Yana ilhomim keldi🫠

​​#nimadir

Yarim tun. Tomog’im qurushib uyg’ondim, uyqusiragan alfozda chanqoqni qondirgani oshxona tomon ketdim…

…xuddi cho’ldan kelgan tuya kabi sipqorib ichardim, ohirgi marta qachon bunchalik chanqaganligimni eslolmayman, biroq tashnalik bosilmasdi. Beshinchi stakandan so’nggina to’xtadim. Ovoz…

…ga’lati, g’alatiligi shundaki nimaning ovozi ekanligini anglolmay turardim - sust ammo aniq, kimdir kitob o’qiyotgandi, biroq men tushunmaydigan tilda….

…eski kitoblarim taxlangan xonaning eshigi ochiq. Oyda bir-ikki marta changdan tozalash uchun ayam kirishini aytmasa, doim qulf turadi, kalit esa o’zimda. Xona tomon yurdim, shivir-shivir jonlandi, biroq hali ham nimaligiga tushunmay garang edim…

…eski kitoblarning ifori dimog’imga urildi, xona bo’sag’asida turib qoldim. Ovozlar esa tindi. Zulmat. Ichkari kirdim…

…qandaydir zaif nafasni his qilardim. Yutoqib, yutoqib olingan nafas. Menga tanish bo’lgan nafas. Chiroqni yoqdim…

…qaltirardim, xona markazida menga qarab jilmayib turgan o’zimni ko’rib, qaltirardim.

va keyin chiroq o’chdi.

The Seventh Seal - Yettinchi muhr (1957)

IMDb – 8.1
Rotten Tomatoes – 93 %

Bugungi oqshom uchun film.

@vasilbro

Tost kep qoldi, kerak bo’lsa foydalanarsizlar;

Qadahda nafaqat uzumning sharbati, balki vaqtning sirli falsafasi ham bor. Har bir tomchisi o'tmishingni xotirlab, kelajagingni qizdiradi.

​​#nimadir

2.0

Ko’zimni ochganimda hali tong otmagan, derazadan kirayotgan oy nuri xonamni nim yoritib turardi. Odatda, tun yarimida uyg’onmayman, balki ertaga safarga ketishim kerakligini ko’p o’ylaganim sabab shunday bo’lgandir.

Uyg’onganimdan beri o’zimni g’alati, doimgidan ko’ra og’irroq his qilayotgandim, nimadir o’zgargan edi go’yo…

…qancha vaqt shiftga termulib yotganimni bilmayman, vaqtni anglolmasdim, nimani o’ylayotganimni ham bilmasdim. Siqiladigan hech qanday mushkulotim yo’q bo’lsada, ko’zimni ochganimdan beri paydo bo’lgan g’ashlik meni tark etmayotgandi…

…chiroqni yoqdim va safar uchun jamadonimni yig’ishni boshladim…

…eshik ohista taqilladi. Jin ursin, esimni tanibmanki biror kim xonamga taqillatib kirmagan. Tong otishiga kamida ikki soat bor, shu bemahalda kim bo’lishi mumkin ? Ichimga shubha aralash yengil qo’rquv oraladi, biroq men o’z uyim, o’z xonamdaman, hozir bunaqa axmoqona xayoliy tasavvurlarga beriladigan vaqt emas, eshik tutqichiga qo’limni cho’zdim…

…eshik ortida o’zim turardim…

…hayrat va titroq. Bu men edim, chap yuzidagi xolidan tortib, singan old pastki tishi, hafsala bilan taralgan sochigacha men edim. Ammo, bu nusxada nimadir boshqacha, ko’zlaridagi nigoh, yuzidagi sovuq tabassum, yo’q, yo’q - o’zimga qarab turgan bu “men” butunlay begona edi.

