یکشنبه های اعتراضی حامی ستم دیدگان!

به گزارش خبرنگار پیام سندیکا، امروز اول شهریور ۱۴۰۵ بازنشستگان در حالی به تجمع اعتراضی آمدند که بخشی هنوز حقوق مردادماه خود را دریافت نکرده بودند و مجلس و سرپرست تامین اجتماعی خبر داده اند که درصدد فروش اموال تامین اجتماعی به بانک رفاه هستند تا به قول خودشان منابع مالی برای تامین حقوق ها فراهم کنند یعنی بالا کشیدن اموال زحمتکشان تا به جای گرفتن طلب های خود از کارفرمایان و دولت اندوخته های زحمتکشان را توسط مافیا غارت کنند. کام بازنشستگان از خبر گران شدن بنزین و دادن سهمیه به همه مردم تا حقه دیگری به مردم محروم تحمیل شود و گرانی ها ۲۰۰ برابر شده و دست کردن در جیب مردم را آسان کند، تلخ بود. اما تلخ تر از آن اعدام جوان دیگری در کرج صبح امروز در امتداد اعدام ها بود.
امروز جنبش بازنشستگان در شهرهای تهران، شوش، رشت، اهواز، قزوین، تبریز، دزفول، کرمانشاه و اصفهان به خیابان امد.
جنبش بازنشستگان از حقوق صنفی خود همچون درمان رایگان، حقوق های عقب افتاده، دست اندازی به صندوق های بازنشستگی، تاراج ثروت خود توسط مافیای دولتی و غیردولتی اگر دفاع می کند در مورد جنگ افروزی کسانی که سود خود را در ادامه جنگ و تشنج می بینند و اعدام جوانان را سرپوشی برای غلط کاری های خود می کند، سکوت نکرده و فریاد بلند اعتراض خود را در جای جای میهن طنین انداز می کند.
مرگ، زندگی، جنگ، صلح، گرانی همگی جزو حقوق صنفی زحمتکشان ایران است و باید از آن دفاع کند.
اتحاد اتحاد، علیه فقر و فساد/ ظلم و ستم فراوان، ما را کشاند خیابان/ حداقل حقوق، برای همه وزیران/ نان گران دارو گران، دولت شده دشمن جان/ نه مجلس نه دولت، نیستند به فکر ملت/ گران کردن بنزین، شلیک به سوی مردم/ نه جنگ می خوایم نه کشتار، رفاه می خوایم ماندگار/ جنگ و مذاکره بهانه س، فرزندان ما نشانه است/ کارگر زندانی، معلم زندانی، آزاد باید گردند/ همبستگی اتحاد، پایان ظلم و بیداد/ درمان رایگان، آموزش رایگان، حق مسلم ماست/ تجمع، تشکل، اعتصاب، حق مسلم ماست/ نه به اعدام، نه نه نه/ وقتی بشر اعدام است، حقوق بشر کدام است/ تا حق خود نگیریم/ یکشنبه ها می آییم.
در تهران با آنکه نیروی انتظامی و لباس شخصی ها حضور داشتند بازنشستگان رو به خیابان ایستاده و با شعارهایی که در دست داشتند، شعار دادند.
در رشت حضور استوار "یونس آزادبر" در میان مطالبه گران كف خيابان؛ حضوری که برخلاف محاسبات نهادهای امنیتی که مى پنداشتند بازداشت اخیر و صدور قرار وثیقه براى وى ، باز دارنده خواهد بود، ثابت کرد که اراده جمعی ملت ایران در برابر فشار و ارعاب تسلیم نخواهد شد.
در قزوین نیروهای امنیتی و پلیس چندین برابر بازنشستگان بود. این تعداد زیاد به دلیل این است که بازنشستگان شهری تجمع می کنند که اسدی رییس کانون عالی بازنشستگان از این شهر به بازنشستگان ایران تحمیل شده است.
بازنشستگان دزفولی در مورد مطالبات جا مانده و بر حق خود را بیان و سپس جویای تغییر ناگهانی مدیرعامل سازمان و عدم پرداخت معوقات و تصمیم به فروش غیرقانونی شرکت های شستا و بیمه تکمیلی شدند.
در تبریز بازنشستگان تاکید داشتند نباید چوب حراج به شستا و اموال تامین اجتماعی بزنند. ابراز آمادگی جهت تظاهرات خیابانی در اعتراض به گرانی بی رویه و کوچک شدن سفره ها شدند.
در شوش و در دمای بالای ۵۰ درجه بازنشستگان نارضایتی خود را نسبت به عدم پرداخت به موقع مستمری ماهیانه در یک سال گذشته و معوقات و تغییر مدیریت سازمان بجای اصلاح ساختار و استقلال سازمان؛ عدم افزایش و قطع مزایا و اجرا نشدن صحیح متناسب سازی اعلام و خواهان اجرای ماده ۹۶ و۵۴ قانون تأمین‌اجتماعی و حذف ماده ۸۹ و اجرای ماده ۶۹ برای کلیه بازنشستگان شدند. مخالفت با هرگونه فروش اموال سازمان توسط مدیریت جهت تامین منابع بجای دریافت طلب سازمان از دولت بوده و خواستار اصلاح مدیریت شرکتهای تابع و شستا و شفاف سازی در خصوص تحقیق و تفحص مجلس از این سازمان و اعلام نتایج ان و برخورد با متخلفین هستند. افزایش قیمت بنزین را؛ باعث جهش تورم و فشار بیشتر بر کارگران و بازنشستگان دانسته و این طرح دولت را غیرکارشناسی و بدون ملاحظات امنیتی میدانند.
در اهواز بازنشستگان به بی محلی به وخامت معیشت و درمان و سیاست های غلط اعتراض داشتند.
در کرمانشاه سخنان یکی از مطالبه گران پیرامون رانت و جابجایی مهره‌های بی خاصیت که آسیب جدی و بی رحمانه به اموال و منافع زحمتکشان می زند، صحبت نمود.
در اصفهان بازنشستگان فولادی خواستار همسان سازی واقعی و نه دغلبازانه و حذف شرکت های بیمه ای ناکارآمد شدند.
در همین روز ۱۰۰ کارگر اخراج شده فولاد شادگان در مقابل مجتمع فولاد شادگان تجمع کرده و خواستار بازگشت به سرکار شدند.

بازنشستگان متحد تهرانی

https://t.me/sfelezkar

اعتصابات و تجمعات زنجیره ای!

به گزارش خبرنگار پیام سندیکا، اعتراضات زنجیره ای کارگران و بازنشستگان در دو هفته گذشته شکل جدیدی را اختیار کرده است.
تدوام تجمعات بازنشستگان ذوب آهنی در چند روز اخیر، شکل گیری تجمع بازنشستگان مخابرات پس از وقفه ای چند و تجمعات بازنشستگان تامین اجتماعی که از سال ۹۹ در خیابان هستند رویدادی است قابل تعمل.

