This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Qatlama yahshi korasmi
Manga piyozligi yoqadi😋👍
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
YAQINLARINGIZGA HAM ULASHING 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Manga piyozligi yoqadi😋👍
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
YAQINLARINGIZGA HAM ULASHING 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍6👏1
📚Ҳаётимсан
Муаллиф: Шаҳноза Жураева
20-қисм
Эртаси куни нонушта ҳам қилмасдан барвақтроқ чиқиб кетди. Ишга кириб борганида ҳали ҳеч ким келмаганди, лекин Заҳро Асадовнани машинаси турганини кўриб қувониб кетди. Юқорига кўтарилиб, хонасига нарсаларини қўйиб, уст бошини илгакка илгач, кейин Заҳронинг хонаси томон борди. Эшик ёнида бироз туриб қолгач, эшикни тақиллатиб ичкарига кирди.
- Хайрли тонг, Заҳро Султон! Яхши келдингизми?-деди.
- Салом, эрта келибсизми?
- Сиз эса мендан ҳам олдинроқ келибсиз. Ҳали иш бошланишига бир соат вақт бор, нега бунча вақтли келдингиз?
- Шуни сўраш учун кирдингизми хонамга?
- Аслида йўқ, бунинг учун эмас. Нонушта қилдингизми?
- Шуни сўрамоқчимидингиз?
- Ҳа, нонушта қилдингизми йўқми шуни сўрамоқчидим.
- Йўқ.
- Нима учун?
- Билмадим.
- Мен ҳам нонушта қилмадим. Жуда соз, унда туринг кетдик.
- Қаёққа?
- Нонушта қилиб келамиз. Шу яқин атрофда бир яхши жой бор.
- Бу гап яна қаердан чиқди? Ҳеч қаёққа боргим йўқ, сиз яхшиси ўзингиз бориб бемалол нонушта қилиб келаверинг.
- Бир ўзим овқатланишни ёқтирмайман. Ишингиз қочиб кетмайди-ку, вақтида овқатланиш керак бўлмаса соғлиғингизга зарар етиши мумкин. Нонуштани ҳам вақтида қилиш керак.
- Нима мажбурлаб олиб кетасизми? Ҳали мажлисга тайёрланишим керак.
- Кутиб туради ўша мажлисингиз, ҳозир мен билан нонушта қилишга бормасангиз…
- Хўш? Нима қиласиз? Менга шарт қўяяпсизми? Бу қанақа ҳадсизлик энди?!
- Нега доим мени нотўғри тушунасиза? Сизга шарт қўядиган даражада пасткашликка бормайман ҳеч ҳам! Сизни шундай авайлаб, соянгизга ҳам гард юқтирмасдан севиб, сизга нисбатан шундай ҳурматсизлик қилишим мумкинми?
-…
- Нега жимсиз, нимага индамайсиз?
- Нима дей?
- Нонушта қилишга борамизми?
- Ҳечам боргим йўқ очиғи. Бизни бирга кўриб нотўғри хаёлга боришларини истамайман.
- Яхши унда нонуштани ўзи сизнинг ҳузурингизга келади,-деди Беҳруз жилмайиб.
- Нима демоқчисиз бу билан?
Беҳруз индамади шунчаки кулиб хонадан чиқишга шайланди.
- Ҳой, яна нимани ўйладингиз?
- Тез келаман,-деб хонадан шошиб чиқиб кетди Беҳруз.
- Э худойиме, яна нимани ўйлади экана! Бирам қайсарки,- деб ўз ишида давом этди Заҳро Асадовна.
Беҳруз тезгина машинага ўтириб шу яқинда жойлашган кафедан қаҳва ва нонушта учун егулик олди ва тезда компанияга қайтиб келди. Эшикни тақиллатиб ичкарига кирди.
- Марҳамат, Заҳро Султон, сиз учун нонуштанинг шахсан ўзи ташриф буюрди,-деб қўлидагиларни бошқа стол устига чиройли қилиб қўйди.
- Ахир бу қанақаси энди? Сиз буларни дарров қаердан олиб келдингиз?-деди Заҳро хайрон бўлиб.
- Сиз бормайман дедингиз, мен эса нонуштани ҳузурингизга келтирдим.
- Лекин иш бошланишига озгина қолди, буни кўриб қолишса гап-сўзга қолишимиз аниқ. Нотўғри тушунишади.
- Мен сизни гап-сўзга қолдиришим мумкинми? Ҳали ишга ҳеч ким келгани йўқ, буни устига ҳали иш вақти бошланишига ярим соат вақт бор,-деб эшикни ичкаридан қулфлади.
- Бу яна нимаси? Нима қиляпсиз? Ахир кимдир келиб қолса нима хаёлга боради? Ҳозироқ эшикни очиб қўйинг!
- Шошманг, дарров жаҳлингиз чиқмасин, ҳаётим. Аввал нонушта қилиб олинг кейин эшикни очиб ўзим ҳам чиқиб кетаман. Буни сизни шаънингизга бирор гард юқтирмаслик учун қилдим.
- Кимдир келиб қолса, бизни ичкарида кўрса нималар бўлишини ўйлашгаям қўрқаман ҳатто! Бунча қайсарсиза, нонушта қилмайман дедим-ку сизга!
- Ахир нонушта қилаётган пайтимизда, қолаверса ҳали иш бошланмасидан сизни қабулингизга келишмаса керак? Битта хирапашшани ҳисобга олмаганда!-қошларини чимирди Беҳруз.
- Зиёд Абдуллаевични айтяпсизми?
- Ўшани!
- Тентаксиз!-бироз жилмайди аёл.
- Нонушта қиламизми?-деди Беҳруз ҳам табассум билан.
- Йўқ десам ўз ҳолимга қўймадингиз-ку, энди олиб келган нарсаларингизни емасдан иложим йўқ-деб стулга бориб ўтирди.
- Ёқимли иштаҳа,-деди Беҳруз ҳам ўтириб.
- Сизга ҳам.
- Кеча яхши дам олдингизми?-сўради Беҳруз.
- Мен-ку яхши дам олдим, лекин сиз яхши дам олмаган кўринасиз?
- Нима учун ундай деяпсиз?
Муаллиф: Шаҳноза Жураева
20-қисм
Эртаси куни нонушта ҳам қилмасдан барвақтроқ чиқиб кетди. Ишга кириб борганида ҳали ҳеч ким келмаганди, лекин Заҳро Асадовнани машинаси турганини кўриб қувониб кетди. Юқорига кўтарилиб, хонасига нарсаларини қўйиб, уст бошини илгакка илгач, кейин Заҳронинг хонаси томон борди. Эшик ёнида бироз туриб қолгач, эшикни тақиллатиб ичкарига кирди.
- Хайрли тонг, Заҳро Султон! Яхши келдингизми?-деди.
- Салом, эрта келибсизми?
- Сиз эса мендан ҳам олдинроқ келибсиз. Ҳали иш бошланишига бир соат вақт бор, нега бунча вақтли келдингиз?
- Шуни сўраш учун кирдингизми хонамга?
- Аслида йўқ, бунинг учун эмас. Нонушта қилдингизми?
- Шуни сўрамоқчимидингиз?
- Ҳа, нонушта қилдингизми йўқми шуни сўрамоқчидим.
- Йўқ.
- Нима учун?
- Билмадим.
- Мен ҳам нонушта қилмадим. Жуда соз, унда туринг кетдик.
- Қаёққа?
- Нонушта қилиб келамиз. Шу яқин атрофда бир яхши жой бор.
- Бу гап яна қаердан чиқди? Ҳеч қаёққа боргим йўқ, сиз яхшиси ўзингиз бориб бемалол нонушта қилиб келаверинг.
- Бир ўзим овқатланишни ёқтирмайман. Ишингиз қочиб кетмайди-ку, вақтида овқатланиш керак бўлмаса соғлиғингизга зарар етиши мумкин. Нонуштани ҳам вақтида қилиш керак.
- Нима мажбурлаб олиб кетасизми? Ҳали мажлисга тайёрланишим керак.
- Кутиб туради ўша мажлисингиз, ҳозир мен билан нонушта қилишга бормасангиз…
- Хўш? Нима қиласиз? Менга шарт қўяяпсизми? Бу қанақа ҳадсизлик энди?!
- Нега доим мени нотўғри тушунасиза? Сизга шарт қўядиган даражада пасткашликка бормайман ҳеч ҳам! Сизни шундай авайлаб, соянгизга ҳам гард юқтирмасдан севиб, сизга нисбатан шундай ҳурматсизлик қилишим мумкинми?
-…
- Нега жимсиз, нимага индамайсиз?
- Нима дей?
- Нонушта қилишга борамизми?
- Ҳечам боргим йўқ очиғи. Бизни бирга кўриб нотўғри хаёлга боришларини истамайман.
- Яхши унда нонуштани ўзи сизнинг ҳузурингизга келади,-деди Беҳруз жилмайиб.
- Нима демоқчисиз бу билан?
Беҳруз индамади шунчаки кулиб хонадан чиқишга шайланди.
- Ҳой, яна нимани ўйладингиз?
- Тез келаман,-деб хонадан шошиб чиқиб кетди Беҳруз.
- Э худойиме, яна нимани ўйлади экана! Бирам қайсарки,- деб ўз ишида давом этди Заҳро Асадовна.
Беҳруз тезгина машинага ўтириб шу яқинда жойлашган кафедан қаҳва ва нонушта учун егулик олди ва тезда компанияга қайтиб келди. Эшикни тақиллатиб ичкарига кирди.
- Марҳамат, Заҳро Султон, сиз учун нонуштанинг шахсан ўзи ташриф буюрди,-деб қўлидагиларни бошқа стол устига чиройли қилиб қўйди.
- Ахир бу қанақаси энди? Сиз буларни дарров қаердан олиб келдингиз?-деди Заҳро хайрон бўлиб.
- Сиз бормайман дедингиз, мен эса нонуштани ҳузурингизга келтирдим.
- Лекин иш бошланишига озгина қолди, буни кўриб қолишса гап-сўзга қолишимиз аниқ. Нотўғри тушунишади.
- Мен сизни гап-сўзга қолдиришим мумкинми? Ҳали ишга ҳеч ким келгани йўқ, буни устига ҳали иш вақти бошланишига ярим соат вақт бор,-деб эшикни ичкаридан қулфлади.
- Бу яна нимаси? Нима қиляпсиз? Ахир кимдир келиб қолса нима хаёлга боради? Ҳозироқ эшикни очиб қўйинг!
- Шошманг, дарров жаҳлингиз чиқмасин, ҳаётим. Аввал нонушта қилиб олинг кейин эшикни очиб ўзим ҳам чиқиб кетаман. Буни сизни шаънингизга бирор гард юқтирмаслик учун қилдим.
- Кимдир келиб қолса, бизни ичкарида кўрса нималар бўлишини ўйлашгаям қўрқаман ҳатто! Бунча қайсарсиза, нонушта қилмайман дедим-ку сизга!
- Ахир нонушта қилаётган пайтимизда, қолаверса ҳали иш бошланмасидан сизни қабулингизга келишмаса керак? Битта хирапашшани ҳисобга олмаганда!-қошларини чимирди Беҳруз.
- Зиёд Абдуллаевични айтяпсизми?
- Ўшани!
- Тентаксиз!-бироз жилмайди аёл.
- Нонушта қиламизми?-деди Беҳруз ҳам табассум билан.
- Йўқ десам ўз ҳолимга қўймадингиз-ку, энди олиб келган нарсаларингизни емасдан иложим йўқ-деб стулга бориб ўтирди.
- Ёқимли иштаҳа,-деди Беҳруз ҳам ўтириб.
- Сизга ҳам.
- Кеча яхши дам олдингизми?-сўради Беҳруз.
- Мен-ку яхши дам олдим, лекин сиз яхши дам олмаган кўринасиз?
- Нима учун ундай деяпсиз?
👍27❤2
- Биринчидан кеча аэропортда қовоғингиздан қорлар ёғаётганди, иккинчидан бугун ишга жуда барвақт келибсиз, яна нонушта қилмасда?-кулди Заҳро Асадовна.
- Сизни ундан жуда қизғандим, менинг рашким ёмон. Сизни кутиб олишга чиққани асабимни бузди.
Уйингизга олиб боришини эса ҳечам кўргим йўқ…
- Беҳруз…
- Биламан, ҳозир бу тўғри эмас, мени севманг, ўзингизни қийнаманг дейсиз, ҳар доимгидек. Лекин мен сизни севишдан воз кечолмайман!
- Кеча у уйимга боргани йўқ, ҳеч қачон бормаган ҳам. Уйим яқинида қолдириб кетишини ўзим айтдим. Буни сизга ўзингизни қийнамаслигингиз учун айтяпман...
- Йўқ, мени нотўғри тушунманг, мен ҳеч қачон сиз ҳақингизда ёмон ёки гумон хаёлларга бормаганман, бормайман ҳам асло! Мен ҳамиша сизга чин қалбим билан ишонаман… Мен шунчаки бошқалардан сизни қизғанаман холос… Лекин мен Зиёд Абдуллаевичга ишонмайман, билмадим шу одамда нимадир бор. Мен буни албатта топаман.
- Менимча янглишяпсиз, у билан анча йиллардан бери бирга ишлаймиз, доим ишончимни оқлаган.
- Ишончингиздан фойдаланган бўлиши мумкинми?
- Йўқ, менимча йўқ.
- Биласизми дарахтга болта уришаётганида: “Сопи ўзимиздан” дейишган экан.
- Нега бунча ишонч билан гапиряпсиз?
- Бироз кутиб туринг, тез кунда буни сизга исботлаб бераман.
