#Уткинчи_дунё
#No_147
#муаллиф_Қосимова_Нодира
—Мунис Нур опа рози бўлдилар.
Энди дадам билан таништириш қолди.
Мунира хурсандчилигини яширмади.
—Ундай бўлса сиз кичкинагина оилавий кечги овқат уюштиринг.
Мен дадамни, сиз Нур опани олиб келасиз.
—Яхши фикр. Лекин қаерда қиламиз?
—Яхшиям эрингизни бир эмас, бир нечта рестаронлари бор.
Муниса пешонасига уриб қўйди.
—Шу эсимга келмаганини қарая..
Мунира кулиб қўйди.
—Демак бугун сиз шу иш билан шуғулланинг. Мен дадамни сиз Нур опани
—Келишдик, мен поччангга қўнғироқ қилай.
Мунира телефонини қўлига олди
—Ассалому алайкум дадаси яхшимисиз?
Мунира, жилмайиб гапирди
—Валайкум ассалом онаси, яхшимисан?
—Болалар қийнаб қўйишмадими?
—Аксинча, чарчаганимни хам билмаяпман.
—Қаердасизлар?
—Янги очилган рестаранда.
—Какрас ўша жойдан беш кишилик жой керак, кечги овқатга
—Бирга овқатланамизми?
—Йўқ, сиз бугун Назо опам билан болаларни қараб турасиз. Уйга боргача тушунтириб бераман.
—Бўлдида, мени маликам нима деса шу. Соат еттига тайёрлаб қўяман. Сен ўзингни кўп толиқтирма, кўп ишлама.
—Мендан хавотир олманг, болалар қийнаб қўйишса энагани нўмерини бераман. Бугун ўзим қарайман деганингиз учун, дам бергандим.
—Ўзимман энага бугун.
Ботир қизини юзидан ўпиб қўйди.
—Энди мен ишни хал қилай.
Муниса хам телефонини олиб, Содиққа қўнғироқ қилди
—Ассалому алайкум дадаларни энг яхшиси.
—Ваалайкум ассалом гўзалим яхшимисан? Кайфиятинг яхши.
—Бугун қизларингизга вақт ажратасизми?
Яни кечги овқат бахона, сизга айтган аёл борку, ўша билан учраштирмоқчимиз
—Шу керакми сенга?
—Албатта, қачонгача юрасиз сўққбош бўлиб.
—Майли, эртароқ боришга харакат қиламан.
—Опамларни янги очилган рестаранига, еттидан кеч қолиш йўқ. Қизларни куттириш яхши иш эмас биласизу..
Муниса эркаланди.
—Хўп, хўп харакат қиламан.
Содиқ Мунисни жиннича гапларига кулиб, бошини қимирлатиб қўйди.
💫💫💫💫
—Бугун жума экан, тушум яхши бўлади. Шундай экан хали тушликдан кейин иккимиз, масжидни орқа ва олди эшигига ўтириб оламиз.
—Мен уяляпман, бирорта таниш кўриб қолишидан уяляпман. Ундан кўра сиз бирорта иш топсангизчи?
—Бекорларни айтибсан, бўлмаса ўзинг ишла.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
#No_147
#муаллиф_Қосимова_Нодира
—Мунис Нур опа рози бўлдилар.
Энди дадам билан таништириш қолди.
Мунира хурсандчилигини яширмади.
—Ундай бўлса сиз кичкинагина оилавий кечги овқат уюштиринг.
Мен дадамни, сиз Нур опани олиб келасиз.
—Яхши фикр. Лекин қаерда қиламиз?
—Яхшиям эрингизни бир эмас, бир нечта рестаронлари бор.
Муниса пешонасига уриб қўйди.
—Шу эсимга келмаганини қарая..
Мунира кулиб қўйди.
—Демак бугун сиз шу иш билан шуғулланинг. Мен дадамни сиз Нур опани
—Келишдик, мен поччангга қўнғироқ қилай.
Мунира телефонини қўлига олди
—Ассалому алайкум дадаси яхшимисиз?
Мунира, жилмайиб гапирди
—Валайкум ассалом онаси, яхшимисан?
—Болалар қийнаб қўйишмадими?
—Аксинча, чарчаганимни хам билмаяпман.
—Қаердасизлар?
—Янги очилган рестаранда.
—Какрас ўша жойдан беш кишилик жой керак, кечги овқатга
—Бирга овқатланамизми?
—Йўқ, сиз бугун Назо опам билан болаларни қараб турасиз. Уйга боргача тушунтириб бераман.
—Бўлдида, мени маликам нима деса шу. Соат еттига тайёрлаб қўяман. Сен ўзингни кўп толиқтирма, кўп ишлама.
—Мендан хавотир олманг, болалар қийнаб қўйишса энагани нўмерини бераман. Бугун ўзим қарайман деганингиз учун, дам бергандим.
—Ўзимман энага бугун.
Ботир қизини юзидан ўпиб қўйди.
—Энди мен ишни хал қилай.
Муниса хам телефонини олиб, Содиққа қўнғироқ қилди
—Ассалому алайкум дадаларни энг яхшиси.
—Ваалайкум ассалом гўзалим яхшимисан? Кайфиятинг яхши.
—Бугун қизларингизга вақт ажратасизми?
Яни кечги овқат бахона, сизга айтган аёл борку, ўша билан учраштирмоқчимиз
—Шу керакми сенга?
—Албатта, қачонгача юрасиз сўққбош бўлиб.
—Майли, эртароқ боришга харакат қиламан.
—Опамларни янги очилган рестаранига, еттидан кеч қолиш йўқ. Қизларни куттириш яхши иш эмас биласизу..
Муниса эркаланди.
—Хўп, хўп харакат қиламан.
Содиқ Мунисни жиннича гапларига кулиб, бошини қимирлатиб қўйди.
💫💫💫💫
—Бугун жума экан, тушум яхши бўлади. Шундай экан хали тушликдан кейин иккимиз, масжидни орқа ва олди эшигига ўтириб оламиз.
—Мен уяляпман, бирорта таниш кўриб қолишидан уяляпман. Ундан кўра сиз бирорта иш топсангизчи?
—Бекорларни айтибсан, бўлмаса ўзинг ишла.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤26👍25🤔6🔥3👌1
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
Машааллоҳ.
Парвардигорингизни қайси неъматларини ёлғон, дея олурсиз?( Раҳмон сураси)
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Парвардигорингизни қайси неъматларини ёлғон, дея олурсиз?( Раҳмон сураси)
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤4🔥3👏1
ҲАММОЛ МАҲМУД
Маҳалланинг энг камбағал йигити бир амалдорнинг қизига кўнгил қўйган эди. Ҳар тонг вақтли туриб, кўча бошида севгилисининг нозланиб ўтиб кетишини кутарди. Қизнинг ҳар сафар сочларини турфа хил қилиб ўриб олиши йигитга жуда хуш ёқарди. Маҳмуд ҳар кеча зах ҳиди анқиган, деворлари нураган ҳужрасида Зайнабга атаб шеърлар ёзарди. Бу қиз у учун шу қадар қадрли эдики, унинг энг севган атири, ширинлиги, омад келтиради деб ишонган гулли тўғноғичи, яхши кўрган фильми ва айниқса ёмғирли ҳавода ўзини нақадар оромда ҳис қилишини ҳатто узоқдан севганда ҳам хотирасига муҳрлаб қўйганди.
Маҳмуднинг мактаб йиллари севганига етишиш орзуси билан ўтди. Ҳар тонг севгилисини кўриш илинжида ҳаяжон билан уйғониб, унга кўнгил изҳор қилишга ўзини чоғларди. Аммо қиз кўча бошида кўриниши билан йигитнинг тиззалари қалтираб, турган жойида эриб кетарди. Рад этилишдан қўрқиш ва андиша туфайли бор айта олгани фақатгина "Хайрли тонг" деган сўз бўларди.
Мактабни битириш арафаси эди. Маҳмуд хайрлашув оқшомида барча туйғуларини тилга чиқаришни дилига тугди. Маҳалладаги либослар ижарага берадиган тикувчидан костюм-шим олиш учун икки кун мардикорлик қилиб, юк ташиди. Ҳаммоллик қилиб юрганида севгилиси уни кўриб қолганидан нақадар уялганди.
Шунга қарамай, у тушкунликка тушмади. Ўша оқшом ижарага олинган либосларини кийганида ўзини жуда келишган ҳис қилди. Ойна олдида беш марталаб сочларини қайта таради. Уйдаги ягона хушбўй нарса — лимон сувидан юз-қўлларига сураркан, ширин хаёлларга ботди. Боғдан бир атиргул ғунчасини узиб, чўнтагига солди. У энди ҳаётидаги энг муҳим кечага тайёр эди.
Хайрлашув кечаси жуда гавжум эди. Ҳамманинг ҳашамдор кийимлари олдида ўзининг камтарона либоси бироз ғариб кўринса-да, Маҳмуд қароридан қайтмади. Соатлаб Зайнабнинг ёлғиз қолишини кутди. Бошқалар севган қизлари билан рақсга тушиш илинжида бўлса, у айтадиган гапларини ёддан такрорларди. Ниҳоят, Зайнаб ёлғиз қолган пайтда ёнига бориб, чуқур нафас олди ва: "Сизни ўн икки йил олдин маҳаллага кўчиб келган кунингиздан бери севаман. Агар туйғуларимга жавоб берсангиз, дунёдаги энг бахтли одам бўлардим", — деб қўлидаги гулни узатди. Зайнаб эса Маҳмудга худди раҳми келгандек қараб: "Ҳаммоллик қилиб менинг кўнглимни оламан деб ўйлаяпсанми? Менинг орзуларим бошқа", — дея кинояли кулиб, унинг ёнидан ўтиб кетди.
Маҳмуд ўқишга кира олмади. Чунки ишлаб оиласини боқиши керак эди. Ҳар тонг Зайнаб уйлари олдидан ўтаётганда унга маҳлиё бўлиб боқар ва кунини кўз ёш билан бошларди. Кейин эса шаҳар бозорида кечгача юк таширди. Орадан икки йил ўтиб, Зайнабнинг бой тадбиркорга турмушга чиққанини газетада кўрганида, нон еб ўтирган ўша қоғоз устида ҳиққилаб йиғлаб юборди. Газетадаги суҳбатда: "Мамлакатнинг энг бадавлат кишиларидан бирига турмушга чиққаним учун ўзимни жуда қадрли ҳис қиляпман", деб ёзилганди. Маҳмуд кечалари кўз ёш тўкаркан, Зайнаб кимнингдир юрагига ўт ёққанидан бехабар эди.
Никоҳнинг дастлабки кунлари эртакдек ўтса-да, Зайнаб эрининг бепарво ва худбин эканини тез орада англаб етди. Бойлик берган маишат ва кибр туфайли эри Зайнабни шу қадар менсимай қўйдики, йиллар ўтган сари аёл ўзини қадрсиз матодек ҳис қила бошлади. Орадан йигирма йил ўтиб, бадавлат эрининг ишлари мамлакатдаги иқтисодий инқироз сабаб ёмонлашиб, у инқирозга юз тутди ва қарз ботқоғига ботди. Ҳар оқшом уйда арзимас сабаблар билан жанжал чиқар, ҳатто Зайнаб асло кутмаган ҳолда эридан тарсаки ея бошлаганди. Кўп ўтмай, қарзлар ва ташвишлар оғирлигидан эри юрак хуружи билан вафот этди. Зайнаб у чеккан изтироблардан сўнг ҳатто эрининг ортидан куя олмади ҳам. Чунки никоҳи давомида меҳр деган туйғуни кўрмаган эди.
