sacral_BY
#ваўкавыск #sacral_catholic #sacral_graveyard Даўні візіт у Ваўкавыск адзначыўся разуменнем вялікай недасканаласці вандроўкі праз немагчымасць наведаць каталіцкія могілкі. Сімвалам той прагі да бясконца-вечнага прызначаю капліцу, якую добра відаць з вышыні…
#ваўкавыск #sacral_catholic #sacral_graveyard
Працяг могілкавага шпацыру ў Ваўкавыску. Трошкі разнастайней ды цікавей за папярэдні допіс (з усёй павагай, спадарыня капліца, але будзем шчырымі, бачылі і больш цікавыя прыклады). Разнастайней, але ўсе ўзоры даволі знаёмыя. Агулам, пасля столькіх наведаных могілак цяжка здзівіцца нечаму новаму. Але Ваўкавыск змог. І пра гэта наступны раз. [інтрыга😬]
Працяг могілкавага шпацыру ў Ваўкавыску. Трошкі разнастайней ды цікавей за папярэдні допіс (з усёй павагай, спадарыня капліца, але будзем шчырымі, бачылі і больш цікавыя прыклады). Разнастайней, але ўсе ўзоры даволі знаёмыя. Агулам, пасля столькіх наведаных могілак цяжка здзівіцца нечаму новаму. Але Ваўкавыск змог. І пра гэта наступны раз. [інтрыга😬]
1❤44👍9
#ваўкавыск #sacral_catholic #sacral_graveyard
Манументальнае захаванне памяці аб памерлых – такое ж мастацтва, як жывапіс, архітэктура, скульптура (а агулам і не асабліва адрознае). Колькі існуе спосабаў зрабіць гэта прыгожа? Прыкладаў ва ўсім сьвеце вельмі шмат. Але ж гэтых прыкладаў хапае і побач. Кожныя старыя могілкі дораць порцыю эстэтычнага задавальнення, але робіцца ўсё цяжэй адкрываць прыклады новых для сябе формаў могілкавага мастацтва. Калісьці такімі вынаходніцтвамі былі грыбы і ўсякія чэрапы.
Але прыемныя выпадковасці часам здараюцца. Раптоўна Ваўкавыск паказаў вось гэта: гранітны саркафаг на звярыных лапах.
Ух! Ёсць падазроны, што падобнага ў Беларусі мы больш не сустрэнем (магчыма ў нясвіжскай пахавальні Радзівілаў, але тое іншы ўзровень і правяраць трэба). Унікальны аб'ект, як алтар Сапегаў з гальшанскага касцёлу.
Але ж сама ідэя такіх помнікаў не арыгінальная і, верагодна, мае антычныя карані. Лапы ільва ці грыфона (хто ў нашым выпадку?) сімвалізавалі моц, ахову спакою нябожчыка ды бяспечны перанос душы ў замагільны сьвет. Верагодна.
Але што дакладна, дык тое, што спачывае тут спадарыня Караліна, у дзявоцтве Ясклоўская, якая праз два шлюбы мела прозвішчы Бжазоўская ды Філіпоўская. Памерла ў 1883 годзе, пражыўшы 62 гады. А за помнік трэба дзякаваць яе дзецям. Іншых біяграфічных звестак, на жаль, для вас ня маю. Але зразумела, што паходжання шляхетнага кабета была.
Вось такі допіс атрымаўся, са шматлікімі адсылкамі на пахавальную тэму. І каб яе зрабіць трошкі больш вычарпальнай, згадаю стараабрадніцкія могілкі ў Ветцы, дзе сустракаюцца помнікі-саркафагі, хоць і без лапак.
Манументальнае захаванне памяці аб памерлых – такое ж мастацтва, як жывапіс, архітэктура, скульптура (а агулам і не асабліва адрознае). Колькі існуе спосабаў зрабіць гэта прыгожа? Прыкладаў ва ўсім сьвеце вельмі шмат. Але ж гэтых прыкладаў хапае і побач. Кожныя старыя могілкі дораць порцыю эстэтычнага задавальнення, але робіцца ўсё цяжэй адкрываць прыклады новых для сябе формаў могілкавага мастацтва. Калісьці такімі вынаходніцтвамі былі грыбы і ўсякія чэрапы.
