2026 yilning eng yaxshi serialini ko'rdizlarmi?

Neftlix suratga olgan koreys doramasi. Ko'ringlaree, haqiqiy ta'lim haqida. Koreya ta'lim tizimi qanday qulagani, bola huquqlari bahonasida o'qituvchidan qanday qilib hamma richaglar tortib olingani, ta'limdagi korrupsiya, huquqini bilib qolgan bolalarning istalgan nomaqbulni yeyishi - bullingdan tortib, ko'cha bezoriligi, narkotik sotish, zaif bolalarni narkotik kuryerga aylantirishgacha, maktablarni qamragan onlayn qimor, "lirika" balosi, instagram orqali o'qituvchilarni bulling qilish va ba'zi qizlarning montaj qilingan videoni joylab, o'qituvchini joniga qasd qilishgacha olib borishi, odamlar esa auditoriyasi yo'q sodda o'qituvchiga emas, auditoriyasi bor qizga ishonishi - bugungi muammolarni avra-astarini ag'daribdi xullas.

Zed avlodni qanday tarbiyalash haqda kino bu. Shiori: bolalardan qo'rqadigan kattalar ularni tarbiyalay olmaydi.

https://asilmedia.org/18373-aqlingizni-kiritib-qoyamiz-haqiqiy-talim-koreya-dorama-seriali-2026-barcha-qismlar-uzbek-tilida-ozbekcha-tarjima-kino-full-hd-tas-ix-skachat.html

Darrov telefondagi xabarlarni titaman. Chiqadi. “Qorovul, muassasa ma’naviyatchisi falonchayev Olamgir, shuningdek, haydovchi Faloncha Falonchayev bilan birgalikda yillardan beri muttassil ravishda koloniyadagi qizlarni zo'rlab kelgan. Direktor Aziza Falonchiyevaga bari boshidan ma’lum bolgan, ammo hech qanday chora kormagan. Ayni paytda aybdorlar hisbga olingan… eng kop jabr chekkan qizlar:…” Maftunaning ism-sharifi eng boshida turardi.

Yangi hikoyamni olib keldim:
https://telegra.ph/KORIDOR-HAM-BUQA-UNI-SUZADI-10-13

P.s: Suratda Goyaning "Bolasini yeyayotgan Saturn" asari (surat ma'nosiga ham gugldan bir qarab qo'yinglar)

ZAR QADRI

O'qib olim bo'lmading -
Miyig'ida kuladi otang
Shahar olib bermading -
Miyig'ida kuladi onang
Puldor bo'lib qolmading -
Miyig'ida kuladi ukang

Olmadingmi bir mansab, kursi -
Miyig'ida kuladi qo'mshi.

"Qancha puling bor" - kissangga kiradi biri.
"Qanday ishing bor" - hayotingdan yuradi biri.
"To'y ko'raylik" - gapni buradi biri...

Hammasidan birdan iradi biri -
O'qib olim bo'lmagan
Mansab, kursi olmagan
Puldor bo'lib qolmagan -
I-n-s-o-n bo'lgan bir odam.

Negadir xijolat bo'laverar u
zar bilgan zargarning uyati bilan
piyova  so'ragan odamga
sushi olib kirgan
girgitton kabi.

Odam nega buncha muhabbatga zor bo'ladi?

Kishi hech qachon to'ymaydigan yagona his muhabbatmi?

Kimdan ko'p ta'sirlansang, o'shandan eng ko'p og'riqni qabul qilasan. Shuning uchun avvaliga ustoz bo'lgan odamlar keyinroq keyinroq dushman bo'lib ketadi. Senga emas, sening fikrlaringga yo qarashingga. Boshida ota-ona shunday, keyin ustozlar, keyin do'st yoki boshqalar. Kitoblar, sevimli ijodkorlar shunday. Avvaliga aynan ular seni tushinadigan tuyiladi. Oxir oqibatda aynan ular tushinmasligini anglab yetasan va o'sha joyda ular senga kutganidan boshqa ekaningni aytib tig' sancha boshlaydi. O'sha tig', og'riq eng muhim chaqiriq. O'z haqiqatingni topish uchun. Haqiqatingni mana shu tig'lar ta'sirida topasan.

