🔘دارودرمانی #پرفشارخوني در #شیردهی
🔻شیردهی برخلاف بارداري، به تنهایی منجر به افزایش فشار خون فرد نمی شود.
🔻 #بتابلاکرها و #مهارکننده_های_کانال کلسیم در شیر ترشح می شوند.
🔻اگرچه اغلب آنها می توانند در دوران شیردهی مصرف شوند و اصطلاحا در گروه "#compatible" قرار می گیرند. (البته برای اطلاعات دقیق تر بهتر است مونوگراف هر دارو بصورت جداگانه بررسی شود).
🔻در هر کلاس دارویی بهتر است دارویی انتخاب شود که کمترین غلظت را در شیر ایجاد می کند.
🔹بتابلاکرها و #آلفا-بتابلاکرها:
🔻#پروپرانولول، #لابتالول و #متوپرولول کمترین میزان انتقال به شیر مادر را دارند و غلظت آنها در شیر مادر کمتر از ٢ درصد غلظت پلاسمایی است.
🔻عوارض جانبی با هیچ یک از این داروها گزارش نشده است.
🔻#آتنولول و #آسبوتولول بیشترين غلظت را در شیر مادر ایجاد می کنند و عوارض مهار بتا با مصرف آنها در شیرخوار مشاهده شده است.
🔻بهتر است در افرادیکه نوزاد زیر ٣ ماه دارند، يا دوز بالایی از دارو را استفاده می کنند، یا نوزاد نارس دارند، از سایر داروهای این دسته استفاده نمایند.
🔻بدلیل وجود شواهد کم درباره مصرف داروی #کارودیلول و #بیزوپرولول، بهتر است بخصوص در موارد ذکر شده در بالا داروهای دیگری مورد استفاده قرار گیرند.
🔹مهار کننده های کانال کلسیم: #دیلتیازم، #نیفدیپین، #نیکاردیپین و #وراپامیل غلظت نسبی کمتر از ٢ درصد در شیر مادر ایجاد می کنند.
🔻تمامی این داروها در دسته "compatible" قرار دارند.
🔹#مهار کننده-های-ACE:
🔻داروهای این دسته به میزان کمی در شیر ترشح می شوند.
🔻#کاپتوپریل و #انالاپریل در این دسته برای مصرف در شیردهی در گروه "compatible" قرار دارند.
🔻 نوزادان نسبت به اثرات همودینامیک این داروها، مانند افت فشار خون و یا سِکِلهایی مثل اُلیگوری و تشنج حساس تر هستند.
🔻توصیه می شود که هنگام انتخاب این داروها برای مادر شیرده همودینامیک نوزاد مد نظر قرار گیرد.
🔻درباره مصرف #ARB* ها در شیردهی اطلاعاتی وجود ندارد.
🔻#دیورتیک ها: به لحاظ نظری این داروها منجر به کاهش حجم شیر می شوند ولی در عمل داروهای این دسته در گروه "compatible" قرار دارند.
*Angiotensin Receptor Blockers
✏️ Uptodate 2016
منبع:كانال دارو درماني
✍ دکتر لادن ایازخو
دستیار داروسازی بالینی (فارماکوتراپی)
دانشگاه علوم پزشكي شهید بهشتی
@TebeAtfal
🔻شیردهی برخلاف بارداري، به تنهایی منجر به افزایش فشار خون فرد نمی شود.
🔻 #بتابلاکرها و #مهارکننده_های_کانال کلسیم در شیر ترشح می شوند.
🔻اگرچه اغلب آنها می توانند در دوران شیردهی مصرف شوند و اصطلاحا در گروه "#compatible" قرار می گیرند. (البته برای اطلاعات دقیق تر بهتر است مونوگراف هر دارو بصورت جداگانه بررسی شود).
🔻در هر کلاس دارویی بهتر است دارویی انتخاب شود که کمترین غلظت را در شیر ایجاد می کند.
🔹بتابلاکرها و #آلفا-بتابلاکرها:
🔻#پروپرانولول، #لابتالول و #متوپرولول کمترین میزان انتقال به شیر مادر را دارند و غلظت آنها در شیر مادر کمتر از ٢ درصد غلظت پلاسمایی است.