عقب افتادن حقوق ها و اخراج های فله ای مهمترین موضوع کارگران در این روزهاست. روزی نیست که خبرگزاری ایلنا از چندین واحد تولیدی در مورد عقب افتادن حقوق کارگران خبری کار نکند از جمله امروز و خبر اعتصاب کارگران شرکت «ارگ و پی» به دلیل عقب افتادن ۳ ماه حقوق در سیستان و بلوچستان. پنجمین اعتصاب هفتگی و چند ساعتی کارگران شرکت نفت و گاز پارس در منطقه عسلویه و سکوهای نفتی که سال گذشته ۵ هزار کارگر دست به اعتصاب زده بودند. کارگران اخراجی روزمزد پتروشیمی امیرکبیر و پتروشیمی سر بندر که آذرماه سال گذشته از کار اخراج شده بودند نیز دست به اعتراض زدند همانگونه که ۱۰۰ کارگر اخراجی فولاد شایگان در محل مجتمع تجمع کرده بودند.
اینکه تجمعات بازنشستگان تامین اجتماعی از تیرماه ۹۹ تاکنون ادامه دار است سرمشقی برای همه معترضین است که تداوم اعتراض و پیگیری و به ویژه خام‌ حرف های بی پشتوانه را نخوردن دستاوردی است که باید پاس داشته شود. امروز این دستاورد به صورت منسجم تری در دیگر بخش های کارگری و بازنشستگی در حال شکل گرفتن است. تداوم دوشنبه های اعتراضی کارگران نفت چه در سکوهای صدور نفت و چه در منطقه عسلویه هشداری است که نه با تهدید و حتا زندانی کردن کوشندگان کارگری همچون یاسر احمدی نژاد نتیجه نخواهد داد.
شکم گرسنه پدر و مادر ندارد.
کارگران متخصص باید بدانند که حذف آنان از محل کار به سادگی انجام پذیر نیست و آنان حاصل سالها آموزش و تجربه ای است که جایگزین کردن‌شان برای شرکت های نفت و گاز بسیار هزینه بر است.
موقعیت خود را باید به درستی شناخت و همچنین از ضعف کارفرما در جایگزین کردن فرد مناسب به جای فرد متخصص هم باید آگاه بود و از آن در اعتراضات و چانه زنی ها سود برد.

با تشکیل سندیکاهای کارگری خود را هرچه قوی تر کنیم.

هیات تحریریه نشریه کارگری پیام سندیکا

کانال سندیکای کارگران فلزکارمکانیک ایران

https://t.me/sfelezkar

استبداد صغیر و از هم پاشیدن جنبش‌ ملی؛ مشروطه در انسداد

پژوهشگر تاریخ جنبش‌ کارگری ایران با اشاره با حاکم شدن دوران استبداد صغیر در تیر ماه 1287 به تاثیر آن بر از میان رفتن حزب اجتماعیون عامیون پرداخت.*

کاری از پیام عابدی روزنامه نگار
01 شهریور 1405 - 10:17


«مازیار گیلانی‌نژاد»، فعال سندیکایی فلزکارمکانیک و پژوهشگر تاریخ جنبش‌ کارگری ایران، در ادامه بخش اول سلسله گفت‌وگوی «تکوین طبقه کارگر در ایران؛ پیدایش، قبض و بسط» به نقد تسلط امپریالیستی بر جنبش مشروطه و انسداد ناشی از آن پرداخت.

گیلانی‌نژاد با اشاره به صدور فرمان مشروطیت در 14 مرداد 1285، گفت: با امضا و صدور فرمان مشروطه، آزادی انجمن‌ها مورد تاکید قرار گرفت اما به تدریج برخوردها در قالب استبداد صغیر (تیر 1287) آغاز شد.

این فعال سندیکایی یادآور شد که حزب اجتماعیون عامیون هدف برخوردها قرار گرفت: در پی استبداد،حزب به تدریج از میان رفت و اعضای آن پحش شدند.

گیلانی‌نژاد تسلط امپریالیستی بر جنبش را مربوط به افکار برخی مشروطه‌خواهان مانند «سید حسن تقی‌زاده» دانست و افزود که او در سال‌های پایانی عمر، به اشتباهاتش معترف شد.

سایت قلمرو رفاه
https://ghalamrorefah.ir/id/3083/

کانال سندیکای کارگران فلزکارمکانیک ایران

https://t.me/sfelezkar

اوضاع در شرکت صفا شیر پارس!

به گزارش خبرنگار پیام سندیکا، شرکت صفا شیر پارس واقع در شهرک صنعتی صفادشت کرج با داشتن ۳۰۰ کارگر تولید کننده قطعات اجاق گاز است.
این شرکت بنا به گفته خود در سال ۱۳۷۲ در کارگاهی به مساحت ۳۰ متر آغاز به کار نموده است و در سال ۱۳۹۳ بعد از ۲۱ سال به کارخانه ای به مساحت ۱۲۰۰ متر مربع انتقال یافته و در حال حاضر به عنوان یکی از کارخانه های دانش بنیان فعالیت می کند. این شرکت در سال ۱۴۰۳ به عنوان واحد صنعتی نمونه سال از آقای پزشکیان تندیس دریافت نموده است.
برای درک درست از اینکه چگونه کارگاهی ۳۰ متری به ۱۲۰۰ متر گسترش می یابد موارد تخلف از قانون کار را بر می شماریم:
در این شرکت چیزی به نام قرارداد کار برای ۳۰۰ کارگر وجود ندارد و همگی به عنوان روزمزد کار می کنند. از تعطیلی روز جمعه و روزهای دیگر تعطیل با حقوق خبری نیست. این شرکت فقط کارگر ساده!! استخدام می کند و همه کارگران باید روزی ۱۲ ساعت کار کنند در غیر این صورت اخراج خواهند شد. در این شرکت ازدواج یعنی اخراج از کار. از غذا برای کارگری که ۱۲ ساعت کار می کند ‌دریغ می شود و تخلفات به اینجا ختم نمی شود، کفش کار، لباس کار، ماسک به کارگران داده نمی شود و اپراتورها روی چهارپایه می نشینند.
نگاهی هم به تسهیلاتی که این کارخانه به کارگرانش می دهد داشته باشیم:
۱- بیمه ۲- سرویس رفت و آمد.
سایر مزایا هم ۱- حقوق وزارت کار ۲- پرداخت منظم حقوق همراه با اضافه کاری.
این یعنی مسخره کردن روابط کار. وقتی دادن حقوق آنهم از نوع وزارت کاری می شود مزایا.

وقتی قانون کار به ورق پاره ای تبدیل می شود و بازرسین وزارت کار به جای بازرسی های دوره ای در محل کار می مانند، می شود این. به این شرایطی که سرمایه دار از ۳۰ متر کارگاه می رسد به کارخانه ۱۲۰۰ متری با این رفتار با کارگران، می گویند استثمار. رعایت نکردن قانون با همدستی وزارت کار است که استثمار از کارگر را به حد اعلا می رساند و بعد از دست رییس دولت هم جایزه می گیرد.
وقتی در کشوری مافیا جولان می دهد و وزیرکار و دیگران را انتخاب می کند می شود این.
تنها چاره رنجبران متحد شدن و ایجاد سندیکاهای کارگری در هر واحد تولیدی برای دفاع از منافع کارگری است.

