Forwarded from Tashqi ishlar vazirligi
20-yanvar kuni O‘zbekiston Respublikasi delegatsiyasi Turkiya Prezidenti Rejep Tayyip Erdog‘an tomonidan qabul qilindi.
***
On January 20, delegation of the Republic of Uzbekistan was welcomed by Recep Tayyip Erdogan, President of Turkiye.
***
20 января делегация Республики Узбекистан была принята Президентом Турции Реджепом Тайипом Эрдоганом.
Facebook | YouTube | Instagram | X
***
On January 20, delegation of the Republic of Uzbekistan was welcomed by Recep Tayyip Erdogan, President of Turkiye.
***
20 января делегация Республики Узбекистан была принята Президентом Турции Реджепом Тайипом Эрдоганом.
Facebook | YouTube | Instagram | X
👍31🔥7❤3
Kremlga siyosiy signal: Anqaradagi uchrashuv va O‘zbekiston xavfsizlik doktrinasidagi burilish
Jaxongir Xakimov
Rossiya axborot maydonida O‘zbekiston suverenitetiga nisbatan kuchayib borayotgan mafkuraviy bosim sharoitida mamlakat tashqi siyosatda keskin ritorikaga asoslangan reaksiya emas, balki diplomatik muvozanat va strategik hisob-kitobga tayangan javob modelini shakllantirmoqda. Ushbu yondashuv bugungi keskin geosiyosiy muhitda qisqa muddatli siyosiy effektlardan ko‘ra, uzoq muddatli milliy manfaatlarni ustuvor qo‘yishga qaratilganini ko‘rsatadi.
Prezidentimiz Shavkat Mirziyoyev raisligida o‘tkazilgan Xavfsizlik kengashining kengaytirilgan yig‘ilishida aytilgan fikrlar zamonaviy xavfsizlik tushunchasining tubdan o‘zgarayotganini anglatadi: endi xavfsizlik faqat qurol-aslaha yoki askarlar soni bilan o‘lchanmaydi. Sun’iy intellekt, kiber makon, raqamli boshqaruv, siyosiy-iqtisodiy bosim va axborot maydoni bugungi xavfsizlikning asosiy frontlariga aylangan.
Shu bois sakkiz yil avval qabul qilingan Mudofaa doktrinasi va 1997-yilgi Milliy xavfsizlik konsepsiyasini qayta ko‘rib chiqish masalasi kun tartibiga chiqdi. Mazkur qaror hujjatlarni yangilashdan ko‘ra kengroq siyosiy mazmunga ega bo‘lib, O‘zbekistonning mustaqil qaror qabul qilish salohiyatini institutsional jihatdan mustahkamlashga qaratilgan strategik signal sifatida namoyon bo‘lmoqda.
Anqara va Toshkentning strategik munosabatlari
Mazkur konseptual burilish 2026-yil 20-yanvar kuni Anqarada bo‘lib o‘tgan Turkiya–O‘zbekiston Qo‘shma Strategik Rejalashtirish Guruhining to‘rtinchi yig‘ilishi va “4+4” mexanizmi doirasidagi uchrashuvlarda amaliy ifodasini topdi. Yig‘ilish Turkiya tashqi ishlar vaziri Hakan Fidan va O‘zbekiston tashqi ishlar vaziri Baxtiyor Saidov hamraisligida o‘tkazildi.
Uchrashuvning ahamiyati faqat muhokama qilingan masalalar bilangina cheklanmay, balki delegatsiyalar tarkibida ham yaqqol namoyon bo‘ldi. O‘zbekiston tomonidan Davlat xavfsizlik xizmati raisi Bahodir Qurbonov, Mudofaa vaziri Shuhrat Xolmuhammadov va Ichki ishlar vaziri Aziz Toshpo‘latovning bir vaqtda ishtirok etishi O‘zbekiston xavfsizlik blokining yagona siyosiy mantiq asosida harakat qilayotganini ko‘rsatdi.
Turkiya tomonidan esa Ichki ishlar vaziri Ali Yerlikaya, Milliy mudofaa vaziri Yaşar Güler, MIT rahbari Ibrohim Kalin va Mudofaa sanoati rahbari Haluk Gorgun ishtirok etdi.
Mazkur holat tashqi siyosat doktrinasi bilan milliy xavfsizlik amaliyoti o‘rtasidagi strategik sinxronlashuvning yaqqol ifodasidir.
Mafkuraviy bosimga institutsional javob
Rossiya axborot makonida O‘zbekiston va Markaziy Osiyo davlatlari suverenitetiga nisbatan shubha uyg‘otuvchi ritorika kuchayib borayotgan bir sharoitda, Anqaradagi uchrashuv ochiq bayonotlarsiz, ammo aniq strategik siyosiy signal vazifasini bajardi. Ushbu signal O‘zbekiston o‘z xavfsizligini bitta kuch markaziga bog‘lab qo‘ymasligini va bunday qaramlikni kelajak modeli sifatida ko‘rmasligini anglatadi.
Javob shaklining o‘zi alohida ahamiyatga ega. Mafkuraviy bosimga ritorika bilan emas, keskinlik bilan emas, balki muqobil institutlar, qardosh xalqlar bilan strategik hamkorliklar va muvozanatli qarorlar orqali javob berilmoqda. Zamonaviy geosiyosatda aynan shu yondashuv eng samarali strategiyalardan biri hisoblanadi.
Xulosa qilib aytganda, O‘zbekiston bugun global va mintaqaviy geosiyosatda passiv kuzatuvchi emas, balki o‘z manfaatlarini aniq anglagan va ularni himoya qila oladigan mustaqil aktor sifatida shakllanib bormoqda. Yangilanayotgan tashqi siyosat konsepsiyasi, xavfsizlik va mudofaa doktrinalari hamda muvozanatli diplomatik faoliyat mamlakatning yangi strategik realliklarga moslashayotganini ko‘rsatadi. Bu jarayonda O‘zbekiston na biror kuch markaziga qaram ittifoqchi sifatida shakllanmoqda, na geosiyosiy qarama-qarshiliklar maydoniga aylanishni tanlamoqda. Aksincha, mamlakat o‘z suveren qaror qabul qilish salohiyatini saqlagan holda, mintaqaviy barqarorlik va xalqaro ishonchni mustahkamlovchi siyosiy aktor sifatida o‘z o‘rnini belgilamoqda.
Strategic Focus: Central Asia
Jaxongir Xakimov
Rossiya axborot maydonida O‘zbekiston suverenitetiga nisbatan kuchayib borayotgan mafkuraviy bosim sharoitida mamlakat tashqi siyosatda keskin ritorikaga asoslangan reaksiya emas, balki diplomatik muvozanat va strategik hisob-kitobga tayangan javob modelini shakllantirmoqda. Ushbu yondashuv bugungi keskin geosiyosiy muhitda qisqa muddatli siyosiy effektlardan ko‘ra, uzoq muddatli milliy manfaatlarni ustuvor qo‘yishga qaratilganini ko‘rsatadi.
Prezidentimiz Shavkat Mirziyoyev raisligida o‘tkazilgan Xavfsizlik kengashining kengaytirilgan yig‘ilishida aytilgan fikrlar zamonaviy xavfsizlik tushunchasining tubdan o‘zgarayotganini anglatadi: endi xavfsizlik faqat qurol-aslaha yoki askarlar soni bilan o‘lchanmaydi. Sun’iy intellekt, kiber makon, raqamli boshqaruv, siyosiy-iqtisodiy bosim va axborot maydoni bugungi xavfsizlikning asosiy frontlariga aylangan.
