#بازی گروهی رنگی بکنیم؟
این بار ما یک اصطلاح می‌گیم و بعد توی کامنت‌های همون پست، هر کسی توضیحی درباره اون داره می‌نویسه. یا مثلا اگر ویدئو یا مقاله خوبی درباره‌اش پیدا کردین برامون لینک بگذارین. مثال، یک کاربرد روزمره و موارد اینچنینی رو به کامنت‌ها اضافه کنین! هر مورد در یک کامنت که بلند نباشه متن ها (تلاش کنین یک کامنت حداقل بنویسین! اگر چیزی درباره اون اصطلاح نمی‌دونید، سرچ کنید! با همدیگه چیزای خوب کشف کنیم)


اصطلاح نوزدهم: سوگیری خوش‌بینی (Optimism Bias)
* وقتی بدون اینکه حواسمون باشه مشکلات و خطرات رو کمتر از چیزی که واقعا هستن می‌بینیم و با خودمون فکر می‌کنیم همه‌چیز قراره به نفع ما پیش بره!

روزتون بخیر باشه.
تا حالا شده از یک سریال انقدر خوشتون بیاد (یا حتی خوشتون هم نیاد اما کنجکاو باشین که آخرش چی میشه) که بدون توجه به ساعت یا حتی بی‌توجه به اینکه از وقت خوابتون گذشته همچنان تلویزیون رو خاموش نکنین و به تماشا ادامه بدین؟ این اتفاق خیلی رایجی هست، ولی رایج بودنش دلیل نمیشه اتفاق خوبی باشه! این ویدئو دلایل روانشناختی پشت این رفتار رو بهمون توضیح میده. بیاین دفعه بعد که خواستیم بعد از تموم شدن یک قسمت از سریال قسمت بعد رو هم ببینیم، به چیزهایی که در این ویدئو شنیدیم فکر کنیم و به خودمون یادآوری کنیم زمانمون ارزشمندتر از اونه که بخواهیم پای تلویزیون بخش زیادی‌اش رو از دست بدیم.
روز خوبی داشته باشییین!

همه ما کلی هدف داریم.. چیزهایی که دوست داریم به‌دست بیاریم (یا بسازیم!)، جاهایی که دلمون می‌خواد ببینیم، کتاب‌هایی که دوست داریم بخونیم، چیزهایی که می‌خوایم یاد بگیریم و… . از طرفی هم احتمالا تا الان توی زندگی کلی چیزها به‌دست آوردیم و لازمه قدر این‌ها رو هم بدونیم و بابت داشتنشون خوشحال باشیم.

به نظرتون چطوری می‌تونیم بین این قدردان بودنه و خوشحال بودن با داشته‌ها و تلاش برای ساختن چیزهای بیشتر تعادل ایجاد کنیم؟ یه جوری که اون رضایته باعث انفعال نشه و از طرف دیگه هم میل به داشتن چیزهای بیشتر باعث این نشه که روی داشته‌هامون چشم ببیندیم.

صبح بخیر!
توی هر جامعه‌ای یک فرهنگی غالبه و اون فرهنگ غالب هم معمولا یک مسیر از پیش‌تعیین‌شده‌ای برای رسیدن به موفقیت و سعادت‌مندی آدم‌ها تعریف می‌کنه؛ اما اگر یک نفر مسیر متفاوتی بخواد بره چی؟ به نظرتون اینکه انتظار داشته باشیم تمام آدم‌های یک جامعه مسیر یکسانی رو برن انتظار درستیه؟
گاهی وقت‌ها لازمه از مسیر مورد تایید جامعه منحرف بشیم. وارد یک راه تازه بشیم. حرکت توی این راه تازه چون به‌اندازه مسیر اصلی پر رفت و آمد نبوده، سخت‌تره! ولی تجربه ارزشمندتری به ما میده. و کسی چه میدونه؟ شاید راهی که رفتیم، بعدا به آدم‌های دیگه هم انگیزه و اطمینان بده که راه خودشون رو بسازن.
روز خوبی داشته باشین!

طالع رنگی منتشر شدددد. اینجا رو ببینید.

آگاهی نخستین عامل تغییر است. «اکهارت تله»

صبحتون بخیر باشه.
امروز با یک پیشنهاد اومدیم!
بیاین برای یک مدت (مثلا یک تا دو ماه) هزینه‌هایی که به‌صورت روزانه انجام میدیم رو با این فرمت یادداشت کنیم:
تاریخ / عنوان هزینه / دسته‌بندی / مبلغ
در کمال صداقت و کاملا دقیق. بعد از اینکه این مدت تموم شد، به لیستی که تهیه کردیم برگردیم و بررسی کنیم بیشترین هزینه‌هایی که انجام دادیم در کدوم دسته‌بندی بودن. مثلا شاید هزینه رفت و آمدمون به محل کار خیلی زیاده. یا شاید خیلی داریم لباس می‌خریم و … . بعد هم از ایده‌هایی بنویسیم که کمکمون می‌کنه هزینه‌هامون رو در اون بخش کاهش بدیم یا مدیریت کنیم.
تو کامنت‌های این پست هم بنویسین که شما چه روش‌هایی برای مدیریت هزینه‌هاتون در زندگی دارین؟ آیا کاری بوده که کمک کرده باشه در بعضی از هزینه‌هاتون صرفه‌جویی کنید؟
روز خوبی داشته باشیین!