روابط عمومی سندیکای کارگران فلزکارمکانیک ایران
۳ شهریور ۱۴۰۵

https://t.me/sfelezkar

عدنان شش بلوکی
نوشته: ناصح کامگاری


«مو بچه مچدسلیمانُم و نون اَ سفره شرکت نفت خوردُم. ای جنگ همه سرِ نفت خوزستانِ ماست!» این ورد زبان عدنان شش‌بلوکی است. سرکارگر او را «عدنان خالی‌بند» می‌خواند: «از شش بلوک، چهاربلوکش چاخانه!» عدنان دنده‌پهن است، ککش هم نمی‌گزد.
مسئول تهیه و تدارکات و آوردن غذا از شهر است. دیروز که دیگ پر از آش را به جای پشت وانت، روی صندلی کناری گذاشت از صدای اصابت موشک دستپاچه شد و قیقاج راند، آش لب‌پر زد و روی دستش ریخت. هوارزنان و سوختُم سوختُم رسید کارگاه. دیگ نیمه خالی هم که کسی را سیر نکرد، تشر زد: «نامسلمونا، جونُم کف دست گرفتُم رفتُم آش آوردم، دستُم آش و لاش شد طلبکارُم هسین؟!»
استادکار آهنگری چشمک زد: «موشک خیابون آشیخ‌هادی خورده چه دخلی به آشپزخونه ته خانی‌آباد داره؟!»
بعد از ناهار، عدنان با باندپیچی اغراق‌آمیزی از پله‌های کانکس مدیریت پایین آمد و به قهقهه آهنگرها اعتنا نکرد. گویا خانم آشوری، منشی مهندس با جعبه کمک‌های اولیه پانسمانش کرده بود. ساعتی بعد، آبدارچی که گاری چای عصرانه را ‌می‌گرداند چغلی کرد: «واسه یه مختصر تاول، با آخ و اوخ الکی دل خانم آشوری را بُرد. دختره هم پشت سرش زنگ زد آستارا به مادرش، که خدا بخواد یک کسی واسه‌م هست!» بساط چای و خنده، خستگی و اضطراب همه را به در کرد.
غروب دم مینی‌بوس سرویسِ برگشت به شهر، خانم حسابدار یواشکی به خانم آشوری گفت: «اینا طایفه‌ای توده‌نفتی‌ان، می‌خوای دلش غنج بره و برات پا پیش بذاره عید از آستارا عطر روسی واسه‌ش سوغات بیار!»
امروز صبح عدنان با دست باندپیچی شده دیگ را گذاشت پشت وانت. نشست پشت فرمان، شیشه را پایین داد و با غرولند نگاه به آسمان کرد: «ای جنگ همه سر نفت خوزستانِ ماست!» نگهبان در آهنی کارگاه را برایش گشود: «واهمه نکن عدنان، خبری از آژیر قرمز نیست.»
عدنان دست سوخته‌اش را از روی دنده برداشت و نشان داد: «مو باکی از موشک ندارُم عامو، اما بدجور بوامو سوزوند ای نفت.»
نگهبان گفت: «خدا پدرت رو بیامرزتش!»
عدنان در درگاه بر ترمز کوبید: «کجایی عامو؟ بوُام سردسته اعتصاب کارگرای شرکت نفت بود ساواک سر به نیستش کرد. از او سال دارُم از نفت می‌سوزُم تا همی امسال.»
نگهبان به تایید سر تکان داد و دو لنگه در را پشت سرش بست: «برو به امان خدا خالی‌بند!» عدنان رفت اما دیگر هرگز بازنگشت.

از کتاب: «سقف این خانه کوتاه است»

کانال سندیکای کارگران فلزکارمکانیک ایران


https://t.me/sfelezkar

مافیا برای نابودی تامین اجتماعی چنگال تیز کرده است!!

جریان واگذاری بخشی از اموال سازمان تامین اجتماعی به بانک رفاه بابت دریافت پول نقد لازم برای هزینه‌های جاری، بحث روز مافیای چنگال تیز کرده برای تصاحب اموال بازنشستگان شده است.
باوجود سوابق منفی برخی واگذاری‌های شرکت‌ها و املاک ارزشمند این سازمان به بانک رفاه و دولت، امروز نگرانی‌ها درباره واگذاری‌ها جدی شده است. از یکسو دولت بدهی خود طبق بودجه امسال را پرداخت نمی‌کند و بحران مالی را بهانه می‌کند تا از مسئولیت فرار کند و از سوی دیگر، مافیای لانه کرده در سازمان تامین اجتماعی و سرپرست نافهم تامین اجتماعی نه تنها درکی از این سازمان ندارد بلکه هیچ برنامه ای هم برای برون رفت سازمان از بحران کنونی را اجازه اجرا ندارد.
آیا واقعن سازمان بی پول است یا با فرستادن سرپرست به دنبال نابودی اندوخته های زحمتکشان است؟؟ گفته های مسوولین تامین اجتماعی مشخص می کند برنامه های خانه خراب کن به چه منظور اجرا می شود.
سرپرست مدیریت درمان تامین اجتماعی استان مرکزی سال گذشته در برنامه تلویزیونی «رو در رو» اعلام کرد:« بدهی کارفرمایان ۱۱۴ همت است» و در همین راستا عباس اکبری مدیرعامل تامین اجتماعی هرمزگان نیز اعلام کرده بود:«بیش از ۶ هزار میلیارد تومان از کارفرمایان هرمزگانی طلب داریم» و در ادامه مدیرعامل تامین اجتماعی آذربایجان غربی نیز گفته:«مطالبات سازمان از کارفرمایان ۳ برابر بدهی تامین اجتماعی آذربایجان غربی است»
این گوشه ای از دریای طلب های تامین اجتماعی از کارفرمایان است که توسط مدیران تامین اجتماعی چشم پوشی می شود. آیا این طلب ها گرفته شده است؟؟ بی تردید خیر!! و در ضمن به این طلب ها افزوده شده که کم نشده اما مافیای تامین اجتماعی به دنبال وصول این مطالبات نیست. کارشناسان سندیکای کارگران فلزکارمکانیک ایران بدهی کارفرمایان کل ایران به تامین اجتماعی را بین ۵۰۰ تا ۶۰۰ همت برآورد می کنند.
تامین اجتماعی می تواند بدون فروش اموال زحمتکشان نه تنها سرپا بایستد بلکه با برنامه ای خردمندانه سرمایه گذاری هم بکند. برای این منظور:
۱- تامین اجتماعی باید بیلان مالی خود را شفاف سازی کند تا اقتصاددانان طرفدار کارگر برنامه ریزی درستی انجام دهند.
۲- تمامی آقازاده ها و خانم زاده های انگل تحمیل شده به تامین اجتماعی تحویل خانواده هایشان شده دست نامحرم شان از تامین اجتماعی کوتاه شود.
۳- کلیه شرکت های صوری منحل و هیات مدیره هایشان نه تنها اخراج بلکه به دلیل سواستفاده از اموال مجبور به بازگرداندن وجوه دریافتی شوند.
۴- ۲۷ هزار نفر در خوشبینانه ترین حالت عضو هیات مدیره های شستا هستند که بسیاری شان ناکارآمد و انگل هستند و باید پاکسازی شوند.
۵- با پاکسازی این هیات مدیره های بی عرضه حداقل ۲ همت در جیب تامین اجتماعی صرفه جویی خواهد شد.
۶-تمامی زیان هایی که در زمان ریاست مرتضوی و عبدالملکی به تامین اجتماعی وارد شده از جمله استخدام هزار نفر برای ایجاد قرارگاه های بی خاصیت در زمان عبدالملکی و ایجاد شرکت های صوری در زمان مرتضوی با کشاندن همه کسانی که در این امر دخیل بوده اند به دادگاه و مصادره اموال شان.
۷- وام‌های بی بازگشت داده شده به معاونین، مدیران کل از سال ۶۵ تاکنون، تمامی خاصه خرجی ها و ریخت و پاشی ها و مراسم های بی خاصیت مانند فرستادن هیات کارگری به بریکس متوقف شود.
۸- ۴ درصد حق بیمه سخت و زیان آور که باید هر ماه از کارخانه هایی چون ذوب‌آهن، ایران خودرو، فولاد، اتوبوسرانی تهران، خودروسازی ها دریافت شود اما موکول می شود به ۲۰ سال بعد به زمان بازنشستگی کارگران این واحدها که تازه باز هم در زمان بازنشستگی کارگران این واحدها عقب می افتد. در ایران خودرو حداقل دوسال، شرکت واحد ۶ ماه، به روز گرفته شود.
۹- دریافت حق بیمه صحیح از پیمانکاران شاغل در پروژه‌های نفت و گاز بویژه در عسلویه که طی نامه ای به شماره ۸۱۵۴۲۶۴۶ به تاریخ ۹ خرداد ۱۴۰۱ که به سازمان اعلام شد و نام تعدادی از شرکت های پیمانکاری متخلف ضمیمه گردید که می تواند به قیمت امروز بیش از ۱۰ میلیارد تومان برای تامین اجتماعی فقط در سایت ۱ پتروشیمی بوشهر درآمدزایی داشته باشد.
۱۰- دریافت ماهانه حق بیمه کارگران از کارفرمایان نه آنکه طبق مصوبه های تشویقی به زمان نامعلوم موکول شود.
۱۱-دریافت حق بیمه از همه کسانی که کار می کنند، این مستلزم آن است که بخش بازرسی تامین اجتماعی بطور جد، کارگران فاقد بیمه را با سرکشی های دقیق نام‌نویسی و به درآمدهای سازمان بیفزاید.