Shu bois sakkiz yil avval qabul qilingan Mudofaa doktrinasi va 1997-yilgi Milliy xavfsizlik konsepsiyasini qayta ko‘rib chiqish masalasi kun tartibiga chiqdi. Mazkur qaror hujjatlarni yangilashdan ko‘ra kengroq siyosiy mazmunga ega bo‘lib, O‘zbekistonning mustaqil qaror qabul qilish salohiyatini institutsional jihatdan mustahkamlashga qaratilgan strategik signal sifatida namoyon bo‘lmoqda.
Anqara va Toshkentning strategik munosabatlari
Mazkur konseptual burilish 2026-yil 20-yanvar kuni Anqarada bo‘lib o‘tgan Turkiya–O‘zbekiston Qo‘shma Strategik Rejalashtirish Guruhining to‘rtinchi yig‘ilishi va “4+4” mexanizmi doirasidagi uchrashuvlarda amaliy ifodasini topdi. Yig‘ilish Turkiya tashqi ishlar vaziri Hakan Fidan va O‘zbekiston tashqi ishlar vaziri Baxtiyor Saidov hamraisligida o‘tkazildi.
Uchrashuvning ahamiyati faqat muhokama qilingan masalalar bilangina cheklanmay, balki delegatsiyalar tarkibida ham yaqqol namoyon bo‘ldi. O‘zbekiston tomonidan Davlat xavfsizlik xizmati raisi Bahodir Qurbonov, Mudofaa vaziri Shuhrat Xolmuhammadov va Ichki ishlar vaziri Aziz Toshpo‘latovning bir vaqtda ishtirok etishi O‘zbekiston xavfsizlik blokining yagona siyosiy mantiq asosida harakat qilayotganini ko‘rsatdi.
Turkiya tomonidan esa Ichki ishlar vaziri Ali Yerlikaya, Milliy mudofaa vaziri Yaşar Güler, MIT rahbari Ibrohim Kalin va Mudofaa sanoati rahbari Haluk Gorgun ishtirok etdi.
Mazkur holat tashqi siyosat doktrinasi bilan milliy xavfsizlik amaliyoti o‘rtasidagi strategik sinxronlashuvning yaqqol ifodasidir.
Mafkuraviy bosimga institutsional javob
Rossiya axborot makonida O‘zbekiston va Markaziy Osiyo davlatlari suverenitetiga nisbatan shubha uyg‘otuvchi ritorika kuchayib borayotgan bir sharoitda, Anqaradagi uchrashuv ochiq bayonotlarsiz, ammo aniq strategik siyosiy signal vazifasini bajardi. Ushbu signal O‘zbekiston o‘z xavfsizligini bitta kuch markaziga bog‘lab qo‘ymasligini va bunday qaramlikni kelajak modeli sifatida ko‘rmasligini anglatadi.
Javob shaklining o‘zi alohida ahamiyatga ega. Mafkuraviy bosimga ritorika bilan emas, keskinlik bilan emas, balki muqobil institutlar, qardosh xalqlar bilan strategik hamkorliklar va muvozanatli qarorlar orqali javob berilmoqda. Zamonaviy geosiyosatda aynan shu yondashuv eng samarali strategiyalardan biri hisoblanadi.
Xulosa qilib aytganda, O‘zbekiston bugun global va mintaqaviy geosiyosatda passiv kuzatuvchi emas, balki o‘z manfaatlarini aniq anglagan va ularni himoya qila oladigan mustaqil aktor sifatida shakllanib bormoqda. Yangilanayotgan tashqi siyosat konsepsiyasi, xavfsizlik va mudofaa doktrinalari hamda muvozanatli diplomatik faoliyat mamlakatning yangi strategik realliklarga moslashayotganini ko‘rsatadi. Bu jarayonda O‘zbekiston na biror kuch markaziga qaram ittifoqchi sifatida shakllanmoqda, na geosiyosiy qarama-qarshiliklar maydoniga aylanishni tanlamoqda. Aksincha, mamlakat o‘z suveren qaror qabul qilish salohiyatini saqlagan holda, mintaqaviy barqarorlik va xalqaro ishonchni mustahkamlovchi siyosiy aktor sifatida o‘z o‘rnini belgilamoqda.
Strategic Focus: Central Asia
🔥38👍18💯16❤6
Forwarded from Shavkat Mirziyoyev_press-service
O‘zbekiston Respublikasi Prezidenti Shavkat Mirziyoyev AQSh Prezidenti Donald Trampning taklifiga binoan Davos shahrida Tinchlik kengashi nizomini imzolash marosimida ishtirok etish uchun amaliy tashrif bilan Shveytsariyaga jo‘nab ketdi.
—
Президент Республики Узбекистан Шавкат Мирзиёев по приглашению Президента США Дональда Трампа вылетел с рабочим визитом в Швейцарию для участия в церемонии подписания устава Совета мира в городе Давосе.
#Mirziyoyev #tashrif #Shveytsariya #Davos
Prezident.uz|Facebook|Instagram|YouTube|X
—
Президент Республики Узбекистан Шавкат Мирзиёев по приглашению Президента США Дональда Трампа вылетел с рабочим визитом в Швейцарию для участия в церемонии подписания устава Совета мира в городе Давосе.
#Mirziyoyev #tashrif #Shveytsariya #Davos
Prezident.uz|Facebook|Instagram|YouTube|X
👍80🔥31❤21👏13🕊2
Forwarded from G‘ayratxo‘ja G‘afforxo‘ja o‘g‘li
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Россия ҳукумати туркийлардан қўрқадими?
Россия Федерацияси Ташқи ишлар вазири Сергей Лавровнинг 2026 йил 20 январдаги матбуот анжуманида айтган сўзлари нафақат дипломатик баёнот, балки жиддий геосиёсий ишоралар тўплами сифатида диққатга сазовордир. Вазир халқаро ҳуқуқ, БМТ Низоми ва Евросиё хавфсизлиги ҳақида сўз юритар экан, қитъадаги «буюк цивилизациялар» қаторида рус, хитой, эрон, араб ва ҳинд маданиятларини алоҳида санаб ўтди. Бироқ Евросиёнинг қоқ марказини эгаллаган, тарихий ва географик жиҳатдан қитъани боғлаб турувчи энг катта кучлардан бири – Туркий цивилизация мазкур рўйхатдан «тушиб қолди». Сергей Лавров каби тажрибали дипломатнинг нутқида тасодифларга ўрин йўқлигини инобатга олсак, бу сукут шунчаки эътиборсизлик эмас, балки аниқ сиёсий позициянинг ифодаси эканлиги ойдинлашади.
Тарихчилар ва сиёсатшуносларнинг фикрича, Евросиёда барқарорлик ва хавфсизликни таъминлашда туркий халқларнинг ўрни беқиёсдир. Вазир санаб ўтган цивилизацияларнинг, хусусан, славян, форс ва хитой маданиятларининг ривожланиши ҳамда «суяги қотиши»да туркий давлатчилик анъаналарининг ҳиссаси катта бўлган. Тарихда Евросиёнинг «тобелашиши» ёки заифлашиши ҳар доим туркий элементнинг кучсизланиши билан боғлиқ бўлиб келган. Шу боис, Лавров таъкидлаган «Евросиё хавфсизлиги» ғояси агар қитъадаги энг йирик этномаданий бирликлардан бирини инкор этса, унинг ҳаётийлиги шубҳа остида қолади, чунки хавфсизлик фақат кучлиларнинг кайфиятига эмас, балки адолат кучига таяниши керак. Туркий цивилизация эса тарихан ана шундай мувозанатни сақлаб турувчи куч вазифасини ўтаган.
