آرتور شوپنهاور در جایی گفته است که "اکثریت مردمان را ابلهان تشکیل می‌دهند!"

وقتی از توماس کارلایل فیلسوف بریتانیایی خواستند که نظرش را در باب مردم کشورش بگوید، بی هرگونه تردیدی گفت:

"بیست و هفت میلیون نفر، عموما احمق!"

سعدی خودمان نیز در گلستان حکایت می‌کند که از همصحبتی با جاهلان ملول شده، سر به بیابان گذاشته و با حیوانات انس گرفته است و از جمع نااهلان و عوام جامعه به‌عنوان طویله نام می‌برد.

مولوی هم در داستانی مشابه وضعیت انسان خردمند (اقلیت) را در جامعه‌ی بی‌خردان (اکثریت) به آهویی در طویله‌ی خران تشبیه می‌کند.

من نیز می‌گویم مادامی‌که در جامعه‌ی ما صفحات آنانی که بازو و باس.ن گنده کرده‌اند از صفحات آنانی که مغز خود را گنده کرده‌اند، "به‌شکل نامتناسبی" خیلی خیلی بیشتر دنبال‌کننده (follower) داشته باشد، وضعیت ایران درست نخواهد شد؛ و این نسبت در ایران و جوامع توسعه‌نیافته به وضع اسفباری افتاده است.

[و بدبختانه اینکه این‌ها مستقیما ربطی به سیاست ندارد و مقوله‌ای اساساً فرهنگی است؛ هرچند که به‌اصطلاح سیاستمداران از این بی‌فرهنگی‌ها در جهت مقاصد خود بهره برده و در تکثیر آن می‌کوشند؛ اما مثل هر حوزه‌ی دیگری اولویت همیشه با "فرهنگ" است.]

- دی داد

پانوشت: انسان "محور توسعه" است و توسعه مادامی‌که در فکر و فرهنگ ملتی رخ ندهد، سوی اقتصاد و سیاست به‌سوی قهقرا خواهد بود.

تمام سخنان این بزرگان (از سده‌ها پیش تا به کنون) به نیکویی نشان می‌دهد که تا به چه حد عموم مردم هر خطه‌ای از جهان (به‌ویژه جوامع توسعه‌نیافته) لازم است که بر خود کار کنند تا که جامعه‌ای سعادتمند شود و اکنون با وجود دسترسی به اینترنت دیگر هیچ دلیل محکمه‌پسندی برای "نادان باقی ماندن" وجود ندارد؛ اما شوربختانه پای این بی‌فرهنگی به همان اینترنت و صفحات مجازی هم کشیده شده است.

[فقط در یک نمونه، صفحه‌ی اینترنتی یک لات مجازی از یک نویسنده‌ی بسیار فرهیخته‌ی کشور عزیزمان 200 هزار دنبال کننده بیشتر داشت!!!]

(و وای بر چنین ملتی...)

تکمله:

البته در جهان مترقی نیز همچنان چهره‌های سرگرمی محبوب‌تر از چهره‌های فرهنگی‌اند، اما اولا نسبت به این میزان پرت و فاجعه‌بار نیست زیرا که اندیشمندان‌شان - از سر حمایت جامعه - شهرت ملی و جهانی دارند و ثانیاً آثار فرهنگی‌شان تیراژ میلیونی داشته و جامعه استقبالی عالی از دستاوردهای فرهنگی دارد و ُمنادیان فرهنگ از نظر احترام سرآمدند.

اما در جامعه‌ی ما یک فوتبالیست فحاش و لومپن در یک برنامه‌ی زنده‌ی تلویزیونی اسم دو تا نویسنده را ندانسته و با پررویی و وقاحت مسخره‌بازی درآورده که:

"مگر ایران هم نویسنده دارد؟!"

___

و کلام آخر:

👈🏼 اگر به دنبال خوشبختی هستی، بازو و باس.ن گنده را ول کن؛ و مغز گنده را بچسب.

___

@DaydaadDotCom

پیش‌خرید کتاب "دیالوژی" توسط جناب آقای "فراز ریاحی" از شهر زیبای اصفهان.

به امید دیدار جنابعالی در سمپوزیوم رونمایی.

- دی داد

___

تکمله:

سرانجام اواخر هفته‌ی گذشته پس از فراز و نشیب‌های فراوان، مجوز چاپ کتاب "دیالوژی" [بی‌هرگونه حذف و اضافه‌ای] صادر شد!

