جوجه فاخته یکی از مفتخورترین موجودات طبیعته. با جثه بزرگش توسط یه پرنده کوچیک تغذیه و بزرگ میشه.
فاخته ماده تخم‌هاشو تو لونه بقیه پرنده‌ها میزاره و میره دنبال زندگیش.😍😂

همیشه یکی هست که عکس دسته‌جمعی رو خراب کنه. 😜😂

جز به خردمند مفرما عمل
گر چه عمل کار خردمند نیست
"سعدی"

مثال:
از سلطان سنجر پرسیدند چه شد که ملکی بدین وسعت و آراستگی که ترا بود چنین مختل شد؟
گفت کارهای بزرگ به مردم خُرد فرمودم و کارهای خُرد به مردم بزرگ رجوع کردم.
مردم خُرد کارهای بزرگ را نتوانستند کرد ، و مردم بزرگ از کارهای خُرد عار داشتند و در پی نرفتند. پس هر دو کار تباه شد و نقصان به مُلک رسید و کار کشور و ولایت و لشکری روی به فساد آورد.
"دولتشاه سمرقندی"
"نقل از امثال و حکم مرحوم دهخدا"

من که نمی‌خورم اما برای هر که می‌کشید کم است

کودکی از دست مادرش ناراحت شده و قهر می‌کند. هنگام شام هر چقدر صدایش می‌کنند خودش را به خواب می‌زند و جواب نمی‌دهد.
مادرش مقداری غذا برای کودک در ظرفی می‌کشد تا بعدا که گرسنه‌اش شد بخورد.
کودک که از زیر چشم می‌دید سرش را بلند می‌کند و می‌گوید:
من که نمی‌خورم اما برای هر که می‌کشید کم است. 😂

چترشو با خودش آورده....😂

یه سلفی عالی........

خواب هم فقط اینجورش.

شبتون آروم و خوش. 💐🌺

یکی این عروسکو از کلافگی خلاص کنه. 😍

یه خلاقیت عالی ببینیم 😍

یک ایده ساده و خلاقانه. جریان دائمی آب بدون نیاز به پمپ و ...

گوشه‌ای پنهان از بهشت.😍
بندر هالونگ، ویتنام.

من نادر قُلیم و پول می‌خواهم

وقتی نادرشاه هند را فتح کرد پس از مدتی مطالبات حکومت وی عرصه را به مردم هند تنگ کرد. وقتی اوضاع توان‌فرسا شد هندیان جمله زیر را با خطی زیبا نوشته و در مسیر نادر آویختند:
"اگر خدایی تو را بندگان باید و اگر پادشاهی از رعیت گزیرت نباشد. با این همه ستم دیار هند خراب و یباب و از مردم تهی ماند."
نادرشاه از دبیرش میرزامهدی‌خان پرسید چه نوشته‌اند و او توضیح کامل داد. نادرشاه پس از اندکی تامل گفت: به آن‌ها بگو من اینگونه سخنان که خدایم یا پادشاهم ندانم. من نادر قلیم و پول می‌خواهم.

احتمالا در مواقعی که شخصی هیچ حرف حسابی را نمی‌پذیرد از این اصطلاح استفاده می‌کنند.

به تنهایی نمایش صفت "با شکوه" رو به عهده گرفته.

واکسن زدن بدون ماسک اومدن هواخوری. 😂

شبتون به خیر. 💐❤️

آنچه تو کاشتی ما درویدیم
این اصطلاح در مواردی استفاده می‌شود که به مخاطب نشان دهند از قصد و نیت منفی او آگاه هستند و گول او را نمی‌خورند.

می‌گویند روزی جامه‌فروشی دوره‌گرد با کیسه سنگین لباس بر دوش به سمت روستایی می‌رفت. در راه مردی سوار بر اسب با او همراه شد.
مرد جامه‌فروش به او گفت لطفی در حق من کن و ساعتی این کیسه لباس را بر پشت اسبت بگذار تا من هم از سنگینی بار آن خلاص شده و استراحتی کنم.
سوار گفت هر چند شکی نیست که این کار برای من صواب بسیار دارد اما امروز اسب من به اندازه کافی تیمار نشده و توان کشیدن این بار را ندارد.
صحبت که به اینجا رسید ناگهان خرگوشی از کنار آنها گذشت و سوار اسب را تاخت و با سرعت تمام از پی خرگوش رفت. اما ناگهان با خود اندیشید من که اسبی چنین تندرو دارم چرا کیسه مرد را نگیرم و نگریزم؟ در همین حال مرد جامه‌فروش نیز با خود اندیشید اگر این سوار لباس‌های مرا بر اسب گذاشته و فرار کند من چگونه به او برسم؟
سوار از تعقیب خرگوش منصرف شد و
به نزد مرد روستایی آمد و گفت: من تصمیم گرفتم به تو کمک کنم. پس کیسه لباسهایت را بر پشت اسب من بگذار تا برایت بیاورم و تو استراحت کنی.
مرد لباس‌فروش گفت:
من هم از آنچه تو اندیشیده‌ای غافل نبوده‌ام.
آنچه تو کاشتی ما درویدیم.