Forwarded from 🇺🇿 TIV matbuot kotibi
Hamkasblarimizni samimiy tabriklaymiz!
Oʻzbekiston Respublikasi Prezidentining "Oʻzbekiston Respublikasi mustaqilligining 35-yilligi munosabati bilan davlat xizmatchilari hamda ishlab chiqarish va ijtimoiy-iqtisodiy sohalar xodimlaridan bir guruhini mukofotlash toʻgʻrisida"gi Farmoniga asosan, Tashqi ishlar vazirligi tizimida faoliyat yuritayotgan bir guruh hamkasblarimiz yuksak davlat mukofotlari bilan taqdirlandi.
“Mehnat shuhrati” ordeni bilan
Saidov Baxtiyor Odilovich — Oʻzbekiston Respublikasi tashqi ishlar vaziri
“Mardlik” ordeni bilan
Nasriyev Fariddin Badriddinovich — Oʻzbekiston Respublikasining Eron Islom Respublikasidagi Favqulodda va Muxtor Elchisi
“Sodiq xizmatlari uchun” medali bilan
Usmanov Bobur Masudovich — Oʻzbekiston Respublikasi tashqi ishlar vaziri oʻrinbosari
“Shuhrat” medali bilan
Madraximov Muzaffarbek Anvarbekovich — Oʻzbekiston Respublikasi tashqi ishlar vaziri oʻrinbosari
Yigitaliyev Shuxratjon Maxamadnabiyevich — Oʻzbekiston Respublikasi tashqi ishlar vaziri maslahatchisi
Hamkasblarimizni ushbu yuksak davlat mukofotlari bilan chin dildan muborakbod etamiz!
@TIVmatbuot
Oʻzbekiston Respublikasi Prezidentining "Oʻzbekiston Respublikasi mustaqilligining 35-yilligi munosabati bilan davlat xizmatchilari hamda ishlab chiqarish va ijtimoiy-iqtisodiy sohalar xodimlaridan bir guruhini mukofotlash toʻgʻrisida"gi Farmoniga asosan, Tashqi ishlar vazirligi tizimida faoliyat yuritayotgan bir guruh hamkasblarimiz yuksak davlat mukofotlari bilan taqdirlandi.
“Mehnat shuhrati” ordeni bilan
Saidov Baxtiyor Odilovich — Oʻzbekiston Respublikasi tashqi ishlar vaziri
“Mardlik” ordeni bilan
Nasriyev Fariddin Badriddinovich — Oʻzbekiston Respublikasining Eron Islom Respublikasidagi Favqulodda va Muxtor Elchisi
“Sodiq xizmatlari uchun” medali bilan
Usmanov Bobur Masudovich — Oʻzbekiston Respublikasi tashqi ishlar vaziri oʻrinbosari
“Shuhrat” medali bilan
Madraximov Muzaffarbek Anvarbekovich — Oʻzbekiston Respublikasi tashqi ishlar vaziri oʻrinbosari
Yigitaliyev Shuxratjon Maxamadnabiyevich — Oʻzbekiston Respublikasi tashqi ishlar vaziri maslahatchisi
Hamkasblarimizni ushbu yuksak davlat mukofotlari bilan chin dildan muborakbod etamiz!
@TIVmatbuot
👍78🔥42❤16
Forwarded from 🇺🇿 TIV matbuot kotibi
Oʻzbekiston Respublikasi Prezidenti Shavkat Mirziyoyevning taklifiga binoan Ozarbayjon Respublikasi Prezidenti Ilhom Aliyev 23–24-avgust kunlari davlat tashrifi bilan mamlakatimizda boʻladi.
Shu munosabat bilan navbatdagi viktorinamizni Oʻzbekiston–Ozarbayjon munosabatlariga bagʻishladik.
Siyosat, tarix, madaniyat va ikki tomonlama munosabatlarga oid qiziqarli 10 ta savolga javob bering va bilimingizni sinab koʻring!
🇺🇿🤝🇦🇿
@TIVmatbuot
Shu munosabat bilan navbatdagi viktorinamizni Oʻzbekiston–Ozarbayjon munosabatlariga bagʻishladik.
Siyosat, tarix, madaniyat va ikki tomonlama munosabatlarga oid qiziqarli 10 ta savolga javob bering va bilimingizni sinab koʻring!
🇺🇿🤝🇦🇿
@TIVmatbuot
👏5
Forwarded from Otabek Akromov
Исроил ҳукумати ChatGPT каби сунъий интеллект моделлари Исроил ва Ғазо ҳақида қандай жавоб беришини ўзгартиришга қаратилган махсус PR кампанияси олиб бормоқда.
POLITICO ёзишича, ChatGPT’нинг жавобларини Исроилнинг PR хизмати шакллантиришга уринмоқда. Маҳсус компания интернетда Исроилни ҳимоя қилувчи, манбаларга таянган мақолалар ва "data reports" жойлаштирган. Мақсадлардан бири — бу маълумотларни AI моделлари ўқиб, кейин фойдаланувчиларнинг саволларига жавоб беришда улардан манба сифатида фойдаланишига эришиш. POLITICO ўтказган тестларда ChatGPT ҳақиқатан ҳам ушбу сайт материалларига мурожаат қилган.
Қиўиғи, AI моделларининг "билими" учун ҳам кураш кетмоқда. Интернетда қайси маълумот кўпроқ, қайси манбалар ишончлироқ ва қайси нарсалар AI моделларига етиб бориши — келажакда жамоатчилик фикрига таъсир қилишнинг муҳим воситасига айланиши мумкин.
👉🏿 https://t.me/otabek_akromov
POLITICO ёзишича, ChatGPT’нинг жавобларини Исроилнинг PR хизмати шакллантиришга уринмоқда. Маҳсус компания интернетда Исроилни ҳимоя қилувчи, манбаларга таянган мақолалар ва "data reports" жойлаштирган. Мақсадлардан бири — бу маълумотларни AI моделлари ўқиб, кейин фойдаланувчиларнинг саволларига жавоб беришда улардан манба сифатида фойдаланишига эришиш. POLITICO ўтказган тестларда ChatGPT ҳақиқатан ҳам ушбу сайт материалларига мурожаат қилган.
Қиўиғи, AI моделларининг "билими" учун ҳам кураш кетмоқда. Интернетда қайси маълумот кўпроқ, қайси манбалар ишончлироқ ва қайси нарсалар AI моделларига етиб бориши — келажакда жамоатчилик фикрига таъсир қилишнинг муҳим воситасига айланиши мумкин.
👉🏿 https://t.me/otabek_akromov
🤬10🔥4👎3
Suriyaning yangi “katta o‘yini”: Turkiya shimolda, Isroil janubda
B.Vahobov, mustaqil ekspert
So‘nggi kunlarda ekspertlar hamjamiyati Turkiya va Isroil o‘rtasidagi munosabatlarning keskinlashuvi hamda bu qarama-qarshilikning Suriyadagi xavfsizlik vaziyatiga ta’sirini faol muhokama qilmoqda. Ayniqsa, 18-avgust kuni Isroil aviatsiyasining Suriyadagi Abu-Duhur aviabazasiga bergan zarbasi Anqara va Tel-Aviv o‘rtasidagi qarama-qarshilikni yangi bosqichga olib chiqdi. AQSh vositachiligida Turkiya, Isroil va Suriya o‘rtasida to‘qnashuvlarning oldini olish mexanizmini yaratish bo‘yicha ishlar boshlangani ham vaziyatning naqadar nozik ekanini ko‘rsatmoqda.
