ستیز با مردستیزی

که به سن کار کردن می رسند، دوباره سطح خشونت غیر مستقیم مساوی می شود. به قول فونتس، « در 15 سالگی ممکن است که پسرها دعوا کنند و خیلی اتفاق خاصی نیفتند، ولی در 25 سالگی بعد از کتک کاری سر از زندان در می آورید»

باس در تحقیقاتش به این نتیجه رسید که مردها هم برای خودشان شیوه هایی از پتیارگی دارند، ولی روی چیزهایی متمرکز می شوند که به نظر می رسد برای زن ها مهم است. بنابراین مردها، موقع تحقیر کردن رقیب، به نداشتن پول یا موقعیت اجتماعی او حمله می کنند. باس معتقد است که مردها از انگشت نما کردن رقیب به خاطر هرزگی خیلی استفاده نمی کنند، چون که زن ها با مردهای آن طوری هم حاضرند بیرون بروند. مردها همدیگر را به خاطر چیزهایی تحقیر می کنند که برای زن ها مهم است (چیزی که نشان بدهد که مرد می تواند از زن مراقبت کند، مثل پول و موقعیت) و زن ها همدیگر را برای چیزهایی تحقیر می کنند که برای مردها مهم است (جذابیت فیزیکی و توانایی جنسی و باروری)

*

تحقیقات آزمایشگاهی ای که با حضور دخترهای دانشجو انجام می شوند، غالبا به این متهم اند که نمونه ی مورد انتخاب ان ها، نمونه ی کاملی از کل جامعه نبوده است، ولی در این یک مورد خاص، نمونه کاملا منطبق است. اخبار دانشگاه ها پر است از دخترهایی که بعد از حمله های جنسی احساس شرمندگی می کنند، و یا حتی نمونه هایی که دختر بعد از این که از سوی دوستانش روسپی خطاب شده خودکشی کرده است.

با همه ی این حرفها، در مورد این پتیارگی درونی مان چه کار می توانیم بکنیم؟ فوئنتس معتقد است که برساخته های اجتماعی، هر چند که تعیین کننده ی رفتار ما هستند، اما قابل تغییر هستند.

قربانی های خشونت غیرمستقیم، اعتماد به نفسشان را از دست می دهند و صدمه می خورند، اما ویلانکورت معتقد است که می شود جلوی این صدمه را گرفت. او معتقد است که شناخت ریشه های این رفتار، می تواند باعث تغییر رفتار شود.

دیوید باس اما این قدرها خوشبین نیست. او معتقد است که بسیار دشوار بشود چیزی را که خواه به خاطر تکامل و خواه به خاطر تلقین در آدم ها درونی شده را تغییر داد. او می گوید که یک راه حل می تواند این باشد که مردان یاد بگیرند به جای این که صرفا ناظر رقابت باشند، به حل این مساله کمک بکنند، اگر که در انتخاب هایشان برای رابطه های بلند مدت، این قدر برای جذابیت ظاهری و جنسی اهمیت قایل نباشند، اما خودش اضافه می کند که «البته احتمال همچین چیزی بعید است.، چرا که جنس مذکر این طوری تکامل یافته، همان طوری که از نظر غذایی یاد گرفته که دنبال غذاهای پر چربی و پر شکر باشد»

واقعا طبیعت انسانی گاهی خیلی پتیاره است.

207 views19:04