هر آدمی برای خودش یه تعریفی از موفقیت داره. شاید اصلا به تعداد آدم‌های روی زمین تعریف‌های مختلف از موفقیت وجود داشته باشه! اما یه چیزی هست این وسط: اینکه ما تعریفمون رو بر چه اساسی نوشتیم؟

براساس علاقه‌مندی‌ها و ارزش‌های خودمونه؟ یا براساس تعریفی که جامعه قبولش داره نوشتیمش؟
شما خودتون رو توی کدوم دسته می‌بینین؟ وقتی به یک سری دستاوردی که جامعه تایید می‌کنه می‌رسین حس می‌کنین موفق شدین یا خودتون تعریفتون رو نوشتین؟

صبح شما بخیر!
فرض کنین امروز خواب موندیم و دیر می‌رسیم سر کار. توی چنین موقعیتی قبول اینکه صرفا خواب موندیم، می‌تونه خجالت‌آور باشه؛ بنابراین ممکنه خودمون رو توجیه کنیم و با گفتن اینکه حالا یک بار دروغ گفتن ایرادی نداره، یک دلیل الکی برای دیر رسیدنمون به مدیرمون ارائه بدیم. حالا پیشنهاد کانت در این موارد چیه؟ اینکه با خودمون فرض کنیم رفتاری که می‌خواهیم الان انجام بدیم، قراره یک قانون جهانی بشه. حالا با زندگی در دنیایی که قانونش اینه راحت خواهیم بود؟ در مورد این مثال، باید از خودمون بپرسیم: آیا دوست داریم توی دنیایی زندگی کنیم که قانون اصلیش دروغ گفتنه؟
و بعد بر اساس جوابی که به این سوال میدیم درباره خوب یا بد بودن رفتارمون قضاوت کنیم.
این ویدئو هم توضیحات جالبی درباره این موضوع داره.
روز خوبی داشته باشییین!

جامعه‌ای که رقابت را بر همکاری ترجیح دهد، به عمق ظرفیت‌های خود پی نمی‌برد. «رالف والدو امرسون»

روزتون بخیر باشه!
گاهی وقت‌ها ممکنه انقدری درگیر رعایت حال دیگران بشیم که خودمون رو فراموش کنیم. شاید توی اون لحظه‌ای که داریم کاری بر خلاف میلمون انجام میدیم تصور کنیم ایرادی نداره و حتی داریم از روابطمون مراقبت می‌کنیم؛ اما همین کار هم می‌تونه در بلندمدت ما رو خشمگین کنه و حتی باعث آسیب جدی به روابطمون بشه. پس یادمون باشه، مراقبت کردن از بقیه و روابطمون نباید دلیلی بر کنار گذاشتن اون چیزهایی باشه که برای ما ارزش و اولویته.
روز خوبی داشته باشیین!

فکر کنین قراره یه اپلیکیشنی بسازین که تا حالا ساخته نشده. چه قابلیتایی داره، چه کارها می‌کنه؟

صبحتون بخیر باشه.
کمتر کاری هست که بتونیم به تنهایی انجام بدیم و به نتیجه خوبی برسیم. این روزها فرقی نمی‌کنه شغلمون چی باشه و کجا کار کنیم، اما احتمالا یک‌سری هم‌تیمی داریم که هر کدوم باید یک گوشه‌ای از کار رو بگیریم تا در نهایت نتیجه خوبی برای تیم به‌دست بیاد. انعظاف‌پذیری، شنونده خوبی بودن،‌ قابل اعتماد بودن و خیلی ویژگی‌های دیگه‌ای هستن که اگر اون‌ها رو در خودمون پرورش بدیم می‌تونیم یک بازیکن تیمی خوب باشیم. اینجوری همه افراد تیم باهم رشد می‌کنن. به نظر شما بودن چه ویژگی‌های دیگه‌ای در اعضا می‌تونه باعث رشد و پیشرفت یک تیم بشه؟
این ویدئو رو هم ببینید!
روز خوبی داشته باشین!