G‘azo masalasi Turkiya-Isroil qarama-qarshiligining siyosiy va mafkuraviy fonini shakllantirayotgan bo‘lsa-da, bugungi keskinlikning asosiy strategik sababi Suriyaning kelajagi uchun kurashdir.
Anqara Suriyaning shimolida o‘zining harbiy-siyosiy ta’sirini mustahkamlab, Damashq bilan xavfsizlik va mudofaa sohasidagi hamkorlikni chuqurlashtirmoqda. Isroil esa Turkiyaning Suriya hududida harbiy infratuzilmasini janub tomon kengaytirishiga yo‘l qo‘ymaslikka intilmoqda.
Abu-Duhurga berilgan zarba aynan shu nuqtada alohida ahamiyatga ega. Isroil zarbani Suriya Turkiya qo‘shinlarini aviabazaga joylashtirishga yaqinlashgani bilan izohladi. Damashq esa bunday doimiy turk harbiy bazasi tashkil etilishi rejalashtirilmaganini bildirgan.
Demak, Tel-Avivning asosiy xavotiri Turkiyaning Suriyada mavjudligining o‘zi emas, balki uning geografik jihatdan janubga siljishidir.
Vaziyatga strategik nuqtai nazardan qaralganda, tomonlarning pozitsiyalari asta-sekin aniq shakl olmoqda.
Anqara uchun qizil chiziq - Isroilning Suriyaning markaziy va shimoliy qismida harbiy ustunlik o‘rnatishi. Tel-Aviv uchun qizil chiziq esa Turkiyaning janubiy yo‘nalishda harbiy infratuzilmasini kuchaytirishidir.
Shu sababli hozirgi qarama-qarshilikni ikki davlatning bir-birini Suriyadan butunlay siqib chiqarishga urinishi sifatida emas, kelajakdagi ta’sir zonalarining chegaralarini belgilash uchun kurash sifatida ko‘rish mumkin.
Aynan shu jihat Abu-Duhur voqeasini muhim qiladi. Isroil zarbasi Anqaraga: “shimolda mavjud bo‘lishingiz mumkin, ammo janubga harbiy jihatdan chuqurlashishingiz boshqa masala”, degan signal sifatida talqin qilinishi mumkin.
Shunga qaramay, hozircha Turkiya va Isroil o‘rtasida to‘g‘ridan-to‘g‘ri urush ehtimoli past.
Birinchidan, bunday urush har ikki tomon uchun ham haddan tashqari qimmatga tushadi. Turkiya NATO a’zosi va mintaqadagi eng yirik harbiy kuchlardan biri. Ikkinchidan, AQSh uchun ham ikki strategik hamkorining Suriyada to‘qnashishi mutlaqo nomaqbul ssenariydir.
Shu sababli Vashingtonning hozirgi asosiy vazifasi ham aynan Anqara va Tel-Aviv o‘rtasida dekonfliktatsiya mexanizmini yaratish bo‘lib qolmoqda. AQSh maxsus vakili Tom Barrak Turkiya, Isroil va Suriya o‘rtasida muntazam aloqa kanalini shakllantirish zarurligini ta’kidlagan.
Bu esa muhim savolni tug‘diradi: agar tomonlar urushni istamasa, unda Suriyada ularning manfaatlari qanday taqsimlanadi? Fikrimcha, aynan shu yerda hozirgi qarama-qarshilikning eng qiziqarli va uzoq muddatli ssenariysi paydo bo‘ladi.
Turkiya va Isroil oxir-oqibat Suriyani rasman bo‘lib olmaydi. Ammo amalda uning turli qismlarida o‘z ta’sir zonalarini shakllantirishi mumkin. Shartli ravishda bu modelni “shimol - Turkiya, janub - Isroil, markaz - Damashq” formulasi bilan ifodalash mumkin.
Turkiya uchun Suriyaning shimoli tabiiy strategik makon hisoblanadi. Bu hudud Anqaraga chegaralar xavfsizligini ta’minlash, kurd qurolli guruhlarining kuchayishiga yo‘l qo‘ymaslik, Damashq bilan harbiy aloqalarni mustahkamlash va Suriyaning yangi xavfsizlik tizimida asosiy tashqi kuchga aylanish imkonini beradi.
Strategic Focus: Central Asia
B.Vahobov, mustaqil ekspert
So‘nggi kunlarda ekspertlar hamjamiyati Turkiya va Isroil o‘rtasidagi munosabatlarning keskinlashuvi hamda bu qarama-qarshilikning Suriyadagi xavfsizlik vaziyatiga ta’sirini faol muhokama qilmoqda. Ayniqsa, 18-avgust kuni Isroil aviatsiyasining Suriyadagi Abu-Duhur aviabazasiga bergan zarbasi Anqara va Tel-Aviv o‘rtasidagi qarama-qarshilikni yangi bosqichga olib chiqdi. AQSh vositachiligida Turkiya, Isroil va Suriya o‘rtasida to‘qnashuvlarning oldini olish mexanizmini yaratish bo‘yicha ishlar boshlangani ham vaziyatning naqadar nozik ekanini ko‘rsatmoqda.
G‘azo masalasi Turkiya-Isroil qarama-qarshiligining siyosiy va mafkuraviy fonini shakllantirayotgan bo‘lsa-da, bugungi keskinlikning asosiy strategik sababi Suriyaning kelajagi uchun kurashdir.
Anqara Suriyaning shimolida o‘zining harbiy-siyosiy ta’sirini mustahkamlab, Damashq bilan xavfsizlik va mudofaa sohasidagi hamkorlikni chuqurlashtirmoqda. Isroil esa Turkiyaning Suriya hududida harbiy infratuzilmasini janub tomon kengaytirishiga yo‘l qo‘ymaslikka intilmoqda.
Abu-Duhurga berilgan zarba aynan shu nuqtada alohida ahamiyatga ega. Isroil zarbani Suriya Turkiya qo‘shinlarini aviabazaga joylashtirishga yaqinlashgani bilan izohladi. Damashq esa bunday doimiy turk harbiy bazasi tashkil etilishi rejalashtirilmaganini bildirgan.
Demak, Tel-Avivning asosiy xavotiri Turkiyaning Suriyada mavjudligining o‘zi emas, balki uning geografik jihatdan janubga siljishidir.
Vaziyatga strategik nuqtai nazardan qaralganda, tomonlarning pozitsiyalari asta-sekin aniq shakl olmoqda.
Anqara uchun qizil chiziq - Isroilning Suriyaning markaziy va shimoliy qismida harbiy ustunlik o‘rnatishi. Tel-Aviv uchun qizil chiziq esa Turkiyaning janubiy yo‘nalishda harbiy infratuzilmasini kuchaytirishidir.
Shu sababli hozirgi qarama-qarshilikni ikki davlatning bir-birini Suriyadan butunlay siqib chiqarishga urinishi sifatida emas, kelajakdagi ta’sir zonalarining chegaralarini belgilash uchun kurash sifatida ko‘rish mumkin.
Aynan shu jihat Abu-Duhur voqeasini muhim qiladi. Isroil zarbasi Anqaraga: “shimolda mavjud bo‘lishingiz mumkin, ammo janubga harbiy jihatdan chuqurlashishingiz boshqa masala”, degan signal sifatida talqin qilinishi mumkin.
Shunga qaramay, hozircha Turkiya va Isroil o‘rtasida to‘g‘ridan-to‘g‘ri urush ehtimoli past.
Birinchidan, bunday urush har ikki tomon uchun ham haddan tashqari qimmatga tushadi. Turkiya NATO a’zosi va mintaqadagi eng yirik harbiy kuchlardan biri. Ikkinchidan, AQSh uchun ham ikki strategik hamkorining Suriyada to‘qnashishi mutlaqo nomaqbul ssenariydir.