Ортидан эса елкасига оғир юк бўлган катта қарзлар қолди. Беш йил давомида бу қарзларни ёпишга уринди, аммо уддалай олмади ва чорасиз қолди. Шундай оғир дамларда дўстлари орқали бир тадбиркор унга уйланиш истагини билдирди. У киши аёлнинг барча қарзларини тўлашга ҳам рози эди. Зайнаб хонимнинг бошқа чораси бўлмагани учун бу таклифни қабул қилди. Ўзи танимаган ва севмаган одам билан фақат қоғоз устидаги никоҳга рози бўлди.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Маҳалланинг энг камбағал йигити бир амалдорнинг қизига кўнгил қўйган эди. Ҳар тонг вақтли туриб, кўча бошида севгилисининг нозланиб ўтиб кетишини кутарди. Қизнинг ҳар сафар сочларини турфа хил қилиб ўриб олиши йигитга жуда хуш ёқарди. Маҳмуд ҳар кеча зах ҳиди анқиган, деворлари нураган ҳужрасида Зайнабга атаб шеърлар ёзарди. Бу қиз у учун шу қадар қадрли эдики, унинг энг севган атири, ширинлиги, омад келтиради деб ишонган гулли тўғноғичи, яхши кўрган фильми ва айниқса ёмғирли ҳавода ўзини нақадар оромда ҳис қилишини ҳатто узоқдан севганда ҳам хотирасига муҳрлаб қўйганди.
Маҳмуднинг мактаб йиллари севганига етишиш орзуси билан ўтди. Ҳар тонг севгилисини кўриш илинжида ҳаяжон билан уйғониб, унга кўнгил изҳор қилишга ўзини чоғларди. Аммо қиз кўча бошида кўриниши билан йигитнинг тиззалари қалтираб, турган жойида эриб кетарди. Рад этилишдан қўрқиш ва андиша туфайли бор айта олгани фақатгина "Хайрли тонг" деган сўз бўларди.
Мактабни битириш арафаси эди. Маҳмуд хайрлашув оқшомида барча туйғуларини тилга чиқаришни дилига тугди. Маҳалладаги либослар ижарага берадиган тикувчидан костюм-шим олиш учун икки кун мардикорлик қилиб, юк ташиди. Ҳаммоллик қилиб юрганида севгилиси уни кўриб қолганидан нақадар уялганди.
Шунга қарамай, у тушкунликка тушмади. Ўша оқшом ижарага олинган либосларини кийганида ўзини жуда келишган ҳис қилди. Ойна олдида беш марталаб сочларини қайта таради. Уйдаги ягона хушбўй нарса — лимон сувидан юз-қўлларига сураркан, ширин хаёлларга ботди. Боғдан бир атиргул ғунчасини узиб, чўнтагига солди. У энди ҳаётидаги энг муҳим кечага тайёр эди.
Хайрлашув кечаси жуда гавжум эди. Ҳамманинг ҳашамдор кийимлари олдида ўзининг камтарона либоси бироз ғариб кўринса-да, Маҳмуд қароридан қайтмади. Соатлаб Зайнабнинг ёлғиз қолишини кутди. Бошқалар севган қизлари билан рақсга тушиш илинжида бўлса, у айтадиган гапларини ёддан такрорларди. Ниҳоят, Зайнаб ёлғиз қолган пайтда ёнига бориб, чуқур нафас олди ва: "Сизни ўн икки йил олдин маҳаллага кўчиб келган кунингиздан бери севаман. Агар туйғуларимга жавоб берсангиз, дунёдаги энг бахтли одам бўлардим", — деб қўлидаги гулни узатди. Зайнаб эса Маҳмудга худди раҳми келгандек қараб: "Ҳаммоллик қилиб менинг кўнглимни оламан деб ўйлаяпсанми? Менинг орзуларим бошқа", — дея кинояли кулиб, унинг ёнидан ўтиб кетди.
Маҳмуд ўқишга кира олмади. Чунки ишлаб оиласини боқиши керак эди. Ҳар тонг Зайнаб уйлари олдидан ўтаётганда унга маҳлиё бўлиб боқар ва кунини кўз ёш билан бошларди. Кейин эса шаҳар бозорида кечгача юк таширди. Орадан икки йил ўтиб, Зайнабнинг бой тадбиркорга турмушга чиққанини газетада кўрганида, нон еб ўтирган ўша қоғоз устида ҳиққилаб йиғлаб юборди. Газетадаги суҳбатда: "Мамлакатнинг энг бадавлат кишиларидан бирига турмушга чиққаним учун ўзимни жуда қадрли ҳис қиляпман", деб ёзилганди. Маҳмуд кечалари кўз ёш тўкаркан, Зайнаб кимнингдир юрагига ўт ёққанидан бехабар эди.
Никоҳнинг дастлабки кунлари эртакдек ўтса-да, Зайнаб эрининг бепарво ва худбин эканини тез орада англаб етди. Бойлик берган маишат ва кибр туфайли эри Зайнабни шу қадар менсимай қўйдики, йиллар ўтган сари аёл ўзини қадрсиз матодек ҳис қила бошлади. Орадан йигирма йил ўтиб, бадавлат эрининг ишлари мамлакатдаги иқтисодий инқироз сабаб ёмонлашиб, у инқирозга юз тутди ва қарз ботқоғига ботди. Ҳар оқшом уйда арзимас сабаблар билан жанжал чиқар, ҳатто Зайнаб асло кутмаган ҳолда эридан тарсаки ея бошлаганди. Кўп ўтмай, қарзлар ва ташвишлар оғирлигидан эри юрак хуружи билан вафот этди. Зайнаб у чеккан изтироблардан сўнг ҳатто эрининг ортидан куя олмади ҳам. Чунки никоҳи давомида меҳр деган туйғуни кўрмаган эди.
Ортидан эса елкасига оғир юк бўлган катта қарзлар қолди. Беш йил давомида бу қарзларни ёпишга уринди, аммо уддалай олмади ва чорасиз қолди. Шундай оғир дамларда дўстлари орқали бир тадбиркор унга уйланиш истагини билдирди. У киши аёлнинг барча қарзларини тўлашга ҳам рози эди. Зайнаб хонимнинг бошқа чораси бўлмагани учун бу таклифни қабул қилди. Ўзи танимаган ва севмаган одам билан фақат қоғоз устидаги никоҳга рози бўлди.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤38🤔4
Янги уйига келиб, ўзи учун ажратилган хонага кирганида, у ерда энг яхши кўрган атрини кўриб жуда ҳайрон қолди. Буни тасодифга йўйиб, эътибор бермади. Аммо бир оқшом эри билан энг севган фильми — "Гултепа кўчаси"га борганларида ҳайрати янада ошди. Ёмғирли ҳаводаги сайрлар янги турмуш ўртоғи уни нақадар яхши билишини кўрсатарди. Лекин бу қандай бўлиши мумкин? Туғилган кунида энг яхши кўрган учта китобини совға қилганида лол бўлиб қолди. Баъзан эса Зайнаб яхши кўрадиган қоғоз ҳолваларни кўтариб келарди. Энг севимли гулларини ўз қўли билан ҳовлига эккан бу одамга Зайнаб хонимнинг кун сайин меҳри ортиб борарди.
Эри унга шу қадар самимий муносабатда бўлардики, биринчи эри каби асло қўпол эмасди. Унга худди ноёб ва нафис бир гулдек муносабатда бўларди. Инсон йиллар олдин йўқотиб қўйилган ва энг қадрли бўлган почта маркалари коллекциясини қандай қилиб топиб бериши мумкин? Буни у қаердан билган? Турмуш ўртоғи Маҳмуд бек жуда ўзгача инсон эди. У аёлнинг ҳаётига ҳақиқий ҳузур олиб кирди. Ва кейин нима бўлганини биласизми? Зайнаб хоним қоғоз устида турмуш қурган Маҳмуд бекка чин дилдан ошиқ бўлди.
Бир вақтлар севгини шон-шуҳрат ва бойликдан излаган Зайнаб энди ҳақиқатни англаб етганди. Аммо топган бахти узоққа чўзилмади, Маҳмуд бек орадан бир неча ой ўтиб оғир хасталикка чалинди. Ҳеч қандай муолажа ва дори-дармонлар кор қилмади. Сўнгги нафасида севган рафиқаси Зайнаб хонимнинг қўлларидан тутишга ҳам мадори қолмай, унга бир хат қолдирди ва бу ёруғ оламни тарк этди.
Зайнаб хоним ҳаётида илк бор ким учундир бу қадар аччиқ кўз ёш тўкди. Бир ҳафта давомида ўзига кела олмади, қайғудан ҳатто овқат ҳам емади. Ниҳоят, эри қолдириб кетган хатни очиш ёдига тушди.
Кўз ёшлари билан очилган конверт ичидан мактаб йилларида жуда яхши кўрган ва ўшанда йўқотиб қўйганига куйинган гулли тўғноғичи чиққанида у донг қотиб қолди. Мактубни ўқий бошлаганида эса юрагига алланималар оқиб кираётганини ҳис қилди. Хатда шундай ёзилганди:
"Мактабни битириш кечасида сенга бор меҳрини тутиб, ишқингда ёнган, аммо сен шон-шуҳрат учун рад этган Маҳмуд билан бир кун келиб турмуш қуришинг хаёлингга келганмиди, Зайнаб? Оллоҳ насиб этиб бой бўлдим. Лекин бир зум бўлса ҳам сени ичимдан чиқариб ташлай олмадим. Ҳамиша узоқдан кузатиб, севишда давом этдим. Эринг вафот этгач, қийин аҳволда қолмаслигинг учун сенга уйланмоқчи бўлдим. Қоғоз устида бўлса-да, сен билан яшаш ҳаётимнинг сўнгги баҳорида мени жуда бахтиёр қилди. Сен ҳақингда ҳеч нарсани унутмадим. На ёмғирли ҳавони севишингни, на энг қадрли фильмингни, гулларингни, ҳолвангни ва на омад келтирувчи тўғноғичингни... Сен севгини мол-дунёдан изладинг. Мана энди, мен вафот этаётган дамда сенинг кўзларингда менга нисбатан меҳр учқунларини кўряпман. Ҳаммол Маҳмудга нисбатан... Севги бу дунёдаги энг қимматли бойликдир. Бор давлатим энди сеники. Мана, сен энди жуда бойсан. Аммо қара, севган одаминг вафот этяпти. Бу дунёдаги ҳеч бир қимматбаҳо нарса — на мол, на мулк севгини сотиб ололмас экан, шундай эмасми? Сени жуда севган Ҳаммол Маҳмуд".
Севги бу дунёдаги энг қадрли туйғудир. Аммо ҳеч қандай бойлик уни сотиб олишга қодир эмас.
Туркчадан таржима
Шавкат Ўймовутли тайёрлади
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Эри унга шу қадар самимий муносабатда бўлардики, биринчи эри каби асло қўпол эмасди. Унга худди ноёб ва нафис бир гулдек муносабатда бўларди. Инсон йиллар олдин йўқотиб қўйилган ва энг қадрли бўлган почта маркалари коллекциясини қандай қилиб топиб бериши мумкин? Буни у қаердан билган? Турмуш ўртоғи Маҳмуд бек жуда ўзгача инсон эди. У аёлнинг ҳаётига ҳақиқий ҳузур олиб кирди. Ва кейин нима бўлганини биласизми? Зайнаб хоним қоғоз устида турмуш қурган Маҳмуд бекка чин дилдан ошиқ бўлди.
Бир вақтлар севгини шон-шуҳрат ва бойликдан излаган Зайнаб энди ҳақиқатни англаб етганди. Аммо топган бахти узоққа чўзилмади, Маҳмуд бек орадан бир неча ой ўтиб оғир хасталикка чалинди. Ҳеч қандай муолажа ва дори-дармонлар кор қилмади. Сўнгги нафасида севган рафиқаси Зайнаб хонимнинг қўлларидан тутишга ҳам мадори қолмай, унга бир хат қолдирди ва бу ёруғ оламни тарк этди.
Зайнаб хоним ҳаётида илк бор ким учундир бу қадар аччиқ кўз ёш тўкди. Бир ҳафта давомида ўзига кела олмади, қайғудан ҳатто овқат ҳам емади. Ниҳоят, эри қолдириб кетган хатни очиш ёдига тушди.
