ راه حلی برای او سراغ ندارم.
اما فارغ از این کنایه(!) مطمئن هستم در هر انسانی این توانایی حداقلی وجود دارد که از روش "عدد یک" استفاده کند و موفق هم بشود.
#سلام_دوستان_عزیز_صبحتون_بخیر
#آموزشگاه_فنی_و_حرفه_ای_پیشگامان_الوند_سبز
www.parsianesabz.com
۰۲ مرداد ۱۴۰۵
#ــــــــــــــــــــــــــــ
چرا نمی توانیم تصمیمات مان را عملی کنیم؟ روش "عدد یک" به ما کمک می کند
بارها تصمیم گرفته ایم که:
- صبح ها نرمش کنیم
- زبان انگلیسی یاد بگیریم
- کمتر غذا بخوریم تا به وزن دلخواه برسیم
- هر روز کمی پیاده روی کنیم
- کتاب خواندن را شروع کنیم
اما هر بار یکی از این دو اتفاق برایمان افتاده است:
- یا اصلاً شروع نکرده ایم
- یا اندکی بعد از شروع، ادامه اش نداده ایم
دو راه برای حل این مشکل فراگیر وجود دارد:
1 - مشکل ما، نداشتن اراده نیست. پس به خودمان انگ بی ارادگی نزنیم. اگر بی اراده بودیم، تمام کارهای بزرگی که در زندگی انجام دادیم - مانند تحصیل، ازدواج، راه اندازی یک کار و کسب و ... - را نمی توانستیم محقق کنیم.
"دارن هاردی"، نویسنده کتاب "اثر مرکب" می گوید که مشکل ما در عملی نکردن تصمیمات مان، به این برمی گردد که "انگیزه کافی" نداریم.
اگر قرار باشد یک سال دیگر به یک کشور انگلیسی زبان مهاجرت کنیم، به احتمال قوی، خواهیم توانست ظرف 12 ماه آینده، زبان انگلیسی را یاد بگیریم، کاری که در 12 سال گذشته نتوانستیم؛ چرا؟ چون قبلاً موتور محرکه ای به نام "انگیزه" نداشتیم ولی الان داریم چون می دانیم سال آینده همین موقع، برای سوار شدن به تاکسی هم نیازمند زبان انگلیسی خواهیم بود.
بنابر این، در بطن هر تصمیمی، باید انگیزه ای قوی نیز تعریف شود
2 - بعد از تعریف انگیزه، پیشنهاد مشخص من استفاده از روشی است که آن را "روش عدد یک" نامیده ام.
هر کاری را از کوچک ترین واحد آن که "یک" هست، شروع کنیم. مثلاً از همان روز اولی که تصمیم به نرمش صبحگاهی گرفتیم، نیازی نیست نیم ساعت نرمش کنیم بلکه کافی است روز اول، فقط "یک دقیقه" نرمش کنیم؛ بله، فقط یک دقیقه.
اگر می خواهیم زبان خارجی یاد بگیریم، نیازی نیست از همان اول کار، خودمان را درگیر انواع کلاس ها و کتاب ها بکنیم. کافی است تصمیم بگیریم هر روز "یک واحد" لغت یاد بگیریم. منظور از "یک واحد" کمترین تعداد لغتی است که می توانیم در یک روز بخوانیم. این یک واحد می تواند حتی یک کلمه باشد (در اینجا کاری با این که حفظ لغت روش خوبی برای یادگیری زبان هست یا نه ندارم).
اگر می خواهیم از حجم غذایمان بکاهیم، نیازی نیست فوراً درگیر یک رژیم غذایی سختگیرانه شویم. کافی است روز اول، تنها یک قاشق از غذای مان را کم کنیم.
اگر می خواهیم پیاده روی کنیم، روز اول به اندازه "یک واحد" پیاده روی کنیم. یک واحد من می تواند فقط 100 متر باشد و یک واحد شخص دیگری 200 متر. مهم این است که از عددی شروع کنیم که به هیچ عنوان - تأکید می کنم به هیچ عنوان - فشار و سختی بر ما تحمیل نکند.
بعد از این که کارمان را با یک واحد شروع کردیم، کافی است بسته به نوع تصمیم و مقتضیات آن یکی از این دو کار را انجام دهیم:
الف) همان یک واحد را در روزهای بعد نیز ادامه دهیم؛ مثلاً هر روز فقط 5 لغت حفظ کنیم. هر روز دو بیت شعر بخوانیم و ...
ب) آرام آرام و بعد از تثبیت واقعی در مرحله اول، کمی بر آن یک واحد اولیه، بیفزاییم؛ مثلاً اگر روزهای اول، تنها یک صفحه کتاب می خواندیم، در هفته بعد روزانه 7 صفحه و چند روز بعد روزانه 12 صفحه بخوانیم و همین طور الی آخر.
یا اگر روزهای اول، روزی 100 قدم پیاده روی می کردیم، رفته رفته بر آن بیفزاییم و روزانه 200 متر و 300 متر و 500 متر و ... پیاده روی کنیم تا به سقف مورد نظرمان که روزی 2 کیلومتر است برسیم و همان را تثبیت کنیم.
یا اگر می خواهیم مصرف برنج مان را به نصف کاهش دهیم، روزهای اول، قبل از شروع به غذا خوردن، یک قاشق برنج از بشقاب مان را برداریم و بیرون بگذاریم. بعد از آن که یک قاشق کمتر برایمان عادی شد، دو قاشق کم کنیم، بعد از چند روز 4 قاشق کم کنیم تا این که مثلاً در یک ماه به نصف بشقاب برسیم.
اگر کسی نمی تواند تصمیمات اش را با کمترین واحد آن شروع کند،
مثلاً نمی تواند روزی یک دقیقه نرمش کند یا فقط یک لغت حفظ کند، من هیچ راه حلی برای او سراغ ندارم.
اما فارغ از این کنایه(!) مطمئن هستم در هر انسانی این توانایی حداقلی وجود دارد که از روش "عدد یک" استفاده کند و موفق هم بشود.
#سلام_دوستان_عزیز_صبحتون_بخیر
#آموزشگاه_فنی_و_حرفه_ای_پیشگامان_الوند_سبز
www.parsianesabz.com
❤1