#мцхета #грузія #sacral_orthodox #sacral_data
Эх, не збіраўся так шмат посціць Грузіі запар, але тут натуральна нагода. Дзяржаўнае сьвята, афіцыйны выходны. І прысвечаны легендарным падзеям і цікаваму месцу.
Гісторыя такая: пасля ўкрыжавання Хрыста, 2 грузінскія габрэі прывезлі ягоную рызу на радзіму. Адзін з іх, Эліёз, падараваў рызу сястры, тая памерла, трымаючы рэліквію ў руках. Так яе і пахавалі. На гэтым месцы вырасла дрэва. У IV ст. цар Мірыян загадаў пабудаваць там царкву, зрубіць тое дрэва, каб атрымаўся слуп. Але пакуль сьвятая Ніно (лічыцца, што яна хрысціла Іверыю\Грузію) не памалілася, нічога не атрымалася.
Вось прыкладна гэтыя падзеі 14 кастрычніка адзначаюць картвелі.
А храм, што пабудавалі, завецца Свеціцхавелі ў горадзе Мцхета. Тая царква да нас не дайшла, бо была драўлянай, а вось гэтая, на здымках, датуецца ХІ ст. Не навабуд таксама, ведаеце.
Эх, не збіраўся так шмат посціць Грузіі запар, але тут натуральна нагода. Дзяржаўнае сьвята, афіцыйны выходны. І прысвечаны легендарным падзеям і цікаваму месцу.
Гісторыя такая: пасля ўкрыжавання Хрыста, 2 грузінскія габрэі прывезлі ягоную рызу на радзіму. Адзін з іх, Эліёз, падараваў рызу сястры, тая памерла, трымаючы рэліквію ў руках. Так яе і пахавалі. На гэтым месцы вырасла дрэва. У IV ст. цар Мірыян загадаў пабудаваць там царкву, зрубіць тое дрэва, каб атрымаўся слуп. Але пакуль сьвятая Ніно (лічыцца, што яна хрысціла Іверыю\Грузію) не памалілася, нічога не атрымалася.
Вось прыкладна гэтыя падзеі 14 кастрычніка адзначаюць картвелі.
А храм, што пабудавалі, завецца Свеціцхавелі ў горадзе Мцхета. Тая царква да нас не дайшла, бо была драўлянай, а вось гэтая, на здымках, датуецца ХІ ст. Не навабуд таксама, ведаеце.
1❤34👍5🙏2
#бабруйск #sacral_urban
Пакуль хопіць Грузіі. Вяртаемся да родных краявідаў праз цагляныя фактуры бабруйскай эклектыкі.
Пакуль хопіць Грузіі. Вяртаемся да родных краявідаў праз цагляныя фактуры бабруйскай эклектыкі.
2❤🔥38❤16
Сёння, спадарства, размова на важную тэму.
Вам падабаюцца паштоўкі? Адміну - вельмі. Асабліва, калі яны старыя і паказваюць, як выглядалі розныя мясціны гадоў, скажам, сто назад. Таму даўно чытаю канал "Палявая пошта". Яго аўтар ужо шмат гадоў збірае вінтажныя паштоўкі часоў чорна-белай фотаплёнкі і параўноўвае іх з сучаснымі краявідамі.
Далучайцеся, каб таксама дакрануцца да гэтай захапляльнай гісторыі:
https://t.me/poshtabel
https://t.me/poshtabel
https://t.me/poshtabel
Вам падабаюцца паштоўкі? Адміну - вельмі. Асабліва, калі яны старыя і паказваюць, як выглядалі розныя мясціны гадоў, скажам, сто назад. Таму даўно чытаю канал "Палявая пошта". Яго аўтар ужо шмат гадоў збірае вінтажныя паштоўкі часоў чорна-белай фотаплёнкі і параўноўвае іх з сучаснымі краявідамі.
Далучайцеся, каб таксама дакрануцца да гэтай захапляльнай гісторыі:
https://t.me/poshtabel
https://t.me/poshtabel
https://t.me/poshtabel
1❤39❤🔥8👍3👏2
#sacral_track
Памятаеце, я называў трып у Жылічы лагістычным пеклам хаця і не зусім. Насамрэч, сёння пра сапраўднае лагістычнае пекла (але і не зусім ).