اگر اراده ای باشد تامین اجتماعی بی پول نیست، ما نخواهیم گذاشت مافیا آینده ما و فرزندانمان را به یغما ببرد.

تا حق خود نگیریم، یکشنبه‌ها می آییم!

سندیکای کارگران فلزکارمکانیک ایران
بازنشستگان متحد تهرانی
بازنشستگان مستقل قزوین
بازنشستگان مستقل تبریز
بازنشستگان مستقل رامهرمز
۵ شهریور ۱۴۰۵

https://t.me/sfelezkar

بیکاریم، اما به هر قیمتی نباید کار کنیم!

به گزارش خبرنگار پیام سندیکا، با آغاز جنگ اخیر و بویژه در جنگ ۴۰ روزه هم بیکاری زیاد شد و هم پیمانکاران پررو شدند. از بالا کشیدن حقوق ها تا پایین آوردن دستمزدها و توهین و رعایت نکردن قوانین کمپین ۲۰/۱۰.
شرکت پارس نقش مستقر در عسلویه کار جدید گرفته و در حال گرفتن نیرو برای کار سندبلاست است. این پیمانکاری استوری کرده دستمزد روزی یک میلیون تومان. هرچند با بایکوت کارگران روبرو شد و کارگر گیرش نیامد.
علی اصغر عباسی مدیر عامل و احسان عباسی برادرش سرپرست کارگاه، سندبلاست مخزن شرکت تارا کار برداشته اند کار سختی است چون در ارتفاع و گرمای ۵۰ درجه باید کار کرد.
یکی از تخلفات عادی ایشان رد نکردن بیمه کارگرانش است، و همچنین روال کاری 24 روز کار 6 روز مرخصی را دارند.
این پیمانکار در فاز 14 به کارگران خیلی ظلم کرده، کارگر تا ده شب کار می کرد بعد به بهانه های واهی اضافه کاری را خط می زد.


دوستان کارگر توجه داشته باشند سندیکای کارگری و رهبران اعتصاب های سالهای ۹۹ تا ۱۴۰۳ که توانستند با همت شما تعدادی از پیمانکاران بدحساب و بی شرف را از پروژه ها بیرون کنند و ۲۰ روز کار ۱۰ روز مرخصی را به کرسی بنشانند و هزینه اخراج، بیکاری و بی پولی را متحمل شدند حال نباید اجازه بدهیم ما را با هر قیمتی به این اردوگاه کار آورده و با دستمزدهای پایین سودهای افسانه ای ببرند.

این افراد و پیمانکاران را باید به کارگران شناساند تا دیگر نتوانند به ما اجحاف روا داشته و ثروتمند شوند.
شعار : سفره همه کارگران یکی است،
را فراموش نکنیم و به قیمت نابودی جسم و روح و بدبختی خانواده هایمان این نانجیب ها را ثروتمندتر نکنیم.

متحد باشیم و استوار


کانال سندیکای کارگران فلزکارمکانیک ایران


https://t.me/sfelezkar

مصاحبه احمد قاسمی از بازنشستگان متحد تهرانی با خبرگزاری ایلنا

وقتی «بیمه تکمیلی» هزینه‌های درمان بازنشسته را نمی‌پردازد
کد خبر : 1830496

یک بازنشسته کارگری با شرح تجربه‌ی خود در مراجعه به بیمه‌گذار تکمیلی، از عدم پرداخت هزینه‌های درمانی انتقاد کرد.

به گزارش خبرنگار ایلنا، استنکاف تامین اجتماعی از ارائه خدمات درمانی رایگان به بیمه‌شدگان و کالایی‌سازی درمان با ایجاد پدیده‌ی ضد کارگریِ بیمه‌ی تکمیلی، سالهاست مستمری‌بگیران تامین اجتماعی را از دریافت خدمات درمانی رایگان و مکفی محروم کرده است.

نتیجه‌ی واگذاری درمان به بخش خصوصی و بیمه‌گرهای تکمیلی، دوندگی‌های بی‌حاصل بازنشستگان و انتظار چندین ماهه برای وصول هزینه‌های درمان است؛ آنهم وقتی هر ماه مبلغ گزافی از حقوق ناچیز بازنشسته برای درمان تکمیلی کسر می‌شود.

«احمد قاسمی» بازنشسته‌ی ساکن تهران، تجربه‌ی خود را روایت می‌کند؛ او از دوندگی‌های بی‌حاصل و نافرجام انتقاد دارد:

«بنده سال قبل دچار بیماری بدخیمی پروستات شدم و ناچاراً تحت درمان رادیوتراپی و هورمون درمانی قرار گرفتم. در نتیجه، هزینه‌ی گزافی بابت درمان پرداخت کردم.

به عنوان یک بازنشسته‌ی تامین اجتماعی، آن زمان من تحت پوشش بیمه‌ی تکمیلی آتیه سازان بودم اما بنا به دلایلی در پاییز ۱۴۰۴ از آتیه‌سازان انصراف دادم و تحت پوشش بیمه‌ی تعاون قرار گرفتم اما تا زمان فسخ قرارداد یعنی تا آذر ۱۴۰۴، هر ماه بابت بیمه تکمیلی آتیه‌سازان، از حقوقم کم می‌شد.

حالا که برای دریافت خسارت درمان به دفتر بیمه‌ی آتیه‌سازان مراجعه کردم، بعد از کلی دوندگی، به من پاسخ داده‌اند «چون از بیمه‌ی تعاون هزینه‌ی درمان را دریافت کرده‌ای، آتیه‌سازان هزینه‌ی درمانی را که طبق قانون باید حدود ۷۰ میلیون تومان باشد، به شما نمی‌پردازد…!»

این در حالیست که درمان بنده قبل از انصراف بوده و در آن زمان، هر ماه حق بیمه آتیه‌سازان از حقوقم کسر می‌شده. من از آقایان پرسیدم پس پول‌هایی که قبل انصراف هر ماه از حقوق من بازنشسته کسر شده، کجا رفته؟ اگر آتیه‌سازان مسئولیت پرداخت هزینه‌های درمان من را قبل از آذر ۱۴۰۴ برعهده نمی‌گیرد، چرا هر ماه حق بیمه تکمیلی از حقوق من کسر شده؛ اگر مسئولیتی ندارید، چرا حق بیمه‌های کسر شده را به من برنمی‌گردانید…»

این بازنشسته بعد از اینکه تجربه‌ی ناکام خود را روایت می‌کند، با تاکید بر اینکه بیمه تکمیلی، تحمیلی‌ست و حاصلی جز سرگردانی و بلاتکلیفی ندارد، می‌گوید «نمی دانستم به کجا مراجعه کنم؛ با شما موضوع را در میان گذاشتم تا شاید مسئولان بخوانند و بدانند چه بر سر ما بازنشستگان آمده است؛ بدانند چقدر بابت دارو و درمان مصیبت می‌کشیم».

