#nimadir

O‘tmishim haqida ko‘p o‘ylamayman,
chunki u meni kechirmaydi.
Kelajak haqida ham kam,
u meni hali bilmaydi.
Demak, men - faqat hozirda mavjudman.
Bu esa juda noqulay joy.

Bugun nima bo’lishidan qat’iy nazar - mes que un club

Sublime absence – ulug’vor yo’qlik

Ayrim paytlar nimanidir yo‘qligi, mavjud narsadan ko’ra ta’sirliroq bo’ladi. Oddiy aytganda, hayotinga hech qachon tashrif buyurmagan insonlar, hech qachon sodir bo’lmagan hodisalar seni shakllantiradi.

Hammayoqni mahzunlik va arzon falsafa bilan to'ldirib tashlaganimni bilaman. Jo'shqinlik va zavq yetishmayapti. Shu sababli kelayotgan haftani to'liq Afsonalar va fentezi haftaligi deb e'lon qilaman. Dinozavrlar davridan beri kuzatayotganlar bo'lsa yaxshi eslashadi bu haftalikni.

Siz ham nimadirlar yozib, bot orqali jo'natsangiz yoki kanalingiz bo'lsa, yuqoridagi nom ostida postlar qoldirsangiz bo'ladi. Orginal va samimiy tarzda yozilganlarni e'tiborsiz qoldirmayman. Faqat tesha tegmagan mavzularni olib chiqsanglar bas.

Gyuzal haftalik bo'ladi degan umiddaman.

Afsonalar va fentezi haftaligi doirasida

Yapon afsonalarida hammomlarda paydo bo‘ladigan turli xil ruhlar mavjud. Har birining o‘z hikoyasi va harakteri bor: ba'zilari hojatxona ichidan qo‘l chiqarsa, ba'zilari devorlar ortidan pichirlaydi, lekin hammasining kesishish nuqtasi - hammom.

Uyda, maktabda umuman olganda qayerda bo‘lmasin, hammom noodatiy joy bo’lib kelgan - deydi Maykl Dylan Foster, Yapon folkloridagi sirli mavjudotlar kitobi muallifi. U hammomni liminal makon - ya’ni oddiy hayot va butunlay o’zga dunyo orasidagi o‘tish hududi deb tasvirlagan.

Toire no Hanako-san

Eng mashhur hammom ruhlaridan biri - Toire no Hanako-san, ya'ni Hojatxonadagi Hanako. Yapopnyaliklar Hanakoni urush davrida halok bo‘lgan yosh qizning ruhi deb hisoblashadi. Ko‘pincha u qizil ko‘ylak va kalta soch turmagi bilan tasvirlanadi. Uni chaqirish uchun uchinchi qavatdagi qizlar hammomiga kirib, uchinchi kabinani uch marta taqillatib:

Hanako-san, shu yerdamisan - deb so‘rash kerak.

Ba’zan: Ha, men shu yerdaman - degan javob eshitiladi, ba’zida esa kabinadan bitta barmoq chiqadi. U haqida ko‘plab anime va filmlar yaratilgan bo'lsada, asl tabiatida beozor ruh sifatida eslanadi.

Kashima Reiko

Reikoning hikoyasi ancha qorong'u. Afsonalarga ko'ra, u poyezdda baxtsiz hodisaga uchrab, oyoqlaridan ayrilgan. Endi esa hammomlarda izg'ib, yo’lida uchratgan kimsadan:

- Mening oyoqlarim qayerda ? deb so‘rarkan.

Agar to‘g‘ri javob berilmasa (Meishin ekspress yo‘lida deyish kerak), u suhbatdoshining oyoqlarni uzib ketadi, deyishadi. Hatto ayrim versiyalarga ko'ra: kim bu hikoyani eshitsa, bir oy ichida Kashima Reiko bilan to‘qnash kelishi mumkin ekan (har ehtimol, isiriq, duo qib yuringlar )

Aka Manto

Yapon hammomlarida duch kelishingiz mumkin bo'lgan eng yovuz ruhlardan biri Aka Manto hisoblanadi. Uni uzun qizil plashli, yuzini niqob bilan yopgan, g'ayritabiiy ko'rinishga ega sirli shaxs sifatida tasvirlashadi. Odatda, hammomning oxirgi kabinasida, hojat tugatayotgan paytda paydo bo'lib, sizni gapga soladi:

Qizil plashmi yoki ko‘k plashmi ?