Кўз ёшлари билан очилган конверт ичидан мактаб йилларида жуда яхши кўрган ва ўшанда йўқотиб қўйганига куйинган гулли тўғноғичи чиққанида у донг қотиб қолди. Мактубни ўқий бошлаганида эса юрагига алланималар оқиб кираётганини ҳис қилди. Хатда шундай ёзилганди:
"Мактабни битириш кечасида сенга бор меҳрини тутиб, ишқингда ёнган, аммо сен шон-шуҳрат учун рад этган Маҳмуд билан бир кун келиб турмуш қуришинг хаёлингга келганмиди, Зайнаб? Оллоҳ насиб этиб бой бўлдим. Лекин бир зум бўлса ҳам сени ичимдан чиқариб ташлай олмадим. Ҳамиша узоқдан кузатиб, севишда давом этдим. Эринг вафот этгач, қийин аҳволда қолмаслигинг учун сенга уйланмоқчи бўлдим. Қоғоз устида бўлса-да, сен билан яшаш ҳаётимнинг сўнгги баҳорида мени жуда бахтиёр қилди. Сен ҳақингда ҳеч нарсани унутмадим. На ёмғирли ҳавони севишингни, на энг қадрли фильмингни, гулларингни, ҳолвангни ва на омад келтирувчи тўғноғичингни... Сен севгини мол-дунёдан изладинг. Мана энди, мен вафот этаётган дамда сенинг кўзларингда менга нисбатан меҳр учқунларини кўряпман. Ҳаммол Маҳмудга нисбатан... Севги бу дунёдаги энг қимматли бойликдир. Бор давлатим энди сеники. Мана, сен энди жуда бойсан. Аммо қара, севган одаминг вафот этяпти. Бу дунёдаги ҳеч бир қимматбаҳо нарса — на мол, на мулк севгини сотиб ололмас экан, шундай эмасми? Сени жуда севган Ҳаммол Маҳмуд".
Севги бу дунёдаги энг қадрли туйғудир. Аммо ҳеч қандай бойлик уни сотиб олишга қодир эмас.
Туркчадан таржима
Шавкат Ўймовутли тайёрлади
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤24😢7🔥5
Қўчқор НОРҚОБИЛ
ОВҚАТИНГ ЕТМАЙ ҚОЛСИН...
Дўстим Бахтиёрга бағишлайман
ҳикоя
Қисм ошхонасида кечки овқатга хафсаласиз қўл урдик. Иштаҳага ит теккан. Сабаби, тонг саҳар жангга кетишимиз ҳақида буйруқ бор. Қаерга боришимиз номаълум; сир тутишмоқда. Бундай ими - жим тайёргарликдан сезиш мумкинки, Чорикор ё Панжшерга йўл олсак керак. У ёқлардан тирик қайтиш даргумон, ажалнинг уяси, Худо қарғаган жой. Дузахнинг дарвозаси очилгани шу...
Столимиз атрофида асосан ўзбеклар жам бўлганди. Емакдан сўнг ошпазимиз дуо қилди:
– Омийн! Қайтиб келганларингда овқатим етмай қолсин...
Айни тоб тепамизда сиёсий тарғиботчи зобит ҳозир бўлди. Аскарнинг гап - сўзи тугул хаёлидаги ўй билан ҳам қизиқувчи бу исковични жинимиз суймасди.
– Фолончиев! Ҳозир нима дединг? Қани таржима қил-чи?
Ошпаз жим. Бошқалар ҳам. Биламан, зобит тирноқ остидан кир топиб ундан бомба ё мина ясайди.
У кинояли илжайди:
– Сен дуо ўқидинг. Шуни менга таржима қилиб бер, тамом!
– Кейинги гал овқатимиз етмай қолсин, деяпти. Бунинг нимаси ёмон, – ижирғандим.
– Аҳмоқ! Совет армияси ҳар жиҳатдан қудратли. Бизда озиқ - овқат етарли. Сенларнинг миянг бузилган...
Асабим зир қақшади. Оғзимга келган гапни қайтармадим.
–Калтафаҳмсан!– дедим сенсираб.
Юзига тик боқдим. Жағини очса, қулоқ чаккасида чақмоқ чақдирадиган важоҳатимни кўриб эсанкиради. Тўғри-да, эртага урушга чиққандан кўра Гауптвахта, яъни, аскарқамоқда ётганим яхшироқдир, нари борса бир ҳафтадан сўнг қўйиворишади... Зобит нимадир деб ғулдиради-да, ошхонадан отилиб чиқиб кетди.
Зум ўтмай қисм қорувули бошлиғи ва иккита навбатчи аскар пайдо бўлди. Эртага жангга чиқишимиз шартлиги сабаб менга индашмади, ошпазни олиб кетишди.
... Жангдан қайтдик. Оёқларимиз зил - замбил ҳолда ошхонага кирдик. Иштаҳа йўқ... Ошпаз бир бурчакда эзғинди ҳолда бош эгиб ўтирибди. Бизнинг ёнимизга келмади. Сабаби, унинг овқати ортиб қолди, сабаби, аскарларнинг кўпчиллиги қирилиб кетганди...
Ҳалиги тарғиботчи зобит ошпазнинг ёнига борди. Юзига маҳзун тикилиб елкасига кафтини қўйди. Бизнинг столга ўгрилиб қаради. Қаддини ғоз тутди. Ўнг қўлини чеккасига тираб ҳурмат маъносида ҳарбийча салом берди. Нигоҳлари жиққа ёш. Шу тарзда биздан, айнан мендан узр сўради. Биз ҳам ўрнимиздан туриб, қўлларимизни бошимиз четига тираб ҳарбийча алик олдик.
Орадан бир ҳафта ўтиб, яна бизни саф майдонига тизишди. Тағин жанг... Қисм командири ҳарбий тайёргарлик борасида зобитлар ҳисоботини тинглагач, минглаб аскарларга юзланди:
– Ўғилларим, ҳаммамиз соғ - омон, ҳа, барчамиз тирик қайтишимиз керак! Қисмга тус - тугал келайлик! Донишманд ўзбек ошпазимиз айтгани каби, майли, жангдан қайтгач, сизларга овқат етмай қолишини истайман!
Вужудим жимирлаб кетди. Бўғзимга нимадир тиқилиб қолди. Взвод бошида турган тарғиботчи зобит менга қараб жилмайиб қўйди.
Кейинчалик қисмимизда “Майли, овқатимиз етмай қолсин!”, деган ибора энг яхши тилакка айланди.
– Омон қайтинглар, овқатимиз етмай қолсин!
– Тирик қайтинглар, овқатимиз етмаса ҳам майли!
– Биз қайтгач, овқатинг етмасин, ошпаз!
– Биз қайтамиз, овқатинг етмай қолади, Бахтиёр!
... Орадан анча йиллар ўтди, Бахтиёр...
Ҳайит байрамида қишлоққа боргач, альбом варақлаб, иккимизнинг ҳарбийда тушган сувратимизни кўрдим. Ўша воқеани эсладим, Бахтиёр!
Эсингдами, Бахтиёр?!
Эсингда-а?!
9.06. 2025 й
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
ОВҚАТИНГ ЕТМАЙ ҚОЛСИН...
Дўстим Бахтиёрга бағишлайман
ҳикоя
Қисм ошхонасида кечки овқатга хафсаласиз қўл урдик. Иштаҳага ит теккан. Сабаби, тонг саҳар жангга кетишимиз ҳақида буйруқ бор. Қаерга боришимиз номаълум; сир тутишмоқда. Бундай ими - жим тайёргарликдан сезиш мумкинки, Чорикор ё Панжшерга йўл олсак керак. У ёқлардан тирик қайтиш даргумон, ажалнинг уяси, Худо қарғаган жой. Дузахнинг дарвозаси очилгани шу...
Столимиз атрофида асосан ўзбеклар жам бўлганди. Емакдан сўнг ошпазимиз дуо қилди:
– Омийн! Қайтиб келганларингда овқатим етмай қолсин...
Айни тоб тепамизда сиёсий тарғиботчи зобит ҳозир бўлди. Аскарнинг гап - сўзи тугул хаёлидаги ўй билан ҳам қизиқувчи бу исковични жинимиз суймасди.
– Фолончиев! Ҳозир нима дединг? Қани таржима қил-чи?
Ошпаз жим. Бошқалар ҳам. Биламан, зобит тирноқ остидан кир топиб ундан бомба ё мина ясайди.
У кинояли илжайди:
– Сен дуо ўқидинг. Шуни менга таржима қилиб бер, тамом!
– Кейинги гал овқатимиз етмай қолсин, деяпти. Бунинг нимаси ёмон, – ижирғандим.
– Аҳмоқ! Совет армияси ҳар жиҳатдан қудратли. Бизда озиқ - овқат етарли. Сенларнинг миянг бузилган...
Асабим зир қақшади. Оғзимга келган гапни қайтармадим.
–Калтафаҳмсан!– дедим сенсираб.
Юзига тик боқдим. Жағини очса, қулоқ чаккасида чақмоқ чақдирадиган важоҳатимни кўриб эсанкиради. Тўғри-да, эртага урушга чиққандан кўра Гауптвахта, яъни, аскарқамоқда ётганим яхшироқдир, нари борса бир ҳафтадан сўнг қўйиворишади... Зобит нимадир деб ғулдиради-да, ошхонадан отилиб чиқиб кетди.
Зум ўтмай қисм қорувули бошлиғи ва иккита навбатчи аскар пайдо бўлди. Эртага жангга чиқишимиз шартлиги сабаб менга индашмади, ошпазни олиб кетишди.
... Жангдан қайтдик. Оёқларимиз зил - замбил ҳолда ошхонага кирдик. Иштаҳа йўқ... Ошпаз бир бурчакда эзғинди ҳолда бош эгиб ўтирибди. Бизнинг ёнимизга келмади. Сабаби, унинг овқати ортиб қолди, сабаби, аскарларнинг кўпчиллиги қирилиб кетганди...
Ҳалиги тарғиботчи зобит ошпазнинг ёнига борди. Юзига маҳзун тикилиб елкасига кафтини қўйди. Бизнинг столга ўгрилиб қаради. Қаддини ғоз тутди. Ўнг қўлини чеккасига тираб ҳурмат маъносида ҳарбийча салом берди. Нигоҳлари жиққа ёш. Шу тарзда биздан, айнан мендан узр сўради. Биз ҳам ўрнимиздан туриб, қўлларимизни бошимиз четига тираб ҳарбийча алик олдик.
Орадан бир ҳафта ўтиб, яна бизни саф майдонига тизишди. Тағин жанг... Қисм командири ҳарбий тайёргарлик борасида зобитлар ҳисоботини тинглагач, минглаб аскарларга юзланди:
– Ўғилларим, ҳаммамиз соғ - омон, ҳа, барчамиз тирик қайтишимиз керак! Қисмга тус - тугал келайлик! Донишманд ўзбек ошпазимиз айтгани каби, майли, жангдан қайтгач, сизларга овқат етмай қолишини истайман!
Вужудим жимирлаб кетди. Бўғзимга нимадир тиқилиб қолди. Взвод бошида турган тарғиботчи зобит менга қараб жилмайиб қўйди.
Кейинчалик қисмимизда “Майли, овқатимиз етмай қолсин!”, деган ибора энг яхши тилакка айланди.
– Омон қайтинглар, овқатимиз етмай қолсин!
– Тирик қайтинглар, овқатимиз етмаса ҳам майли!
– Биз қайтгач, овқатинг етмасин, ошпаз!
– Биз қайтамиз, овқатинг етмай қолади, Бахтиёр!
... Орадан анча йиллар ўтди, Бахтиёр...
Ҳайит байрамида қишлоққа боргач, альбом варақлаб, иккимизнинг ҳарбийда тушган сувратимизни кўрдим. Ўша воқеани эсладим, Бахтиёр!
Эсингдами, Бахтиёр?!
Эсингда-а?!
9.06. 2025 й
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤20👍11😢5
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
💐Ассалому алайкум ва раҳматуллоҳу ва барокатуҳ
💜🤍🤍💜🤍🤍💜🤍💜
🌹 Бугун Шанба кунни
💐Аллоҳ файзидан,
💐баракотидан
💐барчаларимизни
💐насибадор қилсин.
Қалбингиз иймонга, ✨
Уйингиз қувончга, ✨
Юзингиз нурларга, ✨
❤️Кунингиз ҳайрли солиҳ амалларга тўла бўлсин!
❤️Хонадонингизни файзу-барокат тарк этмасин!
❤️❤️☀️❤️❤️☀️❤️❤️
Шанба кунингиз мароқли ўтсин🌸
❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️
Яқинларга Улашинг.. 🌸
Каналимизга обуна
бўлинг👇💖
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
💜🤍🤍💜🤍🤍💜🤍💜
🌹 Бугун Шанба кунни
💐Аллоҳ файзидан,
💐баракотидан
💐барчаларимизни
💐насибадор қилсин.
