عکسی از خط مونتاژ بمب‌افکن B-2 Spirit که توسط شرکت نورثروپ گرومن برای نیروی هوایی ایالات متحده در تأسیسات این شرکت در پالمدیل، کالیفرنیا توسعه داده شد.

بین سال‌های ۱۹۸۷ تا ۲۰۰۰، ۲۱ فروند از این هواپیما تولید شد، اما به دلیل هزینه بسیار بالای آن(دو میلیارد دلار) تولید آن‌ها متوقف شد.

Photo by: Unknown

فرش‌های شسته شده که برای خشک شدن روی کوه پهن شده‌اند. ایران، ۱۹۷۲.

Photo by: Thomas Abercrombie

در سال ۱۹۸۹، کاشان، ایران، همچنان مرکز بافت فرش سنتی ایرانی بود، هنری که نسل به نسل منتقل می‌شد.

صنعتگران با استفاده از پشم و ابریشم مرغوب، طرح‌های پیچیده‌ای را با دست می‌بافتند و اغلب روی آن‌ها طرح‌های گلدار و مدالیون نقش می‌زدند.

این فرش‌ها به دلیل گره‌های متراکم، رنگ‌های غنی و دوامشان در سراسر جهان ارزشمند هستند. تکمیل هر قطعه، بسته به اندازه و پیچیدگی آن، ممکن است ماه‌ها یا حتی سال‌ها طول بکشد.

فرش‌های کاشان، نمادی ماندگار از میراث فرهنگی ایران، همچنان نمایانگر صبر، دقت و زیبایی هستند.

Photo by: Unknown

پسری برای اولین بار از پشت ویترین فروشگاه لوازم خانگی، تلویزیون تماشا می‌کند، ۱۹۴۸.

Photo by: Unknown

عکس پیتر بیرد در سال ۱۹۶۵ از یک گله عظیم فیل در پارک ملی تساوو کنیا، مقیاس و قدرت باورنکردنی حیات وحش را در محیط طبیعی آن‌ها به نمایش می‌گذارد. این تصویر نحوه حرکت فیل‌ها در گروه‌های بزرگ را برجسته می‌کند و رفتار اجتماعی و اهمیت گله‌ها را برای حفاظت و بقا نشان می‌دهد.

این منظره، چالش‌های زندگی در مناطق خشک و باز را منعکس می‌کند، جایی که حیوانات برای یافتن غذا و آب سازگار می‌شوند. آثار وی زیبایی و قدرت طبیعت را به تصویر می‌کشد و اهمیت حفظ این موجودات باشکوه و زیستگاه‌های آن‌ها را برای نسل‌های آینده یادآوری می‌کند تا از آن‌ها قدردانی کرده و بیاموزند.

Photo by: Peter Beard

عکس نمادین «دختران پشت پنجره‌ها» توسط اورموند گیگلی در تابستان ۱۹۶۰ در شهر نیویورک گرفته شد. ساختمانی که در عکس دیده می‌شود، ساختمانی با سنگ قهوه‌ای در خیابان ۵۸ شرقی، قرار بود تخریب شود.

گیگلی که استودیویش در آن سوی خیابان بود، با تیم تخریب جلسه‌ای ترتیب داد تا قبل از تخریب ساختمان، از آن برای عکاسی کوتاهی استفاده کنند.

او مدل‌هایی(برخی حرفه‌ای، برخی دوستان یا همسران عکاسان و تدوینگران) را استخدام کرد تا با لباس‌های شیک در پنجره‌های باز ژست بگیرند.

درست روز بعد، ساختمان تخریب شد و این تصویر نه تنها به یک ترکیب بصری چشمگیر، بلکه به ثبت یک لحظه گذرا در زمان نیز تبدیل شد.

Photo by: Ormond Gigli

این عکس یکی از نمادین‌ترین عکس‌هایِ وقایع هجدهم تیرماه، موسوم به کوی دانشگاه است.

