#дудзічы #sacral_dominium
Перш за ўсё, мясціна сённяшняя вядома праз музейны комплекс «Дудуткі». Сам асабіста бываў там шмат разоў дзеля імпрэзаў розных, а часам і каб прадэгуставаць мясцовай гарэлачцы. Упэўнены, што і вы, калі там не былі, то дакладна чулі. Шкада толькі, у комплексе няма ніякіх аўтэнтычных будынкаў. Ёсць цудоўны вятрак, але ён далёка на ўзгорку (вунь, дарэчы, яго бачна з неўласцівага боку).
Таму сёння давайце ўспомнім, што некалі тут была сядзіба роду Ельскіх. Сям'я гэтая аказалася даволі важнай для беларускай культуры, але пра гэта пазней. А пакуль нагадаю, што валодаць маёнткам яны пачалі з канца XVIII ст. У Дудзічах былі корчмы, сады, аранжарэя, вадзяны млын, уніяцкая царква. А што да нас дайшло? У асноўным здымкі ды малюнкі. Бачыце драўляныя слупкі на рацэ Пціч? Магчыма недзе тут і стаяў той самы млын.
Кажуць, фантазія мацней за рэчаіснасць. Таму давайце паўяўляем, як гэта ўсё некалі выглядала і будзем рухацца далей. Засталося ня шмат.
Перш за ўсё, мясціна сённяшняя вядома праз музейны комплекс «Дудуткі». Сам асабіста бываў там шмат разоў дзеля імпрэзаў розных, а часам і каб прадэгуставаць мясцовай гарэлачцы. Упэўнены, што і вы, калі там не былі, то дакладна чулі. Шкада толькі, у комплексе няма ніякіх аўтэнтычных будынкаў. Ёсць цудоўны вятрак, але ён далёка на ўзгорку (вунь, дарэчы, яго бачна з неўласцівага боку).
Таму сёння давайце ўспомнім, што некалі тут была сядзіба роду Ельскіх. Сям'я гэтая аказалася даволі важнай для беларускай культуры, але пра гэта пазней. А пакуль нагадаю, што валодаць маёнткам яны пачалі з канца XVIII ст. У Дудзічах былі корчмы, сады, аранжарэя, вадзяны млын, уніяцкая царква. А што да нас дайшло? У асноўным здымкі ды малюнкі. Бачыце драўляныя слупкі на рацэ Пціч? Магчыма недзе тут і стаяў той самы млын.
Кажуць, фантазія мацней за рэчаіснасць. Таму давайце паўяўляем, як гэта ўсё некалі выглядала і будзем рухацца далей. Засталося ня шмат.
1❤32👍7💯3💔1🤝1
Добрага дня! Сёння параю сяброўскі канал – Я бачыў Бога 👁
📌ЯББ – аўтарскі праект, які адлюстроўвае людзей, культуру, а таксама суб‘ектыўнасць парадку ў аб‘ектыўным хаўсе. Уплыў культуры, філасофскія пытанні, чалавек у свеце і паміж іншых.
Канал для тых, каму ўжо лянота філасофстваваць на папойках, але надаль цікава шукаць новыя пытанні.
https://t.me/jabacyuboha
📌ЯББ – аўтарскі праект, які адлюстроўвае людзей, культуру, а таксама суб‘ектыўнасць парадку ў аб‘ектыўным хаўсе. Уплыў культуры, філасофскія пытанні, чалавек у свеце і паміж іншых.
Мы не аб‘ектыўныя і не імкнемся стаць акадэмічнымі. Хаця перыяд быў, трэба адзначыць. Тым не менш гэта ў мінулым. Мы прайшлі праз шмат унутраных праблем. Аднак яны, у выніку, прымушалі нас ісці ўперад, пазнаваць свет і сябе . І гэтае імкненне мы хочам перадаць вам.
Канал для тых, каму ўжо лянота філасофстваваць на папойках, але надаль цікава шукаць новыя пытанні.
https://t.me/jabacyuboha
❤14👍2🙏2
#дудзічы #sacral_graveyard #sacral_catholic
І вось мы падышлі да фінальнага босу вясновага падарожжа па Пухаўшчыне – урочышча Кобань!
Гэты ўзгорак мае салідную гісторыю. Бо перш за ўсё, гэта археалагічны помнік, гарадзішча ранняга жалезнага веку. То-бок, людзі тут пачалі займацца сваімі справамі недзе пару тысяч гадоў назад. Насыпалі валы, вырылі роў. Але пазаўчора (не літаральна. У гістарычных маштабах) шляхецкая сям'я зладзіла тут родавыя могілкі. Таму зараз тут можна пабачыць помнікі Аляксандра Ельскага, яго жонкі, іншых прадстаўнікоў роду і, відаць, іншых прадстаўнікоў роду чалавечага.
І вось мы падышлі да фінальнага босу вясновага падарожжа па Пухаўшчыне – урочышча Кобань!
Гэты ўзгорак мае салідную гісторыю. Бо перш за ўсё, гэта археалагічны помнік, гарадзішча ранняга жалезнага веку. То-бок, людзі тут пачалі займацца сваімі справамі недзе пару тысяч гадоў назад. Насыпалі валы, вырылі роў. Але пазаўчора (не літаральна. У гістарычных маштабах) шляхецкая сям'я зладзіла тут родавыя могілкі. Таму зараз тут можна пабачыць помнікі Аляксандра Ельскага, яго жонкі, іншых прадстаўнікоў роду і, відаць, іншых прадстаўнікоў роду чалавечага.