Shuni uchun ta'sirlanish doimo muhim. Ta'sir orqali o'zingni yo'qotasan va ta'sirlangan kimsang, g'oyangga aylanasan. Aslida esa sen ular emassan, bo'lolmaysan. Vaqti kelib bu tig' sanchilganda o'sha ta'sirga qarshi bosh ko'tarasan. Endi o'zini topish boshlanadi. Qizig'i va yaxshi tarafi, osha ta'sir ostida bo'lgan davringda sen ularning quvvatini o'zingga shimgan bo'lasan. Aynan mana shu boshqa odamga evrilishingda yangi kuch bo'lib qo'shiladi.
O'zini yo'qotmagan o'zini topolmaydi. Va har gal yangilanish, yangidan topish uchun yo'qolish muhim. Ta'sirlanish muhim.
Umrbod ta'sirlanavering. Albatta keyinchalik o'shalarni inkor etib ketish uchun. Boshqa yo'l yo'q. Sizga kerak javob hech kimda yo'qligiga ong har davrda iqror bo'lib borishi kerak.

ODAMLAR NEGA PSIXOLOGGA BORAVERADI?

Menimcha endi buni to'xtatishning iloji yo'q. Odamlarning og'riqli nuqtasi bor, shuning uchun boryapti, psixologlar bundan foydalanyapti dersiz. Yoki ko'proq pul topish uchun motivatsiya? Ehtimol bular ham to'g'ri. Ammo men sababni boshqa joyda ko'raman.

Odamlar psixologga o'zini aybdor his qilayotgani uchun boradi. Masalan, "men yomon onaman" deb o'ylaydi va o'zini yeb bitiradi. Qancha ko'rdim shunaqa yosh onalarni.
Ko'pincha jamiyat ham qancha qilmasin yomon ona ekanini uqtiradi. Anavi ona keyin nevroz holatiga borib yetadi. Psixolog birinchi navbatda "kel, avval sen aybdor emasligingni ko'rib chiqaylik" deydi xayrixohlik bilan. Professional psixologik etikada birinchi galda mijozga xayrixoh bo'lish talab etiladi. Odamlar XAYRIXOHLIK sotib olgani boradi. Chunki atrofda rostdan xayrixohlik yo'q. Boriyam aql o'rgatish mazmunida.
Va keyin chindan ham doimiy o'zini ayblab yeyotgan onaning yaxshi bo'lishga, o'z ustida ishlashga energiyasi qolmaydi. Buni Krishnamurti yaxshi tushintiradi.
Bir paytlar indulgensiya aybdorlik, gunoh oldi-sotdisi bo'lgani kabi psixologiya ham shu. Umuman, butun sivilizatsiyamiz asrlardan beri gunoh va ayb oldi-sotdisiga asoslangan. Aniqsa, ruhiyatga tegishli munosabatlar. Krishnamurti buni biladi va tanqid qiladi.

Nitshe "Axloq genaologiyasi"da shu haqda yozadi. Xristianlik va Yevropa madaniyati faqat aybdorlik oldi-sotdisiga qurilgan deydi. Krishnamurti deyarli madaniyatlar, ideologiyalar shunday deydi.

Xo'p, agar psixologlar bo'lmasa, biz Nitshe kabilarning mana shunaqa asarlarini o'qishga tayyormizmi, qabul qilishga-chi? Ostun-ustun bo'lib ketmaymizmi? Bizni dinimiz va madaniyatimiz aybdorlikka asoslanmaganmi?

Bu savollar o'rtaga chiqsa, bilmadim, nimalar bo'p ketadi. Qo'yinglar, psixologlar o'sha joylarga chuqur kirmasdan, diniy masalaga teginmasdan, odamlarni aybdorlikdan og'riqsiz olib chiqib bera qolsin.

IKKINCHI katta sabab - bizda hammayoqda nasihat urchib ketgan. Odamlar tuyg'usini tanimaydi. Hatto adabiyotda ham tit-pitini chiqarib tanitolmaymiz. Tanitgan asarlarni ham o'rtada turuvchi ShARHCHILAR "yaxshi va yomon" nomli soxta axloqqa shunday yopishtiradiki, yana o'quvchi nasihat to'riga tushib, asarning asl ma'nosidan uzoqqa uchib ketadi. Vaholanki ularda tuyg'u tanishga ehtiyoj bor. Madomiki, adabiyot shunday zaif va to'silgan ekan, psixologlar uddalay qolsin bu ishni.