Shu sababli Vashingtonning hozirgi asosiy vazifasi ham aynan Anqara va Tel-Aviv o‘rtasida dekonfliktatsiya mexanizmini yaratish bo‘lib qolmoqda. AQSh maxsus vakili Tom Barrak Turkiya, Isroil va Suriya o‘rtasida muntazam aloqa kanalini shakllantirish zarurligini ta’kidlagan.
Bu esa muhim savolni tug‘diradi: agar tomonlar urushni istamasa, unda Suriyada ularning manfaatlari qanday taqsimlanadi? Fikrimcha, aynan shu yerda hozirgi qarama-qarshilikning eng qiziqarli va uzoq muddatli ssenariysi paydo bo‘ladi.
Turkiya va Isroil oxir-oqibat Suriyani rasman bo‘lib olmaydi. Ammo amalda uning turli qismlarida o‘z ta’sir zonalarini shakllantirishi mumkin. Shartli ravishda bu modelni “shimol - Turkiya, janub - Isroil, markaz - Damashq” formulasi bilan ifodalash mumkin.
Turkiya uchun Suriyaning shimoli tabiiy strategik makon hisoblanadi. Bu hudud Anqaraga chegaralar xavfsizligini ta’minlash, kurd qurolli guruhlarining kuchayishiga yo‘l qo‘ymaslik, Damashq bilan harbiy aloqalarni mustahkamlash va Suriyaning yangi xavfsizlik tizimida asosiy tashqi kuchga aylanish imkonini beradi.
Strategic Focus: Central Asia
❤6👍4🔥3
Strategic Focus: Central Asia
Suriyaning yangi “katta o‘yini”: Turkiya shimolda, Isroil janubda B.Vahobov, mustaqil ekspert So‘nggi kunlarda ekspertlar hamjamiyati Turkiya va Isroil o‘rtasidagi munosabatlarning keskinlashuvi hamda bu qarama-qarshilikning Suriyadagi xavfsizlik vaziyatiga…
Davomi
Isroil uchun esa janubiy Suriya - strategik bufer hudud. Tel-Aviv bu yerda Eron yoki unga yaqin kuchlarning qayta joylashishiga, og‘ir qurollar va HHM tizimlarining paydo bo‘lishiga yo‘l qo‘ymaslikka intiladi.
Shu ma’noda tomonlarning manfaatlari to‘liq qarama-qarshi emas. Ular bir-birining mavjudligini yo‘q qilishdan ko‘ra, bir-birining qayergacha borishini belgilashga ko‘proq manfaatdor bo‘lishi mumkin.
Bu klassik hududiy bo‘linish yoki yangi chegaralar chizilishi shaklida yuz bermaydi. Aksincha, “de-fakto ta’sir zonalari” modeli shakllanadi:
Shimolda - Turkiyaning harbiy tayyorgarligi, HHM, razvedka, logistika va xavfsizlik infratuzilmasi;
Markazda - Damashqning nominal siyosiy va hududiy suvereniteti;
Janubda - Isroilning xavfsizlik talablari, demilitarizatsiya va o‘ziga yaqin xavfsizlik buferi.
Bunday model allaqachon ayrim elementlarda ko‘rinmoqda: Turkiya Damashq bilan mudofaa aloqalarini kuchaytirmoqda, Isroil esa Suriyaning janubidagi xavfsizlik muhitini o‘z shartlari asosida shakllantirishga urinmoqda. Shu bilan birga, AQSh bu ikki yo‘nalish o‘rtasida to‘qnashuv chiqmasligini ta’minlashga harakat qilmoqda.
21-avgustdagi o‘ta keskin bayonotlar ortida ham aynan shu jarayon yashiringan bo‘lishi mumkin. Xususan, Turkiya Netanyaxuga nisbatan xalqaro-huquqiy bosimni kuchaytirmoqda. Isroil esa Erdog‘anni bevosita nishonga olmoqda. Ammo shu bilan bir vaqtda ikki tomon ham bevosita urushdan qochmoqda.
Bu qarama-qarshilikni boshqariladigan darajada ushlab turish uchun AQSh vositachiligidagi dekonfliktatsiya mexanizmi aynan shuning uchun zarur. Abu-Duhur voqeasi esa tomonlarga nazorat qilinmagan eskalatsiya qanday oqibatlarga olib kelishi mumkinligini ko‘rsatib berdi.
Shu sababli yaqin istiqbolda ritorika yanada keskinlashishi, ammo amaliy harbiy harakatlar muayyan “qizil chiziqlar” doirasida qolishi ehtimoli yuqori.
Eng real uzoq muddatli ssenariy - Turkiya va Isroilning bir-biriga qarshi urush boshlashi emas. Aksincha, ular Suriya bo‘yicha o‘zaro maqbul “ta’sir zonalari muvozanati”ga kelishi mumkin.
Bunda Anqara Suriyaning shimolida o‘zining uzoq muddatli xavfsizlik va harbiy-siyosiy ta’sirini saqlab qoladi. Tel-Aviv esa janubiy hududlarda o‘z xavfsizlik perimetrini mustahkamlaydi. Damashq esa xalqaro tan olingan suverenitetni saqlagan holda, mamlakatning turli qismlarida turli darajadagi tashqi ta’sir bilan yashashiga to‘g‘ri keladi.
Ya’ni, rasmiy bayonotlarda - Turkiya va Isroil bir-biriga qarshi. Amaliy geosiyosatda esa ular Suriyaning yangi xavfsizlik arxitekturasini bir-birining “qizil chiziqlari” asosida shakllantirishi mumkin.
Bu jihatdan bugungi savol “Turkiya va Isroil urushadimi?” emas. Asosiy savol - “Ular Suriyada qayergacha borishi mumkinligi bo‘yicha qachon va qanday kelishuvga keladi?”
Ehtimol, kelajakdagi eng katta kelishuv aynan shunday ko‘rinadi: Anqara shimolni, Tel-Aviv janubni, Damashq esa o‘rtani saqlab qoladi. Faqat bu bo‘linish xaritada emas, ta’sir, xavfsizlik va harbiy imkoniyatlar orqali amalga oshadi.
Strategic Focus: Central Asia
Isroil uchun esa janubiy Suriya - strategik bufer hudud. Tel-Aviv bu yerda Eron yoki unga yaqin kuchlarning qayta joylashishiga, og‘ir qurollar va HHM tizimlarining paydo bo‘lishiga yo‘l qo‘ymaslikka intiladi.
Shu ma’noda tomonlarning manfaatlari to‘liq qarama-qarshi emas. Ular bir-birining mavjudligini yo‘q qilishdan ko‘ra, bir-birining qayergacha borishini belgilashga ko‘proq manfaatdor bo‘lishi mumkin.
Bu klassik hududiy bo‘linish yoki yangi chegaralar chizilishi shaklida yuz bermaydi. Aksincha, “de-fakto ta’sir zonalari” modeli shakllanadi:
Shimolda - Turkiyaning harbiy tayyorgarligi, HHM, razvedka, logistika va xavfsizlik infratuzilmasi;
Markazda - Damashqning nominal siyosiy va hududiy suvereniteti;
Janubda - Isroilning xavfsizlik talablari, demilitarizatsiya va o‘ziga yaqin xavfsizlik buferi.
Bunday model allaqachon ayrim elementlarda ko‘rinmoqda: Turkiya Damashq bilan mudofaa aloqalarini kuchaytirmoqda, Isroil esa Suriyaning janubidagi xavfsizlik muhitini o‘z shartlari asosida shakllantirishga urinmoqda. Shu bilan birga, AQSh bu ikki yo‘nalish o‘rtasida to‘qnashuv chiqmasligini ta’minlashga harakat qilmoqda.
