#суботнікі #sacral_catholic
Пасля могілак прыйшоў час пакідаць вёску. Дзеля гэтага трэба вярнуцца трошкі назад, каб збочыць на дарогу ў бок Ліпнішак. І вось цуд: ля касцёлу спыніўся турыстычны аўтобус і дзверы святыні гасцінна адчыніліся.
Вось так, дзеля гэтага быў увесь саспенс... Але ў той момант атрымаўся сапраўдны падарунак лёсу. Я яшчэ ня ведаю, што мяне чакае сур'ёзнае выпрабаванне суворым беларускім аўтаспынам, калі траціну шляху паспяваееш прайсці пешшу. А насустрач нясецца вясельны картэж, з якога ў цябе ляцяць цукеркі (тут можна прыгадаць якіясь біблейскія адсылкі). Але гэта ўсё будзе потым, а пакуль...
Як ужо згадана вышэй, неагатычны касцёл быў пабудаваны ў пачатку 1900-х гадоў на сродкі Уладзіслава і Яніны Умястоўскіх. Але асвяцілі яго толькі ў 1928 годзе ў гонар св. Уладзіслава (Вугорскага караля з ХІ ст.). У крыпце храма зладзілі сямейную пахавальню, куды перанеслі парэшткі Умястоўскіх і Дунін-Раецкіх з папярэдняга касцёла. Сама крыпта зачынена, але ў яе можна зазірнуць праз вакенцы на вуліцы. Шмат памятных плітаў можна бачыць на сценах храма. Кажуць, што арган на хорах захаваўся з часоў папярэдняга касцёла.
Паглядзелі, хадзем далей.
Пасля могілак прыйшоў час пакідаць вёску. Дзеля гэтага трэба вярнуцца трошкі назад, каб збочыць на дарогу ў бок Ліпнішак. І вось цуд: ля касцёлу спыніўся турыстычны аўтобус і дзверы святыні гасцінна адчыніліся.
Вось так, дзеля гэтага быў увесь саспенс... Але ў той момант атрымаўся сапраўдны падарунак лёсу. Я яшчэ ня ведаю, што мяне чакае сур'ёзнае выпрабаванне суворым беларускім аўтаспынам, калі траціну шляху паспяваееш прайсці пешшу. А насустрач нясецца вясельны картэж, з якога ў цябе ляцяць цукеркі (тут можна прыгадаць якіясь біблейскія адсылкі). Але гэта ўсё будзе потым, а пакуль...
Як ужо згадана вышэй, неагатычны касцёл быў пабудаваны ў пачатку 1900-х гадоў на сродкі Уладзіслава і Яніны Умястоўскіх. Але асвяцілі яго толькі ў 1928 годзе ў гонар св. Уладзіслава (Вугорскага караля з ХІ ст.). У крыпце храма зладзілі сямейную пахавальню, куды перанеслі парэшткі Умястоўскіх і Дунін-Раецкіх з папярэдняга касцёла. Сама крыпта зачынена, але ў яе можна зазірнуць праз вакенцы на вуліцы. Шмат памятных плітаў можна бачыць на сценах храма. Кажуць, што арган на хорах захаваўся з часоў папярэдняга касцёла.
Паглядзелі, хадзем далей.
❤31
sacral_BY
#суботнікі #sacral_catholic Пасля могілак прыйшоў час пакідаць вёску. Дзеля гэтага трэба вярнуцца трошкі назад, каб збочыць на дарогу ў бок Ліпнішак. І вось цуд: ля касцёлу спыніўся турыстычны аўтобус і дзверы святыні гасцінна адчыніліся. Вось так, дзеля…
#ліпнішкі #гара_цэгла #sacral_dominium
Нарэшце. 16 км ад Суботнікаў і мы ў Ліпнішках. Націск на першы склад. Але мне інтуітыўна жадаецца націснуць на другі. Ну прышпільна ж гучыць, пагадзіцеся.
Бачыце гэтую занядбаную пабудову? Гэта былая афіцына ХІХ ст. сядзібы роду Вольскіх. У 1849 годзе Мікалай Вольскі пачаў фармаванне комплексу. А жонка яго, Аляксандра, была з сям'і вышэй згаданых Умястоўскіх.
Да гэтага маёнтак (мястэчка) прайшоў доўгі шлях змены ўладальнікаў. Паглыбляючыся ў даўніну, бачым прозвішчы ўплывовых родаў Сапегаў, Пацаў, Гаштольдаў і ў выніку ўпіраемся ў ХV ст. калі Ліпнішкі згадваюцца ўпершыню, як вялікакняскія ўладанні.
Драўляны палац, на жаль, не захаваўся. Ёсць парачка здымкаў канца ХІХ ст.
Нарэшце. 16 км ад Суботнікаў і мы ў Ліпнішках. Націск на першы склад. Але мне інтуітыўна жадаецца націснуць на другі. Ну прышпільна ж гучыць, пагадзіцеся.
Бачыце гэтую занядбаную пабудову? Гэта былая афіцына ХІХ ст. сядзібы роду Вольскіх. У 1849 годзе Мікалай Вольскі пачаў фармаванне комплексу. А жонка яго, Аляксандра, была з сям'і вышэй згаданых Умястоўскіх.
Да гэтага маёнтак (мястэчка) прайшоў доўгі шлях змены ўладальнікаў. Паглыбляючыся ў даўніну, бачым прозвішчы ўплывовых родаў Сапегаў, Пацаў, Гаштольдаў і ў выніку ўпіраемся ў ХV ст. калі Ліпнішкі згадваюцца ўпершыню, як вялікакняскія ўладанні.
Драўляны палац, на жаль, не захаваўся. Ёсць парачка здымкаў канца ХІХ ст.
1❤37👍8😭3