کانال سندیکای کارگران فلزکارمکانیک ایران

https://t.me/sfelezkar

نفوذ روشن‌فکری در میان کارگران و تشکیل کنگره حزب کمونیست

مازیار گیلانی‌‌نژاد، فعال سندیکایی فلزکار مکانیک و پژوهشگر تاریخ جنبش‌ کارگری ایران به تشریح ریشه‌های ورود روشن‌فکری در ابتدای قرن 14 شمسی به دورن کارگاه‌ها پرداخت.
03 شهریور 1405 - 00:37

کاری از پیام عابدی روزنامه نگار

در ادامه بخش اول سلسله گفت‌وگوی «تکوین طبقه کارگر در ایران؛ پیدایش، قبض و بسط»، مازیار گیلانی‌‌نژاد، فعال سندیکایی، فلزکار مکانیک و پژوهشگر تاریخ جنبش‌ کارگری ایران، به ورود افکار تحول خواهانه و سوسیالیستی به ایران از طریق روشن‌فکران پرداخت.

گیلانی‌نژاد افزود: اولین هسته‌های مشروطه خواهی با نگاه چپ، تلاش کردند که افکار نو را در قالب سوسیالیسم به دل طبقه کارگر ببرند؛ چرا که در جست‌وجوی راهی برای ورود روشن‌فکری به کارگاه‌ها و گسترش آن در میان کارگران بودند.

به گفته گیلانی‌‌نژاد به تدریج که از سال‌های ابتدای مشروطه فاصله می‌گیریم، جریان روشن‌فکری تلاش می‌کند که این ارتباط را گسترش دهد.

او افزود: در 1299 کنگره حزب کمونیست ایران در انزلی برگزار شد. از این زمان مطالباتی چون 8 ساعت کار، بازنشستگی و... مطرح شدند. حزب در تمام شهرهای کشور برای فعالیت اقدام کرد.

سایت قلمرو رفاه
https://ghalamrorefah.ir/id/3086/

کانال سندیکای کارگران فلزکارمکانیک ایران

https://t.me/sfelezkar

صلح نان زحمتکشان است!

با توجه به شرایط خطیر میهن عزیزمان ایران، حمایت خود را از بیانیه جبهه ملی ایران اعلام می داریم.
بازنشستگان متحد تهرانی
بازنشستگان مستقل قزوین
بازنشستگان مستقل تبریز
بازنشستگان مستقل رامهرمز
۸ شهریور ۱۴۰۵


«بیانیه جبهه ملی ایران در دفاع از منافع ملی و نفی مواضع جنگ طلبانه.»

به نام ایران
مذاکره خیانت نیست؛ صلح‌جویی و پاسداری از منافع ملی، وظیفه حکومت است
جبهه ملی ایران، با توجه به شرایط حساس کشور و تجربه‌های پرهزینه تاریخ معاصر، تأکید می‌کند که منافع ملی، جان و امنیت مردم، استقلال، تمامیت ارضی و آینده ایران باید بر شعارهای سیاسی، رقابت‌های جناحی و ملاحظات کوتاه‌مدت مقدم باشد.
امروز ایران با مشکلات اقتصادی و اجتماعی، کاهش قدرت خرید، تحریم‌ها، کاهش سرمایه اجتماعی و پیامدهای ناشی از تنش‌های منطقه‌ای روبه‌روست. در چنین شرایطی، هر اقدامی که خطر ورود کشور به جنگی تازه و فرسایشی را افزایش دهد، باید با نهایت دوراندیشی و توجه به هزینه‌های انسانی و ملی آن سنجیده شود.
تجربه نشان داده است که حتی در اوج اختلافات و پس از رویارویی‌های نظامی نیز، راه گفت‌وگو و تفاهم می‌تواند گشوده بماند. مذاکره، اگر در جهت حفظ استقلال، عزت و منافع ملی باشد، نه خیانت است و نه نشانه ضعف؛ بلکه ابزار عقلانی سیاست‌ورزی برای کاهش تنش و تأمین منافع کشور است.
تجربه‌های تاریخی ایران نیز نشان داده‌اند که زمان‌شناسی، تشخیص مصلحت و سنجش هزینه و فایده، در کنار شجاعت در پایداری، از ارکان سیاست خارجی مسئولانه است. ایستادگی زمانی ارزشمند است که در خدمت منافع ملی باشد و صلح زمانی عزتمندانه است که با حفظ استقلال و حقوق ملت دنبال شود.
از این رو، جبهه ملی ایران از سیاست‌گذاران کشور می‌خواهد هیچ فرصت واقعی برای مذاکره، کاهش تنش و دستیابی به توافقی پایدار را از دست ندهند. مخالفت با مذاکره صرفاً به دلیل آمریکایی بودن طرف مقابل، به خودی خود سیاستی ملی نیست؛ همان‌گونه که مذاکره نیز به معنای تسلیم یا عدول از استقلال نیست.
معیار جبهه ملی ایران نه آمریکا و نه هیچ قدرت خارجی دیگری، بلکه ایران و منافع ملت ایران است. ما خواهان ایرانی مستقل، آزاد، آباد و برخوردار از حاکمیت قانون و روابطی متوازن و عزتمندانه با جهان هستیم.
بر این اساس:
ایران به صلح نیاز دارد، نه تکرار چرخه جنگ.
ایران به دیپلماسی قدرتمند نیاز دارد، نه انکار امکان گفت‌وگو.
مذاکره باید هدفمند، مرحله‌ای، متقابل و مبتنی بر منافع ملی باشد.
استقلال، تمامیت ارضی و حقوق ملت اصول بنیادین‌اند؛ اما در چارچوب آنها، انعطاف و مصالحه منطقی برای جلوگیری از جنگ و کاهش فشار بر مردم، نشانه ضعف نیست.
هر توافقی باید بر پایه تعهدات روشن، منافع متقابل و امکان راستی‌آزمایی باشد.
در نهایت، معیار هر تصمیم در سیاست خارجی باید این باشد:
آیا این تصمیم امنیت، رفاه و آینده بهتر مردم ایران را تأمین می‌کند یا هزینه آن را بر دوش نسل‌های امروز و فردا می‌گذارد؟
این جبهه می گوید: جنگ، نه برای سلطه و برتری‌جویی و مذاکره، نه برای تسلیم؛
بلکه برای رسیدن به پیمانی در خدمت منافع ملی ایران.

جبهه ملی ایران
فراکسیون عباس امیرانتظام
شهریور ۱۴۰۵


https://t.me/sfelezkar

پیمانکاران بدحساب را معرفی کنید!

به گزارش خبرنگار پیام سندیکا، شرکت پارس گرما به پیمانکاری بهزاد احمدپور مستقر در آبیک قزوین حقوق کارگران داربست بندی که در تونل آبیک کار کرده اند را نداده و جواب تلفن کارگرانش را هم نمی دهد. این پیمانکار دغلکار حتا بیمه کارگرانش را هم رد نکرده است. این پیمانکار با آنکه از کارفرمای اصلی پول نقد گرفته است، تمامی پول ها را به جیب زده و از دادن دستمزد کارگرانش خودداری می کند.