Ёсць месцы, у якія жадаецца трапіць, бо нешта падобнае бачыў у іншым месцы і яно прыгожае. А ёсць месцы, куды жадаецца трапіць, бо яно прыгожае і такога больш нідзе не пабачыш. Сар’я сярод апошніх.
Як туды трапіць? Верхнядзьвінскі раён! Сядаем у начны цягнік да Полацку. А 5й у горадзе. Далей трэба даехаць да чыгуначнай станцыі Сар’янка на дызелі. Ён у 9:46. Часу дахалеры. Ёсць магчымасць пагуляць (таму полацкія допісы яшчэ будуць).
А яшчэ тая станцыя ў памежнай зоне. На касе патрабуюць пашпарт (а ў тэрмінале самаабслугоўвання – не).
У 11:11 у Сар’янцы. Памежнікі не сустракалі. Але да вёсцы амаль 10 км, транспарту няма. Тут амаль нічога няма. А вось жа, бусік крадзецца.
Ужух, на месцы. Агледзець цікавосткі, зфоткацца. Можна вяртацца.
У планах было стопіць машыны да Верхнядзьвінску. Гэта ўжо каля 20 км. Але вось людзі вязуць праводзіць сваяка на дызель на 13:17. Што? Я так хутка справіўся і таксама магу на яго сесці? Гэта лепш, чым разлічваў. 5 хвілін, адзін перагон, скочым на перон станцыі Верхнядзьвінск. Але гэта вёска Бароўка. Да горада яшчэ на аўтобусе трэба пракаціцца. Да 20-й ёсць час на агляд горада. Больш, чым дастаткова.
Зноў аўтобус (не памятаю час, але пад цягнік падладжана), трошкі бадзянняў вакол вакзалу. Імчым у Полацк.
Ну нарэшце! Амаль фінішная, начны цягнік да Менску і раніцай прыгоды сканчаюцца згодна графіку. Выдыхаю. Допісы абяцаю.
Памятаеце, я называў трып у Жылічы лагістычным пеклам хаця і не зусім. Насамрэч, сёння пра сапраўднае лагістычнае пекла (
Ёсць месцы, у якія жадаецца трапіць, бо нешта падобнае бачыў у іншым месцы і яно прыгожае. А ёсць месцы, куды жадаецца трапіць, бо яно прыгожае і такога больш нідзе не пабачыш. Сар’я сярод апошніх.
Як туды трапіць? Верхнядзьвінскі раён! Сядаем у начны цягнік да Полацку. А 5й у горадзе. Далей трэба даехаць да чыгуначнай станцыі Сар’янка на дызелі. Ён у 9:46. Часу дахалеры. Ёсць магчымасць пагуляць (таму полацкія допісы яшчэ будуць).
А яшчэ тая станцыя ў памежнай зоне. На касе патрабуюць пашпарт (а ў тэрмінале самаабслугоўвання – не).
У 11:11 у Сар’янцы. Памежнікі не сустракалі. Але да вёсцы амаль 10 км, транспарту няма. Тут амаль нічога няма. А вось жа, бусік крадзецца.
- Прабачце, што да вас звяртаемся, самі мы не мясцовыя…
- Вітаем вас на нашым борце!
Ужух, на месцы. Агледзець цікавосткі, зфоткацца. Можна вяртацца.
У планах было стопіць машыны да Верхнядзьвінску. Гэта ўжо каля 20 км. Але вось людзі вязуць праводзіць сваяка на дызель на 13:17. Што? Я так хутка справіўся і таксама магу на яго сесці? Гэта лепш, чым разлічваў. 5 хвілін, адзін перагон, скочым на перон станцыі Верхнядзьвінск. Але гэта вёска Бароўка. Да горада яшчэ на аўтобусе трэба пракаціцца. Да 20-й ёсць час на агляд горада. Больш, чым дастаткова.
Зноў аўтобус (не памятаю час, але пад цягнік падладжана), трошкі бадзянняў вакол вакзалу. Імчым у Полацк.
Ну нарэшце! Амаль фінішная, начны цягнік да Менску і раніцай прыгоды сканчаюцца згодна графіку. Выдыхаю. Допісы абяцаю.
1👍22❤6🔥6