نبیل اعظم (ملا محمد نبیل زرندی؛ ۱۸۳۱–۱۸۹۲) شاعر، مبلغ و مهم‌ترین وقایع‌نگار آیین بابی و بهائی و از حواریون حضرت بهاءالله بود. او در زرند زاده شد، در حدود ۱۸۴۷ به دیانت بابی و در ۱۸۵۸ در بغداد به دیانت بهائی گروید و از نخستین پیروان حضرت بهاءالله شد. نبیل در دورهٔ بابی و سپس بهائی، سفرهای گسترده‌ای در ایران، عراق، عثمانی، مصر و فلسطین انجام داد و نقشی محوری در دعوت بابیان به شناسایی حضرت بهاءالله و تثبیت هویت مستقل جامعهٔ بهائی ایفا کرد. او نخستین زیارت‌ حج بهائیِ یعنی بیت حضرت باب در شیراز و بیت حضرت بهاءالله در بغداد، را انجام داد. نبیل سال‌های پایانی عمر را در عکا گذراند و پس از صعود حضرت بهاءالله، به‌شدت متأثر شده و در همان سال به حیات خود خاتمه داد.
نبیل افزون بر دریافت برخی از مهم‌ترین آثار حضرت بهاءالله، شاعری پرکار و نویسنده‌ای اثرگذار بود. مهم‌ترین اثر او مطالع‌الانوار است که معتبرترین منبع اولیهٔ تاریخ بابی به‌شمار می‌رود و بعدها با تلخیص و ویرایش حضرت شوقی افندی منتشر شد. او همچنین سرایندهٔ چند مثنوی تاریخی است.


🌼🌸🌼🌸🌼🌸🌼🌸🌼🌸🌼🌸

@safineherfan

ترجمه‌ای از

پیام بیت ‌العدل اعظم خطاب به کنفرانس هیئت‌های مشاورین قارّه‌ای
(هیئت بین‌المللی ترجمه به زبان فارسی)
 
٣١  دسامبر  ٢٠٢۵
 
دوستان عزیز و محبوب،
 
اوّلین مرحلۀ نقشۀ نه‌ساله، پرتوی بر توانایی چشمگیر جامعۀ بهائی افکنده است.  توان و عزم بی‌سابقه‌ای که در بیش از ده هزار گردهمایی بهائیان و دوستان علاقمند مشهود بود و نقشه با آن آغاز گردید، به سرعت موجب افزایش آگاهی نسبت به اهداف و ویژگی‌های خاصّ نقشه شد و اقدامات پیوسته و بی‌وقفه‌ای را در پی داشت.  انتظار داریم که تا فرارسیدن عید سعید رضوان، در حدود نیمی از ۱۶۰ منطقه و کشورهایی که هنگام شروع نقشه هنوز محدودۀ جغرافیایی با سوّمین نماد رشد نداشتند، چنین محدوده‌ای به وجود آمده باشد که خود دست‌آوردی شگرف است.  تجارب ارزشمندی در این مسیر حاصل شده است به ‌ویژه از طریق مساعی خالصانۀ شمار قابل تحسینی از افراد که در قالب یک راه‌برد هماهنگِ مهاجرت به میدان خدمت شتافتند.  هم‌زمان، توجّه خاصّی در همۀ کشورها به محدوده‌های جغرافیایی با سوّمین نماد رشد معطوف گردیده و بدین ترتیب، مرزهای یادگیری به ‌طور قابل‌ ملاحظه‌ای پیش رفته و ...

🌼🌸🌼🌸🌼🌸🌼🌸🌼🌸🌼🌸

@safineherfan

[A Persian translation of a message from the Universal House of Justice
dated 4 January 2026 to the Bahá’ís of the world]
 
ترجمه‌ای از

پیام بیت ‌العدل اعظم خطاب به بهائیان جهان

(هیئت بین‌المللی ترجمه به زبان فارسی)
 
 
۴  ژانویه  ۲۰٢۶
 
ستایندگان اسم اعظم در سراسر عالم ملاحظه فرمایند
 
دوستان عزیز و محبوب،
 
پنج روز مشورت مجدّانۀ مشاورین قارّه‌ای که برای شرکت در کنفرانس خود در بارۀ مرحلۀ بعدی نقشۀ نه‌ساله در ارض اقدس حضور یافته‌اند، امروز به پایان رسید و در اختتام آن گردهمایی فرخنده این پیام را برای شما ارسال می‌داریم.  گزارش‌های مساعی فراوان شما، و شرح پیشرفت‌های حاصله در محیط‌های گوناگون، و همچنین نحوۀ اثر این پیشرفت‌ها در شکوفایی فرایند یادگیری در تمامی سطوح جامعه را از مشاورین محترم شنیده‌ایم و توصیفات اینکه چگونه جامعه از طریق ترتیبات مختلف هم‌کاری، خود در نقش یک فعّال برجستۀ نقشه ظاهر می‌گردد، موجب سرور وافر این مشتاقان شده است.  همچنین آنچه در میان جمعیّت‌هایی که مشارکت بسیار گسترده‌ای در فعّالیّت‌های بهائی دارند به وقوع می‌پیوندد، در نقاطی که رابطۀ جامعه با اجتماع در حال عمیق‌تر شدن و تکامل سریع است، موجب نهایت تحسین این جمع گشته است.
 
کمک قابل توجّه و مهمّ مشاورین در این پیشرفت که در تمامی مساعی‌شان با هدایت مدبّرانۀ دارالتّبلیغ بین‌المللی هم‌راه بوده است، مبرهن است.  دقّت نظر مشاهدات این خادمان برجستۀ امر الله و روشنی تأمّلات‌شان که هر دو سرشار از محبّت آشکارشان به جوامعی است که به آنها خدمت می‌کنند، موجب خشنودی عمیق ما است.  مذاکرات مشاورین محترم بر اساس پیام ارسالی به آن جمع در روز افتتاح کنفرانس بود که بی‌درنگ برای جمیع محافل روحانی ملّی ارسال گردید تا بدون تأخیر با شما در میان گذاشته شود.  وقتی نگذشته بود که وصول موج عظیمی از گزارش‌ها آغاز شد، حاکی از آنکه دوستان به صورت جمعی، حتّی آنان که برای مقاصد دیگر گرد هم آمده بودند، مشتاقانه به مطالعۀ پیام پرداخته‌اند.  این نشانۀ اشتیاق گسترده برای درک سریع آنچه عالم بهائی در چهار سال گذشته آموخته و برای تعیین آنچه در پنج سال آینده برای پیشبرد نقشه باید انجام پذیرد، این جمع را عمیقاً تحت تأثیر قرار داد.  این موضوع همچنین محور سلسلۀ گردهمایی‌های تشکیلاتی خواهد بود که در ماه‌های آینده برگزار خواهد شد و بی‌تردید مشاورین بینش‌های حاصله از مشاورات‌شان در ارض اقدس را ارائه خواهند نمود.
 
