تفکر در شهوات نفس، آن را بر عقل مسلط می‌کند - حد مجاز تفکر در شهوات نفس - حساسیت اهل کمال در مدیریت تفکر - جدال میان تفکر در عقل و تفکر در نفس - غلبه تفکر نفسانی بر عقلِ عالم - لزوم استعانت از عقول دیگران (مشورت) - تفکر طولانی؛ میان بی‌طرفی عقل و شهوت نفس - آنچه تفکر طولانی در آن شایسته نیست - مثال مال گمشده: خطر تفکر طولانی در زمان حضور شهوت - حکمت شریعت در پیشگیری از همراهی شهوت و تفکر - تفکر طولانی همراه با شهوت جاه - میل نفسانی در ترجیح آراء فقهی - شروط رسیدن به رای و رفتار درست از دیدگاه حکیم ترمذی

Тафаккур дар шаҳватҳои нафс онро бар ақл ғолиб мегардонад - ҳади иҷозатии тафаккур дар шаҳватҳои нафс - ҳассосияти аҳли камол дар идораи тафаккур - ҷидол миёни тафаккури ақлӣ ва тафаккури нафс - ғолибияти тафаккури нафсонӣ бар ақли олим - зарурати ёрӣ ҷустан аз ақлҳои дигар (машварат) - тафаккури тулонӣ; миёни бетарафии ақл ва шаҳвати нафс - он чи ки тафаккури тулонӣ дар он шоиста нест - мисоли моле, ки гум шудааст: хатарҳои тафаккури тулонӣ дар замони ҳузури шаҳват - ҳикмати шариат дар пешгирӣ аз ҳамроҳии шаҳват ва тафаккур - тафаккури тулонӣ ҳамроҳ бо шаҳвати ҷоҳ - майли нафсонӣ дар тарҷеҳ додани андешаҳои фиқҳӣ - шартҳои расидан ба раъй ва рафтори дуруст аз дидгоҳи Ҳаким Тирмизӣ

Феҳристи қисматҳои қаблӣ

آنچه تفکر طولانی در آن شایسته است - کمال عقل در شناخت مقادیر واقعی اشیاست - آزادی اختیار نفس و اثر آن در عملش - تفاوت منعِ عقل از نفس و منعِ قهرآمیز - وظیفهٔ عقل در برابر سلبِ حقِ نفس - ابراهیم علیه السلام و احترام به اختیار اسماعیل - ممنوعیت، عامل جذابیت است - سیاست عقل در قبال نفس در جایی که آزادی ندارد - تفکر در ممنوعاتِ ممکن، عامل بیماری نفس است - استقرار نفس در گروی سیاست عقل است، نه میزان محرومیت - عزت نفس در گروی عقل است - خطر تسلیم شدن عقل به نفسِ وابسته - کمال انسان به اندازه‌ای است که عقلش بر نفسش سیاست می‌ورزد

Он чи андешаи тулонӣ дар он шоиста аст – камоли ақл дар шинохти андозаҳои ҳақиқии ашё – озодии ихтиёри нафс ва таъсири он дар амалаш – фарқи манъи ақл аз нафс ва манъи қаҳрамез – вазифаи ақл дар баробари салб кардани ҳаққи нафс – Иброҳим алайҳиссалом ва эҳтироми ӯ ба ихтиёри Исмоил – мамнӯъ будан, сабаби ҷаззобият мешавад – сиёсате, ки ақл дар баробари нафс дар ҷойе, ки озодӣ надорад, ба кор мебарад – андеша дар мамнуъоти имконпазир, сабаби бемории нафс аст – оромии нафс ба сиёсати ақл вобаста аст, на ба миқдори маҳрумият – иззати нафс ба ақл бастагӣ дорад – хатаре, ки аз таслим шудани ақл ба нафси вобаста ба вуҷуд меояд – камоли инсон ба андозаест, ки ақлаш бар нафсаш сиёсат мекунад

Феҳристи қисматҳои қаблӣ

- الفصل بين النفس والعقل

- الفصل بين النفس والعقل: ۵