Айнан мана шу нуқтада «Россия ҳукумати туркийлардан қўрқадими?» деган табиий савол туғилади. Бу саволга жавобни Лавровнинг нутқидаги бўшлиқлардан ва бугунги сиёсий воқеликдан излаш мумкин. Россия ўзини «давлат-цивилизация» деб эълон қилар экан, постсовет ҳудудида ва бутун Евросиёда ўзига рақобат қила оладиган бошқа бир идентиклик – Туркий бирлик ғоясини тан олгиси келмаётгандек таассурот уйғотади. Бугунги кунда Туркий Давлатлар Ташкилоти тобора кучайиб, Евросиёда янги куч марказига айланаётгани Москванинг анъанавий таъсир доираларида муқобил интеграция моделини юзага келтирмоқда. Москва Евросиё хавфсизлик архитектурасини фақат ўзи ёки Хитой ва Эрон каби ўзига иттифоқчи деб билган қутблар орқали қуришни истайди, туркий бирликни эса мустақил ва ўзига хос қутб сифатида кўришни хоҳламайди.
Қолаверса, Россия Федерацияси кўп миллатли давлат бўлиб, унинг таркибида миллионлаб туркий халқлар истиқомат қилади ва «Буюк Туркий цивилизация» тушунчасининг халқаро майдонда расман тан олиниши ички яхлитликка таъсир қилиши мумкин бўлган мафкуравий омил сифатида қабул қилиниши мумкин. Шундай қилиб, Лавровнинг рўйхатидан туркийларнинг тушиб қолиши – бу цивилизацияни йўқ деб ҳисоблаш эмас, балки унинг мустақил куч эканлигини тан олишни истамасликдир. Аммо ҳақиқат шундаки, Евросиёда ягона ва мустаҳкам хавфсизлик тизимини туркийлар иштирокисиз ва уларнинг маданий-сиёсий ўрнини тан олмасдан туриб барпо этиб бўлмайди, чунки Евросиё тарихининг умуртқаси – бу туркий халқлардир.
📱 Каналга обуна бўлинг: @gayratkhodjasaydaliev
Россия Федерацияси Ташқи ишлар вазири Сергей Лавровнинг 2026 йил 20 январдаги матбуот анжуманида айтган сўзлари нафақат дипломатик баёнот, балки жиддий геосиёсий ишоралар тўплами сифатида диққатга сазовордир. Вазир халқаро ҳуқуқ, БМТ Низоми ва Евросиё хавфсизлиги ҳақида сўз юритар экан, қитъадаги «буюк цивилизациялар» қаторида рус, хитой, эрон, араб ва ҳинд маданиятларини алоҳида санаб ўтди. Бироқ Евросиёнинг қоқ марказини эгаллаган, тарихий ва географик жиҳатдан қитъани боғлаб турувчи энг катта кучлардан бири – Туркий цивилизация мазкур рўйхатдан «тушиб қолди». Сергей Лавров каби тажрибали дипломатнинг нутқида тасодифларга ўрин йўқлигини инобатга олсак, бу сукут шунчаки эътиборсизлик эмас, балки аниқ сиёсий позициянинг ифодаси эканлиги ойдинлашади.
Тарихчилар ва сиёсатшуносларнинг фикрича, Евросиёда барқарорлик ва хавфсизликни таъминлашда туркий халқларнинг ўрни беқиёсдир. Вазир санаб ўтган цивилизацияларнинг, хусусан, славян, форс ва хитой маданиятларининг ривожланиши ҳамда «суяги қотиши»да туркий давлатчилик анъаналарининг ҳиссаси катта бўлган. Тарихда Евросиёнинг «тобелашиши» ёки заифлашиши ҳар доим туркий элементнинг кучсизланиши билан боғлиқ бўлиб келган. Шу боис, Лавров таъкидлаган «Евросиё хавфсизлиги» ғояси агар қитъадаги энг йирик этномаданий бирликлардан бирини инкор этса, унинг ҳаётийлиги шубҳа остида қолади, чунки хавфсизлик фақат кучлиларнинг кайфиятига эмас, балки адолат кучига таяниши керак. Туркий цивилизация эса тарихан ана шундай мувозанатни сақлаб турувчи куч вазифасини ўтаган.
Айнан мана шу нуқтада «Россия ҳукумати туркийлардан қўрқадими?» деган табиий савол туғилади. Бу саволга жавобни Лавровнинг нутқидаги бўшлиқлардан ва бугунги сиёсий воқеликдан излаш мумкин. Россия ўзини «давлат-цивилизация» деб эълон қилар экан, постсовет ҳудудида ва бутун Евросиёда ўзига рақобат қила оладиган бошқа бир идентиклик – Туркий бирлик ғоясини тан олгиси келмаётгандек таассурот уйғотади. Бугунги кунда Туркий Давлатлар Ташкилоти тобора кучайиб, Евросиёда янги куч марказига айланаётгани Москванинг анъанавий таъсир доираларида муқобил интеграция моделини юзага келтирмоқда. Москва Евросиё хавфсизлик архитектурасини фақат ўзи ёки Хитой ва Эрон каби ўзига иттифоқчи деб билган қутблар орқали қуришни истайди, туркий бирликни эса мустақил ва ўзига хос қутб сифатида кўришни хоҳламайди.
Қолаверса, Россия Федерацияси кўп миллатли давлат бўлиб, унинг таркибида миллионлаб туркий халқлар истиқомат қилади ва «Буюк Туркий цивилизация» тушунчасининг халқаро майдонда расман тан олиниши ички яхлитликка таъсир қилиши мумкин бўлган мафкуравий омил сифатида қабул қилиниши мумкин. Шундай қилиб, Лавровнинг рўйхатидан туркийларнинг тушиб қолиши – бу цивилизацияни йўқ деб ҳисоблаш эмас, балки унинг мустақил куч эканлигини тан олишни истамасликдир. Аммо ҳақиқат шундаки, Евросиёда ягона ва мустаҳкам хавфсизлик тизимини туркийлар иштирокисиз ва уларнинг маданий-сиёсий ўрнини тан олмасдан туриб барпо этиб бўлмайди, чунки Евросиё тарихининг умуртқаси – бу туркий халқлардир.
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
👍38❤13🔥12🤝4
Forwarded from Otabek Akromov
G‘ayratxo‘ja G‘afforxo‘ja o‘g‘li
Россия ҳукумати туркийлардан қўрқадими?
Россия Федерацияси Ташқи ишлар вазири Сергей Лавровнинг 2026 йил 20 январдаги матбуот анжуманида айтган сўзлари нафақат дипломатик баёнот, балки жиддий геосиёсий ишоралар тўплами сифатида диққатга сазовордир.
Россия Федерацияси Ташқи ишлар вазири Сергей Лавровнинг 2026 йил 20 январдаги матбуот анжуманида айтган сўзлари нафақат дипломатик баёнот, балки жиддий геосиёсий ишоралар тўплами сифатида диққатга сазовордир.