در ایّام فرخندۀ رضوان، مرحلۀ نخست نقشۀ نه‌ساله به پایان رسیده مرحلۀ دوّم آغاز خواهد شد.  این لحظۀ تسلسل و توالی، فرصتی است مناسب برای ارتباط و مشورت با خیل نفوسی که چهار سال پیش به هم‌راه آنان این نقشه آغاز گردید و از آن زمان تعدادشان افزایش یافته، از جمله دوستان جدید بی‌شماری که به جلسات دعا، فعّالیّت‌های آموزشی و سایر اقدامات بهائی جذب شده‌اند.  از همگان دعوت می‌نماییم که چه در فضاهای معیّن، چه در گردهمایی‌های مستمرّ جامعه، و یا در منازل یکدیگر، بر آنچه آموخته شده و بر دست‌آوردهای حاصله از یادگیری‌ها، تأمّل نمایند.  اطمینان داریم که با تعمّق در بارۀ اهمّیّت این مشروع جهانی، ملاحظات شما این مسئله را نیز در بر خواهد گرفت که چگونه اقدامات شما، خانوادۀ شما و جامعۀ شما می‌تواند به تحقّق اهداف نقشه کمک کند.
 
حضرت بهاءالله می‌فرمایند ”شأن نزول شأن حقّ است و انتشار شأن خلق“.  تلاش‌های صادقانه و فداکارانه و پر شور و شوق و متنوّع برای انتشار پیام حقّ و القای امید در قلوب مستعدِ عالمیان که در چنگ مصائب و بلیّات گرفتاراند، و ارائۀ ابزار و اسبابی که انسان را به عاملی آگاه در تجدید حیات روحانی عالم مبدّل سازد، شایان تحسین و شادی و سپاس فراوان است.  با این احساسات که در این لحظه قلوب این مشتاقان را لبریز نموده امروز در روضۀ مبارکه از درگاه جمال قدم عنایات و تأییدات لاریبیه‌اش را برای شما عزیزان مسئلت خواهیم نمود.
 
[امضا:  بیت العدل اعظم]
 
🌼🌸🌼🌸🌼🌸🌼🌸🌼🌸🌼🌸

@safineherfan

🌼🌸🌼🌸🌼🌸🌼🌸🌼🌸🌼🌸

"إِذًا وَضَعَ وَجْهَهُ عَلَى التُّرَابِ وَقَالَ رَبِّ قَدْ مَسَّنِي الضُّرُّ مِنْ كُلِّ الْجِهَاتِ وَإِنَّكَ أَنْتَ الَّذِي سَبَقَتْ رَحْمَتُكَ كُلَّ شَيٍءٍ فَارْحَمْنِي بِجُودِكَ وَجُدْ عَلَيَّ بِفَضْلِك وَإِنَّكَ كُنْتَ بِعِبَادِكَ رَحِيمًا فَلَمَّا سَمِعْنَا نِدَائَهُ أَجْرَينَا تَحْتَ رِجْلِهِ الْيُمْنَى عَينَ عَذبٍ سَائِغٍ مَفرُوتًا وَأَمَرْنَاهُ بِأَنْ يغْمِسَ فِيهَا وَيَشْرَبَ مِنْهَا فَلَمَّا شَرِبَ طَابَ عَنْ كُلِّ الْأَمْرَاضِ وَكَانَ عَلَى أَحْسَنِ الْخَلْقِ مَشْهُودًا وَرَجَعْنَا إِلَيهِ كُلَّمَا أَخَذَنَا عَنْهُ وَفَوْقَ ذَلِكَ بِحَيثُ أَمْطرْنَا عَلَيهِ مِنْ جَبَرُوتِ الْغَنَاءِ مَا أَغْنَاهُ عَنْ كُلِّ مَنْ عَلَى الْأَرْضِ جَمِيعًا وَقَرَّرْنَا عَيْنَاهُ بِأَهْلِهِ وَوَفَّينَا لَهُ مَا وَعَدْنَا الصَّابِرِينَ فِي أَلْوَاحِ قُدْسٍ مَحْفُوظًا وَأَصْلَحْنَا لَهُ الْأُمُورُ كُلَّهَا وَأَيِّدْنَاهُ بِعَضُدِ الْأَمْرِ الَّذِي كَانَ بِالْحَقِّ قَوِيًّا وَأَرْفَعْنَا بِهِ الْخَاضِعِينَ وَأَهْلَكْنَا الَّذِينَ هُمْ اسْتَكبَرُوا عَلَى اللّٰهِ وَكَانُوا فِي الْأَرْضِ شَقِيًّا وَكَذَلِك نَفْعَلُ مَا نَشَاءُ بِأَمْرِنَا وَنُوَفِّي أُجُورَ الصَّابِرينَ وَنُعْطِيهِمْ مِنْ خَزَائِنِ الْقُدسِ جَزَاءً مَوْفُورًا​"

حضرت بهاء الله, سورة الصبر (لوح ايوب)

مضمون:
آنگاه (ایوب) چهره‌اش را بر خاک نهاد و گفت: «پروردگارا، همانا از هر سو، رنج و آسیب بر من فرود آمده‌است و تویی آن که رحمتت بر هر چیزی پیشی گرفته است؛ پس به جود و کرمت بر من رحم کن و به فضلت بر من ببخشای. و همانا تو بر بندگانت همواره مهربان بوده‌ای.»

هنگامی که ندای او را شنیدیم، زیر پای راستش چشمه‌ای گوارا و زلال روان ساختیم و او را فرمان دادیم تا در آن فرو رود و از آن بنوشد. چون نوشید، از هر بیماری پاک گشت و در نیکوترین هیئت آفرینش، آشکار و مشهود گردید.

و هر چه را از او گرفته بودیم، به او بازگرداندیم و فراتر از آن، به گونه‌ای که از جبروت غنای خویش، آنچنان بر او باران رحمت ریختیم که از همه اهل زمین بی‌نیاز گشت. دیدگانش را به دیدار اهلش روشن ساختیم و آنچه را در الواح محفوظ قدس به شکیبایان وعده داده‌بودیم، برایش وفا کردیم.

و همه کارهایش را اصلاح نمودیم و او را با بازوی امری که به حق قوی است تأیید کردیم، و به دست او خاضعان را برافراشتیم و مستکبران بر خدا را ـ که در زمین اهل شقاوت بودند ـ نابود ساختیم. و اینچنین است که آنچه را بخواهیم به امر خویش انجام می‌دهیم و مزد شکیبایان را به تمامی می‌پردازیم و از خزائن قدس پاداشی فراوان به آنان می‌بخشاییم.