- Беҳруз, нима қилмоқчисиз, нималар бўляпти айтақолинг энди?
- Икки кун вақт беринг, икки кун холос. Кейин ҳаммасини батафсил тушунтириб бераман.
- Яхши бошқа иложим ҳам йўқ шекилли.
- Нонушта ёқдими?
- Ҳа, раҳмат.
Нарсаларни йиғиб олишгач, Беҳруз эшикни очиш учун бормоқчи эди бирдан эшик тақиллаб қолди. Бу Зиёд Абдуллаевич эди.
- Заҳро Асадовна, бу мен Зиёдман, эшикни очинг,-деди Абдуллаевич эшикни тақиллатиб.
- Қўрққанинг бошингга тушади дейишгани шу бўлса керак, сизга айтгандим, мана энди нима қиламиз?-деди Заҳро пастроқ оҳангда.
- Хавотирланманг, мен яшириниб тураман. У кетгач секин хонадан чиқиб кетаман.
- Яхши, унда анави кичкина хонага кириб тура қолинг.
-Хоп,-деб Беҳруз ичкари хонага кирди.
Заҳро ҳам нарсаларни бир зумда кўздан нари қилиб, эшикни очди.
- Хайрли тонг, Заҳро яхши келдингизми? Безовта қилмадимми эшикни ёпиб олган экансиз?-деди ичкарига кириб атрофга секин кўз югуртираркан.
- Яхшимисиз, йўқ безовта қилмадингиз.
- Безовта қилмадимми эмиш! Жудаям безовта қилдингда,- деди бу гапни эшитган Беҳруз ичида.
- Эрталабдан бирор ишингиз бормиди, Зиёд Абдуллаевич?-деб креслосига ўтирди Заҳро Асадовна.
- Сизни бир кўриб чиқай дегандим. Биласиз-ку сизни бир кўрмасдан иш бошламайман,-деб кулди Абдуллаевич.
- Оббо, шунақа гаплар етмай турганди менга ҳозир, ичкарида бу гапларни эшитиб турган “Отелло” ҳозир Зиёдни бўғиб қўйишгаям тайёр тургани аниқ! Э худойим, ўзинг сабр бер,- деди Заҳро ичида.
Заҳро адашмаганди бу гапларни эшитган Беҳрузнинг асаби бузилди. Лекин ўзини босиши керак, чунки энг аввало аёлнинг шаъни турибди. Беҳруз буни жуда яхши тушунарди, шунинг учун ичида майли сайраб олақол, тез орада асл қиёфангни очиб бераман. Кўрамиз ўшанда қандай хониш қиларкансан, деди.
- Зиёд Абдуллаевич, агар муҳим гапингиз бўлмаса, мен мажлисга тайёрланишим керак.
- Муҳим гапим бор. Заҳро, анави Беҳрузни атрофингизда ўралашиши менга ёқмаяпти! У ҳаддини билмаяпти, у сизнинг тенгингиз эмас, буни устига мақсади ҳам маълум эмас. Унинг бир манфаати борлиги аниқ! Бўлмаса, атрофингизда ўралашмасди, сизни бир марта қутқардим деб ўзига жуда катта баҳо бериб юборяпти. У сиз билан бирга сизга тегишли барча нарсага эга чиқмоқчи. Бу кундай равшан!
- Ё тавба! Мени ўзимдан ҳам яхши биларкан қойил! Ўзимни ҳатто хабарим йўқ бунақа ниятларим борлигидан! Ярамас! “Ҳар ким ўзига қараб тўн бичади” деб тўғри айтишган экан! Аслида ўзининг мақсади шундай. Бир уриб юзини текислаб қўярдим-у, ҳозир бунинг пайтимас, лекин албатта шундай қиламан. Ҳали шошмай тур, асл қиёфангга кўзгу тутганимда қанақа сайраркансан, дея асабийлашди Беҳруз.
- Сиз ошириб юборяпсиз, қолаверса иш пайтида бундай бекорчи гапларга тоқатим йўқ.
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
- Сизни ундан жуда қизғандим, менинг рашким ёмон. Сизни кутиб олишга чиққани асабимни бузди.
Уйингизга олиб боришини эса ҳечам кўргим йўқ…
- Беҳруз…
- Биламан, ҳозир бу тўғри эмас, мени севманг, ўзингизни қийнаманг дейсиз, ҳар доимгидек. Лекин мен сизни севишдан воз кечолмайман!
- Кеча у уйимга боргани йўқ, ҳеч қачон бормаган ҳам. Уйим яқинида қолдириб кетишини ўзим айтдим. Буни сизга ўзингизни қийнамаслигингиз учун айтяпман...
- Йўқ, мени нотўғри тушунманг, мен ҳеч қачон сиз ҳақингизда ёмон ёки гумон хаёлларга бормаганман, бормайман ҳам асло! Мен ҳамиша сизга чин қалбим билан ишонаман… Мен шунчаки бошқалардан сизни қизғанаман холос… Лекин мен Зиёд Абдуллаевичга ишонмайман, билмадим шу одамда нимадир бор. Мен буни албатта топаман.
- Менимча янглишяпсиз, у билан анча йиллардан бери бирга ишлаймиз, доим ишончимни оқлаган.
- Ишончингиздан фойдаланган бўлиши мумкинми?
- Йўқ, менимча йўқ.
- Биласизми дарахтга болта уришаётганида: “Сопи ўзимиздан” дейишган экан.
- Нега бунча ишонч билан гапиряпсиз?
- Бироз кутиб туринг, тез кунда буни сизга исботлаб бераман.
- Беҳруз, нима қилмоқчисиз, нималар бўляпти айтақолинг энди?
- Икки кун вақт беринг, икки кун холос. Кейин ҳаммасини батафсил тушунтириб бераман.
- Яхши бошқа иложим ҳам йўқ шекилли.
- Нонушта ёқдими?
- Ҳа, раҳмат.
Нарсаларни йиғиб олишгач, Беҳруз эшикни очиш учун бормоқчи эди бирдан эшик тақиллаб қолди. Бу Зиёд Абдуллаевич эди.
- Заҳро Асадовна, бу мен Зиёдман, эшикни очинг,-деди Абдуллаевич эшикни тақиллатиб.
- Қўрққанинг бошингга тушади дейишгани шу бўлса керак, сизга айтгандим, мана энди нима қиламиз?-деди Заҳро пастроқ оҳангда.
- Хавотирланманг, мен яшириниб тураман. У кетгач секин хонадан чиқиб кетаман.
- Яхши, унда анави кичкина хонага кириб тура қолинг.
-Хоп,-деб Беҳруз ичкари хонага кирди.
Заҳро ҳам нарсаларни бир зумда кўздан нари қилиб, эшикни очди.
- Хайрли тонг, Заҳро яхши келдингизми? Безовта қилмадимми эшикни ёпиб олган экансиз?-деди ичкарига кириб атрофга секин кўз югуртираркан.
- Яхшимисиз, йўқ безовта қилмадингиз.
- Безовта қилмадимми эмиш! Жудаям безовта қилдингда,- деди бу гапни эшитган Беҳруз ичида.
- Эрталабдан бирор ишингиз бормиди, Зиёд Абдуллаевич?-деб креслосига ўтирди Заҳро Асадовна.
- Сизни бир кўриб чиқай дегандим. Биласиз-ку сизни бир кўрмасдан иш бошламайман,-деб кулди Абдуллаевич.
- Оббо, шунақа гаплар етмай турганди менга ҳозир, ичкарида бу гапларни эшитиб турган “Отелло” ҳозир Зиёдни бўғиб қўйишгаям тайёр тургани аниқ! Э худойим, ўзинг сабр бер,- деди Заҳро ичида.
Заҳро адашмаганди бу гапларни эшитган Беҳрузнинг асаби бузилди. Лекин ўзини босиши керак, чунки энг аввало аёлнинг шаъни турибди. Беҳруз буни жуда яхши тушунарди, шунинг учун ичида майли сайраб олақол, тез орада асл қиёфангни очиб бераман. Кўрамиз ўшанда қандай хониш қиларкансан, деди.
- Зиёд Абдуллаевич, агар муҳим гапингиз бўлмаса, мен мажлисга тайёрланишим керак.
- Муҳим гапим бор. Заҳро, анави Беҳрузни атрофингизда ўралашиши менга ёқмаяпти! У ҳаддини билмаяпти, у сизнинг тенгингиз эмас, буни устига мақсади ҳам маълум эмас. Унинг бир манфаати борлиги аниқ! Бўлмаса, атрофингизда ўралашмасди, сизни бир марта қутқардим деб ўзига жуда катта баҳо бериб юборяпти. У сиз билан бирга сизга тегишли барча нарсага эга чиқмоқчи. Бу кундай равшан!
- Ё тавба! Мени ўзимдан ҳам яхши биларкан қойил! Ўзимни ҳатто хабарим йўқ бунақа ниятларим борлигидан! Ярамас! “Ҳар ким ўзига қараб тўн бичади” деб тўғри айтишган экан! Аслида ўзининг мақсади шундай. Бир уриб юзини текислаб қўярдим-у, ҳозир бунинг пайтимас, лекин албатта шундай қиламан. Ҳали шошмай тур, асл қиёфангга кўзгу тутганимда қанақа сайраркансан, дея асабийлашди Беҳруз.
- Сиз ошириб юборяпсиз, қолаверса иш пайтида бундай бекорчи гапларга тоқатим йўқ.
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍45❤1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Қани яна қайтиб келса 18/ ёшим..
Болаликни соғиндизми🫠
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Болаликни соғиндизми🫠
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
😍2😭2
#Дуо
Рамазоннинг ҳар кечасида Аллоҳ таоло дўзахдан озод қилиш учун бандаларини танлайди.
Аллоҳим! Менинг исмимни, ота-онамнинг исмларини, аҳли аёлим, дўстларим ва буни ўқиётган барчанинг исмини дўзахдан озод бўлганлар рўйхатида қилгин🤲
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Рамазоннинг ҳар кечасида Аллоҳ таоло дўзахдан озод қилиш учун бандаларини танлайди.
Аллоҳим! Менинг исмимни, ота-онамнинг исмларини, аҳли аёлим, дўстларим ва буни ўқиётган барчанинг исмини дўзахдан озод бўлганлар рўйхатида қилгин🤲
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍17
Ассалому алайкум, диндошим! Саҳарлик дастурхони устида дуолар билан юзланганим! Ғанимат кунлардан фойдаланиб қолайлик!
Сизга икки дунё саодати ёр бўлсин!
Ўзигагина ибодат қиламиз, ўзидангина сўраймиз;
Ҳалол топганларингиз фақат хурсандчилик, яхшиликка буюрсин. Ибодатларингиз ажру савобларга тўла бўлсин!
Хайрли, ҳузурли саҳарликлар тилайман!
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Сизга икки дунё саодати ёр бўлсин!
Ўзигагина ибодат қиламиз, ўзидангина сўраймиз;
Ҳалол топганларингиз фақат хурсандчилик, яхшиликка буюрсин. Ибодатларингиз ажру савобларга тўла бўлсин!
Хайрли, ҳузурли саҳарликлар тилайман!
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍4
БУЮРМАГАН МУХАББАТ
Дугонам келтирган хабардан даҳшатга тушиб, ўзимни қўярга жой тополмай қолдим. Шоиранинг мийиғида кулиб туриши баттар ғазабимни қўзғатди.
— Мен сенга айтгандим, — деди дугонам киноя билан, — охирги пайтларда бошқача бўлиб қолувди. Ҳаракатларидан, гап-сўзларидан ҳам билиниб турганди. Олдингидек эмас…
— Бас қил! — бор овозим билан бақириб юбордим.
Бўғзимни нимадир ачиштир, шу тобда тўйиб-тўйиб йиғлагим келарди. Нега? Унга нима ёмонлик қилдим? Саволлар бир-бирини етаклаб келарди-ю, аммо жавобига келганда… бир сас йўқ.
Овозимни эшитган чоғи, хонамнинг эшигини қия очиб, онам ичкарига мўралади ва:
— Тинчликми? Ким бақирди? — дея сўради оҳиста. Сўнг йиғламсираб ўтирганимни кўриб, секин ичкарига кирди. — Сенга нима бўлди, Гулмира?
Кўзларимдан икки томчи ёш юзимга думалади. Айёр дугонам эса дарров вазиятни тўғрилашга тутинди:
— Вой, Сожида опа, бунингизнинг қанақалигини биласиз-ку… Иккаламиз айтишиб қолгандик, эркатой қизингиз дарров йиғлашни бошлади.
Ойим унга ишонқирамай менга қаради. Шоиранинг гапини маъқуллаган бўлиб, аранг бош қимирлатдим:
— Сиз чиқиб кетаверинг, хавотирланманг…
Онам чиқиб кетгач, Шоира бошимга кўрсаткич бармоғи билан ниқтади.
— Калланг жойидами сенинг? Энди бир ками онангга ҳам йигитим бошқа қиз билан юрибди, дейишинг қолувди?
— Юрибди дема! — алам билан гапирдим.
— Ҳа, нима фарқи бор? Гувоҳлар бор, кўришган.
— Йўқ, барибир, ишонмайман. Нодир мендан бошқасини демайди.
Шунақанги ишонч билан гапирдимки… Дугонам эса бурнини жийирди.
— Бунча содда бўлмасанг, ана телефон қилиб кўр. Ҳозир ёнимга кел, дегин-чи келармикин? Келмайди. Чунки ўша қизнинг контрактини тўлашга ёрдам бериш учун бирга ректоратда юрибди.
