#آموزشی
⚫️نظام سرمایه‌داری نمی‌تواند تضادهایی را که در مقیاس جهانی بازتولید می‌کند، برای همیشه پشت مرزهای خود محبوس نگه دارد.

از نیمه‌ی دوم قرن نوزدهم، به‌ویژه پس از انقلاب‌های ۱۸۴۸ و با گذار تدریجی سرمایه‌داری رقابتی به مرحله‌ی انحصاری و امپریالیستی در اواخر همان قرن، قدرت‌های سرمایه‌داری با گسترش استعمار، صدور سرمایه و تسلط بر بازارها و منابع کشورهای پیرامونی، کوشیدند بخشی از تضادها و بحران‌های نظام سرمایه‌داری را به خارج از مرزهای خود منتقل کنند.

اما تاریخ، منطق دیالکتیکی خودش را دارد!

بحران‌هایی که طی بیش از یک قرن در شرق و به‌ویژه خاورمیانه تشدید شده‌اند، اکنون پیامدهایشان را از مسیر جنگ، مهاجرت، انرژی، تورم و بی‌ثباتی اقتصادی به قلب کشورهای سرمایه‌داری اروپایی بازمی‌گردانند.
البته این نخستین بار نیست که بحران‌های خاورمیانه اروپا را متأثر می‌کنند؛ بحران نفتی ۱۹۷۳، جنگ عراق در ۲۰۰۳ و بحران پناه‌جویی ۲۰۱۵ نمونه‌های تاریخی آن هستند.
بااین‌حال، آنچه امروز اهمیت دارد، پیوند خوردن پیامدهای بحران خاورمیانه با تضادهای طبقاتی و اجتماعیِ انباشته‌شده در خود اروپاست؛ تضادهایی که می‌توانند در قالب اعتراضات گسترده و جنبش‌های اجتماعی سر باز کنند.

در واقع، مسئله این است که موج صدور بحران از غرب به خاورمیانه، این‌بار به سد بنیادگرایی برخورد کرده و اکنون پیامدهای بحران‌های نظام جهانی سرمایه‌داری، در حرکتی معکوس، از پیرامون به مرکز بازمی‌گردند.

🔴@protest_iran

⚫️ترسوتر از شاه‌پرست دنیا به خودش ندیده 😊

دو شب پیش، سلطنت‌طلب‌های شهر فلورانس ایتالیا علیه چپ‌ها و مهاجران رجزخوانی کرده بودند.
امشب، چپ‌ها در همان محل تظاهرات برپا کردند و از آن‌ها خواستند که اگر جرئت دارند، برای رویارویی به همان‌جا بیایند!
اما سلطنت‌طلب‌های ایتالیایی هم درست مانند همتایان فاشیست ایرانی‌شان، جرئت نکردند در محل حاضر شوند و با تمام آن هارت‌وپورت‌ها و رجزخوانی‌هایشان، به لانه‌های خود خزیدند!

🔴protest_iran