تسلی خاطر پیامبر اکرم صلی الله علیه و اله به همسر و فرزندان جعفر علیه السلام

وقتی که پیامبر صلی الله علیه و اله خبر قتل جعفر را شنید ، آمد به منزل جعفر . زوجه او ، اسماء ،
فرمود : کجا هستند اولاد جعفر ؟ آن ها را حاضر کرد . پس پیغمبر صلی الله علیه و اله آن ها را بوئید و از چشم های نازنینشان اشک جاری شد .
اسماء عرض کرد : یا رسول الله مگر خبری از جعفر علیه السلام رسیده ؟
فرمود : بلی . پس اسماء مشغول صیحه و ناله شد ؛ بعد پیغمبر صلی الله علیه و اله آمد به منزل فاطمه زهرا سلام الله علیها
آن مخدره هم خبر مرگ جعفر را شنید؛ فریاد زد : واعماه
پیغمبر فرمود : علی مثل جعفر فلتبک البواکی
بر فردی چون جعفر باید گریه کنندگاه بگریند
و امر کرد که از برای اولاد جعفر طعامی مهیا نمایند ؛ چون آن ها مشغول عزاداری هستند و فکر غذایی برای خود نیستند

📙ابن ابی شیبه ، المصنف : ج 3 ص 550
📗بحار الانور : ج 21 ص 63

🔸برگرفته از کتاب منتخب التواریخ ، ملاهاشم خراسانی ، تحقیق و تصحیح موسسه جهانی سبطین علیهماالسلام : ج 1 ص 265
@Sibtayn

ابن ابي الحدید معتزلی در شرح نهج البلاغه می نویسد :

بسياري از روايت كنندگان نقل كرده اند كه او ( حضرت علي عليه السلام) پس از ماجراي سقيفه اظهار ناراحتي كرد و حق خود را خواسته و كمك طلبيد و فرياد كشيد؛ زيرا در نزد وي حاضر نشدند و بيعت نكردند. و او در حاليكه رو به سوي قبر رسول خدا كرده بود گفت:
" اي فرزند مادرم، اين قوم، مرا ناتوان يافتند و چيزي نمانده بود كه مرا بكشند" و فرمود:
واي جعفر من امروز جعفر ندارم؛
واي حمزه؛ من امروز حمزه ندارم!!!.

روي كثير من المحدثين انه [علی بن ابی طالب ] عقيب يوم السقيفة تالم وتظلم واستنجد واستصرخ حيث ساموه الحضور والبيعة وانه قال وهو يشير الي القبر (يا بن ام إن القوم استضعفوني وكادوا يقتلونني)، وانه قال
وا جعفراه ولا جعفر لي اليوم
واحمزتاه ولا حمزة لي اليوم.

📖إبن أبي الحديد المدائني المعتزلي، أبو حامد عز الدين بن هبة الله بن محمد بن محمد (متوفاي655 هـ)، شرح نهج البلاغة، ج ج 11، ص 65، تحقيق محمد عبد الكريم النمري، ناشر: دار الكتب العلمية - بيروت / لبنان، الطبعة: الأولي، 1418هـ - 1998م.
@Sibtayn

گریه های پیامبر صلی الله علیه و اله در شهادت حضرت جعفر سلام الله علیه
حجت الاسلام شیخ حسین یوسفی
@Sibtayn

شهادت حضرت جعفر بن ابی طالب علیهما السلام

قامت طوبی کجا و قامت جعفر
کربلایی حمید علیمی
@Sibtayn

حضرت جعفر طیار علیه السلام سفیر پیامبر صلی الله علیه و اله در افریقا

استاد معاونیان

@Sibtayn

پایه گذاری سنت عزاداری توسط پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله

استاد قزوینی
@Sibtayn

نماز حضرت جعفر طیار علیه السلام

از مستحبات مؤکد و از نمازهای مشهور بین عامه و خاصه است. از چیزهایی است که پیغمبر (صلی الله علیه و آله و سلم) به خاطر محبت و بزرگواری نسبت به پسر عموی خود هنگام بازگشت از سفرش به او عطا فرمود.
🔹 از امام صادق (علیه السلام) نقل است که در روز فتح خیبر، هنگامی که جعفر از حبشه آمد، پیغمبر (صلی الله علیه و آله و سلم) به او فرمود: آیا جایزه ای به تو ندهم؟ آیا بخششی به تو نداشته باشم؟ آیا به تو هدیه ای نکنم؟