🌼🌸🌼🌸🌼🌸🌼🌸🌼🌸🌼🌸

@safineherfan

🌼🌸🌼🌸🌼🌸🌼🌸🌼🌸🌼🌸

PRESS RELEASE     
Bahá’í International Community 
3 February 2026        
 
بهائیان ایران در بحبوحۀ بحران ملی با موجی از سرکوب و نفرت پراکنی مواجه شده اند

ژنو—۱۴ بهمن ۱۴۰۴—هنگامی که خواستۀ مردم ایران برای عدالت و بهبود وضعیت کشورشان با خشونت، سرکوب و جانباختن گستردۀ ایرانیان مواجه شده است، جامعۀ جهانی بهائی به شدت نگرانِ تلاش های فزایندۀ حکومت ایران است که می کوشد در این شرایط بحرانی، با تشدید آزار و سرکوب و بهره گیری از رسانه های حکومتی، بهائیان را به عنوان مقصر معرفی کند؛ اقدامی که با رویه ای دیرینه در رفتار این حکومت همخوانی دارد.  
از زمان انقلاب اسلامی ۱۳۵۷ تاکنون، در تمام دوره های بحران های کشور، چه اجتماعی و چه اقتصادی و چه سیاسی، مقامات حکومت ایران همواره به طور سازمان یافته تلاش کرده اند بهائیان را مقصر مشکلات کشور جلوه دهند و برای این منظور به اتهام زنی های بی اساس، انتشار هماهنگ اخبار جعلی و ترویج نفرت و خصومت متوسل شده اند. این بار نیز تفاوتی با گذشته نداشته است.
در هفتۀ گذشته، برنامه هایی از شبکۀ دو تلویزیون دولتی پخش شده که به نشر اتهام های بی اساس علیه جامعۀ بهائی می پردازد. در این برنامه ها، از جمله اعتراف های اجباری چند نفر از اعضای جامعۀ بهائی پخش شده که واضحاً تحت فشار و اجبار اخذ شده است. همزمان، گزارش هایی نیز دربارۀ افزایش دستگیری ها و بازداشت بهائیان در نقاط مختلف کشور منتشر شده است. 
در روز ۱۲ بهمن، به اصطلاح«اعترافات» دو بهائی در ارتباط با اعتراضات که آشکارا تحت فشار و اجبار اخذ شده است، از صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران، رسانۀ اصلی حکومت، پخش شد .سازمان های حقوق بشر سالهاست رویۀ اخذ اعترافات اجباری در زندان های ایران را مستند کرده اند؛ رویه ای که در آن بازداشت شدگان تحت فشار و تهدید و شکنجه قرار می گیرند تا به جرائمی اعتراف کنند که هرگز مرتکب نشده اند. پخش چنین اعترافات اجباری از صدا و سیمای حکومتی، نشان دهندۀ تشدید کارزار حکومت ایران علیه جامعۀ بهائی است.
دهه هاست که مقامات حکومت ایران کوشیده اند آزار و سرکوب بهائیان را با نفرت پراکنی و مقصرسازی توجیه کنند. با این حال، مردم ایران و جامعۀ بین المللی هرچه بیشتر به بی پایه و اساس بودن این اتهام ها پی برده اند؛ چرا که این مقامات هرگز حتی کوچک ترین مدرکی برای اثبات ادعاهای خود نداشته و ندارند.
 
سیمین فهندژ، نمایندۀ جامعۀ جهانی بهائی در سازمان ملل متحد در ژنو، گفت: «این تلاش دیگری است از سوی حکومت ایران برای تحریف حقیقت و ساختن روایت های دروغین برای افکار عمومی. اما این تلاش اکنون کاملاً نخ نما شده و بی پایه و اساس بودنش برای همه اثبات گردیده است. مقامات حکومت ایران در هر دوره از بحران های ملی، چه اجتماعی، چه اقتصادی و چه سیاسی، به طور مداوم و سیستماتیک بهائیان را قربانی ساخته اند».
او گفت: «جامعۀ بهائی اغلب از نخستین گروه هایی است که هدفِ اتهام های بی اساس قرار می گیرد، مقصر هر بحرانی جلوه داده می شود و از طریق کارزارهای هماهنگِ نفرت پراکنی و انتشار اطلاعات نادرست مورد هدف قرار می گیرد.
این الگویی تکراری است و اکنون بار دیگر شاهد آن هستیم ».
خانم فهندژ افزود: «بهائیان ایران، با وجود اتهامات واهی و دروغ و آزار و سرکوب بی رحمانه ای که با آن روبه رو بوده اند، تنها با پایداری و خدمت به کشور خود پاسخ داده اند و هرگز به خشونت متوسل نشده اند. آنها بر اساس اصول اعتقادی خود، در تمام دهه های آزار و سرکوب غیرقابل تحمل، خشونت را به طور کامل مردود دانسته اند و هرگز به روش های کینه توزانه و ناعادلانۀ سرکوبگران خود متوسل نشده اند. سابقۀ بهائیان در اینکه حاضر نشده اند در برابر هر منفعت دنیوی، باورهای خود را انکار کنند، نشان دهندۀ پایبندی و تعهد عمیق به اصولشان و بیش از همه به اصل راستگوئی و صداقت است. خواستۀ آنها برای احقاق حقوقشان صرفاً به این دلیل است که بتوانند در سرزمینی که آن را مقدس می دانند، به رفاه کشور خود خدمت کنند».
در جریان نشست ویژۀ اخیر شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد دربارۀ ایران در ژنو، جامعۀ جهانی بهائی تأکید کرد که در کنار تجربۀ چندین دهه ایِ جامعۀ بهائی از آزار و سرکوب، اکنون شمار بسیار بیشتری از مردم ایران با بی عدالتی روبه رو هستند.

جامعۀ جهانی بهائی همچنین در واکنش به گزارش ها دربارۀ جان باختن افراد در سراسر کشور، مراتب عمیق همدردی خود را ابراز کرد.  
خانم فهندژ گفت: «همۀ ایرانیان در سراسر کشور، از هر دین، قومیت و پیشینه ای، شایستۀ آن هستند که نقشی تعیین کننده در ساختن آیندۀ کشور خود داشته باشند. این حقِ ذاتیِ هر انسانی است که هیچ حکومتی نمی تواند آن را سلب کند».
او افزود: «بهائیان در ایران، چهار دهه است که در برابر بی عدالتی و سرکوب ایستادگی کرده اند و بر اساس عشق به وطن و سرزمینشان و اشتیاقشان برای خدمت در جهت پیشرفت و رفاه آن، همواره خود را متعهد به کشور خویش دانسته اند».
جامعۀ جهانی بهائی از جامعۀ بین المللی می خواهد که به شکل قاطع و صریح آزار بهائیان و مقصر جلوه دادن آنها را محکوم کند و صدای خود را برای تحقق عدالت برای همۀ مردم ایران بلند نماید.

🌼🌸🌼🌸🌼🌸🌼🌸🌼🌸🌼🌸

@safineherfan

🌼🌸🌼🌸🌼🌸🌼🌸🌼🌸🌼🌸

[A Persian translation of a letter from the Department of the Secretariat
dated 3 February 2026 to an individual believer]
 
ترجمه‌ای از
نامۀ دارالانشاء بیت ‌العدل اعظم
خطاب به یکی از احبّا
(هیئت بین‌المللی ترجمه به زبان فارسی)
 
 
٣  فوریه  ٢٠٢۶
 
ارسال از طریق الکترونیکی
 
سرکار خانم …
ایالات متّحدۀ امریکا
 
دوست عزیز روحانی،
 
بیت ‌العدل اعظم نامۀ مورّخ ۲۰ ژانویه ۲۰۲۶ شما را دریافت کرده‌اند که در آن نسبت به اوضاع کنونی ایران و پیامدهای آن برای جامعۀ بهائی ابراز نگرانی کرده و پرسیده‌اید که چگونه می‌توان این رویدادها را در پرتو تعالیم امر الهی بهتر درک نمود.  همچنین نامۀ مورّخ ۲۹ ژانویه ۲۰۲۶ شما در پی‌گیری مکاتبۀ پیشین‌تان، واصل گشت.  مقرّر نمودند به قرار ذیل مرقوم گردد.
 