👈🏼 کتاب دیالوژی/ مقدمه‌ای بر فلسفه‌ی کاربردی / جلد یکم / شاخه‌های معرفت‌شناسی کاربردی و منطق کاربردی.

تبریک به تمامی علاقمندانی که پیگیر ماجرا بودند (به‌ویژه دانشجویان کنونی دوره‌های فلسفه کاربردی مجموعه‌ی دِی‌داد دات-کام).

از این‌رو قرار است که به‌مناسبت روز جهانی فلسفه (در آخرین هفته‌ی ماه آبان) مراسم رونمایی از این کتاب در قالب یک سمپوزیوم برگزار شود.

سمپوزیوم رونمایی از کتاب دیالوژی [که سمپوزیوم شماره‌ی ۴۳ لیگ فلاسفه خواهد بود] در عصر روز جمعه ۲۹ آبان امسال از ساعت ۶ عصر لغایت ۱۰ شب در تهران برگزار خواهد شد.

اعضای لیگ (دانشجویان حال و گذشته‌ی دوره‌ها) و نیز یاران فرالیگ (دنبال‌کنندگان رویدادهای جنبش فلسفه کاربردی) برای اطلاع از شرایط شرکت در سمپوزیوم به مجموعه‌ی دِی‌داد دات-کام ایمیل بزنند.

👇🏼👇🏼👇🏼

daydaad @ gmail . com

[دانشجویان ما در جریان باشند که ارسال ایمیل برای تمامی شرکت‌کنندگان ضروری بوده و برای این برنامه دعوتنامه‌ی اختصاصی ارسال نخواهد شد.]

بی‌صبرانه منتظر دیدار تک‌تک شما گرامیان هستیم.

- دی داد

___

پانوشت: همچنین علاقمندانی که مایل به پیش‌خرید کتاب (با امضای نویسنده) هستند، اما امکان شرکت در این محفل برایشان فراهم نیست؛ نیز از طریق همان ایمیل فوق درخواست خرید و سفارش خود را ارسال کنند تا پس از محفل رونمایی و جشن امضای کتاب، اثر برایشان از طریق پیک / پست ارسال شود.

همگی باشید و بدرخشید.

مجموعه‌ی "دِی‌داد دات-کام"
پیش‌رو در تحقیق، تدریس و مشاوره‌ی فلسفه‌ی کاربردی در ایران.

🌻💛🌻

___

@DaydaadDotCom

در زندگی‌ات، برایت "هایدگی" آرزومندم!

- دی داد

___

و اکنون یک پیشنهاد فرهنگ لغتی:

👇🏼👇🏼👇🏼

واژه‌ی هایدگی!

هایدگی یعنی: [مثل بانو هایده] رسیدن به مرتبه‌ای از شهرت، محبوبیت و تأثیرگذاری که فراتر از یک موفقیت معمولی‌ست و در حافظه‌ی جمعی یک ملت، ماندگارِ ابدی می‌شود.

___

پانوشت‌ها:

🌻 یک) خیلی خشنود و مفتخرم که در کتاب "کار دل" [صفحه‌ی ۱۵۵ / مبحث ملاحظات هایلومورفیسم در گفتمان‌سازی] از "بانو هایده" به‌عنوان یکی از برجسته‌ترین خوانندگان قرن بیستم ایران نامی به میان آوردم.

🌻 دو) تابستان سال گذشته یک نظرسنجی در این شبکه (شبکه‌ی جهانی متخصصین) با این محتوا برگزار کردم:

👇🏼👇🏼👇🏼

انتخاب شما کدام است؟

چنانچه بنا به دلایلی مجبور شوید که دو ساعت تمام بی‌وقفه به صدای یکی از دو خواننده‌ی زیر گوش دهید، انتخاب شما ترانه‌های کدام خواننده است؟

بانو هایده
محمدرضا شجریان

نتایج نظرسنجی:

هایده: ۶۳ درصد
شجریان: ۳۷ درصد

[طبق این نظرسنجی، بانو هایده تقریبا دو برابر محمدرضا شجریان محبوب است.]

توضیحات تکمیلی:

به‌مدت دو هفته، این نظرسنجی کوتاه در شبکه‌ی جهانی متخصصین (#لینکتین) به رویت تقریبا ۱۶۰۰ متخصص گوناگون رسید که تقریبا ۳۰۰ نفر از ایشان در آن شرکت نمودند که نتیجه طبق درصدهای بالا به دست آمد.