🔻عوارض جانبی با هیچ یک از این داروها گزارش نشده است.
🔻#آتنولول و #آسبوتولول بیشترين غلظت را در شیر مادر ایجاد می کنند و عوارض مهار بتا با مصرف آنها در شیرخوار مشاهده شده است.
🔻بهتر است در افرادیکه نوزاد زیر ٣ ماه دارند، يا دوز بالایی از دارو را استفاده می کنند، یا نوزاد نارس دارند، از سایر داروهای این دسته استفاده نمایند.
🔻بدلیل وجود شواهد کم درباره مصرف داروی #کارودیلول و #بیزوپرولول، بهتر است بخصوص در موارد ذکر شده در بالا داروهای دیگری مورد استفاده قرار گیرند.
🔹مهار کننده های کانال کلسیم: #دیلتیازم، #نیفدیپین، #نیکاردیپین و #وراپامیل غلظت نسبی کمتر از ٢ درصد در شیر مادر ایجاد می کنند.
🔻تمامی این داروها در دسته "compatible" قرار دارند.
🔹#مهار کننده-های-ACE:
🔻داروهای این دسته به میزان کمی در شیر ترشح می شوند.
🔻#کاپتوپریل و #انالاپریل در این دسته برای مصرف در شیردهی در گروه "compatible" قرار دارند.
🔻 نوزادان نسبت به اثرات همودینامیک این داروها، مانند افت فشار خون و یا سِکِلهایی مثل اُلیگوری و تشنج حساس تر هستند.
🔻توصیه می شود که هنگام انتخاب این داروها برای مادر شیرده همودینامیک نوزاد مد نظر قرار گیرد.
🔻درباره مصرف #ARB* ها در شیردهی اطلاعاتی وجود ندارد.
🔻#دیورتیک ها: به لحاظ نظری این داروها منجر به کاهش حجم شیر می شوند ولی در عمل داروهای این دسته در گروه "compatible" قرار دارند.
*Angiotensin Receptor Blockers
✏️ Uptodate 2016
منبع:كانال دارو درماني
✍ دکتر لادن ایازخو
دستیار داروسازی بالینی (فارماکوتراپی)
دانشگاه علوم پزشكي شهید بهشتی
@TebeAtfal
🔸دومين روز كنگره سلامت نوزادان برنامه احيا در تهران
سخنران استاد محترم جناب اقاى دكتر نيك نفس (فوق تخصص نوزادان)
@TebeAtfal
سخنران استاد محترم جناب اقاى دكتر نيك نفس (فوق تخصص نوزادان)
@TebeAtfal
🔸صرع چیست؟
صرع نشانه‌ایست که می‌گوید تمام یا قسمتی از مغز کار خود را بخوبی انجام نمی‌دهد و به جرقه یا طوفان الکتریکی در مغز تشبیه می شود.وقتی تشنج بدون علت خاص (تب، مننژیت، افت قند خون، کاهش کلسیم خون، ضربه به سر، تومور مغزی و غیره) بروز کند و دو بار یا بیشتر تکرار شود، به آن صرع گفته می شود.پس بروز یک حمله تشنج بدون علت خاص صرع نمی باشد و حداقل دو حمله لازم است تا بگوییم کودک بیماری صرع دارد.

🔸آیا صرع با دارو قابل درمان است؟
در بیشتر موارد کودکان و بیماران مبتلا به صرع با مصرف داروی صرع حملاتشان كنترل می گردد.بعضی از این داروها به مدت طولانی است كه مورد استفاده قرار می گیرد اما بعضی از آنها اخیراً كشف شده اند.
کدام داروی صرع قدیمی تر هستند؟
فنوباربیتال:
داروی فنوباربیتال یكی از قدیمی ترین انواع داروی صرع است كه در سال ۱۹۱۲ میلادی كشف شده است. این دارو ارزان بوده و در درمان اكثر موارد صرع مؤثر می باشد، اما در سالهای اخیر، بخاطر عوارض جانبی آن، كمتر مورد استفاده قرار می گیرد. در كودكان برخلاف بزرگسالان داروی فنوباربیتال می تواند باعث فعالیت بیشتر آنها شده و حتی آنها را پرخاشگر كند. در تعداد كمی از افراد، ممكن است فنوباربیتال موجب حساسیت پوستی شده باعث قرمز شدن پوست و بروز تاول ها بشود. مصرف مقادیر زیاد این دارو می تواند باعث خواب آلودگی، ناتوانی جنسی، افسردگی و ضعیف شدن ضریب هوشی و حافظه گردد. مصرف طولانی مدت داروی فنوباربیتال می تواند باعث كاهش ذخیره بعضی از ویتامین ها مانند ویتامین دی در بدن گردد.