نگرانی‌ها و احساس ناامیدی و استیصال شما در برابر بی‌عدالتی‌هایی که در ایران، به ‌ویژه در هفته‌های اخیر، بر بسیاری روا گشته کاملاً قابل درک است.  تمعّن و تفکّر در گسترۀ مصائب وارده بر شمار بسیار زیادی از نفوس، البتّه قلب هر فرد بهائی را عمیقاً اندوهگین می‌سازد.  آلام و منازعات و بی‌عدالتی‌هایی که در عالم انسانی مشهود است همگی نشانه‌های فرسودگی نظم کهنۀ جهان است.  امّا در آثار امر الهی به ما اطمینان داده شده که ظهور حضرت بهاءالله فرایند سازنده‌ای را به جریان انداخته است، فرایندی که بهائیان سراسر عالم هم‌راه با هم‌کاران و هم‌فکران خویش مشغول به پیشبرد آنند.
 
در خصوص مصائبی که بر خواهران و برادران عزیزمان در ایران طیّ بیش از چهار دهه وارد آمده، مفید است که محن و آلام آنان را در چشم‌اندازی وسیع‌تر ملاحظه نمود.  همانطور که بیت العدل اعظم فرموده‌اند هدف نهایی ظهور حضرت بهاءالله توان‌مند ساختن مردم جهان به ترویج مدنیّتی است پیشرو که پاسخگوی احتیاجات مادّی و معنوی همۀ نوع بشر باشد، هدفی که تمامی جوامع بهائی در سراسر عالم با جدّ و جهد و عزم راسخ در تحقّق آن می‌کوشند.  در این مجهود عظیم، ید قدرت الهی نقش ویژه‌ای را به عهدۀ مؤمنین ممتحن جمال ابهی در ایران گذارده است.  مسیر رشد و توسعۀ جامعۀ بهائی در مهد امر الله همواره با امتحانات و مصائب هم‌راه بوده است.  بهائیان ساکن ایران، علیرغم آزار و اذیّت بی‌امان و مصائبی بی‌پایان که متحمّل می‌شوند، اعضای یک جامعۀ قوی و پویا هستند که در وطن عزیز خود، سرزمینی که در آن فرصت‌های فراوانی برای خدمت موجود است، در نهایت استقامت به امر الهی و به هم‌وطنان‌شان خدمت می‌کنند.  منبع الهام آنان مثال و نمونۀ حیات حضرت بهاءالله است که برای استقرار عدالت ظلم را تحمّل فرمودند.  آنان به این بیان حضرت ولیّ محبوب امر الله به خوبی واقف‌اند و آن را ارج می‌نهند که می‌فرمایند ”ولی صبر و تحمّل و شجاعت و شهامت لازم“ است و به وعدۀ آن حضرت مطمئن و دل‌گرم‌اند که می‌فرمایند ”زود است آن اقلیم جنّة النّعیم گردد و مظلومان ایران فخر جهان و مقتدای جهانیان گردند و انّ هذا لوعد غیر مکذوب“.  در حقیقت، ثبات و استقامت‌ آن عزیزان سبب بقای امر الهی در مهد امر الله گشته، سلوک‌شان تأثیری جاودانه بر اذهان و قلوب هم‌میهنان‌شان نهاده، به طوری که در سال‌های اخیر تحوّلی تاریخی در نگرش ایرانیان عادل و منصف در سراسر جهان مشاهده شده است.
 
با توجّه به مطالب مذکور، با نهایت محبّت به شما توصیه می‌شود که ناامید نگردید و دل‌سرد نشوید.  چنانکه بیت العدل اعظم قبلا فرموده‌اند ”بهائیان ایران که به دست توانای حضرت بهاءالله و در راه تحقّق نوایای مقدّسه‌اش مبعوث و پرورش و آمادگی یافته‌اند بمنزلۀ گنجینهٴ گران‌بهایی برای امر الهی نه تنها در ایران بلکه در سراسر جهانند که قوای مکنونه‌اش را نمی‌توان چنان که باید و شاید در حال حاضر درک نمود.“  به درستی بهائیان ایران مایۀ افتخار و مباهات عالم بهائی و موجب فرح و سرور قلوب سایر مؤمنین‌اند.
 
مطمئن باشید که بیت العدل اعظم در اعتاب مقدّسۀ علیا با تضرّع و ابتهال مسئلت می‌نمایند که دوستان عزیز در ایران و هم‌میهنان‌ شریف‌شان در ظلّ حمایت و صیانت حضرت قادر متعال محفوظ و مصون مانند و در مساعی خود برای یاری و پشتیبانی یکدیگر در رویارویی با مشکلات موفّق گردند.  همچنین در حقّ شما در اعتاب مقدّسه دعا خواهد شد.
 
با تقدیم تحیّات
دارالانشاء بیت العدل اعظم
 
🌼🌸🌼🌸🌼🌸🌼🌸🌼🌸🌼🌸

@safineherfan

🌼🌸🌼🌸🌼🌸🌼🌸🌼🌸🌼🌸

خلاصه ای از مطالب پیام ١٢ اسفند ١٣٩١ بیت العدل اعظم

(۱)

در طول ۳۴ سال گذشته، بهائیان ایران با ظلم و فشار زیادی روبه‌رو بوده‌اند؛ فشارهایی که در واقع ادامه همان آزارهایی است که در حدود ۱۶۹ سال گذشته هم وجود داشته است.

با اینکه برخی تلاش کرده‌اند جامعه پیروان حضرت بهاءالله را در ایران تضعیف کنند، این فشارها در نهایت باعث قوی‌تر شدن ایمان و همبستگی آن‌ها شده است.

بسیاری از مردم ایران که خودشان هم با بی‌عدالتی روبه‌رو هستند، از ظلمی که به بهائیان می‌شود آگاه‌اند و خدمات صادقانه آن‌ها را برای پیشرفت کشور ارزشمند می‌دانند.

هرچه همدلی مردم با بهائیان بیشتر می‌شود، درخواست‌ها برای برداشتن محدودیت‌هایی که مانع مشارکت آن‌ها در جامعه است نیز بلندتر می‌شود. به همین دلیل، پرسش درباره دیدگاه بهائیان نسبت به مسائل سیاسی اهمیت بیشتری پیدا کرده است.
در طول تاریخ، جامعۀ بهائی ایران دربارۀ مسائل سیاسی در موقعیت دشواری قرار داشته است. از یک سو، به اشتباه متهم به داشتن اهداف سیاسی، مخالفت با حکومت یا حتی جاسوسی برای بیگانگان شده است. از سوی دیگر، پایبندی بهائیان به اصل «دخالت نکردن در سیاست حزبی» گاهی به بی‌تفاوتی نسبت به سرنوشت کشور تعبیر شده است.

اکنون که انگیزه‌های واقعی مخالفان آیین بهائی روشن‌تر شده، لازم است به علاقه روزافزون ایرانیان برای فهم دیدگاه بهائیان درباره سیاست پاسخ داده شود تا سوءتفاهم‌ها باعث تضعیف دوستی‌ها نشود.

همچنین شایسته است در این توضیح، تنها به چند جمله کوتاه درباره محبت و وحدت اکتفا نشود، بلکه چارچوب فکری‌ای که نگاه جامعۀ بهائی به سیاست را شکل می‌دهد به‌روشنی بیان شود. امید است توضیحات ارائه‌شده در این زمینه مفید باشد.
در نگاه آیین بهائی، سیاست با برداشت خاصی از تاریخ و مسیر پیشرفت انسان پیوند دارد. پیروان حضرت بهاءالله باور دارند که بشر وارد مرحله‌ای تازه و مهم از رشد خود شده است؛ مرحله‌ای که مانند رسیدن یک انسان از کودکی به بلوغ است و به استقرار یگانگی نوع بشر می‌انجامد.