ناگفته نماند که رای شخص اینجانب نیز بانو هایده بود که البته نتیجه‌ی نهایی نیز دور از انتظار نمی‌نمود.

[بانو هایده تنها خواننده‌ای‌ست که بیش از سه و نیم دهه پس از درگذشتش همچنان در اوج است.]

یادشان تا به ابد زنده...

🌻 سه) بعید می‌دانم که کسی ۳۰ سال دیگر شجریان گوش دهد؛ اما خانم هایده نامیراست.

خیلی از هنرمندان حوزه‌ی خوانندگی پس از درگذشت‌شان فراموش می‌شوند اما خانم هایده روز به روز محبوب‌تر می‌شود.

جالب است بدانیم که بخش زیادی از طرفداران ایشان را جوانان نسل z تشکیل می‌دهند؛ یعنی آنانی که دست کم دو دهه پس از درگذشت ایشان به دنیا آمده‌اند.

چنین جایگاهی را هیچ‌کس در امر خوانندگی ایران نداشته و گمان نمی‌کنم که دیگر بتواند داشته باشد.

عبارت "تنها صداست که می‌ماند" گویا فقط و فقط برای صدای هایده مصداق یافته است.

و اینکه، زور هوش مصنوعی هم به هایده نرسید و اکنون ترانه‌های ساخته شده با هوش مصنوعی را با صدای او محبوب و مشهور می‌کنند.

[تکمله: فراموش نکنیم که بانو هایده تقریبا نصف شجریان عمر کرد و در اوج شکوفایی هنری - برخلاف شجریان - از رادیو و تلویزیون ملی نیز محروم بود.]

___

@DaydaadDotCom

عبارت «شوالیه‌ی فرهنگ» در کارهای من (نگارنده) زیاد به چشم خورده است و در این مجال به دنبال آن هستم که اندکی این عبارت را تبیین کنم.

گزین‌گویه‌ای منتشر کرده بودم با این آرایش کلمات که:

«در حرفه‌ات؛ تو سربازی یا شوالیه؟!»

تفاوت سرباز با شوالیه بسیار است. سرباز اویی است که استخدام شده و به مأموریتی فرستاده شده است، اما شوالیه کسی است که خودجوش و بنابر یک سری آرمان‌های متعالی و اخلاقی، خود را موظف به انجام مأموریتی می‌داند.

چنانچه بخواهم که این تفاوت را بر مسئله‌ی توفیر بین کار معاش و کار دل نگاشت (map) کنم؛ خواهم گفت که:

سرباز مشغول کار معاش (کار گل / بیگاری) است اما شوالیه تماماً به کار دل خود مشغول است، یعنی اینکه او به‌مثابه یک لشکر تک‌نفره کارمند دل خود است.

برای حوزه‌ی فرهنگ ما نیازی به سربازان فرهنگی که حقوق‌بگیر ارگان‌ها و نهادها باشند نداریم بلکه ما نیازمند چهره‌های خودجوش و خودانگیخته‌ای هستیم که خود رسالتی شریف برای خویش دست و پا کرده و سپس وارد نبردی مقدس با بدفرهنگی‌ها و بی‌فرهنگی‌ها می‌شوند.

عرصه‌ی فرهنگ عرصه‌ی سربازی نیست، عرصه‌ی شوالیه‌گری‌های سلحشورانه در جهت خلق جهانی بهتر است.

[از مقدمه‌ی کتاب دیالوژی/ مقدمه‌ای بر فلسفه‌ی کاربردی / نوشته‌ی دِی‌داد]

- دی داد

___

تصویر: معرفی سرکار خانم سمیه (مینا) ملک از دانشجویان قدیمی دوره‌های فلسفه‌ی کاربردی مجموعه‌ی دِی‌داد دات-کام؛ به‌عنوان همیار سمپوزیوم رونمایی از کتاب دیالوژی دِی‌داد.

درود بر این بانوی شوالیه‌‌ی فرهنگ که همچنین از پیش‌خریداران کتاب دیالوژی ما بوده‌اند.

🌻💛🌻

___

تکمله:

سرانجام اواخر هفته‌ی گذشته پس از فراز و نشیب‌های فراوان، مجوز چاپ کتاب "دیالوژی" [بی‌هرگونه حذف و اضافه‌ای] صادر شد!