هر کدوم از ما هر چقدر هم که کارمون رو دوست داشته باشیم، در صورتی که نتونیم تعادل منطقی بین کار و زندگیمون ایجاد کنیم، ممکنه دچار فرسودگی شغلی بشیم. به نظرتون چطور میشه از این اتفاق جلوگیری کرد؟ یا اگر داریم تجربه‌اش می‌کنیم، به نظرتون چطور می‌تونیم ازش عبور کنیم؟

صبح شما بخیر باشه!
تا حالا شده موقعی که کاری رو دارید انجام میدید وقت کم آورده باشید و سرسری تمومش کنید؟ پایین آوردن کیفیت یک کار ضمن اینکه به اعتبارمون لطمه می‌زنه و ممکنه کسانی که باهاشون کار می‌کنیم بپذیرن که ما نمی‌تونیم کار با کیفیت انجام بدیم، در نهایت باعث اتلاف وقت هم میشه. چون لازم خواهد بود برگردیم و کاری رو که یک بار قبلا انجامش دادیم رو تکرار کنیم. این واقعا فکر خوبی نیست! بهتره همون دفعه اول انجام کار بهترین کیفیتی که در توانمون هست رو ارائه بدیم. نظر شما چیه؟ تجربه مشابه داشتین که مجبور بشین کاری رو از اول انجام بدین؟
روز خوبی داشته باشییین!

#بازی گروهی رنگی بکنیم؟
ما اسم یک شخصیت رو میگیم. بعد توی کامنت‌های همون پست، هر کسی فکت، تکه ای از سخنان، اطلاعاتی درباره شخص، آثار و مقاله و خلاصه هر چیز مرتبط و جالبی راجع به اون شخص پیدا می‌کنه بذاره. هر مورد در یک کامنت که بلند نباشه متن ها 😃 (تلاش کنین یک کامنت حداقل بنویسین! اگه اصلا نمی شناسیدش٬ سرچ کنید! باهمدیگه چیزای خوب کشف کنیم😌)



شخصیت سی و سوم، ریموند کارور

صبحتون بخیر باشه.
کتاب مردی به نام اوه رو خوندین؟ داستان خیلی ساده‌ای داره. شاهکار ادبی هم نیست؛ اما شیرین و دوست داشتنیه. داستان مردیه که دور خودش حصار کشیده و نمی‌خواد اجازه بده زندگی از این حصار عبور کنه؛ اما زندگی قوی‌تر از این حرفاست!
اتفاق‌های خوب و بد زندگی به اینکه ما می‌خواهیم برامون اتفاق بیفتن یا نه توجهی نمی‌کنن. زندگی با تمام ماجراهاش در جریانه و این ماییم که تصمیم می‌گیریم از جایی که هستیم بلند شیم و با این ماجراها همراه بشیم یا نه.
روز خوبی داشته باشین!

اون ماشین اسباب‌بازی‌ها رو که واسه حرکت کردنشون لازم بود اول یکم ببریمشون عقب بعد ولش کنیم که بره جلو یادتونه؟ یه موقع‌هایی هدفی که برای خودمون تعریف می‌کنیم و انگیزه‌ای که اول راه داریم، شبیه همون انرژی ماشین اسباب بازیه برای شروع حرکته! اما خوب اون انگیزه اولیه، هیچوقت موندگار نیست. حرکت اون ماشین‌ها هم تا یه جایی ادامه داشت دیگه! بعدش متوقف می‌شد.

حالا به نظرتون توی مسیرهای طولانی، مخصوصا وقتی راه پیش رومون هموار نیست و انگیزه اولیه هم از بین رفته، چطور می‌تونیم انرژیمون رو برای ادامه حرکت حفظ کنیم؟ چه شکلی می‌تونیم همچنان انقدر قدم‌های کوچیک برداریم که بالاخره به هدفمون برسیم؟

صبحتون بخیر باشه.
تصور کنید دو تا دوست هر روز با هم دانشگاه میرن یک رشته یکسان هم درس می‌خونن اما یک نفر این رشته رو انتخاب کرده چون دوستش داشته در راستای هدف‌هاش بوده اما یک نفر دیگه اره توی این رشته درس می‌خونه صرفاً به خاطر اینکه در همین رشته قبول شده. به نظر شما این دو نفر شبیه هم هستند؟
نه زیاد! یک نفر آگاهانه و براساس اهدافش مسیرش رو انتخاب کرده، در حالی که اون نفر دیگه صرفا اینجاست چون تنها گزینه‌اش همین بوده.
خارج از این مثال و توی زندگی خودمون هم لازمه بعضی وقت‌ها این سوال رو از خودمون بپرسیم که اگر من در حال انجام این کار هستم، آیا واقعا برام مهمه این کار رو انجام بدم؟ آیا از مسیری که در اون هستم راضی هستم؟
شما چنین سوالاتی از خودتون می‌پرسین؟
روز خوبی داشته باشین!

طالع رنگی منتشر شددد. اینجا رو ببینید.