وارد اتاقی می شوم که شش هفت سال را در آن عمر کردم. چت کردم، وبلاگ نوشتم، کامنت گذاشتم، ای میل زدم، فیلم دیدم، خواندم...
میز و کتاب ها و هیچ کدام از وسایلم نیست. کمد چوبی نونوار شده و یک سمت دیوار را کاملا گرفته. اتاقم (اتاق سابق در خانه ی پدری) استراحتگاه هرآنچه که نمی خواهند ببینند شده.
رختخواب را پهن می کنم و از فرط خستگی یک ضرب می خوابم. هشت ساعت تمام. خیلی وقت بود این طور نخوابیده بودم. تمام بندهای اتصالم به هستی و کاینات قطع شده بود. بی نظیر.
انگار تمام هدفم از زندگی این گونه خوابیدن بود. نه خواب دیدم نه از خواب پریدم. هشت ساعت مثل خرس!
@mamrizzio

برادر از دست رفته ام، تو رفتی "خدمت" کنی، پر کشیدی و به جهان سایه ها رفتی. در این وانفسای بحرین و سوریه و یمن و لبنان، کسی وقتی ندارد به سوگ تو بنشیند و مادرت را دلداری دهد.

آدم می ترسه بره تو اینستاگرام. جریان چیه؟ همه دارن حلالیت می گیرن از هم. حتی از من!
شب عملیاته؟ انگلیس از اتحادیه اروپا خارج شده اینجا عزای عمومی شده؟ هوا گرمه؟
فردا با صربستان بازی سختی داریم؟ فیش حقوقی تون رو شده؟
@mamrizzio

یه همسایه داشتیم که بخشی از خونه ش، یعنی در اصل طبقه ی بالای خونه ش رو تبدیل به باشگاه کرده بود. باشگاه شوخت و شاژ. آدم بی آزاری بود. با دوستاش می نشستن و درباره ی اکوسیستم های گیاهی شرق آسیا و وضعیت اجتماعی مزار شریف و ناامنی جاده ی راور به کرمان بحث می کردند.
یک روز مامورها ریختند و همه شون رو گرفتند. لابد این بنده های خدا نمی دونستند که چنین مباحثی خلاف منافی عفت و ناموس و مخل آرامش و تشویش و از این صحبتاست. مخصوصا این که باشگاه مجهز به وسایل کمک آموزشی و پژوهشی هم بود.
نکته ی جالب ماجرا این جاست که این باشگاه ده دوازده سالی قدمت داشت و همه ی اهالی محل می دونستند که جریان از چه قراره و اونجا چه خبره. در همین حین که اون ها رو داشتند می بردند، برادر همسایه ی ما دستپاچه از خونه شون زد بیرون و گفت فلانی چی شده؟ فلانی هم که با حفظ سمت، برادر ایشون هم بود، جواب داد نمی دونم!
حالا حکایت اون هاییه که یه چیزی اتفاق می افته، خیلی خونسرد می گن چی شد؟! چرا؟! مگه من کاری کردم؟!
@mamrizzio

بوفون قهرمان بی غروب و پر فروغ.
انتقام از لاروخایی ها ：انجام شد.
ماموریت بعدی： حذف آلمان
ایتالیا به پیش.
@mamrizzio

داستان این است که یک فرد بدون سواد و تحصیلات و مهارت و حتی توانایی درک صحبت و سخن گفتن، در مقام مقایسه از من و امثال من در یک مجموعه کمتر کار می کند و مطابق ساعت کاری، دریافتی یکسانی دارد.
داستان این است که یک فرد با همان تفاصیل از شرایط خود ناراضی است و نگاه طلبکارانه هم دارد.
داستان این است که سه متر و نیم پایین تر زیر پای ما، فرد دیگری با همان تفاصیل، دو برابر من و امثال من دریافت می کند و...

داستان اینهاست! داستان چرک کف دست و شرایط این است و داستان هایی مشابه.
@mamrizzio