Тавба, Шоира шунча маълумотни қаердан олганига ҳайронман. Атиги уч кун ўқишга бормадим-а… Шу уч кунда Ер тескарисига айланиб кетгандек гўё… Биров ёнингда бошқаси билан кўрдим, деб турса, шубҳаланиб қоларкансан. Мен ҳам айни дақиқаларда шубҳа-гумонлар гирдобида қийналардим. Нодир ҳам сўнгги уч кун ичида кам телефон қилгани рост. Телефон гўшагини олиб, унинг қўл телефон рақамини тердим. Икки марта гудок кетди-ю,
кейин узилиб қолди. Юрагимни ваҳима борган сари домига тортиб борарди. Яна қайта-қайта рақам тердим, охири нариги томондан «Ўчирилган» деган овоз эшитилди.
— Ана, кўрдингми, ўчириб қўйди. Бўлмаса сен билан кўпроқ гаплашиши керак-да…
Нима дейишни ҳам билмай қолдим. Ҳаммаси Шоиранинг гапларини тасдиқлаб турарди.
— Ўша гувоҳларингни менга ҳам кўрсатасан! — дедим қатъият билан.
— Вой, майли. Ўша Сайёранинг курсдошлари-да…
Очиғи, энди Шоиранинг фисқу фасодини эшитгим келмаётганди.
— Кетасанми? — дедим унга тап тортмай.
Шоира аввалига ҳайрон бўлди.
— Қаёққа?
— Уйингга.
— Ҳайдаяпсанми? Вой-вў, кетаман… Одамларга яхшилик ёқмайди ўзи, — яна нималарнидир тўнғиллаб хонадан чиқиб кетди у.
Ҳовлидан онамнинг овози эшитилди:
— Шоира, ўтирмайсанми?
— Қизингиз ҳайдади, кетяпман…
— Нега ҳайдайди? Жуда тез уришасизлар-да ўзиям…
Ҳеч кимнинг овозини эшитмаслик учун қулоқларимни ёстиқча билан ёпдим. Ич-ичимдан хўрлигим келарди.
Бу йигитни қандай севиб қолганимни ўзим ҳам билмайман. Биринчи курсда Нодир билан нуқул жанжаллашардик. Уни кўргани кўзим, отгани ўқим йўқ эди. Дарсларда ҳам иккимиз дарров айтишиб қолардик. Аммо муҳаббат дегани икки дилни аввалига уриштириб, сўнг яқинлаштираркан-да…
Қайси кундан уни чин дилимдан яхши кўрганимни билмайман. Биргина инкор этилмайдиган ҳақиқатим — уни севишим!
Икки йилдан буён кўз қорачиғимдек асраётган муҳаббатимни бировга топшириб қўярканманми? Йўқ, бўлиши мумкин эмас. У менинг ягона орзуим! Ана шу Сайёраси билан керак бўлса, уришаман, юлишаман. Ким бўлибди у ўзича…
Кечга яқин Нодирнинг ўзи қўнғироқ қилди.
— Ҳа, — дедим истар-истамай телефонни қўлимга оларканман.
— Қалайсиз?
— Раҳмат, яхши. Ўзингиз-чи… Телефон қилсам, ўчириб қўйдингиз?
— Зарур иш билан банд эдим-да.
— Ҳа, бошқалар… — дедим-у, тилимни тишладим. Яхшиси, ўз кўзим билан кўрмагунча индамай турганим маъқул, деб ўйладим.......
Дугонам келтирган хабардан даҳшатга тушиб, ўзимни қўярга жой тополмай қолдим. Шоиранинг мийиғида кулиб туриши баттар ғазабимни қўзғатди.
— Мен сенга айтгандим, — деди дугонам киноя билан, — охирги пайтларда бошқача бўлиб қолувди. Ҳаракатларидан, гап-сўзларидан ҳам билиниб турганди. Олдингидек эмас…
— Бас қил! — бор овозим билан бақириб юбордим.
Бўғзимни нимадир ачиштир, шу тобда тўйиб-тўйиб йиғлагим келарди. Нега? Унга нима ёмонлик қилдим? Саволлар бир-бирини етаклаб келарди-ю, аммо жавобига келганда… бир сас йўқ.
Овозимни эшитган чоғи, хонамнинг эшигини қия очиб, онам ичкарига мўралади ва:
— Тинчликми? Ким бақирди? — дея сўради оҳиста. Сўнг йиғламсираб ўтирганимни кўриб, секин ичкарига кирди. — Сенга нима бўлди, Гулмира?
Кўзларимдан икки томчи ёш юзимга думалади. Айёр дугонам эса дарров вазиятни тўғрилашга тутинди:
— Вой, Сожида опа, бунингизнинг қанақалигини биласиз-ку… Иккаламиз айтишиб қолгандик, эркатой қизингиз дарров йиғлашни бошлади.
Ойим унга ишонқирамай менга қаради. Шоиранинг гапини маъқуллаган бўлиб, аранг бош қимирлатдим:
— Сиз чиқиб кетаверинг, хавотирланманг…
Онам чиқиб кетгач, Шоира бошимга кўрсаткич бармоғи билан ниқтади.
— Калланг жойидами сенинг? Энди бир ками онангга ҳам йигитим бошқа қиз билан юрибди, дейишинг қолувди?
— Юрибди дема! — алам билан гапирдим.
— Ҳа, нима фарқи бор? Гувоҳлар бор, кўришган.
— Йўқ, барибир, ишонмайман. Нодир мендан бошқасини демайди.
Шунақанги ишонч билан гапирдимки… Дугонам эса бурнини жийирди.
— Бунча содда бўлмасанг, ана телефон қилиб кўр. Ҳозир ёнимга кел, дегин-чи келармикин? Келмайди. Чунки ўша қизнинг контрактини тўлашга ёрдам бериш учун бирга ректоратда юрибди.
Тавба, Шоира шунча маълумотни қаердан олганига ҳайронман. Атиги уч кун ўқишга бормадим-а… Шу уч кунда Ер тескарисига айланиб кетгандек гўё… Биров ёнингда бошқаси билан кўрдим, деб турса, шубҳаланиб қоларкансан. Мен ҳам айни дақиқаларда шубҳа-гумонлар гирдобида қийналардим. Нодир ҳам сўнгги уч кун ичида кам телефон қилгани рост. Телефон гўшагини олиб, унинг қўл телефон рақамини тердим. Икки марта гудок кетди-ю,
кейин узилиб қолди. Юрагимни ваҳима борган сари домига тортиб борарди. Яна қайта-қайта рақам тердим, охири нариги томондан «Ўчирилган» деган овоз эшитилди.
— Ана, кўрдингми, ўчириб қўйди. Бўлмаса сен билан кўпроқ гаплашиши керак-да…
Нима дейишни ҳам билмай қолдим. Ҳаммаси Шоиранинг гапларини тасдиқлаб турарди.
— Ўша гувоҳларингни менга ҳам кўрсатасан! — дедим қатъият билан.
— Вой, майли. Ўша Сайёранинг курсдошлари-да…
Очиғи, энди Шоиранинг фисқу фасодини эшитгим келмаётганди.
— Кетасанми? — дедим унга тап тортмай.
Шоира аввалига ҳайрон бўлди.
— Қаёққа?
— Уйингга.
— Ҳайдаяпсанми? Вой-вў, кетаман… Одамларга яхшилик ёқмайди ўзи, — яна нималарнидир тўнғиллаб хонадан чиқиб кетди у.
Ҳовлидан онамнинг овози эшитилди:
— Шоира, ўтирмайсанми?
— Қизингиз ҳайдади, кетяпман…
— Нега ҳайдайди? Жуда тез уришасизлар-да ўзиям…
Ҳеч кимнинг овозини эшитмаслик учун қулоқларимни ёстиқча билан ёпдим. Ич-ичимдан хўрлигим келарди.
Бу йигитни қандай севиб қолганимни ўзим ҳам билмайман. Биринчи курсда Нодир билан нуқул жанжаллашардик. Уни кўргани кўзим, отгани ўқим йўқ эди. Дарсларда ҳам иккимиз дарров айтишиб қолардик. Аммо муҳаббат дегани икки дилни аввалига уриштириб, сўнг яқинлаштираркан-да…
Қайси кундан уни чин дилимдан яхши кўрганимни билмайман. Биргина инкор этилмайдиган ҳақиқатим — уни севишим!
Икки йилдан буён кўз қорачиғимдек асраётган муҳаббатимни бировга топшириб қўярканманми? Йўқ, бўлиши мумкин эмас. У менинг ягона орзуим! Ана шу Сайёраси билан керак бўлса, уришаман, юлишаман. Ким бўлибди у ўзича…
Кечга яқин Нодирнинг ўзи қўнғироқ қилди.
— Ҳа, — дедим истар-истамай телефонни қўлимга оларканман.
— Қалайсиз?
— Раҳмат, яхши. Ўзингиз-чи… Телефон қилсам, ўчириб қўйдингиз?
— Зарур иш билан банд эдим-да.
— Ҳа, бошқалар… — дедим-у, тилимни тишладим. Яхшиси, ўз кўзим билан кўрмагунча индамай турганим маъқул, деб ўйладим.......
👍24😢2❤1👎1😁1
— Эртага ўқишга боролмайман. Ойим бирйўла душанбадан бора қолгин, деди, — дедим атайин уни синаш учун.
— Яхшилаб тузалиб ол, ўқиш қочмайди. Деканатга ўзим айтиб қўяман.
Тонг отишини шунақанги интиқлик билан кутдимки, ҳеч қачон бунчалик субҳидамни кутишга ошиқмагандим. Бироқ биринчи дарсга эмас, иккинчисига боришни ўйладим. Биринчи дарсда кўрса, у қизнинг ёнига бормаслиги мумкин-да…
Институт дарвозасидан кириб борарканман, Шоирага кўзим тушди. У мени кўрди-ю, мийиғида кулганча ёнимга келди.
— Ҳа, чидолмабсан-да? — деди яна гап билан найза санчишни бошлаб.
— Бас қил, қани, менга ўша Сайёрани кўрсат. Нодирнинг ўзи келдими?
— Ҳа, шу ерда эди. Ҳойнаҳой, ўша ойимчаси билан турган бўлса керак.
Нодирни аудитория эшиги ёнида кўрдим.
— Тузукмисан? — деганча Нодир саломлашишга қўл узатди.
Индамай қўл чўздим.
Шу маҳал ичкаридан бир қиз чиқиб келди. Ортидан кимнингдир «Сайёра» деб чақирганидан билдимки, бу ўша қиз! «Қани, мендан қандай ортиқ жойи бор экан?» деб юзига тикилдим. Тан олишим керак, чиндан кўҳликкина қиз экан. Қоп-қора қошу кўзи оппоқ юзига янада ҳусн бериб турарди.
— Сизни соғиндим, кўргим келди, — дедим ўзимга ярашмаган тарзда.
Биламан, бу ҳаракатим енгилтабиат қизларнинг иши эди. Аммо ҳозирги вазиятда мен учун энг маъқул йўл шу. Нодир ҳам, Шоира ҳам ҳайратда. Иккаласи ҳам менинг бирданига ўзгарганимни тушунолмай, бир-бирига қараб қўйишарди. Сайёра ёнимиздан индамай ўтиб кетди. Билдим, кўз қири билан қараб қўйди. Ўзимча ғолиб эдим…
— Бу нима қилганинг? — деди Нодир иккимиз холи қолганимизда.
— Мен сиздан сўрашим керак. Нимага қаёқдаги Сайёраларга ўралашиб юрибсиз?
— Унга ўралашиб юрганимни сенга ким айтди?
— Ким айтгани муҳим эмас. Ўша қиз билан бирга бориб контрактини ҳам тўлаб келибсиз-ку… Гапимни эшитиб, Нодир қаҳ-қаҳ отиб кулиб юборди.
— Буниям эшитдингми?
— Кулманг, устимдан куляпсиз-да, а…
— Гулмира, шу пайтгача мен сени бирор марта алдаганмидим? — Нодирнинг овози шунақанги дардли чиқдики, овоз эгасини танимагандек унинг юзига термилдим. — Тўғри, кеча Сайёранинг контрактини тўлашга бирга бордим. Биласанми, у билан бир жойданмиз. Дадам билан унинг дадаси оғайни бўлишган.
Нодир бирданига жим бўлди.
— Ҳозир-чи?
— Сайёранинг дадаси ўлган.
Бу жавобдан этим унинг сесканиб кетди.
— Нодир, мени ҳеч қачон алдамайсиз-а? — дедим унинг кўзларига мунгли тикилиб.
Хуллас, ўша куни Нодир билан ярашиб олдик. Майли, ҳамшаҳарига ёрдам берса, нима бўлибди, дедим ўзимга-ўзим. Аммо…
— Гулмира, сен Нодирни Сайёрага фақат ёрдам беряпти, деб ўйлаяпсанми? — деб гап бошлади бир куни Шоира.
Тавба қилдим, қаёқдаги гапларни топиб юради шу қиз ҳам.
— Ҳа, Нодирнинг ўзи менга шундай деди. Мен унга ишонаман.
— Унда баттар бўл! — деди Шоира куларкан. — Улар сени алдаб юрибди. Шуни биласанми? Нодирдан «Кеча қаерда эдинг?» деб сўраб кўр-чи?
Шоиранинг гапини эшитмайман деганим билан, барибир, эплолмадим. Сабаби, Нодир ҳақидаги ҳар қандай маълумот мени қизиқтирарди.
— Хўш, қаерда экан?
— Кеча дискотекага боргандик. Иккаласи қучоқлашиб туришибди. Сен бўлса уйда ўтирибсан уларга ишониб. Бу кетишда яқинда Сайёра уни бутунлай ўзиники қилиб олади.