Ғайратакани фикрларига қўшимча
Лавров цивилизацияларни санар экан, у фақат Россияга “яқин” ёки иттифоқчи деб қараладиган маданиятлар рўйхатини тузмаган. Унинг асосий хулосаси: Евроосиёда мавжуд барча цивилизацияларни ягона рамка остида уйғунлаштириш жуда қийин. Бу эса Евроосиёни табиатан ҳамкорликдан кўра, манфаатлар ва таъсир доиралари ўзаро рақобат қиладиган макон сифатида кўришга ишора қилади.
Қайсидир маънода Лавров Маккиндернинг геосиёсий "Хартленд" назариясига ишора қилмоқда.
🌟 Отабек Акромов
Лавров цивилизацияларни санар экан, у фақат Россияга “яқин” ёки иттифоқчи деб қараладиган маданиятлар рўйхатини тузмаган. Унинг асосий хулосаси: Евроосиёда мавжуд барча цивилизацияларни ягона рамка остида уйғунлаштириш жуда қийин. Бу эса Евроосиёни табиатан ҳамкорликдан кўра, манфаатлар ва таъсир доиралари ўзаро рақобат қиладиган макон сифатида кўришга ишора қилади.
Қайсидир маънода Лавров Маккиндернинг геосиёсий "Хартленд" назариясига ишора қилмоқда.
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
❤6💯6👍5
Bloklarsiz davr nihoyasiga yetdi!
Saidakbar Shamsiyev, Jahon iqtisodiyoti va diplomatiya universiteti
Xalqaro munosabatlar tizimida tub burilishlar hamda jahon siyosatida changalzor qoidalari hukm surayotgan bir davrda davlatlar xavfsizligini kuch yordamida saqlash ustuvor ahamiyat kasb etmoqda. Xalqaro huquq va normalar zaiflashgan va foydasiz bo‘layotgan jarayonda Bloklarsiz siyosat yo‘li esa besamar bo‘lib qolmoqda. Changalzor qoidalarining "Har kim kuchi yetgan joygacha egalik qilsin" tamoyili qudratli davlatlarning imperialistik istaklarini kuchaytirib yubordi. Shunday paytda, rivojlanayotgan davlatlar xalqaro munosabatlarda kuchlar balansini saqlash va mudofaa salohiyatini oshirish uchun ishonchli hamkorlik bloklariga a’zo bo‘lishi yoki shunday tuzilmani yaratishi hayotiy ahamiyat kasb etmoqda.
O‘zbekiston ham mustaqil suveren davlat sifatida xalqaro munosabatlarda kechayotgan bu kabi geosiyosiy o‘zgarishlarga munosib javob bera olishi lozim. Prezident Sh.Mirziyoyev boshchiligida o‘tkazilgan “Xavfsizlik kengashi”ning kengaytirilgan yig‘ilishida, davlatning tashqi siyosat doktrinasi va konsepsiyasini qayta ishlab chiqish lozimligi ta’kidlandi. Albatta, ushbu konsepsiya hozirgi kundagi xalqaro munosabatlar tizimiga javob bera oladigan, davlat milliy manfaatlarini to‘la o'zida aks ettira oladigan hujjat bo‘lishi lozim. Shu nuqtayi nazardan, yangilanishi kutilayotgan tashqi siyosat konsepsiyasi avvalgisidan farqli o‘laroq “turli harbiy bloklarga qo‘shilmaslik” qismini o‘zgartirishni talab etmoqda.
To'gri, 2012-yilda qabul qilingan "Tashqi siyosat konsepsiyasi"da bildirilgan "Turli harbiy bloklarga qo'shilmaslik" tamoyili o'sha davrning ehtiyoji edi. Chunki, Rossiya Federatsiyasi mintaqa davlatlarini o'zining ta'siri yuqori bo'lgan turli tashkilotlarga tortayotgan edi. Islom Karimovning siyosiy manyovri orqali O'zbekiston Rossiya ta'siri ostidagi tuzilmalardan chetda qolgan edi.
Bugungi kunda O‘zbekiston va Markaziy Osiyoga kelayotgan tashqi tahdid － bu uzoq o‘n yoki yigirma yillarga tegishli mavhum xavf emas, balki yaqin kelajakda sodir bo‘lishi mumkin bo‘lgan jiddiy chaqiruvdir. MO mudofaa hamkorligini tuzish geosiyosiy milliy manfaatlar va milliy xavfsizlik zaruriyatidir.
Tarix takrorlanuvchi xususiyatga ega. Bir paytlar mintaqamizda xonliklar birlasha olmaganligi － bizni qariyb bir yarim asrlik mustamlaka zug‘miga solib qo‘yganligini unutmasligimiz darkor. Siyosiy iroda, o‘zaro ishonch va dadil qarorlar bugun bizga uyushtirilayotgan tashqi xurujlardan himoyalanishda mustahkam qalqon bo‘lib xizmat qilishi mumkin. Kuni kecha Anqara shahrida O‘zbekiston va Turkiya o‘rtasida imzolangan “4+4” harbiy kelishuvi ushbu jarayonning boshlanish nishonasi sifatida ko‘rish mumkin. Zero, yolg‘iz bo‘ri ulkan ayiqni yenga olishi juda mushkul. Birlashish va birgalikda harakat qilish bugungi kunning zaruriyati va talabidir!
Strategic Focus: Central Asia
Saidakbar Shamsiyev, Jahon iqtisodiyoti va diplomatiya universiteti
Xalqaro munosabatlar tizimida tub burilishlar hamda jahon siyosatida changalzor qoidalari hukm surayotgan bir davrda davlatlar xavfsizligini kuch yordamida saqlash ustuvor ahamiyat kasb etmoqda. Xalqaro huquq va normalar zaiflashgan va foydasiz bo‘layotgan jarayonda Bloklarsiz siyosat yo‘li esa besamar bo‘lib qolmoqda. Changalzor qoidalarining "Har kim kuchi yetgan joygacha egalik qilsin" tamoyili qudratli davlatlarning imperialistik istaklarini kuchaytirib yubordi. Shunday paytda, rivojlanayotgan davlatlar xalqaro munosabatlarda kuchlar balansini saqlash va mudofaa salohiyatini oshirish uchun ishonchli hamkorlik bloklariga a’zo bo‘lishi yoki shunday tuzilmani yaratishi hayotiy ahamiyat kasb etmoqda.
O‘zbekiston ham mustaqil suveren davlat sifatida xalqaro munosabatlarda kechayotgan bu kabi geosiyosiy o‘zgarishlarga munosib javob bera olishi lozim. Prezident Sh.Mirziyoyev boshchiligida o‘tkazilgan “Xavfsizlik kengashi”ning kengaytirilgan yig‘ilishida, davlatning tashqi siyosat doktrinasi va konsepsiyasini qayta ishlab chiqish lozimligi ta’kidlandi. Albatta, ushbu konsepsiya hozirgi kundagi xalqaro munosabatlar tizimiga javob bera oladigan, davlat milliy manfaatlarini to‘la o'zida aks ettira oladigan hujjat bo‘lishi lozim. Shu nuqtayi nazardan, yangilanishi kutilayotgan tashqi siyosat konsepsiyasi avvalgisidan farqli o‘laroq “turli harbiy bloklarga qo‘shilmaslik” qismini o‘zgartirishni talab etmoqda.