👈🏼 کتاب دیالوژی/ مقدمه‌ای بر فلسفه‌ی کاربردی / جلد یکم / شاخه‌های معرفت‌شناسی کاربردی و منطق کاربردی.

تبریک به تمامی علاقمندانی که پیگیر ماجرا بودند (به‌ویژه دانشجویان کنونی دوره‌های فلسفه کاربردی مجموعه‌ی دِی‌داد دات-کام).

از این‌رو قرار است که به‌مناسبت روز جهانی فلسفه (در آخرین هفته‌ی ماه آبان) مراسم رونمایی از این کتاب در قالب یک سمپوزیوم برگزار شود.

سمپوزیوم رونمایی از کتاب دیالوژی [که سمپوزیوم شماره‌ی ۴۳ لیگ فلاسفه خواهد بود] در عصر روز جمعه ۲۹ آبان امسال از ساعت ۶ عصر لغایت ۱۰ شب در تهران برگزار خواهد شد.

اعضای لیگ (دانشجویان حال و گذشته‌ی دوره‌ها) و نیز یاران فرالیگ (دنبال‌کنندگان رویدادهای جنبش فلسفه کاربردی) برای اطلاع از شرایط شرکت در سمپوزیوم به مجموعه‌ی دِی‌داد دات-کام ایمیل بزنند.

👇🏼👇🏼👇🏼

daydaad @ gmail . com

[دانشجویان ما در جریان باشند که ارسال ایمیل برای تمامی شرکت‌کنندگان ضروری بوده و برای این برنامه دعوتنامه‌ی اختصاصی ارسال نخواهد شد.]

بی‌صبرانه منتظر دیدار تک‌تک شما گرامیان هستیم.

- دی داد

___

پانوشت: همچنین علاقمندانی که مایل به پیش‌خرید کتاب (با امضای نویسنده) هستند، اما امکان شرکت در این محفل برایشان فراهم نیست؛ نیز از طریق همان ایمیل فوق درخواست خرید و سفارش خود را ارسال کنند تا پس از محفل رونمایی و جشن امضای کتاب، اثر برایشان از طریق پیک / پست ارسال شود.

همگی باشید و بدرخشید.

مجموعه‌ی "دِی‌داد دات-کام"
پیش‌رو در تحقیق، تدریس و مشاوره‌ی فلسفه‌ی کاربردی در ایران.

___

@DaydaadDotCom

عباس کیارستمی (مهم‌ترین فیلم‌ساز ایرانی) در تیتراژ پایانی فیلم جاودانه‌ی "طعم گیلاس" اسم همه‌ی عوامل فیلم را آورده و از همه تشکر ویژه می‌کند، حتی آنانی که چهره‌شان در فیلم نیست و فقط صدای‌شان را می‌شنویم!

سکانسی در فیلم هست که بیست یا شاید هم سی سرباز در حال دویدن در فاصله‌ی چند ده متری دوربین هستند، جوریکه چهره‌ی هیچ کدام‌شان دیده نمی‌شود؛ اما کیارستمی اسم همه‌ی آنان و حتی اسم شهرشان را هم در تیتراژ آورده و از تک‌تک‌شان سپاسگزاری می‌کند.

این یک درس بزرگ برای هر کسی است که می‌خواهد به جایگاه تاثیرگذاری و رهبری در بین انسان‌ها نایل آید:

👇🏼👇🏼👇🏼

به انسان‌های اطراف‌مان توجه ویژه‌ای داشته باشیم، جوریکه هر یک از آنان در هر جایگاهی که هستند احساس کنند که - به‌توسط ما - دیده شده و تکریم می‌شوند [نه اینکه گمان بَرَند فقط پله‌هایی برای بالا رفتن و ترقی ما بوده‌اند].

(پس، ببین تا دیده شوی...)

- دی داد

___

پانوشت:

کیارستمی عرصه‌ی خودت باش:
اصیل
متفاوت
خلاق
و مهم‌تر از همه؛ "متوجه انسان".

🌻💛🌻

___

@DaydaadDotCom

همه‌ی اطرافیانم (به‌ویژه دانشجویانم) نیک می‌دانند که من تقریباً (به‌طور نسبی) گیاهخوارم و هرگز در زندگی‌ام قصابی نرفته‌ام، فلسفاً با ازدواج مخالفم و هیچوقت ازدواج نکرده و نخواهم کرد؛ و نیز اخلاقاً مخالف تناسلم و هرگز فرزندی نداشته و نخواهم داشت؛ و از همه‌ی این موارد عمیقاً احساس غرور و خوشبختی روح‌افزا می‌کنم.