Але прыемныя выпадковасці часам здараюцца. Раптоўна Ваўкавыск паказаў вось гэта: гранітны саркафаг на звярыных лапах.
Ух! Ёсць падазроны, што падобнага ў Беларусі мы больш не сустрэнем (магчыма ў нясвіжскай пахавальні Радзівілаў, але тое іншы ўзровень і правяраць трэба). Унікальны аб'ект, як алтар Сапегаў з гальшанскага касцёлу.
Але ж сама ідэя такіх помнікаў не арыгінальная і, верагодна, мае антычныя карані. Лапы ільва ці грыфона (хто ў нашым выпадку?) сімвалізавалі моц, ахову спакою нябожчыка ды бяспечны перанос душы ў замагільны сьвет. Верагодна.
Але што дакладна, дык тое, што спачывае тут спадарыня Караліна, у дзявоцтве Ясклоўская, якая праз два шлюбы мела прозвішчы Бжазоўская ды Філіпоўская. Памерла ў 1883 годзе, пражыўшы 62 гады. А за помнік трэба дзякаваць яе дзецям. Іншых біяграфічных звестак, на жаль, для вас ня маю. Але зразумела, што паходжання шляхетнага кабета была.
Вось такі допіс атрымаўся, са шматлікімі адсылкамі на пахавальную тэму. І каб яе зрабіць трошкі больш вычарпальнай, згадаю стараабрадніцкія могілкі ў Ветцы, дзе сустракаюцца помнікі-саркафагі, хоць і без лапак.
❤39👍8🙏2
sacral_BY
#ваўкавыск #sacral_catholic #sacral_graveyard Манументальнае захаванне памяці аб памерлых – такое ж мастацтва, як жывапіс, архітэктура, скульптура (а агулам і не асабліва адрознае). Колькі існуе спосабаў зрабіць гэта прыгожа? Прыкладаў ва ўсім сьвеце вельмі…
#ваўкавыск #гара_цэгла #sacral_urban
З труною на ільвіных лапах мала што можа параўнацца па нечаканасці сустрэчы. Але гэтая цагляная камяніца таксама аказалася сюрпрызам. Пры чым, не тое, каб надта прыйшлося бадзяцца па горадзе раніцай. Усяго толькі пайсці на захад ад вакзалу на пошукі цікавай забудовы.
І што, шукаў забудову? Атрымай. Кашара канца ХІХ ст. у цагляным стылі.
Тады іх было больш (глядзі стары здымак). Збудаваны комплекс быў для кватаравання 16-й артылерыйскай брыгады расейскага войска, якая размяшчалася ў горадзе з 1888 г.
Цягам усяго ХХ ст. пабудовы выконвалі сваю функцыю для розных войскаў. У Другую сусветную тут быў лагер ваеннапалонных і перасылка габрэйскіх вязняў. Зараз кашара закінутая.
Побач будынак, падобны на кашару і быццам пазнейшага часу. Заняты офісамі і крамай.
З труною на ільвіных лапах мала што можа параўнацца па нечаканасці сустрэчы. Але гэтая цагляная камяніца таксама аказалася сюрпрызам. Пры чым, не тое, каб надта прыйшлося бадзяцца па горадзе раніцай. Усяго толькі пайсці на захад ад вакзалу на пошукі цікавай забудовы.
І што, шукаў забудову? Атрымай. Кашара канца ХІХ ст. у цагляным стылі.
Тады іх было больш (глядзі стары здымак). Збудаваны комплекс быў для кватаравання 16-й артылерыйскай брыгады расейскага войска, якая размяшчалася ў горадзе з 1888 г.
Цягам усяго ХХ ст. пабудовы выконвалі сваю функцыю для розных войскаў. У Другую сусветную тут быў лагер ваеннапалонных і перасылка габрэйскіх вязняў. Зараз кашара закінутая.
Побач будынак, падобны на кашару і быццам пазнейшага часу. Заняты офісамі і крамай.
1👍28❤15🤔2🤯1