21-avgustdagi o‘ta keskin bayonotlar ortida ham aynan shu jarayon yashiringan bo‘lishi mumkin. Xususan, Turkiya Netanyaxuga nisbatan xalqaro-huquqiy bosimni kuchaytirmoqda. Isroil esa Erdog‘anni bevosita nishonga olmoqda. Ammo shu bilan bir vaqtda ikki tomon ham bevosita urushdan qochmoqda.
Bu qarama-qarshilikni boshqariladigan darajada ushlab turish uchun AQSh vositachiligidagi dekonfliktatsiya mexanizmi aynan shuning uchun zarur. Abu-Duhur voqeasi esa tomonlarga nazorat qilinmagan eskalatsiya qanday oqibatlarga olib kelishi mumkinligini ko‘rsatib berdi.
Shu sababli yaqin istiqbolda ritorika yanada keskinlashishi, ammo amaliy harbiy harakatlar muayyan “qizil chiziqlar” doirasida qolishi ehtimoli yuqori.
Eng real uzoq muddatli ssenariy - Turkiya va Isroilning bir-biriga qarshi urush boshlashi emas. Aksincha, ular Suriya bo‘yicha o‘zaro maqbul “ta’sir zonalari muvozanati”ga kelishi mumkin.
Bunda Anqara Suriyaning shimolida o‘zining uzoq muddatli xavfsizlik va harbiy-siyosiy ta’sirini saqlab qoladi. Tel-Aviv esa janubiy hududlarda o‘z xavfsizlik perimetrini mustahkamlaydi. Damashq esa xalqaro tan olingan suverenitetni saqlagan holda, mamlakatning turli qismlarida turli darajadagi tashqi ta’sir bilan yashashiga to‘g‘ri keladi.
Ya’ni, rasmiy bayonotlarda - Turkiya va Isroil bir-biriga qarshi. Amaliy geosiyosatda esa ular Suriyaning yangi xavfsizlik arxitekturasini bir-birining “qizil chiziqlari” asosida shakllantirishi mumkin.
Bu jihatdan bugungi savol “Turkiya va Isroil urushadimi?” emas. Asosiy savol - “Ular Suriyada qayergacha borishi mumkinligi bo‘yicha qachon va qanday kelishuvga keladi?”
Ehtimol, kelajakdagi eng katta kelishuv aynan shunday ko‘rinadi: Anqara shimolni, Tel-Aviv janubni, Damashq esa o‘rtani saqlab qoladi. Faqat bu bo‘linish xaritada emas, ta’sir, xavfsizlik va harbiy imkoniyatlar orqali amalga oshadi.
Strategic Focus: Central Asia
❤6🔥5🌚1
Strategic Focus - barcha tahlilchilar uchun ochiq platforma!
Sizda dolzarb geosiyosiy, iqtisodiy yoki mintaqaviy masala yuzasidan tahliliy fikr yoki o‘ziga xos qarash bormi? Unda o‘z tahliliy materialingizni Strategic Focus platformasida keng auditoriya bilan baham ko‘ring.
Biz mustaqil fikr, chuqur tahlil va yangi yondashuvlar uchun ochiqmiz.
📩 Materiallarni yuborish uchun: @sfca_admin
Sizda dolzarb geosiyosiy, iqtisodiy yoki mintaqaviy masala yuzasidan tahliliy fikr yoki o‘ziga xos qarash bormi? Unda o‘z tahliliy materialingizni Strategic Focus platformasida keng auditoriya bilan baham ko‘ring.
Biz mustaqil fikr, chuqur tahlil va yangi yondashuvlar uchun ochiqmiz.
📩 Materiallarni yuborish uchun: @sfca_admin
❤5👍4🔥2
Tolibonning besh yillik diplomatiyasi
T.Ubaydullayev, mustaqil ekspert
Ekspertlar fikricha, 2021–2026-yillar Tolibon diplomatiyasining o‘ziga xos paradoksini namoyon etdi: harakat ichki siyosatda deyarli hech qanday muhim yon berish qilmagan holda, xalqaro maydonda tobora kengroq amaliy hamkorlikka erishdi. Besh yil davomida Tolibon 103 ta davlat va xalqaro subyektlar bilan 3 650 dan ortiq diplomatik uchrashuv va muloqotlar o‘tkazib, xalqaro izolyatsiyani bosqichma-bosqich pragmatik hamkorlikka aylantira oldi. Bu raqamning o‘ziyoq Kobul diplomatiyasining qanday o‘zgarganini ko‘rsatadi: Tolibon xalqaro tan olinishni kutib o‘tirmadi, balki avval amaliy aloqalarni kengaytirib, o‘zini xalqaro tizim uchun chetlab o‘tib bo‘lmaydigan siyosiy reallikka aylantirdi.
Tolibonning eng katta diplomatik yutug‘i ham aynan shunda. U hali to‘liq xalqaro tan olingan hukumat emas, ammo uni chetlab o‘tib Afg‘oniston masalasini hal qilish tobora qiyinlashmoqda. 2025-yil iyulida Rossiya Tolibon hukumatini rasman tan olgan BMT Xavfsizlik Kengashining doimiy a’zosi bo‘lgan birinchi davlatga aylandi. Qozog‘iston va Qirg‘iziston esa Tolibonni terror tashkilotlari ro‘yxatidan chiqardi. Markaziy Osiyoning aksariyat davlatlari Kobuldagi diplomatik vakolatxonalarini saqlab qoldi. Xitoy, Rossiya, Fors ko‘rfazi davlatlari va Markaziy Osiyo mamlakatlari bilan savdo, energetika va transport aloqalari ham kengaymoqda. Ya’ni, Tolibon “avval tan olinish, keyin hamkorlik” modelidan emas, “avval hamkorlik, keyin tan olinish” modelidan foydalanmoqda.
Kobulning ushbu strategiyasida iqtisodiy va tranzit loyihalari alohida o‘rin tutadi. Termiz - Kobul - Peshovar temir yo‘li, TAPI gaz quvuri va CASA-1000 kabi loyihalar Afg‘onistonni Markaziy va Janubiy Osiyo o‘rtasidagi tranzit bo‘g‘inga aylantirish imkonini beradi. Qozog‘iston g‘allasi va Turkmaniston gazining Afg‘oniston bozoridagi o‘rni ham ortmoqda. Bu esa Tolibon uchun muhim geosiyosiy ustunlik yaratadi: Afg‘oniston qanchalik ko‘p mintaqaviy iqtisodiy loyihalarga integratsiyalashsa, uni siyosiy jihatdan izolyatsiya qilish shunchalik qiyinlashadi.
Biroq bu jarayon to‘liq xalqaro legitimlikni ta’minlamadi. Rossiyadan tashqari, hech bir davlat Tolibon hukumatini rasman tan olmagan. Afg‘onistonning BMTdagi vakilligi masalasi hamon ochiq. Buning asosiy sabablari - ayollar huquqlari, qizlarning o‘rta va oliy ta’limdan chetlashtirilishi, ayollarning mehnat bozoridagi cheklovlari va inklyuziv siyosiy tizimning yo‘qligi. Taxminan aholining yarmi gumanitar yordamga muhtoj, Pokiston va Erondan qaytgan qariyb 4 mln afg‘onistonlik esa mamlakatning ijtimoiy infratuzilmasiga qo‘shimcha bosim yaratmoqda. Shu sababli bugungi modelni qisqa qilib shunday ifodalash mumkin: savdo bor - to‘liq tan olish yo‘q; diplomatik muloqot bor - siyosiy legitimlik yo‘q; xavfsizlik bo‘yicha hamkorlik bor - ishonch yo‘q.