دوستان کارگر،
با معرفی پیمانکاران بدحساب و دغلکار، برادران کارگرمان را مطلع کنیم که برایشان کار نکنند تا حق و حقوق خانواده شان اینگونه تاراج این افراد ضدکارگری نشود.

باز هم تاکید می کنیم، کارگران قبل از رفتن به هر پروژه ای از دوستان خود و سندیکای کارگری در مورد پیمانکار استعلام کنند

گروه پایپینگ و اکیپ پروژه ای ها


https://t.me/sfelezkar

دزدی از اندوخته زحمتکشان موقوف!

وقتی اندوخته‌های بیمه شده ها بازیچه بی عرضه ها می شود!

به گزارش خبرنگار پیام سندیکا، آقای میدری وزیر کار در دانشگاه فسا گفته است: «خیلی از زمین هایی که تامین اجتماعی در قبال مطالبات بیمه ای دریافت کرده است در اختیار استانداران و شهرداران قرار می دهیم تا از طریق مولدسازی درمان آن شهرستان کنند»
یعنی به جای آنکه سرمایه گذاری شود، این زمین ها را می دهیم تا مانند ۱۲ بیمارستانی که در دهه ۷۰ به دولت داده شده و هنوز پولش را به سازمان نداده است و گردن کلفتی می کند، این زمین ها هم توسط استانداران و شهرداران بالا کشیده شود.
بی دلیل نیست که بی عرضه هایی از طرف دولت و مافیا به وزارت می رسند تا عمدن آتش به اندوخته های زحمتکشان بزنند چون دستور دارند که از تامین اجتماعی هیچ اثری باقی نماند و همه چیز خصوصی سازی شود و اموال کارگران و بازنشستگان را فروخته به جیب بزنند. وگرنه مگر تامین اجتماعی خودش چلاق است که این کار را نمی کند؟؟
ایشان اگر راست می گویند و دغدغه درمان بیمه شده ها را دارند این زمین ها را تبدیل به بیمارستان و درمانگاه کنند تا بیمه شده ها سرگردان نباشند.
بازنشستگان و کارگران هفت تپه سالهاست درخواست یک بیمارستان تخصصی و فوق تخصصی دارند و همین دوشنبه هم در مقابل دفتر نماینده مجلس شهرشان به همین دلیل تجمع کرده بودند، چرا این موضوع عملیاتی نمی شود؟؟
چرا این زمین ها را تبدیل به دستگاه‌های MRI و سیتی اسکن نمی کنند تا بیمه شده ها ۳ ماه ۳ ماه در صف نمانند؟؟ چرا این زمین ها را نمی فروشند و هزینه ‌آوردن پزشکان متخصص و جراح نمی کنند تا بیمه شده ها عمل پروستات، قلب و مغز را براحتی انجام دهند و دربدر زیرمیزی و هزار فساد دیگر نگردند؟؟
شهردار و استاندار وظیفه اش است از بودجه هر ساله تخصیصی به استان، بیمارستان و درمانگاه برای مردم استان بسازند نه با پول بیمه شده ها؟؟
تامین اجتماعی و شستا و کانون های بازنشستگی شده اند محل سارقان اموال بازنشستگان که چنین اعمال خلاف قانونی در آنجا صورت می گیرد.
آقای میدری اگر راست می گویند و دغدغه بیمه شده ها را دارید بیلان مالی شستا، وزارت کار و سازمان تامین اجتماعی را در منظر عموم بگذارید تا معلوم شود چگونه اموال بیمه شده ها را مدیریت می کنید؟؟
راستی پسر نازنین تان داوود خان و پسر علی ربیعی در وزارت کار و تامین اجتماعی چه می کنند؟؟ از عملکردشان گزارشی به بیمه شده ها بدهید مگر کارمند ما نیستید؟؟ چرا کارمند به رییسش گزارش نمی دهد؟؟
واقعیت این است که مافیا به دنبال نابودی تامین اجتماعی و بالا کشیدن اندوخته های ۱۰۰ ساله زحمتکشان هستند و این دزدی را در برنامه هفتم توسعه گنجاندند.

مافیا زحمتکشان را به هماوردی فرا خوانده است!

مافیا بداند زحمتکشان اجازه این غلط کاری ها را به هیچکس نخواهد داد، یکشنبه های اعتراض را به همین دلیل پایه گذاشتیم.

تا حق خود نگیریم/ یکشنبه‌ها می آییم
اتحاد اتحاد / علیه فقر و فساد

بازنشستگان متحد تهرانی
۱۰ شهریور ۱۴۰۵

کانال سندیکای کارگران فلزکارمکانیک ایران

https://t.me/sfelezkar

از فروش اموال تامین اجتماعی تا حمله به دستمزدها!!

به گزارش خبرنگار پیام سندیکا، با شروع جنگ و بمباران کارخانه های بزرگ و کوچک و بیکاری ۳ میلیون شاغل، مافیای لانه کرده در دولت و اقتصاد و سیاست به فکر افتاده دست به تهاجمی بزرگ علیه خانواده های کارگران و دستاوردهای پدران مان بزند و دسترنج مزدبگیران را تقدیم رانتخوران بکند.
تیم میدری به دنبال نابودی تامین اجتماعی و روابط کار است از فروش اموال تامین اجتماعی تا ادعاهایی در مورد کاهش دستمزد. کاری که ده سال است کارفرمایان و موسسه نذر و اشتغال اصفهان به دنبال آن هستند و امروز از دهان میدری بیرون می آید. وزیرکار در شهر فسا طبق گزارش خبرگزاری ایرنا می گوید:«یک کارخانه دار تولید فرآوری قیر به او گفته ۳۰۰ نفر متقاضی کار به کارخانه قیر مراجعه کرده اند که با حقوق پیشنهادی کمتر از ۸ میلیون تومان حاضر به اشتغال بوده اند»
اول: اینکه چقدر این روایت درست است و دروغ نیست بخشی از یک پیام است
دوم: میدری به عنوان وزیرکار و مجری قانون کار آیا نباید پدر این کارخانه دار متخلف را در می آورد نه اینکه موضوع را با افتخار رسانه ای کند؟؟ طرح این روایت از سوی وزیرکار چه پیامی در دل خود برای جامعه کارگری دارد؟؟
این روایت پیامی در خود دارد، آن هم زمانی که قرار است در مورد افزایش دستمزد برای ششماهه دوم جلسه گذاشت. پیام این است:
۱- منتظر افزایش دستمزد نباشید
۲- با نصف دستمزد فعلی هم می توان کارگران را به کار گرفت
۳- با این دستمزد کارگر می تواند زندگی کند چطور که در کارخانه قیر فسا می کنند.
سالهاست کارفرمایان و دولت های بی اراده و نوکر مافیا ادعا می کنند که کارگران می توانند با کمتر از حداقل حقوق هم کار کنند. بله می شود با کمتر از حداقل حقوق کار کرد اما این دیگر زندگی نیست بلکه مرگی است با شیب بالا و تحمیل شده به زحمتکشان. همچنین کارفرمایان هر ساله به غلط ادعا می کنند افزایش دستمزدها به تورم منجر می شود و حالا می خواهند با خط فقر ۹۰ میلیونی دستمزد ۸ میلیونی پیشنهاد کنند.
از قدیم گفته‌اند به مرده که رو بدهید، کثافتکاری در کفن آغاز می شود. شده کار میدری وزیرکار و رفاه!!!. رفاهی که وزیرکار به کارگران و بازنشستگان پیشنهاد می کند این است نصف دستمزد امسال، فروش اموال تامین اجتماعی.
از دیدگاه میدری و مافیای به کار گماشته او، قانون اساسی یعنی ورق پاره، قانون کار هم کشک و قانون یعنی میدری و مافیایی که او را روی کار آورده است.