كاربامازپین:
کاربامازپین در دهه ۱۹۵۰ میلادی كشف شد و برای درمان صرع جزیی و حملات صرع بزرگ مؤثر و نسبتاً بی خطر می باشد. در عین حال، کاربامازپین می تواند صرع کوچک آبسانس را بدتر نماید. گاهی اوقات ممكن است بدن بیماران با خوردن این دارو دچار كهیر بشود و یا اینكه یاعث اختلال در سلولها و یا گلبولهای خونی آنها بشود.
فنی توئین:
داروی فنی توئین از سال ۱۹۳۸ میلادی بعنوان داروی صرع در دسترس قرار گرفت. این دارو بخوبی فنوباربیتال در درمان صرع مفید بود و همچنین عارضه خواب آلودگی فنوباربیتال را نداشت.فنی توئین در درمان حملات صرع جزئی و حملات صرع بزرگ مؤثر می باشد. بعضی از بیماران با خوردن این دارو دچارقرمز شدن پوست می شوند كه در این صورت باید مصرف آن را متوقف نمایند. مصرف مقادیر زیاد این دارو باعث بروز سرگیجه، افزایش تعداد تشنج ها، خواب آلودگی، عدم تعادل و دوبینی می شود. مصرف طولانی مدت داروی فنی توئین می تواند منجر به تورم لثه ها، جوشهای صورت، پرموشدن صورت و كاهش ذخیره بعضی از ویتامین ها در بدن گردد.

پریمیدون:
داروی پریمیدون با نام تجاری لیسکانتین هنگامی كه خورده می شود در بدن تجزیه شده و به فنوباربیتال تبدیل می شود، بنابراین دارای همان عوارض جانبی فنوباربیتال هم می باشد ولی اثر آن بخصوص در تشنجهای جزئی بهتر از فنوباربیتال است
سدیم والپروات:
داروی سدیم والپروات در دهه ۱۹۶۰ میلدی در فرانسه بصورت اتفاقی کشف شد. امروزه از این دارو در درمان صرعهای حساس به نور، حملات میوكلونیك و صرع كوچك استفاده می شود. با این حال این دارو در تمام انواع صرع مؤثر می باشد. در كودكان كوچكتر از دو سال، لازم است كه این دارو با احتیاط مصرف شود زیراگاهی اوقات باعث صدمات شدید كبدی در آنها می شود. بعضی از افراد با مصرف این دارو دچار كم شدن پلاكتهای خون می شوند.
شایعترین عوارض جانبی داروی سدیم والپروات عبارتند از: تحریك گوارشی، ریزش مو، لرزش، ورم كردن مچ پاها، افزایش وزن و خواب آلودگی.
كلونازپام:
داروهای گروه بنزودیازپین ها مثل دیازپام و کلونازپام در موارد اضطراب و بعنوان خواب آور استفاده می شوند. داروی كلونازپام در صرع كوچك و سایر انواع صرع بكار می رود. با این حال در بعضی از بیماران، بعد از مدتی كه از این دارو استفاده نمودند (حدود سه ماه) اثر آن از بین رفته است و هیچ تأثیری در درمان صرع آنها ندارد.
اتوسوكسیماید:
این دارو فقط در دمان صرع كوچك مؤثر می باشد. بعضی از بیماران با خوردن این دارو دچار قرمز شدن پوست می شوند. عوارض جانبی دیگر این دارو عبارتست از: معده درد، خستگی، سردرد و سرگیجه.

🔸کدام داروی صرع جدیدتر هستند؟
لوتیراستام:
این دارو یکی از بهترین داروها در کنترل انواع مختلف صرع بزرگ، صرع جزئی و صرع پرشی است.مهمترین عوارض لوتیراستام شامل ناهنجاریهای رفتاری ، خواب آلودگی و خستگی مفرط می باشد.