Tolibonning yana bir muhim ustunligi - Afg‘onistonning geostrategik joylashuvi. Xitoy mamlakatning tabiiy resurslari va transport salohiyatiga, Rossiya xavfsizlik va Markaziy Osiyo bilan aloqalarga, Eron logistika, savdo va suv masalalariga, Markaziy Osiyo davlatlari esa tranzit, energetika va xavfsizlikka qiziqmoqda. Natijada Kobul atrofidagi geosiyosiy raqobatning o‘zi Tolibonning diplomatik qiymatini oshirmoqda. Har bir yirik davlat Afg‘onistonni boshqalarga berib qo‘ymaslik uchun Kobul bilan alohida aloqa kanalini saqlashga intilmoqda.
Shu bilan birga, Tolibon oldida jiddiy xavflar ham mavjud. Birinchi xavf - transmilliy terrorizm. Afg‘oniston shimolida “Islomiy davlat – Xuroson” va boshqa radikal guruhlarning mavjudligi Markaziy Osiyo davlatlarini xavotirga solmoqda. Ikkinchi xavf - Pokiston bilan keskinlashuv. Bir vaqtlar Tolibonning asosiy tashqi tayanchi bo‘lgan Islomobod bilan munosabatlar chegara, “Dyurand chizig‘i” va TTP masalalari sabab ochiq qarama-qarshilik bosqichiga kirdi. Uchinchi xavf - suv masalasi. Qoʻshtepa kanali Afg‘onistonning Markaziy Osiyoga nisbatan eng kuchli siyosiy va iqtisodiy vositalaridan biriga aylanishi mumkin.
Strategic Focus: Central Asia
T.Ubaydullayev, mustaqil ekspert
Ekspertlar fikricha, 2021–2026-yillar Tolibon diplomatiyasining o‘ziga xos paradoksini namoyon etdi: harakat ichki siyosatda deyarli hech qanday muhim yon berish qilmagan holda, xalqaro maydonda tobora kengroq amaliy hamkorlikka erishdi. Besh yil davomida Tolibon 103 ta davlat va xalqaro subyektlar bilan 3 650 dan ortiq diplomatik uchrashuv va muloqotlar o‘tkazib, xalqaro izolyatsiyani bosqichma-bosqich pragmatik hamkorlikka aylantira oldi. Bu raqamning o‘ziyoq Kobul diplomatiyasining qanday o‘zgarganini ko‘rsatadi: Tolibon xalqaro tan olinishni kutib o‘tirmadi, balki avval amaliy aloqalarni kengaytirib, o‘zini xalqaro tizim uchun chetlab o‘tib bo‘lmaydigan siyosiy reallikka aylantirdi.
Tolibonning eng katta diplomatik yutug‘i ham aynan shunda. U hali to‘liq xalqaro tan olingan hukumat emas, ammo uni chetlab o‘tib Afg‘oniston masalasini hal qilish tobora qiyinlashmoqda. 2025-yil iyulida Rossiya Tolibon hukumatini rasman tan olgan BMT Xavfsizlik Kengashining doimiy a’zosi bo‘lgan birinchi davlatga aylandi. Qozog‘iston va Qirg‘iziston esa Tolibonni terror tashkilotlari ro‘yxatidan chiqardi. Markaziy Osiyoning aksariyat davlatlari Kobuldagi diplomatik vakolatxonalarini saqlab qoldi. Xitoy, Rossiya, Fors ko‘rfazi davlatlari va Markaziy Osiyo mamlakatlari bilan savdo, energetika va transport aloqalari ham kengaymoqda. Ya’ni, Tolibon “avval tan olinish, keyin hamkorlik” modelidan emas, “avval hamkorlik, keyin tan olinish” modelidan foydalanmoqda.
Kobulning ushbu strategiyasida iqtisodiy va tranzit loyihalari alohida o‘rin tutadi. Termiz - Kobul - Peshovar temir yo‘li, TAPI gaz quvuri va CASA-1000 kabi loyihalar Afg‘onistonni Markaziy va Janubiy Osiyo o‘rtasidagi tranzit bo‘g‘inga aylantirish imkonini beradi. Qozog‘iston g‘allasi va Turkmaniston gazining Afg‘oniston bozoridagi o‘rni ham ortmoqda. Bu esa Tolibon uchun muhim geosiyosiy ustunlik yaratadi: Afg‘oniston qanchalik ko‘p mintaqaviy iqtisodiy loyihalarga integratsiyalashsa, uni siyosiy jihatdan izolyatsiya qilish shunchalik qiyinlashadi.
Biroq bu jarayon to‘liq xalqaro legitimlikni ta’minlamadi. Rossiyadan tashqari, hech bir davlat Tolibon hukumatini rasman tan olmagan. Afg‘onistonning BMTdagi vakilligi masalasi hamon ochiq. Buning asosiy sabablari - ayollar huquqlari, qizlarning o‘rta va oliy ta’limdan chetlashtirilishi, ayollarning mehnat bozoridagi cheklovlari va inklyuziv siyosiy tizimning yo‘qligi. Taxminan aholining yarmi gumanitar yordamga muhtoj, Pokiston va Erondan qaytgan qariyb 4 mln afg‘onistonlik esa mamlakatning ijtimoiy infratuzilmasiga qo‘shimcha bosim yaratmoqda. Shu sababli bugungi modelni qisqa qilib shunday ifodalash mumkin: savdo bor - to‘liq tan olish yo‘q; diplomatik muloqot bor - siyosiy legitimlik yo‘q; xavfsizlik bo‘yicha hamkorlik bor - ishonch yo‘q.
Tolibonning yana bir muhim ustunligi - Afg‘onistonning geostrategik joylashuvi. Xitoy mamlakatning tabiiy resurslari va transport salohiyatiga, Rossiya xavfsizlik va Markaziy Osiyo bilan aloqalarga, Eron logistika, savdo va suv masalalariga, Markaziy Osiyo davlatlari esa tranzit, energetika va xavfsizlikka qiziqmoqda. Natijada Kobul atrofidagi geosiyosiy raqobatning o‘zi Tolibonning diplomatik qiymatini oshirmoqda. Har bir yirik davlat Afg‘onistonni boshqalarga berib qo‘ymaslik uchun Kobul bilan alohida aloqa kanalini saqlashga intilmoqda.
Shu bilan birga, Tolibon oldida jiddiy xavflar ham mavjud. Birinchi xavf - transmilliy terrorizm. Afg‘oniston shimolida “Islomiy davlat – Xuroson” va boshqa radikal guruhlarning mavjudligi Markaziy Osiyo davlatlarini xavotirga solmoqda. Ikkinchi xavf - Pokiston bilan keskinlashuv. Bir vaqtlar Tolibonning asosiy tashqi tayanchi bo‘lgan Islomobod bilan munosabatlar chegara, “Dyurand chizig‘i” va TTP masalalari sabab ochiq qarama-qarshilik bosqichiga kirdi. Uchinchi xavf - suv masalasi. Qoʻshtepa kanali Afg‘onistonning Markaziy Osiyoga nisbatan eng kuchli siyosiy va iqtisodiy vositalaridan biriga aylanishi mumkin.
Strategic Focus: Central Asia
❤7👍3
Strategic Focus: Central Asia
Tolibonning besh yillik diplomatiyasi T.Ubaydullayev, mustaqil ekspert Ekspertlar fikricha, 2021–2026-yillar Tolibon diplomatiyasining o‘ziga xos paradoksini namoyon etdi: harakat ichki siyosatda deyarli hech qanday muhim yon berish qilmagan holda, xalqaro…
Davomi
Ayniqsa, Amudaryoning quyi oqimidagi suv taqsimoti O‘zbekiston uchun strategik ahamiyatga ega.