To'gri, 2012-yilda qabul qilingan "Tashqi siyosat konsepsiyasi"da bildirilgan "Turli harbiy bloklarga qo'shilmaslik" tamoyili o'sha davrning ehtiyoji edi. Chunki, Rossiya Federatsiyasi mintaqa davlatlarini o'zining ta'siri yuqori bo'lgan turli tashkilotlarga tortayotgan edi. Islom Karimovning siyosiy manyovri orqali O'zbekiston Rossiya ta'siri ostidagi tuzilmalardan chetda qolgan edi.
Bugungi kunda O‘zbekiston va Markaziy Osiyoga kelayotgan tashqi tahdid － bu uzoq o‘n yoki yigirma yillarga tegishli mavhum xavf emas, balki yaqin kelajakda sodir bo‘lishi mumkin bo‘lgan jiddiy chaqiruvdir. MO mudofaa hamkorligini tuzish geosiyosiy milliy manfaatlar va milliy xavfsizlik zaruriyatidir.
Tarix takrorlanuvchi xususiyatga ega. Bir paytlar mintaqamizda xonliklar birlasha olmaganligi － bizni qariyb bir yarim asrlik mustamlaka zug‘miga solib qo‘yganligini unutmasligimiz darkor. Siyosiy iroda, o‘zaro ishonch va dadil qarorlar bugun bizga uyushtirilayotgan tashqi xurujlardan himoyalanishda mustahkam qalqon bo‘lib xizmat qilishi mumkin. Kuni kecha Anqara shahrida O‘zbekiston va Turkiya o‘rtasida imzolangan “4+4” harbiy kelishuvi ushbu jarayonning boshlanish nishonasi sifatida ko‘rish mumkin. Zero, yolg‘iz bo‘ri ulkan ayiqni yenga olishi juda mushkul. Birlashish va birgalikda harakat qilish bugungi kunning zaruriyati va talabidir!
Strategic Focus: Central Asia
👍36❤10🔥10💯6👌2🐳1
Bloklarsiz davr tugadi - ammo sovuqqonlikdan voz kechish xato bo‘ladi
Sofiya Zokirova, Strategic Focus eksperti
Ha, bugungi global vaziyat shuni ko‘rsatmoqdaki, klassik “bloklarsiz siyosat” davri sekin-asta ortda qolmoqda. Xalqaro huquq zaiflashgan, kuch omili ustuvorlik kasb etayotgan sharoitda xavfsizlik masalasi ko‘plab davlatlar uchun birinchi o‘ringa chiqdi. Biroq bu holat Toshkent kim bilandir ochiq qarama-qarshilikka borishi kerak, degani emas. Aksincha, bugungi murakkab va beqaror davrda O‘zbekiston uchun eng to‘g‘ri yo‘l - hissiyotlardan yiroq turib, sovuqqonlikni saqlagan holda, o‘zini tiyish va puxta ratsional tafakkurga tayangan holda qaror qabul qilishdir.
Aks holda, biz Yevropa yo‘l qo‘ygan xatoni takrorlash xavfi bilan yuzma-yuz kelamiz. So‘nggi yillarda Yevropa davlatlariga go‘yoki Rossiyani mag‘lub etish mumkin, degan illyuziya singdirildi. Ammo ular ikki muhim haqiqatni e’tibordan chetda qoldirdi: birinchidan, Yevropaning real harbiy-sanoat va resurs salohiyati bunday qarama-qarshilikka yetarli emas (to‘g‘ri, NATO armiyasi kuchli, lekin rus yadro quroli kuchlarni tenglashtirmoqda); ikkinchidan, bu yo‘l Yevropa Ittifoqining o‘z manfaatlariga zid edi. Natijada Yevropa yanada chuqurroq tarzda AQShga qaram bo‘lib qoldi. Bugun esa Amerika Yevropaga faqat xavfsizlik bo‘yicha emas, balki iqtisodiy va hatto hududiy masalalarda ham bosim o‘tkazayotganini ko‘ryapmiz.
Tarixning o‘zi bu borada aniq signal bermoqda. Bir vaqtlar Gruziya G‘arbga haddan tashqari umid bog‘ladi va oxir-oqibat o‘z hududining qariyb 20 foizini yo‘qotdi. Bugun Ukraina hududining kamida 20 foizi Rossiya nazorati ostida. Agar Moskva rus tilida so‘zlashuvchi hududlarni to‘liq egallash strategiyasini tanlasa, bu ko‘rsatkich 40 foizga yetishi mumkin. Bu holatlar bitta achchiq haqiqatni ochib beradi - tashqi kafolatlar hech qachon mutlaq xavfsizlikni ta’minlamaydi.
Shu nuqtada yana bir nihoyatda muhim masalani ochiq aytish kerak. O‘zbekistonning harbiy bloklarga qo‘shilmaslik maqomini bekor qilishi avtomatik tarzda erkin tanlovni yo‘qqa chiqaradi. Real geosiyosiy sharoitda bu qaror O‘zbekistonning xohlagan blokka “mustaqil ravishda” qo‘shilishiga emas, balki de-fakto Kollektiv xavfsizlik shartnomasi tashkilotiga kirishiga olib keladi. Bunday vaziyatda Rossiya mintaqadagi ta’siridan foydalanib, Toshkentni aynan shu formatga tortadi - ochiq ultimatum bilan emas, balki siyosiy, iqtisodiy va xavfsizlik bosimlari orqali. Demak, masala “qaysi blokka qo‘shilamiz?” degan savolda emas, balki umuman tanlash imkoniyatini saqlab qolamizmi yoki yo‘qmi, degan savolda.
Shu bois bugungi sharoitda O‘zbekiston uchun eng to‘g‘ri yo‘l - mavjud maqomni saqlab qolish, uni zamonga mos mazmun bilan to‘ldirish va kuchaytirishdir. Bu zaiflik emas, balki strategik manevr erkinligidir. Bu Toshkentga hech kim bilan ochiq konfrontatsiyaga bormasdan, bir vaqtning o‘zida barcha asosiy kuch markazlari bilan muvozanatli muloqot olib borish imkonini beradi.
Asosiy urg‘u esa tashqi bloklarda emas, o‘z ichki tayanchlarimizda bo‘lishi kerak. Kuchli va zamonaviy qurolli kuchlar, milliy harbiy-sanoat bazasi, ilm-fan va texnologik salohiyat - bularning barchasi urush qilish uchun emas, balki urushning oldini olish uchun zarur. Zamonaviy dunyoda aynan bilim, texnologiya va aql eng kuchli qalqonga aylanmoqda.
Xulosa qilib aytsak, bloklarsiz davr yakunlanayotgan bo‘lishi mumkin, ammo bu O‘zbekistonni hissiy qarorlar sari emas, balki sovuqqon, hisob-kitobli va uzoqni ko‘ra biladigan strategiya sari yetaklashi kerak. Kuchli armiya, kuchli ilm-fan va kuchli tafakkur - bugungi murakkab dunyoda eng ishonchli ittifoq ana shular.
Strategic Focus: Central Asia
Sofiya Zokirova, Strategic Focus eksperti
Ha, bugungi global vaziyat shuni ko‘rsatmoqdaki, klassik “bloklarsiz siyosat” davri sekin-asta ortda qolmoqda. Xalqaro huquq zaiflashgan, kuch omili ustuvorlik kasb etayotgan sharoitda xavfsizlik masalasi ko‘plab davlatlar uchun birinchi o‘ringa chiqdi. Biroq bu holat Toshkent kim bilandir ochiq qarama-qarshilikka borishi kerak, degani emas. Aksincha, bugungi murakkab va beqaror davrda O‘zbekiston uchun eng to‘g‘ri yo‘l - hissiyotlardan yiroq turib, sovuqqonlikni saqlagan holda, o‘zini tiyish va puxta ratsional tafakkurga tayangan holda qaror qabul qilishdir.