گاباپنتین:
این دارو بیشتر در درمان صرع جزئی همراه با سایر داروهای ضدصرع مصرف شود. این دارو عوارض جانبی كمی دارد اما مصرف مقادیر زیاد آن می تواند باعث بروز سرگیجه، لرزش و خواب آلودگی شود. در بعضی از بیماران باعث افزایش وزن نیز می شود.
✍ جناب دكتر محمد بخشنده (فوق تخصص مغز و اعصاب كودكان و فلوشيپ نوروماسکولار از ژاپن)
@TebeAtfal
صرع نشانه‌ایست که می‌گوید تمام یا قسمتی از مغز کار خود را بخوبی انجام نمی‌دهد و به جرقه یا طوفان الکتریکی در مغز تشبیه می شود.وقتی تشنج بدون علت خاص (تب، مننژیت، افت قند خون، کاهش کلسیم خون، ضربه به سر، تومور مغزی و غیره) بروز کند و دو بار یا بیشتر تکرار شود، به آن صرع گفته می شود.پس بروز یک حمله تشنج بدون علت خاص صرع نمی باشد و حداقل دو حمله لازم است تا بگوییم کودک بیماری صرع دارد.

🔸آیا صرع با دارو قابل درمان است؟
در بیشتر موارد کودکان و بیماران مبتلا به صرع با مصرف داروی صرع حملاتشان كنترل می گردد.بعضی از این داروها به مدت طولانی است كه مورد استفاده قرار می گیرد اما بعضی از آنها اخیراً كشف شده اند.
کدام داروی صرع قدیمی تر هستند؟
فنوباربیتال:
داروی فنوباربیتال یكی از قدیمی ترین انواع داروی صرع است كه در سال ۱۹۱۲ میلادی كشف شده است. این دارو ارزان بوده و در درمان اكثر موارد صرع مؤثر می باشد، اما در سالهای اخیر، بخاطر عوارض جانبی آن، كمتر مورد استفاده قرار می گیرد. در كودكان برخلاف بزرگسالان داروی فنوباربیتال می تواند باعث فعالیت بیشتر آنها شده و حتی آنها را پرخاشگر كند. در تعداد كمی از افراد، ممكن است فنوباربیتال موجب حساسیت پوستی شده باعث قرمز شدن پوست و بروز تاول ها بشود. مصرف مقادیر زیاد این دارو می تواند باعث خواب آلودگی، ناتوانی جنسی، افسردگی و ضعیف شدن ضریب هوشی و حافظه گردد. مصرف طولانی مدت داروی فنوباربیتال می تواند باعث كاهش ذخیره بعضی از ویتامین ها مانند ویتامین دی در بدن گردد.
كاربامازپین:
کاربامازپین در دهه ۱۹۵۰ میلادی كشف شد و برای درمان صرع جزیی و حملات صرع بزرگ مؤثر و نسبتاً بی خطر می باشد. در عین حال، کاربامازپین می تواند صرع کوچک آبسانس را بدتر نماید. گاهی اوقات ممكن است بدن بیماران با خوردن این دارو دچار كهیر بشود و یا اینكه یاعث اختلال در سلولها و یا گلبولهای خونی آنها بشود.
فنی توئین:
داروی فنی توئین از سال ۱۹۳۸ میلادی بعنوان داروی صرع در دسترس قرار گرفت. این دارو بخوبی فنوباربیتال در درمان صرع مفید بود و همچنین عارضه خواب آلودگی فنوباربیتال را نداشت.فنی توئین در درمان حملات صرع جزئی و حملات صرع بزرگ مؤثر می باشد. بعضی از بیماران با خوردن این دارو دچارقرمز شدن پوست می شوند كه در این صورت باید مصرف آن را متوقف نمایند. مصرف مقادیر زیاد این دارو باعث بروز سرگیجه، افزایش تعداد تشنج ها، خواب آلودگی، عدم تعادل و دوبینی می شود. مصرف طولانی مدت داروی فنی توئین می تواند منجر به تورم لثه ها، جوشهای صورت، پرموشدن صورت و كاهش ذخیره بعضی از ویتامین ها در بدن گردد.