Shu nuqtada Tolibon diplomatiyasining asosiy paradoksi namoyon bo‘ladi: harakatning kuchi ham, uzoq muddatli zaifligi ham uning murosaga bormasligida. 2021-yildan buyon Tolibon Afg‘oniston hududining asosiy qismini to‘liq nazorat qilib kelmoqda va uyushgan qurolli muxolifat mamlakat miqyosida real hokimiyat muqobiliga aylana olmadi. Ammo harbiy nazorat siyosiy legitimlikning o‘rnini bosa olmaydi. Tolibon ichki soliqlarni yig‘ishi, iqtisodiy tizimni saqlashi va tashqi savdoni kengaytirishi mumkin, biroq ayollar huquqlari va inklyuziv boshqaruv bo‘yicha siyosat o‘zgarmasa, G‘arb bilan munosabatlardagi asosiy to‘siq saqlanib qoladi.
Endilikda Kobulning navbatdagi maqsadi muzlatilgan valyuta zaxiralarini qaytarish, xalqaro moliyaviy tizimga qaytish va yirik xorijiy investitsiyalarni jalb qilishdan iborat. Tolibon AQShni Afg‘onistonga qaytishga chaqirib, tabiiy resurslar va infratuzilma loyihalarida hamkorlikni taklif qilmoqda. Biroq bu yerda asosiy savol ochiq qolmoqda: Tolibon xalqaro hamjamiyatni o‘z shartlariga moslashtira oladimi yoki xalqaro hamjamiyat oxir-oqibat Tolibonni murosa qilishga majbur qiladimi?
Besh yillik tajriba shuni ko‘rsatdiki, Tolibon xalqaro tan olinmasdan ham xalqaro tizim bilan ishlashni o‘rgandi. Uning strategiyasi nisbatan sodda: siyosiy yon berishlarni minimallashtirish, qo‘shnilar bilan iqtisodiy aloqalarni kengaytirish va Afg‘onistonning geostrategik ahamiyatidan foydalanish. Shu sababli bugungi Afg‘oniston 2021-yildagi kabi to‘liq izolyatsiyadagi davlat emas. Tolibon “tan olinish”dan ko‘ra “muqarrarlik”ni tanladi - va hozircha bu strategiya ishlamoqda.
Biroq bu strategiyaning o‘z chegarasi bor. Savdo va xavfsizlik bo‘yicha hamkorlik Tolibonni de-fakto hukumatga aylantirishi mumkin, ammo de-yure legitimlik uchun baribir murosa talab etiladi. Ayollar huquqi, ta’lim va inklyuziv siyosiy tizim masalalari hal qilinmaguncha, Kobulning xalqaro integratsiyasi cheklangan bo‘lib qoladi. Shu ma’noda 2021–2026-yillar Tolibon diplomatiyasining asosiy sabog‘i shuki: xalqaro tan olinmasdan yashash mumkin, ammo xalqaro tizimga to‘liq kirish uchun baribir yon berish kerak.
Strategic Focus: Central Asia
Ayniqsa, Amudaryoning quyi oqimidagi suv taqsimoti O‘zbekiston uchun strategik ahamiyatga ega.
Shu nuqtada Tolibon diplomatiyasining asosiy paradoksi namoyon bo‘ladi: harakatning kuchi ham, uzoq muddatli zaifligi ham uning murosaga bormasligida. 2021-yildan buyon Tolibon Afg‘oniston hududining asosiy qismini to‘liq nazorat qilib kelmoqda va uyushgan qurolli muxolifat mamlakat miqyosida real hokimiyat muqobiliga aylana olmadi. Ammo harbiy nazorat siyosiy legitimlikning o‘rnini bosa olmaydi. Tolibon ichki soliqlarni yig‘ishi, iqtisodiy tizimni saqlashi va tashqi savdoni kengaytirishi mumkin, biroq ayollar huquqlari va inklyuziv boshqaruv bo‘yicha siyosat o‘zgarmasa, G‘arb bilan munosabatlardagi asosiy to‘siq saqlanib qoladi.
Endilikda Kobulning navbatdagi maqsadi muzlatilgan valyuta zaxiralarini qaytarish, xalqaro moliyaviy tizimga qaytish va yirik xorijiy investitsiyalarni jalb qilishdan iborat. Tolibon AQShni Afg‘onistonga qaytishga chaqirib, tabiiy resurslar va infratuzilma loyihalarida hamkorlikni taklif qilmoqda. Biroq bu yerda asosiy savol ochiq qolmoqda: Tolibon xalqaro hamjamiyatni o‘z shartlariga moslashtira oladimi yoki xalqaro hamjamiyat oxir-oqibat Tolibonni murosa qilishga majbur qiladimi?
Besh yillik tajriba shuni ko‘rsatdiki, Tolibon xalqaro tan olinmasdan ham xalqaro tizim bilan ishlashni o‘rgandi. Uning strategiyasi nisbatan sodda: siyosiy yon berishlarni minimallashtirish, qo‘shnilar bilan iqtisodiy aloqalarni kengaytirish va Afg‘onistonning geostrategik ahamiyatidan foydalanish. Shu sababli bugungi Afg‘oniston 2021-yildagi kabi to‘liq izolyatsiyadagi davlat emas. Tolibon “tan olinish”dan ko‘ra “muqarrarlik”ni tanladi - va hozircha bu strategiya ishlamoqda.
Biroq bu strategiyaning o‘z chegarasi bor. Savdo va xavfsizlik bo‘yicha hamkorlik Tolibonni de-fakto hukumatga aylantirishi mumkin, ammo de-yure legitimlik uchun baribir murosa talab etiladi. Ayollar huquqi, ta’lim va inklyuziv siyosiy tizim masalalari hal qilinmaguncha, Kobulning xalqaro integratsiyasi cheklangan bo‘lib qoladi. Shu ma’noda 2021–2026-yillar Tolibon diplomatiyasining asosiy sabog‘i shuki: xalqaro tan olinmasdan yashash mumkin, ammo xalqaro tizimga to‘liq kirish uchun baribir yon berish kerak.
Strategic Focus: Central Asia
❤7🔥3
Forwarded from Jahongir Olimov | Rasmiy
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
Ozarbayjon Respublikasi Prezidenti Ilhom Aliyev rafiqasi hamrohligida 23-avgust kuni davlat tashrifi bilan mamlakatimizga keldi.
“Toshkent-Humo” xalqaro aeroportida oliy martabali mehmonlarni davlatimiz rahbari va rafiqasi kutib oldilar.
Ikki mamlakat davlat bayroqlari koʻtarilib, faxriy qorovul saf tortdi.
👉 @jahongirolimov_rasmiy 👈
“Toshkent-Humo” xalqaro aeroportida oliy martabali mehmonlarni davlatimiz rahbari va rafiqasi kutib oldilar.
Ikki mamlakat davlat bayroqlari koʻtarilib, faxriy qorovul saf tortdi.
👉 @jahongirolimov_rasmiy 👈
👍71🔥32❤22
Forwarded from Strategic Focus: Middle East and North Africa
Eron parlamenti vakili Mehdi Rahimiy Tehron Saudiya Arabistoni, Turkiya va Pokiston o‘rtasida tuzilgan jamoaviy mudofaa to‘g‘risidagi “Makka kelishuvi”ga qo‘shilish taklifini olganini ma’lum qildi. Uning so‘zlariga ko‘ra, Eron ushbu taklifni ko‘rib chiqmoqda.