Aks holda, biz Yevropa yo‘l qo‘ygan xatoni takrorlash xavfi bilan yuzma-yuz kelamiz. So‘nggi yillarda Yevropa davlatlariga go‘yoki Rossiyani mag‘lub etish mumkin, degan illyuziya singdirildi. Ammo ular ikki muhim haqiqatni e’tibordan chetda qoldirdi: birinchidan, Yevropaning real harbiy-sanoat va resurs salohiyati bunday qarama-qarshilikka yetarli emas (to‘g‘ri, NATO armiyasi kuchli, lekin rus yadro quroli kuchlarni tenglashtirmoqda); ikkinchidan, bu yo‘l Yevropa Ittifoqining o‘z manfaatlariga zid edi. Natijada Yevropa yanada chuqurroq tarzda AQShga qaram bo‘lib qoldi. Bugun esa Amerika Yevropaga faqat xavfsizlik bo‘yicha emas, balki iqtisodiy va hatto hududiy masalalarda ham bosim o‘tkazayotganini ko‘ryapmiz.
Tarixning o‘zi bu borada aniq signal bermoqda. Bir vaqtlar Gruziya G‘arbga haddan tashqari umid bog‘ladi va oxir-oqibat o‘z hududining qariyb 20 foizini yo‘qotdi. Bugun Ukraina hududining kamida 20 foizi Rossiya nazorati ostida. Agar Moskva rus tilida so‘zlashuvchi hududlarni to‘liq egallash strategiyasini tanlasa, bu ko‘rsatkich 40 foizga yetishi mumkin. Bu holatlar bitta achchiq haqiqatni ochib beradi - tashqi kafolatlar hech qachon mutlaq xavfsizlikni ta’minlamaydi.
Shu nuqtada yana bir nihoyatda muhim masalani ochiq aytish kerak. O‘zbekistonning harbiy bloklarga qo‘shilmaslik maqomini bekor qilishi avtomatik tarzda erkin tanlovni yo‘qqa chiqaradi. Real geosiyosiy sharoitda bu qaror O‘zbekistonning xohlagan blokka “mustaqil ravishda” qo‘shilishiga emas, balki de-fakto Kollektiv xavfsizlik shartnomasi tashkilotiga kirishiga olib keladi. Bunday vaziyatda Rossiya mintaqadagi ta’siridan foydalanib, Toshkentni aynan shu formatga tortadi - ochiq ultimatum bilan emas, balki siyosiy, iqtisodiy va xavfsizlik bosimlari orqali. Demak, masala “qaysi blokka qo‘shilamiz?” degan savolda emas, balki umuman tanlash imkoniyatini saqlab qolamizmi yoki yo‘qmi, degan savolda.
Shu bois bugungi sharoitda O‘zbekiston uchun eng to‘g‘ri yo‘l - mavjud maqomni saqlab qolish, uni zamonga mos mazmun bilan to‘ldirish va kuchaytirishdir. Bu zaiflik emas, balki strategik manevr erkinligidir. Bu Toshkentga hech kim bilan ochiq konfrontatsiyaga bormasdan, bir vaqtning o‘zida barcha asosiy kuch markazlari bilan muvozanatli muloqot olib borish imkonini beradi.
Asosiy urg‘u esa tashqi bloklarda emas, o‘z ichki tayanchlarimizda bo‘lishi kerak. Kuchli va zamonaviy qurolli kuchlar, milliy harbiy-sanoat bazasi, ilm-fan va texnologik salohiyat - bularning barchasi urush qilish uchun emas, balki urushning oldini olish uchun zarur. Zamonaviy dunyoda aynan bilim, texnologiya va aql eng kuchli qalqonga aylanmoqda.
Xulosa qilib aytsak, bloklarsiz davr yakunlanayotgan bo‘lishi mumkin, ammo bu O‘zbekistonni hissiy qarorlar sari emas, balki sovuqqon, hisob-kitobli va uzoqni ko‘ra biladigan strategiya sari yetaklashi kerak. Kuchli armiya, kuchli ilm-fan va kuchli tafakkur - bugungi murakkab dunyoda eng ishonchli ittifoq ana shular.
Strategic Focus: Central Asia
💯16👍11❤5👎2🔥2🤮1
Forwarded from Jahongir Olimov | Rasmiy
❓Tinchlik kengashi nima? Uning maqsad va vazifalari nimalardan iborat?
O’zbekiston bugun 🇺🇸AQSh prezidenti Donald Tramp rahbarligidagi Tinchlik kengashiga ta’sischi davlatlardan biri sifatida rasman qo’shildi.
Ushbu tuzilma Qo’shma Shtatlar yetakchisi tomonidan ishlab chiqilgan va BMT Xavfsizlik kengashi rezolyutsiyasi bilan qo’llab-quvvatlangan G’azo kelishuvi doirasida shakllantirilmoqda.
Tinchlik kengashi mojaroning keskinlashuv xavfini kamaytirish, Gʻazo sektorida iqtisodiy va ijtimoiy tiklanish uchun qulay sharoitlar yaratishga qaratilgan.
Bu farovon iqtisodiyot va tinch-osoyishta hayotga ega Yangi Gʻazoni barpo etish, istiqbolda Falastin davlatini tuzish imkoniyatini vujudga keltirishi ta’kidlanmoqda.
👉 @jahongirolimov_rasmiy 👈
O’zbekiston bugun 🇺🇸AQSh prezidenti Donald Tramp rahbarligidagi Tinchlik kengashiga ta’sischi davlatlardan biri sifatida rasman qo’shildi.
Ushbu tuzilma Qo’shma Shtatlar yetakchisi tomonidan ishlab chiqilgan va BMT Xavfsizlik kengashi rezolyutsiyasi bilan qo’llab-quvvatlangan G’azo kelishuvi doirasida shakllantirilmoqda.
Tinchlik kengashi mojaroning keskinlashuv xavfini kamaytirish, Gʻazo sektorida iqtisodiy va ijtimoiy tiklanish uchun qulay sharoitlar yaratishga qaratilgan.
Bu farovon iqtisodiyot va tinch-osoyishta hayotga ega Yangi Gʻazoni barpo etish, istiqbolda Falastin davlatini tuzish imkoniyatini vujudga keltirishi ta’kidlanmoqda.
👉 @jahongirolimov_rasmiy 👈
👍9🔥6❤3👎3
Forwarded from Strategic Focus: Central Asia
O‘zbekistonning Tinchlik kengashiga ta’sischi davlat sifatida qo‘shilishiga Strategic Focus ekspertlari munosabati:
M.Imomov: D.Tramp tomonidan yo‘llangan taklif va O‘zbekistonning ijobiy javobi Toshkent va Vashington o‘rtasidagi siyosiy ishonch yangi bosqichga chiqqanining yaqqol belgisidir. So‘nggi yillarda AQSh O‘zbekistonni Markaziy Osiyodagi eng barqaror va mas’uliyatli hamkor sifatida ko‘ra boshlagani sir emas. Tinchlik kengashiga ta’sischi sifatida taklif etilishi aynan shu ishonchning institutsional ifodasidir.