از موقعی که زانو هام توی فوتبال به خاطر زمین ناهموار و کفش نامرغوب و رفیق ناباب! مشکل پیدا کرد، نتونستم فوتبال رو جدی دنبال کنم. عاشق فوتبال بودم و به دلیل کم شدن توان جسمی ام موقعی که رفته بودم دانشگاه، اصلا دوست نداشتم برم توی زمین چمن.
بعد از مدتی که رفتم، دیدم در حد یک نیمه یا بیشتر، توانایی بازی تو پست دفاع آخر رو دارم. اما به دلایلی دیگه حوصله و توان تمرین کردن رو نداشتم و بعد از اون فقط تفریحی فوتبال بازی کردم. البته تفریحی که معمولا جدی ترین مساله ی من شده.
از دفاع کردن، تکل زدن، طراحی تله ی آفساید و قطع کردن توپ و بقیه ی مهارت های دفاعی خیلی خوشم میاد. به همین دلیل هم تیم های ایتالیایی رو دوست دارم. مالدینی، کاناوارو، برگومی، و دفاع سه نفره ی فعلی و قرص و محکم یوونتوس، کیلینی، بارزالی و بونوچی رو بسیار می پسندم و به دقت به نوع بازی هاشون نگاه می کنم. ایتالیایی ها دفاع شون هم مثل آشپزی شونه. هنرمندانه و با کیفیت. نه مثل دفاع های انگلیسی که باید منت بگذارن یه تنه ای یا تکلی بزنن!
یادم هست که یک بازی با تیم منتخب دانشگاه داشتیم که نیمه ی اول رو دو هیچ باختیم. من نیمه ی دوم دفاع آخر شدم و کل تیم جلو کشید. مهاجم اصلی تیم مقابل خیلی قدرتی و سرعتی بود و تقریبا تا اون موقع مهارنشدنی.
آخر بازی مربی تیم دانشگاه برگشت بهش گفت： خاک بر سرت. این پسره ی لاغر مردنی ترم یکی یا تو آفساید گذاشتت یا هر بار فرار کردی تکلت کرد.
و من چه ذوقی کردم که این طوری ازم تعریف کردند. حالا منتظرم بازی ایتالیا و آلمان شروع بشه تا BBC جلوی مهاجمای آلمانی دفاع کنه و من کیف کنم.
@mamrizzio

خب دیگه... حذف شدیم. ولی این ایتالیا که جز کمربند دفاعی و دروازه بان، بازیکن تعیین کننده ای نداشت، از حد انتظار من فراتر بود. وقتشه که برای بوفون و پیرلو و فرانچسکو توتی و مالدینی، یه جایگزین پیدا بشه.
ولی انصاف نیست که پرتغال که هیچ تیمی رو تو نود دقیقه نبرده بیاد تو چهار تیم و ایتالیا بدون باخت و با دو گل خورده و با این قرعه و گروه سخت، حذف بشه.
خیلی وودی آلنی شد این جام. ：)
@mamrizzio

ماییم و آب دیده، در کنج غم خزیده
بر آب دیده ی ما، هی سعی کن، خطا کن
هی سعی کن، خطا کن
@mamrizzio

حقیقتا نگاه من به سینما و فیلم، نگاه عمیقی نیست. سینما برای من تفریح محض است و بس. با سینمای روشنفکری رابطه ای ندارم. کاپولا و کوبریک و وودی آلن و نولان و فینچر را به آنجلوپولوس و تارکوفسکی و برگمان و بلا تار و کن لوچ ترجیح می دهم. من هالیوود را بهتر از فیلم های منتخب جشنواره های اروپایی می دانم.
از سینمای کیارستمی تنها فیلم "مشق شب" را خیلی پسندیدم. از نظر من درونمایه و سبک فیلم بی نهایت خوب بود. تصاویر فیلم را از یاد نبرده ام.
دنیای من و دنیای کیارستمی بسیار متفاوت بود. اما در بزرگی این کارگردان شک نداشتم.
امروز خبر "قتل" عباس کیارستمی را شنیدم. بله کیارستمی را کشتند. دکتر متخصصی که عمل او را به پسرش سپرد و پسر به دستیار پنجاه ساله اش.
کیارستمی به یکی از نزدیکانش بعد از عمل گفته بود "این تو را داغون کردند"
توی همه ی ما را به نوعی داغون کردند. یاد دیالوگ زیبای گلاب آدینه در فیلم "زیر پوست شهر" افتادم که می گفت： ای کاش یه دوربین بیاد این تو رو فیلمبرداری کنه...
@mamrizzio