Rahimiy mintaqa davlatlari o‘rtasida “xavfsizlik soyaboni”ni yaratishga intilish Eron uchun g‘alaba ekanini ta’kidlab, AQSh bilan urush Vashington mintaqa davlatlarini himoya qilish o‘rniga ularning xavfsizligiga tahdid solayotganini ko‘rsatganini aytdi.
Strategic Focus: Middle East and North Africa
Rahimiy mintaqa davlatlari o‘rtasida “xavfsizlik soyaboni”ni yaratishga intilish Eron uchun g‘alaba ekanini ta’kidlab, AQSh bilan urush Vashington mintaqa davlatlarini himoya qilish o‘rniga ularning xavfsizligiga tahdid solayotganini ko‘rsatganini aytdi.
Strategic Focus: Middle East and North Africa
👍76🔥27🤔3
Strategic Focus: Middle East and North Africa
Eron parlamenti vakili Mehdi Rahimiy Tehron Saudiya Arabistoni, Turkiya va Pokiston o‘rtasida tuzilgan jamoaviy mudofaa to‘g‘risidagi “Makka kelishuvi”ga qo‘shilish taklifini olganini ma’lum qildi. Uning so‘zlariga ko‘ra, Eron ushbu taklifni ko‘rib chiqmoqda.…
Agar ushbu ma’lumot haqiqatan ham tasdiqlansa, demak, “Makka kelishuvi” dastlab kimga qarshi qaratilgani haqidagi taxminlarimiz noto‘g‘ri bo‘lib chiqadi.
Biroq shu bilan birga, bu xabar yana bir muhim fikrimizni tasdiqlaydi: mintaqa davlatlarida G‘arbning xavfsizlik kafolatlariga bo‘lgan ishonch tobora pasaymoqda. Bunday mintaqaviy mexanizmlarning paydo bo‘lishi davlatlar xavfsizlik masalasida tashqi kafolatlarga to‘liq tayanish o‘rniga, o‘zlarining mustaqil xavfsizlik arxitekturasini shakllantirishga intilayotganini ko‘rsatadi.
G‘arb bilan uzoq yillik qarama-qarshilikdagi Eronning ushbu mexanizmga qo‘shilishi ehtimoli mintaqadagi xavfsizlik arxitekturasi jiddiy transformatsiya jarayonidan o‘tayotganini ko‘rsatmoqda.
Strategic Focus: Central Asia
Biroq shu bilan birga, bu xabar yana bir muhim fikrimizni tasdiqlaydi: mintaqa davlatlarida G‘arbning xavfsizlik kafolatlariga bo‘lgan ishonch tobora pasaymoqda. Bunday mintaqaviy mexanizmlarning paydo bo‘lishi davlatlar xavfsizlik masalasida tashqi kafolatlarga to‘liq tayanish o‘rniga, o‘zlarining mustaqil xavfsizlik arxitekturasini shakllantirishga intilayotganini ko‘rsatadi.
G‘arb bilan uzoq yillik qarama-qarshilikdagi Eronning ushbu mexanizmga qo‘shilishi ehtimoli mintaqadagi xavfsizlik arxitekturasi jiddiy transformatsiya jarayonidan o‘tayotganini ko‘rsatmoqda.
Strategic Focus: Central Asia
👍8🔥3
Forwarded from Suhrob Bo‘ronov | Rasmiy kanal
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🇺🇿🇦🇿Tarjimasiz muloqot
Ba'zan diplomatiyadagi eng qiziqarli suhbatlar rasmiy stol tashqarisida bo'lib o‘tadi.
Ozarbayjon Prezidenti yordamchisi Hikmat Hojiyev, Ozarbayjon tashqi ishlar vaziri Jayhun Bayramov va Iqtisodiyot vaziri Mikayil Jabborov O'zbekiston tashqi ishlar vaziri Baxtiyor Saidov bilan suhbatlashmoqda va unda qiziqarli tafsilot eshitiladi: "Biz o'zbek hamkasblarimiz bilan bir-birimizni osongina tushunamiz va yozilganlarni o'qish ham oson".
"Tilda, dilda va ishda birlik" deb shunday muloqotlarni aytsak aslo mubolag‘a bo‘lmaydi.
👉@suhrob_buranov👈
Ba'zan diplomatiyadagi eng qiziqarli suhbatlar rasmiy stol tashqarisida bo'lib o‘tadi.
Ozarbayjon Prezidenti yordamchisi Hikmat Hojiyev, Ozarbayjon tashqi ishlar vaziri Jayhun Bayramov va Iqtisodiyot vaziri Mikayil Jabborov O'zbekiston tashqi ishlar vaziri Baxtiyor Saidov bilan suhbatlashmoqda va unda qiziqarli tafsilot eshitiladi: "Biz o'zbek hamkasblarimiz bilan bir-birimizni osongina tushunamiz va yozilganlarni o'qish ham oson".
"Tilda, dilda va ishda birlik" deb shunday muloqotlarni aytsak aslo mubolag‘a bo‘lmaydi.
👉@suhrob_buranov👈
👍48🔥26👌24💯19❤18👏9
Forwarded from Shavkat Mirziyoyev_press-service
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
O‘zbekiston va Ozarbayjon Prezidentlari Oliy davlatlararo kengash yig‘ilishini o‘tkazdilar.
—
Президенты Узбекистана и Азербайджана провели заседание Высшего межгосударственного совета.
Prezident.uz|Facebook|Instagram|YouTube|X
—
Президенты Узбекистана и Азербайджана провели заседание Высшего межгосударственного совета.
Prezident.uz|Facebook|Instagram|YouTube|X
👍33🔥24👏18❤17
Forwarded from Shavkat Mirziyoyev_press-service
O‘zbekiston Respublikasi Prezidenti Shavkat Mirziyoyev va Ozarbayjon Respublikasi Prezidenti Ilhom Aliyev qo‘shma loyihalarga start berish marosimida ishtirok etdilar.
—
Президент Республики Узбекистан Шавкат Мирзиёев и Президент Азербайджанской Республики Ильхам Алиев приняли участие в церемонии запуска совместных проектов.
#Mirziyoyev #tashrif #Ozarbayjon #start
Prezident.uz|Facebook|Instagram|YouTube|X
—
Президент Республики Узбекистан Шавкат Мирзиёев и Президент Азербайджанской Республики Ильхам Алиев приняли участие в церемонии запуска совместных проектов.
#Mirziyoyev #tashrif #Ozarbayjon #start
Prezident.uz|Facebook|Instagram|YouTube|X
👍33🔥24❤21
Forwarded from Jahongir Olimov | Rasmiy
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
❗️Tarixiy hujjat: Oʻzbekiston va Ozarbayjon Prezidentlari mamlakatlarimiz o‘rtasida Abadiy doʻstlik toʻgʻrisidagi shartnomani imzoladilar
Oliy darajadagi muzokaralar yakunida Oʻzbekiston Respublikasi Prezidenti Shavkat Mirziyoyev va Ozarbayjon Respublikasi Prezidenti Ilhom Aliyev Abadiy doʻstlik toʻgʻrisidagi shartnoma hamda Oliy davlatlararo kengash uchinchi yigʻilishining qarorini imzoladilar.
👉 @jahongirolimov_rasmiy 👈
Oliy darajadagi muzokaralar yakunida Oʻzbekiston Respublikasi Prezidenti Shavkat Mirziyoyev va Ozarbayjon Respublikasi Prezidenti Ilhom Aliyev Abadiy doʻstlik toʻgʻrisidagi shartnoma hamda Oliy davlatlararo kengash uchinchi yigʻilishining qarorini imzoladilar.