Eslanglar, Rumiyga ham odam nasli "kim bo'lsang ham kel" degani uchun ergashgandi dinidan qat'i nazar. Insonga mangu aybdorlik emas, xayrixohlik kerak. Insonga muhabbat kerak. Bizdagi hozirgi psixologiyani oziqlantirayotgan - mana shu EHTIYOJ! qolgani chepuxa.

Unday qil, bunday qil baribir o'zingdan noroziligingcha qolaverasan. U yo'lni tanlasang ham, bunisini tanlasang ham hammasi yomon ko'rinaveradi. O'layotgan lahzamda hammasidan rozi bo'lishimni bilaman. Menga hech narsa kerak bo'lmaydi u paytda. Menga hamma narsa kerak ekan, hamma narsadan noroziman baribir. O"limgacha.

Hatto endi o'lim sharobini ichish qalqitmaydi. Og'riqlar og'ritmaydi. Chunki hamma narsaga allaqachon javobim bor. Javobi bor odam o'lgan odamdir. Endi og'riq uni uyg'otolmaydi.

АҚШ давлат котиби Марко Рубионинг Самарқандга ташрифи ортидан Эроннинг бир қатор элчихоналари ижтимоий тармоқлардаги саҳифаларида ўхшаш постлар ёзди. Уларнинг қисқача мазмуни: Самарқанд — "Эрон мероси", "Эрон маданиятига оид", сен йўқ қилмоқчи бўлаётган маданиятнинг бир қисми. АҚШга қарши ахборий ҳужум қилишга уринаман деб Ўзбекистонга тегиб қўйганини тушунмагандир ҳам у бечоралар.

Мен бу қарашларнинг илдизини тушунтиришга ҳаракат қиламан. Аслида илгари тушунтиргандим — Беруний ҳақидаги туркум постларда, шуни қисқача эслатиб ўтаман десам ҳам бўлади.

Авеста замонларидан бошлаб дастлаб орий, кейин эрон номлари остида қардош тилларда гапирувчи халқлар ва улар яшовчи ҳудудлар тушунилган. Аҳамонийлар давридан бошлаб бу халқлар йирик империялар ва ўзига хос маданият яратган. Шу ҳудудларда яратилган маданиятни Ғарб фани кўпинча Iranian — эроний, IX асрдан сўнг эса, лингва франка ўлароқ кенг тарқалган эроний тиллардан бири — янги форс тили билан боғлаб, Persian деб атайди.

Икки муҳим жиҳат:

- эроний халқлар эгаллаган ҳудудларнинг шарқий қисми илк ўрта асрлардан турклар қўлига ўтиб, кўпроқ Турон деб юритила бошланган, лекин у ерда олдинроқ шаклланган маданият ва эроний тиллар анъанаси давом этгани боис шарқшуносликда барибир Iranian/Persian Culture тушунчаси ўрнашиб қолган;

- форс тилининг ҳам, эроний маданиятнинг ҳам бирламчи марказлари бугунги Эрон ҳудудида бўлмаган; меъморчилик, ёзма маданият Бухорода, Самарқандда, Балхда, Марвда, Нишопурда ривожланган, кейинчалик бугунги Эрон ҳудудларига ёйилган.

Барча "миллий" тарихчиликлар сингари, Эрон расмий тарихчилиги ҳам шарқшуносликда ўрнашган форс ёки эроний маданият тушунчасини ўз давлати номи ва ҳудуди билан боғлайди, ўзини марказ деб ҳисоблайди. Яъни ўтмишдаги вазият бугунги сиёсий чегаралар билан боғланади: бизнинг маданиятимиз, бизнинг ерларимиз, бизнинг меросимиз...

Ваҳоланки, кўп ҳолларда маданий қадриятлар Марказий Осиёдан бугунги Эрон ҳудудига кириб борган. Буни меъморчилик мисолида кўрсак. "Эроний" меъморчиликнинг асосий марказлари Мовароуннаҳр, Хуросон ва бугунги Афғонистоннинг айрим ҳудудлари бўлган. Бу ҳудудда ўзаро боғлиқ меъморчилик мактаблари шаклланган, улар ўхшашлик бинолар қурган.