همان‌طور که نوجوان پیش از بلوغ دوره‌ای پرتحول اما امیدبخش را می‌گذراند و توانایی‌های پنهانش آشکار می‌شود، جهان امروز نیز در حال گذر از تحولی بزرگ است. بسیاری از آشفتگی‌ها و بحران‌های کنونی را می‌توان نشانه‌های این مرحله گذار و آغاز بلوغ جمعی انسان دانست.

در این روند، بسیاری از باورها، عادت‌ها و شیوه‌های قدیمی که مربوط به گذشته‌اند، کم‌کم کارایی خود را از دست می‌دهند.
بهائیان در تحولات امروز جهان دو روند اصلی را می‌بینند: یکی روند فروپاشی و تخریب، و دیگری روند سازندگی و شکل‌گیری نو. هر دو روند، به نوعی انسان را به سوی بلوغ جمعی هدایت می‌کنند.

روند نخست را می‌توان در مشکلات نهادهای قدیمی، ناتوانی رهبران در حل بحران‌های اجتماعی، از بین رفتن معیارهای اخلاقی گذشته و احساس ناامیدی و بی‌هدفی در میان بسیاری از مردم مشاهده کرد. با این حال، همین فروپاشی‌ها موانع پیشرفت را کنار می‌زنند و راه را برای شکل‌گیری ساختارهای تازه باز می‌کنند.

در کنار آن، روند سازنده در حال ایجاد فرصت‌های جدید برای همکاری، همبستگی و نزدیکی میان انسان‌هاست. پیروان حضرت بهاءالله تلاش می‌کنند فعالیت‌های خود را با این روند سازنده هماهنگ کنند، زیرا باور دارند که این نیرو در نهایت قوی‌تر خواهد شد، نظم تازه‌ای برای جهان پدید می‌آورد و زمینه‌ساز صلح عمومی می‌شود.

این نگاه به تاریخ، اساس همه اقدامات جامعۀ آیین بهائی را تشکیل می‌دهد.
بر اساس نوشته‌های بهائی، اصل «یگانگی نوع انسان» که نشانه بلوغ بشر است باید در همۀ عرصه‌های زندگی اجتماعی دیده شود. امروز این اندیشه که انسان‌ها یک خانوادۀ واحدند، بیش از گذشته پذیرفته شده است. کاهش تعصبات قدیمی و رشد حسّ شهروندی جهانی از نشانه‌های این آگاهی تازه است.

با این حال، این فقط آغاز راهی طولانی است که طی سال‌ها و حتی قرن‌ها کامل می‌شود. از نگاه حضرت بهاءالله، یگانگی بشر تنها به معنای همکاری میان ملت‌ها نیست، بلکه نیازمند بازنگری اساسی در نوع روابطی است که جامعه بر پایۀ آن شکل گرفته است.

برای نمونه، بحران محیط زیست نشان می‌دهد نگاه کنونی انسان به طبیعت نادرست است؛ مشکلات خانواده و نقض حقوق زنان و کودکان بیانگر محدود بودن دیدگاه‌های رایج درباره روابط خانوادگی است؛ ادامه استبداد و در مقابل، بی‌اعتمادی مردم به نهادهای رسمی، ضعف رابطۀ فرد و حکومت را آشکار می‌کند؛ و تمرکز ثروت در دست گروهی اندک، نشان می‌دهد ساختار اقتصادی جهانی عادلانه طراحی نشده است.

(۲)

بنابراین، اصل یگانگی نوع بشر مستلزم دگرگونی عمیق و اساسی در ساختارهای اجتماعی در سراسر جهان است؛ و این دیدگاه، پایه و جهت‌گیری جامعۀ آیین بهائی را شکل می‌دهد.
بهائیان معتقد نیستند که دگرگونی‌های بزرگ جهان فقط به وسیلۀ آن‌ها انجام می‌شود و قصد ندارند دیدگاه خود را به جامعه تحمیل کنند. از نگاه آن‌ها، همۀ ملت‌ها، گروه‌ها و حتی افراد، هر کدام به اندازۀ توان خود، در ساختن تمدنی جهانی سهیم خواهند بود.

به فرمودۀ حضرت عبدالبهاء، وحدت در زمینه‌های گوناگون زندگی بشر به‌تدریج پدید می‌آید؛ مانند وحدت سیاسی، وحدت نظر در مسائل مهم، وحدت نژادی و وحدت وطنی. با پیشرفت این مراحل، ساختارهای لازم برای جهانی متحد شکل می‌گیرد؛ جهانی که در عین برخورداری از اتحاد سیاسی، به تنوع فرهنگ‌ها احترام می‌گذارد و زمینه رشد کرامت انسانی را فراهم می‌کند.

بر این اساس، دغدغۀ اصلی جامعۀ جهانی آیین بهائی این است که چگونه می‌تواند بهترین سهم را در روند تمدن‌سازی ایفا کند. این جامعه فعالیت‌های خود را در دو بُعد می‌بیند: یکی رشد و تقویت درونی خود، و دیگری نحوۀ تعامل و همکاری با جامعه پیرامون.
در زمینۀ رشد و تکامل جامعۀ خود، بهائیان در شرایط اجتماعی مختلف در سراسر جهان خاضعانه تلاش می‌کنند تا الگویی برای فعّالیّت و ساختارهای اداری مربوطه فراهم آورند که اصل وحدت نوع بشر و معتقدات زیربنایی این اصل را تجسّم می‌بخشد.  برای روشن شدن موضوع در اینجا فقط چند فقره از این اعتقادات بیان می‌گردد:  روح انسانی عاری از جنسیّت، نژاد، قومیّت و طبقه می‌باشد و این حقیقتی است که هر نوع تعصّب را غیر قابل‌ قبول می‌نماید مخصوصاً تعصّب نسبت به زنان که آنان را از پرورش استعدادهای ذاتی خود و از اشتغال پا ‌به ‌پای مردان در میادین گوناگون باز می‌دارد؛ ریشۀ اصلی تعصّب جهل است که به کمک فرایندهای آموزشی‌‌ می‌تواند بر طرف گردد، فرایندهایی که دانش را در اختیار تمامی نوع بشر قرار می‌دهد و آن را کالایی منحصر به اقلّیّتی مرفّه نمی‌داند؛ علم و دین دو نظام مکمّل دانش و عمل‌اند که انسان از طریق آنها دنیای اطراف خود را درک می‌کند و به وسیلۀ آنها تمدّن را به پیش می‌برد؛ دین بدون علم به ‌سرعت به سطح خرافات و تعصّبات تنزّل می‌یابد و علم بدون دین به ابزاری برای مادّی‌گرایی خشک تبدیل می‌گردد؛ مادام که مصرف‌گرایی به منزلۀ افیونِ روحِ انسان عمل می‌نماید دسترسی به رفاه واقعی که ثمرۀ انسجامی پویا بین نیازهای مادّی و معنوی زندگی است روز به روز دشوارتر خواهد شد؛ عدالت که یکی از قوای روح انسان است فرد را قادر به تشخیص حقیقت از دروغ می‌سازد و جستجوی واقعیّت را هدایت می‌کند، جستجویی که برای رهایی از عقاید خرافی‌ و سنّت‌های پوسیده‌ای که راه یگانگی را مسدود می‌سازند ضروری است ؛ عدالت وقتی که به نحوی صحیح در مسائل اجتماعی اِعمال گردد مهم‌ترین وسیله برای ایجاد وحدت و یگانگی است؛ هر کسب و کاری که با روح خدمت به هم‌نوع انجام شود به منزلۀ عبادت و ستایش خداوند است.  تبدیل این‌ قبیل آرمان‌ها به واقعیّت، ایجاد تقلیب در افراد و پی‌ریزی ساختارهای اجتماعی مناسب مطمئنّاً کار کوچکی نیست.  با این حال جامعۀ بهائی یک فرایند یادگیری درازمدّت را که لازمۀ این مشروع عظیم است با جدّیّت تمام دنبال می‌کند، مشروعی که مشارکت تعداد فزاینده‌ای از مردم از هر طبقه و از هر گروه بشری را استقبال می‌نماید.
در جوامع بهائیِ سراسر جهان، یک روند یادگیری در جریان است که به مسائل مهمی می‌پردازد. از جمله:

