#sacral_data

«У падарожным адзенні пахаваць яго казаў, а без гэтых катафалкаў, без тлумных працэсій, без коней прыбраных, без ламання коп'яў. Словам, ані найменшай цырымоніі не патрабаваў, з чаго ўсяго было відаць досыць волі яго, каб чалавек, такі высокі з нараджэння і такі высакародны, і прызнаны ў айчыне, толькі некалькі локцяў жалобы меў на труне»

– успамінаў нейкі мемуарыст хаўтуры Мікалая Крыштафа Радзівіла «Сіроткі», што адбыліся 28 лютага 1616 году ў Нясвіжы. Былы віленскі ваявода наказаў, каб яго простую труну неслі да магілы жабракі, называныя ім «братамі».
Шляхта ў тыя часы мелі схільнасць да крайнасцяў у абодва бакі: ад непамерна дарагіх і пафасных пахаванняў, да вось такіх сціплых рытуалаў. Тым ня менш, Сіротка загадзя падрыхтаваў прыгожыя саркафагі для сябе і нашчадкаў у нясвіжскім касцёле Божага Цела. І зараз там можна знайсці памятную пліту з яго выявай у вопратцы пілігрыма.

Трэба ўжо знайсці час і перарваць гэтую цішыню, бо неяк зусім сумна атрымліваецца. А сумаваць ёсць па чым: вымушаны прызнацца, што ўсю зіму прасядзеў дома. У сэнсе, не ладзіў адмысловых кантэнтаграфічных вандровак.
Але спадзяюся, хутка ўсё вернецца ў патрэбнае рэчышча і агулам, яшчэ ёсць, што прапанаваць чытачам.
Вось, ужо далучаю замалёўкі з апошніх выходных. З вітаннямі тым, хто дачакаўся і тым, хто нядаўна завітаў😉 Працяг будзе.

#поразава #sacral_orthodox
Раптоўна, пачынаем сераду з праваслаўнай царквы ў старажытным мястэчку ў Гарадзенскай вобласці.
Царква носіць імя ў гонар сьвятой Тройцы і пабудаваная ў другой палове ХІХ ст. А мястэчка завецца Поразава (ці Поразаў), некалі мела гонар карыстацца Магдэбургскім правам, але пра гэта потым.
Добрага ранку, спадарства!

#поразава #sacral_catholic #sacral_graveyard
Сёння шпацыр па могілках. Чарговы і доўгачаканы. Напэўна, варта тут затрымацца і паразглядаць высокую (як тыя крыжы) культуру чалавечай памяці. Працяг будзе, але пакуль спыніцеся і пасузірайце.