Agar qizil desangiz - qonli o‘lim, ko‘k desangiz - bo‘g‘ilish. Agar boshqa rang tanlasangiz, ruh sizni narigi dunyoga olib ketadi. Qutulishning yagona yo‘li - hech narsani tanlamaslik va savoliga javob bermaslik. Bu esa tuyilganidan ancha qiyinroq.

Kappa

Ruh bo'lmasada Yapon mifologiyasida tez-tez tilga olinadigan maxluqotlardan biri. Odatda daryolar va ko‘llarda suzib yurgan bolalarni suv qariga tortib ketadigan bu mavjudot, eski hojatxonalarda ham paydo bo‘lib, odamlarni, ayniqsa ayollarni "bezovta" qiladi degan rivoyatlar yuradi.

Akaname

Akaname yuqorida sanab o'tilgan barcha maxluqot-u, ruhlar orasidagi eng jirkanchi bo'lib, uzun tili bilan hammomlarni, hojatxonalarni yalab yuradi. Xalq orasida - uyingizni toza saqlamasangiz, shunday maxluqlar paydo bo'ladi, degan kinoyali afsonalar keng tarqalgan.

Dast avval eslaganimiz, Maykl Dylan Foster yana shunday degan:

Hammomda deyarli yoki butunlay yalang‘och bo‘lganingiz uchun o‘zingizni qisman xavf ostida his qilasiz. Shu sabab, hammom - iloji boricha tezroq ishni bitirib, chiqib ketish kerak bo‘lgan joydir.

Xullas, Yaponiyaga yo'lingiz tushsa, hammomlarda ko’p qolib ketmang )

@vasilbro

Afsonalar va fentezi haftaligi doirasida

Mnemosina

@vasilbro

Yaxshi o’yin ko’rdik. Inter finalga munosib harakat qildi. Respekt.

Visca Barca

#hadya

Qamarbooksdan sovg’a keldi. Tashakkurlarim )

@vasilbro

2025 yil premyeralari

23-may. Uddalab bo’lmas topshiriq: So’nggi hisob kitob (Mission Impossible: The final reckonning)

30-may. Karatechi bola: Afsonalar (Karate Kid: Legends)

6-iyun. Balerina (Ballerina)

13-iyun. Ajdahoni qanday o’rgatish kerak (How to train your dragon)

20-iyun. 28 yildan so’ng (28 years later)

27-iyun. Formula 1 (F1)

27-iyun. Megan 2.0 (M3GAN 2.0)

11-iyul. Supermen (Superman)

25-iyul. Fantastik to’rtlik: Ilk qadamlar (The Fantastic Four: First Steps)

10-oktyabr. Tron: Ares

24-oktyabr. Mortal Kombat

26-noyabr. Hayvonlar shahri 2 (Zootopia 2)

19-dekabr. Avatar: Olov va Kul (Avatar: Fire and Ash)

P.s: qay birini kutyapsiz ?

@vasilbro

Mendan u haqida so’rab qolishganda, bir nimalarni valdirayman. Ehtimol u ham shunday qilar. Lekin, bir narsa aniq - ikkalamiz ham yengil tortamiz.

U bilan bog’liq voqealarni xotirlayman yoki shunday qilayapman, deb o‘ylayman. Har safar biror narsa o‘zgaradi: u qanday qaragandi, men nima degandim, o‘sha gapni balki aytmagandirman, lekin aytgandek eslashim mumkin. Chunki shunday bo‘lishini istayman. Vaqt o‘tgan sayin eslangan hodisa tobora haqiqatga emas, shaxsning o‘zi haqida qanday fikrda bo‘lishini xohlagan shakliga aylanadi. Yanada aniqroq aytsam, xotira haqiqatdan ko’ra, o‘zini oqlash, yengillatish, chiroyliroq qilib ko‘rsatish uchun yuritiladigan kundalikka o’xshaydi.