* گرد هم آوردن افراد با پیشینه‌های گوناگون در فضایی سرشار از نیایش و همدلی، به دور از اختلاف و تفرقه، و تقویت وحدت در فکر و عمل.
* توانمند کردن زنان و مردان تا از بی‌تفاوتی خارج شوند و در فعالیت‌هایی شرکت کنند که به رشد روحی، فکری و اجتماعی‌شان کمک می‌کند.
* اداره جامعه بدون وجود طبقۀ روحانیون و بر پایۀ برابری.
* کمک به جوانان برای عبور سالم از دوران حساس زندگی و هدایت انرژی آنان به سوی خدمت و پیشرفت جامعه.
* تقویت خانواده به‌گونه‌ای که محیطی سالم و سازنده ایجاد شود و روحیه بیگانگی یا بدرفتاری با دیگران شکل نگیرد.
* ایجاد فرایند مشورتی‌ای که در آن تصمیم‌ها بر اساس جستجوی حقیقت، احترام به تجربه‌های عملی و دوری از تعصب شخصی گرفته شود؛ به‌گونه‌ای که حقیقت فدای توافق‌های سطحی یا منافع گروهی نشود.

برای پیشبرد این اهداف، جامعۀ آیین بهائی روشی مشخص در پیش گرفته است که بر اقدام، ارزیابی، مشورت و مطالعه استوار است. این روش هم به مراجعه به نوشته‌های دینی تکیه دارد و هم از بررسی و تحلیل علمی تجربه‌ها بهره می‌گیرد.

(۳)

همچنین این جامعه به طور مستمر بررسی می‌کند که چگونه می‌توان این روند یادگیری را ادامه داد، افراد بیشتری را در تولید و به‌کارگیری دانش سهیم کرد، و سازوکارهایی ایجاد نمود تا تجربه‌ها و آموخته‌ها در سطح جهانی به شکل منظم ثبت و منتقل شوند.
مسیر کلی این روند یادگیری با مجموعه‌ای از نقشه‌های جهانی هدایت می‌شود که چارچوب آن‌ها را بیت‌العدل اعظم تعیین می‌کند. محور اصلی این نقشه‌ها «پرورش قابلیت» است؛ یعنی تقویت توان سه عنصر اصلیِ هر جامعه: افراد، جامعه و مؤسسات. هدف آن است که این سه بتوانند پایه‌های زندگی روحانی را در همه جا تقویت کنند، به برخی نیازهای اجتماعی و اقتصادی محل خود پاسخ دهند، در گفتگوهای رایج جامعه مشارکت داشته باشند و در عین حال هماهنگی روش‌ها را حفظ کنند.

در این دیدگاه، رابطه میان فرد، جامعه و مؤسسات ــ که در طول تاریخ اغلب بر سر قدرت با هم در کشمکش بوده‌اند ــ باید از نو تعریف شود. به جای رقابت و سلطه‌جویی، بر همکاری و هماهنگی تأکید می‌شود. الهام‌بخش این نگاه، تعبیری است که حضرت بهاءالله ارائه کرده‌اند و جامعه انسانی را به بدن انسان تشبیه می‌کنند؛ بدنی که اجزایش با همکاری یکدیگر رشد می‌کنند. همان‌طور که سلامت هر سلول به سلامت کل بدن وابسته است، رفاه هر فرد و ملت نیز به رفاه همۀ انسان‌ها بستگی دارد.

در این چارچوب، مؤسسات برای سلطه بر افراد ایجاد نشده‌اند، بلکه وظیفه‌شان پرورش و هدایت استعدادهاست. افراد نیز از روی آگاهی و ایمان، نه اطاعت کورکورانه، همکاری می‌کنند. جامعه هم باید محیطی فراهم کند که افراد بتوانند خلاقیت خود را در جهت خیر عمومی به کار گیرند.

برای تحقق چنین الگویی، لازم است برخی مفاهیم اساسی بازنگری شوند؛ مهم‌ترین آن‌ها مفهوم «قدرت» است. قدرت نباید به معنای ابزار سلطه، رقابت و برتری‌طلبی فهمیده شود. در این نگاه، قدرت توانایی نامحدود انسان برای ایجاد تحول است؛ توانی که در روح انسان ریشه دارد. بنابراین فرایندهای سیاسی و اجتماعی نیز باید از نیروهایی مانند وحدت، محبت، خدمت صادقانه و عمل خالصانه الهام بگیرند.

از دید آیین بهائی، شکوفا کردن، تقویت و هدایت این نوع قدرت است که می‌تواند زمینه‌ساز پیشرفت واقعی جامعه انسانی شود.
جامعۀ آیین بهائی خود را کامل نمی‌داند و می‌پذیرد که برای رسیدن به درک عمیق‌تر از روابط سالم میان فرد، جامعه و نهادها راهی طولانی در پیش دارد. داشتن آرمان‌های بلند با اجرای آن‌ها در زندگی روزمره تفاوت دارد و چالش‌ها و درس‌های بسیاری وجود دارد. ممکن است برخی تلاش‌های بهائیان را آرمان‌گرایانه بدانند، اما نمی‌توان آن‌ها را نسبت به سرنوشت کشورشان بی‌تفاوت یا بی‌وطن دانست؛ زیرا دغدغه اصلی‌شان پیشرفت و رفاه همۀ انسان‌هاست.

در بُعد دوم فعالیت‌ها، یعنی مشارکت در اجتماع، بهائیان می‌کوشند میان باورهایشان و عمل اجتماعی‌شان هماهنگی باشد. آن‌ها نمی‌توانند در داخل جامعۀ خود بر وحدت تأکید کنند اما در عرصه‌ای فعالیت کنند که بر پایه رقابت و تفرقه بنا شده است. به همین دلیل، رویکردی را بر اساس تعالیم خود شکل داده‌اند که مهم‌ترین اصل آن معاشرت با همۀ مردم با روح محبت و دوستی است.

به فرمودۀ حضرت بهاءالله، رفتار با همگان باید سبب اتحاد و نظم عالم باشد. حضرت عبدالبهاء نیز بر همکاری، محبت و پرهیز از نزاع تأکید می‌کنند و حتی می‌فرمایند اگر دین سبب دشمنی شود، نبودنش بهتر است. بنابراین بهائیان می‌کوشند در خدمت همۀ مردم باشند و بر نیازهای امروز جامعه تمرکز کنند.

