سه دهه از پرتاب تلسکوپ هابل به فضا می گذرد و هنوز پرتاب جانشین آن در هاله ای از ابهام قرار دارد و حالا مدیر ناسا اعلام کرده که تاریخ پرتاب تلسکوپ فضایی جیمز وب بار دیگر به تعویق افتاده است.
فرایند ساخت تلسکوپ فضایی جیمز وب از سال ۱۹۸۹ میلادی آغاز شده و حتی قرار بود که در سال ۲۰۰۷ به فضا پرتاب شود اما تا به امروز ده ها بار تاریخ پرتاب‌ آن به تعویق افتاده و چندی پیش ناسا رسما اعلام کرد که این اتفاق در مارس سال ۲۰۲۱ رخ خواهد داد. با این حال وبسایت SpaceNews به نقل از توماس زوربوچن مدیر علمی ناسا خبر داده که به خاطر پاندمی کووید ۱۹ پرتاب تلسکوپ فضایی جیمز وب در مارس سال آینده نیز اتفاق نخواهد افتاد.

انسان ها در زمان مرگ می توانند به طور متوسط ۱۵۰ تریلیون خاطره و اطلاعات در طول زندگی خود را به یاد بیاورند!

کتاب ترک شیرازی از تهران به سنندج رسید. بزودی در سایت www.foadroyal.com قرار گرفته و قابل دانلود خواهد بود. فواد ۲۰ فروردین ۱۴۰۰

کتاب عاشق ریاضیات از تهران به سنندج رسید. بزودی در سایت www.foadroyal.com قرار گرفته و قابل دانلود خواهد بود. فواد ۲۰ فروردین ۱۴۰۰

کتاب سرد و گرم از تهران به سنندج رسید. بزودی در سایت www.foadroyal.com قرار گرفته و قابل دانلود خواهد بود. فواد ۲۰ فروردین ۱۴۰۰

کتاب شیدای علم از تهران به سنندج رسید. بزودی در سایت www.foadroyal.com قرار گرفته و قابل دانلود خواهد بود. فواد ۲۰ فروردین ۱۴۰۰

حافظ:
اگر آن ترک شیرازی بدست آرد دل مارا
به خال هندویش بخشم سمرقند و بخارا را
صائب تبریزی:
اگر آن ترک شیرازی بدست آرد دل مارا
به خال هندویش بخشم سرو دست و تن و پا را
هر آن‌کس چیزی می‌بخشد ز مال خویش می‌بخشد
نه چون حافظ که می‌بخشد سمرقند و بخارا را
شهریار:
اگر آن ترک شیرازی بدست آرد دل مارا
به خال هندویش بخشم تمام روح و اجزا را
هر آن‌کس چیزی می‌بخشد بسان مرد می‌بخشد
نه چون صائب که می‌بخشد سر و دست و تن و پا را
سر و دست و ‌تن و پا را به خاک گور می‌بخشند
نه بر آن ترک شیرازی که بُرده جمله دل‌ها را
فواد:
اگر آن ترک شیرازی بدست آرد دل مارا
به‌دور قامتش پيچم دو تا دست و دو تا پا را
نه چون حافظ نه چون صائب نمي‌بخشم
به‌سان دلبران گويم تو از جا کن دل ما را

در فاصله ۴۷۱ میلیون کیلومتر دورتر از زمین، هلیکوپتر نبوغ در مریخ رها شد تا چند روز دیگر آماده‌ی یک پرواز تاریخی بر فراز سیاره سرخ باشد. طبق برنامه قرار است، این بالگرد کوچک در روز ۲۲ فروردین برای نخستین‌بار در این دنیای بیگانه پرواز کند. بال‌های “نبوغ” با سرعت ۲۴۰۰ دور در دقیقه می‌چرخند که بسیار بیشتر از چرخش بال‌ها در زمین است، همین امر کمک می‌کند تا پرواز در جو نازک مریخ امکان‌پذیر شود. آرزوی موفقیت برای نبوغ و تیم ناسا

پروژه آرتمیس برای “سفر به ماه”

آژانس فضایی آمریکا(ناسا) چند سالی است که با تمام فراز و نشیب‌ها، بازگشت به کره ماه را در سر می‌پروراند، در حالی که این بار می‌خواهد یک پایگاه اقامتی ثابت در این قمر راه‌اندازی و ماه را به یک اقامتگاه دائم تبدیل کند. اما ناسا برای تحقق این برنامه موسوم به “آرتمیس” چه چالش‌هایی را پشت سر گذاشته و با چه چالش‌هایی روبرو است؟

برنامه “آرتمیس” یک برنامه پرواز فضایی انسانی بین‌المللی با تامین بودجه از جانب دولت ایالات متحده است که هدف آن فرود آوردن اولین زن و یک مرد دیگر روی کره ماه در منطقه قطب جنوب ماه تا سال ۲۰۲۴ است.