Темурийлар даврида Мовароуннаҳр мактабининг роли кучайиб, халқаро аҳамиятга эга дурдоналар қурилган. Темурийларга хизмат қилган усталар кейинчалик Сафавийлар ва Усмонлиларга хизмат қилиб, маҳаллий анъаналарни у ерга олиб боришган.

Эроннинг тарихий қиёфасини яхши сақлаган машҳур маданий маркази бор — Исфаҳон. Исфаҳоннинг аксар машҳур бинолари Самарқанддагидан кейин, Темурий меъморчилиги таъсирида қурилган. Умуман, Темурий меъморчилиги Сафавийлар, Усмонлилар ва Бобурийлар меъморчилигига катта таъсир ўтказган. Шайбонийлар ва кейинги ўзбек хонликлари меъморчиликлари эса Темурийлар меъморчилигининг бевосита давомидир.

"Эроний маданият", "эроний меъморчилик" тушунчалари билан баҳслашмаган тақдиримизда ҳам, бу меъморчиликнинг асосий ўчоқлари Марказий Осиёда бўлиб чиқяпти. Яъни бугунги Эрон — бу маданиятнинг бир бўлаги холос; бошқа ҳудудларга маданиятни экспорт қилган тарихий маданий марказ эмас. Бу икки минтақани бирлаштирган сиёсий марказлар эса доим Марказий Осиёда бўлган. Ë Теҳрондан, Табриздан туриб Самарқандни бошқарган бирорта сулолани эслай оласизларми? Охирги 1,5 минг йил давомида доим бунинг тескариси бўлган.

Шундай экан, бугунги Эрон расмий ташкилотлари "бу бизнинг маданий меросимиз", "бизга тегишли меъморчилик" дейиши ҳам тарихий фактларни бузиб кўрсатиш, ҳам сиёсий кўрликдир.

@AsanovEldar

O'zbek tilimiz boyisin. Hech qachon kambag'al bo'lmasin.

P.s: Hamid Ismoilning "Jinlar bazmi" asariga oxirgi 20-30 yillikda o'zbek tili jozibasini mukammal ko'z-ko'z qilgan asar' mukofoti berilsin.

Bliin, til ustida bu darajada ishlash uchun yozuvchi nima qilishi kerak bo'lsa, 🤔

"Tomchi suv ketidan favrak, favrak ketidan oqim, oqim ketidan sel kelganidek bir zahoti olamon Arkka sizdi, yoprildi, bosib ketdi."

"...harakatlari sirtlonning urg'ochisidek yengilu epchil bo'ldi, birdaniga munkayib qolgan otasining siniq ko'nglini asrab-avaylab chegaladi - ovozlari chinnidagi qiyomdek shiraladi."

Ana senga Nasr-u, mana senga Asar!

"Jinlar bazmi" romani uch davr va muhit tilida yozilibdi: Buxoro amirligi qismida tojikchaga belangan o'zbekcha, Qo'qon xonligi Navoiy g'azallari, Andijon sheva va "Muntabax ut tavorix"ning g'aroyib poetik tilida, Abdulla Qodiriy hayotiga oid sahnalar ruscha aralashgan adabiy til va Toshkentchada...

Asar faqatgina tarixiy emas, u yozuvchining xayoli (Abdulla Qodiriy misolida) qanday ishlaydi, degan manzarani ham keng masshtabda yorityapti. Shu jihatdan Pamukning "Mening otim Qirmizi" sidan aslo kam emas.

Ba’zan zarif ayolga aylangim kelar,
Yakshanbalarda uyimni to’ldirsa she’rli kechalar.
Gulxanni yondirsa
Og’ochlardan ko’proq tuyg’uli so’zlar,
Stol bezataman do’stlarim uchun
Tabassum bilan.
Teatr haqda bahslashamiz,
Kino haqida,
Masalan, Tillaniso
Nobel olgan ayol haqda gapirarkan,
Olqishlaymiz,
“navbatdagisi sen!”, deya!
Shahboz “More, o, More”ni kuylaydi,
Jo’r bo’ladi jo’ralar,
Oppoq marjonlar tovshi,
Harir kiyimlar
Yomg’ir isi, she’r isi
To’ldiradi kuzakli kunni.