بر این اساس، آن‌ها تا حد امکان با سازمان‌ها، گروه‌ها و افرادی همکاری می‌کنند که در جهت رفاه عمومی و همبستگی جهانی تلاش دارند. در عین حال به این اصل پایبندند که «هدف، وسیله را توجیه نمی‌کند»؛ یعنی نمی‌توان از روش‌های نادرست برای رسیدن به اهداف والا استفاده کرد. همچنین در همکاری‌هایشان از تحمیل باورهای دینی یا خودبرحق‌بینی پرهیز می‌کنند، اما تجربه‌ها و آموخته‌های خود را سخاوتمندانه با دیگران در میان می‌گذارند و از دیگران نیز می‌آموزند.

در نهایت، نگاه بهائی به سیاست بر چند پایه استوار است: باور به بلوغ تدریجی بشر، اصل یگانگی نوع انسان، لزوم بازنگری در روابط اجتماعی، تلاش برای ایجاد روابطی نو میان فرد، جامعه و نهادها، و درک تازه‌ای از «قدرت» که بر خدمت و همکاری استوار است نه سلطه و رقابت. این چارچوب کلی، رویکرد بهائیان به فعالیت‌های سیاسی را شکل می‌دهد.
بهائیان به دنبال به‌دست آوردن قدرت سیاسی نیستند. در هیچ کشوری پست‌های سیاسی حزبی را نمی‌پذیرند، عضو احزاب نمی‌شوند و در سیاست‌های تفرقه‌انگیز شرکت نمی‌کنند. البته مسئولیت‌های اداریِ غیرحزبی را می‌پذیرند و به افرادی که با نیت خدمت وارد عرصه سیاست می‌شوند احترام می‌گذارند.

(۴)

آن‌ها در انتخابات عمومی شرکت می‌کنند، به شرط آنکه مجبور به وابستگی حزبی نباشند. دولت را نهادی برای حفظ نظم و رفاه جامعه می‌دانند و خود را موظف به رعایت قوانین کشور محل زندگی‌شان می‌شمارند، مگر آنکه با باورهای دینی‌شان تعارض داشته باشد. در هیچ اقدام خشونت‌آمیز یا تلاش برای براندازی حکومت‌ها شرکت نمی‌کنند و در روابط سیاسی میان کشورها دخالت ندارند.

این موضع به معنای بی‌اطلاعی از مسائل سیاسی یا بی‌تفاوتی نسبت به عدالت نیست. بهائیان میان عدالت و ظلم تفاوت قائل‌اند و می‌کوشند در چارچوب قانون برای رفع بی‌عدالتی تلاش کنند، اما از خشونت پرهیز دارند. محبت به همۀ انسان‌ها را با عشق و مسئولیت‌پذیری نسبت به وطن خود ناسازگار نمی‌دانند.

این رویکرد به جامعۀ آیین بهائی کمک می‌کند تا در جهانی پر از اختلاف‌های ملی و حزبی، وحدت و یکپارچگی جهانی خود را حفظ کند و اقداماتش در یک کشور به زیان هم‌کیشانش در جای دیگر تمام نشود. دوری از درگیری‌های حزبی، توان آن را برای یاری رساندن به صلح و همبستگی افزایش می‌دهد.

در پایان، از بهائیان خواسته می‌شود که با پایبندی به اصول اخلاقی، صداقت، روشن‌بینی و عشق به میهن، این چارچوب فکری را برای اطرافیان خود توضیح دهند و در همکاری با دیگران برای رفاه جامعه بکوشند، بی‌آنکه هویت دینی‌شان به عنوان پیروان حضرت بهاءالله خدشه‌دار شود؛ همان کسی که بیش از یک قرن پیش بشریت را به صلح عمومی و نظمی نوین دعوت کرد.

🌼🌸🌼🌸🌼🌸🌼🌸🌼🌸🌼🌸

@safineherfan

🌼🌸🌼🌸🌼🌸🌼🌸🌼🌸🌼🌸

پیام بیت العدل اعظم

٣  ایّام هاء  ١٨٢
٨  اسفند  ١۴٠۴
 
ستایندگان ثابت و باوفای اسم اعظم در مهد امر الله ملاحظه فرمایند
 
ای یاران دیرین حضرت یزدان،
 
در آستانۀ فرارسیدن شهرالعلاء، ماه مبارک صیام که به فرمودۀ قلم اعلی هر ساعتش متبرّک است و مقدّس و به فضیلتی مخصوص مخصّص، این جمع فرصت را مغتنم شمرده تا مراتب مهر و مودّت بی‌کران خود را به آن عزیزان، رهپویان سبیل محبّت و استقامت و قهرمانان عرصۀ خدمت و همّت، ابراز داریم و شما را در این برهۀ تلخ و پرمحنت تاریخ آن اقلیم مخاطب سازیم و هم‌دردی و هم‌دلی نماییم و به ذکر خیرتان پردازیم.  در این ایّام احبّای الهی در اقصی نقاط عالم با توسّل به قوای روحانی منبعث از حکم صیام با خلوص نیّت و پاکی طینت به ذکر و تبتّل و تعمّق در تعالیم الهی مشغول خواهند بود تا آینۀ قلب را صیقل دهند و جاذب تأییدات یزدانی گردند و همگان را به پرتو انوار حضرت پروردگار منوّر نمایند و در خدمت و محبّت به اطرافیان و ترویج وحدت نوع انسان بیش از پیش کوشا و مؤیّد گردند.  به یقین بدانید که پیروان جمال قدم در سراسر عالم در طیّ این ماه از اعماق دل و جان به جمع شما خواهران و برادران روحانی‌ متّصل‌اند و مرتبط‌، شما و سایر هم‌وطنان عزیزتان را به یاد آرند و از آزار و آلامی که متحمّل‌اید دل‌شکسته‌اند و حزین و بس اندوهگین، برای آسایش و سربلندی سرزمین مقدّس ایران، موطن مبارک جمال جانان، و برای حفاظت و سلامت و رخا و راحت جمیع مردمانش به درگاه ایزدی ملتمس و متضرّع‌اند و نزد حضرت بی‌نیاز به راز و نیاز مشغول و مألوف.  این بندگان آستان نیز به کمال تضرّع و ابتهال و به نیابت از شما عاشقان جمال ابهی در این جوار پرانوار در حقّ شما و جمیع مردمان شریف ایران مستمرّاً دعا و استغاثه می‌نماییم که قلوب التیام یابند و رفاه عمومی میسّر گردد و آسودگی حقیقی رخ بگشاید.
 
[امضا:  بیت العدل اعظم]

🌼🌸🌼🌸🌼🌸🌼🌸🌼🌸🌼🌸

@safineherfan

🌼🌸🌼🌸🌼🌸🌼🌸🌼🌸🌼🌸

مروری بر پیام بیت العدل اعظم

٣  ایّام هاء  ١٨٢

۸ اسفند ۱۴۰۴


◾️ مخاطب پیام

ستایندگان ثابت و باوفای اسم اعظم (بهائیان ایران)، یاران دیرین حضرت یزدان، رهپویان سبیل محبت و استقامت، قهرمانان عرصه خدمت و همّت.

