نقد و بررسی مکتب تفکیک

⛔️تأويل نادرست عالم ذر در مکتب تفکیک

◀️آقای حلبی: در اينجا حرف‌هايي است كه هنوز گفتنش مصلحت نيست!!!

"اگر به حالت انخلاع درآييد و اين تجريد ساعتي ادامه پيدا كند ممكن است بفهميد كه ماهيتتان مالك نور چه كسي شده و قائم به چه كسي هستيد. ممكن است به يكي از اصحاب امام صادق و يا به يكي از ياران امام عصر عجل الله تعالي فرجه قائم باشيد".

از ديدگاه عرفا و فلاسفه، معناي معرفت فطري نيز همين است كه اگر از تعينات خود بگذريم كنه وجود خداوند را بدون واسطه مي‏يابيم، و منظور از معرفت عالم ذر كه در روايات بيان شده است همين مطلب مي‏باشد نه اينكه عالم ذر نسبت به عالم ما تقدم زماني داشته باشد.
"تفسير الميزان" مي‎نويسد:
إذا اشتغل الانسان بالنظر إلي آيات نفسه، وشاهد فقرها إلي ربها، وحاجتها في جميع أطوار وجودها، وجد أمرا عجيبا. وجد نفسه متعلقة بالعظمة والكبرياء، متصلة في وجودها وحياتها وعلمها و قدرتها وسمعها وبصرها وإرادتها وحبها وساير صفاتها وأفعالها بما لا يتناهي بهاءا وسناءا وجمالا وكمالا من الوجود والحياة والعلم والقدرة وغيرها من الكمال... وهذه المعرفة الاحري بها أن تسمي بمعرفة الله‏ بالله‏. (تفسير الميزان، 6/172)
هنگامي که انسان به نظر کردن در نشانه‌هاي خود سرگرم شود، و فقر و احتياج خود در جميع صورت‌هاي وجودش به پروردگارش را مشاهده کند، امر عجيبي مي‌يابد، مي‌يابد که خودش آويزان به عظمت و کبرياست، و در وجود و حيات و علم و قدرت و شنيدن و ديدن و اراده و محبت و ساير صفات و افعالش متصل است به چيزي که بلندي و زيبايي و کمال وجودي و حيات و علم و قدرت و ساير کمالات او بي نهايت و بي پايان است… و اين معرفتي است که سزاوار است نام آن معرفت خدا، به خدا ناميده شود.

⭕️پيروان ميرزا نيز بر اينند که عالم ذر نسبت به عالم ما تقدم زماني نداشته و منظور از آن همان مرحله رفع تعينات و گذشتن از تمامي تصورات و تصديقات، و يافتن و ديدن ذات خداوند بدون واسطه و يکي بودن با او مي‏باشد؛

◀️قبليت در نشئات گذشته قبليت رتبي است، قبليت هم كه گفته مي‏شود قبليت زماني نيست، قبليت رتبي است، اين را خوب بفهميد يكي از مفاتيح علم است. قبليت زماني نيست كه بگوييم ديروز مي‏شناختيم امروز نمي‏شناسيم، ديروز نمي‏شناختيم امروز مي‏شناسيم، ديروز و امروز نيست، قبليت، قبليت رتبي و نشئه‏اي است. (معارف الهيه: 112)

◀️ما پيش از اين بدن به پيشيت رتبي نه پيشيت زماني ـ يعني در نشئه خودمان ـ خدا خودش را به ما شناساند. (معارف الهيه: 115)

◀️اين اذن خداست كه فرد صاحب كمالات مي‌شود و گر نه صورت نوعيه جوهريه سبب نمي‌شود كه يكي اين طوري شود و ديگري آن طور... اندازه مالكيت شما از نور آن كسي كه مالك شده‌ايد به اذن خداست و بس. همين "اين طور بودن" شما را تشخص بخشيده است... من و شما قطعاً كوچكتر از آنيم كه مالك نور عظمت خدا شده باشيم، بلكه كوچكتر از آنيم كه مالك نور خاتم ‌الانبيا يا ائمه هدا شده باشيم، يا حتي اولياء الله. اگر به حالت انخلاع درآييد و اين تجريد ساعتي ادامه پيدا كند ممكن است بفهميد كه ماهيتتان مالك نور چه كسي شده و قائم به چه كسي هستيد. ممكن است به يكي از اصحاب امام صادق و يا به يكي از ياران امام عصر عجل الله تعالي فرجه قائم باشيد و در اينجا حرف‌هايي است كه هنوز گفتنش مصلحت نيست... نفس ناطقه ما... ممكن است مالك نور وجود يك دهاتي... شده باشد... ممكن است خداوند از نور ولايت امام عصر به فلان روستايي تمليك كند و از نور او به من و شما عطا كند... اين مقدمه زمينه را براي عوالم ذر و بعد از آن تركيب بدن مهيا مي‌كند كه در آن جا روشن مي‌شود كه عقايد و معارف الهيه تا چه حد ارزشمند است. (معارف الهيه، 832)
@tafkik

2.81K views19:29