🔸جناب جعفر علیه السلام عرض کرد : چرا یا رسول اللَّه (صلی الله علیه و آله و سلم)!
🔹حضرت صادق (علیه السلام) فرمود: مردم گمان کردند که پیامبر صلی الله علیه و اله به او طلا یا نقره می دهد، لذا گردنها را کشیدند تا ببینند چه می دهد.
💎پس پیغمبر (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمود:
چیزی به تو عطا می کنم که اگر آن را هر روز انجام دهی، برایت از دنیا و آنچه در آن است، بهتر خواهد بود
و اگر هر دو روز یک مرتبه به آن عمل کنی، خداوند گناه بین آن دو روزت را مورد مغفرت قرار می دهد،
یا اگر در هر جمعه یا هر ماه یا هر سالی عمل نمایی خداوند گناه بین آنها را می بخشد. با فضیلت ترین وقت خواندن نماز جعفر طیار روز جمعه، وقت بالا آمدن آفتاب است.
➖کیفیت نماز:
این نماز چهار رکعت است؛ دو سلام دارد (دو تا دو رکعتی). نمازگزار در هر رکعت، حمد و سوره می خواند. پس پانزده مرتبه می گوید:
سبحان اللَّه و الحمد لله و لا اله الا اللَّه و اللَّه اکبر. همین تسبیح را ده مرتبه در رکوع و همچنین ده مرتبه بعد از سر برداشتن از رکوع و ده مرتبه در سجده اول و ده مرتبه بعد از سر برداشتن از سجده اول و ده مرتبه در سجده دوم و ده مرتبه بعد از سر بلند نمودن از سجده دوم می گوید.

➖در روايت ابراهيم بن عبد الحميد آمده كه گويد:
امام كاظم عليه السّلام فرمود:
در ركعت اوّل (بعد از حمد) سورۀ إِذٰا زُلْزِلَتِ‌
و در ركعت دوّم وَ اَلْعٰادِيٰاتِ‌،
و در ركعت سوم إِذٰا جٰاءَ نَصْرُ اَللّٰهِ‌،
و در ركعت چهارم قُلْ‌ هُوَ اَللّٰهُ‌ أَحَدٌ را مى‌خوانى.
عرض كردم: پاداش آن چيست‌؟
فرمود: اگر گناه او به اندازۀ ريگ‌هاى انباشته و متراكم باشد، خداوند همه را مى‌آمرزد.
آن‌گاه حضرتش به من نگاه كرد و فرمود: آن پاداش فقط‍‌ براى تو و دوستان تو (يعنى خاصّ‌ شيعيان) است.
📚الکافي ج۳ ص۴۶۵
@Sibtayn

اگر حق امیرالمومنین علیه السلام غصب نمی شد ...

هنگامی که بیماری حضرت صدیقه کبری سلام الله علیها شدت گرفت ، زنان انصار و مهاجرین برای عیادت ، نزد حضرت امدند و از سلامتی ایشان پرسیدند .
حضرت زهرا(سلام الله علیها) حمد و ثنای خدا را بجا آورد و صلوات بر پدرش فرستاد، سپس فرمود: من از دنیای شما سیر شده ام؛ از مردان شما کراهت دارم و به دورشان افکنده ام، پس از آنکه آزمایششان کردم. زشت باد کندی آنها، شکستگی شمشیرشان، سستی نیزه هایشان و تباهی رأیشان. طناب گناهشان را بر گردنشان انداختم و ننگِ کارشان را بر خودشان افکندم.
تا اینجا که فرمودند :
مگر چه ایرادی به ابوالحسن داشتند؟! آری، خوش نداشتند از علی برندگی شمشیرش را، سخت لگد کوب کردنشان را، به سخت کیفر دادن در کارهایش را، و سخت گیری اش را در راه خدا. اینها باعث دشمنی آنان با علی شد.