Ba’zan jangchiga do’ngim kelar tirnogimgacha,
Har haqsizlik,
Har yuzsizlik,
Har baxtsizlik uchun
Jazolagich.
Elning yo’liga boshimni tikib,
Erlar safida turib
Elni qo’rigich!
Kiprik qoqmas edim,
Titramas edim,
Tutib kelyotib,
Qo’lin chopyotib
Xoinni,
La’inni,
Vatanfurishni!

Zariflik,
Jangchilik,
Ayollik,
Barisi go‘zal!
Barini eplayman qachondir.
Faqat hozircha jimgina qo’shiq aytaman:
Ayol — jannatidan quvilgan malak!

@FeruzaXayrullayeva

Noutbukka qarab o'tirganim o'tirgan. Vaholanki terishim kerak, asarimdan qog'ozdan kompyuterga ko'chirishim kerak edi. Vaqt qistab kelyapti. Har oy grant hisobotini topshirishim kerak. Yozishgaku mazza qilib yozdim haftaning har besh kunida tongda. Endi ularni o'qish azob. Terish davomida miyam avtomatim tahrir qiladi. Tahlil qiladi. Baholaydi va yana o'z maqsadingga yetolmagansan deya tashxis qo'yadi. Keyin dumini yeyotgan ilondek o'zingni yeyish boshlanadi. Orada kimgadir yo nimagadir o'zingni urish. Lekin o'sha paytdayam nimadir bahona ichingni ilon chaynab turadi. Baribir qaytib kelasan qismatingning oldiga. Doimiy o'zini yeb o'rgangan qayerga borsa o'zini tashiydi. Balki u o'z postini faqatgina o'zini yeyish orqali tashir (lar).

P.s: xullas, menga yaxshi gap aytib, ko'nglimni omasalariz, shiddatim pasayib ketyapti o'zimni yevurganimdan

Daraxtlarning uçi nolali şovulladi. Allaqaçon bargi to`kilgan qoqshol shoxlar pishangchi shamol har zo`r berganida bir-biriga qarab yummatalarga intilardi. Osmon g`azabini har odamning betiga purkamoqchi aydahordek chodrasiga burkanib pastga enib keldi. Chumchuqlar ham, qaldirg`oçlar ham havoni qayçisimon kesib o`tarkan, qaylargadir “gum ollo” bo`ldi. Anavi qattiq şamol o`zi ham junjikadigan bir tarzda sovuq haroratini kiydi va shamolning havoga sovrilgan zarra-zarralari nashtardek qadalaverdi. Sovuqning har zarrasini tortib ko`rsa, bir botmon, ikki botmon zamharir çiqdi. Har zarraning mana şunaqa og`irligi makka barglariga singib, tanasini mayishtiraverib, oxir qondek ko`k suvlarini – tanasidagi tiriklikni yaxlatib taşaladi. Sovuqning og`irligi faqat ekinlarning emas, odamlarning ham rang-ro`yiga ço`kib, zarralar yig`ilgança do`lvor kristall toshlarga do`ndi. Shunday toshlarning ikkitasini onasining nigohida ko`rdi – g`adir-budur va oq edi. Toshning bunaqa g`adir-budurligi nigohlarini o`yib-tirnab olganidan onasiga boqish endi malol kela boshladi. Osmondan tushgan muz kristall boshida Jannatdan tushirilgan Hajarul Asvatdek oq edi. Hajarul Asvatni odamlarning gunohlari qoraytirgan bo`lsa, sovuq urib qoraygan makka aççig`imi, onasining ko`zlaridagi ham qoraydi. Bu orada qahrga mingan osmon şu qadar yaqin keldiki, odamlarning g`ashiga battarroq tegish uchun Ayoz degan kuydirilgan kallani hammaning ko`z-qoşi orasiga osib qöydi.


"AJINATEPA" DAN

Ro'moling oqmi, qizim,
Tevaragi ko'kmi, qizim,
Toshquduq bo'ylarida
Saylaganing yo'qmi, qizim?

Yulg'unlar purlandi, ana,
Ko'nglim xiyollandi, ana,
Toshquduq bo'ylarida
Bir yigit sollandi, ana.

"AJINATEPA" dan.