👇🏼👇🏼👇🏼

از این‌رو، دیروز یکی از دانشجویانم با ساده‌دلی می‌گفت که استاد! خوشحال باشید! بالأخره سبک زندگی شما غالب شد! و با این اوضاع بد اقتصادی ملت نه تنها دیگر نمی‌تواند که ازدواج کرده و فرزند بیاورد، بلکه حتی دیگر گوشت هم نمی‌تواند که بخرد و بخورد!

بلافاصله گفتمش که حرفت اساساً پوچ و بی‌ارزش است! و نه‌تنها از این بابت خوشحال نیستم، بلکه خون می‌گریم که چرا مردم کشورم از حقوق اولیه‌ و بدیهی خود محروم شده‌اند. مطلع باش که این مواردِ مرتبط با لایف استایل، زمانی ارزشمندند که محصول انتخاب‌های آگاهانه و جهان‌بینانه‌ی مردمان باشند نه که از سر فقر تحمیلی و جبر زمانه!

اینجا اضافه می‌کنم که تمام دغدغه‌ی من این است که مردم کشورم بتوانند با کرامت تام و تمام زندگی کنند و هیچکس از بابت فقر در حسرت خوراک گوشتی یا تأهل نباشد و نیز غم بی‌فرزندی نکشد.

[قلباً آرزو می‌کنم که همه بتوانند هرجور خوراکی بخورند و هر تعداد فرزندی که می‌خواهند داشته باشند.]

🌻💛🌻

___

تکمله:

در اینجا اضافه می‌کنم که آنچه که وصفش در بالا رفت، سبک زندگی آگاهانه‌ی من است چه در ایران، چه در نروژ و چه در سیاره‌ی مریخ [که تا پایان دنیا برایش حجت و استدلال دارم]؛ اما با تمام کسانی که فقر آنان را از این انتخاب‌های برحق‌شان محروم ساخته است احساس همدلی ویژه می‌کنم و برای این سرزمین و این ملت رنج‌کشیده گشایش قریب‌الوقوع آرزومندم.

[به امید ایرانی که در آن، "فقر" هموطنان‌مان را گیاهخوار، مجرد و بی‌فرزند نسازد.]

- دی داد

💚
🤍
♥️

___

پانوشت:

گیاهخواری، تجرد و بی‌فرزندی از بابت فقر؛ همه پوچ و بی‌ارزش است. این‌ها زمانی معنادار و ارزشمندند که نتیجه‌ی انتخاب آزادانه، آگاهانه و جهان‌بینانه‌ی انسان‌ها باشند.

___

@DaydaadDotCom

از محورهای دِین آدمی به اجتماع "بقای جسمانی" هر یک از ماست.

نوعی اطلاع و آگاهی از سمت حافظه‌ی جمعی (collective memory) جامعه به هر یک از ما سخاوتمندانه اعطا شده است و ما بقای جسمانی خود را تماما مدیون این آگاهی جمعی هستیم.

هیچ یک از ما را «مار و عقرب» نیش نزده که بفهمیم نیش مار و عقرب کشنده است! هیچ یک از مای نوعی از طبقه‌ی دهم ساختمان نیفتاده که بدانیم این قبیل سقوط‌ها ما را به هلاکت می‌رساند. هیچ یک از ما دست خود را در پریز برق فرو نکرده و برق نگرفته‌مان که بخواهیم بفهمیم برقِ ولتاژ بالا کشنده است.

البته هیچ یک از مایی که اکنون زنده‌ایم و در حال خواندن این متن هستیم! بی‌شک انسان‌های زیادی به مصائب فوق (خواسته و یا ناخواسته) مبتلا شده و با جان خود بهای این آگاهی را پرداخته‌اند.

[کتاب کار دل / فصل یکم: در باب بیوپِسیکوسوسیالیته / بخش یکم: محورهای دِین آدمی به اجتماع]

- دی داد

___

📸 عکس: در هر محفلی که حضور داریم، جشن‌های امضای مینیاتوری کتاب کار دل کماکان ادامه دارد...