اگر دوری نمی کردند از بند ریسمانی که پیامبر به او سپرده بود، آنان را به نرمی می راند [یعنی حکومتی ملایم می داشت]، چنان که بینی شترِ حکومت مجروح نمی شد و سوارش به شدّت تکان نمی خورد. [یعنی در همه حال در راحتی بودند.] و آنان را به آبشخوری گوارا وارد می کرد که آب از دو سوی آن لبریز بود، و درهای برکات زمین و آسمان بر آنان باز می شد. [امّا، حال که چنین نشد] خداوند آنان را به آنچه کرده اند مؤاخذه و عِقاب خواهد کرد. ....

📗احتجاج طبرسی، ۱: ۱۰۸- ۱۰۹، چاپ مشهد، ۱۴۰۳ ه.
📙کشف الغمّه اِرْبِلی، ص ۱۴۷؛
📕 اعلام النّساء عمر رضا کحّاله، ۴: ۱۲۳
@Sibtayn

فاطمه مظلوم ماند؛ پاسخ تکان‌دهنده امیرالمؤمنین علیه‌السلام به عمویش عباس
 
عمار ـ رضوان‌الله‌علیه ـ روایت می‌کند:
 
هنگامی که حضرت فاطمه زهرا سلام‌الله‌علیها در بیماری‌ای بودند که سرانجام به رحلت ایشان انجامید و بیماری‌شان شدت گرفت، عباس بن عبدالمطلب برای عیادت آن حضرت آمد. اما به او گفته شد: «فاطمه به‌شدت بیمار است و اجازه ورود به هیچ‌کس داده نمی‌شود؛ ازاین‌رو، به خانه خود بازگرد.»
 
عباس پس از آن، فرستاده‌ای نزد امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام روانه کرد و به او گفت:
 
«به فرزند برادرم بگو: عمویت به تو سلام می‌رساند و می‌گوید: اندوه بیماری فاطمه، دختر رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله، که محبوب آن حضرت و نور چشم ایشان و مایه آرامش دل ماست، چنان بر من سنگینی می‌کند که آرام و قرار را از من گرفته است.
 
گمان می‌کنم فاطمه نخستین کسی از خاندان ما باشد که به رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله ملحق می‌شود؛ چراکه خداوند او را برگزیده، مشمول رحمت خویش ساخته و به جوار قرب خود فرا می‌خواند.
 
اکنون که از رحلت فاطمه (سلام الله علیها) گریزی نیست، فدایت شوم، مهاجران و انصار را گرد آور تا در تشییع پیکر او و اقامه نماز بر وی حضور یابند و از ثواب آن بهره‌مند شوند؛ چراکه این کار مایه عزت و سربلندی دین خواهد بود.»
 
پاسخ امیرالمؤمنین علیه‌السلام
 
عمار می‌گوید: امیرالمؤمنین علیه‌السلام، درحالی‌که من حاضر و ایستاده بودم، به فرستاده عباس فرمودند:
 
«سلام مرا به عمویم برسان و به او بگو: مهر و دلسوزی‌ات پایدار باد. از مشورت تو آگاه شدم و پیشنهادت را نیکو و پسندیده یافتم.
 
به‌راستی، فاطمه (سلام الله علیها)، دختر رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله، همچنان مظلوم است؛ از حق خویش محروم مانده و از میراث خود بازداشته شده است.
 سفارش رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله درباره او رعایت نشد و حق پیامبر و حق خداوند عزوجل در حق او پاس داشته نشد. خداوند برای داوری و کیفر دادن و انتقام گرفتن از ستمگران کافی است.
 
ای عمو! از تو می‌خواهم مرا در ترک آنچه پیشنهاد کردی، معذور بداری؛ زیرا فاطمه به من سفارش کرده است که موضوع او را پوشیده نگه دارم.»
 
عمار در ادامه روایت می‌کند:
 
🔹چون فرستاده عباس، سخنان امیرالمؤمنین علیه‌السلام را به او رساند، عباس گفت:
 
«خداوند برادرزاده‌ام را بیامرزد؛ به‌راستی که او سزاوار آمرزش است. در رأی و اندیشه برادرزاده‌ام هیچ خللی نیست. در میان فرزندان عبدالمطلب، پس از رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله، فرزندی پربرکت‌تر از علی به دنیا نیامده است.
 