Ps: bu men ilk - 3-4 yoshimda yod olgan she'r. Momom o'rgatgandi. Shu she'rni aytib to'ylarda pul "supirib" kelardim. Oila davrasida - pul, saqich, shirinlik evaziga tog'amlar, xolamlar, ammamlarga aytib berardim.

Bu xalqnikimi, yo momom to'qiganmi, bilmayman. Qizig'i, eng chekka otizimizning chelida yulg'unlar o'sardi - odam bo'yini bemalol yashirardi. Ular gullagandan keyin, shamolda juda go'zal purlanardi. Sal-sal ulg'aygach o'sha yerda biror qizni kutayotgan yigitni tasavvur qiladigan bo'lgan.

Ishga qo'lim qopadigan davrga yetganda esa 5-6 uy naridagi ariq roshidagi tosh quduqdan suv tashish ma'suliyatini onamning qo'lidan oldim.
Yo'lda birinchi o'sha yulg'unlar chiqardi. So'ng qabriston tomonga qaragan po'sirdagan tuproq yo'l. Bir tomonimda yulg'un, bir tomonimda qabriston, orqamda toshquduq - chelaklarimni qo'yib, nafas rostlardim. Shu she'r lablarimdan to'kilishi bahonasida, mana shu she'r ochib bergan holat ichida o'zimni idrok qilishni o'rgandim. Toshquduqqa suvga borib kelguncha bo'lgan yo'lda tasavvurlarim bilan yolg'iz qolardim. Bu mening yagona xilvatimga aylana bordi. Kim bo'lishim, qanday bo'lishim yo bo'lmasligimni idrok qila boshladim - qo'shiq bilan birga o'zimning ichimga kirdim.
Onam "bitta suvga o'lantak ketma" deb dakki berardi ko'p qolib ketganimga. Lekin men yangi bahona topardim - ko'proq borish uchun: idish yuvishga yetmaydi, ovqatga yetmaydi, ichishga yetmaydi.
Ko'proq borgan sari tasavvurimni chiyladim. Yulg'unlar bo'yida yigit ko'rmagan bo'lsam ham, o'zim uchun uni to'qib oldim, yonida mahbubasini ham. Shoxrux, Dilorom deb ism berdim ularga. O'zimdan ortib qoladigan kunlarim ularning hikoyasini yashadim. Shunaq qilib tasavvurlarimni qondirishni, cho'zishni, uzaytirishni o'rgandim.

Toshquduq bo'yida esa yangi kelinchak paydo bo'ldi. Uning qorni burniga yetgan, shu holida 20-30 chelaklab suv tashirdi. Unga men tortib berishni bo'ynimga oldim. Endi kelinchak ham tasavvurimga kirib keldi va xayoliy hikoyalarimdan unga joy ajratdim.

Endi esa o'zim bilmagan tarzda o'sha yulg'un, toshquduq, qurg'oqchilik, kelin, o'zini anglash chog'idagi o'smir qiz - rejalashtirishsiz romanimga kirib keldi. Ha, ongning ishlarini tushinish qiyin. Lekin shu narsalar yozayotgan narsalarimga joziba berayotganini ham anglab turaman.
Hech narsa beiz ketmaydi.

Tepadagi she'r-qo'shiq esa eshigimga aylangan. Biror holatga kirolmasam, shuni xirgoyi qilishni boshlayman. Qarabsizki, o'zimni unutib o'sha holatda yashayotgan bo'laman.

P.s2: shu suv tashish chog'ida kitoblarimni g'altakka bosib olib ketishim, har nafas rostlaganda 2-3 betini o'qib olib, yo'l bosayotganda ularni qayta ichimda qiroat qilishim hech kutilmaganda meni hamma "sen kirolmaysan, unga kirish uchun yillab repititorda tayyorlanish kerak" degan litseyga ob kirib qo'yganini yozsam, o'zi bir katta hikoya bo'ladi. Ha, yo'lda, istakda, yulg'unlarda, toshquduqda gap ko'p)

Yuragim toriqdi
Sen kelasanmi...
Toliqtirdi she'rli asabiy kunlar
Kelasanmi sen?

Qara, o'zimni quyoshga tikkan kabi
Juda tetik, juda yorqinman.
Ko'zlarim qamashdi
Tinkam quridi bu quyoshdan.
Meni yomon urdi bu quyosh.
Qorong'i sevgim, ko'lanka sevgim, sen kelasanmi?