دیروز و در مطلب «دزدی از اندوخته های زحمتکشان موقوف» گفتیم که مافیا طبقه زحمتکش را به هماوردی می خواند. بهتر است یادش بیاوریم:
یکشنبه های اعتراضی بازنشستگان تامین اجتماعی
دوشنبه های اعتراضی بازنشستگان مخابرات
و همچنین
دوشنبه های اعتراضی کارگران نفت و گاز در سکوهای صدور نفت.

سفره ما و تمامیت ارضی ایران، خط قرمز ماست!

آقای میدری، همانطوری که سالاری را فرستادیم جایی که «عرب نی انداخت» منتظر باش شما و آقازاده را نیز به زودی به همان جا خواهیم فرستاد.

پیروزی در هر جنگی از سفره های زحمتکشان می گذرد. این را تاریخ بارها و بارها ثابت کرده است.
میدری تاریخ بخوان، نادانی فضیلت نیست.

همبستگی اتحاد/ پایان ظلم و بیداد

تحریریه نشریه کارگری پیام سندیکا

کانال سندیکای کارگران فلزکارمکانیک ایران

https://t.me/sfelezkar

هزینه جنگ در سفره‌ی مردم ایران؟


به گزارش خبرنگار پیام سندیکا، همه می گویند پیروزیم، تاب آوری مردم ایران زیاد شده است، قدرت چهارم جهانیم، کالاها در فروشگاهها بسیار زیاد است، . . . .
همه‌ی این حرف‌هایِ قشنگ، وقتی به سفره‌ی کارگر می‌رسد، به یک پرسشِ ساده تبدیل می‌شود: "با این همه پیروزیِ نظامی، چرا هنوز برای خریدِ نانِ شب، قدرت خرید نداریم؟!؟
پاسخِ ما این است:«تا وقتی پیروزیِ نظامی، به "عدالتِ اقتصادی" و "امنیتِ معیشتی" تبدیل نشود، فقط یک "پیروزیِ روی کاغذ" است. کارگر، «صلح» را در «سفره‌یِ پربرکت» می‌بیند، نه در «موشک‌هایِ افتخارآمیز».
کارگران و اقشار کم‌درآمد، در شرایطی که تورم نقطه‌به‌نقطه به ۸۸.۶ درصد رسیده و سبد معیشت یک خانواده کارگری به ۹۰ میلیون تومان افزایش یافته است، «موشک‌هایِ افتخارآمیز» را نمی‌بینند؛ بلکه «سفره‌هایِ خالی» و «صف‌هایِ طولانیِ نان» را می‌بینند. کارگری که با حقوق ۲۵ میلیون تومانی، باید ۹۰ میلیون تومان هزینه زندگی را تأمین کند، «پیروزیِ نظامی» را در «عدالتِ اقتصادی» جست‌وجو می‌کند، نه در «ادعاهایِ سیاسی».
اگر می‌خواهیم «پیروزِ واقعی» باشیم، باید «قدرتِ موشکی» را به «قدرتِِ تولیدی»، و «قدرتِ سیاسیِ منطقه‌ای» را به «قدرتِ اقتصادیِ سفره‌ها» تبدیل کنیم. «قدرتِ تولیدی»، یعنی «اشتغالِ پایدار»، «حقوقِ عادلانه» و «امنیتِ شغلی» برای کارگران. «قدرتِ اقتصادیِ سفره‌ها»، یعنی «کنترلِ تورم»، «توزیعِ عادلانه‌یِ ثروت» و «دسترسیِ همه به نیازهایِ اولیه».
فراموش نکنیم وقتی پیروزیم، که «نان» سر سفره محرومین و طبقه کارگر به وفور یافت شود. «نان»، نمادِ «امنیتِ معیشتی» و «عدالتِ اقتصادی» است. تا زمانی که «کارگر» برای تأمین «نانِ شب» خود، در «صف» بماند، «صلحِ واقعی» برقرار نشده است و «پیروزی»، فقط یک «ادعایِ توخالی» خواهد بود.
کارگر گرسنه، سفره بی نان، بیمار بدون دارو، کارگر جوان بیکار، بچه ترک تحصیل کرده، افزایش خودکشی، رشد بی سابقه فقر، عادی شدن تن فروشی نشان از شکست در همه عرصه هاست حتا اگر قدرت چهارم جهانی هم باشیم، یک طبل توخالی بیش نیستیم.
زمانی پیروزیم که اقتصاد بدون فساد، رانت و آقازادگی داشته باشیم، بودجه به جای واردات پورشه به واردات اصلی مواد اولیه کارخانه ها اختصاص داده شود، دارو و درمان در دسترس همگانی باشد، بیکاری از جامعه زدوده شود، کودک کاری وجود نداشته باشد، تن فروشی ریشه کن شده باشد و طناب داری در کشور برپا نشود.
آری آنگه پیروزیم!

کشوری که دومین منابع گازی داشته باشد و چهارمین قدرت نفتی، اما وارداتش پوست خربزه و چوب بستی و کش شلوار و دسته بیل، باشد، پیروز نیست بازنده ای است که خود را به حماقت زده است.

طبقه کارگر در همه دوران ها ثابت کرده است تا آخرین نفس پای استقلال، آزادی، و برابری اجتماعی ایستاده است و پا پس نخواهد کشید.
قفس سرمایه داری نئولیبرال را درهم خواهیم شکست چون بیشماریم و جهانی بدون سیستم سرمایه داری هم ممکن.

تا آخرین نفر، تا آخرین نفس
کوشیم و بشکنیم ، دیوار این قفس

سردبیر نشریه کارگری پیام سندیکا
۱۲ شهریور ۱۴۰۵

کانال سندیکای کارگران فلزکارمکانیک ایران

https://t.me/sfelezkar

آیا ما ونزوئلا نشده آیم!؟!