علی علیه‌السلام همواره در پیشی گرفتن به سوی هر فضیلتی، از همگان پیشگام‌تر، در هر دانشی آگاه‌تر و در هر نبردی دلیرتر بوده است. او در جهاد با دشمنان و یاری دین حق، از همه استوارتر و نستوه‌تر است و نخستین کسی است که به خداوند و رسول او ایمان آورد.»
 
📗الأمالي - ط دار الثقافة   : الشيخ الطوسي  جلد : 1  صفحه : 156 
 @Sibtayn

خداوند متعال بدون آن هیچ عملی را از بندگان نمی پذیرد

🔸-ابو بصير از امام صادق عليه السّلام روايت كرده كه روزى آن حضرت فرمود:

🔹«آيا شما را از چيزى آگاه نكنم كه خداوند بدون آن هيچ عملى را از بندگان نمى‌پذيرد؟

🔸عرض كردم:بفرمائيد
🔹فرمود:

گواهى دادن بر اينكه هيچ معبودى جز خدا نيست
و اينكه محمّد صلّى اللّٰه عليه و آله بنده[و فرستادۀ]او است،
و اقرار به هر آنچه خداوند امر فرموده و ولايت براى ما و بيزارى از دشمنان ما-يعنى ما امامان بخصوص-و تسليم شدن به آنان
و پرهيزگارى و كوشش و خويشتن‌دارى و چشم به راه قائم عليه السّلام بودن،

سپس فرمود: همانا ما را دولتى است كه هر گاه خداوند بخواهد آن را بر سر كار مى‌آورد،

سپس فرمود: هر كس كه بودن در شمار ياران قائم شادمانش سازد بايد به انتظار باشد و با حال انتظار به پرهيزگارى و خلق نيكو رفتار كند و اوست منتظر،
پس اگر اجلش برسد و امام قائم عليه السّلام پس از درگذشت او قيام كند،بهرۀ او از پاداش كسى است كه آن حضرت را دريافته باشد،
پس بكوشيد و منتظر باشيد،گوارا باد شما را اى جماعتى كه مشمول رحمت خدا هستيد».

📗الغيبة (للنعمانی) ج۱ ص۲۰۰
 @Sibtayn

ابیات حضرت صدیقه طاهره سلام الله علیها بر قبر پدر
 
عبد اللّٰه بن محمّد بن سليمان هاشمى از پدرش از جدّش از حضرت زينب دخت گرامى على عليه السّلام روايت كند كه فرمود:
چون ابو بكر بر آن شد كه فاطمه عليهما السّلام را از فدك و عوالى ممنوع و محروم سازد(و كار از كار گذشت)،و فاطمه(عليها السّلام)از اينكه ابو بكر فدك را باز پس دهد نااميد گشت،بسوى قبر پدرش رسول خدا(صلّى الله عليه و آله)رفت و خود را بر وى قبر انداخت و از اعمالى كه آن قوم در حقّ‌ وى انجام داده بودند بآن حضرت شكوه نمود،و آنقدر گريست تا تربت قبر شريف با اشكهاى حضرتش تر شد،و زارى و شيون سر داد،و در پايان آن همه شيون عرضه داشت:
 
قَدْ كَانَ بَعْدَكَ أَنْبَاءٌ وَ هَنْبَثَةٌ
لَوْ كُنْتَ شَاهِدَهَا لَمْ تَكْثُرِ اَلْخُطَبُ
همانا پس از تو خبرها و غوغائى بپا شد كه اگر تو بودى اين همه گرفتارى و دشوارى رخ نمى‌داد.
 
إِنَّا فَقَدْنَاكَ فَقْدَ اَلْأَرْضِ وَابِلَهَا
وَ اِخْتَلَّ قَوْمُكَ فَاشْهَدْهُمْ فَقَدْ نَكَبُوا
 ما بمانند زمينى كه از باران محروم بماند تو را از دست داده‌ايم،و در قوم تو اختلال پديد آمده و شاهد باش كه دست از ايمان شسته‌اند.
 