▫️خطاب به بهائیان ایران (مهد امرالله)

پیام مستقیماً خطاب به بهائیان ایران است و با محبت و احترام ویژه از آنان یاد شده است.

◾️ زمان صدور پیام

در آستانه ماه مبارک صیام (شهرالعلاء)، ماهی که طبق قلم اعلی هر ساعت آن متبرک، مقدس و دارای فضیلت ویژه است.

▫️اشاره به فرارسیدن ماه صیام (شهرالعلاء)

با نزدیک شدن به ماه روزه بهائی (ماه علاء)، بر قداست، برکت و فضیلت معنوی این ایام تأکید شده است.

◾️ ابراز محبت و همدلی

بیت‌العدل اعظم مراتب مهر و مودت بی‌کران خود را به بهائیان ایران ابراز می‌دارد و در این برهه تلخ و پرمحنت تاریخ ایران با آنها همدردی و همدلی می‌کند.

▫️ابراز محبت و همدردی در شرایط دشوار ایران

به شرایط «تلخ و پرمحنت» ایران اشاره شده و با بهائیان و مردم ایران اظهار همدردی و همدلی شده است.

◾️تصویر بهائیان جهان در ماه صیام

- در سراسر عالم با خلوص نیت و پاکی طینت مشغول ذکر، تبتل، تعمق در تعالیم الهی
- صیقل دادن آینه قلب
- جذب تأییدات یزدانی
- منوّر کردن دیگران به انوار الهی
- کوشش بیشتر در خدمت و محبت به اطرافیان و ترویج وحدت نوع انسان

▫️تأکید بر آثار روحانی صیام

روزه به عنوان فرصتی برای:
تزکیۀ قلب
تعمیق در تعالیم الهی
جلب تأییدات الهی
تقویت خدمت و محبت
ترویج وحدت نوع انسان

◾️ارتباط معنوی عمیق

- پیروان جمال قدم (بهائیان جهان) در ماه صیام از اعماق دل با بهائیان ایران متصل و مرتبط‌اند.
- شما و هم‌وطنانتان را به یاد می‌آورند.
- از آزار و آلام شما دل‌شکسته، حزین و اندوهگین‌اند.

▫️همبستگی جهانی بهائیان

بیان شده که بهائیان سراسر جهان در این ماه از نظر روحانی با بهائیان ایران متحد و همراه‌اند و برای آنان دعا می‌کنند.

◾️دعا و تضرع برای ایران

- برای آسایش و سربلندی سرزمین مقدس ایران (موطن مبارک جمال جانان)
- برای حفاظت، سلامت، رفاه و راحتی جمیع مردمان ایران
- به درگاه ایزدی ملتمس و متضرع‌اند.

▫️دعا برای ایران و همۀ مردم آن

دعا و تضرع برای:
آسایش و سربلندی ایران
سلامت و رفاه مردم
التیام دل‌ها
تحقق رفاه عمومی و آسودگی حقیقی

◾️ دعای بیت‌العدل اعظم

- در جوار پرانوار به نیابت از عاشقان جمال ابهی در ایران
- با کمال تضرع و ابتهال مستمراً دعا و استغاثه می‌کنند
- درخواست: التیام قلوب، میسر شدن رفاه عمومی، گشایش آسودگی حقیقی برای همه مردم شریف ایران.

▫️نیابت در دعا از جوار اماکن مقدس

بیت‌العدل اعظم اعلام می‌کند که در جوار اماکن مقدسه (روضه مبارکه و مقام اعلی) به نیابت از مؤمنان ایران برای آنان و همۀ مردم کشور دعا می‌کنند.

🌼🌸🌼🌸🌼🌸🌼🌸🌼🌸🌼🌸

@safineherfan

مفهوم ترویج و تحکیم در ديانت بھائی

در دیانت بهائی، دو مفهوم ترویج و تحکیم از اصول کلیدی برای رشد و گسترش جامعه بهائی به شمار می‌روند. این دو مفهوم مکمل یکدیگرند و برای پیشبرد اهداف این آیین اهمیت زیادی دارند.
۱. ترویج (Teaching)
ترویج در دیانت بهائی به معنای معرفی پیام حضرت بهاءالله به دیگران و دعوت آنان به تحقیق درباره آموزه‌های بهائی است. این مفهوم شامل روش‌های مختلفی می‌شود، از جمله:
گفت‌وگو و ارتباط مستقیم با افراد علاقه‌مند به مسائل معنوی.
خدمت به جامعه از طریق فعالیت‌های اجتماعی، فرهنگی و آموزشی که ارزش‌های بهائی را منعکس کند.
ارائه الگوی عملی از طریق رفتار و کردار نیکو که بتواند تأثیری مثبت بر اطرافیان بگذارد.
حضرت بهاءالله تأکید دارد که ترویج باید با محبت، احترام به عقاید دیگران و بدون تحمیل انجام شود. در این راستا، بهائیان تلاش می‌کنند که افراد را به تحقیق آزادانه درباره حقیقت تشویق کنند.

۲. تحکیم (Consolidation)
تحکیم به معنای استحکام بخشیدن به ایمان و آگاهی افرادی است که به دیانت بهائی گرویده‌اند. این فرآیند شامل:

تعمیق در آموزه‌های بهائی از طریق مطالعه متون مقدس و شرکت در جلسات روحانی.
حمایت از تازه‌واردان و کمک به آنان برای درک بهتر اصول و تعالیم بهائی.
تقویت جامعه بهائی از طریق مشارکت در فعالیت‌های جمعی، ایجاد روابط مستحکم و همکاری برای تحقق اهداف مشترک.
توازن بین ترویج و تحکیم
در تعالیم بهائی، ترویج و تحکیم باید هم‌زمان پیش بروند. اگر تنها به ترویج پرداخته شود ولی افراد جدید پشتیبانی نشوند، احتمالاً استواری ایمان و مشارکت آنان در جامعه کاهش خواهد یافت. از سوی دیگر، اگر فقط بر تحکیم تمرکز شود و گسترش جامعه متوقف شود، هدف جهانی‌شدن پیام بهائی به تأخیر خواهد افتاد.
بنابراین، جامعه بهائی همواره در تلاش است تا تعادل بین این دو جنبه را حفظ کند و از طریق آموزش، خدمت و ایجاد روابط پایدار، پیام حضرت بهاءالله را در جهان معرفی کرده و جامعه‌ای مستحکم و پویا بسازد.

▫️الّذی بظهوره قامت القیامة: کسی که با ظهورش قیامت برپا شد. قیامت به معنای ظهور یک مظهر الهی جدید ( در اینجا حضرت باب) است که نظام دینی پیشین را منهدم و نظام معنوی جدیدی را تأسیس می کند. اتفاقات قيامت، روحانی و معنوی است و در ادیان پیشین به صورت نمادین وعده داده شده بود.

▫️اتت السّاعة: ساعت (رستاخیز = ظهور ) فرا رسید.

▫️انشقّت الأرض: زمین شکافته شد. نماد تحول اساسی در بنیان‌های فکری بشر است. این رویداد، نه یک فاجعه فیزیکی، بلکه طلوع دوران جدیدی از علم، معرفت و آگاهی است که در آن زمین دل‌ها بعد از تجربه خرابی بسیار به بهشت برین تبدیل می شود.