Яшчэ зімой з далёкіх усходніх земляў прыплыў да мяне цуд турыстычных спраў – заплечнік, што прэтэндуе на легкаходнасць, функцыянальнасць ды фінансавую дэмакратычнасць.
Ну і вось, нарэшце прайшоў палявы лясны іспыт. Вось яны побач: айчынны ветэран і замежны навічок.
Адразу пра стары заплечнік: шмат гадоў карыстаюся заплечнікам менскай фірмы НК-Галар і вельмі давольны. Гэты экзэмпляр на 40 літраў. Больш лёгкага не знойдзеце – недзе 0,7 кг. А больш таннага тым больш. Зараз – 70 р. Коткіны слёзкі. Для аматараў мінімалізму. Няшмат кішэняў і ніякіх грудных\паясных рамянёў.

І вось захацелася разнастайнасці. Naturehike Rock 60+5, набываў недзе за 250 р. Мяркуючы па назве, абʼему мае 65 літраў. Але падаецца, што ад старой 40-літроўкі адрозніваецца ня надта. Мо сюды ўключаны абʼём бакавых кішэняў з сеткі. Яны, дарэчы, даволі ёмістыя і зручныя. Ёсць кішэня на лямцы. Вельмі пасуе бутэлечцы 0,5 л. Кішэня каля дна, дзе схаваны рэйнкавер (чахол ад дажджу і бруду).
Важыць сабж 1,3 кг. Гэта мінус. Але што рабіць? Тут шмат свісцелак і пярдзелак, фурнітура, шнурочкі, раменьчыкі і... добрая мяккая спіна, у якую нават усталяваны металічны каркас (дасведчаныя легкаходы лічаць, што для такіх абʼёмаў і вагаў гэта непамерная празмернасць). Яго не атрымаецца кампактна скамячыць і запхнуць, напрыклад, у гермамяшок падчас сплаву. Але такая спіна і рамяні цудоўным чынам размяркуюць вагу і падораць новыя невядомыя ашчушчэнія. Хіба што няма рэгуліроўкі па вышыні.

Выснова такая: недахопы не такія ўжо і недахопы. Уражанні – станоўчыя. Выходны паход перажыў паспяхова, але будзе цікава ці справіцца з выездам на сярэднявечны фэст. Назіраем.