Қалбингиз иймонга, ✨
Уйингиз қувончга, ✨
Юзингиз нурларга, ✨
❤️Кунингиз ҳайрли солиҳ амалларга тўла бўлсин!
❤️Хонадонингизни файзу-барокат тарк этмасин!
❤️❤️☀️❤️❤️☀️❤️❤️
Шанба кунингиз мароқли ўтсин🌸
❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️
Яқинларга Улашинг.. 🌸
Каналимизга обуна
бўлинг👇💖
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤2👍2
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
😍 Табассум қилинг!
🪫❤️Бугунги кун сизга яхши кайфият, ёқимли хабарлар ва чиройли лаҳзалар олиб келсин. 💖
Яқинларга Улашинг.. 🌸
Каналимизга обуна
бўлинг👇💖
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
🪫❤️Бугунги кун сизга яхши кайфият, ёқимли хабарлар ва чиройли лаҳзалар олиб келсин. 💖
Яқинларга Улашинг.. 🌸
Каналимизга обуна
бўлинг👇💖
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤6
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Хой яхши инсон
Ҳа сиз
Бу гуллар сизга.
Реаксиялар босишни унутманг (❤️😍👍🔥)
Яқинларингизга ҳам улашинг... ✈️💌
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Ҳа сиз
Бу гуллар сизга.
Реаксиялар босишни унутманг (❤️😍👍🔥)
Яқинларингизга ҳам улашинг... ✈️💌
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤4👍2
📝Ассалому алайкум
Бугун сизларга бир синглимизни хаётини ўз номидан ёзмокчиман.
Оилада 1чи фарзандман мандан кейин 2 та синглим ва 2 та укам бор. Онам жудаям содда аёл, отам ўта каттиккул инсонлар. Оиламизда аёл киши уйда утириши керак, эркак эса оиласини таъминлаши керак деган акида билан котта булдик. Мактаб пайтлари яхши уқидим битиргач эса дадам коллежга боришга уйдагилар рухсат беришмади. Биз уртахол яшардик. Аммо дадам бизга яхши егиздирардилар.
18 ёшга кирдим. Бу вактга келиб уйимиздан совчилар аримай қолганди. Аямни синфдош уртоклари ўз жиянига сураб келди сабаби аями соддалиги ва мани чаққонгина қиз бўлганим дугоналар томонидан кўп макталганди. Куёв бн учрашув уйимизда бўлди. Бу пайтда ман 18 дан утиб 19 ёшга якинлаша бошлагандим куёв эса 21 ёш эди.
Зрениям пастлиги туфайли хамда уятчанлик килиб куёвни кура олмадим. Лекин узини тутиши ва гапиришини негадир ёетирмадим. "Ая у бола жуда бўшга ухшаяпти" дедим. Лекин уйимдагилар бу гапимга парвоям қилишмади. Шундай килиб туй тараддуди бошланди.
Улар унаштирувга шунақаям куп сеп дастурхон килиб келишдики курганларни огзи очилди. "Киз бола шу сепларга алданиб кетганини билмай колади" дейишганди аммам ушанда. Ростдан шундай бўлди. Заксдан утиш учун ҳужжат топширмоқчи эдик. Лекин уша йили паспорт биноси ёниб кетганлиги сабабли паспортни 1 ойдан кейин оладиган булдим. Заксни туйдан кейин киламиз дейишди ва туйни чузиб утиришмади.
Отам ва онам кулидан келганча сеп килиб чиқаришди. Туй куни аввал буянмай юрганим учун жудаям чиройли келинчак булдим. Куёв мани олгани келди. Салом бериб гулни олиш учун куёвга карадим. Ўша куни линза таккандим. Куёвни кўрдиму гуё устимдан биров муздек сув куйиб юборгандек булди.
Чунки куёв куримсиз эди. Юзига тошган тошма ичимни ҳижил қилди. Чунки шунақа чўтир юзлиларни ёмон кўрардим. Начора дея туй хам утди. Туйдан кейин "куёв чикди" маросимимиз булди. Кайнонам негадир жуда асабийдек туюларди этибор бермадим. Лекин буни сабаби туйнинг 5 куни маълум булди. Шунака бакириб, сансираб жаврашни бошладики, куркиб кеттим. "Онанг бефаросат. Ота онангни орзу хаваси йук экан." Куёв чикди"га яхши нарса килмади сарпойинг хам паст!" дедиларда келинлик уйимга кириб шкаф сандикни титишни бошладилар. "Санга берган нарсаларим жойидами ишқилиб? Об колмадими онанг?" дея бақириб чиқиб кетди. Синглиси яъни онамнинг уртоғига тел килиб унгаям роса бакирдилар.
Ман ушанда йиглаб кечирим сурадим. Ёмони ҳали олдинда экан. Қайнонам уйда бошлиқ, эркак кишининг ўрни йук. Кайнотам Россияда ишларди туйдан кейин яна кеттилар. "Энди перажка-парамач килиб сотамиз, манга текинхур ёкмеди!" дея қайнонам маниям ишлата бошладилар.
Азонда 4 да туриб хамир килиб кейин супуриб тозалаб нонушта тайёрлаб перашкани тайёрлашга тушардим. Кунига 100 дона килардик. Уй ишларини тугатиб ухлаш учун тунги 12 да рухсат беришарди. Бир куни қайнонам 3 та эркакни перашка еб олиши учун ошхонамизга олиб кирди кейин эса мани шокка тушириб улар билан ўтириб арок ичиб улфатбозликни бошладилар. Кейинчалик бошка улфат дугоналари билан тўпланиб ичишларини ҳам билиб олдим.
Эримга айтсам, "нима дейман?" дейди. Рости бу оила бизнинг тенгимиз эмаслигини тушуниб бўлдим. Яна жанжаллар бошланди. Бир куни улар менга шарт қўйдилар.
"Ё ишлаб пул топасан ёки ота онанг оркангдан "қилиб келади." Бу шартни синглиси ва аями яна бир уртоклари ёнида айттилар. Уша бошка уртоклари аямга телефон килиб "уртоқ кизингни олиб кет, адашибмиз булар яхши инсон эмас экан. Қизинг жинни булиб колмасин тағин росса бошида тегирмон тош юргазяпти дебди.
Дадам уша пайт онам билан утиришган экан эшитиб, бориб мани олиб кетишди. 72 кун яшаган бўлсам бу манга гуё 72 йилдек туюлди. Ажрашдим. Уша кунлар стрессдан сочим тукилди, тушкунликка тушиб қолдим. Одамлар ва қариндошлар ичига кира олмасдим. Мани айбдор бесабр дейишади деб уйлардим. Кайнонам мани хеч нарсамни бермади. Зўрға мебелни сотиб турган жойидан оволдик холос.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Бугун сизларга бир синглимизни хаётини ўз номидан ёзмокчиман.
Оилада 1чи фарзандман мандан кейин 2 та синглим ва 2 та укам бор. Онам жудаям содда аёл, отам ўта каттиккул инсонлар. Оиламизда аёл киши уйда утириши керак, эркак эса оиласини таъминлаши керак деган акида билан котта булдик. Мактаб пайтлари яхши уқидим битиргач эса дадам коллежга боришга уйдагилар рухсат беришмади. Биз уртахол яшардик. Аммо дадам бизга яхши егиздирардилар.
18 ёшга кирдим. Бу вактга келиб уйимиздан совчилар аримай қолганди. Аямни синфдош уртоклари ўз жиянига сураб келди сабаби аями соддалиги ва мани чаққонгина қиз бўлганим дугоналар томонидан кўп макталганди. Куёв бн учрашув уйимизда бўлди. Бу пайтда ман 18 дан утиб 19 ёшга якинлаша бошлагандим куёв эса 21 ёш эди.
Зрениям пастлиги туфайли хамда уятчанлик килиб куёвни кура олмадим. Лекин узини тутиши ва гапиришини негадир ёетирмадим. "Ая у бола жуда бўшга ухшаяпти" дедим. Лекин уйимдагилар бу гапимга парвоям қилишмади. Шундай килиб туй тараддуди бошланди.
Улар унаштирувга шунақаям куп сеп дастурхон килиб келишдики курганларни огзи очилди. "Киз бола шу сепларга алданиб кетганини билмай колади" дейишганди аммам ушанда. Ростдан шундай бўлди. Заксдан утиш учун ҳужжат топширмоқчи эдик. Лекин уша йили паспорт биноси ёниб кетганлиги сабабли паспортни 1 ойдан кейин оладиган булдим. Заксни туйдан кейин киламиз дейишди ва туйни чузиб утиришмади.
Отам ва онам кулидан келганча сеп килиб чиқаришди. Туй куни аввал буянмай юрганим учун жудаям чиройли келинчак булдим. Куёв мани олгани келди. Салом бериб гулни олиш учун куёвга карадим. Ўша куни линза таккандим. Куёвни кўрдиму гуё устимдан биров муздек сув куйиб юборгандек булди.
Чунки куёв куримсиз эди. Юзига тошган тошма ичимни ҳижил қилди. Чунки шунақа чўтир юзлиларни ёмон кўрардим. Начора дея туй хам утди. Туйдан кейин "куёв чикди" маросимимиз булди. Кайнонам негадир жуда асабийдек туюларди этибор бермадим. Лекин буни сабаби туйнинг 5 куни маълум булди. Шунака бакириб, сансираб жаврашни бошладики, куркиб кеттим. "Онанг бефаросат. Ота онангни орзу хаваси йук экан." Куёв чикди"га яхши нарса килмади сарпойинг хам паст!" дедиларда келинлик уйимга кириб шкаф сандикни титишни бошладилар. "Санга берган нарсаларим жойидами ишқилиб? Об колмадими онанг?" дея бақириб чиқиб кетди. Синглиси яъни онамнинг уртоғига тел килиб унгаям роса бакирдилар.
Ман ушанда йиглаб кечирим сурадим. Ёмони ҳали олдинда экан. Қайнонам уйда бошлиқ, эркак кишининг ўрни йук. Кайнотам Россияда ишларди туйдан кейин яна кеттилар. "Энди перажка-парамач килиб сотамиз, манга текинхур ёкмеди!" дея қайнонам маниям ишлата бошладилар.
Азонда 4 да туриб хамир килиб кейин супуриб тозалаб нонушта тайёрлаб перашкани тайёрлашга тушардим. Кунига 100 дона килардик. Уй ишларини тугатиб ухлаш учун тунги 12 да рухсат беришарди. Бир куни қайнонам 3 та эркакни перашка еб олиши учун ошхонамизга олиб кирди кейин эса мани шокка тушириб улар билан ўтириб арок ичиб улфатбозликни бошладилар. Кейинчалик бошка улфат дугоналари билан тўпланиб ичишларини ҳам билиб олдим.
Эримга айтсам, "нима дейман?" дейди. Рости бу оила бизнинг тенгимиз эмаслигини тушуниб бўлдим. Яна жанжаллар бошланди. Бир куни улар менга шарт қўйдилар.
"Ё ишлаб пул топасан ёки ота онанг оркангдан "қилиб келади." Бу шартни синглиси ва аями яна бир уртоклари ёнида айттилар. Уша бошка уртоклари аямга телефон килиб "уртоқ кизингни олиб кет, адашибмиз булар яхши инсон эмас экан. Қизинг жинни булиб колмасин тағин росса бошида тегирмон тош юргазяпти дебди.
Дадам уша пайт онам билан утиришган экан эшитиб, бориб мани олиб кетишди. 72 кун яшаган бўлсам бу манга гуё 72 йилдек туюлди. Ажрашдим. Уша кунлар стрессдан сочим тукилди, тушкунликка тушиб қолдим. Одамлар ва қариндошлар ичига кира олмасдим. Мани айбдор бесабр дейишади деб уйлардим. Кайнонам мани хеч нарсамни бермади. Зўрға мебелни сотиб турган жойидан оволдик холос.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤36🔥4
1 ой утмасдан ўғлини 2 ой турмуш килиб ажрашган жувонга уйлантириб куйди. Орадан вактлар утди манам тақдиримга куника бошладим. Яна совчилар кела бошлади. Жувонга ҳар ким совчи куяркан. Орадан 1 йил утиб кайнонам билан эрим ялиниб келди чунки кундошим чидай олмай роддомдан нари уйига кетиб колибди. Ман яшамиман дидим. Ўша одамлар билан яшашга юрак олдириб қўйгандим. Шу билан бирга бошка совчиларгаям рози булолмасдим. 2 чи хотинликка кўпчилик сўради. Боласи бор ажрашганлардан чўчирдим "бола сабаб яна ярашиб кетади. Барибир болам дейди" деб. 2 ярим йилдан кейин 21 ёшимда бефарзандликдан ажрашган узимдан 11 ёш катта инсонга турмушга чиктим улар хам Закс кейин килинишини айтишди. Сабаби куёвни паспорти четга чикиш учун визага топширилган экан. Айтишларича.