Biroq bu jarayonni faqat ikki tomonlama munosabatlar doirasida emas, balki kengroq geosiyosiy raqobat kontekstida ko‘rish lozim. Bugungi kunda Markaziy Osiyo Rossiya va Xitoy manfaatlari kesishgan strategik hudud bo‘lib qolmoqda. Moskva mintaqani an’anaviy ta’sir zonasi sifatida saqlab qolishga intilayotgan bir paytda, Pekin iqtisodiy va infratuzilmaviy bog‘liqlik orqali uzoq muddatli qaramlik modelini shakllantirmoqda. Shu sharoitda O‘zbekiston uchun muqobil geosiyosiy tayanchlarning mavjudligi muhim ahamiyat kasb etadi.
Tinchlik kengashiga qo‘shilish Toshkentga aynan shunday imkoniyatni beradi: u bir tomonlama bloklarga qo‘shilmasdan, lekin AQSh boshchiligidagi global siyosiy jarayonlarda faol ishtirok etish orqali strategik muvozanatni mustahkamlaydi. Bu Rossiya yoki Xitoyga qarshi ochiq konfrontatsiya emas, balki O‘zbekiston tashqi siyosatining asosiy tamoyili – ko‘pvektorlikni real mazmun bilan to‘ldirishdir.
A.Fayzullozoda: Tinchlik kengashi doirasidagi faoliyat faqat tashqi siyosiy bayonotlar bilan cheklanmaydi. Bu O‘zbekiston diplomatiyasi uchun yuqori darajadagi muzokaralar, murakkab inqirozlarni boshqarish va xalqaro konsensus ishlab chiqish bo‘yicha noyob tajriba maktabi bo‘lishi mumkin.
Amaliy jihatdan bu tashabbus orqali o‘zbekistonlik diplomatlar global darajadagi ekspertlar, maxsus vakillar va vositachilar bilan ishlash imkoniga ega bo‘ladi. Natijada mamlakat institutsional bilim va inson kapitalini oshiradi, bu esa kelajakda boshqa mintaqaviy va global masalalarda ham Toshkentning muzokaraviy salohiyatini kuchaytiradi.
A.Qodirov: Tinchlik kengashi faqat siyosiy platforma emas, balki vaqt o‘tishi bilan xalqaro gumanitar, tiklanish va barqarorlik jamg‘armalarini muvofiqlashtiruvchi markazga aylanishi mumkin. Ta’sischi maqomdagi davlatlar bunday mexanizmlarda odatda kun tartibini belgilash va resurslarni taqsimlashda ustuvor ovozga ega bo‘ladi.
Bu O‘zbekiston uchun to‘g‘ridan-to‘g‘ri ko‘rinmasa-da, strategik jihatdan muhim va uzoq muddatli foyda keltiradi: xalqaro moliyaviy institutlar va donorlar bilan aloqalar chuqurlashadi, mamlakatning “mas’uliyatli global hamkor” imiji mustahkamlanadi. Natijada Toshkent nafaqat siyosiy, balki iqtisodiy va gumanitar diplomatiyada ham qo‘shimcha imkoniyatlar qo‘lga kiritadi.
Strategic Focus: Central Asia
M.Imomov: D.Tramp tomonidan yo‘llangan taklif va O‘zbekistonning ijobiy javobi Toshkent va Vashington o‘rtasidagi siyosiy ishonch yangi bosqichga chiqqanining yaqqol belgisidir. So‘nggi yillarda AQSh O‘zbekistonni Markaziy Osiyodagi eng barqaror va mas’uliyatli hamkor sifatida ko‘ra boshlagani sir emas. Tinchlik kengashiga ta’sischi sifatida taklif etilishi aynan shu ishonchning institutsional ifodasidir.
Biroq bu jarayonni faqat ikki tomonlama munosabatlar doirasida emas, balki kengroq geosiyosiy raqobat kontekstida ko‘rish lozim. Bugungi kunda Markaziy Osiyo Rossiya va Xitoy manfaatlari kesishgan strategik hudud bo‘lib qolmoqda. Moskva mintaqani an’anaviy ta’sir zonasi sifatida saqlab qolishga intilayotgan bir paytda, Pekin iqtisodiy va infratuzilmaviy bog‘liqlik orqali uzoq muddatli qaramlik modelini shakllantirmoqda. Shu sharoitda O‘zbekiston uchun muqobil geosiyosiy tayanchlarning mavjudligi muhim ahamiyat kasb etadi.
Tinchlik kengashiga qo‘shilish Toshkentga aynan shunday imkoniyatni beradi: u bir tomonlama bloklarga qo‘shilmasdan, lekin AQSh boshchiligidagi global siyosiy jarayonlarda faol ishtirok etish orqali strategik muvozanatni mustahkamlaydi. Bu Rossiya yoki Xitoyga qarshi ochiq konfrontatsiya emas, balki O‘zbekiston tashqi siyosatining asosiy tamoyili – ko‘pvektorlikni real mazmun bilan to‘ldirishdir.
A.Fayzullozoda: Tinchlik kengashi doirasidagi faoliyat faqat tashqi siyosiy bayonotlar bilan cheklanmaydi. Bu O‘zbekiston diplomatiyasi uchun yuqori darajadagi muzokaralar, murakkab inqirozlarni boshqarish va xalqaro konsensus ishlab chiqish bo‘yicha noyob tajriba maktabi bo‘lishi mumkin.
Amaliy jihatdan bu tashabbus orqali o‘zbekistonlik diplomatlar global darajadagi ekspertlar, maxsus vakillar va vositachilar bilan ishlash imkoniga ega bo‘ladi. Natijada mamlakat institutsional bilim va inson kapitalini oshiradi, bu esa kelajakda boshqa mintaqaviy va global masalalarda ham Toshkentning muzokaraviy salohiyatini kuchaytiradi.
A.Qodirov: Tinchlik kengashi faqat siyosiy platforma emas, balki vaqt o‘tishi bilan xalqaro gumanitar, tiklanish va barqarorlik jamg‘armalarini muvofiqlashtiruvchi markazga aylanishi mumkin. Ta’sischi maqomdagi davlatlar bunday mexanizmlarda odatda kun tartibini belgilash va resurslarni taqsimlashda ustuvor ovozga ega bo‘ladi.
Bu O‘zbekiston uchun to‘g‘ridan-to‘g‘ri ko‘rinmasa-da, strategik jihatdan muhim va uzoq muddatli foyda keltiradi: xalqaro moliyaviy institutlar va donorlar bilan aloqalar chuqurlashadi, mamlakatning “mas’uliyatli global hamkor” imiji mustahkamlanadi. Natijada Toshkent nafaqat siyosiy, balki iqtisodiy va gumanitar diplomatiyada ham qo‘shimcha imkoniyatlar qo‘lga kiritadi.
Strategic Focus: Central Asia
❤6👍5🔥2
Forwarded from Strategic Focus: Central Asia
O‘zbekistonning Tinchlik kengashiga ta’sischi davlat sifatida qo‘shilishiga Strategic Focus ekspertlari munosabati - 2 qism:
Z.Muhammadiyeva: Tinchlik kengashiga ta’sischi sifatida qo‘shilish O‘zbekistonga eng muhim afzallikni beradi: global qarorlar shakllanadigan stol atrofida bevosita ishtirok etish. Bugungi xalqaro tizimda ko‘plab davlatlar jarayonlarga keyinroq moslashishga majbur bo‘ladi, O‘zbekiston esa bu tashabbus orqali qarorlar shakllanish bosqichidayoq o‘z pozitsiyasini ilgari surish imkoniga ega bo‘ladi.