شصت سال پیش در چنین روزی یوری گاگارین به عنوان نخستین انسان به فضا رفت. او در آن زمان ۲۷ سال داشت. با این پرواز عصر سفرهای فضایی انسان و رقابت بین شرق و غرب برای اکتشاف فضا آغاز شد. گاگارین در ساعت شش و هفت دقیقه صبح روز چهارشنبه ۱۲ آوریل ۱۹۶۱ به وقت مسکو، از پایگاه فضایی بایکونور با فضاپیمای وستوک-۱ و با رمز پرواز «درخت سرو» به عنوان نخستین فضانورد جهان به مدار زمین پرواز کرد.

مدارگرد حامل یوری گاگارین پس از آنکه ۱۰۸ دقیقه با سرعت ۲۷۴۰۰ کیلومتر در ساعت، یکبار زمین را دور زد، اولین فضانورد جهان را به سلامت به زمین بازگرداند و بدینسان افتخاری بی‌نظیر برای یوری گاگارین و کشورش، اتحاد جماهیر شوروی سابق به ارمغان آورد. مداری که یوری گاگارین سوار بر وستوک-۱ پیمود، مداری بیضی شکل بود که حداقل ۱۶۹ و حداکثر ۳۱۵ کیلومتر از سطح متوسط زمین فاصله داشت و صفحه مدار با صفحه استوای زمین زاویه‌ای ۶۵ درجه‌ای می‌ساخت تا فرود گاگارین را در خاک شوروی تضمین نماید.
‌
سال ۲۰۱۱ سازمان ملل این روز مهم برای بشریت را گرامی داشت و ۱۲ آوریل را به عنوان «روز فضانوردی» انتخاب کرد.

شاتل فضایی نوعی راکت فضایی سرنشین‌دار است که اولین‌بار در ۱۲ آوریل سال ۱۹۸۱ به فضا پرتاب شد. شاتل نخستین سفینه قابل استفاده مجدد جهان بود. سه بخش اصلی آن مدار پیما، موشکهای تقویت‌کننده، و مخزن خارجی سوخت می‌باشد. خصوصیت اصلی شاتل این بود که اجزای اصلی آن، از جمله مدار پیما، به دفعات متعدد می‌توانستند به فضا پرتاب شوند، به جز مخزن خارجی سوخت که یکبار مصرف هست.

شاتل‌ها ساختار فوق‌العاده پیچیده‌ای دارند. در حقیقت، در ساختار آنها از طیف قابل‌توجهی از فناوری‌های نوین استفاده شده است. شاتل‌ها یکی از نخستین سیستم‌های حمل‌ونقل فضایی جهان به حساب می‌آیند که در آنها از سیستم کنترل پرواز کامپیوتری استفاده شده است. در این ویدئو با جزئیات بیشتری از این سفینه فضایی آشنا می‌شویم.

ناسا به دنبال دو حادثه مرگبار، شاتل‌های فضایی را در سال ۲۰۱۱ بازنشسته کرد و از آن زمان تا کنون تنها راه اعزام انسان به فضا، فضاپیمای سایوز روسی‌ و فضاپیمای دراگون اسپیس ایکس است.

"ناسا" فضاپیمای استارشیپ را برای فرود فضانوردان پروژه آرتمیس، بر سطح ماه انتخاب کرد. ارزش این قرارداد برای ساخت و توسعه سیستم فرود استارشیپ ۲.۹ میلیارد دلار است. این سفینه قرار است در ایستگاه فضایی ماه پارک شود و‌ فضانوردان توسط آن به سطح ماه برسند. لندر استارشیپ پس از فرود روی ماه، چنان بلند است که فضانوردان باید با استفاده از آسانسور روی سطح ماه بروند. ناسا برای نخستین‌بار در تاریخ به دنبال این است که کاوش‌های انسانی پایدار را در ماه به انجام برساند.
‌
سازمان فضایی ناسا پیش از این سه شرکت را برای طراحی و ساخت سیستم‌های فرود انسان در برنامه آرتمیس، اعلام کرده بود که در نهایت اسپیس ایکس بعنوان همکار مهم ناسا پذیرفته شد. سفر مجدد انسان به ماه برای سال ۲۰۲۴ برنامه‌ریزی شده، اما به دلایل مختلف، احتمال تاخیر نیز وجود دارد.

