#смаргонь #sacral_catholic
Ведаеце, у Смаргоні ёсць такі флёр нейкага сапраўды старажытнага мястэчка. Чуеш назву - ну тут летапісная Літва. Бачыш герб - як шляхетна! У пэўным сэнсе так і ёсць. Упершыню згадваецца ў пачатку XVI ст. Вось толькі шкада, што ў нашыя часы горад можа пахваліцца ледзь не адзіным старым помнікам. Але ж якім? Лічы, амаль сведкам сваіх летапісных часоў. Канешне ж, гаворка ідзе пра кальвінскі збор 1550-х гадоў пабудовы.
Рэфармацыя ў Рэчы Паспалітай - з'ява даволі мімалётная, але яскравая. Кальвінізм быў хутчэй забавай для буйных магнатаў і іншай шляхты на нашых землях (забава, праз якую можна пашыраць свае вольнасці), амаль ня меў цікаўнасці сярод сялян. А лютэранства ўвогуле асабліва не выходзіла за межы Вялікапольшчы ды Прусіі, дзе было шмат немцаў. Тым ня менш, пратэстанцкія рухі прывялі да з'яўлення друкарняў, пашырэння рознай літаратуры і адукацыі.
Аднак, контррэфармацыя хутка адваявала свае правы. Каталіцкая царква не была зацікаўлена ў канкурэнтах, манархічная ўлада ня бачыла ў пратэстантах хаўрусніка.
Так і смаргонскі збор ужо ў 1621 г. перарабілі ў касцёл.
Іншая версія кажа, што ў 1555 быў пабудаваны збор драўляны, а мураваны толькі ў 1612-м, што толькі скарачае кальвінісцкую кар'еру цяперашняга будынку.
Вядома, за часамі Расійскай імперыі пабыў праваслаўным храмам. Ну а цягам апошніх 100 гадоў, з перарывам на склад, краму і выставачную залю, тут зноў дзейнічае рымска-каталіцкі касцёл.
Будынак, дарэчы, у стылі Рэнесанс. Так, у Беларусі ён выглядае даволі сурова. І вось яшчэ парачка прыкладаў:
1🏰
2🏰

#смаргонь #sacral_graveyard
Калі вам падасца, што адзін храм (хоць і даволі стары) не тое, каб шыкоўная нагода змарнаваць дзень вандруючы на мяжу ўсходнеславянскага свету, то вось бонус: старыя і змяшаныя могілкі з разнастайным кантэнтам.
Згодны, ня ўсе ацэняць такую прапанову. Усё яшчэ не так апетытна. Але ж Смаргонь утварае добры тандэм з Ашмянамі ў сэнсе зручнасці лагістыкі (напрыклад, менавіта тут ёсць чыгунка).

Больш здымкаў можна паглядзець у альбоме. Уласцівы для альбомаў сервіс "тэлегра.ф" забараніў дадаваць
выявы з прылады, таму зараз раблю ў "тэлетайпе".

З сапраўднымі пячорамі ў Беларусі бяда. Яны ёсць (ці яна), але асаблівымі памерамі не вылучаюцца. Быць беларускім спелеёлагам сумна (як і альпіністам, напрыклад). Але не ўсё так дрэнна, спелеёлагі ў краіне ёсць (як і альпіністы)! Але прафесійнай дзейнасцю займацца даводзіцца за мяжою. А вось патрэніравацца і паспрабаваць можна і дома.
Адчуйце андэграўндную атмасферу існавання крота-мэнаў і падзівіцеся капежнымі наплывамі вядомымі як сталактыты і сталагміты. А потым я распавяду, куды ды як гэта мяне занесла?
[майстар інтрыгі выйшаў на шлях вайны]
#waldmachtfrei?