Sizda ham bo’lganku: shunday qilganman, mana bunday javob berganmanga o’xshash gaplar. Chunki eslashning o‘zi qandaydir darajada uyalish, o‘zingga nisbatan adolat istash, o‘tmishni qutqarishga urinishdir. Garri Potterdagi professor Goratsiy Sliznort bilan bo’lgan voqea bunga juda yaxshi misol bo’ladi. Post g’oyasi ham ayni shu epizodni qayta ko’rganimdam keyin keldi. Shu bois, eng ravshan xotiralar ham aslida eng ko‘p tahrirlanganlar bo‘lishi mumkin.

@vasilbro

Bugungi kunda eng ko‘p ishlatiladigan, lekin eng kam tushuniladigan iboralaridan biri - men depressiyadaman. Kechagina birga yaxshi vaqt o’tkazgan tanishing yozib qoladi: depressiyadaman. Instagramda uchtadan bittasi aytadi: depressiyadaman. Kimdandir hol-ahvol so’ragan bo’lasan, u ham aytadi: depressiyadaman. Sal shamol esib qo’ysa bo’ldi - depressiya.

Depressiya bu qadar yengil, “mood” darajasidagi narsa emas. U yurak siqilishi yoki kayfiyat yo’qligi, hattoki tushkunlik ham emas. U tananing va ongning barcha sistemalari go‘yoki ichkaridan buzilib, hayotdagi hamma narsa bir xil tovushga aylanib qoladigan holat.

Depressiyada asosan nimalar kuzatiladi ?

Oldin seni sevintirgan mashg‘ulotlaringa tupurib qo’yasan, men kabilar uchun hatto filmlar ham zavq bermay qo’yadi.

Atrofingdagi shunchaki mavjud odamlar tugul, yaqinlaring bilan ham so’zlashging kelmay qoladi.

Uyquga berilib ketasan. Ruhing hammasiga qo’l siltaydi.

Eng oddiy qarorlarni ham qabul qilishga qiynalasan. Badiinga urib ketgan taomdek, nimaniki yesang tomog’ingdan o’tmaydi.

Tushungandek bo’lyapsanmi ? Depressiyadaman deyish bilan depressiyada bo‘lish o‘rtasida butun boshli jarlik bor. Shunchaki “ruhiy siqilish”ni “depressiya”ga almashtirib qo‘yish - kulguli.

Qalashib ketgan ishlaring, yig’ilib qolgan qarzlaring, atrofingdagi insonlarning senga munosabati, yomon ish joy - xullas bosimli hayot tarzi ham depressiya emas jin ursin, stress bo’ladi. Ikki kun yaxshilab uxlasang, suyukliging bilan qizil vinodan simirib, biror romantik kinoni bosvorsang bo’lgani, stress ham kamayadi.

Yoki ayrim paytlar bo’ladi: kuning shunchaki yomon o’tadi, otang bo’ralatib so’kadi, jufting bilan urushib qolasan, kayfiyating yo’qoladi, yurak siqiladi - bu ham depressiya emas. Shunchaki tushkunlik. O’tkinchi holat.

Depressiya kundalik o‘zgaruvchanlikdan yiroq, chirkin zulkdek sendan ayrilmaydi. Unga motivatsiya bilan qarshi chiqolmaysan. Uni sevimli qo‘shiqlar bilan yo‘q qilib bo‘lmaydi. U og‘riq. Do’xtir talab qiladigan terapiya, ba’zida dori-darmon zarur bo’ladigan holat. Uni shunchaki “charchoq” yoki “qiziqish yo‘qligi” bilan almashtirib bo‘lmaydi. Depressiya haqidagi eng katta noto‘g‘ri tushuncha “odam kuchli bo‘lsa, o‘zi o‘tib ketadi” degan gap.

Manchester by the seani ko’rvor, oz-moz tushuncha bo’ladi va nozik qalbchanga og’ir botgan ikki kunlikni - depressiya deb valdirashni bas qil.

@vasilbro