مریخ‌نورد "استقامت" در جدیدترین آزمایش خود توانست با موفقیت مقداری دی‌اکسید کربن را از جو مریخ بیرون بیاورد و آن را به اکسیژن تبدیل کند. این کاوشگر با ابزاری بنام MOXIE توانست پنج گرم اکسیژن تولید کند تا امکان تنفس برای فضانوردان حدود ۱۰ دقیقه فراهم شود.

اکسیژن محموله‌ی سنگینی در ماموریت‌های فضایی است. اکسیژن فضای زیادی را به خود اختصاص می‌دهد و بعید است که فضانوردان بتوانند مقدار کافی از آن را به مریخ ببرند تا انسان بتواند در آنجا نفس بکشد، چه برسد به اینکه سوخت فضاپیماها را برای یک سفر طولانی به خانه تأمین کند. از آنجا که انتقال اکسیژن به مریخ عملی نیست، نسخه‌های آینده این فناوری برای تولید اکسیژن در مریخ، می‌توانند کارآیی داشته باشند.

‌هلیکوپتر «نبوغ» ناسا دومین پرواز موفقیت‌آمیز خود را بر فراز سیاره سرخ انجام داد. در این پرواز آزمایشی نبوغ به ارتفاع ۵ متری رسید که ۲ متر از پرواز پیشین بیشتر بود و ۲ متر هم به صورت عرضی حرکت کرده است. کل این پرواز در جو رقیق مریخ فقط ۵۰ ثانیه طول کشید. کنترل خودکار چنین ابزاری در فاصله‌ی ۲۷۸ میلیون کیلومتری با زمین بسیار سخت است.

مایکل کالینز یکی از سه فضانورد ماموریت آپولو ۱۱ در سن ۹۱ سالگی درگذشت. در این ماموریت کالینز در مدار ماه درون مدارگرد قمری ماند، اما دو فضانورد همراهش نیل آرمسترانگ و باز آلدرین با سطح‌نشین عقاب روی ماه فرود آمدند.

مایکل کالینز فضانورد ایتالیایی متولد ۳۱ اکتبر ۱۹۳۰ در رم است که در جوانی جذب نیروی هوایی ارتش ایالات متحده شد و در سن ۳۸ سالگی برای مأموریت آپولو ۱۱ انتخاب شد.

کالینز در ماموریت آپولو ۱۱ در مدار ماه ماند، درحالی‌که هیچ‌گونه تماسی با سیاره خانه خود نداشت و در حال سفر به پشت ماه بود، افکار خود را در حین این تجربه مرور می‌کرد: «من حالا تنهایم، واقعاً تنها، و حقیقتا از هرگونه زندگی که تاکنون می‌شناختم دورافتاده‌ام. من اینم. اگر بخواهم بشمارم، تعداد سه میلیارد نفر بعلاوه دونفری خواهد بود که آن‌طرف ماه هستند و یک نفر که فقط خدا می‌داند در این سمت ماه تنها مانده است.»

کالینز در مصاحبه‌ای با ناسا در سال ۲۰۰۹ گفت: روی سنگ قبر من بنویسید: خوش‌شانس

سفری به یکی از دورترین کهکشان‌های کیهان . این کهکشان داغ و جوان را تنها ۴۰۰ میلیون سال بعداز بیگ بنگ بوجود آمد.
این کهکشان ۱۳.۴ میلیارد سال نوری از زمین فاصله دارد و این یعنی محققان موفق شدند یکی از نخستین کهکشان‌ها را در دوران اولیه‌ی کیهان مشاهده کنند. اخترشناسان با توجه به انبساط کیهان و دور شدن اجرام از هم و همچنین مشاهده‌ی سرخ‌گرایی نور این کهکشان، فاصله‌ی حال حاضر این کهکشان با زمین را حدود ۳۲ میلیارد سال نوری، براورد می‌کنند.