Бошида хаммаси яхши эди. Тинч яшадик. Лекин бир ой утиб хайзим келганда галати муомилага учрадим. Энди эрим аввалги аёлини манга айтиб берар, фарзанди булганда ажрашмаслигини, барибир ўша кўз очиб кўргани эканлигини қайтараверарди. Солиштириш бошланди. Ҳамма тарафимни солиштириб чиқдилар.
Туйдан 3 ой утди хомиладор булмагандим лекин гинеколог докторлар согломлигимни айтишарди. "Эрингиз ҳам келиб кўринсин" дейишди. Минг бир хижолатда докторнинг гапини айтгандим, кайнотам эрим кайноғам бир бўлиб талашга тушишди. "Агар акам соглом чикса сиз бн ажрашади, айтодим жувон обермели деб! Ана курдиларингми?" деб бакирди кайногам.
Эрим доктордан келгунича, анализ жавоби чиккунча йиғладим. Анализ жавоби уларнинг тилини қисди. Ман ҳар куни игна устида яшай бошладим яна ажрашсам-а деб қўрқиб.
Буни қаранг-ки, эрим четга ишлаш учун кетадиган бўлганда буйимда бўлди. Жуда бахтли эдим юзим ёруг булди деб. Улар сафарга кетдилар, ман эса жуда кучли таксикоз булдим. Соглигим оғирлаша бошлади. Кайнонам уйимга жўнатвордилар. Чунки мани лечение қилдиргани пуллари йук эди.
Бу пайт отам жуда катта пулга тушиб банкрот булгандилар. Машина сотилди иш судгача борди. Ҳаммалари ташвишчан. Карз тўлаб яшашяпти. Бир куни маззам кочди докторга борсам 60 фоиз юлдош кучиши аниқланди. Гинеколог "кучли кон кетяпти тезда аборт килиш керак" деди ман "дод, керемас агар болага бирор нима булса эрим бн ажрашиб кетаман" дея куркиб йиглай бошладим
"Ахмок экансан ўзингни ўйла, хозир лечение қилган бн 1 ойга хам бормесан" деди гинеколог. "Барибир олдирмайман" деб туриб олдим. Окибатда кон тухтатадиган укол қилишди. 3 кундан кейин эса азонда ахволим оғирлашди. Бола йўлдошдан кўчиб, ичимда майдаланиб чиришни бошлаган экан. Тезлик бн соат 7 да шахар тугрукхонасига бордик йулда кайнонамга айтдим. Эшитиб телефонни юзимга қўйиб қўйдилар.
Ман нимадандир умид қилгандим. Аммо телефонни индамай қўйиб қўйганларидан кейин иложсиз қолиб йиғладим. Бир кун аввал овсиним 2 чисини туккан эдилар. Тугрукхонада пулим йуклиги учун хеч ким карагиси келмади охири бир рус гинеколог чикиб қолди. Соат 11 эди аҳволимни куриб "юр, кейинги хонага столга чикасан тозалеман" диди.
Ман туриб каридорга чикканим эсимда кейин хушимдан кетдим. Ўзимга келганимда ўша қарашни хохламаган медсестра ва докторлар пешонамда турарди. Рус гинеколог тинме уларга бақирар "ўлиб қолса санлар жавоб берасанми?" дерди. Кейин узимга келганимни курдию "энди озгина чида" деб тозалашни бошлади.
Оғриққа чидолмай яна хушимдан кетдим. Қон босимим ҳам тушиб кетган экан. Иккинчи марта ўзимга келганимда атрофим бақир-чақирга тўла эди. Ўшанда тозалов яна 15 минут кечикса узим хам нобуд буларканман. Бир соатдан кейин кайнонам тел килиб каердалигими сурадилар. Овсиними кургани келишган экан. Олдимга курук кул билан киришди 2 минут курдию, чиқиб кетди. Аям билан аптекада куришиб қолишибди.Кайнонам овсинимга дори олишга кирган эканлар. Кадрсизлик жуда ёмон...
Уч кун ётдим онамдан, уртогимдан бошка хеч ким келмади. Кайнонам телефон килиб "энди туға олмесиз" деган куни давленим ошиб маззам коча бошлади. Ортикча пул йуклигидан даволанолмай уйга кетдим. Нарсаларимни олиб эримникига кетмоқчи бўлиб турсам онам: "борма кизим, сани уларга қизиғинг йўқ узингни ўйла!" дедилар. "Бормасам бумеди яна ажрашаманми?" деб кеттим.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Бошида хаммаси яхши эди. Тинч яшадик. Лекин бир ой утиб хайзим келганда галати муомилага учрадим. Энди эрим аввалги аёлини манга айтиб берар, фарзанди булганда ажрашмаслигини, барибир ўша кўз очиб кўргани эканлигини қайтараверарди. Солиштириш бошланди. Ҳамма тарафимни солиштириб чиқдилар.
Туйдан 3 ой утди хомиладор булмагандим лекин гинеколог докторлар согломлигимни айтишарди. "Эрингиз ҳам келиб кўринсин" дейишди. Минг бир хижолатда докторнинг гапини айтгандим, кайнотам эрим кайноғам бир бўлиб талашга тушишди. "Агар акам соглом чикса сиз бн ажрашади, айтодим жувон обермели деб! Ана курдиларингми?" деб бакирди кайногам.
Эрим доктордан келгунича, анализ жавоби чиккунча йиғладим. Анализ жавоби уларнинг тилини қисди. Ман ҳар куни игна устида яшай бошладим яна ажрашсам-а деб қўрқиб.
Буни қаранг-ки, эрим четга ишлаш учун кетадиган бўлганда буйимда бўлди. Жуда бахтли эдим юзим ёруг булди деб. Улар сафарга кетдилар, ман эса жуда кучли таксикоз булдим. Соглигим оғирлаша бошлади. Кайнонам уйимга жўнатвордилар. Чунки мани лечение қилдиргани пуллари йук эди.
Бу пайт отам жуда катта пулга тушиб банкрот булгандилар. Машина сотилди иш судгача борди. Ҳаммалари ташвишчан. Карз тўлаб яшашяпти. Бир куни маззам кочди докторга борсам 60 фоиз юлдош кучиши аниқланди. Гинеколог "кучли кон кетяпти тезда аборт килиш керак" деди ман "дод, керемас агар болага бирор нима булса эрим бн ажрашиб кетаман" дея куркиб йиглай бошладим
"Ахмок экансан ўзингни ўйла, хозир лечение қилган бн 1 ойга хам бормесан" деди гинеколог. "Барибир олдирмайман" деб туриб олдим. Окибатда кон тухтатадиган укол қилишди. 3 кундан кейин эса азонда ахволим оғирлашди. Бола йўлдошдан кўчиб, ичимда майдаланиб чиришни бошлаган экан. Тезлик бн соат 7 да шахар тугрукхонасига бордик йулда кайнонамга айтдим. Эшитиб телефонни юзимга қўйиб қўйдилар.
Ман нимадандир умид қилгандим. Аммо телефонни индамай қўйиб қўйганларидан кейин иложсиз қолиб йиғладим. Бир кун аввал овсиним 2 чисини туккан эдилар. Тугрукхонада пулим йуклиги учун хеч ким карагиси келмади охири бир рус гинеколог чикиб қолди. Соат 11 эди аҳволимни куриб "юр, кейинги хонага столга чикасан тозалеман" диди.
Ман туриб каридорга чикканим эсимда кейин хушимдан кетдим. Ўзимга келганимда ўша қарашни хохламаган медсестра ва докторлар пешонамда турарди. Рус гинеколог тинме уларга бақирар "ўлиб қолса санлар жавоб берасанми?" дерди. Кейин узимга келганимни курдию "энди озгина чида" деб тозалашни бошлади.
Оғриққа чидолмай яна хушимдан кетдим. Қон босимим ҳам тушиб кетган экан. Иккинчи марта ўзимга келганимда атрофим бақир-чақирга тўла эди. Ўшанда тозалов яна 15 минут кечикса узим хам нобуд буларканман. Бир соатдан кейин кайнонам тел килиб каердалигими сурадилар. Овсиними кургани келишган экан. Олдимга курук кул билан киришди 2 минут курдию, чиқиб кетди. Аям билан аптекада куришиб қолишибди.Кайнонам овсинимга дори олишга кирган эканлар. Кадрсизлик жуда ёмон...
Уч кун ётдим онамдан, уртогимдан бошка хеч ким келмади. Кайнонам телефон килиб "энди туға олмесиз" деган куни давленим ошиб маззам коча бошлади. Ортикча пул йуклигидан даволанолмай уйга кетдим. Нарсаларимни олиб эримникига кетмоқчи бўлиб турсам онам: "борма кизим, сани уларга қизиғинг йўқ узингни ўйла!" дедилар. "Бормасам бумеди яна ажрашаманми?" деб кеттим.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤35🔥3
Бордим. Борсам кайнонам шунака тупалон килди уша кун эсимдан чиқмай росса кийналдим якингачаям. "Сан беш юз минг сумлик жувонсан. Яна беш юз минг сумга янги жувонга уйлантириб қўяман. Узи сан бн ЗАГС килдирме тугри киганаканман. Сан тугсенам барибир углим бн яшатмасдим. Болани олиб кундошини олиб келардим" деб жаврай бошлади.
Жим эшитдим. "Санга пул сарфламе тугри килибман овсининга сарфладим. Тугри чунки у неварами тугди. Сани итвачченга сарфламе тугри килдим тугилмаганиям яхши булди. Энди сандан кутиламан, кет!" деб туриб олди. Ман "уғлиз кет демагунча кетмиман" дедим. Ўғлига телефон килиб берди.
"Так агар қосен ота онени умуман кўргани бормисанам, гаплашмесанем аями айтганини килиб утирасан. Борсам яшаш яшамасликни ўйлаб кўраман" деди. "Агар шу шартимга кунмасен кетишинг бн талоғинг ўзинг билан!" деди. Қайнонам "йўқ, кетсин!" деб туриб олди.
Кетдим. Отам шундан кейин сиқилиб қолдилар ва Россияга кетдилар. Ман ўртогими маслахати билан салонга ишга кирдим. Мандек содда киз оила боқиш учун ўзим билмаган сохани ўрганишим керак эди. Яшаш керак.
Қийинчилик инсонни кучли киларкан. Бир марта куриб олган ишларимни эплаб-сеплаб қила бошладим. Аввал оддий ишлар, кейин секин-аста маникюр педикюрда ишладим. Онам уйда ўтирар, синглим коллежда, кичкинаси мактабда, ўғил болалар эса боғчада. Қари бобом хам бор эди. Дадам то жойлашиб, иш топиб документ килушгунча пул жунатмадилар. Ман оёғимдан сув ўтиб, пиёда 4 км йўл босиб ишга бориб кайтардим. Қийналганда хеч кимдан ёрдам сўрамадим. Усиз ҳам хеч ким холимиздан хабар олмасди. Онамни дада ва аяларидан бошка хеч кимни биз билан иши йўқ эди. Амакиларим ўзига тўқ яшашарди лекин хабар олишмасди. Биз ҳам ёрдам сўраб бормасдик.
Ўшанда мани ҳаммадан кунглим колди. Йулимни топиб олгунча 6 ой росса кийналдим. Ҳаётдан аламзада эдим. Яна суриштирувлар бошланди. Кимлардир салорга келиб кўриб кетаётганини ёнимиздагилардан эшитардим. Ишим бўлмасди. Ростиям кимгадир эрмак булиб юргим кемади.
