غزل؛

یو څه قیصه یې وکړه
څه شان خوږه یې وکړه

غـزل یـې هم وُ وایل
نیمه ټـپه یـې وکړه

یوڅه مسکی هم شُو
څـه عجیبه یې وکړه

مـا ورتـه وکړه خبر
راسـره ښه یې وکړه

دزړه خبر چې راغله
ځاراندښنه یې وکړه

هیلې شـولې ژوندې
چـې اراده یې وکړه

خُبیب بیوسه ډیر وو
خـو یارانـه یې وکړه

خُبیب ملا

ورکه یاره ورکه یاره

واسع صمیم

غزل .

له نادیرې معجیزې سره شوم مخ
ستا د حُسن اینې سره شوم مخ

دامې فکر کې هیڅ نه وُ وه لالیه
زه له داسې یارانې سره شوم مخ

تور باڼه یې وُ کټ مټ لکه غشې
ستادسترګودلندې سره شوم مخ

انتظارچې ورته زه له څو کلو وم
نن له هغې زمانې سره شوم مخ

دسپیڅلې محبت په خواږ دام کې
وس دعشق ځولنې سره شوم مخ

په یوښکلې مې زړه وُبای لُو خُبیبه
نن له داسې حدیثې سره شوم مخ

خُبیب ملا

غزل؟

څومره ناهیلی درته وغږیدم
خـو تا یـوه خوږه خبره نکړه

ما درته یو پوره غزل وویلې
خوتا له کبره بیا سندره نکړه

هره خبر دي په مثال د شاتو
خو تابه ماته دزړه سره نکړه

رویبار به نه راوړه دیار خبره
نوتابه هم ړنګ ماذدیګره نکړه

خُبیب ملادې وُپه مینه شکمن
اي شکلې تاهم له ځیګره نکړه

خُببب ملا

له درده غزل لیکمه او څریکه رسمه وُمه
زما او ستا د زړه خوږه اړیکه رسمه وُمه

کوشش دویصال کړوبه بلتون ګوره سخت عذاب دی
داځکه په غزل کې زړه شریکه رسمه وُمه

دستا دتورُ سترګو یادیدل راته ډیر زیات شې
په سترګو ځکه زه ده رنجو لیکه رسمه وُمه

دستا خوږ محبت بې انتها راباندې زور شې
نو ځکه دي خوږ نوم په زړه انتیکه رسمه وُمه

په زړه مې چي دستا دبلتانه دردونه راشي
یو څه دې په نشتون لیکم اوکړیکه رسمه وُمه

خُبیب ملا دچا ده تورُ سترګو په خاطر زه
هرڅه په ځان منمه ژوندبې سیکه رسمه وُمه

خُبیب ملا

غزل؛

پرهر زړکې باندي مې زړه خوږیږي
په هر سړې باندي مې زړه خوږیږي

چې دچاعشق کې ترجنونه لاړشې
هـر لیونې باندي مې زړه خوږیږي

چي ته کي نه وي اویواځي تیرشي
ماذدیګرې باندي مې زړه بدیږي

دهر ماښام دي سلګۍ ولې نیسې
ستاپه زګِروې باندي مې زړه خوږیږي

چې زه یې میاشتې اوکالونه شمارم
دې تنهایې باندي مې زړه خوږیږي

خُبیب ملا کړي دي غربت میرات
ستابیوسې باندي مې زړه خوږیږي

خُبیب ملا

د ازادۍ خبرې کیږې
زه دلالي مزار ته ډیر وژړیدمه

خُبیب ملا 😥

انتظار؛

له لمر خاته تر لمر لويده انتظار
چا دومره کړی وو له زړه انتظار

څوک به لیواله وو دچا راتلو ته
دچا بیا نیت وو تر هغه انتظار

چـاپه کلـونو شبګیرې کړي وې
یوڅوک عدت وو پر اوږده انتظار

هرڅوک په تمه وو یوچاته پیره
هیچاهم نه کاوو بې څه انتظار

یوچاپه هرڅه کې دوکې خوړلي
یوچا کاوو تر بيلتانه انتظار

خُبیبه هرڅه په روغ زړه کیدلو
په مات زړه نه کیدلو ښه انتظار

خُبیب ملا

ساده ترنم

په تلو سره دي یاره مروره شوله ماته


ترنم محترم مولوي ياسرصاب
بدرګه محترم مولوي محمدولي وقادصاب

شعر خُبيب ملا

له باور او اعتماد ورسته خُبیبه
په څو واره مې په زړه غشې خوړلې

خبیب ملا 💔

کرامت یې یو مئین ته وي معلوم
یو دیدن څومره سکون وربښي زړه ته

یاد دي هم لکه شپونکی غوندي یارکه
چي ماښام شي رسوي ځان وه کاله ته

ستا خُبیب ملا دزړه په رنځ اخته ده
هیـڅ دوا هم کټه نه کوي وه ده ته

خُبیب ملا

غزل.

ما ورته وکړلو اظهار دمینې
لالي هم وکړلو انکار مینې

دیاردحُسن قیمت لوړ ؤ قربان
ځکه راتیرشوم له بازار دمینې

ماتیری نه ښه خاطره نه درلودَ
ځکه مې پریښودکاراوبار دمینې

داچې خاموشه بې سکونه یمه
ماخو هیڅ وُنه لیده قرار دمینې

دسرشندنې قربانۍ په وخت کې
ورتلو په خوند ان تر انګار دمینې

خُبیبه څه ترخه وختونه تیرشُو
ځکه وس لیکمه اشعار دمینې

خبیب ملا

کیسه به ورانه له زړکې وه چابه نه منله
ځه مونګه مینه الهاهې وه چابه نه منله

غره او راغه کي موهم ژونددملنګۍ کولو
زمونږ عجیبه پاچاهې وه چابه نه منله

شپه شبګیره ورځ ددوښمن په انتظاراوکمین
زمونږ بیا داسي زندګې وه چابه نه منله

دبست چوکۍ منصب غم به نه وو
دحق کي لاري پیروې وه چابه نه منله

زه چې درتلمه تر دیاره دچینار سوري ته
زما خو هلته عشوقې وه چابه نه منله

میني باور اوملګرتیابه هلته بیل خوند کاوو
مینه مو هم انقلابې وه چابه نه منله

خُبیبه هرڅه موکول دي رب رضاپه خاطر
بس د سرونو قربانې وه چابه نه منله

خُبیب ملا