Nima desam ekan, bu hayotda hech kim va hech narsa men oʻylagandek boʻlmas ekan, sen ham majbur emassan, (ammo meni chin dildan sevsang, bularni oʻzing bajarasan, meni xafa qilishni istamaysan. #menimcha. Har holda shunday oʻylayman) istaganimdek boʻlishga, shu yerga yozgan va yozmagan orzu-havaslarimni bajarishga ham. Sendan orzularim yoki pul mashinasi sifatida foydalanishni istamayman.

Lekin aytmoqchi boʻlganim, birinchi tasavvurimdek qol. Qandaydir son-sanoqsiz niqoblar boʻlmasin senda. Har holda men bilan munosabat qilayotganingda ulardan foydalanma. Eng koʻp senga ishonishni xohlayman. Qaysidir ishni U qilmaydi, qilmagan deganimda chindan ham haq boʻlib chiqishim darajasida.

Yana menga sen ham ishonishing kerak. Men haqimda nimaiki boʻlsa barchasini bilishing kerak. Qaysi gulni yoqtiraman. Qaysi ovqat yoqadi. Nimani yoqtirmayman. Hammasini.

Yana yozmoqchi boʻlganlarim koʻp. Ammo bularni kimdir oʻqishiga ishonmayman. Balki Sen ham oʻqimassan. Hozirgi insonlar uzun postlardan koʻra koʻproq qisqa va mazmunli gaplarni yoqtirishadi (oʻzimda ham baʼzan shunday. Kayfiyatimga qarab)

Soʻnggi vaqtlarda seni ham, oddiy tuygʻu boʻlgan muhabbatni ham ideallashtiryapman. Va hozirdanoq men istagan Sen va men orzu qilgan muhabbat xayollarimdagidek boʻlmasligidak qattiq qoʻrqaman.

Ammo mayli aynan xayollarimdagidek boʻlmasin. Undan-da goʻzal boʻlsin barcha-barchasi!

Orzular. Senda ham koʻpmikan ular? Ochigʻini aytsam, senli tushlar, xayollar va orzular bu dunyoda yashashga, muammolarimni va qiyinchiliklarimni yengib oʻtishimga undaydi.

Istasang, uchrashganimizdan keyin albatta bizli va bizsiz hayotimiz haqida bir-birimizga soʻzlab beramiz.

Seni uchratganimdan keyin baʼzi yoqtirmagan nimadirlarimni ularsiz yashay olmaydigan darajada yoqtirib qolarman. Yoki aksincha, avval sevgan baʼzi narsalarim yoqmay qolar. Ochigʻi bular haqida oʻzim ham aniq bilmayman. Sen faqat xayollarimda va baʼzan tushlarimdagina borsan, men bilan yashaysan. Reallikka qaytgan yoki uyqudan uygʻongan zahotimoq barchasi avvalgi holiga qaytadi. Erksizlik, qandaydir majburiyatlar, siqilgani bir olam sabablar va eng dahshatlisi sensizlik. Oxirgi bormikan bularni bilmaymankuya, lekin men faqatgina sensizlikka bardosh berolmayman. Qolgan barcha nimaiki boʻlsa, sen bilan birgalikda yengib oʻtishni, maqsadlarimga erishishni istayman. (bu — hayot, albatta, qandaydir sinovlar va qiyinchiliklar hammamizda boʻladi)

Oʻzi umr bir marta berilsa-yu, uni ham sensiz oʻtkazsam, gʻalatimasmi!?

Ertaga nima boʻlishi haqida bilmayman. Balki men kutganimdek boʻlmas ertalar. Menga hozirgi kunim qiziqroq. Ayni damda tirikman, nafas olyapman (zoʻrgʻa boʻlsa ham), maqsadim bor(majburlikdan boʻlsa ham) va sen haqingda oʻylayapman. Sen haqingda soatlab oʻylashim mumkin. Avvallari tez-tez oʻylab turardim sen haqingda. Baʼzan tushlarimga kirarding. Soʻnggi ikki haftada barchasi oʻzgardi. Robotdekman. Bir xil kun tartibi, bir xil mazmundagi tushlar, bir xil savollar. Hozirgi kunda hayotim faqatgina bir rangdan iborat. Unga kamalak tusni kiritish senga bogʻliqdir balki?

Lekin, menimcha, yetarli darajada kutdim seni. Buyogʻiga bardoshim yetmaydi kutishga, sogʻinishga, yigʻlashga, eslashga, nimaiki boʻlsa, barchasiga. Ammo ayni damda butunlay boshqa narsalar haqida oʻylayapman. Ikkimizda ham "Biz" boʻlishimiz uchun faqatgina hozir bor. Keyinchalik nima boʻlishiga hech kim kafolat bermaydi. Orzu qilgan kelajagimizda, orzularimizda men boʻlmasamchi? Yoki sen boʻlmassan balki? Ehtimol qarashlarim, orzularim, "men"im butkul oʻzgarar.

Bilmayman, kelajakda nima boʻladi, qanday boʻladi, kelajak boʻladimi oʻzi? Buni ham bilmayman. Bilganim ayni damda "Biz" boʻlishimiz uchun fursat bor tamom! Uni esa qadrlashimiz kerak.