پریمیدون:
داروی پریمیدون با نام تجاری لیسکانتین هنگامی كه خورده می شود در بدن تجزیه شده و به فنوباربیتال تبدیل می شود، بنابراین دارای همان عوارض جانبی فنوباربیتال هم می باشد ولی اثر آن بخصوص در تشنجهای جزئی بهتر از فنوباربیتال است
سدیم والپروات:
داروی سدیم والپروات در دهه ۱۹۶۰ میلدی در فرانسه بصورت اتفاقی کشف شد. امروزه از این دارو در درمان صرعهای حساس به نور، حملات میوكلونیك و صرع كوچك استفاده می شود. با این حال این دارو در تمام انواع صرع مؤثر می باشد. در كودكان كوچكتر از دو سال، لازم است كه این دارو با احتیاط مصرف شود زیراگاهی اوقات باعث صدمات شدید كبدی در آنها می شود. بعضی از افراد با مصرف این دارو دچار كم شدن پلاكتهای خون می شوند.
شایعترین عوارض جانبی داروی سدیم والپروات عبارتند از: تحریك گوارشی، ریزش مو، لرزش، ورم كردن مچ پاها، افزایش وزن و خواب آلودگی.
كلونازپام:
داروهای گروه بنزودیازپین ها مثل دیازپام و کلونازپام در موارد اضطراب و بعنوان خواب آور استفاده می شوند. داروی كلونازپام در صرع كوچك و سایر انواع صرع بكار می رود. با این حال در بعضی از بیماران، بعد از مدتی كه از این دارو استفاده نمودند (حدود سه ماه) اثر آن از بین رفته است و هیچ تأثیری در درمان صرع آنها ندارد.
اتوسوكسیماید:
این دارو فقط در دمان صرع كوچك مؤثر می باشد. بعضی از بیماران با خوردن این دارو دچار قرمز شدن پوست می شوند. عوارض جانبی دیگر این دارو عبارتست از: معده درد، خستگی، سردرد و سرگیجه.

🔸کدام داروی صرع جدیدتر هستند؟
لوتیراستام:
این دارو یکی از بهترین داروها در کنترل انواع مختلف صرع بزرگ، صرع جزئی و صرع پرشی است.مهمترین عوارض لوتیراستام شامل ناهنجاریهای رفتاری ، خواب آلودگی و خستگی مفرط می باشد.
گاباپنتین:
این دارو بیشتر در درمان صرع جزئی همراه با سایر داروهای ضدصرع مصرف شود. این دارو عوارض جانبی كمی دارد اما مصرف مقادیر زیاد آن می تواند باعث بروز سرگیجه، لرزش و خواب آلودگی شود. در بعضی از بیماران باعث افزایش وزن نیز می شود.
✍ جناب دكتر محمد بخشنده (فوق تخصص مغز و اعصاب كودكان و فلوشيپ نوروماسکولار از ژاپن)
@TebeAtfal
❤2
ادامه
لاموتریژین:
در ابتدا دارای همان محدودیتهای گاباپنتین از لحاظ اجازه مصرف بود، اما امروزه می توان آن را در انواع مختلف حملات و بصورت تك دارویی
(بدون بكار بردن همزمان با سایر داروهای ضدصرع) مصرف نمود. در تعداد كمی از بیماران، داروی لاموتریژین می تواند باعث قرمز شدن پوست شود و به نظر می رسد كه احتمالاً در بیمارانی كه در شروع مصرف این دارو، مقادیر زیادی از آن را مصرف می كنند، این وضعیت بروز می كند. مصرف مقادیر زیاد این دارو می تواند منجر به خواب آلودگی، دوبینی (دیدن دوتایی اشیاء) و سرگیجه گردد.
توپیرامات:
توپیرامات را می توان همراه با سایر داروهای ضدصرع در انواع مختلف صرع بكار برد. عوارض جانبی این دارو معمولاً در هنگام شروع مصرف آن ایجاد می شود و شامل اختلال گوارش، خستگی، عدم تعادل و به ندرت ایجاد سنگهای كلیوی می باشد. همچنین بیمارانی كه از این دارو مصرف می كنند ممكن است دچار كاهش وزن شوند.