Шоиранинг сўнгги жумласи ҳаммасидан ўтиб тушди. Ўзимни босолмадим.
— Овозингни ўчир! — дея дугонамга бақирдим.
— Сен менга эмас, бориб Сайёрага бақир. Мен сенинг фойдангни ўйлаяпман. Улар сени ўйинчоқ қилишяпти. Яхши, ҳеч нарсадан бехабар қўғирчоқ бўлиб яшайвер!
Шоира эшикни тарақлатиб ёпиб кетди. Яна бир дунё шубҳа-гумонлар ичида қолдим.
Эртаси куни институт дарвозаси ёнида туриб, Сайёрани пойлай бошладим. Ёнимда Шоира.
— Келяпти, — дея шивирлади у.
— Яхшимисиз, Сайёрахон?! — дедим заҳархандалик билан.
— Раҳмат, сиз сўрайсиз-у, мен ёмон бўламанми?
Очиғи ундан бундай жавоб кутмагандим. «Ҳа, анчагина бозор кўрган кўринади», деб ўйладим. Гапни чувалаштирмасдан дангалига кўчдим:
— Нодир билан орамиздаги муносабатлардан хабарингиз бўлса керак?.......
— Яхшилаб тузалиб ол, ўқиш қочмайди. Деканатга ўзим айтиб қўяман.
Тонг отишини шунақанги интиқлик билан кутдимки, ҳеч қачон бунчалик субҳидамни кутишга ошиқмагандим. Бироқ биринчи дарсга эмас, иккинчисига боришни ўйладим. Биринчи дарсда кўрса, у қизнинг ёнига бормаслиги мумкин-да…
Институт дарвозасидан кириб борарканман, Шоирага кўзим тушди. У мени кўрди-ю, мийиғида кулганча ёнимга келди.
— Ҳа, чидолмабсан-да? — деди яна гап билан найза санчишни бошлаб.
— Бас қил, қани, менга ўша Сайёрани кўрсат. Нодирнинг ўзи келдими?
— Ҳа, шу ерда эди. Ҳойнаҳой, ўша ойимчаси билан турган бўлса керак.
Нодирни аудитория эшиги ёнида кўрдим.
— Тузукмисан? — деганча Нодир саломлашишга қўл узатди.
Индамай қўл чўздим.
Шу маҳал ичкаридан бир қиз чиқиб келди. Ортидан кимнингдир «Сайёра» деб чақирганидан билдимки, бу ўша қиз! «Қани, мендан қандай ортиқ жойи бор экан?» деб юзига тикилдим. Тан олишим керак, чиндан кўҳликкина қиз экан. Қоп-қора қошу кўзи оппоқ юзига янада ҳусн бериб турарди.
— Сизни соғиндим, кўргим келди, — дедим ўзимга ярашмаган тарзда.
Биламан, бу ҳаракатим енгилтабиат қизларнинг иши эди. Аммо ҳозирги вазиятда мен учун энг маъқул йўл шу. Нодир ҳам, Шоира ҳам ҳайратда. Иккаласи ҳам менинг бирданига ўзгарганимни тушунолмай, бир-бирига қараб қўйишарди. Сайёра ёнимиздан индамай ўтиб кетди. Билдим, кўз қири билан қараб қўйди. Ўзимча ғолиб эдим…
— Бу нима қилганинг? — деди Нодир иккимиз холи қолганимизда.
— Мен сиздан сўрашим керак. Нимага қаёқдаги Сайёраларга ўралашиб юрибсиз?
— Унга ўралашиб юрганимни сенга ким айтди?
— Ким айтгани муҳим эмас. Ўша қиз билан бирга бориб контрактини ҳам тўлаб келибсиз-ку… Гапимни эшитиб, Нодир қаҳ-қаҳ отиб кулиб юборди.
— Буниям эшитдингми?
— Кулманг, устимдан куляпсиз-да, а…
— Гулмира, шу пайтгача мен сени бирор марта алдаганмидим? — Нодирнинг овози шунақанги дардли чиқдики, овоз эгасини танимагандек унинг юзига термилдим. — Тўғри, кеча Сайёранинг контрактини тўлашга бирга бордим. Биласанми, у билан бир жойданмиз. Дадам билан унинг дадаси оғайни бўлишган.
Нодир бирданига жим бўлди.
— Ҳозир-чи?
— Сайёранинг дадаси ўлган.
Бу жавобдан этим унинг сесканиб кетди.
— Нодир, мени ҳеч қачон алдамайсиз-а? — дедим унинг кўзларига мунгли тикилиб.
Хуллас, ўша куни Нодир билан ярашиб олдик. Майли, ҳамшаҳарига ёрдам берса, нима бўлибди, дедим ўзимга-ўзим. Аммо…
— Гулмира, сен Нодирни Сайёрага фақат ёрдам беряпти, деб ўйлаяпсанми? — деб гап бошлади бир куни Шоира.
Тавба қилдим, қаёқдаги гапларни топиб юради шу қиз ҳам.
— Ҳа, Нодирнинг ўзи менга шундай деди. Мен унга ишонаман.
— Унда баттар бўл! — деди Шоира куларкан. — Улар сени алдаб юрибди. Шуни биласанми? Нодирдан «Кеча қаерда эдинг?» деб сўраб кўр-чи?
Шоиранинг гапини эшитмайман деганим билан, барибир, эплолмадим. Сабаби, Нодир ҳақидаги ҳар қандай маълумот мени қизиқтирарди.
— Хўш, қаерда экан?
— Кеча дискотекага боргандик. Иккаласи қучоқлашиб туришибди. Сен бўлса уйда ўтирибсан уларга ишониб. Бу кетишда яқинда Сайёра уни бутунлай ўзиники қилиб олади.
Шоиранинг сўнгги жумласи ҳаммасидан ўтиб тушди. Ўзимни босолмадим.
— Овозингни ўчир! — дея дугонамга бақирдим.
— Сен менга эмас, бориб Сайёрага бақир. Мен сенинг фойдангни ўйлаяпман. Улар сени ўйинчоқ қилишяпти. Яхши, ҳеч нарсадан бехабар қўғирчоқ бўлиб яшайвер!
Шоира эшикни тарақлатиб ёпиб кетди. Яна бир дунё шубҳа-гумонлар ичида қолдим.
Эртаси куни институт дарвозаси ёнида туриб, Сайёрани пойлай бошладим. Ёнимда Шоира.
— Келяпти, — дея шивирлади у.
— Яхшимисиз, Сайёрахон?! — дедим заҳархандалик билан.
— Раҳмат, сиз сўрайсиз-у, мен ёмон бўламанми?
Очиғи ундан бундай жавоб кутмагандим. «Ҳа, анчагина бозор кўрган кўринади», деб ўйладим. Гапни чувалаштирмасдан дангалига кўчдим:
— Нодир билан орамиздаги муносабатлардан хабарингиз бўлса керак?.......
👍22😢2
— Қайси Нодирни айтяпсиз? 4-курсда ўқийдиган Нодир акамними?
Бу гапи баттар ўтиб тушди. Демак, у ҳам анчадан буён мен билан уришмоқчи бўлиб юрган.
— Менга қара, манжалақи, Нодирни ўз ҳолига қўй! Уни сенга бериб қўядиган аҳмоқ йўқ! — дедим таҳдидли овозда.
— Ким кимга кераклигини мен эмас, Нодир акам ҳал қилади.
— Ўчир овозингни!
Ўзим билмаган ҳолда Сайёранинг юзига тарсаки туширдим. У ҳам жим турмади, жавоб қайтарди.
Сочларига ёпишдим. Шоиранинг ҳай-ҳайлашига ҳам қарамасдан унинг юз-кўзига чанг солдим. Иккимиз ҳам ақл-ҳушимиздан айрилгандик. Институт дарвозасининг ёнида бир-бири билан юлишаётган қизларни томоша қилиш кимга ҳам ёқмайди, дейсиз. Бир пайт ёнимда Нодирнинг овози эшитилди:
— Гулмира! Бас қил! Бу нима қилганинг? Сайёра…
Унинг овозидан кейин иккимиз икки томонга ажралдик. Иккаламизнинг ҳам сочларимиз тўзғиб кетган. Атрофимизга томошаталаб талабалар йиғилиб бўлишганди.
— Ҳали бу ҳолваси! — деб бақирдим йиғламсираб турган Сайёрага қараб. — Агар уни ўз ҳолига қўймасанг, кунингни кўрсатаман!
— Кўрамиз, ким кимнинг кунини кўрсатаркан. Ойисига шу қилган ишингни айтсам борми? — деди Сайёра ҳам бўш келишни истамай.
Яна унга ташланмоқчи бўлгандим Нодир қўлимдан ушлаб, ўзига қаратиб:
— Ўзингни бос! — деди нафрат билан.
Ғазабим қўзиди. Нодирга қараб: «Тфу ҳамманга!» деганча югуриб кетдим. Аммо у ортимдан келмади. То такси тўхтатиб, машинага ўтиргунимча ҳам унинг ортимдан келишини кутгандим. Йўқ, у Сайёра билан қолди!
Уйга келдиму, ўзимни диванга отдим. Оғзимга ёстиқни босганча кўз ёшига эрк бердим. Шу пайт қўл телефоним жиринглади. Биламан, Нодир телефон қиляпти. Лекин шу тобда на унинг овозини эшитгим, на ўзини кўргим келарди.
Тинимсиз жиринглаётган телефонни қўлимга олиб ўчирдим-да, дуч келган томонга улоқтирдим. Телефон тўғри бориб тошойнага урилди-ю, кўзгу чил-чил бўлди. Худди менинг кўнглим каби… Ичкаридаги шовқинни эшитган онам хонамга югуриб кирди.
— Гулмира, нима бўлди, қизим? — ойнанинг синганини кўриб ранги оқаринқиради. — Бу нима қилганинг? Болам, сенга нима бўлди?
Мен эса ўзимни тутиб туролмасдим.
— Ойи, менинг яшагим келмаяпти. Ўлгим келяпти, ойи… — йиғлаганча ўзимни онамнинг бағрига отдим. — Бўлди, тўйдим. Менга ҳеч кимнинг, ҳеч нарсанинг кераги йўқ… Тўйдим…
Онам эса ҳамон ҳайратда турарди. Эркатой қизининг
навбатдаги «ҳунари» уни батамом эсанкиратиб қўйганди-да:
— Ким хафа қилди? Гапир, ичингдагини тўкиб сол, болам.
Ҳолатим онамни баттар ваҳимага соларди. Охири ойим бечора чидолмади ва юзимга тарсаки туширди. Бехосдан сепилган муздек сув эса ақл-ҳушимни ўзига қайтарди.
— Энди гапир, ким сени хафа қилди? — сўради ойим мулойимлик билан.
Индамадим. Ойим қисталанг қилавергач, чорасиз ёрилдим.
— Ойи, севган инсоним мени алдаб юрган экан. Бугун билдим. Кўз олдимда у…
Гапимни охиригача етказолмадим. Телефон жиринглаб қолди. Онам тинимсиз жиринглаётган телефонни қўлига олиб:
— Бу ўшами? — деб сўради.
Индамай юзимни ўгирдим.
— Мени йўқ деб айтинг.
Онам телефонда Нодир билан гаплашиб, сўнг:
— Сени сўраяпти, гаплашмасам бўлмайди, деяпти. Балки, гаплашиб оларсан, — деди меҳр билан.
— Алло, Гулмира, ҳар доимги жойга кел. Мен шу ердаман, келмасанг ўзим уйингга бораман.
Алоқа узилди. Онамга тикилдим. Ойим сочларимни силаркан:
— Қизим, ҳамманинг гапига кирмасдан, унинг ўзидан бориб сўра. Агар сени яхши кўрмаса, телефон қилиб ялинмасди. Бора қол… Ҳаммаси аниқ бўлгандан кейин бир тўхтамга келамиз.
Онам муҳаббатни қадрлайдиган аёл эди. Шу боис мени тушунди. Аммо негадир юрагимни ваҳима босарди. Худди бирор кўнгилсизлик содир бўладигандек кўнглим ғашланарди. Балки, бугунги воқеалар учун юрагим безовта бўлаётгандир, деб ўйладим.
Айтилган жойга келганимда Нодир асабий тарзда у ёқдан-бу ёққа бориб келарди.
— Нима дейсиз? — дея алам билан унинг юзига қарадим. — Қилар ишни қилиб, энди устимдан кулиш учун чақирдингизми?
— Уйдагиларим сен ҳақингда билишмайди. Улар мени сен уришган ўша қизга — Сайёрага уйлантиришмоқчи!........
Бу гапи баттар ўтиб тушди. Демак, у ҳам анчадан буён мен билан уришмоқчи бўлиб юрган.
— Менга қара, манжалақи, Нодирни ўз ҳолига қўй! Уни сенга бериб қўядиган аҳмоқ йўқ! — дедим таҳдидли овозда.
— Ким кимга кераклигини мен эмас, Нодир акам ҳал қилади.
— Ўчир овозингни!
Ўзим билмаган ҳолда Сайёранинг юзига тарсаки туширдим. У ҳам жим турмади, жавоб қайтарди.
Сочларига ёпишдим. Шоиранинг ҳай-ҳайлашига ҳам қарамасдан унинг юз-кўзига чанг солдим. Иккимиз ҳам ақл-ҳушимиздан айрилгандик. Институт дарвозасининг ёнида бир-бири билан юлишаётган қизларни томоша қилиш кимга ҳам ёқмайди, дейсиз. Бир пайт ёнимда Нодирнинг овози эшитилди:
— Гулмира! Бас қил! Бу нима қилганинг? Сайёра…
Унинг овозидан кейин иккимиз икки томонга ажралдик. Иккаламизнинг ҳам сочларимиз тўзғиб кетган. Атрофимизга томошаталаб талабалар йиғилиб бўлишганди.