به گزارش خبرنگار پیام سندیکا، در حالی در گفتار سیاسیون دولتی و چه اپوزیسیون هایی چون بیژن عبدالکریمی، یاسر جبراییلی، یزدی زاده از اقتدار و ونزوئلا نشدن ایران حرف می زنند که انگار چنین اتفاقی در کشور ما نیفتاده است.
در آمار وزارت بهداشت اعلام شده در ایران ۳ میلیون و ۸۰۰ هزار نفر معتاد هستند. اگر این افراد روزانه ۵ گرم موادمخدر از هر نوع استفاده کنند در ماه ۵۷۰ تن مواد در ایران مصرف می شود.
حال پرسش این است چه کسی جرات، توان، سازماندهی و منابع مالی برای ورود و پخش آن در سراسر ایران دارد؟؟ ارزش پولی این همه مواد طبق برآورد کارشناسان ۶ میلیارد و ۲۰۰ میلیون دلار است.
این پولی است که هر ماهه از ایران خارج و به دست قاچاقچیان حرفه ای و بین المللی و داخلی می رسد. ۶ میلیارد و ۲۰۰ میلیون دلار در هر ماه به عبارت ۷۴ میلیارد و ۴۰۰ میلیون دلار در هر سال است. برای آنکه تصویر بهتری از این رقم داشته باشیم باید به اطلاع خواننده برسانیم که بودجه کشور امسال ۱۰۵ میلیارد دلار است و ما سالانه به اندازه ۷۰ درصد بودجه کشور فقط اجازه می دهیم دود شود و به آسمان برود.
در ضمن در مذاکرات، کارمندان وزارت خارجه برای ۶ میلیارد دلار بدو بدو از قطر به پاکستان و امارات سگ دو زدند.
چرا اجازه داده می شود چنین حجمی از مواد در کشور جابجا شود؟؟ سود این پول به جیب چه کسانی می رود؟؟ آیا هدف از معتاد کردن جوانان ایران جز ساکت کردنشان در مقابل ظلم و دزدی ثروت ایران است؟؟
آمریکا فقط نفت ونزوئلا را مال خود کرده و می برد.
در ایران مافیا نفت را از پالایشگاهها لوله کشی کرده و می فروشد. ارزهای نفتی که از ثروت ملی بدست آمده فقط ۵۰۰ میلیارد دلارش در امارات انبار شده که بی تردید با احتساب دزدی های آشکار و پنهان بیش از ۵ هزار میلیارد دلار از دهه ۷۰ تاکنون به خارج برده شده است.
ارز برای دارو و درمان و غذا از ۲۸۸۰۰ تومان به ۲۰۰ هزار تومان با یک دستور افزایش یافته‌است. نان از ۲ هزار تومان به ۵۰ هزار تومان، گوشت، برنج، مرغ، روغن و دیگر مایحتاج ۳۰۰ درصد، دارو و درمان ۵۰۰ درصد گران شده است و سودهای باد آورده به جیب همان کسانی می رود که ۳ میلیارد دلار بودجه غذا و دارو را در دولت و مجلس اختصاص به واردات ماشین های لوکس و گران قیمت داده اند تا ثروتمندان از رنج سوار شدن به خودروهای داخلی خلاص شوند.
اگر در ونزوئلا فقط آمریکا نفت را می برد و قبل از آن رییس جمهوری را به گروگان می گیرد در کشور ما به یومن قدرت مافیا از نان تا نفت را می دزدند و از کشور خارج می کنند و رییس جمهور هم شب ها در تخت خواب همیشگی می خوابند.
ما سالهاست ونزوئلا شده ایم و کسانی چون جبراییلی و یزدی زاده و دیگر سخنرانان که در مقابل دوربین های فیلمبرداری سرخ و سفید می شوند و سالها در دستگاه اداری کار کرده اند حرفی از این مافیا به میان نمی اورند.
به قول معاون اول رییس‌جمهور، سقای اصفهانی چه اصلاح‌طلب و چه اصولگرا همگی در دزدی ها سهیم اند و از آنچنان قدرتی برخوردارند که می توانند شیشه‌های دفتر معاون رییس جمهور را بشکنند و او سکوت کند.

سیستم دزدپرور باید از اعدام حمایت کند، باید از گرسنگی دادن و بیمار نگه داشتن مردم حمایت کند، باید چشمان کور خود را بر روی ترانزیت زنان و دختران برای فاحشه گری ببندد.
به قول صادق هدایت:
«فاحشه را خدا فاحشه نکرد. آنان که در شهر نان تقسیم می کنند او را لنگ نان گذاشتند تا هر زمانی لنگ هم آغوشی ماندند، او را به نانی بخرند»

این بنای کهنه ی پوسیده ویران گشته است
جای آن با طرح نو، از نو باید نمود.

تحریریه نشریه کارگری پیام سندیکا
۱۳ شهریور ۱۴۰۵

کانال سندیکای کارگران فلزکارمکانیک ایران

https://t.me/sfelezkar

نفتگران زحمتکش حق خود را می خواهند!!

به گزارش خبرنگار پیام سندیکا، در حالی که شرکت های پیمانکاری و کارفرمایان در این بحبوحه بحران و دروان جنگ به ثروت اندوزی و اختلاس و خارج کردن ارز از کشور مشغولند و از آب کره می گیرند و عوامل شان در دولت و مجلس راه دزدی و ثروت اندوزی را برایشان فراهم می کنند، در گوشه تب دار کشور کارگران نفت و گاز به تولید ثروت مشغولند و شوربختانه از بدیهی ترین حقوق خود محروم هستند و کسی به خواسته های آنان اعتنایی نمی کند. حتا آقای پزشکیان که در اردیبهشت ماه وعده حذف شرکت های پیمانکاری را داده بود نیز از ترس مافیا سکوت اختیار کرده است.
با دیدن این بی اعتنایی ها کارگران و کارکنان شرکت مجتمع گاز پارس جنوبی در پالایشگاه دوازدهم، کنگان، عسلویه و سکوهای صدور نفت، دوشنبه های اعتراض را بصورت هفتگی و از ساعت ۱۰ تا ۱۲ آغاز کردند و هر دوشنبه ادامه خواهند داد تا زمانی که:
سقف حقوق برداشته شود،
کف حقوق ترمیم و اصلاح گردد،
یک پی ماده ۱۰ اجرایی و پرداخت شود،
و از همه مهمتر حذف شرکت های پیمانکاری از صنعت نفت و گاز صورت گیرد.
کارگران خواستار بسته شدن قراردادهای مستقیم با شرکت نفت و برخورداری از مزایای شرکت نفت هستند.

کارگران سالهاست در عرصه های مختلف خواستار کوتاه شدن دست مافیای پیمانکاری از عرصه های تولید و خدمات هستند.

کارگران نفت زیر بمباران شدید و گرمای شرجی ۵۵ درجه صحنه تولید را رها نکردند و حتا اگر امکان جابجایی شیفت نبود، به جای همکاران خود ایستاده و تولید را رها نکردند. اما با بی اعتنایی مسوولین روبرو‌ شدند.
در بهمن ماه معاون وزیر قول پرداخت «بک پی ماده ۱۰» را داد اما هنوز بعد از ۷ ماه از آن تاریخ، پولی که امروز حداقل ۵۰ درصد ارزش خود را از دست داده است، پرداخت نگردیده است. دلار ۱۶۰ هزار تومانی بهمن ماه کجا و دلار ۲۲۵ هزار تومانی شهریور کجا؟؟
کسانی که امروز به خواسته‌های کارگران توجه نمی کنند همان موریانه هایی هستند که سخت در تلاشند تا پایه های استقلال و آبادانی این کشور را ویران کنند. اینها همان کسانی هستند که شاید به فارسی سخن بگویند اما نوکران بی جیره و مواجب دشمن هستند.
کارگران صنعت نفت همان گونه که در سال ۵۷ با بستن شیرهای نفت ژنرال ها و دیکتاتور را به زانو در آوردند بی تردید حساب این مسوولین بی کفایت و خانه خراب کن را هم خواهند رسید.
سندیکای کارگران فلزکارمکانیک ایران و همه کارگران ایران پشتیبان خواهران و برادران خود در شرکت نفت و گاز و پتروشیمی هستند و بازنشستگان تامین اجتماعی در تجمعات هفتگی خود از دوشنبه های اعتراضی کارگران و کارکنان مجتمع گاز پارس جنوبی حمایت می کنند.

ظلم و ستم فراوان کار کشاند به میدان

زنده باد دوشنبه های اعتراضی کارکنان نفت!
درود بر کارگر نفت ما، کارگر دلیر و سرسخت ما!

روابط عمومی سندیکای کارگران فلزکارمکانیک ایران
۱۴ شهریور ۱۴۰۵

کانال سندیکای کارگران فلزکارمکانیک ایران

https://t.me/sfelezkar