تیاگابین:
جدیدترین دارویی است كه برای استفاده در درمان صرع جزئی همراه با سایر داروهای صرع بکار می رود. عوارض جانبی مهم این دارو عبارتند از: سرگیجه، لرزش، خستگی، افسردگی و گاهی اوقات اسهال.
ویگاباترین:
فقط برای درمان صرع جزئی همراه با سایر داروهای ضدصرع اجازه مصرف گرفته است. با این حال ممكن است در انواع صرع در كودكان نیز مفید باشد.
اخیراً نگرانی هایی از اثر داروی ویگاباترین بر روی بینایی پیدا شده است كه با مصرف طولانی مدت این دارو دیده می شود. به همین دلیل پزشكان علاقه چندانی به استفاده از این دارو ندارند و همچنین بیمارانی كه از این دارو مصرف می كنند هم لازم است كه بطور مرتب وضعیت بینایی آنها معاینه شود.
استازولامید:
داروی استازولامید یك داروی ادرارآور (مدر) می باشد یعنی با خوردن این دارو، ادرار بیمار افزایش می یابد. از این دارو عمدتاً در درمان بیماری آب سیاه چشم استفاده می شود. با این حال گاهی اوقات بعنوان یك داروی كمكی در درمان صرع هم از آن استفاده می گردد كه می تواند بسیار هم در این موارد مؤثر باشد.
مشكل اصلی در استفاده از داروی استازولامید این می باشد كه در بعضی از بیماران بعد از چند ماه كه از مصرف آن بگذرد دیگر اثر چندانی نخواهد داشت. همچنین این دارو می تواند باعث قرمز شدن پوست شود.
سایر عوارض جانبی مهم این دارو عبارتند از: تشنگی بیش از حد، گزگز دستها و پاها، خستگی و از بین رفتن اشتها.
كلوبازام:
داروی كلوبازام از گروه داروهای بنزودیاپین ها (مثل دیازپام) می باشد. این دارو می تواند همراه با داروهای ضدصرع مصرف شود و در انواع صرع بسیار هم مؤثر می باشد، .اما بعد از چند ماه كه از مصرف آن گذشت، اثر آن بتدریج كم خواهد شد.
دیازپام:
داروی معروف دیازپام از گروه داروهای بنزودیازپین ها می باشد و معمولاً بصورت مرتب از آن در درمان صرع استفاده نمی شود، بلكه در مواردی كه یك تشنج طول می كشد از این دارو استفاده می كنند تا تشنج متوفق شود. در چنین مواردی می توان از قرصها و یا شیاف آن استفاده نمود. در بیمارستان نیز میتوان از نوع تزریقی آن استفاده كرد.
✍ دکتر محمد کاظم بخشنده (فوق تخصص مغز و اعصاب کودکان و فلوشيپ نوروماسكولار از ژاپن)
@TebeAtfal
لاموتریژین:
در ابتدا دارای همان محدودیتهای گاباپنتین از لحاظ اجازه مصرف بود، اما امروزه می توان آن را در انواع مختلف حملات و بصورت تك دارویی
(بدون بكار بردن همزمان با سایر داروهای ضدصرع) مصرف نمود. در تعداد كمی از بیماران، داروی لاموتریژین می تواند باعث قرمز شدن پوست شود و به نظر می رسد كه احتمالاً در بیمارانی كه در شروع مصرف این دارو، مقادیر زیادی از آن را مصرف می كنند، این وضعیت بروز می كند. مصرف مقادیر زیاد این دارو می تواند منجر به خواب آلودگی، دوبینی (دیدن دوتایی اشیاء) و سرگیجه گردد.
توپیرامات:
توپیرامات را می توان همراه با سایر داروهای ضدصرع در انواع مختلف صرع بكار برد. عوارض جانبی این دارو معمولاً در هنگام شروع مصرف آن ایجاد می شود و شامل اختلال گوارش، خستگی، عدم تعادل و به ندرت ایجاد سنگهای كلیوی می باشد. همچنین بیمارانی كه از این دارو مصرف می كنند ممكن است دچار كاهش وزن شوند.