خانم سیده فاطمه حسینی نماینده ی تهران فرمودند این فیش حقوقی چند صد میلیونی، سهم پدرم از سفره ی انقلاب است.
اول این که اولین بار است که می دیدم کسی از سفره ی انقلاب و خوان نعمت و سهم شخصی حرف بزند. دوم این که اگر چنین سفره ای موجود و مجاز باشد، سهم صفدر حسینی از این سفره چه قدر است؟ و سوم این که اصلا این سفره کجاست؟ میزبان کیست؟
خانم حسینی! سفره ی انقلاب قسمتی از اموال غارت شده و تصرف شده ی امثال پدر من است که اول انقلاب پدران شما تصاحب کردند. آن هم غیرقانونی. سهمی که شما بردید ثمره ی جان کندن سه چهار نسل از خانواده ی من در صنعت و بازرگانی خصوصی و نه دولتی بود. که شما طراران غصب کردید.
خانم حسینی! سفره ی انقلابی هم اگر وجود دارد، جانبازان شیمیایی، قطع نخاع، موجی ها، شهدا و خانواده های شان سهم دارند. آوارگان جنگ، مردم استان های همیشه محروم مرزی که چند ده سال است فریب خورده اند و مظلومانه در فقر به سر می برند.
خانم حسینی! ما سهم مان از سفره ی دموکراسی را نه که برداشته بلکه واریز کردیم به سبد شما که ما را الان "خناس" می خوانی. ما خناس ها اگر نبودیم تریبون مجلس به جای تو در اختیار رسایی و بذرپاش بود.
خانم حسینی! متحیرم چه بناممت! به قول یکی از دوستان "نون تو خون می زنی"
@mamrizzio

اول شخص：-من نمی شناسمش کی هست؟
دوم شخص：-ببین! قابلمه خورده تو صورتش، تو همون حالت یه تریلی از روش رد شده، بعدم غلتک افتاده روش و آخرم با قطار تصادف کرده!
سوم شخص：-سه تا زبان بلده و فوق لیسانس حقوق داره و پایان نامه ش رو تو ایران کسی جرات نداره کار کنه. یک جمله کپی کاری نبود و موضوع حتی در دنیا هم جدیده.

از لحاظ تفاوت نگاه به دنیا و مافیها!
@mamrizzio

...این دقیقا همان کاری است که عشق می کند：دیگری ای را از بین "همه ی مردم" بیرون می کشد، و با این کار دیگری ای را به صورت "شخص کاملا معین" در می آورد، شخصی با دهانی که به آن گوش می کنیم. شخصی که با او مکالمه می کنیم به گونه ای که ممکن است چیزی رخ دهد.
و این "چیز" قرار است چه باشد؟ عشق یعنی به تعویق انداختن جواب، یا خودداری از طرح سوال.

"عشق سیال/زیگمونت باومن/عرفان ثابتی/نشر ققنوس"
@mamrizzio

جامعه ی ایران هم مانند بیشتر مسلمانان خاورمیانه، شیفته ی هذیان های جهانگشایان آلمانی بود. خود را با آلمانی ها خویشاوندانی نزدیک در حد عموزاده می دانستند، چشم به راه پیروزی نهایی آن ها بودند و انتظار داشتند از این رهگذر به ایران و مردمش منزلتی که شایسته ی آنند، و معتقد بودند روس منحوس و اینگیلیس خبیث از آن ها دریغ کرده اند، اعطا شود. توهم چنان شدید بود که در مدح ویلهلم دوم قصیده می سرودند و برای سلامت امپراتور آلمان دعا می کردند، شایعه می پراکندند که آلمانی ها اسلام آورده اند و روی بازوی شان لا اله الا الله نوشته اند، و اطمینان داشتند با پیروزی ارتش رایش، دو کانون قدرت و تمدن جهان در ژرمان و کرمان خواهد بود.

"محمد قائد/ یادداشت مترجم از کتاب توپ های ماه اوت/باربارا تاکمن/نشر ماهی"
@mamrizzio

رفتیم مطبخ یه چایی دم کنیم برگردیم کودتا شد، تا اومدیم ببینیم چه خبره، کودتا جمع شد.
من فکر می کنم، کودتاچی ها (شبیه یه آیین ژاپنیه انگار)، دفترچه ی راهنمای کودتا رو نخونده بودند. چون کلا امروز هیچکس ازشون حمایت نکرد. چهار کودتای قبلی تاریخ ترکیه موفقیت آمیز و پر برکت بود. این یکی در حد چهارشنبه سوری بود!
حالا هزاران تحلیل ازش بیرون میاد و من هم مطابق معمول با سرعت اسکرول می کنم تا به یه جوکی، چیزی تو گروه های تلگرامی برسم.
فعلا همه چیز در سایه ی نیس، کیارستمی و کودتا خلاصه شده.
@mamrizzio

تا چند وقت پیش درک نمی کردم چرا می شه حیوون خونگی داشت. تا این که فهمیدم. هم خوبه و هم بد.
خوبی هاش یعنی بدی های انسان ها. بدی هاش هم که کثافت کاری و غذا و اینا.
یه نگاه به خودتون بندازید ببینید چه کردید!
@mamrizzio

بعد من مزبله ای را که وطن می خوانید
مخرج الریح دو مابون انیرانی باد

این بیت علی اکبر یاغی تبار رو یادش به خیر چه معنایی ازش مستفاد! کردم.
بعد من صحبت الوند و دماوندی نیست...
@mamrizzio