قَدْ كَانَ جَبْرَئِيلُ بِالْآيَاتِ يُؤْنِسُنَا
فَغِبْتَ عَنَّا فَكُلُّ اَلْخَيْرِ مُحْتَجِبٌ
جبرئيل پيوسته با آوردن آيات مونس ما بود.و تو از ما پنهان شدى و با رفتن تو تمام خيرات از ما پوشيده گشت.
 
فَكُنْتَ بَدْراً وَ نُوراً يُسْتَضَاءُ بِهِ
عَلَيْكَ يَنْزِلُ مِنْ ذِي اَلْعِزَّةِ اَلْكُتُبُ
تو ماه درخشان و نور پرفروغى بودى كه از تو كسب نور مى‌شد،و از جانب خداى با عزّت كتاب بر تو نازل مى‌گشت.
 
تَجَهَّمَتْنَا رِجَالٌ وَ اُسْتُخِفَّ بِنَا
بَعْدَ اَلنَّبِيِّ وَ كُلُّ اَلْخَيْرِ مُغْتَصَبٌ
پس از پيامبر مردانى با چهره‌هاى درهم و خشن با ما روبرو شدند و به ما توهين و استخفاف نمودند،و تمام خيرات به تاراج رفته است.
 
سَيَعْلَمُ اَلْمُتَوَلِّي ظُلْمَ حَامَّتِنَا
يَوْمَ اَلْقِيَامَةِ أَنَّى سَوْفَ يَنْقَلِبُ
آن كس كه بما خانواده ستم روا داشته بزودى خواهد دانست كه روز قيامت به چه سرانجام شومى دچار خواهد شد.
 
فَقَدْ لَقِينَا اَلَّذِي لَمْ يَلْقَهُ أَحَدٌ
مِنَ اَلْبَرِيَّةِ لاَ عَجَمٌ وَ لاَ عَرَبٌ
ما با مصائبى روبرو شديم كه هيچ كس از مخلوقات چه عرب و چه عجم بدان گرفتار نيامده است.
 
فَسَوْفَ نَبْكِيكَ مَا عِشْنَا وَ مَا بَقِيَتْ
لَنَا اَلْعُيُونُ بِتِهْمَالٍ لَهُ سَكَبٌ
 ما تا زنده‌ايم و تا چشمانمان باقى است در سوگند فقدان تو مى‌گوييم و از ديدگانمان سرشك غم ميباريم.
 
📗الأمالي (للمفید)  ج۱ ص۴۰
@Sibtayn

بزرگترین فتنه ای که مسلمانان در ان فرو رفتند

حضرت صدیقه کبری سلام الله علیها در خطبه فدکیه فرمودند :

«... ثمّ اسْتَنْهَضَکم فَوَجَدَکُمْ خِفافا، وَاَحْمَشَکُمْ فَاَلْفاکُمْ غضابا فَوَسَمْتُمْ غَیر اِبِلِکُمْ وَ وَرَدْتُمْ غیرَ مَشْرَبِکُمْ هذا والعَهْدُ قَریبٌ، والکَلْمُ رحیبٌ، والجَرْحُ لَمّا یَنْدَمِل، والرّسول لمّا یُقْبَرُ، إبْتِدارا زَعَمْتُمْ خَوفَ الْفِتْنَةِ، ألا فِی الْفِتْنَةِ سَقَطوا وَ اِنَّ جَهَنَّمَ لَمُحیطَةٌ بِالْکافِرینَ...؛

[اعمال شما] در حالی صورت گرفت که عهد شما (نسبت به پیامبر صلی ‏الله‏ علیه‏ و‏آله و سلم)نزدیک است، و جراحتی که [به واسطه‏ ی رحلت پیامبر(ص)] وارد شده، هنوز وسیع [و تازه[ است، و جراحتی که [بر ما] وارد شده، هنوز التیام پیدا نکرده است. و رسول خدا هنوز دفن نشده بود. [خیلی با عجله این کار را کردید]. خیال کردید که [اگر این کار را نکنید] فتنه پدید می‏ آید. آگاه باشید که در فتنه سقوط کردند، و حتما جهنم کافران را احاطه می‏کند...»
📕الأحتجاج احمد بن علی طبرسی، ط نجف، 1350 ه، ص 61 ـ 66