تیاگابین:
جدیدترین دارویی است كه برای استفاده در درمان صرع جزئی همراه با سایر داروهای صرع بکار می رود. عوارض جانبی مهم این دارو عبارتند از: سرگیجه، لرزش، خستگی، افسردگی و گاهی اوقات اسهال.
ویگاباترین:
فقط برای درمان صرع جزئی همراه با سایر داروهای ضدصرع اجازه مصرف گرفته است. با این حال ممكن است در انواع صرع در كودكان نیز مفید باشد.
اخیراً نگرانی هایی از اثر داروی ویگاباترین بر روی بینایی پیدا شده است كه با مصرف طولانی مدت این دارو دیده می شود. به همین دلیل پزشكان علاقه چندانی به استفاده از این دارو ندارند و همچنین بیمارانی كه از این دارو مصرف می كنند هم لازم است كه بطور مرتب وضعیت بینایی آنها معاینه شود.
استازولامید:
داروی استازولامید یك داروی ادرارآور (مدر) می باشد یعنی با خوردن این دارو، ادرار بیمار افزایش می یابد. از این دارو عمدتاً در درمان بیماری آب سیاه چشم استفاده می شود. با این حال گاهی اوقات بعنوان یك داروی كمكی در درمان صرع هم از آن استفاده می گردد كه می تواند بسیار هم در این موارد مؤثر باشد.
مشكل اصلی در استفاده از داروی استازولامید این می باشد كه در بعضی از بیماران بعد از چند ماه كه از مصرف آن بگذرد دیگر اثر چندانی نخواهد داشت. همچنین این دارو می تواند باعث قرمز شدن پوست شود.
سایر عوارض جانبی مهم این دارو عبارتند از: تشنگی بیش از حد، گزگز دستها و پاها، خستگی و از بین رفتن اشتها.
كلوبازام:
داروی كلوبازام از گروه داروهای بنزودیاپین ها (مثل دیازپام) می باشد. این دارو می تواند همراه با داروهای ضدصرع مصرف شود و در انواع صرع بسیار هم مؤثر می باشد، .اما بعد از چند ماه كه از مصرف آن گذشت، اثر آن بتدریج كم خواهد شد.
دیازپام:
داروی معروف دیازپام از گروه داروهای بنزودیازپین ها می باشد و معمولاً بصورت مرتب از آن در درمان صرع استفاده نمی شود، بلكه در مواردی كه یك تشنج طول می كشد از این دارو استفاده می كنند تا تشنج متوفق شود. در چنین مواردی می توان از قرصها و یا شیاف آن استفاده نمود. در بیمارستان نیز میتوان از نوع تزریقی آن استفاده كرد.
✍ دکتر محمد کاظم بخشنده (فوق تخصص مغز و اعصاب کودکان و فلوشيپ نوروماسكولار از ژاپن)
@TebeAtfal
Forwarded from اتچ بات
انتی بیوتیکهای چاق کننده:
بررسیها نشان میدهد مصرف انتی بیوتیک در دوران کودکی با افزایش شاخص توده بدن ( BMI ) همراهی دارد. هم دوزهای اخیر و هم دوز تجمعی انتی بیوتیکها با افزایش شاخص توده بدنی در دوران کودکی همراه است.
بااستفاده از پرونده های الکترونیک، محققان دستورات پزشکی دریافت انتی بیوتیک را در تقریبا 150 هزار کودک و نوجوان 3-18 سال که حداقل برای مدت یک سال قبل از اینکه اولین ( BMI) آنها ثبت شود،تحت مراقبت بودند را مورد ارزیابی قرار دادند.
تجویز انتی بیوتیک یک سال قبل با افزایش شاخص توده بدنی همراه بود ( مخصوصا در سالهای میانی نوجوانی) و دستورهای تجویز انتی بیوتیک به صورت تجمعی با افزایش دائمی شاخص توده بدنی همراهی داشت.
الگوهای تحقیقاتی نشان میدهد که انتی بیوتیکها میتوانند سبب وزن گیری اضافی به میزان 0.73-1.5 کیلوگرم در سن 15 سالگی شوند.
پیش بینی میشود که ماکرولیدها با بیشترین افزایش وزن در این سن همراه باشند.
