Hozir buk bloggerlar har qachongidan ham ko’p. Ba’zida tasodifan sahifalariga kirib qolaman, miqdorlar shunchaki astronomik: kimdir bir oyda 10 ta, kimdir 15 ta, yana biri deyarli 20 taga yaqin kitobni o’qiganini da’vo qiladi. Mualliflar ham etni jimirlatadi: Kafkadan tortib Dostoyevskiygacha. Go‘yo bu bachalar nonushtaga Metamorfozani yeb, tushlikda Aka-uka Karamazovlar bilan choy ichishadigandek. Hayotda boshqa qiladigan ishinglar yo’qmi, onasini emsin ? Agar raqamlar rost bo’lsa, kontent uchun bunchalik umrni zavol qilish yaramaydi. Menimcha, Dostoyevskiy ham o‘zining jiddiy asarlari instagramda estetik rasm uchun fon bo‘lib xizmat qilayotganini ko‘rsa, Peterburg ko‘chalarida yana bir bor tushkunlikka tushgan va araqdan bo'kib ichgan bo’lardi. Shu yerni ham musobaqa maydoni qilmanglar.

Kechagi yozganlarim ayrimlarning diliga tegib, xafa qilib qo‘yibdi. Bundan zarracha pushaymon emasman. Aksincha, agar gaplarim kimningdir shaxsiy rivojlanish haqidagi shirin va pushti rang orzularini sindirgan bo‘lsa, zap ish bo’libdi.

Yaxshi gumon qilmaslikda ayblashyapti. Men kitobga yoki mutolaaga hujum qilganim yo‘q, shunchaki kitobni ijtimoiy tarmoqlar uchun estetik fonga aylantirgan kimsalarni biroz qitiqlab qo'ydim, xolos. Agar o‘sha o‘qilgan o‘nlab kitoblar insonning dunyoqarashini, tili va mantiqini o‘zgartirmasa, bir oyda 20 ta kitob o‘qib turib, hali ham mantiqiy tanqidni ko‘ngil og‘rig‘i darajasida qabul qilayotgan bo‘lsangiz, demak, o‘sha Kafka va Dostoyevskiylar bekorga o‘qilibdi.

Battar bo'linglar demayman, shunchaki sal samimiyroq bo'linglar.

Ves Andersonning Grand Budapesht mehmonxonasidagi ayni shu sahna filmdagi eng aykonik momentlardan biri. Lekin menga eng g'alati sahna bo'lib tuyuladi. Mantiqan qarasak: Jopling viskini olish uchun tugmalarini yechib-qadashi, ichib bo‘lgach, shishani cho‘ntagiga solish uchun yana xuddi shu amalni takrorlashi kerak. Ammo, ikkala holatda ham tugmalarni qadash ko'rsatilmagan. Bu bilan Joplingni o'ta sovuq va perfektsionist qilib ko'rsatmoqchi bo'lishgandir. Lekin bu mexanik jarayon to‘liq ko‘rsatilganda, sahnadagi taranglik yo‘qolib, kulgili absurd hosil bo'lardi. Xullas, Prada uchun qilingan yaxshi reklamani ko'rganmiz.

Mana o’sha sevimli filmimdagi ikonik Prada kiyimi (tagida Vasil yozganlari fakti) va ichimlik idishlarini hayotda koʻrgan men.

Wes Andersonning shaxsiy kolleksiyasi taqdimotidan, London.
@boredpandablog

So’rovnoma natijalariga ko’ra Lord Voldemort - Barcha davrlarning eng buyuk yovuzi deb topildi.

Yangi sayohat boshlanmoqda. Ozodlik haykaliga 7 soat sarfladim - juda mayda detallari ko’p edi. Bu galgisi osonroq kechadiyov )

Kolleksiya uchun yaxshi variant ekan. To’plamda umumiy 100 ta obyekt bor.

Trendmush )

Kimgadir 130 mb jalka bo’lmasa ko’rsin.

O’zim ko’rgan eng yaxshi filmlar qatoriga qo’shib qo’ydim. Yaxshiroq hazm qilganimdan so’ng, batafsil yozaman.

Lantimos ijodi bilan yaqindan tanishvora qoldim. Lobsterchalik kuchli emasku, lekin juda orginal. Hozirgi zamon bilan solishtirganda, ko’zga surtib ko’rish kerak )

Bu haqida ham to’liq yozaman.

Mem

Bugun uchunchi toifa insonlarning kuni. Qarang, Bobur 12 yoshda taxtga o’tirgan, sizlar esa 25 ni urgan bo’lsanglar ham relationship statuslaringga aniqlik kiritolmay, halaksizlar.

Bayram muborak, luzerlar.

Film yoki kitob uchun taqriz yozayotganda yoki ular haqida fikr bildirayotganda, sentimental so’zidan foydalanish juda o’rinli. Bu sizga o’ta krutoy kritik effektini beradi. Sherigingiz so’raydi:

- Film qanday ekan, senga yoqdimi ?

Siz takoy, turvolib:

- Sentimental film ekan, deysiz. Bo’ldi, ortiqcha gap so’zsiz. Faqat to’g’ridan-to’g’ri “ta’sirli” ma’nosida emas.

Misol uchun muallif filmni avvalidagi falsafasini davom ettirmay, erish va ortiqcha shishirilgan sahnalar orqali yakunlasa, bu orqali tomoshabinga ta’sir qilmoqchi bo’lsa, demak bu sentimental asar. Ya’ni mantiqiy rivojlanish buzilgan, hissiy bosim sun’iy ravishda oshirilgan.

Foydalaninglar.

Shu qadar aqlning cho’qqisiga chiqdimki, daqiqasiga 8000 ming so’zni ko’rdim demayapman )

Men ham isbotlab berdimku )

Yana Lantimos ijodini kuzatdim.

Film rejissyorning dramaturgik jihatdan eng mukammal ishi (ehtimol) bo’lsada, bratim o’zini juda qolipga solgandek tuyuldi. Bunday hisni ohirgi marta Kristofer Nolanning Oppengeymerini tomosha qilganimda tuyganman. Lekin vizual jihatdan go’zal kartina.

@vasilbro