3❤34👍7🙏2
sacral_BY
#дудзічы #sacral_graveyard #sacral_catholic І вось мы падышлі да фінальнага босу вясновага падарожжа па Пухаўшчыне – урочышча Кобань! Гэты ўзгорак мае салідную гісторыю. Бо перш за ўсё, гэта археалагічны помнік, гарадзішча ранняга жалезнага веку. То-бок, людзі…
#sacral_data
Як сваечасова з’явіўся допіс пра могілкі Ельскіх у Дудзічах! Бо сёння прыйшоў час успомніць прадстаўніка гэтага роду – Аляксандра, які ня толькі пахаваны менавіта тут, але і нарадзіўся ў гэтым маёнтку 16 чэрвеня 1834 г.
Важная асоба для Беларусі. Яго можна лічыць адным з пачынальнікаў навуковага беларусазнаўства. Але давайце па парадку.
У 1857 годзе, па смерці бацькі, Аляксандр атрымлівае ў спадчыну маёнтак Замосце (зусім побач з Дудзічамі), кідае вайсковую службу, каб засяродзіцца на гаспадарчай дзейнасці. Акрамя таго ён пачынае збіраць матэрыялы для ўласнага музею, што прысвечаны пераважна Беларусі: мастацкія, археалагічныя, нумізматычныя, а галоўнае, літаратурныя экспанаты. Ад часоў Францыска Скарыны да блізкіх яму па часе твораў.
- з ліста да этнографа і фалькларыста Яна Карловіча.
А. Ельскі ня толькі збіраў літаратурныя творы, але і сам шмат пісаў у перыядычных выданнях ды асобнымі тамамі падпісваючыся псеўданімамі Бацян з-над Пцічы ці Літвін-грамадзянін. Пералічваць працы ня буду, бо там шмат. Ня толькі твораў але і кірункаў.
У 2004 годзе выйшаў зборнік «Выбранае» з тэкстамі А.Е. Бачыў гэты томік у анлайн-барахолцы, але прамарудзіў і не паспеў набыць. Зараз шкадую.
Частку сваёй калекцыі Ельскі падараваў Кракаўскаму універсітэту, частку адправіў у Вільню, але шмат чаго наўпрост згарэла ў часы Першай сусветнай вайны, якую сам сабж не перажыў.
Спадзяюся, А.Е. ганарыўся б нашчадкамі. Ганарыўся б??!🤨
Паводле главы з кнігі «Зорка філаматаў» Кастуся Цвіркі.
Як сваечасова з’явіўся допіс пра могілкі Ельскіх у Дудзічах! Бо сёння прыйшоў час успомніць прадстаўніка гэтага роду – Аляксандра, які ня толькі пахаваны менавіта тут, але і нарадзіўся ў гэтым маёнтку 16 чэрвеня 1834 г.
Важная асоба для Беларусі. Яго можна лічыць адным з пачынальнікаў навуковага беларусазнаўства. Але давайце па парадку.
У 1857 годзе, па смерці бацькі, Аляксандр атрымлівае ў спадчыну маёнтак Замосце (зусім побач з Дудзічамі), кідае вайсковую службу, каб засяродзіцца на гаспадарчай дзейнасці. Акрамя таго ён пачынае збіраць матэрыялы для ўласнага музею, што прысвечаны пераважна Беларусі: мастацкія, археалагічныя, нумізматычныя, а галоўнае, літаратурныя экспанаты. Ад часоў Францыска Скарыны да блізкіх яму па часе твораў.
«Шаноўны мой зямляча! Пасылаю Вам прывітанне, прашу ласкава прыслаць мне кнігу пана Ул. Вярыгі з Вашай прадмовай «Беларускія паданні», якая толькі што выйшла ў Львове. Я рупліва збіраю ўсё, што датычыць беларускай літаратуры, і хацеў бы мець названую кніжку, якую цяжка дастаць у краі...»
- з ліста да этнографа і фалькларыста Яна Карловіча.
А. Ельскі ня толькі збіраў літаратурныя творы, але і сам шмат пісаў у перыядычных выданнях ды асобнымі тамамі падпісваючыся псеўданімамі Бацян з-над Пцічы ці Літвін-грамадзянін. Пералічваць працы ня буду, бо там шмат. Ня толькі твораў але і кірункаў.
У 2004 годзе выйшаў зборнік «Выбранае» з тэкстамі А.Е. Бачыў гэты томік у анлайн-барахолцы, але прамарудзіў і не паспеў набыць. Зараз шкадую.
Частку сваёй калекцыі Ельскі падараваў Кракаўскаму універсітэту, частку адправіў у Вільню, але шмат чаго наўпрост згарэла ў часы Першай сусветнай вайны, якую сам сабж не перажыў.
«Нельга сумнявацца, што яшчэ і Беларусь будзе жыць сваім духоўным жыццём і выпрацуе сваю «гаворку» да ступені «мовы». Мова штодзень перайначваецца, калі мае для гэтага прастор, і гіне ці камянее, калі зменіцца лёс і яна адыграе сваю ролю ў грамадстве. Але Беларусь, амаль некранутая, мае будучыню не народаў, што аджылі, а тых, якія цягнуцца да жыцця, як кветка пад праменнямі сонца. О! He згінем і мы, і маладыя нашы браты! Я веру ў гэта...»
Спадзяюся, А.Е. ганарыўся б нашчадкамі. Ганарыўся б??!🤨
Паводле главы з кнігі «Зорка філаматаў» Кастуся Цвіркі.
1❤🔥28👍6👀3⚡2🤷♂1🙏1