👉 @jahongirolimov_rasmiy 👈
👍117🔥47❤19
Forwarded from PolicyLab.UZ
Foreign Affairs: Rossiya nega o‘zini Yevropadan alohida sivilizatsiya deb biladi?
Foreign Affairsda Kembrij universiteti professori Ayse Zarakol Rossiyani alohida “Yevrosiyo sivilizatsiyasi” sifatida ko‘rish g‘oyasini tahlil qiladi. Putin ham Ukraina urushini faqat hududiy mojaro emas, balki Rossiya va G‘arb o‘rtasidagi sivilizatsion kurash sifatida ko‘rsatmoqda. Uning talqinida G‘arb o‘z liberal qadriyatlarini boshqalarga singdirishga urinmoqda, Rossiya esa har bir sivilizatsiyaning o‘z yo‘lidan borish huquqini himoya qilmoqda.
Ammo Zarakolning asosiy e’tirozi shuki, Rossiyaning bugungi siyosatini faqat Osiyo yoki dasht imperiyalari merosi bilan tushuntirish xato. Rossiya Yevropadan ham kuchli ta’sirlangan. Pyotr I davridan boshlab mamlakat armiyasi, davlat boshqaruvi, madaniyati va turmush tarzini Yevropalashtirishga urinishlar bo‘lgan. Shu bilan birga, Yevropaning o‘zi ham uzoq vaqt Rossiyani “G‘arb”dan tashqaridagi davlat sifatida ko‘rgan.
Shu sabab muallif kutilmagan taqqoslash qiladi: Rossiyaga tarixiy jihatdan eng o‘xshash davlat Turkiya yoki Eron emas, balki AQSH bo‘lishi mumkin. Ikkalasi ham ulkan kontinental hudud, katta resurslar, hududiy kengayish tarixi va buyuk davlat maqomiga asoslangan kuchli siyosiy o‘zlikka ega.
Maqolaning asosiy xulosasi shuki, tarix taqdir emas. Putinning Ukraina urushi, imperial ambitsiyalari va ichki siyosatini “Rossiya tarixan shunday” yoki “bu Yevrosiyo merosining muqarrar natijasi” deb tushuntirish noto‘g‘ri. Rossiya ham Yevropa, ham Osiyo, ham imperiya va Sovet superdavlati tajribasi ta’sirida shakllangan. Putinning bugungi siyosati esa tarixning muqarrar davomi emas, zamonaviy siyosiy tanlovdir.
Kanalga a'zo bo'lish
Foreign Affairsda Kembrij universiteti professori Ayse Zarakol Rossiyani alohida “Yevrosiyo sivilizatsiyasi” sifatida ko‘rish g‘oyasini tahlil qiladi. Putin ham Ukraina urushini faqat hududiy mojaro emas, balki Rossiya va G‘arb o‘rtasidagi sivilizatsion kurash sifatida ko‘rsatmoqda. Uning talqinida G‘arb o‘z liberal qadriyatlarini boshqalarga singdirishga urinmoqda, Rossiya esa har bir sivilizatsiyaning o‘z yo‘lidan borish huquqini himoya qilmoqda.
Bu qarash Putin davrida paydo bo‘lmagan. XIX asrdayoq ayrim rus ziyolilari Rossiya Yevropaga taqlid qilmasligi, balki Yevropa va Osiyo oralig‘idagi alohida sivilizatsiya ekanini ilgari surgan. Keyinchalik bu g‘oya “Yevrosiyochilik” nomini olgan. Buning tarixiy asoslari ham bor. Rossiya, Usmonlilar, Safaviylar va Xitoydagi Sin imperiyasida kuchli markaziy hokimiyat, harbiy byurokratiya, ulkan hududlarni boshqarish va ko‘p millatli imperiya kabi umumiy xususiyatlar bo‘lgan. Masalan, Moskva ayrim mahalliy hukmdorlar bilan tuzilgan ittifoqlarni keyinchalik ularning Rossiyaga bo‘ysunishi sifatida talqin qilgan.
Ammo Zarakolning asosiy e’tirozi shuki, Rossiyaning bugungi siyosatini faqat Osiyo yoki dasht imperiyalari merosi bilan tushuntirish xato. Rossiya Yevropadan ham kuchli ta’sirlangan. Pyotr I davridan boshlab mamlakat armiyasi, davlat boshqaruvi, madaniyati va turmush tarzini Yevropalashtirishga urinishlar bo‘lgan. Shu bilan birga, Yevropaning o‘zi ham uzoq vaqt Rossiyani “G‘arb”dan tashqaridagi davlat sifatida ko‘rgan.
Muallif “Yevropa - qonun va taraqqiyot, Osiyo - urush va despotizm” degan qarashni ham rad etadi. Yevrosiyoda Temuriylar davrida ilm-fan, astronomiya, adabiyot va me’morchilik yuksalgan. Yevropa davlatlari esa o‘z mustamlakachilik tarixida katta zo‘ravonliklarni amalga oshirgan. Demak, imperializmni faqat Sharq yoki Yevrosiyoga xos hodisa deb bo‘lmaydi.
Maqolaning eng qiziq qismi Rossiyaning bugungi tuzilishiga tegishli. Zarakol Rossiyani “zamonaviy milliy davlat shakliga kirgan imperiya” sifatida tasvirlaydi. Uning ulkan hududi, ko‘p millatli tarkibi va hududlarning katta qismini tarixiy ekspansiya orqali egallagani Rossiyani oddiy Yevropa milliy davlatlaridan ajratib turadi. Bunga Sovet Ittifoqining superdavlat sifatidagi merosi ham qo‘shiladi.
Shu sabab muallif kutilmagan taqqoslash qiladi: Rossiyaga tarixiy jihatdan eng o‘xshash davlat Turkiya yoki Eron emas, balki AQSH bo‘lishi mumkin. Ikkalasi ham ulkan kontinental hudud, katta resurslar, hududiy kengayish tarixi va buyuk davlat maqomiga asoslangan kuchli siyosiy o‘zlikka ega.
Maqolaning asosiy xulosasi shuki, tarix taqdir emas. Putinning Ukraina urushi, imperial ambitsiyalari va ichki siyosatini “Rossiya tarixan shunday” yoki “bu Yevrosiyo merosining muqarrar natijasi” deb tushuntirish noto‘g‘ri. Rossiya ham Yevropa, ham Osiyo, ham imperiya va Sovet superdavlati tajribasi ta’sirida shakllangan. Putinning bugungi siyosati esa tarixning muqarrar davomi emas, zamonaviy siyosiy tanlovdir.
Kanalga a'zo bo'lish
❤10👎6💯5🤔2
Forwarded from Strategic Focus: LIVE
🇺🇿🇺🇦Президент Шавкат Мирзиёев Украина мустақиллигининг 35 йиллиги муносабати билан мамлакат Президенти Володимир Зеленскийга табрик йўллади
Володимир Зеленский табрик учун миннатдорлик билдириб, Украина Ўзбекистон билан ҳамкорликни янада кенгайтиришга содиқ эканини таъкидлади.
Strategic Focus: LIVE
Володимир Зеленский табрик учун миннатдорлик билдириб, Украина Ўзбекистон билан ҳамкорликни янада кенгайтиришга содиқ эканини таъкидлади.
“Украина Ўзбекистон билан анъанавий дўстликни юксак қадрлайди ва икки томонлама ҳамкорлик, савдо ва иқтисодий алоқаларни кенгайтиришга содиқ қолади. Президент Мирзиёевга мустаҳкам соғлиқ ва муваффақиятлар, Ўзбекистон халқига эса тинч ва фаровон келажак тилайман”, — деб ёзди Украина етакчиси.
Strategic Focus: LIVE
🔥44👍32❤14👏14🤣1