- O’zingni tanidingmi ? - dedi u sekin. Ovozi g’ayritabiiy tarzda og’ir edi. Tilimga biror so’z kelmadi, unga tikilgancha, qotib qoldim. Shuurim muzlagan, biror manili fikr bu muzni eritolmayotgandi…

…u jilmaydi, bu jilmayishda insoniylikdan yiroq bir ma’no bor edi. To’satdan - Men kelajakdagi senman - dedi. Ertaga seni hayotingni o’zgartiradigan qaror kutyapti. Men shu qarorning natijasiman...

…yoqimsiz sukunat...

- Qanday qaror ? shu so’znigina ayta oldim nihoyat, og’zimdan chiqayotgan so’zlar o’zimga g’alati tuyulardi, xuddiki tanam endi o’zimga tegishli emasdek.

Stulni oldida, yonimga kelib o’tirdi, ko’zlarimga tikilgancha:

- Ertaga muhim tanlov qilasan. Bir yo’l bor, seni shu yo’lga undayotgan menman. Agar o’sha yo’ldan yursang, sen “men” bo’lasan. Agarda, rad etsang hayoting boshqa yo’lda davom etadi. Ikkala yo’l ham o’z narxiga ega - birini tanlasang men bo’lasan, boshqasini tanlasang, o’zgacha kimdir…

…sarosimaga tushib qoldim. Menga tikilib gapirayotgan bu kimsa rostan ham menmanmi ? Men kimga yoki nimaga aylanaman ? Uning so’zlari ortida teran ma’no yashirin edi, biroq hozirgi ahvolim mulohaza yurutishga imkon bermasdi…

- Tanlov qilishing kerak, davom etdi u. Har qaysi yo’ldan yursang ham, o’zingni qayerga ketayotganligingni anglaysan. Biroq bu yo’llar seni ortga qaytib bo’lmaydigan joyga olib boradi. Men bo’lasanmi yoki boshqami ?

Nima deb javob berishni bilmasdim. Gaplari shu qadar og’ir va tushunarsiz ediki, nafas olishim borgan sari qiyinlashib borardi, ortiq uni eshtolmasdim…

…har qaysi tanlov hayotimni butunlay o’zgartirib yuboradigandek tuyuldi, biroq bu tanlovlar meni mavjudligimni so’roq ostiga qo’yayotgandi, men o’zim bo’lib qolishni istardim…

…u menga ohirgi marta qaradi, so’ng asta o’rnidan turib, eshikdan chiqib ketdi. Men esa qimirlamasdim, aniqrog’i qimirlay olmasdim. Uning ketishidan yengil tortmadim…

…ko’zim xonam o’rtasidagi ko’zguga tushdi. Lekin aksimni ko’rmadim.

Dushanba.

@vasilbro

#nimadir

Kuzning 90 kuni (qisqa talqin)

Kuzni sevaman. Bu faslning so‘ngsiz o‘zgaruvchanligi, yaproqlarning yerga tushayotgandagi past ohangli musiqasiga maftunman. Sokin quvonch va g’amginlik qorishib ketadigan fasl bu.

Ayniqsa, bu yilgi kuz o’zgacha, chunki uni uchratdim…

Ishxonam yaqinidagi vino-kafega tez-tez kirib turaman. Kafe tor, biroq jozibali makon. G‘isht devorlari vaqt o’tishi bilan rangini yo’qotgan bo’lsa-da, o‘zining eski dunyoga tegishli shukuhini saqlab qolgan. Shiftiga osilgan retro chiroqlar xonani iliq, xira nur bilan yoritib, bu yerda bo‘lgan minglab suhbatlar, unutilgan xotiralar haqida o’ylashga undaydi…

Uni birinchi bor shu yerda uchratdim. Vino va musiqa ta’sirida chayqalardim, qarshimdagi stolda o’tirgan bu nozik hilqat esa qadahini barmoqlari orasida aylantirar va sirli jilmayardi…

Tanishuvimiz sodda bo’ldi, tabiatimga qarshi birinchi qadamni o’zim qo’ydim.