این اعتراضات‌ و درگیری‌ها طی روزهای ۱۸ تا ۲۳ تیرِ ۱۳۷۸ و به دنبال توقیف روزنامه سلام، میان دانشجویان و نیروهای انتظامی شکل گرفت.

Photo by: Peyman Hooshmandzadeh

دوشنبه، ۱۱ دسامبر ۱۹۷۸، تهران، ایران.

کلام عکاس: دومین روز تظاهرات برای پایان، در عاشورا(عزاداری شیعیان). موجی از جمعیت، که تخمین زده می‌شود دو میلیون نفر باشند، به معنای واقعی کلمه خیابان‌های تهران را فرا گرفته است.

دیگر شکی نیست: روزهای سلطنت محمدرضا شاه پهلوی به شماره افتاده است.

مانند تظاهرات دیروز، ارتش عقب‌نشینی کرد و مداخله‌ای نکرد.

زنان در زیر بنایِ برج شهیاد، یادبود پادشاهان، نماز می‌خوانند. این برج که در ۱۶ اکتبر ۱۹۷۱، به مناسبت ۲۵۰۰مین سالگرد امپراتوری ایران افتتاح شد، کاملاً با ۲۵۰۰۰ تخته سنگ مرمر سفید پوشیده شده است.

Photo by: Alain Keler

خورشیدگرفتگیِ سال ۱۳۷۸، اصفهان.

خورشیدگرفتگی ۲۰ مرداد ۱۳۷۸(برابر ۱۱ اوت ۱۹۹۹ میلادی) آخرین خورشیدگرفتگی کلی در قرن بیستم میلادی بود که برای ایران، گرفتی تاریخی بود و در برخی شهرهای ایران از جمله اصفهان به‌صورت کلی مشاهده شد.

گرفت کامل به پهنای ۱۰۰ کیلومتر از شمال غرب ایران وارد شد و در جنوب شرق خارج شد. در سایر نقاط ایران به‌صورت جزئی رویت شد.

کسوف یا خورشیدگرفتگی زمانی رخ می‌دهد که ماه بین زمین و خورشید قرار می‌گیرد و جلوی نور خورشید را می‌پوشاند.
در این حالت، برای مدتی کوتاه بخشی یا کل خورشید از دید ما روی زمین پوشیده می‌شود.

اگر ماه کاملاً جلوی خورشید را بگیرد → کسوف کامل.
اگر فقط بخشی از خورشید پوشانده شود → کسوف جزئی.
اگر ماه کمی دورتر باشد و حلقه‌ای از خورشید پیدا بماند → کسوف حلقوی.

قابل ذکر است، امشب ساعت ۲۱، ماه‌گرفتگی کامل موسوم به ماه خونین، قابل رویت است.

Photo by: Behrouz Mehri

زمانی که هنوز دستگاه سونوگرافی اختراع نشده بود، دیدن سه قلوها چنین نتیجه‌ای داشت.

Photo by: Unknown

ژوزف نیِپس در سال ۱۸۲۶(یا ۱۸۲۷) اولین عکس تاریخ را ثبت کرد؛ تصویری که برای گرفتنش هشت ساعت نوردهی لازم بود و همین باعث شد نور خورشید به دو طرف ساختمان‌ها بتابد.

نسخه‌ای که امروز می‌بینیم با کمک هوش مصنوعی بازسازی شده تا حدس بزنید نیِپس ۲۰۰ سال پیش دقیقا چه می‌دید.

Photo by: Joseph Nicéphore Niépce

شنای رئیس مائو در رودخانه یانگ تسه.
در ژوئیه ۱۹۶۶، رئیس مائو در رودخانه یانگ تسه در ووهان، درست همزمان با شروع انقلاب فرهنگی، یک شنای نمایشی ترتیب داد. مائو ۷۳ ساله بود و شایعاتی مبنی بر بیماری یا از دست دادن کنترل وجود داشت، بنابراین این رویداد طوری طراحی شده بود که قدرت و صلابت او را نشان دهد.