Bu, ayniqsa, Yaqin Sharq masalasida muhim: mintaqadagi beqarorlik migratsiya oqimlari, energetika bozorlari va global xavfsizlik orqali bilvosita Markaziy Osiyoga ham ta’sir ko‘rsatadi. Kengashdagi ishtirok Toshkentga ushbu jarayonlarni erta bosqichda tushunish va ularga moslashish imkonini beradi.
S.Pinxasova: Tinchlik kengashiga a’zolik masalasi faqat siyosiy niyatlar bilan emas, balki real iqtisodiy yuk nuqtai nazaridan ham baholanishi lozim. Agar ushbu tuzilmaga a’zolik badali 1 milliard AQSh dollari atrofida bo‘lishi inobatga olinsa, keskin va ochiq savol qo‘yilishi kerak: bu mablag‘ evaziga qanday aniq siyosiy yoki gumanitar natija olinadi? Aks holda, gap tinchlikni ta’minlashdan ko‘ra, qimmat, ammo samarasiz xalqaro mexanizmni moliyalashtirish haqida ketayotgandek taassurot uyg‘otadi.
Bugungi kunda G‘azodagi inqirozning ildizlari chuqur harbiy-siyosiy qarama-qarshiliklar, veto huquqlariga ega kuch markazlari va mintaqaviy ittifoqlar bilan bog‘liq. Shunday sharoitda ijro mexanizmlari zaif bo‘lgan yangi xalqaro kengash real ta’sir o‘tkaza olmasligi ehtimoli yuqori. Natijada, katta moliyaviy mablag‘lar tinchlikni emas, balki institutsional byurokratiyani moliyalashtirishga xizmat qilib qolishi mumkin.
K.Ametov: Yana bir ehtimoliy xavf – Tinchlik kengashining siyosiy ramziyatchilik darajasida qolib ketishidir. Xalqaro tajriba shuni ko‘rsatadiki, yangi tuzilmalar ko‘pincha kuchli ijro mexanizmlariga ega bo‘lmasa, deklarativ bayonotlar va diplomatik uchrashuvlar bilan cheklanadi. Bunday holatda kengash real mojarolarni hal etuvchi institut emas, balki siyosiy imijni mustahkamlash vositasiga aylanadi.
Agar jarayon aynan shu yo‘sinda davom etsa, O‘zbekiston kabi mas’uliyatli va ehtiyotkor tashqi siyosat yuritayotgan davlat uchun jiddiy reputatsion xavf paydo bo‘ladi: ya’ni mamlakat nomi real natija bermagan, samarasiz tashabbus bilan bog‘lanib qolishi mumkin. Shuning uchun Toshkent uchun bu ishtirok shunchaki siyosiy ramz yoki diplomatik ishoradan iborat bo‘lmasligi, balki aniq, o‘lchanadigan va amaliy natija beradigan mexanizmlar bilan mustahkamlanishi hal qiluvchi ahamiyatga ega.
Strategic Focus: Central Asia
Z.Muhammadiyeva: Tinchlik kengashiga ta’sischi sifatida qo‘shilish O‘zbekistonga eng muhim afzallikni beradi: global qarorlar shakllanadigan stol atrofida bevosita ishtirok etish. Bugungi xalqaro tizimda ko‘plab davlatlar jarayonlarga keyinroq moslashishga majbur bo‘ladi, O‘zbekiston esa bu tashabbus orqali qarorlar shakllanish bosqichidayoq o‘z pozitsiyasini ilgari surish imkoniga ega bo‘ladi.
Bu, ayniqsa, Yaqin Sharq masalasida muhim: mintaqadagi beqarorlik migratsiya oqimlari, energetika bozorlari va global xavfsizlik orqali bilvosita Markaziy Osiyoga ham ta’sir ko‘rsatadi. Kengashdagi ishtirok Toshkentga ushbu jarayonlarni erta bosqichda tushunish va ularga moslashish imkonini beradi.
S.Pinxasova: Tinchlik kengashiga a’zolik masalasi faqat siyosiy niyatlar bilan emas, balki real iqtisodiy yuk nuqtai nazaridan ham baholanishi lozim. Agar ushbu tuzilmaga a’zolik badali 1 milliard AQSh dollari atrofida bo‘lishi inobatga olinsa, keskin va ochiq savol qo‘yilishi kerak: bu mablag‘ evaziga qanday aniq siyosiy yoki gumanitar natija olinadi? Aks holda, gap tinchlikni ta’minlashdan ko‘ra, qimmat, ammo samarasiz xalqaro mexanizmni moliyalashtirish haqida ketayotgandek taassurot uyg‘otadi.
Bugungi kunda G‘azodagi inqirozning ildizlari chuqur harbiy-siyosiy qarama-qarshiliklar, veto huquqlariga ega kuch markazlari va mintaqaviy ittifoqlar bilan bog‘liq. Shunday sharoitda ijro mexanizmlari zaif bo‘lgan yangi xalqaro kengash real ta’sir o‘tkaza olmasligi ehtimoli yuqori. Natijada, katta moliyaviy mablag‘lar tinchlikni emas, balki institutsional byurokratiyani moliyalashtirishga xizmat qilib qolishi mumkin.
K.Ametov: Yana bir ehtimoliy xavf – Tinchlik kengashining siyosiy ramziyatchilik darajasida qolib ketishidir. Xalqaro tajriba shuni ko‘rsatadiki, yangi tuzilmalar ko‘pincha kuchli ijro mexanizmlariga ega bo‘lmasa, deklarativ bayonotlar va diplomatik uchrashuvlar bilan cheklanadi. Bunday holatda kengash real mojarolarni hal etuvchi institut emas, balki siyosiy imijni mustahkamlash vositasiga aylanadi.
Agar jarayon aynan shu yo‘sinda davom etsa, O‘zbekiston kabi mas’uliyatli va ehtiyotkor tashqi siyosat yuritayotgan davlat uchun jiddiy reputatsion xavf paydo bo‘ladi: ya’ni mamlakat nomi real natija bermagan, samarasiz tashabbus bilan bog‘lanib qolishi mumkin. Shuning uchun Toshkent uchun bu ishtirok shunchaki siyosiy ramz yoki diplomatik ishoradan iborat bo‘lmasligi, balki aniq, o‘lchanadigan va amaliy natija beradigan mexanizmlar bilan mustahkamlanishi hal qiluvchi ahamiyatga ega.
Strategic Focus: Central Asia
❤8🤔6💯3👍2👎2
Forwarded from Otabek Akromov
Шунақа жонга тегди МО давлатларининг суверенитетига Валуев, Соловьёв ва Дугинлар томонидан отилган гапларнинг бизнинг медиада муҳокамаси. Бўлди қилингларе, как буд-то бу муҳокамалар бирор нимани ҳал қилади...
👎30💯12👍5🔥2❤1
Forwarded from Otabek Akromov
Мустамлакачилик утмишига эга жамиятлар пост-колониал траумасидан азият чекади. Яъни улар ташқи баёнотларга нисбатан ҳаддан ортиқ реактив бўлади — айниқса суверенитет ва шаъни масаласида.
🌟 Отабек Акромов
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
💯11👍6👎4🔥3🤓3