فتنه افکنی، یا دستاویز گریز از فتنه!
نکته ‏ای که در این بخش از سخنان حضرت فاطمه علیهاالسلام جلب توجّه می‏کند، این است که توجیه نادرست صحنه ‏گردانان سقیفه در مورد انتخاب خلیفه را افشا کرده، عواقب زیان بار آن را بیان می‏کند و می‏ گوید:
«خیال کردید [اگر این کار را نکنید] فتنه پدید می ‏آید، آگاه باشید که در فتنه سقوط کردید.»
در این جا این سؤال پیش می‏ آید که آنان کدام فتنه را دستاویز قرار دادند و مقصودشان از فتنه چه بود؟ و مقصود حضرت زهرا علیهاالسلام از این که آنان در فتنه سقوط کردند، چیست؟

چنان که در کتب تاریخ اسلام مطرح شده و قرائن نیز آن را تأیید می‏کند، مقصود آنان از فتنه، ارتداد امت، آشوب و هرج و مرج و از هم گسیختن نظام اسلامی به دنبال انتشار خبر رحلت رسول خدا صلی ‏الله‏ علیه‏ و‏آله و سلم، و پیدایش
خلأ قدرت در مرکز حکومت اسلامی بود. آنان به این عنوان که از چنین فتنه ‏ای جلوگیری کنند، پیش از آن که پیکر پاک پیامبر عظیم ‏الشأن اسلام صلی ‏الله‏ علیه‏ و‏آله و سلم را به خاک بسپارند، و در حالی که علی علیه‏ السلام و بنی هاشم سرگرم مراسم غسل پیامبر صلی ‏الله‏ علیه‏ و‏آله و سلم بودند، به سقیفه شتافته در صدد تعیین خلیفه و زمامدار مسلمانان برآمدند!
امّا مگر آن تشریفات چه قدر وقت می‏خواست که در آن مدت، بیم فتنه می‏رفت؟
آیا در همان مدت اندک، خبر رحلت رسول خدا صلی ‏الله‏ علیه‏ و‏آله و سلم(با نبودن وسائل ارتباطی امروزی) در سراسر کشور اسلامی منتشر می‏شد و همه چیز به هم می‏ریخت.
این سؤال‏ها در صحّت و درستی نگرانی از فتنه، ایجاد
تردید می‏کند. از این رو حضرت فاطمه علیهاالسلام با تعبیر، زَعم، پندار و خیال از آن یاد کرده است.
امّا این که آنان چگونه در فتنه سقوط کردند ـ که موضوع اصلی این نوشتار است ـ پاسخ این است که آنان با این اقدام خود منشأ اختلاف و دو دستگی و شکاف در جامعه اسلامی شدند.
شکافی که تاکنون پر نشده است.
گرچه آن روزها با بیعت مردم با ابوبکر، کار تعیین زمامدار به ظاهر پایان یافت، امّا این انتخاب عواقبی را به دنبال داشت که هر چه مسلمانان از آن سال‏ها دورتر شدند، آثار نامطلوب آن بیشتر پدیدار گشت.
خاطره ‏ی اختلاف و کشمکش ‏های مسلمانان بر سر امامت و خلافت، خاطره‏ای تلخ و غم ‏انگیز است. کدام فتنه‏ ای بزرگتر از قرن‏ها اختلاف و کشمکش و خونریزی که سنگ زیر بنای آن در سقیفه گذاشته شد.

شهرستانی می ‏نویسد:

وأعظمُ خلافٍ بينَ الأُمّةِ خلافُ الإمامةِ، إذْ ما سُلَّ سيفٌ في الإسلامِ على قاعدةٍ دينيّةٍ مثلَ ما سُلَّ على الإمامةِ في كلِّ زمانٍ.

«بزرگ‌ترین اختلاف میان امت، اختلاف درباره امامت است؛ زیرا در اسلام، در هیچ مسئله‌ای با مبنای دینی، به‌اندازه مسئله امامت و در هیچ دوره‌ای، شمشیر کشیده نشده است.»
📙الملل و النحل، ط 2، قاهره، مکتبة آنجلو المصریة، ج 1، ص 30
@Sibtayn