وی به عنوان پدر عکاسی خبری مدرن شناخته می‌شود. او که از بنیانگذاران مگنوم فوتوز بود، با مفهوم «لحظه قطعی» که ثبت یک صحنه در اوج معنا و احساس است، انقلابی در عکاسی مستند ایجاد کرد. کارتیه برسون استاد ترکیب‌بندی بود و اغلب از هندسه و قاب‌بندی طبیعی برای افزایش خودانگیختگی تصاویر خود استفاده می‌کرد.

آثار او از پوشش جنگ و تحولات سیاسی گرفته تا لحظات آرام و روزمره‌ای که حقایق عمیق‌تری را آشکار می‌کردند، متغیر بود. توانایی برسون در بی‌سروصدا ماندن به او اجازه می‌داد تا از سوژه‌ها در طبیعی‌ترین حالتشان عکاسی کند و پرتره‌های صمیمی و جاودانه‌ای خلق کند که هم در روزنامه‌نگاری و هم در عکاسی هنری تأثیرگذار باقی می‌مانند.

عکس مستند یکی از جذاب‌ترین اشکال داستان‌سرایی برای نمایشِ افراد، مکان‌ها و لحظات واقعی است، یک عکاس مستند، نامرئی‌ها را مرئی می‌کند، به حاشیه‌رانده‌شدگان صدا می‌دهد و لحظات را جاودانه می‌کند.

Photo by: Henri Cartier Bresson

کلام عکاس: ۲۱ سالم بود، تازه دوربین به دست گرفته بودم، هنوز نمی‌دونستم واقعاً دارم چی رو ثبت می‌کنم، فقط می‌دونستم یک چیزی اون‌جا هست، چیزی شبیهِ یک حس…
این عکس رو در همون روزها گرفتم.
و حالا ۱۵ سال از اون روز گذشته و تصویر اون لحظه، روی دیوار خونه جعفر پناهی زندگی می‌کنه.
وقتی نصبش کرد، فقط بهش خیره شد، حس کردم این عکس بالاخره خونه‌ش رو پیدا کرده.
اون لحظه فهمیدم گاهی یک عکس می‌تونه بیشتر از یک عکس باشه.

از «طعم گیلاسِ» کیارستمی تا «یک تصادف ساده‌» پناهی، نخل طلا دوباره به سینمای ایران بازگشت.

مراسمِ در ستایش ۷۰ سالگی عباس کیارستمی، مکان: خانه هنرمندان ایران، سالِ ۱۳۸۹

Photo by: Arsalan Amanati

بعد از حمله سنجاب، والدین به شدت در تلاشند تا جوجه جوان خود را که در حال بیرون افتادن از لانه است، نجات دهند.

Photo by: Unknown

وی عکاس، فیلمساز و نویسنده پیشگام آمریکایی بود که آثارش به مسائلی مانند نژاد، فقر و عدالت اجتماعی می‌پرداخت. پارکس به عنوان اولین عکاس سیاه‌پوست مجله لایف، از جایگاه خود برای برجسته کردن مبارزات آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار در دوران حقوق مدنی استفاده کرد. مجموعه عکس‌های او، مانند «رهبر باند هارلم» و «محدودیت‌ها: آشکار و پنهان»، واقعیت‌های تلخ تبعیض نژادی و نابرابری را با صداقت و انسانیت چشمگیری به تصویر کشیده است.

پارکس معتقد بود که دوربین می‌تواند «سلاحی علیه فقر، علیه نژادپرستی، علیه انواع خطاهای اجتماعی» باشد. دوران حرفه‌ای او شامل فیلمسازی نیز می‌شد، از جمله کارگردانی فیلم کلاسیک «شفت»، که او را به یک نماد فرهنگی چندوجهی تبدیل کرد.

عکس مستند یکی از جذاب‌ترین اشکال داستان‌سرایی برای نمایشِ افراد، مکان‌ها و لحظات واقعی است، یک عکاس مستند، نامرئی‌ها را مرئی می‌کند، به حاشیه‌رانده‌شدگان صدا می‌دهد و لحظات را جاودانه می‌کند.

Photo by: Gordon Parks

وی عکاسی برزیلی بود که به خاطر پروژه‌های سیاه و سفید حماسی‌اش که به بررسی وضعیت انسان و زیبایی‌های طبیعی سیاره زمین می‌پردازند، مشهور است. وی که در ابتدا به عنوان اقتصاددان آموزش دیده بود، در دهه سی زندگی خود به عکاسی روی آورد و انگیزه‌اش مستندسازی مسائل اجتماعی جهانی بود. آثار اصلی او، کارگران، مهاجرت‌ها و پیدایش، دهه‌ها و قاره‌ها را در بر می‌گیرد و بر کار، آوارگی و حفظ محیط زیست تمرکز دارد.

تصاویر وی باشکوه، شاعرانه و به شدت احساسی هستند و اغلب به نقاشی‌های کلاسیک شباهت دارند. سبک او به همان اندازه که در مورد زیبایی‌شناسی است، در مورد حمایت از محیط زیست نیز هست. او و همسرش هزاران هکتار جنگل‌کاری در برزیل انجام دادند که نشانِ تعهد او به تغییر فراتر از دوربین است.

عکس مستند یکی از جذاب‌ترین اشکال داستان‌سرایی برای نمایشِ افراد، مکان‌ها و لحظات واقعی است، یک عکاس مستند، نامرئی‌ها را مرئی می‌کند، به حاشیه‌رانده‌شدگان صدا می‌دهد و لحظات را جاودانه می‌کند.

Photo by: Sebastião Salgado