Клиентларим куёв топишса йук деб турволардим. Энди 23 га кирган булсам хам икки марта рўзғор кўрганим ва учинчи марта эрга тегишдан уялаётганимни кимлардир тушунди, кимлардир тушунмади. Орадан вактлар утиб дадам кайтдилар. Ишлари юришмай қайтган бўлсалар ҳам бағримизга қайтганларига қувондик.
Бир куни маззам кочиб докторга бордим мастопатия ташхисини куйишди. 1 йил юрдим эътибор бермай. Охири кучайиб кетди. Кистага айланди. Ўша кунлари ашуро рузасини тутдим Аллохдан намозимда солих жуфти халол сурадим хакикий бахт сурадим йиглаб сурадим.
Бир куни клиент олдида шерикларим билан бахслаша бошладик. "Ман эрга тегсам ишламиман уйда утираман" дедим. Кейин клиентим "ростдан ишламе утира оласизми?" дейишди "ха!" дедим. Ҳазиллашгандек қилиб "сизга куёв бор!" дейишди. Узи уша пайтда яна совчилар купайганди. Ман тегаман деб куёв чикса айниб колардим.
Айтганча, янги салонда ишга кирганимда биринчи эрим ва кайнонам яна келишди. Учинчи марта уйланган аёли ўзини осиб қўйганини бировдан эшитгандим. Йук дедим. Ўша пайтда иккинчи эрим хам уйланиб-ажрашганди. Қайтиб уларнинг ҳеч бири билан ҳаётимни бирлаштиришни истамадим.
Хуллас эртасига ўша клиентим ёнларида дугоналари билан "юринг обедга куёв бн куришамиз" деб телефон килишди хўп дедиму салондан кочвордим. Клиентими кетти дейишгач, борсам алдашган экан. Учрашувга олиб чиқишди. Хижолатдан у инсонга карамасдан ишимни бохона килиб яна секин туриб кетмоқчи бўлдим. Лекин у инсон манданам хушёр экан "олиб бориб куяман" деб туриб олди.
Ўшанда ҳақиқий бахтим шу инсон эканлигини умуман хаёлимга келмаган эди. Улар аввало отам бн учрашишди. Катталарнинг розилиги билан танишганимга 21 кун булганда турмуш қурдик. Махримга берган пулларини шундейича отамга тутқаздим.
Хуллас хаётимдаги ягона хакикий эркак билан турмушим бошланди Аллохга шукр шу инсон сабаб мана ибодатламан. Беш махал намоз ўқиб, Куръон хатм кила бошладим. Ўғлимга хомиладор бўлдим. Туғдим Кейин у бир ёшдан ўтганда қизимга хомиладор бўлдим. Турмуш ўртогим бн ёшимиздаги фарқ етти ёш. Хозир жудаям бахтлиман. Тўғри баъзи камчиликлар бордир лекин булар билинмедиям.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Жим эшитдим. "Санга пул сарфламе тугри килибман овсининга сарфладим. Тугри чунки у неварами тугди. Сани итвачченга сарфламе тугри килдим тугилмаганиям яхши булди. Энди сандан кутиламан, кет!" деб туриб олди. Ман "уғлиз кет демагунча кетмиман" дедим. Ўғлига телефон килиб берди.
"Так агар қосен ота онени умуман кўргани бормисанам, гаплашмесанем аями айтганини килиб утирасан. Борсам яшаш яшамасликни ўйлаб кўраман" деди. "Агар шу шартимга кунмасен кетишинг бн талоғинг ўзинг билан!" деди. Қайнонам "йўқ, кетсин!" деб туриб олди.
Кетдим. Отам шундан кейин сиқилиб қолдилар ва Россияга кетдилар. Ман ўртогими маслахати билан салонга ишга кирдим. Мандек содда киз оила боқиш учун ўзим билмаган сохани ўрганишим керак эди. Яшаш керак.
Қийинчилик инсонни кучли киларкан. Бир марта куриб олган ишларимни эплаб-сеплаб қила бошладим. Аввал оддий ишлар, кейин секин-аста маникюр педикюрда ишладим. Онам уйда ўтирар, синглим коллежда, кичкинаси мактабда, ўғил болалар эса боғчада. Қари бобом хам бор эди. Дадам то жойлашиб, иш топиб документ килушгунча пул жунатмадилар. Ман оёғимдан сув ўтиб, пиёда 4 км йўл босиб ишга бориб кайтардим. Қийналганда хеч кимдан ёрдам сўрамадим. Усиз ҳам хеч ким холимиздан хабар олмасди. Онамни дада ва аяларидан бошка хеч кимни биз билан иши йўқ эди. Амакиларим ўзига тўқ яшашарди лекин хабар олишмасди. Биз ҳам ёрдам сўраб бормасдик.
Ўшанда мани ҳаммадан кунглим колди. Йулимни топиб олгунча 6 ой росса кийналдим. Ҳаётдан аламзада эдим. Яна суриштирувлар бошланди. Кимлардир салорга келиб кўриб кетаётганини ёнимиздагилардан эшитардим. Ишим бўлмасди. Ростиям кимгадир эрмак булиб юргим кемади.
Клиентларим куёв топишса йук деб турволардим. Энди 23 га кирган булсам хам икки марта рўзғор кўрганим ва учинчи марта эрга тегишдан уялаётганимни кимлардир тушунди, кимлардир тушунмади. Орадан вактлар утиб дадам кайтдилар. Ишлари юришмай қайтган бўлсалар ҳам бағримизга қайтганларига қувондик.
Бир куни маззам кочиб докторга бордим мастопатия ташхисини куйишди. 1 йил юрдим эътибор бермай. Охири кучайиб кетди. Кистага айланди. Ўша кунлари ашуро рузасини тутдим Аллохдан намозимда солих жуфти халол сурадим хакикий бахт сурадим йиглаб сурадим.
Бир куни клиент олдида шерикларим билан бахслаша бошладик. "Ман эрга тегсам ишламиман уйда утираман" дедим. Кейин клиентим "ростдан ишламе утира оласизми?" дейишди "ха!" дедим. Ҳазиллашгандек қилиб "сизга куёв бор!" дейишди. Узи уша пайтда яна совчилар купайганди. Ман тегаман деб куёв чикса айниб колардим.
Айтганча, янги салонда ишга кирганимда биринчи эрим ва кайнонам яна келишди. Учинчи марта уйланган аёли ўзини осиб қўйганини бировдан эшитгандим. Йук дедим. Ўша пайтда иккинчи эрим хам уйланиб-ажрашганди. Қайтиб уларнинг ҳеч бири билан ҳаётимни бирлаштиришни истамадим.
Хуллас эртасига ўша клиентим ёнларида дугоналари билан "юринг обедга куёв бн куришамиз" деб телефон килишди хўп дедиму салондан кочвордим. Клиентими кетти дейишгач, борсам алдашган экан. Учрашувга олиб чиқишди. Хижолатдан у инсонга карамасдан ишимни бохона килиб яна секин туриб кетмоқчи бўлдим. Лекин у инсон манданам хушёр экан "олиб бориб куяман" деб туриб олди.
Ўшанда ҳақиқий бахтим шу инсон эканлигини умуман хаёлимга келмаган эди. Улар аввало отам бн учрашишди. Катталарнинг розилиги билан танишганимга 21 кун булганда турмуш қурдик. Махримга берган пулларини шундейича отамга тутқаздим.
Хуллас хаётимдаги ягона хакикий эркак билан турмушим бошланди Аллохга шукр шу инсон сабаб мана ибодатламан. Беш махал намоз ўқиб, Куръон хатм кила бошладим. Ўғлимга хомиладор бўлдим. Туғдим Кейин у бир ёшдан ўтганда қизимга хомиладор бўлдим. Турмуш ўртогим бн ёшимиздаги фарқ етти ёш. Хозир жудаям бахтлиман. Тўғри баъзи камчиликлар бордир лекин булар билинмедиям.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤40🔥5
Солих ва солиха жуфти халол Аллохнинг неъмати эканлигини фарзандларими отаси исботладилар. Хозир азон овозидан ҳам кўзим ёшланади. Хатми Куръонда факат йиглеман қалбим рохат олади. Бу шунака рохатки тасвирлаш кийин.
Кучага безаниб чиқиш, қош теришдан ўзим хоҳлаб воз кечдим. Аллохга шукрона айтаман, кадаримга розиман. Жуфти халолим севимли инсонимни дуо киламан. Аллохдан чин юракдан сурасез бахт бераркан. Синови тугаб, ўша кунларнинг албатта мукофоти буларкан. Қийинчилик ортидан келган бахт жуда ширин бўлишини мана яшаб кўриб биляпман.
Турмуш остонасида турган қизларга "Аллохни севувчи инсон билан яшашни Аллоҳдан сўранг, бу сизнинг хотиржамлигингизни кафолатлайди!" деб қоламан.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Кучага безаниб чиқиш, қош теришдан ўзим хоҳлаб воз кечдим. Аллохга шукрона айтаман, кадаримга розиман. Жуфти халолим севимли инсонимни дуо киламан. Аллохдан чин юракдан сурасез бахт бераркан. Синови тугаб, ўша кунларнинг албатта мукофоти буларкан. Қийинчилик ортидан келган бахт жуда ширин бўлишини мана яшаб кўриб биляпман.
Турмуш остонасида турган қизларга "Аллохни севувчи инсон билан яшашни Аллоҳдан сўранг, бу сизнинг хотиржамлигингизни кафолатлайди!" деб қоламан.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤19🔥10⚡2
😱ОҚПАДАР ФАРЗАНД…
Бир кекса аёл уйланган ўғли билан бир уйда яшарди.
Бир куни ўғил ишдан келиб, хотинининг олдига кирганда, хотини унга кекса онаси ҳақида кўп ёмон гапларни гапирди. Ўғил ғазабланганва юзлари қизарган ҳолда дарҳол онанинг олдига тушиб, унга деди: “Туринг ўрнингиздан, сиз билан бир жойга борамиз”. Она ўғлининг ниятини билмади. Ўғил онасини тоғ сари бошлаб борди. Тоғнинг тепасига чиққач, онасига: “Сабрим тугади. Агар хотинимга қилаётган муомалангизни бас қилмасангиз, сизни шу тоғдан ташлаб юбораман”деди. Шунда она бечора сокинлик ва виқор билан: “Истаган ишингни қилавер, ўғлим.
Лекин бундан олдин менга рухсат берсанг, икки ракат намоз ўқиб олай” деди. Она намозни ўқиб бўлиши биланоқ ер ёрилиб, ўғилни бўйнигача ер ютди.
Бу ҳолни кўрган она ўзини йўқотиб қўйди ва бор овози билан қичқирди.
Давоми 👈
Бир кекса аёл уйланган ўғли билан бир уйда яшарди.
Бир куни ўғил ишдан келиб, хотинининг олдига кирганда, хотини унга кекса онаси ҳақида кўп ёмон гапларни гапирди. Ўғил ғазабланганва юзлари қизарган ҳолда дарҳол онанинг олдига тушиб, унга деди: “Туринг ўрнингиздан, сиз билан бир жойга борамиз”. Она ўғлининг ниятини билмади. Ўғил онасини тоғ сари бошлаб борди. Тоғнинг тепасига чиққач, онасига: “Сабрим тугади. Агар хотинимга қилаётган муомалангизни бас қилмасангиз, сизни шу тоғдан ташлаб юбораман”деди. Шунда она бечора сокинлик ва виқор билан: “Истаган ишингни қилавер, ўғлим.
Лекин бундан олдин менга рухсат берсанг, икки ракат намоз ўқиб олай” деди. Она намозни ўқиб бўлиши биланоқ ер ёрилиб, ўғилни бўйнигача ер ютди.
Бу ҳолни кўрган она ўзини йўқотиб қўйди ва бор овози билан қичқирди.
Давоми 👈
❤8
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Менинг Опам - Энг яхши Опа!🥰
Телифонга ўт тушсин..
