تولدت مبارک ارغوان فلاحی
تو هنوز برای من همون پرنده‌ی روزهای انفرادی هستی.
دو زن در دو سلول
اما هر کدام نگران دیگری.
نه یکدیگر را می‌شناختیم
نه دیده بودیم
تنها از نام داروها، سر و صدای نگهبان‌ها یکدیگر را پیدا کردیم.
تو که از ۱۴۰۱ تا الان زندان در زندان، انفرادی به انفرادی، مقاومت را برای من در سن اندکی که داری، ترجمه کردی. تو که نقاشی‌هات و داستان‌هایی که می‌نویسی تا این بیرون از اوین هم لمسشون می‌کنم.

میدونم ناراحتیت هنوز مچاله میشه توی گوشه تخت اما من هر جا باشم، سرم رو میارم بالا و میگم: لَلُره بیا بریم لری بخونیم...

اینم بگم :
که حتی خبر تلخ اعدام رو میدونم, قلم رو توی دفتر نقاشی‌های تو راکد نمیزاره.
دوست دارم

به امید آزادی تمام زندانیان و برچیده شدن طناب دار

#ارغوان_فلاحی