— Ҳали бу ҳолваси! — деб бақирдим йиғламсираб турган Сайёрага қараб. — Агар уни ўз ҳолига қўймасанг, кунингни кўрсатаман!
— Кўрамиз, ким кимнинг кунини кўрсатаркан. Ойисига шу қилган ишингни айтсам борми? — деди Сайёра ҳам бўш келишни истамай.
Яна унга ташланмоқчи бўлгандим Нодир қўлимдан ушлаб, ўзига қаратиб:
— Ўзингни бос! — деди нафрат билан.
Ғазабим қўзиди. Нодирга қараб: «Тфу ҳамманга!» деганча югуриб кетдим. Аммо у ортимдан келмади. То такси тўхтатиб, машинага ўтиргунимча ҳам унинг ортимдан келишини кутгандим. Йўқ, у Сайёра билан қолди!
Уйга келдиму, ўзимни диванга отдим. Оғзимга ёстиқни босганча кўз ёшига эрк бердим. Шу пайт қўл телефоним жиринглади. Биламан, Нодир телефон қиляпти. Лекин шу тобда на унинг овозини эшитгим, на ўзини кўргим келарди.
Тинимсиз жиринглаётган телефонни қўлимга олиб ўчирдим-да, дуч келган томонга улоқтирдим. Телефон тўғри бориб тошойнага урилди-ю, кўзгу чил-чил бўлди. Худди менинг кўнглим каби… Ичкаридаги шовқинни эшитган онам хонамга югуриб кирди.
— Гулмира, нима бўлди, қизим? — ойнанинг синганини кўриб ранги оқаринқиради. — Бу нима қилганинг? Болам, сенга нима бўлди?
Мен эса ўзимни тутиб туролмасдим.
— Ойи, менинг яшагим келмаяпти. Ўлгим келяпти, ойи… — йиғлаганча ўзимни онамнинг бағрига отдим. — Бўлди, тўйдим. Менга ҳеч кимнинг, ҳеч нарсанинг кераги йўқ… Тўйдим…
Онам эса ҳамон ҳайратда турарди. Эркатой қизининг
навбатдаги «ҳунари» уни батамом эсанкиратиб қўйганди-да:
— Ким хафа қилди? Гапир, ичингдагини тўкиб сол, болам.
Ҳолатим онамни баттар ваҳимага соларди. Охири ойим бечора чидолмади ва юзимга тарсаки туширди. Бехосдан сепилган муздек сув эса ақл-ҳушимни ўзига қайтарди.
— Энди гапир, ким сени хафа қилди? — сўради ойим мулойимлик билан.
Индамадим. Ойим қисталанг қилавергач, чорасиз ёрилдим.
— Ойи, севган инсоним мени алдаб юрган экан. Бугун билдим. Кўз олдимда у…
Гапимни охиригача етказолмадим. Телефон жиринглаб қолди. Онам тинимсиз жиринглаётган телефонни қўлига олиб:
— Бу ўшами? — деб сўради.
Индамай юзимни ўгирдим.
— Мени йўқ деб айтинг.
Онам телефонда Нодир билан гаплашиб, сўнг:
— Сени сўраяпти, гаплашмасам бўлмайди, деяпти. Балки, гаплашиб оларсан, — деди меҳр билан.
— Алло, Гулмира, ҳар доимги жойга кел. Мен шу ердаман, келмасанг ўзим уйингга бораман.
Алоқа узилди. Онамга тикилдим. Ойим сочларимни силаркан:
— Қизим, ҳамманинг гапига кирмасдан, унинг ўзидан бориб сўра. Агар сени яхши кўрмаса, телефон қилиб ялинмасди. Бора қол… Ҳаммаси аниқ бўлгандан кейин бир тўхтамга келамиз.
Онам муҳаббатни қадрлайдиган аёл эди. Шу боис мени тушунди. Аммо негадир юрагимни ваҳима босарди. Худди бирор кўнгилсизлик содир бўладигандек кўнглим ғашланарди. Балки, бугунги воқеалар учун юрагим безовта бўлаётгандир, деб ўйладим.
Айтилган жойга келганимда Нодир асабий тарзда у ёқдан-бу ёққа бориб келарди.
— Нима дейсиз? — дея алам билан унинг юзига қарадим. — Қилар ишни қилиб, энди устимдан кулиш учун чақирдингизми?
— Уйдагиларим сен ҳақингда билишмайди. Улар мени сен уришган ўша қизга — Сайёрага уйлантиришмоқчи!........
👍12😢4
Ҳаммасидан ўтиб тушган гап шу бўлди! Йиғлаб юбордим. Ичимдан нимадир узилди. Бир кўнглим кетмоқчи ҳам бўлди, аммо дилимда борини тўкиб, айтиб, аламдан чиқиб, кейин кетишим керак эди.
— Хўп, майли… Сиз ўша қизга уйланишингизни айтгани чақирдингизми? Шу гапни бемалол айтишга уялмадингиз ҳам-а? Лекин билиб қўйинг, сиз менга насиб қилмадингизми, унга ҳам буюрмайсиз? Мен қўлимдан келганини қиламан. Майли, мени ёмон кўринг, нафратланинг. Бошқа қизга уйлансангиз, майли, аммо ўша қизга эмас!
Нодир эса менга кулимсираб қараб турарди. Унинг бу ҳолатидан «Қўлингдан нима келарди?» деган маънони тушундим.
— Билиб қўйинг, мен ўзимни-ўзим ўлдираман. Айбни эса сизга тўнкайман. Кейин, кейин сизни…
— Бўлди қил-э!
— Мен билан бунақа ҳазиллашманг, — дедим, ниҳоят.
У индамади, фақат кулимсирарди. Бир муддат иккимиз ҳам жим бўлиб қолдик.
— Тўғрисини айтинг, Сайёра сизни яхши кўради, а? — сўрадим юрак ютиб.
— Бўлиши мумкин, — деди Нодир яна кулимсираб. — Лекин мен уни эмас, жинни қиз — Гулмирани яхши кўраман. Ким нима деса ишонаверма. Бизнинг севгимизни кўролмайдиганлар ҳам бор. Тўғри, Сайёра ёмон қиз эмас. Онам ҳам уни яхши билади. Лекин агар сен шунақа жанжаллар қилаверсанг ва бу онамнинг қулоғига етиб борса…
Мен индамадим. Бугун жиннилик қилганимни ўзим ҳам биламан. Аммо энди пушаймондан нима наф?
— Бугун мен Сирдарёга кетяпман. Эртагамас, индинга учрашамиз. Яна тўполон қилиб юрмагин-а, — деди Нодир ёлғондан пўписа қилиб.
Унинг кетишини эшитиб яна юрагим ғашланди. Атрофга қоронғилик тушиб бўлганди… Қоронғида йўл юриш… Очиғи, мен унинг кетишини истамагандим.
— Эртага кетарсиз. Бугун бормай қўя қолинг, — дедим Нодирга кетишини истамаётганимни билдириш учун.
— Ие, унда ойим Сайёрани келин қилади. Тезроқ бормасам бўлмайди.
Нодир шунақанги беғубор кулдики… Табассумига мафтун бўлиб, унга тикилиб қолдим.
— Ҳозир айни вақти. Уйдагиларга айтишим шарт! Менга сен кераксан ва буни ҳамма билиши керак! Тўғрисини айтайми, ёнингдан ҳечам кетгим келмаяпти. Тонггача ҳам ухламай гаплашиб ўтиришни хоҳлардим, — деди аллақандай сўниқ оҳангда.
Мен эса кулдим.
— Асалнинг ҳам ози ширин. Майли, мен кетдим. Яхши бориб келинг. Машинани секинроқ ҳайданг!
Нодир билан хайрлашиб, машинанинг ортидан тикилиб қолдим. Лекин, барибир, юрагимнинг безовталиги босилай демасди. Негадир туни билан ухлай олмадим.
Ҳар хил бўлмағур тушлар. Хаёлимга Нодир келади. Бир қарасам Сайёра билан юлишаётган бўламан. Қандай ухлаб қолганимни билмайман. Тонгда ёнимда ўтирган онамни кўриб ҳайрон бўлдим. Соатга қарадим. Кеч ухлаганим учунми, уйғонишим ҳам қийин бўлган кўринади. Лекин доим уришиб уйғотадиган ойим менга мунгли тикилиб ўтирарди.
— Ҳа, ойи, тинчликми? — дедим онамнинг бу ҳолатини кўриб.
— Қизим, — дея онам мени бағрига босди ва узоқ сукут сақлаб турди.
— Нима бўлди, гапирсангиз-чи? — дедим чидолмай.
Онамнинг кўзларидан икки томчи ёш сирғалиб тушди.
— Қизим, Шоира телефон қилди. Нодир…
— Нима Нодир… Гапиринг, нима қилди унга?
— У автоҳалокатга учрабди. Катта тезликда кетаётган юк машинасига урилиб кетибди…
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
— Хўп, майли… Сиз ўша қизга уйланишингизни айтгани чақирдингизми? Шу гапни бемалол айтишга уялмадингиз ҳам-а? Лекин билиб қўйинг, сиз менга насиб қилмадингизми, унга ҳам буюрмайсиз? Мен қўлимдан келганини қиламан. Майли, мени ёмон кўринг, нафратланинг. Бошқа қизга уйлансангиз, майли, аммо ўша қизга эмас!
Нодир эса менга кулимсираб қараб турарди. Унинг бу ҳолатидан «Қўлингдан нима келарди?» деган маънони тушундим.
— Билиб қўйинг, мен ўзимни-ўзим ўлдираман. Айбни эса сизга тўнкайман. Кейин, кейин сизни…
— Бўлди қил-э!
— Мен билан бунақа ҳазиллашманг, — дедим, ниҳоят.
У индамади, фақат кулимсирарди. Бир муддат иккимиз ҳам жим бўлиб қолдик.
— Тўғрисини айтинг, Сайёра сизни яхши кўради, а? — сўрадим юрак ютиб.
— Бўлиши мумкин, — деди Нодир яна кулимсираб. — Лекин мен уни эмас, жинни қиз — Гулмирани яхши кўраман. Ким нима деса ишонаверма. Бизнинг севгимизни кўролмайдиганлар ҳам бор. Тўғри, Сайёра ёмон қиз эмас. Онам ҳам уни яхши билади. Лекин агар сен шунақа жанжаллар қилаверсанг ва бу онамнинг қулоғига етиб борса…
Мен индамадим. Бугун жиннилик қилганимни ўзим ҳам биламан. Аммо энди пушаймондан нима наф?
— Бугун мен Сирдарёга кетяпман. Эртагамас, индинга учрашамиз. Яна тўполон қилиб юрмагин-а, — деди Нодир ёлғондан пўписа қилиб.
Унинг кетишини эшитиб яна юрагим ғашланди. Атрофга қоронғилик тушиб бўлганди… Қоронғида йўл юриш… Очиғи, мен унинг кетишини истамагандим.
— Эртага кетарсиз. Бугун бормай қўя қолинг, — дедим Нодирга кетишини истамаётганимни билдириш учун.
— Ие, унда ойим Сайёрани келин қилади. Тезроқ бормасам бўлмайди.
Нодир шунақанги беғубор кулдики… Табассумига мафтун бўлиб, унга тикилиб қолдим.
— Ҳозир айни вақти. Уйдагиларга айтишим шарт! Менга сен кераксан ва буни ҳамма билиши керак! Тўғрисини айтайми, ёнингдан ҳечам кетгим келмаяпти. Тонггача ҳам ухламай гаплашиб ўтиришни хоҳлардим, — деди аллақандай сўниқ оҳангда.
Мен эса кулдим.
— Асалнинг ҳам ози ширин. Майли, мен кетдим. Яхши бориб келинг. Машинани секинроқ ҳайданг!
Нодир билан хайрлашиб, машинанинг ортидан тикилиб қолдим. Лекин, барибир, юрагимнинг безовталиги босилай демасди. Негадир туни билан ухлай олмадим.
Ҳар хил бўлмағур тушлар. Хаёлимга Нодир келади. Бир қарасам Сайёра билан юлишаётган бўламан. Қандай ухлаб қолганимни билмайман. Тонгда ёнимда ўтирган онамни кўриб ҳайрон бўлдим. Соатга қарадим. Кеч ухлаганим учунми, уйғонишим ҳам қийин бўлган кўринади. Лекин доим уришиб уйғотадиган ойим менга мунгли тикилиб ўтирарди.
— Ҳа, ойи, тинчликми? — дедим онамнинг бу ҳолатини кўриб.
— Қизим, — дея онам мени бағрига босди ва узоқ сукут сақлаб турди.
— Нима бўлди, гапирсангиз-чи? — дедим чидолмай.
Онамнинг кўзларидан икки томчи ёш сирғалиб тушди.
— Қизим, Шоира телефон қилди. Нодир…
— Нима Нодир… Гапиринг, нима қилди унга?
— У автоҳалокатга учрабди. Катта тезликда кетаётган юк машинасига урилиб кетибди…
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍17😢10❤1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Баҳор салати🥗
✅Керакли масаллиқлар
Бедана тухум 8 дона
Салат барги
200 гр колбаса
2-3 ош қ майонез
Помидор 2 та ( манда черри 8 дона)
Бодирин 1 та
Сир 80 гр
Кукуруз консерва 2-3 ош қ
Ёқимли иштаҳа😋
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
✅Керакли масаллиқлар
Бедана тухум 8 дона
Салат барги
200 гр колбаса
2-3 ош қ майонез
Помидор 2 та ( манда черри 8 дона)
Бодирин 1 та
Сир 80 гр
Кукуруз консерва 2-3 ош қ
Ёқимли иштаҳа😋
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍8❤1
- Заҳро, менга турмушга чиқинг, ишонтириб айтаман бундан афсусланмайсиз!