محققان معتقدند که انتی بیوتیکها با تغییر در میکروبهای روده، روی متابولیسم و تعادل انرژی تاثیر میگذارند. انها نتیجه گیری میکنند که مصرف انتی بیوتیکها ممکن است روی وزن گیری در تمام دوران کودکی و نه فقط در سالهای اولیه تاثیر بگذارند.
International Journal of Obesity October 21,2015.
دکتر مهدی شاهمیرانی (داروساز)
@TebeAtfal
بررسیها نشان میدهد مصرف انتی بیوتیک در دوران کودکی با افزایش شاخص توده بدن ( BMI ) همراهی دارد. هم دوزهای اخیر و هم دوز تجمعی انتی بیوتیکها با افزایش شاخص توده بدنی در دوران کودکی همراه است.
بااستفاده از پرونده های الکترونیک، محققان دستورات پزشکی دریافت انتی بیوتیک را در تقریبا 150 هزار کودک و نوجوان 3-18 سال که حداقل برای مدت یک سال قبل از اینکه اولین ( BMI) آنها ثبت شود،تحت مراقبت بودند را مورد ارزیابی قرار دادند.
تجویز انتی بیوتیک یک سال قبل با افزایش شاخص توده بدنی همراه بود ( مخصوصا در سالهای میانی نوجوانی) و دستورهای تجویز انتی بیوتیک به صورت تجمعی با افزایش دائمی شاخص توده بدنی همراهی داشت.
الگوهای تحقیقاتی نشان میدهد که انتی بیوتیکها میتوانند سبب وزن گیری اضافی به میزان 0.73-1.5 کیلوگرم در سن 15 سالگی شوند.
پیش بینی میشود که ماکرولیدها با بیشترین افزایش وزن در این سن همراه باشند.
محققان معتقدند که انتی بیوتیکها با تغییر در میکروبهای روده، روی متابولیسم و تعادل انرژی تاثیر میگذارند. انها نتیجه گیری میکنند که مصرف انتی بیوتیکها ممکن است روی وزن گیری در تمام دوران کودکی و نه فقط در سالهای اولیه تاثیر بگذارند.
International Journal of Obesity October 21,2015.
دکتر مهدی شاهمیرانی (داروساز)
@TebeAtfal
Telegram
attach 📎
🔸همان کیس 5 روز بعد از درمان با سفتر+کلیندا
☄با تشكر از جناب آقاي بهنام احمدي (دانشجوي پزشكي)
@TebeAtfal
☄با تشكر از جناب آقاي بهنام احمدي (دانشجوي پزشكي)
@TebeAtfal
Audio
⚡️فایل صوتی فوق: کارگاه آموزشی ASQ
(پرسشنامه ارزیابی تکامل کودکان) برگزار شده در کنگره سلامت نوزادان مورخ 95/9/4
☄مدرسین: آقای دکتر حبیب الهی و آقای دکتر زرکش
@TebeAtfal
(پرسشنامه ارزیابی تکامل کودکان) برگزار شده در کنگره سلامت نوزادان مورخ 95/9/4
☄مدرسین: آقای دکتر حبیب الهی و آقای دکتر زرکش
@TebeAtfal
Audio
⚡️فایل صوتی فوق قسمت کامل تری از سخنرانی استاد نیک نفس درباره تازه های احیاء تقدیم شما می شود
@TebeAtfal
@TebeAtfal
European Consensus Guidelines 2016.pdf
165.6 KB
🔸European Consensus Guidelines on the Management of Respiratory Distress Syndrome – 2016 Update
☄با تشكر از خانم دكتر پريسا محققي (فوق تخصص نوزادان)
@TebeAtfal
☄با تشكر از خانم دكتر پريسا محققي (فوق تخصص نوزادان)
@TebeAtfal
علل سقط جنین در سه ماهه دوم.pdf
1.3 MB
🔸Second-Trimester Pregnancy Loss:
What do we know? What can be done?
☄ با تشكر از جناب دكتر جواد كريم زاد (متخصص علوم ژنتيك)
@TebeAtfal
What do we know? What can be done?
☄ با تشكر از جناب دكتر جواد كريم زاد (متخصص علوم ژنتيك)
@TebeAtfal