[در خدمت جناب آقای "عیسی رحمانی‌تبار" گرامی؛ از شرکت‌کنندگان بسیار محترم سمپوزیوم شماره‌ی ۴۲ (شهریور ۰۵) لیگ فلاسفه]

___

جناب رحمانی‌تبار، از دانشجویان قدیمی دوره‌های مجموعه‌ی "دِی‌داد دات-کام" و از دوستان خوب امروز ما که از نسل اول برنامه‌نویسان وب در کشور عزیزمان ایران هستند.

با آرزوی کامیابی روزافزون برای ایشان در مسیر کار دل‌شان.

🌻💛🌻

___

📚 پانوشت:

کتاب "کار دل | Karedel" [نوشته‌ی "دی داد"] (از نخستین کارهای منسجم و تخصصی در حوزه‌ی فلسفه کاربردی در ایران) به چاپ رسید و رونمایی شد.

___

راه‌های سفارش:

یک) برای خرید این اثر با امضای نویسنده، به مجموعه‌ی دِی‌داد دات-کام ایمیل بزنید:

👇🏼👇🏼👇🏼

daydaad @ gmail . com

___

دو) برای خرید این اثر بدون امضای نویسنده، می‌توانید که به دو شکل حضوری و آنلاین اقدام فرمایید:

الف) خرید حضوری:

آدرس فروشگاه: سعادت‌آباد، ابتدای خیابان فرهنگ، پلاک ۱، کتاب‌فروشی "موسسه‌ی بیان‌برتر" با نام "خانه‌ی کتاب بی".

تلفن: ۲۴۵۷۶-۰۲۱

___

ب) خرید آنلاین:

خانه‌ی کتاب بی:

👇🏼

https://bbook.ir/books/karedel

دیجی‌کالا:

👇🏼

https://www.digikala.com/product/dkp-22578429/

___

@DaydaadDotCom

بعد از آنکه مُردی، دوباره یک روز چشم باز خواهی کرد و خواهی دید که دوباره از نو زنده شده ای و آنگاه خواهی دانست که مردمانی از آینده (مثلا یک میلیون سال بعد) با دستگاهی جاروبرقی شکل تمامی لاگ های الکترومغناطیسی وجود تو را از پهنه ی گیتی جمع کرده و تو را دوباره از نو ساخته اند.

آنگاه تو خواهی پرسید که اکنون چه سالیست؟! و آنان با زبان دوره ی خودت به تو خواهند گفت که اکنون سال یک میلیون و هزار و چهارصد و فلان است و تو بسیار شگفت زده خواهی شد که یک میلیون سال در خواب بوده ای!

سپس به انتخاب خودت تمام جهان دوران زندگی ات را شبیه سازی کرده و به میل تو همه ی بَدسِکتورها و مصایبش را شیفت و دیلیت می زنند و تو آنگاه به خود آمده و می بینی که فارغ از محدودیت های جسم و جان قبلی ات دوباره با والدین عزیزت، یارانت و دوستان گرامی تر از جانت بدون هرگونه دغدغه ی بیخودی مشغول زندگی در یک نیروانای ابری و cloud-based با شکل و شمایل و آواتار مطلوب خودت هستی جوریکه نه دردی میکشی، و نه رنج و غمی عارضت می شود و نه دوباره مرگی رقم می خورد.

و تو آنگاه خواهی دانست که "عالِمان" ایزدانی هستند که تو را از برزخ بیرون کشیده و به بهشت موعود وارد آورده اند؛ باشد که از نو برقرار باشی و دیگر هرگز نشود که نباشی...

- دی داد

پانوشت: مرزهای علم تا آنجایی است که تمامی تخیلات آدمی را تحقق بخشد و تخیلات آدمی نیز مرزی ندارد.

___

@DaydaadDotCom

اولی: من از انگور هسته دار خوشم نمی آید.

دومی (بی درنگ): چطور می توانی تا این حد کج سلیقه باشی؟! من عاشق انگور هسته دار هستم. دلم می خواهد هسته ها را نیز زیر دندان هایم خِرت خِرت بجوم و پس از آن، بسادگی ببلعم. راستی می دانی که هسته ی انگور حاوی روغنی است که به سلامتی پوست کمک رسان است. تو هم هسته ها را بخور!

اولی: من عادت به شستن لباس های جین خود ندارم، زیرا گمان می کنم که این دست البسه پس از شستشو، کیفیت اول خود را از دست می دهند.