Men namoyonlikka emas, yo'qlikka oshiq edim
Singib ketishlarga oshiq edim men
Yo'qliklaring bilan qilding elga oshkorlar...
Kel, bag'ringda yitir, bag'ringga yashirasanmi?

Eng charchagan toladan ip eshadi kun
Chayir bo'lur, uzilmas emish.
Mendan o'rgan ipin muncha qattiq tortadi hayot -
Bir zum salqi qilib qo'lingga o'ra(y) sanmi?

Muncha ma'yusiyat eshadi mendan dunyo,
Termulib turish-chun o'z ijodiga...
Bir faslman - keziladigan, bir she'rman - termiladigan, birga ketish uchun bir yo'lman balki.
Meni chayqat, odam qilib tiriltirasanmi?
Tirik yo o'lik deya bag'ringga ko'masanmi?

Sen kelasanmi?

Cho'lponning mana bu she'riga nega shu paytgacha diqqat qilmaganmizeeey?! Yo men o'qimagan, ko'zdan qochirganmanmi?

Ola-bula, quyuq-suyuq bulutlar' deganidan ado bo'luvdim, "Qorong'ulik Sharq tomondan qo'zg'algan" da esa butunlay to'kilib, tarqab ketdim.

Belgisizlik qanotini keng yoyib'dan esa umuman o'zimga kelolmayapman. Mana Metafizika! Nima degani o'sha belgisizlik? O'zbek tilida metafizik hislar qanaqa yoyiladi, jaranglaydi? Endi o'zing mazza qilib, o'zing ado bo'laver.

Aytgancha, bu she'r "Jinlar bazmi"da bor ekan.

Ijodkor sevgisi, og'rig'i, kurashi, istagini emas, aslida energiyasini qayerga qo'yishni bilmaydi. Uni ado qiladigan ham o'z kuchi - ya'ni energiyasi.
Shaxsan men o'z kuchimdan ko'p qochganman. Chunki cho'chirdim - berilib ketishdan. Hayotimning qolgan hamma jabhasi izdan chiqishdan. Natijada tahlil qilardim, muvozanat axtarardim. Tushindimki, na tahlildan javob bor, na xotirjam muvozanat. Ijod qilishimga na og'riq, na sevgi, na bilim sabab. Hech qaysisi. Faqat qayerga qo'yishimni bilmayotgan energiya tinch qo'ymaydi. Yeb bitiradi. Uni o'z joyiga qo'yish kerak. Boshqa narsalar izdan chiqadimi, yo'qmi, bundan qat'i nazar. Seni nimadir yeb bitirayotgan bo'lsa, boshqa narsaning izda bo'lishidan ne naf?

Nega Balzak, Dostoyevskiy 15-17 soatlab ishlaganini tushinaman. Van Gog, Sezan bosh olib ketganini shahardan... Ularni energiyasi tinch qo'ymagan. O'zini bermasa, ado bo'lgan. Boshqa sababi yo'q buning.

Avval shuhrat ijod yoqilg'isi deb o'ylardim. Tushindimki, u bir o'yinchoq. Yoqilg'i o'zingga bog'liq bo"lmagan ichingdagi Quvvat. Boshqa hech narsa.

Buni o'zimiz tanladikmi yo u bizni? Bunga javob yo'q. Ammo u uchun ma'suliyatni olish kerak ekan. O'sha energiya uchun. Qochganing bilan u baribir seni quvib yetadi. Farqi, abjag'ingni chiqarib tashlash uchun.
Undan ko'ra u uchun ma'suliyatni ol. Uni Dastyoringga aylantir va o'zing ham uning Dastyori bo'l. Shunda hayotga xizmat qilasizlar.

Sizlar ham bo'layotgan voqealarga izoh topishga qiynalyapsizlarmi?

Rostdan yangi davrda san'atga munosabat, e'tibor iliqlashdi. Umuman hamma sohada ham.
Lekin san'atkorlarning hozirgi chiqishlari hammasini bitta odam irodasiga bog'lab qo'yish emasmi?

San'at va siyosat shu qadar bog'liq bo'lishi shartmi o'zi?

O'zim javob topolmayapman. Kelinglar, fikrlashaylik