عکاسان و روزنامه‌نگاران دعوت شده بودند و تصاویر در روزنامه‌ها پخش شد، مائو در حالی که در آب لبخند می‌زد، در محاصره شناگران جوان‌تر بود و مقامات رسمی ادعا می‌کردند که او مسافت‌های طولانی را در جریان‌های تند آب طی کرده است.

Photo by: Unknown

عکسی از بوسه اریش هونکر رهبر آلمان شرقی و لئونید برژنف رهبر اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی.

این عکس خبری را رژی بوسو، عکاس فرانسوی، روز هفت اکتبر سال ۱۹۷۹ ثبت کرده است. بسیاری از رسانه‌ها در آن زمان این عکس را با تیتر «بوسه» منتشر کردند.

رهبران کشورهای کمونیستی و سوسیالیستی در دوران جنگ سرد برای نمایش پیوند عمیق بین کشورهایشان سه بار گونه‌ها و در برخی مواقع لب‌های یکدیگر را می‌بوسیدند. تحلیلگران سیاسی در آن زمان بوسه بر گونه‌ها را نشانه نزدیکی دو کشور و بوسه بر لب‌ها را نشانه نزدیکی بیشتر و پیوندی عمیق‌تر بین دو کشور تعبیر می‌کردند.

برخی بر این باور هستند که ریشه «بوسه‌های برادرانه و سوسیالیستی» به بوسه‌های سنتی در کلیسای ارتدوکس بر می‌گردد. با این حال این بوسه‌ها در دوران جنگ سرد مانند دیگر حرکات و رفتارهای دیپلماتیک اهمیت داشت و ناظران سیاسی به بوسیدن گونه‌ها یا لب‌ها و پرشور بودن بوسه‌ها توجه خاصی نشان می‌دادند تا به میزان نزدیکی رهبران کشورهای سوسیالیستی و کمونیستی پی ببرند.

Photo by: Régis Bossu

در سال ۱۹۶۶، محمد‌علی در اولین مسابقه خود در سبک شافل، کلیولند ویلیامز را در راند سوم شکست داد. شایان ذکر است که این عکس یکی از عکس‌های مورد علاقه نیل لیفر محسوب می‌شود.

Photo by: Neil Lefier

سوفیا لورن، آئودری هیپبِرن، آلن دلون و رُمی اشنایدر، پاریس، فستیوال کنِ سال ۱۳۴۱ خورشیدی(۱۹۶۲ میلادی).

Photo by: Unknown

کلام عکاس: این عکس در سال ۱۳۸۲ در فرودگاه شیراز ثبت شده است، وقتی پیکر حسین پناهی را داخل آمبولانس می‌گذاشتند، تابوت وی هیچ روکشی نداشت.

برای اینکه بی‌احترامی نباشد، پیش از رسیدن به یاسوج، پارچه‌ای سبز، از قضا به رایگان تهیه شد تا روی تابوت را بپوشانیم.

شعری از حسین پناهی:
در انتهای هر سفر
در آیینه
دار و ندار خویش را مرور می‌کنم
این خاک تیره این زمین
پاپوش پای خسته‌ام
این سقف کوتاه آسمان
سرپوش چشم بسته‌ام
اما خدای دل
در آخرین سفر
در آیینه به جز دو بی‌کرانه کران
به جز زمین و آسمان
چیزی نمانده است
گم گشته‌ام کجا
ندیده‌ای مرا؟

Photo by: Hasan Ghafari

عکسی ثبت شده در سال ۱۹۵۵، زمانی که پدری یک کودک آفریقایی را در قفس به خانه آورده است تا فرزندانش برای سرگرمی با او بازی کنند!

منشِ ایرانی‌ها، هفتصد و پنجاه سال پیش: بنی آدم اعضای یک دیگرند، که در آفرینش ز یک گوهرند. "سعدی"

Photo by: Unknown