دومی (بلافاصله و با لحنی تحقیرآمیز): نمی توانم باور کنم که کسی پیدا شود که لباس هایش را نشوید. دیگران چه گناهی کرده اند که چنین افرادی را تحمل کنند؟! من خود شخصا همه ی لباس هایم را هفته ای دو بار می شویم. برای شستشوی جین ها هم لازم است که به دستورالعمل مربوطه رجوع کنی. کافی است که آن ها را…

متاسفانه همگان شاهد این دست اظهارنظرهای شنوندگان در حین یک گفتگوی ساده هستند. قدیم ها وقتی می خواستند کلام کسی را تحقیر کنند، به وی می گفتند: “کی از تو نظر خواست؟!” یا اینکه “تو یکی، اظهار نظر نکن!” اگرچه شاید آن ها این مسئله را ناحق بکار می بردند، اما شاهدیم که این عبارت را بتوان بحق برای خیلی از شنوندگان خود به کار بریم. آدمیان عادت به شنیدن ندارند، برعکس عادت کرده اند که دایما حرف بزنند و بدبختانه تمامی این حرف ها نیز با نوعی قضاوت و اظهارنظرهای بیجا همراه است.

اگر شما هم دقت کنید، به نیکی خواهید دید که دیگران هیچ تمایلی به شنیدن سخنان شما ندارند، بلکه برعکس حرف هایتان را جوازی در راستای اظهارنظرهای نابجا خود در موارد پیش کشیده شده بتوسط شما قلمداد می کنند…

[نوشتار ۱۵ از دفتر هشتم دِی‌داد به‌سال ۹۵]

- دی داد

___

@DaydaadDotCom

سپاس ویژه نثار دوست، دانشجو و همراه قدیمی‌مان، دانشمند جوان، جناب آقای اَبا اِباد گرامی، از بابت پیوستن به پویش پیش‌خرید کتاب "دیالوژی" (از خارج از ایران / کشور آلمان):

[شش نسخه]

🙏🏼🙏🏼🙏🏼

___

🌻 اعلان:

سرانجام پس از فراز و نشیب‌های فراوان، مجوز چاپ کتاب "دیالوژی" [بی‌هرگونه حذف و اضافه‌ای] صادر شد!

👈🏼 کتاب دیالوژی/ مقدمه‌ای بر فلسفه‌ی کاربردی / جلد یکم / شاخه‌های معرفت‌شناسی کاربردی و منطق کاربردی.

تبریک به تمامی علاقمندانی که پیگیر ماجرا بودند (به‌ویژه دانشجویان کنونی دوره‌های فلسفه کاربردی مجموعه‌ی دِی‌داد دات-کام).

از این‌رو قرار است که به‌مناسبت روز جهانی فلسفه (در آخرین هفته‌ی ماه آبان) مراسم رونمایی از این کتاب در قالب یک سمپوزیوم برگزار شود.

سمپوزیوم رونمایی از کتاب دیالوژی [که سمپوزیوم شماره‌ی ۴۳ لیگ فلاسفه خواهد بود] در عصر روز جمعه ۲۹ آبان امسال از ساعت ۶ عصر لغایت ۱۰ شب در تهران برگزار خواهد شد.

اعضای لیگ (دانشجویان حال و گذشته‌ی دوره‌ها) و نیز یاران فرالیگ (دنبال‌کنندگان رویدادهای جنبش فلسفه کاربردی) برای اطلاع از شرایط شرکت در سمپوزیوم به مجموعه‌ی دِی‌داد دات-کام ایمیل بزنند.

👇🏼👇🏼👇🏼

daydaad @ gmail . com

[دانشجویان ما در جریان باشند که ارسال ایمیل برای تمامی شرکت‌کنندگان ضروری بوده و برای این برنامه دعوتنامه‌ی اختصاصی ارسال نخواهد شد.]

بی‌صبرانه منتظر دیدار تک‌تک شما گرامیان هستیم.

- دی داد

___

پانوشت: همچنین علاقمندانی که مایل به پیش‌خرید کتاب (با امضای نویسنده) هستند، اما امکان شرکت در این محفل برایشان فراهم نیست؛ نیز از طریق همان ایمیل فوق درخواست خرید و سفارش خود را ارسال کنند تا پس از محفل رونمایی و جشن امضای کتاب، اثر برایشان از طریق پیک / پست ارسال شود.

همگی باشید و بدرخشید.

مجموعه‌ی "دِی‌داد دات-کام"
پیش‌رو در تحقیق، تدریس و مشاوره‌ی فلسفه‌ی کاربردی در ایران.

🌻💛🌻

___

@DaydaadDotCom