Оббо, ўлдирди буям, қўлимни сўрашга топган пайтини қара, ишқилиб ичкаридаги “Отелло”га ўзинг сабр бер Худойим,- деб ичидан ўтказди Заҳро Асадовна.
- Ё тавба, нима бу жонидан тўйганми! Турмуш қуриш таклифини ҳам шунақа беўхшов қилиб сўрайдими?! На романтика, на меҳр ва на эҳтирос бор бу таклифда! Қани, эшитайликчи, жавоби қандай бўларкан, ўйлади Беҳруз.
- Заҳро, нега индамайсиз?
- Зиёд, олдин ҳам бир неча бор айтганман сизга, мендан умидвор бўлманг, мен сизни ҳамкасб сифатида, яқин бир таниш сифатида ҳурмат қиламан холос. Бундан ортиғини кутманг!
- Лекин мен сизни севаман!
- Мен севмайман!
- Ҳечқиси йўқ, кейинчалик севиб қоласиз, унгача эса менинг севгим сизга ҳам етади. Илтимос рад этманг, олдин яхшилаб ўйлаб кўринг. Жавобига шошилманг, ҳозирча яхшилаб ўйлаб кўринг. Бу ҳақида яна гаплашамиз,- дея хонадан чиқиб кетди.
Кейин Беҳруз хонадан чиқиб келди.
- Очиғи гапларини эшитиб, уни бўғиб қўйгим келди! Лекин сизнинг шаънингиз тургани учун ўзимни босдим. Чунки сизнинг шаънингиз туйғуларимдан ҳам устун туради мен учун.
- Э Худойиме, қачон шунақа машмашалар тугаркина! Жуда чарчадим… жудаям чарчадим…
Беҳруз аёлни илк бор бундай тушкун ҳолатини кўрганди, дили эзилди шунинг учун унинг кайфиятини кўтаргиси келди, кулгуларини кўришни истади.
- Биласизми, жуда ғалати вазиятга тушиб қолдик а? Аниқроғи кулгили. Худди жиноят устида қўлга тушиб қолмаслик учун ичкари хонага беркиниб ўтирганимни қаранг. Яхшиям шкаф кичкина экан мен сиғмас эканман, бўлмаса шкафни ичига кириб олардим.
- Шкафга?-ҳайрат билан сўради Заҳро Асадовна.
- Ҳа шкафга, ахир олдин фақат шкафга беркинишган-ку! Эр ҳам келиб хотинидан шубҳа қилса биринчи бўлиб шкафни қараган, шунга мен ҳам агар сиғганимда шкафга беркиниб олардим,-кулди Беҳруз.
Заҳрога шу гап наъша қилибми мазза қилиб кулди. Унинг табассумига маҳлиё боқаркан Беҳруз айнан шуни истаганди, яъни аёлнинг дардли нигоҳлари қувонч билан порлашини хоҳлаганди.
- Ўлдирасизда одамни шунақа гаплар билан,-деди Заҳро куларкан.
- Сизга кулиш жудаям ярашади, чунки сиз жуда чиройли куласиз,-деди Беҳруз меҳр билан.
-…
- Майли, мен энди хонамга борай, яхши ишланг,-деб Беҳруз эшикни ёнига борганида Заҳро Асадовна:
- Беҳруз-деди.
Беҳруз ортга қаради.
- Раҳмат…
- Нонушта учунми?-табассум қилди Беҳруз.
- Ҳаммаси учун…
- Ўзингизни эҳтиёт қилинг,-деб чиқиб кетди.
Яхшиям йўлакда ҳеч ким йўқ эди, секин хонасига кириб олди. Орадан кўп вақт ўтмасдан хонага Зиёд Абдуллаевич кириб келди.
- Салом, яхшимисиз?-деб ичкарига кирди.
- Хайрли тонг,-деди Беҳруз ўтиришга ишора қилиб.
- Сиз қачон хонада пайдо бўла қолдингиз? Сал олдин қараганимда хонада эмасдингиз, ҳеч қаерда кўринмадингиз?
- Бу ерга мени сўроқ қилгани кирмагандирсиз ҳар қалай?
- Йўқ, албатта. Лекин бир гапни айтгани кирдим. Заҳродан узоқроқ юринг, акс ҳолда
- Акс ҳолда нима?
- Акс ҳолда шундай қиламанки, унинг ёнига яқинлашишни ўзинг истамайсан, агар заррача ғуруринг бўлса албатта.
- Йўқ, мени ғурурим йўқ, ҳаммага ғурур берилаётганида битта менга етмай қолган. Хўш энди нима бўлади?
- Менга қара, Заҳро меники, у фақат меники бўлади билиб қўй!
- Худога шукурки, демократик жамиятда яшаймиз, Зиёд Абдуллаевич! Ҳар кимга танлаш ҳуқуқи берилган, наҳотки билмасангиз? Заҳро кимни танласа, ўшаники бўлади.
- Уни Заҳро деяпсанми?!
- Нима бўпти? Заҳро деб аташ сизга мумкин-у менга мумкинмасми?
- Сен ҳаддингни унутиб қўйган кўринасан шекилли?
- Биринчидан, менга ҳаддимни билдириб қўйиш сизгамас! Иккинчидан, мени шахсий ишларимга аралашишга компаниядаги лавозимингиз ҳам ҳуқуқ беролмайди! Учинчидан, бошқа гапингиз бўлмаса, мен ишлашим керак!
- Жуда зўрсан-ку а?!
- Борим шу! Ҳа, агар ёқмаётган бўлса Заҳро Асадовнани хоналарини яхши биласиз, бемалол арз қилишингиз мумкин.
- Жуда соз, демак мен билан ўчакишкинг келиб қолди шундайми? Бундан ҳали афсусланасан!-деб Зиёд Абдуллаевич хонадан шахд билан чиқиб кетди.
- Ярамас! Заҳро меники деган гапинг учун бўғиб ўлдириб қўймаганимга шукур қил!-деди Беҳруз у кетгач.
Оббо, ўлдирди буям, қўлимни сўрашга топган пайтини қара, ишқилиб ичкаридаги “Отелло”га ўзинг сабр бер Худойим,- деб ичидан ўтказди Заҳро Асадовна.
- Ё тавба, нима бу жонидан тўйганми! Турмуш қуриш таклифини ҳам шунақа беўхшов қилиб сўрайдими?! На романтика, на меҳр ва на эҳтирос бор бу таклифда! Қани, эшитайликчи, жавоби қандай бўларкан, ўйлади Беҳруз.
- Заҳро, нега индамайсиз?
- Зиёд, олдин ҳам бир неча бор айтганман сизга, мендан умидвор бўлманг, мен сизни ҳамкасб сифатида, яқин бир таниш сифатида ҳурмат қиламан холос. Бундан ортиғини кутманг!
- Лекин мен сизни севаман!
- Мен севмайман!
- Ҳечқиси йўқ, кейинчалик севиб қоласиз, унгача эса менинг севгим сизга ҳам етади. Илтимос рад этманг, олдин яхшилаб ўйлаб кўринг. Жавобига шошилманг, ҳозирча яхшилаб ўйлаб кўринг. Бу ҳақида яна гаплашамиз,- дея хонадан чиқиб кетди.
Кейин Беҳруз хонадан чиқиб келди.
- Очиғи гапларини эшитиб, уни бўғиб қўйгим келди! Лекин сизнинг шаънингиз тургани учун ўзимни босдим. Чунки сизнинг шаънингиз туйғуларимдан ҳам устун туради мен учун.
- Э Худойиме, қачон шунақа машмашалар тугаркина! Жуда чарчадим… жудаям чарчадим…
Беҳруз аёлни илк бор бундай тушкун ҳолатини кўрганди, дили эзилди шунинг учун унинг кайфиятини кўтаргиси келди, кулгуларини кўришни истади.
- Биласизми, жуда ғалати вазиятга тушиб қолдик а? Аниқроғи кулгили. Худди жиноят устида қўлга тушиб қолмаслик учун ичкари хонага беркиниб ўтирганимни қаранг. Яхшиям шкаф кичкина экан мен сиғмас эканман, бўлмаса шкафни ичига кириб олардим.
- Шкафга?-ҳайрат билан сўради Заҳро Асадовна.
- Ҳа шкафга, ахир олдин фақат шкафга беркинишган-ку! Эр ҳам келиб хотинидан шубҳа қилса биринчи бўлиб шкафни қараган, шунга мен ҳам агар сиғганимда шкафга беркиниб олардим,-кулди Беҳруз.
Заҳрога шу гап наъша қилибми мазза қилиб кулди. Унинг табассумига маҳлиё боқаркан Беҳруз айнан шуни истаганди, яъни аёлнинг дардли нигоҳлари қувонч билан порлашини хоҳлаганди.
- Ўлдирасизда одамни шунақа гаплар билан,-деди Заҳро куларкан.
- Сизга кулиш жудаям ярашади, чунки сиз жуда чиройли куласиз,-деди Беҳруз меҳр билан.
-…
- Майли, мен энди хонамга борай, яхши ишланг,-деб Беҳруз эшикни ёнига борганида Заҳро Асадовна:
- Беҳруз-деди.
Беҳруз ортга қаради.
- Раҳмат…
- Нонушта учунми?-табассум қилди Беҳруз.
- Ҳаммаси учун…
- Ўзингизни эҳтиёт қилинг,-деб чиқиб кетди.
Яхшиям йўлакда ҳеч ким йўқ эди, секин хонасига кириб олди. Орадан кўп вақт ўтмасдан хонага Зиёд Абдуллаевич кириб келди.
- Салом, яхшимисиз?-деб ичкарига кирди.
- Хайрли тонг,-деди Беҳруз ўтиришга ишора қилиб.
- Сиз қачон хонада пайдо бўла қолдингиз? Сал олдин қараганимда хонада эмасдингиз, ҳеч қаерда кўринмадингиз?
- Бу ерга мени сўроқ қилгани кирмагандирсиз ҳар қалай?
- Йўқ, албатта. Лекин бир гапни айтгани кирдим. Заҳродан узоқроқ юринг, акс ҳолда
- Акс ҳолда нима?
- Акс ҳолда шундай қиламанки, унинг ёнига яқинлашишни ўзинг истамайсан, агар заррача ғуруринг бўлса албатта.
- Йўқ, мени ғурурим йўқ, ҳаммага ғурур берилаётганида битта менга етмай қолган. Хўш энди нима бўлади?
- Менга қара, Заҳро меники, у фақат меники бўлади билиб қўй!
- Худога шукурки, демократик жамиятда яшаймиз, Зиёд Абдуллаевич! Ҳар кимга танлаш ҳуқуқи берилган, наҳотки билмасангиз? Заҳро кимни танласа, ўшаники бўлади.
- Уни Заҳро деяпсанми?!
- Нима бўпти? Заҳро деб аташ сизга мумкин-у менга мумкинмасми?
- Сен ҳаддингни унутиб қўйган кўринасан шекилли?
- Биринчидан, менга ҳаддимни билдириб қўйиш сизгамас! Иккинчидан, мени шахсий ишларимга аралашишга компаниядаги лавозимингиз ҳам ҳуқуқ беролмайди! Учинчидан, бошқа гапингиз бўлмаса, мен ишлашим керак!
- Жуда зўрсан-ку а?!
- Борим шу! Ҳа, агар ёқмаётган бўлса Заҳро Асадовнани хоналарини яхши биласиз, бемалол арз қилишингиз мумкин.
- Жуда соз, демак мен билан ўчакишкинг келиб қолди шундайми? Бундан ҳали афсусланасан!-деб Зиёд Абдуллаевич хонадан шахд билан чиқиб кетди.
- Ярамас! Заҳро меники деган гапинг учун бўғиб ўлдириб қўймаганимга шукур қил!-деди Беҳруз у кетгач.
👍32
Мажлис пайти бошланиб, ҳамма ичкарида йиғилгач, Заҳро Асадовна бўлим бошлиқларига Малайзияга хизмат юзасидан қилинган қисқа ташриф тафсилотлари ҳақида баёнот берди. Ҳаммаси режадагидек ўтгани ва тез кунларда махсус вакиллар у ерда ишни бошлашлари ҳақида хабар берди. Беҳруз аёлдан меҳрли нигоҳларини узмасди, унга тикилиб ўтирарди. Заҳро ҳам буни сезиб турарди ва Беҳруз томонга бир-бир қараб қўярди. Зиёд Абдуллаевич эса Беҳруз аёлга тикилиб ўтиргани учун ғазабдан базўр ўзини босиб турарди.
Гулноз ҳам кейинги ҳафта махсус вакиллар билан ишини Малайзияда давом эттириши маълум қилинди. Буни Заҳро Асадовнадан Гулнознинг шахсан ўзи сўраганди. Заҳро Асадовна ҳам нима учун узоқда ишлагиси келаётганини ичидан тушуниб, Гулнознинг илтимосини эътирозсиз қабул қилди.
Мажлис ҳам тугади, ҳамма ўз хонаси томон тарқалди. Туш пайти яқинлашиб, Беҳруз овқатланиш учун таомхонага тушди. Қараса, Заҳро Асадовна энди столга ўтирган экан, ёнида ҳеч ким йўқ эди. Беҳруз ҳам тезда таом олиб унинг ёнига борди:
- Ёқимли иштаҳа, Заҳро Асадовна, ўтирсам майлими?-деди.