(Хазил)
Фели айниб эримни
Менга шундоқ бақирди
Қайда бўлсанг кел дия
Важоҳат да чақирди
Кўзларига термулиб
Дедим айтинг нима гап
Шуда бор аламини
Тўкиб солдику тап тап
Эрим келди деб мундоқ
Қарамайсан кўнглимга
Аввалари югуриб
Чиқар эдинг йўлимга
Телифонга ўт тушсин
Сени мендан айирган
Гурпанга хам тупирдим
"Пихларингни" қайирган
Боланг шўрлик ёнингда
Меҳрга зор ўсяпти
Интернет деган золим
Оқибатни тўсяпди
Онангни кўрганинга
Билмам неча ой бўлди
Шўрликина соғиниб
Нима бўлса шу бўлди
Бир ишинг тайини йўқ
Овқатларинг бемаза
Кўйлагимни ювиб бер
Агар малол келмаса
Телифонга берилиб
Унутяпсан бизларни
Бир икки мушт тушириб
Очаймикан кўзиларни
Эрталабдан кечгача
Қўлингдан тушмай қолди
Мен эмас шу телифон
Эринг бўлди-ю, қолди
Келин бўлиб сал мундоқ
Ховлиларни супиргин
Шу темирга қул бўлмай
Одам бўлиб сезилгин
Бўлди энди гап томом
Телифони ташлайсан
Шу шартимга кўнмасанг
Ўзинг ёлғиз яшайсан
Шундоқ деб телифонни
Мусир томон ташлади
Ўзимничи аямай
Дўппослашни бошлади
-Вой оёгим ,вой қўлим
Бор овозда бақирдим
Киминг бўлса келавер
Деб ёрдамга чақирдим
Ўзимни овозимдан
Ўзим чўчиб кетибман
Қарасам ширингина
Тушлар кўриб ётибман
Ёнгинамда беозор
Ухлаб ётар эргинам
Тушларимда мушт урган
Фели ёмон шергинам
Тушларимни табирин
Чинга йўйиб қўйдима
Ўша кундан севимли
Аёл бўлиб қолдима
Ширин ширин таомлар
Қилиб бердим эримга
Севинчига сиғмайин
Пул тутгазар қўлимга
Қошларимга бостириб
Шундоқ қўйиб қаламни
Боламни эркалатиб
Кўриб келдим онамни
Тушларимдан айланай
Кўзимни очиб қўйган
Ўша кундан телифон
Чёрнида бўлиб қолган...
Барчиной Йўлдашева.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
(Хазил)
Фели айниб эримни
Менга шундоқ бақирди
Қайда бўлсанг кел дия
Важоҳат да чақирди
Кўзларига термулиб
Дедим айтинг нима гап
Шуда бор аламини
Тўкиб солдику тап тап
Эрим келди деб мундоқ
Қарамайсан кўнглимга
Аввалари югуриб
Чиқар эдинг йўлимга
Телифонга ўт тушсин
Сени мендан айирган
Гурпанга хам тупирдим
"Пихларингни" қайирган
Боланг шўрлик ёнингда
Меҳрга зор ўсяпти
Интернет деган золим
Оқибатни тўсяпди
Онангни кўрганинга
Билмам неча ой бўлди
Шўрликина соғиниб
Нима бўлса шу бўлди
Бир ишинг тайини йўқ
Овқатларинг бемаза
Кўйлагимни ювиб бер
Агар малол келмаса
Телифонга берилиб
Унутяпсан бизларни
Бир икки мушт тушириб
Очаймикан кўзиларни
Эрталабдан кечгача
Қўлингдан тушмай қолди
Мен эмас шу телифон
Эринг бўлди-ю, қолди
Келин бўлиб сал мундоқ
Ховлиларни супиргин
Шу темирга қул бўлмай
Одам бўлиб сезилгин
Бўлди энди гап томом
Телифони ташлайсан
Шу шартимга кўнмасанг
Ўзинг ёлғиз яшайсан
Шундоқ деб телифонни
Мусир томон ташлади
Ўзимничи аямай
Дўппослашни бошлади
-Вой оёгим ,вой қўлим
Бор овозда бақирдим
Киминг бўлса келавер
Деб ёрдамга чақирдим
Ўзимни овозимдан
Ўзим чўчиб кетибман
Қарасам ширингина
Тушлар кўриб ётибман
Ёнгинамда беозор
Ухлаб ётар эргинам
Тушларимда мушт урган
Фели ёмон шергинам
Тушларимни табирин
Чинга йўйиб қўйдима
Ўша кундан севимли
Аёл бўлиб қолдима
Ширин ширин таомлар
Қилиб бердим эримга
Севинчига сиғмайин
Пул тутгазар қўлимга
Қошларимга бостириб
Шундоқ қўйиб қаламни
Боламни эркалатиб
Кўриб келдим онамни
Тушларимдан айланай
Кўзимни очиб қўйган
Ўша кундан телифон
Чёрнида бўлиб қолган...
Барчиной Йўлдашева.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤21👍13👌3👏2
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Аёл ранжиганда,
Қучоқлаш керак!
Aёл кишини хафа қилганда, қандай қилиб тинчгина ярашиш мумкинлиги ҳақида ўйлаб юрардим.
Ушбу шеър эса барча эркакларимиз учун ажойиб лайфхак бўлади. 😅
У хоҳ аёлингиз бўлсин, хоҳ онажонингиз, сиздан ранжиса, маҳкам бағрингизга босинг, етади!😊
💕💕💕💕💕💕💕💕
Яқинларга Улашинг.. 🌸
Каналимизга обуна
бўлинг👇💖
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Қучоқлаш керак!
Aёл кишини хафа қилганда, қандай қилиб тинчгина ярашиш мумкинлиги ҳақида ўйлаб юрардим.
Ушбу шеър эса барча эркакларимиз учун ажойиб лайфхак бўлади. 😅
У хоҳ аёлингиз бўлсин, хоҳ онажонингиз, сиздан ранжиса, маҳкам бағрингизга босинг, етади!😊
💕💕💕💕💕💕💕💕
Яқинларга Улашинг.. 🌸
Каналимизга обуна
бўлинг👇💖
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤5🔥2
OʻTKINCHI DUNYO
MUALLIF: NODIRA QOSIMOVA
muallif ruhsatsız koʻchirib olish va ijro qilish taqiqlanadi 🛑
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
MUALLIF: NODIRA QOSIMOVA
muallif ruhsatsız koʻchirib olish va ijro qilish taqiqlanadi 🛑
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
👍9🤔9👏5
#Уткинчи_дунё
#No_148
#муаллиф_Қосимова_Нодира
—Жама, манабу пулни олиб, бозорликни зўрини қиласиз.
Мунира, анчагина пул узатди.
—Уйда рўзғорлик қолмадими?
Жама, пулни олди
—Бу сир ўртамизда қолсин.
Бозорлик қиласиз, хамма нарсани оласиз, хеч нима қолиб кетмасин. Бу пулни эса, ичига солиб қўясиз.
Тоғамни уйини биласиза?
—Акангизни ташлаб келган жойимизми?
—Ха ўша ерга олиб борасиз. Лекин хеч ким сизни кўрмаслиги ва мен бериб юборганимни билмаслиги керак.
—Майли, сиз нима десангиз шу.
Жама пулни олиб, чиқиб кетди
—Эх, хаётим бу тарзда бўлиб кетишини ўйламаган эдим.
Эхх ойи, ёшлигимиздан ўша арзанда ўғлингизни биздан устун қўярдингиз, бизни ишлашга мажбур қилиб, ўғлингизни авайлар эдингиз, мана оқибат, сизни кўчада қолдириб ташлаб кетди, келиб мана яна сизга бошоғриқ бўлди. Ўзингизга тилаб олган тақдирга, ўзингиз кўникишга мажбурсиз. Мана мен, сиз ясаб берган тақдирга хам, кўниб яшаяпман. Мени хам орзуларим бор эди, қанчадан қанча нийятларим, режаларим бор эди. Эссиз, хаммаси тамом...
Мунирани кўзидаги ёш, беизн оқарди.
💫💫💫💫
—Дада, Нур опа ёқдими?
Муниса кечги овқатдан сўнг секингина гап бошлади
—Яхши аёлга ўхшайди, гаплари хам маъноли.
Содиқ қисқагина жавоб берди.
—Энди қачон олиб келамиз?
—Нимани?
—Нимани эмас, кимни?
—Кимни?
—Нур опанида..
Муниса кулиб гапирди
—Юзинга кулгу югурганидан хурсандман қизим.
Содиқ, Мунисани елкасидан қўлини ўтказиб, ўзига тортди.
—Сизни яхши кўраман дадажон. Сиз хурсанд бўлсангиз бўлди.
—Мен хам сизларни яхши кўраман. Бахтли бўлсангиз мен хурсандман қизим.
—Нур опани олиб келайлик, уйимиз тўлиб қолади. Хамма ташвишларни унутамиз.
Муниса Содиқни елкасига бошини қўйиб гапирди.
—Бориб опанг билан ишни хал қилиб келинглар, менга ёқди.
Ўғли хам жуда одобли бола экан
—Албатта, эртага опам билан бориб, ишни пишириб келамиз. Тез кунда уйга олиб келамиз.
Муниса хурсанд бўлди.
—Майли қизим, кириб дамингни ол. Эртага ишга боришинг керак.
💫💫💫💫
—Бўлақол ўғлим, ха демай азон айтади, бориб жойлашиб олайлик.
Латофат шошиб румолини ўради.
—Мен тайёрман..
Муслим кайфияциз гапирди
—Хаммаси яхши бўлади. Пул тўпласек, сени докторга кўрсатамиз.
Латофат дарвозани очиб, гапидан тўхтаб қолди
—Муслим, буларни қара...
Латофат хурсандчиликдан бақириб гапирди
—Нима экан?
Муслим аравасини судраб келди.
Эшик олдидаги бир мошина егуликни кўриб, иккисини хам эси чиқай деди
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
#No_148
#муаллиф_Қосимова_Нодира
—Жама, манабу пулни олиб, бозорликни зўрини қиласиз.
Мунира, анчагина пул узатди.
—Уйда рўзғорлик қолмадими?
Жама, пулни олди
—Бу сир ўртамизда қолсин.
Бозорлик қиласиз, хамма нарсани оласиз, хеч нима қолиб кетмасин. Бу пулни эса, ичига солиб қўясиз.
Тоғамни уйини биласиза?
—Акангизни ташлаб келган жойимизми?
—Ха ўша ерга олиб борасиз. Лекин хеч ким сизни кўрмаслиги ва мен бериб юборганимни билмаслиги керак.
—Майли, сиз нима десангиз шу.
Жама пулни олиб, чиқиб кетди
—Эх, хаётим бу тарзда бўлиб кетишини ўйламаган эдим.
Эхх ойи, ёшлигимиздан ўша арзанда ўғлингизни биздан устун қўярдингиз, бизни ишлашга мажбур қилиб, ўғлингизни авайлар эдингиз, мана оқибат, сизни кўчада қолдириб ташлаб кетди, келиб мана яна сизга бошоғриқ бўлди. Ўзингизга тилаб олган тақдирга, ўзингиз кўникишга мажбурсиз. Мана мен, сиз ясаб берган тақдирга хам, кўниб яшаяпман. Мени хам орзуларим бор эди, қанчадан қанча нийятларим, режаларим бор эди. Эссиз, хаммаси тамом...
Мунирани кўзидаги ёш, беизн оқарди.
💫💫💫💫
—Дада, Нур опа ёқдими?
Муниса кечги овқатдан сўнг секингина гап бошлади
—Яхши аёлга ўхшайди, гаплари хам маъноли.
Содиқ қисқагина жавоб берди.
—Энди қачон олиб келамиз?
—Нимани?
—Нимани эмас, кимни?
—Кимни?
—Нур опанида..
Муниса кулиб гапирди
—Юзинга кулгу югурганидан хурсандман қизим.
Содиқ, Мунисани елкасидан қўлини ўтказиб, ўзига тортди.
—Сизни яхши кўраман дадажон. Сиз хурсанд бўлсангиз бўлди.
—Мен хам сизларни яхши кўраман. Бахтли бўлсангиз мен хурсандман қизим.
—Нур опани олиб келайлик, уйимиз тўлиб қолади. Хамма ташвишларни унутамиз.
Муниса Содиқни елкасига бошини қўйиб гапирди.
—Бориб опанг билан ишни хал қилиб келинглар, менга ёқди.
Ўғли хам жуда одобли бола экан
—Албатта, эртага опам билан бориб, ишни пишириб келамиз. Тез кунда уйга олиб келамиз.
Муниса хурсанд бўлди.