- Qizil yoki oq ? - so‘radim, uning qadahiga ishora qilib. Bir lahzaga nigohlarimiz to’qnashdi.

- Qizil. Qizil vino ko‘proq hayotga o‘xshaydi. Dastlab achchiq, lekin oxiriga borib, shirin ta’mi tilingda qoladi. Hayot ham shunday emasmi ? Avvaliga azob, keyin esa o‘sha azobning o‘zida yashiringan go‘zallikni payqaysan…

Bu suhbatning boshlanishi edi. Uning fikrlari meni qiziqtirar, hayot haqidagi mulohazalari tinglab, o’zimni erkin his qilardim. Vino ortidan so’zlar ham quyulib kelardi, uzoq gaplashdik. O’sha kecha uyiga kuzatib qo’ydim…

Kuzning qolgan kunlarini birga o‘tkazdik. Shahar bo’ylab sayr qilar, jonajon kafeda san’at, filmlar, hayot va sevgi haqida soatlab gaplashardik. Har bir uchrashuvimiz o‘ziga xos edi, lahzadan lazzatlanardik. Unga juda bog’lanib qoldim...

Vaqt o’tishi bilan oshiqligimni angladim, lekin bu oddiy sevgi emasdi. Bu muhabbat ichida qaltis bir qirra, tushunarsiz og‘riq va qo’rquv bor edi.

O’sha oqshom yana vino-kafeda uchrashdik, u o’ziga oq vino buyurdi, men merlotdan simirardim. Fusunkor ko’zlariga boqarkanman, hislarimni ortiq yashira olmasligimni tushundim. Izhorim ham, tanishuvimiz kabi sodda bo’ldi.

- Seni sevishimni his qilyapman, - dedim titroq bilan u esa jim qoldi. Qadahidagi vinoni yengil yutib, menga qarab jilmaydi. Ammo bu jilmayishda o’zim qo’rqqan narsani ko’rdim.

- Vasil, - dedi muloyimlik bilan. Sevgi ba’zan vino singari bo‘ladi. Avvaliga uning ichidagi kuchli hislarga berilib ketasan, lekin oxiriga borib, ta’mi achchiq chiqishi ham mumkin. Bizning hikoyamiz ham shunday bo’lishi kerak. Bu kuz biz uchun o’tkinchi, lekin go’zal davr bo’ldi, azizim.

Uning so’zlarni eshtish og’riqli bo’ldi, yuzimga g’amginlik cho’kdi. Biroq, angladimki, u haq. Birgalikda o’tkazgan har bir lahzamizda munosabatlarimiz uzoq davom etmasligini ich-ichimdan sezganman. Ammo, bu sevgi o’tkinchi bo’lsa-da, haqiqiy edi. Jamiyki, sevgilardan haqiqiy va samimiyroq…

Qolgan kunlar shu tushuncha bilan yashadik. Har bir uchrashuv, har bir suhbat, har bir hazil ohirgi marta bo‘layotgandek tuyulardi…

Noyabr o‘rtalarida, sovuq shamollar daraxtlarning so‘nggi yaproqlarini uchirib ketar ekan, U menga ketishi kerakligini aytdi.

- Buni doim bilgansan, azizim. Lekin hikoyamiz unutilmaydi. Har kuz kelganda seni eslayman.

U ketdi. Ichimda bo‘shliq bilan qoldim, lekin bu bo‘shliq menga azob bermasdi. Hayotning o‘zi singari sevgi ham o‘tkinchi, lekin shu o‘tkinchilikning o‘zida abadiyat yashirin. Kuzda buni yanada teranroq anglaysan.

Kuzni hamon sevaman.

Abusing.

Uyqu yo’q. Oldinda uzoq tun. Fikrlar va xotiralar xuruji - jozibali og’riq. Har bir fikr tongni yaqinlashtiradi, biroq tong yengillik emas, navbatdagi charchoqni olib keladi.

Ooo ulug’ shaman.

Fight club uzbek edition