- Йўқ десам, ўтирмайсизми?-ним табассум билан сўради аёл.
- Бугун хирапашшалар кўринмайдими атрофингизда,-деди Беҳруз ўтиргач.
- Кўзингиз учаётган бўлса, ана кириб келди,-деди кўзи билан имо қиларкан.
- Мен қарамай қўяқолай, барибир ҳозир ёнингизга келади, ўшанда кўриб “юзлари ёришса” сюрприз бўлади.
- Қаердан оласиза шунақа гапларни,-кулди Заҳро.
Зиёд Абдуллаевич ҳам таом олиб уларнинг ёнига келди, Беҳрузни кўриб қошлари чимирилди.
- Ўрнингизни алмаштириб қўйдингизми дейман, Беҳруз Шуҳратович,-деди ўтираркан.
- Узр, бу ерга Зиёд Абдуллаевичнинг шахсий жойи деб ёзиб қўйилмаган экан. Сизгаям ёқимли иштаҳа,-деди Беҳруз.
Бу гап Зиёд Абдуллаевичга умуман ёқмади ва атайин унинг асабига тегиш учун Заҳрога қараб:
- Заҳро, ҳар доимгидек жуда гўзалсиз, сизга бу ранг янаям ярашибди. Ўзи умуман сизга ҳамма нарса ярашади, чунки жуда бетакрорсиз! Шунинг учун ҳам сизни яхши кўраманда!-деди.
Бу гапни умуман кутмаган Заҳро бир Беҳрузга қараб қўйди ва Зиёдга қараб:
- Зиёд Абдуллаевич, бу қанақаси? Биз ресторанда эмас, ишдамиз, буни унутманг.
- Нима бўпти, ахир сизга бўлган муносабатимни бутун компания билади-ку, Беҳруз Шуҳратович ҳам буни албатта эшитган. Шундаймасми?-деб Беҳрузга қаради.
- Умуман олганда мен заррачалик қиймати ҳам, аҳамияти ҳам бўлмаган миш-мишларга эътибор бермайман! Сизнинг кимгадир бўлган муносабатингизни эса менга мутлақо қизиғи йўқ!
Бу гапни кутмаган Зиёд Абдуллаевич базўр ўзини босди ва:
- Нега энди миш-миш бўларкан? Бу келажакда ҳақиқатга айланадиган гаплар. Биз албатта турмуш қурамиз шундаймасми, Заҳро?-деб аёлга юзланди.
- Зиёд, бас қилинг! Нима сиз муносабатингизни изҳор қилгани ўтирдингизми ёки кимгадир кўз-кўз қилгани айтяпсизми буларни?
- Албатта Заҳро, узр сиз ҳақсиз. Бу ўртамиздаги шахсий гаплар, уни ҳар кимнинг ёнида айтишим яхшимас. Чин дилдан узр сўрайман. Буларни алоҳида қолганимизда гаплашамиз.
Бу гап Беҳрузнинг жон-жонидан ўтиб кетди ва:
- Сизларга ёқимли иштаҳа,-деб ўрнидан турди.
- Ие, Беҳруз Шуҳратович, ҳали ҳеч нарса емадингиз-ку, қаёққа турдингиз? Яхши ўтиргандик?-деди Зиёд Абдуллаевич киноя қилиб.
- Тўйдим, раҳмат! Яхши ўтиринглар,-деб чиқиб кетди.
Заҳро унинг ортидан қараб қолди, унга жони ачиди. Зиёднинг гаплари унга оғир таъсир қилганини сезиб турарди. Беҳруз бинодан чиқиб машинасига ўтирди. Газ бериб машинани хайдаб кетди. Таомхона пастки қаватда жойлашгани сабаб ойнадан машиналар ва кўчага чиқиш эшиги кўриниб турарди. Заҳро унинг машинага ўтириб тезликда чиқиб кетганини кўрди.
- Зиёд, яна бир марта ҳаддингиздан ошсангиз, сиз билан қаттиқ хафалашамиз,
-деб аёл ҳам чиқиб кетди.
Хонасига кириб, креслога ўтирди. Кўзларини юмиб ўйлади. Қаерга кетди экан, тезликда чиқиб кетди ишқилиб бир фалокат бўлмасин деди ичида.
Беҳруз тўғри қабристонга, Музроб бобонинг ёнига борди.
(Давоми бор...)
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Гулноз ҳам кейинги ҳафта махсус вакиллар билан ишини Малайзияда давом эттириши маълум қилинди. Буни Заҳро Асадовнадан Гулнознинг шахсан ўзи сўраганди. Заҳро Асадовна ҳам нима учун узоқда ишлагиси келаётганини ичидан тушуниб, Гулнознинг илтимосини эътирозсиз қабул қилди.
Мажлис ҳам тугади, ҳамма ўз хонаси томон тарқалди. Туш пайти яқинлашиб, Беҳруз овқатланиш учун таомхонага тушди. Қараса, Заҳро Асадовна энди столга ўтирган экан, ёнида ҳеч ким йўқ эди. Беҳруз ҳам тезда таом олиб унинг ёнига борди:
- Ёқимли иштаҳа, Заҳро Асадовна, ўтирсам майлими?-деди.
- Йўқ десам, ўтирмайсизми?-ним табассум билан сўради аёл.
- Бугун хирапашшалар кўринмайдими атрофингизда,-деди Беҳруз ўтиргач.
- Кўзингиз учаётган бўлса, ана кириб келди,-деди кўзи билан имо қиларкан.
- Мен қарамай қўяқолай, барибир ҳозир ёнингизга келади, ўшанда кўриб “юзлари ёришса” сюрприз бўлади.
- Қаердан оласиза шунақа гапларни,-кулди Заҳро.
Зиёд Абдуллаевич ҳам таом олиб уларнинг ёнига келди, Беҳрузни кўриб қошлари чимирилди.
- Ўрнингизни алмаштириб қўйдингизми дейман, Беҳруз Шуҳратович,-деди ўтираркан.
- Узр, бу ерга Зиёд Абдуллаевичнинг шахсий жойи деб ёзиб қўйилмаган экан. Сизгаям ёқимли иштаҳа,-деди Беҳруз.
Бу гап Зиёд Абдуллаевичга умуман ёқмади ва атайин унинг асабига тегиш учун Заҳрога қараб:
- Заҳро, ҳар доимгидек жуда гўзалсиз, сизга бу ранг янаям ярашибди. Ўзи умуман сизга ҳамма нарса ярашади, чунки жуда бетакрорсиз! Шунинг учун ҳам сизни яхши кўраманда!-деди.
Бу гапни умуман кутмаган Заҳро бир Беҳрузга қараб қўйди ва Зиёдга қараб:
- Зиёд Абдуллаевич, бу қанақаси? Биз ресторанда эмас, ишдамиз, буни унутманг.
- Нима бўпти, ахир сизга бўлган муносабатимни бутун компания билади-ку, Беҳруз Шуҳратович ҳам буни албатта эшитган. Шундаймасми?-деб Беҳрузга қаради.
- Умуман олганда мен заррачалик қиймати ҳам, аҳамияти ҳам бўлмаган миш-мишларга эътибор бермайман! Сизнинг кимгадир бўлган муносабатингизни эса менга мутлақо қизиғи йўқ!
Бу гапни кутмаган Зиёд Абдуллаевич базўр ўзини босди ва:
- Нега энди миш-миш бўларкан? Бу келажакда ҳақиқатга айланадиган гаплар. Биз албатта турмуш қурамиз шундаймасми, Заҳро?-деб аёлга юзланди.
- Зиёд, бас қилинг! Нима сиз муносабатингизни изҳор қилгани ўтирдингизми ёки кимгадир кўз-кўз қилгани айтяпсизми буларни?
- Албатта Заҳро, узр сиз ҳақсиз. Бу ўртамиздаги шахсий гаплар, уни ҳар кимнинг ёнида айтишим яхшимас. Чин дилдан узр сўрайман. Буларни алоҳида қолганимизда гаплашамиз.
Бу гап Беҳрузнинг жон-жонидан ўтиб кетди ва:
- Сизларга ёқимли иштаҳа,-деб ўрнидан турди.
- Ие, Беҳруз Шуҳратович, ҳали ҳеч нарса емадингиз-ку, қаёққа турдингиз? Яхши ўтиргандик?-деди Зиёд Абдуллаевич киноя қилиб.
- Тўйдим, раҳмат! Яхши ўтиринглар,-деб чиқиб кетди.
Заҳро унинг ортидан қараб қолди, унга жони ачиди. Зиёднинг гаплари унга оғир таъсир қилганини сезиб турарди. Беҳруз бинодан чиқиб машинасига ўтирди. Газ бериб машинани хайдаб кетди. Таомхона пастки қаватда жойлашгани сабаб ойнадан машиналар ва кўчага чиқиш эшиги кўриниб турарди. Заҳро унинг машинага ўтириб тезликда чиқиб кетганини кўрди.
- Зиёд, яна бир марта ҳаддингиздан ошсангиз, сиз билан қаттиқ хафалашамиз,
-деб аёл ҳам чиқиб кетди.
Хонасига кириб, креслога ўтирди. Кўзларини юмиб ўйлади. Қаерга кетди экан, тезликда чиқиб кетди ишқилиб бир фалокат бўлмасин деди ичида.
Беҳруз тўғри қабристонга, Музроб бобонинг ёнига борди.
(Давоми бор...)
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍46
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🌙🤲🕋Рузаи Рамазон ойларида ёрдам килиб юборайлик. Тулик сумма йигилишига 4000$ колди. Шу пуллар йигилиши билан Хиндистонга операция килдиргани кетишади. Болани соглиги куп кута олмайди.
Suratda Toshkentlik Abdivokhapova Umidaning farzandi - Qodirov Muhammadjon. 2018-yilda tug’ilgan
Qodirov Muhammadjonga Salomiy Sudirgi tashxisi qo’yilgan. Endilikda Muhammadjonda miya yemirilishi boshlangan❕
Kasalning Hindistonda davosi topildi. Muhammadjon sahovatpesha insonlarning ko’magiga muhtoj.
Hindistonda davolanishiga 20000$ ketadi
Operaciyaga yig"ildi 16000💲
Karta raqami:
Uzkart: 8600 3329 9440 2091
Humo kart: 9860 0201 1341 1159
Ushbu kartalar onasi Abdivokhapova Umidaning nomida.
Onasining Telefon raqami:
+998998105027
Sizlardan Muhammadjonning holatiga befarq bo’lmasligingizni so’rab qolamiz.
Beminnat, beg’araz qilingan yaxshilikni Robbimiz mukofotlasin!
Robbimiz qalblarimizni ulfat etsin. Himmatimizni baland aylasin.
Suratda Toshkentlik Abdivokhapova Umidaning farzandi - Qodirov Muhammadjon. 2018-yilda tug’ilgan
Qodirov Muhammadjonga Salomiy Sudirgi tashxisi qo’yilgan. Endilikda Muhammadjonda miya yemirilishi boshlangan❕
Kasalning Hindistonda davosi topildi. Muhammadjon sahovatpesha insonlarning ko’magiga muhtoj.
Hindistonda davolanishiga 20000$ ketadi
Operaciyaga yig"ildi 16000💲
Karta raqami:
Uzkart: 8600 3329 9440 2091
Humo kart: 9860 0201 1341 1159
Ushbu kartalar onasi Abdivokhapova Umidaning nomida.
Onasining Telefon raqami:
+998998105027
Sizlardan Muhammadjonning holatiga befarq bo’lmasligingizni so’rab qolamiz.
Beminnat, beg’araz qilingan yaxshilikni Robbimiz mukofotlasin!
Robbimiz qalblarimizni ulfat etsin. Himmatimizni baland aylasin.
👍8
• Saharlik uchun shirin uyqusidan kechib, uygʻonganlarga Allohning salomi boʻlsin!
• Tutgan roʻzalarining ajrini yozib, farishtalar adogʻiga yetolmasin!
• Roʻzalari vujudlariga darmon, qalblariga halovat, oxiratlariga zeb boʻlsin!
• Alloh sabr bersin, kuch-quvvat bersin! Amin🤲
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
• Tutgan roʻzalarining ajrini yozib, farishtalar adogʻiga yetolmasin!
• Roʻzalari vujudlariga darmon, qalblariga halovat, oxiratlariga zeb boʻlsin!
• Alloh sabr bersin, kuch-quvvat bersin! Amin🤲
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍2❤1👏1
АССАЛОМУ АЛАЙКУМ
Рамазон ойининг яна бир тонгини қарши олдик, Алҳамдулиллаҳ!
Аллоҳ рўзаю-ибодатларимизни қабул қилсин!
Қалбларимизга хотиржамлик, яқинларимизга соғлик, хонадонимизга файзу-барака ва барчамизга ғам-ташвишсиз, машаққатсиз кун ато этсин. Кун давомида ажру савоблари кўп амаллар хамроҳимиз бўлсин! Амин!
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Рамазон ойининг яна бир тонгини қарши олдик, Алҳамдулиллаҳ!
Аллоҳ рўзаю-ибодатларимизни қабул қилсин!
Қалбларимизга хотиржамлик, яқинларимизга соғлик, хонадонимизга файзу-барака ва барчамизга ғам-ташвишсиз, машаққатсиз кун ато этсин. Кун давомида ажру савоблари кўп амаллар хамроҳимиз бўлсин! Амин!
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍2❤1
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
Antiqa taom (13 kishilik 💣retsept)
🔴Kerakli masalliqlar
8 ta tuxum
400 gr farsh
2 ta piyoz
1 ta kartoshka
Tuz, murch
Saryogʻ
🟠Idishga tuxumlarimizni chaqib, yarim choʻmich oʻsimlik yogʻi va tabga koʻra tuz solib aralashtirib olamiz. Qizigan tovada birma bir quymoqlarimizni pishirib olamiz.