—Майли қизим, кириб дамингни ол. Эртага ишга боришинг керак.
💫💫💫💫
—Бўлақол ўғлим, ха демай азон айтади, бориб жойлашиб олайлик.
Латофат шошиб румолини ўради.
—Мен тайёрман..
Муслим кайфияциз гапирди
—Хаммаси яхши бўлади. Пул тўпласек, сени докторга кўрсатамиз.
Латофат дарвозани очиб, гапидан тўхтаб қолди
—Муслим, буларни қара...
Латофат хурсандчиликдан бақириб гапирди
—Нима экан?
Муслим аравасини судраб келди.
Эшик олдидаги бир мошина егуликни кўриб, иккисини хам эси чиқай деди
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤42🤔9🌚2
#Уткинчи_дунё
#No_149
#муаллиф_Қосимова_Нодира
—Ана энди тиланчилик қилишимиз хам шарт эмас
Муслим хурсанд бўлиб кетди.
—Бир хафта мазза қилиб яшаймиз. Қани уйга ташиб қўяйлик, қўшнилар кўрса аламидан куйиб ўлмасин.
Латофат пакетларни кўтариб, ичкарига таший бошлади.
—Товба, ким олиб келди, ким қўйиб кетди деб хам қизиқишмадия.
Жама уларни бир четда кузатиб тураркан, ўзига ўзи гапириб бошини сарак -сарак қилди.
💫💫💫💫
—Жоним, келдингизми?
Розия Сардорни қучоқлаб олди.
—Келдим, бундай қилма. Хозир кўриб қолишса, иккимиз хам кўчада қоламиз.
Сардор Розияни ўзидан итарди.
—Хаммаси дам олишга кириб кетишди. Битта мен сизни иссиқ бўлишига қарамай кутиб ўтирибман.
Розия эркаланди
—Майли мен кийимларимни алиштиришга келгандим. Машинам устахонада, таксида келгандим.
—Бунча яхши, демак келганингизни билишмайди.
—Мен шошилинч келдим, хаёлимни бузма хозир.
Сардор жилмайиб қўйди.
—Менга келганда шунақа ўзи, ишингиз чиқиб қолади.
Розия лабини бурди
—Аразлама, бугун кечга бирор жойга бораман деб бахона қил, мен сени кўча бошидан олиб кетаман, бир дам олиб келамиз.
—Ессс...
Розия севиниб кетди
—Майли мен хонамга кирай, тезроқ кетишим керак.
Сардор шошиб хонаси томон кетди, Розия ортидан қараб энтикиб қўйди.
💫💫💫💫
—Нур опа, ишингизни қўйиб ёнимга келинг.
Мунира, олдида иш қилиб юрган Нурни ишидан тўхтатди.
—Тинчликми хоним?
—Мени оддийгина қилиб, Мунира ёки қизим деб гапиришингиз мумкин. Ошиқча мулозамат керак эмас.
—Рахмат сизга.
Нур бошини эгди.
—Нега рахмат айтасиз?
Мунира Нурни қўлидан тутди.
—Кечги овқатга таклиф қилганингиз учун.
—Бунга рахмат дейишингиз шарт эмас. Мен ва синглим сизни ёқтириб қолдик. Агар рози бўлсангиз, сизни ўзимизга она қилиб олардик.
—Нима?
—Дадамга ёқиб қолдингиз, илтимос бизни рад этманг, бизга дадамни чиройли қилиб олиб юрсангиз бўлгани.
—Йўқ, мен ўғлимни ўгай отани қучоғига ташлашни хохламайман.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
#No_149
#муаллиф_Қосимова_Нодира
—Ана энди тиланчилик қилишимиз хам шарт эмас
Муслим хурсанд бўлиб кетди.
—Бир хафта мазза қилиб яшаймиз. Қани уйга ташиб қўяйлик, қўшнилар кўрса аламидан куйиб ўлмасин.
Латофат пакетларни кўтариб, ичкарига таший бошлади.
—Товба, ким олиб келди, ким қўйиб кетди деб хам қизиқишмадия.
Жама уларни бир четда кузатиб тураркан, ўзига ўзи гапириб бошини сарак -сарак қилди.
💫💫💫💫
—Жоним, келдингизми?
Розия Сардорни қучоқлаб олди.
—Келдим, бундай қилма. Хозир кўриб қолишса, иккимиз хам кўчада қоламиз.
Сардор Розияни ўзидан итарди.
—Хаммаси дам олишга кириб кетишди. Битта мен сизни иссиқ бўлишига қарамай кутиб ўтирибман.
Розия эркаланди
—Майли мен кийимларимни алиштиришга келгандим. Машинам устахонада, таксида келгандим.
—Бунча яхши, демак келганингизни билишмайди.
—Мен шошилинч келдим, хаёлимни бузма хозир.
Сардор жилмайиб қўйди.
—Менга келганда шунақа ўзи, ишингиз чиқиб қолади.
Розия лабини бурди
—Аразлама, бугун кечга бирор жойга бораман деб бахона қил, мен сени кўча бошидан олиб кетаман, бир дам олиб келамиз.
—Ессс...
Розия севиниб кетди
—Майли мен хонамга кирай, тезроқ кетишим керак.
Сардор шошиб хонаси томон кетди, Розия ортидан қараб энтикиб қўйди.
💫💫💫💫
—Нур опа, ишингизни қўйиб ёнимга келинг.
Мунира, олдида иш қилиб юрган Нурни ишидан тўхтатди.
—Тинчликми хоним?
—Мени оддийгина қилиб, Мунира ёки қизим деб гапиришингиз мумкин. Ошиқча мулозамат керак эмас.
—Рахмат сизга.
Нур бошини эгди.
—Нега рахмат айтасиз?
Мунира Нурни қўлидан тутди.
—Кечги овқатга таклиф қилганингиз учун.
—Бунга рахмат дейишингиз шарт эмас. Мен ва синглим сизни ёқтириб қолдик. Агар рози бўлсангиз, сизни ўзимизга она қилиб олардик.
—Нима?
—Дадамга ёқиб қолдингиз, илтимос бизни рад этманг, бизга дадамни чиройли қилиб олиб юрсангиз бўлгани.
—Йўқ, мен ўғлимни ўгай отани қучоғига ташлашни хохламайман.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤37💔5🥰1
#Уткинчи_дунё
#No_150
#муаллиф_Қосимова_Нодира
—Хумор бугун бир дўстим фарзандлик бўлибди, кечроқ қайтаман уйга.
Сардор устини алиштириб кетиш олди, Хуморага қаради.
—Қайси дўстингиз?
Хумора тинмай ўзига зеб бераётган эрига қараб гапирди
—Сен танимайсан, ишхонадаги. Дадамни ўрнида хозир мен бошлиқман, бормасам бехурматлик бўлмасин.
—Ха майли, эртароқ қайтинг жуда кеч қолиб кетманг. Кечаси қўрқаман биласизку
Хумора, Сардорни ортидан келиб қучди
—Хавотир олма, тез қайтаман. Қўрқсанг ойимни хонасига кириб ёт.
—Йўқ, тортинаман.
Опамни чақираман бирга ётамиз
—Бу хонага кирмасин, киришини хохламайман
Сардор, Хумора томон ўгрилиб, Хуморани қучди
—Бунча ёмон кўрасиз?
—Бошқа мавзуда гаплашайлик.
Кичкинтойим яхшими?
Хуморани қорнини силади
—Эртага докторга чиқамиз, мен энди жинсини сўрамоқчиман. Унга қараб кийимчалар оламиз.
Хумора кўзлари чақнаб гапирди
—Майли, сўра. Менга хам бу қизиқ.
Майли гўзалим ўзингни эхтиёт қил, дамингни ол иссиқда эшикда юрма.
Сардор Хуморани пешонасидан ўпиб қўйди.
Хумора Сардорни қўлидан махкам қучганча эшикка бирга чиқди. Бир бирига хазл қилиб, кулишиб дарвоза олдига боришди.
—Ичкарига кириб кет.
—Хўп бўлади. Яхши бориб эртароқ қайтинг.
Хумора эркаланди.
—Албатта жоним, соғиниб қоламан.
Кўчага чиқиб, қўлида ўпич юборди.
—Пиёда келдингизми?
Хумора кўчада машинаси йўқлиги сабабли сўради.
—Таксида келдим, ху ана мени кутиб турибди.
Сардорни ортидан қараб қолган, Хумора Розияни нафрат тўла нигоҳига дуч келди.
—Ха тинчликми?
Розияни нигоҳидан ўзини ноқулай хис қилди.
—Битта сенда эр борми?
Бунча суйкаласан?
—Эр меники, сизни эрингизга суйкалганим йўқ, суйкалсам ўзимни хақли никоҳли эрим. Гапингиз борми?
Хумора жахли чиққанини билдириб гапирди
—Хохлаганингни қил. Қайнонангни ғаши келаётган экан, шунга мен тушунтириб қўйяпман.
—Бу гапни қаердан олдингиз? Ойижоним хеч қачон бизни муносабатга жахли чиқмаган, шундай экан, бизни хаётимизга аралашмаганингиз маъқул. Бу уйдан кетишингизга хам оз қолди, бундай дилозорлик қилмай, чиройли ўтиринг.
Хумора, Розияни елкаси билан туртиб ўтиб кетди.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
#No_150
#муаллиф_Қосимова_Нодира
—Хумор бугун бир дўстим фарзандлик бўлибди, кечроқ қайтаман уйга.
Сардор устини алиштириб кетиш олди, Хуморага қаради.
—Қайси дўстингиз?
Хумора тинмай ўзига зеб бераётган эрига қараб гапирди
—Сен танимайсан, ишхонадаги. Дадамни ўрнида хозир мен бошлиқман, бормасам бехурматлик бўлмасин.
—Ха майли, эртароқ қайтинг жуда кеч қолиб кетманг. Кечаси қўрқаман биласизку
Хумора, Сардорни ортидан келиб қучди
—Хавотир олма, тез қайтаман. Қўрқсанг ойимни хонасига кириб ёт.
—Йўқ, тортинаман.
Опамни чақираман бирга ётамиз
—Бу хонага кирмасин, киришини хохламайман
Сардор, Хумора томон ўгрилиб, Хуморани қучди
—Бунча ёмон кўрасиз?
—Бошқа мавзуда гаплашайлик.
Кичкинтойим яхшими?
Хуморани қорнини силади
—Эртага докторга чиқамиз, мен энди жинсини сўрамоқчиман. Унга қараб кийимчалар оламиз.
Хумора кўзлари чақнаб гапирди
—Майли, сўра. Менга хам бу қизиқ.
Майли гўзалим ўзингни эхтиёт қил, дамингни ол иссиқда эшикда юрма.
Сардор Хуморани пешонасидан ўпиб қўйди.
Хумора Сардорни қўлидан махкам қучганча эшикка бирга чиқди. Бир бирига хазл қилиб, кулишиб дарвоза олдига боришди.
—Ичкарига кириб кет.
—Хўп бўлади. Яхши бориб эртароқ қайтинг.
Хумора эркаланди.
—Албатта жоним, соғиниб қоламан.
Кўчага чиқиб, қўлида ўпич юборди.
—Пиёда келдингизми?
Хумора кўчада машинаси йўқлиги сабабли сўради.
—Таксида келдим, ху ана мени кутиб турибди.
Сардорни ортидан қараб қолган, Хумора Розияни нафрат тўла нигоҳига дуч келди.
—Ха тинчликми?
Розияни нигоҳидан ўзини ноқулай хис қилди.
—Битта сенда эр борми?
Бунча суйкаласан?
—Эр меники, сизни эрингизга суйкалганим йўқ, суйкалсам ўзимни хақли никоҳли эрим. Гапингиз борми?
Хумора жахли чиққанини билдириб гапирди
—Хохлаганингни қил. Қайнонангни ғаши келаётган экан, шунга мен тушунтириб қўйяпман.
—Бу гапни қаердан олдингиз? Ойижоним хеч қачон бизни муносабатга жахли чиқмаган, шундай экан, бизни хаётимизга аралашмаганингиз маъқул. Бу уйдан кетишингизга хам оз қолди, бундай дилозорлик қилмай, чиройли ўтиринг.
Хумора, Розияни елкаси билан туртиб ўтиб кетди.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤37👍29🔥6👏5🤔2