🟢Qiyma ustiga mayda toʻgʻralgan piyoz, qirgʻichdan chiqarilgan kartoshka tabga koʻra tuz, murch solib mushtlab olamiz.
Quymoqlarimiz orasiga hohishga koʻra labne, ketchup yoki moyonez surtib qiyma bilan videoda koʻrsatilgandek oʻrab olamiz.
Duxovka listiga joylab bir boʻlakdan saryogʻ qoʻyib 170 gradusda 40 daqiqa davomida pishirib olamiz.
Hohishga koʻra bezatib darsturxonga tortamiz.
Judayam mazali boʻladi albatta tayyorlab koʻring❤️
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
YAQINLARINGIZGA HAM ULASHING 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
🔴Kerakli masalliqlar
8 ta tuxum
400 gr farsh
2 ta piyoz
1 ta kartoshka
Tuz, murch
Saryogʻ
🟠Idishga tuxumlarimizni chaqib, yarim choʻmich oʻsimlik yogʻi va tabga koʻra tuz solib aralashtirib olamiz. Qizigan tovada birma bir quymoqlarimizni pishirib olamiz.
🟢Qiyma ustiga mayda toʻgʻralgan piyoz, qirgʻichdan chiqarilgan kartoshka tabga koʻra tuz, murch solib mushtlab olamiz.
Quymoqlarimiz orasiga hohishga koʻra labne, ketchup yoki moyonez surtib qiyma bilan videoda koʻrsatilgandek oʻrab olamiz.
Duxovka listiga joylab bir boʻlakdan saryogʻ qoʻyib 170 gradusda 40 daqiqa davomida pishirib olamiz.
Hohishga koʻra bezatib darsturxonga tortamiz.
Judayam mazali boʻladi albatta tayyorlab koʻring❤️
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
YAQINLARINGIZGA HAM ULASHING 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍6❤1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
💁♀Бугун сизга шу гапларни хеч ким айтмаган бўлса, тингланг:
👍Сиз ажойибсиз!
❤️Сиз севимлисиз!
😄Сиз кераксиз!
✊Сиз ўйлаганингиздан хам кучлисиз!
👏Сиз уддалайсиз!
🙋♀Хаммаси яхши бўлади!
⚡Хеч қачон чекинманг.
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍Сиз ажойибсиз!
❤️Сиз севимлисиз!
😄Сиз кераксиз!
✊Сиз ўйлаганингиздан хам кучлисиз!
👏Сиз уддалайсиз!
🙋♀Хаммаси яхши бўлади!
⚡Хеч қачон чекинманг.
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍8❤1
📚Ҳаётимсан
Муаллиф: Шаҳноза Жураева
21-қисм
- Ассалому алайкум, бобо, хорманг,-деди қабристонга киргач, бобонинг ёнига яқинлашаркан.
-Ие, Беҳруз, болам, қайси шамоллар учирди? Келинг, марҳамат,-деди бобо уни ўтиришга ундаб.
Беҳруз Музроб бобонинг ёнига ўтиргач.
- Сизнинг шамолингизда, бобо! Соғиндим, бир суҳбатингизни олай дедим.
- Борингизга шукур, болам! Хўш, ишларингиз яхшими? Хонадонлар тинчми, ҳамма саломатми?
- Шукур, бобо ҳаммаси жойида, ҳамма саломат. Ўзингиз тузукмисиз, холам яхшимилар?
- Худога шукур, биз ҳам юрибмиз. Қалбингизда нима гаплар?
- Қалбимда исён, бобо… шунчалар бетиним тўфон ғалаён қиляптики, дунёларга сиғмаяпман…
- Нима бўлди, тинчликми?
- Кеча ота-онамга Заҳро ҳақида айтдим. Табиийки бу ҳақида эшитишлари билан қизишиб кетишди.
- Буни қабул қилишлари қийин бўлади, лекин кўп куйинманг, албатта рози бўлишади ўғлим. Чунки фарзанд бир куйинса, ота-она ўн куйинади. Уларни ҳам тушунишга уриниб кўринг, уларга ҳам осон тутманг.
- Бобо, ахир мен ахлоқи бузуқ аёлга уйланаман деётганим йўқ-ку, нега буни қабул қилиш шунчалар қийин бўлади? Заҳро ҳеч кимга ўхшамайди, у жуда ахлоқли, тарбияли, қалби гўзал аёл, бобо. Улар бу ҳақида эшитишни ҳам исташмаяпти ҳатто. Ахир олдин оила қурганлиги унинг бахтини таъқиқлай олмайди-ку ёки мен ёши катта аёлни севиб қолганим гуноҳми? Ахир “Севги ёш танламайди” деган гаплар шунчаки йўлига айтилмаган-ку?
- Тўғри айтяпсиз, болам. Лекин бугунги кунга келиб ўзидан катта аёлга уйланиб таралла бедод қилиб юрадиган, аёлнинг мансаби ёки давлатига учадиган пасткашлар кўпайиб кетган.
- Замонавий тилда “Алфонсо”лар демоқчисизда.
- Шундай, лекин бу гапни сизга мутлақо алоқаси йўқлигини мен жуда яхши биламан. Сиз чин маънода унга ошиқ бўлганингизни ҳам, қалбингиздаги ҳиссиётларни самимий эканлигини ҳам яхши биламан. Лекин бундай самимий ва соф муҳаббатни учратиш бугунги кунда “Анқони уруғини излаш”дай бир гап. Шу сабаб сизнинг муносабатингизни кўпчилик тўғри қабул қилмаслиги ҳам турган гап.
- Лекин бобо, беш қўл баробар эмас-ку? Ҳар ким кўнглидан келиб чиқиб баҳо беради. Қолаверса, мен учун атрофдагиларнинг гапи ҳам, фикри ҳам аҳамиятсиз! Ахир мен гуноҳ қилмаяпман, шунчаки севдим холос. Уни севгим билан доим асрашни, ҳамиша бахтли қилишни истайман. Ахир унинг ҳам бахтли ҳаёт кечиришга хаққи бор.
- Биламан, тушунаман, болам. Бу олийжаноблигингизни қадрлайман ҳам. Бахтингизга етишишингиз учун ҳамиша дуо қиламан сизни.
- Раҳмат, бобо!
- Лекин сизни қийнаётган яна нимадир бор чамамда, негадир кайфиятингиз йўқ?
- Ҳаммасини сезасиза? Заҳрони ошиқлари кўплигини айтгандим сизга, лекин биттаси бор анча йилдан бери қўл остида ишлайди. Хотини билан ажрашган, битта фарзанди ҳам бор экан. У ҳам Заҳрони кетидан қолмайди соядек эргашади доим. Бугун мени ёнимда унга ҳар хил гаплар айтганига чидаб туролмадим, шунинг учун ғазабимни жиловлаш учун ёнингизга келдим.
- Уни рашк қиляпсизми?-кулди Музроб бобо.
- Нима сиз холамни ҳеч рашк қилмаганмисиз, бобо?-кулди Беҳруз ҳам.
- Албатта рашк қилганман, унинг ҳам ошиқлари кўп эди. Лекин холангиз мени танлаган. Худога шукурки бахтли ҳаёт кечирдик деб бемалол айта оламан. Мени танлаганига ҳеч қачон афсуслантирмадим.
- У ҳам мени танлармикин…
- Кўнглингизни чўктирманг. Ғазаб билан эмас ақл билан иш тутинг доим. Ғазабини жиловлай олган ва ҳамиша ақли билан қалбини муросага келтира олган инсон комилликнинг пойдеворини мустаҳкам ўрнатган бўлади.
- Раҳмат бобо, борингизга шукур! Албатта бу гапларингизни ҳамиша ёдимда сақлайман.
- Баракалла! Илоҳим ҳеч қачон кам бўлманг!
- Энди менга руҳсат берсангиз, ишга қайтай.
- Майли борақолинг, қачон бу ерга келишни истасангиз бемалол келаверинг.
- Раҳмат сизга! Холамга салом айтинг,-деб Беҳруз чол билан хайрлашди ва машинага ўтирди.
Муаллиф: Шаҳноза Жураева
21-қисм
- Ассалому алайкум, бобо, хорманг,-деди қабристонга киргач, бобонинг ёнига яқинлашаркан.
-Ие, Беҳруз, болам, қайси шамоллар учирди? Келинг, марҳамат,-деди бобо уни ўтиришга ундаб.
Беҳруз Музроб бобонинг ёнига ўтиргач.
- Сизнинг шамолингизда, бобо! Соғиндим, бир суҳбатингизни олай дедим.
- Борингизга шукур, болам! Хўш, ишларингиз яхшими? Хонадонлар тинчми, ҳамма саломатми?
- Шукур, бобо ҳаммаси жойида, ҳамма саломат. Ўзингиз тузукмисиз, холам яхшимилар?
- Худога шукур, биз ҳам юрибмиз. Қалбингизда нима гаплар?
- Қалбимда исён, бобо… шунчалар бетиним тўфон ғалаён қиляптики, дунёларга сиғмаяпман…
- Нима бўлди, тинчликми?
- Кеча ота-онамга Заҳро ҳақида айтдим. Табиийки бу ҳақида эшитишлари билан қизишиб кетишди.
- Буни қабул қилишлари қийин бўлади, лекин кўп куйинманг, албатта рози бўлишади ўғлим. Чунки фарзанд бир куйинса, ота-она ўн куйинади. Уларни ҳам тушунишга уриниб кўринг, уларга ҳам осон тутманг.
- Бобо, ахир мен ахлоқи бузуқ аёлга уйланаман деётганим йўқ-ку, нега буни қабул қилиш шунчалар қийин бўлади? Заҳро ҳеч кимга ўхшамайди, у жуда ахлоқли, тарбияли, қалби гўзал аёл, бобо. Улар бу ҳақида эшитишни ҳам исташмаяпти ҳатто. Ахир олдин оила қурганлиги унинг бахтини таъқиқлай олмайди-ку ёки мен ёши катта аёлни севиб қолганим гуноҳми? Ахир “Севги ёш танламайди” деган гаплар шунчаки йўлига айтилмаган-ку?
- Тўғри айтяпсиз, болам. Лекин бугунги кунга келиб ўзидан катта аёлга уйланиб таралла бедод қилиб юрадиган, аёлнинг мансаби ёки давлатига учадиган пасткашлар кўпайиб кетган.
- Замонавий тилда “Алфонсо”лар демоқчисизда.
- Шундай, лекин бу гапни сизга мутлақо алоқаси йўқлигини мен жуда яхши биламан. Сиз чин маънода унга ошиқ бўлганингизни ҳам, қалбингиздаги ҳиссиётларни самимий эканлигини ҳам яхши биламан. Лекин бундай самимий ва соф муҳаббатни учратиш бугунги кунда “Анқони уруғини излаш”дай бир гап. Шу сабаб сизнинг муносабатингизни кўпчилик тўғри қабул қилмаслиги ҳам турган гап.
- Лекин бобо, беш қўл баробар эмас-ку? Ҳар ким кўнглидан келиб чиқиб баҳо беради. Қолаверса, мен учун атрофдагиларнинг гапи ҳам, фикри ҳам аҳамиятсиз! Ахир мен гуноҳ қилмаяпман, шунчаки севдим холос. Уни севгим билан доим асрашни, ҳамиша бахтли қилишни истайман. Ахир унинг ҳам бахтли ҳаёт кечиришга хаққи бор.
- Биламан, тушунаман, болам. Бу олийжаноблигингизни қадрлайман ҳам. Бахтингизга етишишингиз учун ҳамиша дуо қиламан сизни.
- Раҳмат, бобо!
- Лекин сизни қийнаётган яна нимадир бор чамамда, негадир кайфиятингиз йўқ?
- Ҳаммасини сезасиза? Заҳрони ошиқлари кўплигини айтгандим сизга, лекин биттаси бор анча йилдан бери қўл остида ишлайди. Хотини билан ажрашган, битта фарзанди ҳам бор экан. У ҳам Заҳрони кетидан қолмайди соядек эргашади доим. Бугун мени ёнимда унга ҳар хил гаплар айтганига чидаб туролмадим, шунинг учун ғазабимни жиловлаш учун ёнингизга келдим.
- Уни рашк қиляпсизми?-кулди Музроб бобо.
- Нима сиз холамни ҳеч рашк қилмаганмисиз, бобо?-кулди Беҳруз ҳам.
- Албатта рашк қилганман, унинг ҳам ошиқлари кўп эди. Лекин холангиз мени танлаган. Худога шукурки бахтли ҳаёт кечирдик деб бемалол айта оламан. Мени танлаганига ҳеч қачон афсуслантирмадим.
- У ҳам мени танлармикин…
- Кўнглингизни чўктирманг. Ғазаб билан эмас ақл билан иш тутинг доим. Ғазабини жиловлай олган ва ҳамиша ақли билан қалбини муросага келтира олган инсон комилликнинг пойдеворини мустаҳкам ўрнатган бўлади.
- Раҳмат бобо, борингизга шукур! Албатта бу гапларингизни ҳамиша ёдимда сақлайман.
- Баракалла! Илоҳим ҳеч қачон кам бўлманг!
- Энди менга руҳсат берсангиз, ишга қайтай.
- Майли борақолинг, қачон бу ерга келишни истасангиз бемалол келаверинг.
- Раҳмат сизга! Холамга салом айтинг,-деб Беҳруз чол билан хайрлашди ва машинага ўтирди.
👍21❤4